คอลัมน์กระจกไร้เงา เคยสะท้อนถึงปัญหาการให้บริการของรถโดยสารประจำทาง หรือเรียกกันอย่างชินปากว่า "รถเมล์" ไปแล้วครั้งหนึ่ง โดยเฉพาะพฤติกรรมของ "รถเมล์ฟรี" แต่พฤติกรรมห่วยๆ เหล่านั้นก็ยังคงอยู่
รถเมล์ฟรีหลายสายพยายามจอดเลยป้ายไกลๆ ให้คนใส่ตีนผีวิ่งขึ้นรถ เพราะหากช้าแค่เสี้ยววินาที คุณอาจต้องรอไปอีกหลายสิบนาที แต่หากพลาดท่าโชคร้ายสะดุดบาทาตัวเอง อาจล้มหัวฟาดพื้นตายคาที่ได้
"รถเมล์ฟรี" พาหนะสำคัญของคนหาเช้ากินค่ำ แต่ทุกครั้งที่จะขึ้นรถเมล์ฟรีซักที ช่างน่าตื่นเต้นยิ่งนัก ใครไม่เคยประสบเหตุการณ์จริงคงไม่รู้
ตัวอย่างที่เพิ่งเจอมาสดๆ ร้อนๆ คือ สาย 45 ป้ายสีน้ำเงิน ตัวหนังสือขาว ด้านหน้าขนาดตัวเท่าฝาหม้อระบุชัดเจนว่า "รถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชน" ประชาชนต้องโบก โบก และโบก โดยพยายามยื่นตัวออกไปนอกถนนให้มากที่สุด เพื่อให้รถเมล์ฟรีสาย 45 คันงามที่กำลังเบียดออกเลนขวาเห็นผู้โดยสารตาดำๆ ที่กำลังรออยู่ที่ป้าย
ยังโชคดีที่สาย 45 คันงามเบียดซ้ายมาจอด!!! แต่เลยป้ายไป 2-3 เมตรเท่านั้น ผู้โดยสารคนใดอยากขึ้นต้องวิ่งให้เร็วที่สุด เพราะท่าน พขร.หรือพนักงานขับรถจะเร่งเครื่องตลอดเวลา เหมือนเตือนสติผู้โดยสารว่า "ผมรีบมากครับ...ท่านผู้โดยสารกรุณาวิ่งเร็วๆ" และเมื่อเท้าข้างที่สองของผู้โดยสารคนสุดท้าย ลอยเหนือจากพื้นถนน รถก็ตะบึงออกไปแบบไม่กลัวว่าผู้โดยสารที่เพิ่งก้าวขึ้นจะหล่นไปนอนกลิ้ง
ส่วนอีกกรณีที่ได้ยินมากับหูของตัวเอง ฟังแล้ว "หน้า" ที่คิดว่าด้านพอสมควร กลับชาขึ้นทันที
ครั้งที่แล้วแค่รออยู่ที่ป้ายรถเมล์ แต่คราวนี้นั่งอยู่บนรถเมล์ฟรีสายเดิม บริเวณป้ายรถเมล์ย่านอุดมสุข เห็นผู้โดยสารตาดำๆ ยืนโบกรถเมล์สาย 45 กันหน้าสลอน พขร.คันดังกล่าวยังใจดีจอดตรงป้ายเป๊ะ!! ผู้โดยสารที่รอรถเมล์จึงเบียดเสียดกันขึ้นให้สมกับที่รอมานานแสนนาน
หญิงชราคนหนึ่งตะเกียกตะกายขึ้นรถ พร้อมกับบ่นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า "ทำไมให้รอนานจัง กี่ชั่วโมงจะมาที ถ้ารีบป้าแย่แน่"
เท่านั้นแหละ พนักงานเก็บสตางค์ หรือ พกส. หรืออีกหน้าที่คือเมียคนขับ ลุกขึ้นยืนเท้าเอวทันที พร้อมตะโกนโต้ตอบดังๆ ว่า "ถ้าไม่มีรถเมล์ฟรี พวกแมร่งจะทำไง คงเดินไปทำงาน ไม่มีปัญญาจ่ายเงินค่ารถเมล์หรือไง แค่ 7 บาท...จน"
ส่งผลให้ผู้โดยสารทั้งคันเงียบกริบ หน้าชาไปตามๆ กัน
ยกตัวอย่างอีกเรื่องกับรถเมล์ฟรีสาย 107 ผู้โดยสารมากมายนั่งรอเวลารถเมล์ฟรีคันนี้ออกจากท่ารถ รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีท่าทีจะขยับ มารู้ความจริงอีกทีก็ผ่านเกือบ 15 นาที เพราะ พกส.คุยกับ พขร.ว่า "บอกนายท่าแล้วว่าให้คันหลัง (ซึ่งเป็นรถเมล์ปกติ) ออกจากท่าไปก่อน คันเราค่อยออกไม่งั้นไม่ได้ตังค์ เพราะพวกแมร่งรอขึ้นแต่รถฟรี"
เฮ้อ...ไม่เห็นใจแมร่งทั้งหลายที่นั่งรอเลย เพราะนอกจากรอนาน ยังโดนด่าอีก รถเมล์ฟรีจากภาษี (ของ) กู ให้มันได้อย่างนี้สิ
ไม่รู้จริงๆ ว่า หน่วยงานที่รับผิดชอบมีนโยบายสั่งการให้ "รถเมล์ฟรี" รับผู้โดยสารให้น้อยที่สุด จอดให้ไกลป้ายรถเมล์มากที่สุด ขับให้เร็วที่สุด และต้องขับเลนขวาสุดหรือไม่ เพราะพฤติกรรมรถเมล์ฟรีแต่ละคันเป็นเช่นนี้จริงๆ
แต่ใช่ว่ารถเมล์ดีๆ จะไม่มี กรุงเทพมหานคร เมืองฟ้าอมรแห่งนี้ รถเมล์ดีๆ ยังมีอยู่มาก ส่วนใหญ่จะเป็นรถเมล์แอร์สีส้ม และสีเหลืองที่ พขร.และ พกส.ทำงานอย่างคนมีสติ และมีความรับผิดชอบ
ขอยกตัวอย่างสาย 102 รถเมล์แอร์สีส้มขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ที่จอดตรงป้าย ขับรถอย่างมีสติ พนักงานเก็บเงินยิ้มแย้มแจ่มใส แต่เมื่อมีพฤติกรรมห่วยๆ ของรถเมล์แย่ๆ เกิดขึ้น ความดีที่มีจึงถูกกลบเสียหมด
หน่วยงานที่รับผิดชอบอย่าปฏิเสธเรื่องนี้ เพราะมันคือ "เรื่องจริง เกิดขึ้นจริง ผู้โดยสารเจอจริงๆ" แต่หากคุณจะปฏิเสธ อาจเป็นเพราะคุณไม่เคยสัมผัสความตื่นเต้นเร้าใจที่ผู้โดยสารอย่างเราๆ เคยเจอ และไม่รู้ว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบจะมีการปรับปรุงแก้ไขหรือไม่ หรือจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้ไปจนหมดระยะเวลาการต่ออายุมาตรการบรรเทาภาระค่าครองชีพของรัฐบาลช่วงสิ้นปี
รถไฟฟรี ไฟฟ้าฟรี ไม่มีปัญหา แต่รถเมล์ฟรี หากยังเป็นแบบนี้ ยกเลิกไปเลยดีกว่า...
