สวัสดี ท่านสมาชิกสภาประชาชนผู้ทรงเกียรติ
เดือนกุมภาพันธ์ที่เพิ่งผ่านไปเมื่อวาน เป็นเดือนที่มีเรื่องชวนให้ตื่นเต้นลุ้นระทึก และมีเรื่องโศกเศร้าที่คนดังมาพร้อมใจกันจากไป
เรื่องที่ทำให้คนไทยต้องลุ้นระทึก ก็คือเรื่องคดียึดทรัพย์ 7.6 หมื่นล้านบาท ของอดีตนายกฯ ทักษิณ ชินวัตร ที่ร่ำรวยผิดปกติ เอาเข้าจริงศาลยึดแค่ 4.6 หมื่นล้านบาทเท่านั้น ที่เหลือก็ถือเป็นเงินทอนให้ 3 หมื่นล้าน แต่จะได้ทอนหรือไม่ยังสงสัย เพราะกรมสรรพากรจะขออายัดเป็นค่าภาษีโอนหุ้น แม้จะเป็นการโอนหุ้นกันหลอกๆ ก็เถอะ
เรื่องที่ชวนเศร้าคือเรื่องการจากไปของคนดัง ตั้งแต่ หยาด นภาลัย, ครูพยงค์ มุกดา, คุณบุษยา รังสี และล่าสุดเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาคือ คุณกำธร สุวรรณปิยะศิริ
วันนี้สมาชิก "ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์" ยกมือขออภิปรายถึงมรณังสำรวล
เรียน ท่านประธานสภาประชาชนที่เคารพ
อย่ามาเสียเวลาตีความศัพท์ "มรณังสำรวล" ของผมเลย เริ่มเรื่องเลยดีกว่า ฟังจบแล้วก็จะเข้าใจเอง
หลายปีก่อนผมขึ้นไปเชียงใหม่ ร่วมงานพระราชทานเพลิงศพ คุณนวลสวาท (ลังการ์พันธ์) เปาโรหิตย์ อดีตเทพีถิ่นไทยงามและรองนางสาวไทย (ปีที่ สุชาลี ศรีสมบูรณ์ ได้เป็นนางสาวไทย)
ผู้คนทยอยเดินขึ้นเมรุเพื่อไปวางดอกไม้จันทน์ คุณหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของผู้ตาย ร้องไห้กระซิกๆ สะอื้นฮักๆ เดินโผเผแทบจะเป็นลม
มีลูกบุญธรรมของคุณนวลสวาทเดินประคองมาติดๆ พยายามปลอบประโลมคุณหญิงว่า "ใจเย็นๆ คุณป้า คุณแม่เขาไปสบายแล้ว...ใจเย็นๆ คุณป้า ผมว่าคุณแม่เขาไปสบายแล้วครับ..."
คุณหญิงหันมาทำตาเขียวตวาดเสียงดังลั่น คนหันมาดูเป็นตาเดียวกัน "หยุดเถอะไอ้เด็กบ้า แกรู้ได้ไงเขาไปสบายแล้ว แกไปกับเขาเหรอ...แกเห็นมากับตาเหรอ..." ขาดคำตวาดคุณหญิง คนที่ได้ยินก็หัวเราะกันคิกคักๆ ลืมความอาลัยเสียสิ้น
***********
วันหนึ่งผู้จัดการบริษัทโทร.ไปแจ้งกับลูกน้องในบริษัท ว่าวันนี้จะไม่มาทำงาน เนื่องจากคุณพ่อถึงแก่กรรมเมื่อคืนนี้
สายหน่อยลูกน้องโทร.เข้ามือถือ "ได้ข่าวว่าคุณพ่อเสียเหรอครับผู้จัดการ"
"ตายโว้ยตาย เสียน่ะซ่อมได้ นี่ตายเลยละ" เสียงผู้จัดการตวาดมาตามสาย
"ครับ...ครับ...ครับผู้จัดการ ผมเสียใจด้วยครับ" ลูกน้องละล่ำละลักตอบ แล้ววางหูไป
************
ผมดูหนังเรื่อง "หลวงพี่เท่ง" ภาค 1 ของผู้กำกับโน้ต เชิญยิ้ม ไม่ได้ดูในโรงหนังหรอกครับ แต่หาดูทางโทรทัศน์
มีอยู่ฉากหนึ่ง นักเลงประจำหมู่บ้านมายืนตะโกนด่าหลวงพี่เท่งอยู่หน้ากุฏิ ทำนองว่ามาทางไหนไปทางนั้นเลย อย่ามาอยู่ที่นี่ เว้นแต่ว่าไม่กลัวตายก็เชิญอยู่ต่อไป
หลวงพี่เท่ง (แสดงโดยเท่ง เถิดเทิง) ก้มหน้าลงนิดหนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบว่า "กลัวทำไมโยมความตายเป็นธรรมดา มนุษย์ใครๆ ก็ต้องตาย ตายก่อนเป็นผีรุ่นพี่ ตายทีหลังเป็นผีรุ่นน้อง ไว้เจอกันวันรับน้องละกัน"
เหล่านักเลงหันมามองหน้ากันเองเลิ่กลั่กๆ แล้วก็เดินจากหลวงพี่เท่งไป
************
เมื่อวันอังคารที่ 23 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ผมได้ไปร่วมเผาศพคุณมานี เกษเสถียร หรือ บุษยา รังสี อดีตนักร้องเสียงดีมากของวงสุนทราภรณ์ ที่วัดธาตุทอง ท่ามกลางแขกเหรื่อญาติสนิทมิตรสหายมากมาย
ผมถูกเชิญไปนั่งแถวที่ 4 จากโซฟาด้านหน้า ต่อมาก็มีคนนั่งเกือบเต็ม ผมหันไปข้างหลังพบ คุณอ้วน อรชร นั่งอยู่กับ คุณกมล ทัพคัลไลย ประมาณแถวที่ 20 ผมก็ลุกเดินอ้อมมาทักทาย และเอ่ยปากชวนไปนั่งข้างหน้าด้วยกัน
คุณอ้วน อรชร ส่ายหน้าแล้วบอกว่า "ไม่ไปละครับ นั่งตรงนี้แหละดีแล้ว นั่งข้างหน้าน่ะใกล้แล้ว"
ดีที่ไม่บอกว่านั่งหน้าต้องฮัมเพลง กล้วยไม้ ไปด้วย...
ปั้ดโธ่ก็ ใกล้ม้วย น่ะซี...
*************
มีเรื่องสนุกกว่าที่อาจารย์ทินวัฒน์เล่ามา เพราะเรื่องสุดท้ายที่ไปเผาศพคุณบุษยา แล้วบอกว่าเห็นคุณอ้วน อรชร นั่งอยู่แถวหลังกับคุณกำธร ทัพคัลไลย เล่นเอาพนักงานพิมพ์ของสภาประชาชนขนหัวลุก คิดว่าคุณอ้วนนั่งกับคนที่ตายไปหลายปีแล้ว คนที่อาจารย์ทินวัฒน์เห็นคือคุณกมล ทัพคัลไลย พี่ชายคุณกำธรครับ.
