สวัสดีครับ คุณสามวา
จ.ม.ฉบับที่แล้วของผมได้ลงในไทยโพสต์ ในวันที่ผมได้กลับบ้านที่สุพรรณบุรี เพื่อเตรียมไหว้เจ้าในวันสารทจีนพอดี ผมก็เลยเขียน จ.ม.ฉบับนี้ที่ตลาดร้อยปีสามชุกซะเลยก่อนกลับกรุงเทพฯ และได้เห็นพ่อค้าแม่ขายในตลาดต่างมีความสุข เพราะผู้คนยังมาเที่ยวกันแน่นขนัดเหมือนเดิม ส่วนตลาดเก่าอื่นๆ ในจังหวัดสุพรรณบุรี ที่ท่านพญามังกรเติ้งเสี่ยวหาร อดีตนายกฯ บ้านผม และเป็นประธานที่ปรึกษากระทรวงการท่องเที่ยว พยายามจะบูมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว เช่น ตลาดเก้าห้อง ตลาดโพธิ์พระยา ตลาดศรีประจันต์ ซึ่งเป็นตลาดเก่าร้อยปีเช่นกัน
แต่..บูมอย่างไรก็เข็นไม่ขึ้น สาเหตุเพราะตลาดเก่าเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลง คือมีการเปลี่ยนฐานด้านล่างเป็นฐานปูนเสียเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ไม่สามารถทิ้งร่องรอยดั้งเดิมเอาไว้ ให้คงเป็นตลาดไม้ทั้งหลังเหมือนตลาดร้อยปีสามชุกได้ และภายในตลาดก็ไม่มีซอยมากมายเช่นตลาดบ้านผม แต่..ถึงอย่างไรก็ควรอนุรักษ์เอาไว้ ที่ไม่สมควรอนุรักษ์เอาไว้ก็คือ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ฮิฮิ..
สมัยตอนผมเป็นเด็ก น้าชายของผมได้ต่อเรือด่วนหรือสร้างเรือด่วน เพื่อวิ่งรับส่งผู้โดยสารในสายน้ำท่าจีน และจะจอดรับผู้โดยสารตามท่าตลาดต่างๆ และในวันหยุดเรียนผมมักจะติดสอยห้อยตามน้าของผมไปด้วย
ทำให้ในปัจจุบันถ้าผมขับรถผ่านตลาดเก่าๆ ก็อดที่จะแวะไปรำลึกถึงความหลังไม่ได้ เช่น ตลาดนครไชยศรี ตลาดงิ้วราย ตลาดสองพี่น้อง (ตลาดนี้มีคนอยู่แค่ 2 คนคือพี่กับน้อง) สมัยก่อนถ้าเรานั่งเรือก็จะเห็น "เรือนแพ ล่องลอย คอยความรัก นานมา" ด้วย ฮิฮิ..
แต่สาเหตุสำคัญที่ผมมักชอบแวะดูตลาดเก่าๆ ก็คือหารสชาติของก๋วยเตี๋ยวเก่าๆ สูตรดั้งเดิม ซึ่งจะหาชิมได้ไม่ยากในตลาดเก่าๆ เหล่านี้ จากขายในเรือสมัยก่อน บางทีก็ขึ้นมาขายบนบกภายในตลาดในปัจจุบัน โดยลูกหลานสืบทอดจากพ่อแม่มา
ผมมีเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเรียนอยู่ห้องเดียวกัน ตอนเรียนอยู่ชั้น ป.5 ที่สุพรรณบุรี ก่อนที่ผมจะย้ายมาเรียนชั้น ป.6 ที่เชียงใหม่ พ่อของเพื่อนผมคนนี้ขายก๋วยเตี๋ยวเรือรสชาติอร่อยมาก เวลาผมเลิกเรียนมาจะกลับบ้านช่วงเย็นต้องรับประทานเป็นประจำ
พ่อของเพื่อนผมมีชื่อว่า "ตาเถ้า" ซึ่งปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว แต่ลูกๆ หลานของแกต่างสืบทอดสูตรก๋วยเตี๋ยว "ตาเถ้า" ซึ่งจะหารับประทานได้ 2 แห่งในจังหวัดสุพรรณบุรี คือหน้าโรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ มีเพื่อนผมซึ่งเป็นลูกชายคนโต ขายอยู่จนร่ำรวยปลูกตึกใหญ่ 4-5 ชั้น ทั้งที่คราวก่อนที่ผมไปทานยังเป็นเพิงอยู่ ส่วนอีกที่หนึ่งถ้ามาจากกรุงเทพฯ ก่อนถึง อ.บางปลาม้า เขาเรียกประตูน้ำบางยี่หน มองไปทางซ้ายจะเห็นรถราจอดกันเต็มคนแน่นร้าน นั่นแหละคือร้านก๋วยเตี๋ยว "ตาเถ้า" ซึ่งมีน้องสาวของเพื่อนผมขายอยู่
ที่เขียนมาบอกเล่ากะจะสวมวิญญาณเป็นคุณอ้วน อรชร ฮิฮิ..แนะนำก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ ให้ผู้อ่านได้ทราบ สำหรับผู้ที่ยังไม่เคยลิ้มลองซะหน่อย
ส่วนที่มีท่านหนึ่งบอกเคยเป็นอดีตขอทาน เขียนมาหาคุณสามวาบอกไม่เห็นมีใครเขียนมาคุยเรื่องเพลงเกี่ยวกับขอทานเลย จำได้ว่าเคยแวะไปหาเพื่อนซึ่งเป็นครูอยู่กรมสามัญ แถวบางโพ ขณะคุยอยู่กับเพื่อนภายในบ้าน มีขอทานมายืนอยู่หน้าบานยกมือไหว้ปลกๆ เพื่อขอเงิน
ผมก็เลยสองมือล้วงกระเป๋าสองเท้าก้าวออกไป กะให้เศษเงินกับขอทานซะหน่อย ฮิฮิ..แต่ขอทานดันเดินหนีไปเฉยเลย
เพื่อนก็เลยอธิบายให้ผมฟังว่าที่ประเทศจีน มีหมู่บ้านหนึ่งที่มีอาชีพเป็นขอทานทั้งหมู่บ้าน แม้จะอพยพไปอยู่ที่ไหนจะร่ำรวยหรือยากจน ปีหนึ่งๆ จะต้องออกขอทานตามธรรมเนียมของบรรพบุรุษ ส่วนใครจะให้หรือไม่ ไม่ได้สนใจ
วกมาเรื่องการเมืองต้องแก้ปัญหาด้วยการเมือง ผมว่าปล่อยให้ 2 คนคุยกันก็จบ คนหนึ่งเป็นถึงอดีตนายกฯ ลูกเขยเสี่ยสับปะรด มีชื่อว่า "เจ้าคึก" (เทพไท เสนพงศ์) ฮิฮิ..แต่เป็นอดีตนายกองค์การนักศึกษารามฯ อีกคนหนึ่งไม่พ้น "ตุ๊ดตู่" จตุพร เคยเจรจากับนายกฯ อภิสิทธัตถะมาแล้ว เอาสองคนนี้มาคุยกันความปรองดองเกิดขึ้นแน่ ฮิฮิ..(สงสัยด่ากันไฟแลบ)
ก็เลยลาไปด้วยเพลง "ยายสำอาง" ของคุณแอ๊ด คาราบาวแดง โดยเริ่มที่ "วณิพกพเนจร ตาบอดแรมรอน มาขอทานทำกิน ตาแกบอด มองไม่เห็น ร้องเพลงขอทานด้วยความจำเป็น ชีวิตลำเข็ญหนอยายสำอาง"
สมัยก่อนผมก็เคยขอทานมาก่อน ขอเขาไปทั่วขอพ่อ ขอแม่ พี่สาวก็โดนขอ ฮิฮิ..
ขอแสดงความนับถือ
นายผีตองเหลือง
ตอบ คุณผีตองเหลือง
คุณเป็นคนที่มีความรู้รอบเอวดีมาก รู้ไปหมดแทบจะทุกเรื่อง ไม่เว้นแม้แต่เรื่องชิมอาหาร ถ้ามีร้านอาหารที่ไหนอร่อยก็ช่วยบอกมา จะไปบอกต่อให้คุณอ้วน อรชร ไปช่วยชิม
เรื่องตลาดเก่าร้อยปีอีกหลายแห่งที่สุพรรณบุรี คุณบอกว่าไม่มีทางที่จะได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเหมือนตลาดร้อยปีสามชุกที่บ้านคุณ เพราะพื้นได้เปลี่ยนจากไม้เป็นปูน และไม่มีซอยเล็กซอยน้อยเหมือนตลาดสามชุก คุณบรรหารจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาว่าได้หรือครับ
เถียงกันด้วยเหตุผล
เรียน คุณสามวา
จดหมายฉบับนี้เป็นการเขียนตอบคุณจำปาดะ ที่ได้กล่าวแย้งผม ซึ่งผมก็ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนความเห็นโดยทั่วไป ซึ่งเป็นเรื่องของเขาพระวิหาร ว่ายกเลิก MOU 43 ดีไม่ดี
ผมเคยอธิบายรายละเอียดแล้ว แต่ก็ยังถามแย้งแบบข้างๆ คูๆ คล้ายๆ กลับคนที่เชื่อและชอบพรรค ปชป.โดยทั่วไป
แต่ก็จะขอตอบอีกสั้นๆ ว่า MOU 43 เป็นการทำสัญญาที่ไทยเสียเปรียบ โดยยอมรับพื้นที่ 4.6 ตรม.กม.เป็นพื้นที่ทับซ้อนทั้งๆ ที่เป็นของไทย และในข้อ 8 ของสัญญาคือให้แก้กรณีพิพาทในพื้นที่ดังกล่าวโดยการเจรจาเท่านั้น
หมายความว่าโดยปกติหากมีการละเมิดอธิปไตย ไทยก็สามารถใช้กำลังผลักดันตามหลักสากล แต่พอรัฐบาลชวน 2 เซ็นยินยอมรับการเป็นพื้นที่ทับซ้อน ก็เท่ากับให้สิทธิเขมรในพื้นที่ดังกล่าวด้วย
ซึ่งการยกเลิก MOU 43 ก็เพื่อยกเลิกข้อตกลง ที่นายชวนและพรรค ปชป.ไปเสียค่าโง่ยอมรับเป็นพื้นที่ทับซ้อน และอีกหลายเหตุผลที่อธิบายไปแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องอธิบายซ้ำ ให้กลับไปอ่านซ้ำอีกครั้งให้เข้าใจก่อน แล้วค่อยโต้แย้ง ไม่ใช่เถียงแบบข้างๆ คูๆ
ส่วนเรื่องที่บอกว่าถ้าใช้กำลังผลักดันแล้ว จะเข้าทางเขมรที่นานาชาติจ้องจะแทรกแทรง ซึ่งคุณก็ต้องดูว่า ใครที่เซ็น MOU 43 ว่าเป็นพื้นที่ทับซ้อน ทำให้นานาชาติมีโอกาสจะแทรกแซง
จึงต้องยกเลิก MOU 43 เพื่อกลับเข้าสู่หลักเดิม คือการได้สิทธิเป็นเจ้าของดินแดนพิพาท ซึ่งจะสามารถใช้กำลังผลักดันตามหลักสากล ซึ่งศาลโลกได้ชี้ขาดแล้วว่าปราสาทเป็นของเขมร แต่พื้นที่เป็นของไทยจำด้วยนะครับ
ส่วนที่บอกว่าถ้ารบกันแล้วใครรับผิดชอบ ก็รัฐบาล ปชป.ไงล่ะครับที่ต้องรับผิดชอบ 2 ข้อ คือ
1.ไปเสียค่าโง่เซ็น MOU 43 ในสมัยชวน 2 และ
2.รัฐบาลอภิสิทธิ์ที่ไม่กล้าตัดสินใจแก้ปัญหา ซึ่งจริงๆ แล้วคุณก็ไม่เข้าใจว่าการแก้ข้อพิพาทกันระหว่างรัฐ ไม่จำเป็นต้องทำสงครามเสมอไป การใช้กำลังผลักดันอาจใช้วิธีที่ฝ่ายเครือข่ายผู้รักชาติเสนอ คือ
ใช้ปืนใหญ่ระดมยิงถนนซึ่งเขมรสร้างเข้าหมู่บ้าน เพื่อกดดันให้เขมรยอมถอนตัว หรือไม่สามารถใช้ถนนในการเข้าถึงการบริหารจัดการตัวปราสาทและพื้นที่ เพื่อนำไปสู่การเจรจาและผลักดัน ซึ่งก็เป็นตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศ ในส่วนแผนกคดีเมือง ซึ่งวิธีนี้เรียกว่ารีไพซอล คุณเข้าใจไหมครับ
ดังนั้น สุดท้ายนี้อยากจะฝากไว้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องแย้งไปมา เพราะผมก็ไม่ใช่คนเกเร แต่อยากจะให้เห็นว่า เมื่อผมอธิบายโดยใช้เหตุผลข้อมูลแล้ว ถ้าคู่กรณียังแสดงการโต้เถียงแบบข้างๆ คูๆ ผมก็จะได้เข้าใจว่าคนที่ชอบ ปชป. ซึ่งคุณจะอ้างว่าไม่ใช่ก็ตามแต่
ผมจะกล่าวโดยทั่วไปก็จะเห็นว่า เป็นพวกผู้เฒ่าที่ไม่สนใจศึกษาหาความรู้ เอาแต่ตะบันเถียงแบบข้างๆ คูๆ เมื่อผมอธิบายตามเหตุผลข้อมูล ก็ควรโต้กลับให้ดูดีกว่านี้นะครับ
ส่วนคุณว่ารัฐบาลไม่โง่ผมก็ว่าใช่ แต่คนที่หลงเชื่อไม่ใช่
สำหรับเรื่องหน้าตัวเมียผมถอนก็แล้วกัน งั้นใช้คำว่าควายดีไหม และถ้าถามว่าควายแล้วเป็นอย่างไร ผมก็ว่าคงคล้ายๆ คนที่ยังหลงพรรค ปชป.และอภิสิทธิ์มั้ง
และกรุณาอย่าบิดเบือนว่าผมกล่าวหาว่าคุณเปลวรับเงิน ปชป. เพราะผมก็เคยอธิบายแล้วว่าไม่จริง เพราะผมเคยไปเยี่ยมไทยโพสต์แล้ว เห็นว่าขาดแคลนเงินทองคงไม่ได้รับเงินแน่นอน
แต่ความหลงของผู้เฒ่า 2 ท่าน ที่เห็นนายอภิสิทธิ์นอบน้อมเข้ามาหา พร้อมกระเช้าดอกไม้ทุกปี ก็ทำให้ความหลงพระเอกยี่เกครึ่งชายครึ่งหญิง มาบดบังความถูกต้อง
เหมือน ผู้เฒ่าหัวอนุรักษนิยมที่หลงใหลพรรค ปชป. แล้วกล่าวหาว่าคนอื่นอิจฉาอภิสิทธิ์และ ปชป.ทั้งๆ ที่พรรค ปชป.เป็นที่รวมของพวกขี้อิจฉา ใส่ร้ายคนดีๆ อย่างท่านปรีดี จนอยู่ประเทศไทยไม่ได้ทราบหรือเปล่าครับ
คงจะพอแล้วนะครับ ถ้าแย้งแบบข้างๆ คูๆ มาผมก็จะไม่ตอบอีกแล้ว แต่จะให้เห็นความล้มเหลวของการพัฒนาการศึกษาในสมัยก่อนกันเองก็แล้วกัน
ขอแสดงความนับถือ
คนชอบอ่านไทยโพสต์
ตอบ คุณคนชอบอ่านไทยโพสต์
คุณสรุปว่าคุณจำปาดะเป็นคนที่ชอบพรรคประชาธิปัตย์ และคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ถ้าเช่นนั้นคุณจำปาดะก็คงจะสรุปว่าคุณก็คงชอบพรรคการเมืองใหม่ และคุณสนธิ ลิ้มทองกุล เอาคนที่ชอบต่างกันมาถกเถียงกันก็คงไม่มีวันจบ
หน้าฝนปีนี้รู้สึกว่าควายจะขายดี เพราะถูกนำมาเปรียบเทียบกับฝ่ายที่คิดต่างกัน แต่ผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดีนั่นแหละว่าหน้าตัวเมีย เปลี่ยนไปเป็นควายได้อย่างไร
เรื่องคุณเปลวจะรับเงิน ปชป.หรือไม่ คุณก็สรุปเร็วเกินไปหน่อย แค่เคยมาที่สำนักงานไทยโพสต์เห็นซอมซ่อ ก็ฟันธงว่าคนที่นี่ขาดแคลนเงินทอง คงไม่ไปรับเงินจากใครที่ไหน แล้วโรงพิมพ์อื่นๆ ที่ใหญ่โตโอ่อ่า ก็ต้องถูกหาว่าไปรับเงินทองใครมาน่ะซี
สามวา สองศอก
