จะเป็นกระทิงดุสเปน...หรือกังหันสีส้มฮอลแลนด์...ป่านนี้ก็คงเป็นที่รับรู้กันไปเรียบร้อยแล้ว ในขณะที่คู่ชิงที่ 3 ก็เป็นอันว่า...ต้องเสร็จมิสเตอร์ พอล ปลาหมึกจอมฟันธงเค้าจริงๆ เมื่ออินทรีเหล็กเยอรมนีคว้าดุ้นไส้กรอกไล่ตีหน้าแข้งจอมโหดอุรุกวัย เฉือนเอาชนะไปได้แบบหุดหิด (หวุดหวิด) และเมื่อหมดสิ้นสัปดาห์นี้...ใครต่อใครย่อมหนีไม่พ้นที่จะต้องตื่นมาพานพบ โลกแห่งความจริง อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้...
------------------------------------------
สำหรับสังคมไทยของเรานั้น...ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า โลกแห่งความจริง ที่ว่านี้ มันช่างเป็นอะไรที่ออกจะเจ็บปวด รวดร้าว ทรมาน อยู่ไม่น้อยทีเดียว เพิ่งจะเผาบ้าน เผาเมือง ผ่านพ้นกันไปได้หมาดๆ แค่ไม่กี่วัน กี่เดือนมานี้เอง พอเริ่มจะหมดสีสัน บรรยากาศบอลโลก ก็เอาแล้ว...ข่าวคราวประเภทจะเผา จะวางระเบิด จะยึดบ้าน ยึดเมือง ก็ค่อยๆ ทยอยออกมาเป็นระลอกๆ จริงไม่จริงก็ไม่รู้!!! แต่ก็เล่นเอาปั่นป่วน มวนท้อง เกิดอาการคลื่นไส้ วิงเวียน ถึงขั้นต้องวิ่งหายาประดงพระสังข์ทรงช้าง และยาแก้ร้อนในตราใบห่อมาเตรียมเอาไว้เป็นกระสอบๆ...
------------------------------------------
ทั้งๆ ที่ว่าไปแล้ว...ในแง่ เงื่อนไข และ เหตุปัจจัย ที่จะทำให้เกิดการหันไปใช้ความรุนแรง ลอบเผา ลอบวางระเบิด ลอบสังหารใครต่อใครนั้น มันน่าจะพอลดๆ ลงไปบ้างแล้ว ไม่มากก็น้อย หลังจากเผาบ้าน เผาเมือง เสร็จเรียบร้อย ก็ยังมีการเปิดช่อง เปิดทาง ให้มาเผารัฐสภากันต่อ นั่งพ่น นั่งอภิปราย ระบายความแค้นทางปากกันถึง 2 วัน 2 คืน แถมยังอนุญาตให้สามารถส่งผู้ต้องหาคดีก่อการร้ายเข้าลงรับสมัครเลือกตั้งตามวิถีทางรัฐสภา อย่างเป็นกิจจะลักษณะซะอีกต่างหาก นอกเหนือไปจากนั้น ยังมีการจัดตั้งคณะกรรมการอะไรต่อมิอะไรอีกไม่รู้กี่คณะต่อกี่คณะ ซึ่งล้วนแล้วแต่ถูกวางกรอบ วางเป้าหมาย ให้มุ่งที่จะขจัดปัญหาอันนำมาซึ่งความโกรธ ความแค้น ความไม่พอใจในสังคมตั้งแต่ระดับรากหญ้า ไปยันถึงยอดปราสาทด้วยกันทั้งสิ้น...
--------------------------------------------
เพียงแค่นี้...มันก็น่าจะทำให้อะไรต่อมิอะไรพอเย็นๆ ลงมาได้บ้าง ขนาดนักกีฬาฟุตบอลที่ถูกเตะ ถูกถีบ ถูกปล้นชัยชนะกลางสนาม เมื่อเกมจบครบ 90 นาที หรือ 120 นาที ไม่ว่าเหตุปัจจัยของชัยชนะและความพ่ายแพ้มันจะเป็นอะไรก็ตาม แต่ การรู้แพ้-รู้ชนะ นั่นเอง...ที่พอช่วยให้เกมต่างๆ มันยังคงเป็นเกม ทำให้กีฬาก็ยังคงเป็นกีฬาไม่ใช่ การทำสงคราม หรือ เป็นสิ่งที่นอกจากจะไม่ก่อให้เกิดการเบียดเบียน ทำลาย ผู้อื่นแล้ว ยังทำให้ผู้คนทั่วทั้งโลกเกิดความอภิรมย์ รื่นเริง บันเทิงใจ ไปด้วยอีกต่างหาก...
---------------------------------------------
ด้วยเหตุนี้...โดยอารมณ์ความรู้สึกทั่วๆ ไป อย่างมาก..มันน่าจะออกมาในแนวแบบท่าน อธิบดีปลอก ซะมากกว่า คือถ้าหากยังแค้นแสนแค้น จะเป็นเพราะตาแม้นหรือตาแม้วคอยยุยงส่งเสริมอยู่หรือไม่ก็ตาม ก็น่าจะลองหันมาใช้วิธี ท้าเตะบอล ดูน่าจะสร้างสรรค์กว่าเป็นไหนๆ เปิดโอกาสให้รัฐบาลจัดทีมตัวจริง ตัวสำรอง ให้ครบชุด จะเอาท่านนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เป็นศูนย์หน้าตัวเป้า รองนายกฯ เทพเทือก เป็นมิดฟิลด์ตัวจ่าย ให้โฆษกส่วนตัวเทพไท เป็นสวีปเปอร์ตัวกวาด หรือ จะให้ยืนกองกลางเป็นตัวเบรกเกมก็แล้วแต่ ฯลฯ ส่วนพรรคฝ่ายค้านจะเอาจอมถีบ การุณ มายืนกองหน้า กองกลาง หรือกองหลังก็ได้ เอา สุรพงษ์ หัวล้าน มาคอยโหม่ง เช็ดลูกใส่ประตูฝ่ายตรงข้าม ฯลฯ ก็คงไม่มีใครว่ากัน...
------------------------------------------------
ภายใต้บรรยากาศแบบโฟร์เอส สร้างสรรค์เช่นนี้...อย่างน้อยบ้านเมืองมันก็พอจะไปๆ กันได้ เพราะไม่ว่าจะเป็นฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน ฝ่ายแค้น ฝ่ายดี ฝ่ายชั่ว ล้วนแล้วแต่ต้องร่วมอาศัยอยู่ในบ้านเมืองเดียวกันด้วยกันทั้งสิ้น ถ้าหากอะไรต่อมิอะไร มันยังคงยักตื้นติดกึก ยักลึกติดกักอีกต่อไป...ก็ทุกๆ ฝ่ายนั่นแหละที่จะต้องทนทุกข์ ทรมาน เจ็บปวด รวดร้าว กับความเสื่อมทรุดไปด้วยกันทั้งนั้น แม้แต่คนที่โอนสัญชาติไทยไปเป็นสัญชาติมอนเตเนโกร หรือ สัญชาติยูกันดาไปแล้วก็เถอะ ใช่ว่าจะปลอดโปร่ง โล่งสบาย สามารถสะใจกับความแค้น ความอาฆาต พยาบาท ภายใต้ความเสื่อมทรุดของบ้านเมืองไปโดยตลอดก็หาไม่...อย่างน้อย พี่ๆ น้องๆ ญาติโกโหติกา เพื่อนฝูงคนรัก ที่ยังต้องปักหลักอยู่ในแผ่นดินไทย ต้องอาศัยร่มโพธิสมภารของพระเจ้าอยู่หัว อาศัยวัด ศาสนา ในการทำบุญ ทำศพ คงไม่สามารถร่วมสะใจไปกับความแค้น ความอาฆาต จนตลอดชั่วนิรันดรกาล...
-----------------------------------------------------
ดังนั้น...มันก็ไม่น่าจะมี เงื่อนไข หรือ เหตุปัจจัย อะไร ที่ทำให้จะต้องคิดป้องร้าย ทำลาย หาทางเบียดเบียนกันและกันให้มากไปกว่านี้ ยิ่งถ้าหากไปไกลถึงขั้นคิดจะยึดอำนาจ ยึดบ้าน ยึดเมือง อย่างที่เป็นข่าวคราวกันอยู่ ยิ่งต้องหนักหนาสาหัสเข้าไปใหญ่ เพราะอย่างที่ใครต่อใครว่าเอาไว้นั่นแหละ...การได้มาซึ่งอำนาจ นั้น มันคงไม่ถึงกับลำบากยากเย็นซักเท่าไหร่ แต่ การรักษาอำนาจเอาไว้ อันนี้นี่แหละ ที่มันจะใช้เพียงแค่พลังความโกรธ ความแค้น ความอาฆาต พยาบาท เพียงอย่างเดียวไม่ได้โดยเด็ดขาด!!! ยังไงๆ...ย่อมเลี่ยงไม่พ้นที่จะต้องอาศัย ธรรมมะอันถือเป็นสิ่งพึงปรารถนาของปัจเจกบุคคลในทุกรูป ทุกนาม อีกทั้งสังคมใดๆ ก็เถอะ ไม่ว่าจะเรียกว่า รัฐใหม่ หรือ ไทยใหม่ หรือ ไทยเหนือ ไทยอีสาน ฯลฯ ก็แล้วแต่ ถ้าหากปราศจากเสียซึ่ง ธรรมะ คอยค้ำยันสังคมนั้นๆ เอาไว้...มันก็คงไม่ต่างไปจาก รังโจร เราดีๆ นี่เอง...
-------------------------------------------------------
ภายใต้ช่องทาง และกระบวนการต่างๆ ที่มันยังคงเปิดโล่งเอาไว้อีกเยอะแยะมากมาย ไม่ว่าจะเป็นกระบวนการเลือกตั้ง กระบวนรัฐสภา กระบวนการทางกฎหมาย การตรวจสอบโดยสื่อมวลชน องค์กรอิสระ หรือ แม้แต่เวทีสาธารณะที่สามารถจัดตั้งขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้ ฯลฯ ย่อมก่อให้เกิดการสื่อสาร หรือ การสร้างแรงกดดันใดๆ ได้อย่างสะดวกสบาย โดยไม่มีความจำเป็นเอาเลยที่จะต้องหันไปใช้ความรุนแรงโดยอาศัยกระบวนการใต้ดิน หรืออาศัยการยืมจมูกผู้อื่นหายใจ โดยเฉพาะจมูก ฮุนเซ็น ที่อาจทำให้ต้องติดไข้หวัดใหญ่ 2009 โดยใช่เหตุ...ด้วยเหตุนี้โดยความปรารถนาดีอย่างบริสุทธิ์ใจ จึงอดไม่ได้ที่จะต้องขอเตือนเอาไว้ก่อนล่วงหน้าว่า...ไอ้ตี๋ใหญ่เอ๋ย...อย่ารักชาติ จนถึงกับต้องหันไปเป็นโจรเลย...เดี๋ยวชาวบ้านเค้าจะเดือดโร้นน์น์น์...
-------------------------------------------------------------
ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก ระพินทรนาถ ฐากุร...ข้าฯ รักพระผู้เป็นเจ้าของข้าฯ...เนื่องด้วยพระองค์ได้ทรงประทานเสรีภาพให้ข้าฯ สามารถปฏิเสธพระองค์ได้...
-----------------------------------------------------------
