อ่านเอาเรื่อง

Monday, 15 April, 2013 - 00:00

เรื่องของคนแก่ (ฮ่า)

 เรียน คุณอัตถ์ ที่นับถือครับ
    เรามาปุจฉาและวิสัชนาเรื่องเกษียณอายุราชการกันนะครับ เนื่องในโอกาสต้อนรับวันหยุดต่อเนื่องสุดสัปดาห์มหาสงกรานต์ (ฮา)
    ในปัจจุบัน สุขภาพของคนไทยเรานั้นได้รับประโยชน์ทางการแพทย์ที่พัฒนาขึ้น มีการค้นคว้าวิจัยในเรื่องสุขภาพ มีการป้องกันโรคภัยไข้เจ็บ มีการเอาใจใส่ดูแลสุขภาพของตนเองมากขึ้น รวมไปถึงการสิ้นสลายของโรคระบาดในเขตร้อนมากขึ้น แพทย์พยาบาลมีความสามารถมากขึ้น ทำให้จำนวนประชากรสามารถรอดชีวิตจากโรคภัยไข้เจ็บมากขึ้น ฯลฯ
    ปัจจัยเหล่านี้แหละครับ ทำให้คนไทยมีอายุยืนยาวมากขึ้น ผมเคยอ่านบทความทางการแพทย์ คุณหมอท่านว่าอีกไม่นานนักคนไทยจะมีอายุเฉลี่ยประมาณ ๘๐ ปี รวมทั้งจะมีผู้สูงอายุระดับเฉียดๆ ๑๐๐ ปีมากขึ้น แต่แฮ่ม ที่ว่าเกินร้อยปีนั้นคุณหมอท่านคาดการณ์ว่า จะเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชายอย่างผม อย่างคุณอัตถ์นะครับ (ไม่ฮา)
    ระเบียบราชการเราส่วนใหญ่กำหนดเกษียณอายุกันที่ ๖๐ ปี ยกเว้น อาชีพชำนาญพิเศษเฉพาะบางประเภท เช่น ครูบาอาจารย์, ผู้พิพากษา หรือข้าราชบริพารบางหน่วยงาน เป็นต้น ในขณะที่ทางภาคเอกชนก็กำหนดเกษียณอายุกันระหว่าง ๕๕-๖๐ ปี
    คุณอัตถ์ลองคิดดูเบื้องต้นนะครับ เอาเฉพาะข้าราชการพอ ระดับอายุ ๖๐ ในปัจจุบันนี่ท่านๆ ส่วนใหญ่ยังไม่แก่นะครับ ยังมีกำลัง สติปัญญา ประสบการณ์ ช่ำชองในงานอาชีพ เรียกว่ากำลังตกผลึกระดับเทพเชียวนะครับ แต่คุณอัตถ์ลองพิจาณาดูนะครับ พอถึงวันที่ ๑ ตุลาคม ในวัย ๖๐ ปี ท่านเหล่านี้ต้องมานอนเล่นอยู่บ้านเฉยๆ สมองไม่ได้ทำงาน ดีไม่ดีพานเจ็บไข้ได้ป่วยไปดื้อๆ ก็มี ผมว่าประเทศชาติเราสูญเสียบุคลากรชั้นเลิศเหล่านี้ไปเยอะนะครับ
    ทำไงดี....ผมไม่ทราบว่าระเบียบเรื่องเกษียณอายุราชการนั้นได้ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่เมื่อไร ปี พ.ศ.ใด คุณอัตถ์ว่าน่าจะมีการทบทวนกันใหม่ได้หรือยังครับ
    ใจผมน่ะ อยากให้ข้าราชการในดวงใจของผมได้ทำงานราชการต่อไปหลังเกษียณจังเลยครับ ให้ตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาให้น้องๆ ก็น่าจะดี ไม่อยากให้ท่านไปนอนเล่น หายใจทิ้งไปวันๆ อยู่กับบ้าน อย่างเช่นท่าน ผบ.เหล่าทัพทั้งสามเหล่า รวมถึงท่าน ผบ.ตำรวจปัจจุบัน ผมว่าน่าจะให้ท่านอยู่ถึง ๖๕ ปีนะครับ
    แต่สำหรับท่านนายกฯ คนสวยของผมนั้น อยากให้ท่านอยู่ไปจนเกษียณที่ระดับ ๑๐๐ ปีเลยครับ เพื่อว่าจะได้ชมโฉมท่านว่าในวัย ๑๐๐ ขวบนั้น ท่านจะเปลี่ยนทรงผมและเสื้อผ้าเป็นแบบใดในแต่ละวัน และอีกประการหนึ่งก็คือ อยากให้ท่านอยู่เป็นขวัญและกำลังใจให้ประชาชนในการผ่อนชำระหนี้ประเทศไทยด้วย
    ในขณะเดียวกัน คนที่ผมคิดว่าน่าจะเกษียณเร็วๆ แบบให้ไปในทันที ไม่ต้องกลับมาให้เห็นอีก และก็ไม่ต้องมีเกณฑ์อายุกำกับเลย ก็คือพวกนักการเมือง  ท่านรัฐมนตรีทั้งหลายครับ (ฮา).
                                        สวัสดีครับ
                                        ซันนี่
    ถ้าให้นายกฯ ปูคนสวยเกษียณตอนครบ ๑๐๐ ผมว่าหาตำแหน่งอื่นให้เถอะ อย่าเกษียณในตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เอางี้ผมเสนอ ตำแหน่งพริตตีดินสอพองก็แล้วกัน ถึงวันสงกรานต์ทีสำรวจริ้วรอยกันที ฮาๆๆ
    เรื่องขยายอายุการทำงานของภาคเอกชนไป ๖๕ ปี เคยเป็นข่าวผ่านตาไปบ้างพอสมควรแล้วครับ ด้วยเหตุผลที่ผู้คนมีอายุยืนขึ้นนี่แหละครับ และไม่ต้องแก้ไขพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.๒๕๔๑ แต่อย่างใด เพราะในกฎหมายไม่ได้กำหนดอายุเกษียณการทำงานไว้ เขียนไว้เพียงเฉพาะในเรื่องเกี่ยวกับค่าจ้าง, สวัสดิการและสิทธิประโยชน์ต่างๆ
    ส่วนข้าราชการก็เห็นตั้งท่ากันอยู่หลายเที่ยว ว่าจะขยายอายุราชการไป ๖๕ บ้าง ๗๐ บ้าง แต่ยังไม่เป็นเรื่องเป็นราวกันเท่าไหร่ ผมเชื่อว่าอนาคตคงต้องขยายกันแน่  เพราะอีกสัก ๒๐-๓๐ ปีข้างหน้า วัยแรงงานจะลดลง คนชราเพิ่มขึ้น ถ้าขืนยังให้เกษียณตอน ๖๐ มีหวังเกิดวิกฤติแรงงานแน่นอน.

                  อย่ากู้เหมาเข่ง
เรียน คุณอัตถ์ ที่นับถือ
        ได้อ่านข้อความของเสี่ยเหลี่ยมในไทยโพสต์ ๘ เม.ย.แล้วสงสารตัวเอง   ช่างมองโลกในแง่ร้ายเสียเหลือเกิน จึงได้อดอยากปากแห้ง ไม่มีเฟอร์รารีขี่จนจะลงโลงอยู่แล้ว
         เขาจะกู้เงิน ๒ ล้านล้านมาลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน ทำให้เศรษฐกิจของประเทศเติบโตทางตรง คือเงินลงทุนไหลเข้าระบบเศรษฐกิจ ทางอ้อมคือเพิ่มความเติบโตทางเศรษฐกิจผ่านการลดค่าใช้จ่ายในการสัญจรขนส่ง เกิดกิจกรรมการค้าขายมากขึ้น ที่ดินราคาดีขึ้น ต่างประเทศเชื่อมั่นนำเงินเข้ามาลงทุน
         ดีออกจะตาย แล้วผมเดือดร้อนทำไม
         ข้อแรก ได้ยินว่า ๑.๗ ล้านล้านมาทำรถไฟความเร็วสูง ไม่มีรายละเอียดว่าเป็นค่ารถ ค่าราง ค่าระบบ ค่าดำเนินการเท่าไหร่ ต้องซื้อเข้ามาทั้งนั้น เงินเหล่านี้สร้างเศรษฐกิจให้ต่างประเทศทั้งนั้น เหลือไหลเข้าระบบเศรษฐกิจของไทยเป็นส่วนน้อย เห็นจะเหลือค่าที่ดิน ค่าปูนซีเมนต์ ค่าแรงงานก่อสร้างทาง  ฯลฯ สักกี่แสนล้าน
         อีก ๓๐% เท่ากับ ๕ แสนล้านไปไหน? ไปกับผู้ยิ่งใหญ่บ้าง  ผู้มีอำนาจลงนามบ้าง เจ้าของโครงการบ้าง ผู้ควบคุมตรวจรับงานบ้าง เงินจำนวนนี้ไปจบที่ไหน? ไปซุกต่างประเทศ ไปซื้อบ้านที่เมืองนอก ซื้อรถหรูราคาแพง ฯลฯ เหลือหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจสักเท่าไหร่
          ผมจึงวิตกว่าเศรษฐกิจจะไม่เติบโตอย่างที่คุย คงได้ไม่ถึง ๒๐%
        ข้อที่สอง ยังถกเถียงกันไม่จบว่า รถไฟความเร็วสูงที่จะสร้างนั้นจะเป็นอย่างไร เป็นโครงการที่ดีที่สุดแล้วหรือไม่ เชื่อมต่อประเทศอาเซียนตามที่แถลงไว้หรือไม่ ๗ ปีแรกนี้ไปโคราช หัวหิน เชียงใหม่ ไม่มีใครเชื่อว่าจะคุ้มทุน แม้จะขนผักด้วยก็ตามที ได้ยินว่าสายเชียงใหม่จะย่นเหลือพิษณุโลก และได้ยินว่าคุณชัชชาติ รัฐมนตรีคมนาคมสั่งให้ทบทวนโครงการใหม่
           ผมจึงวิตกว่า แล้วทำไมจะต้องกู้ยกเข่งรวดเดียวเลยอย่างนั้น ตามที่ฟังการอภิปรายมาฝ่ายค้านบอกว่า ไม่ขัดข้องตัวโครงการแต่อย่ากู้เหมาเข่ง  โครงการที่ประชาธิปัตย์ทำไว้เหมาะสมกว่า กู้น้อยกว่า และกู้ในระบบงบประมาณปกติ ไม่ต้องกู้เงินเป็นพิเศษด้วย
           ข้อที่สาม ยังไม่ได้ยินชัดเจนว่ารัฐจะหารายได้เพิ่มอย่างไร ได้ยินว่าจะลดภาษีเงินได้บริษัทลงอีกด้วย ได้ยินด้วยว่าจะไม่ต้องขึ้น วี.เอ.ที.ด้วย
          รายได้ของประเทศมาจากการผลิต การบริการ และการท่องเที่ยว ในโครงการนี้จะให้ประโยชน์แก่การผลิตมากที่สุดจากค่าขนส่งที่ลดลง รถไฟความเร็วสูงซึ่งใช้เงินก้อนใหญ่ที่สุด ไม่ได้ช่วยการขนส่งสินค้าเลยนอกจากผัก ช่วยการท่องเที่ยวน้อยมากเพราะไม่เชื่อมต่อต่างประเทศ รายได้ของประเทศจึงไม่น่าจะเพิ่มสูงขึ้นมากตามที่คุย นอกจากนั้นยังมีรายจ่ายประชานิยมอีก มีรายจ่ายจากขาดทุนจำนำข้าวอีก แล้วจะเอาเงินที่ไหนมาพัฒนาประเทศในด้านอื่น เช่นการศึกษา, สาธารณสุข ฯลฯ ภาระหนักอยู่กับการชำระหนี้   
          ผมจึงวิตกว่าจะเอาเงินที่ไหนมาบริหารประเทศในอนาคต บ้านเมืองจะเหี่ยวตายไม่พัฒนา หรือจะต้องขายทรัพย์สมบัติของชาติดังที่เคยถูกบังคับเมื่อครั้งฟองสบู่แตกเมื่อปี ๒๕๔๐ หรือเหมือนประเทศกรีซที่ต้องขายกิจการรถไฟเพื่อเอาเงินมาใช้หนี้ซึ่งกำลังเป็นข่าวอยู่ในขณะนี้
          นอกจากนั้น ผมหวนนึกถึงเรื่องที่ดินราคาสูงขึ้น  ผมเคยมีหน้าที่ซื้อที่ดินเพื่อสร้างโรงงานในยุคเปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้าของนายกฯ ชาติชาย  ที่ดินราคาสูงขึ้นรายวัน นายหน้าขายที่ดินเกลื่อนเมือง มีหลายรายวางเงินมัดจำไว้กับชาวบ้าน แล้วเอามาเสนอขายทำกำไร  ผมจะซื้อก็ไม่ได้เพราะราคาสูงกว่าเดิมมาก จะถูกไล่ออกเสียเปล่าๆ ผมต้องซื้อเปะปะไม่ให้จับเป้าหมายสำคัญที่ต้องการได้ จนกระทั่งบัดนี้ยังมีแปลงเล็กๆ ๒-๓ แปลงซึ่งไม่ติดกับโรงงาน เป็นภาระของรุ่นน้องต้องหาทางใช้ประโยชน์หรือขาย นายหน้าหลายรายถูกยึดเงินมัดจำเพราะผมไม่ซื้อ 
          มีภาพติดตาผมในการทำหน้าที่ครั้งนั้น พ่อแก่แม่แก่ถูกลูกหลานพามาโอนที่ดิน เงินที่ได้เหลือเท่าไหร่ไม่ทราบ แต่ทราบว่าลูกหลานได้รถ ๑๐ ล้อบ้าง  ปิกอัพบ้าง รถเครื่องบ้าง ทีวีบ้าง แม้กระทั่งซองผ้าป่า ฯลฯ หลายปีหลังจากนั้น  หลายครอบครัวต้องเช่าบ้านอยู่ และลูกหลานทำงานเป็นลูกจ้างในโรงงาน
          ผมเป็นห่วงว่าเหตุการณ์อย่างนั้นคงเกิดขึ้นอีก  สังคมไทยไม่เข้มแข็งเรื่องการบริหารเงิน จากมีอันจะกินตามสถานะ เปลี่ยนเป็นเศรษฐี และเปลี่ยนเป็นหาเช้ากินค่ำในที่สุด ผมยังติดข้องอยู่กับความรู้สึกว่า ที่ดินมีราคาสูงไม่ใช่ของดีเสมอไป
          ผมจึงเป็นคนแก่ขี้บ่นอยู่อย่างนี้. 
                                          ด้วยความนับถือ
                                          ป.ปฏัก
    บ่นไปเถอะครับเพื่อให้ประเทศชาติมันดีขึ้น ดีกว่านั่งดูเฉยๆ ไม่บ่นอะไรเลย ผมว่าเอาเข้าจริงรัฐบาลกู้ไม่ถึง ๒ ล้านล้าน เพราะความไม่พร้อมของโครงการนั่นเอง ขืนไปทำอะไรงุบงิบ ระวังคุกนะครับ เพราะหน่วยงานตรวจสอบไม่ว่าจะเป็น ป.ป.ช. ผู้ตรวจการแผ่นดิน รวมไปถึงสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินเขาเพ่งเล็งอยู่ พวกที่คิดว่าจะงาบ ๓๐% ได้ลื่นคอระวังเอาไว้ .

                   นิทานของย่า เรื่อง ปลวกเลว
     ปลวกทุกพันธุ์ นั่นอาหาร หวานคอไก่/แต่แปลกใจ "ไก่โต้ง" กลัวหัวหดหาย
    นางพญา ชูหน้านวล ยวนย้วยกาย/ผลิตปลวก พวกมากมาย ขยายพันธุ์
    ย่าบอกว่า อย่าทำเล่น เห็นอ่อนเอียด/มันละเอียด กินตลอด ยอดสัตว์นั่น
    กัดกินบ้าน พล่านกินเมือง เรื่องอัศจรรย์/ชั่วข้ามวัน พลันฉิบหาย ขยายไกล
    มันกัดแกะ แทะเล็มคลัง พังเงินชาติ/มันอุบาทว์ ฟาดสวาปาม ทรามเหลือไข
    กินถนัด กัดสนุก บุกกินไป    /ปลวกชอนไช ไขว่เขี้ยวร่า น่าขนพอง
    เอ๊ะ! ดูถี มีพญา มาอีกตัว/อิ่มอูมทั่ว ตัวอ้วนสั้น มันจองหอง
    กินข้าวรุก ทุกเมล็ด เสร็จสมปอง/ข้าวจำนำ ล้ำรสผอง จองหลายปี
    อ้าว อุ๊ย! นั่น มันยังมีตัวที่สาม/โหนกแก้มงาม ยามยาตรา ยอดยาหยี
    นางซ่อนหน้า ท่าเฉไฉ ไม่ไยดี/แต่เบื้องหลัง คลั่งฤทธี ชี้สั่งการ
    จอมปลวกนาง สร้างหุ้มทอง สองล้านล้าน/เริ่ด! โครงการ ผ่านไก่โต้ง โกงล้างผลาญ
    ปลวกดูไบ ใจร่วมด้วย ช่วยสั่งงาน/ขี้ข้าพล่าน ขานรับทั่ว ยั้วเยี้ยเดิน
    หลานย่าเอ๋ย เฉยช้าการ บ้านเมืองวิบัติ/รีบกำจัด สามนางพญา ฆ่าให้สิ้น
    หมดพญา ปลวกขี้ข้า หมดหากิน/ตายยกรัง ถมเถ้าดิน สิ้นปลวกเลว
                                อิตถีไท