อันที่จริง...ตั้งใจว่าจะรอให้ผลเลือกตั้ง ส.ก.-ส.ข. ออกมาซะหน่อย จะได้มีประเด็นไว้เขียนเรื่องเกี่ยวกับการบ้าน การเมืองกะเค้ามั่ง ไม่งั้นต้องเตลิดไปดาวจันทร์ ดวงอังคาร ไปพูดเรื่องประเทศโน้น ประเทศนี้ จนแทบจะกลาย เป็นคอลัมนิสต์หน้าต่างประเทศกันไปซะแร้นน์น์...แต่คิดไป-คิดมาแล้ว ผลการเลือกตั้งมันก็คงจะ...ประมาณนั้นนั่นแหละ เอาเป็นว่าใครแพ้ ใครชนะ ป่านนี้ท่านก็คงหาข้อสรุปเอาเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว...
------------------------------------------------
อย่างไรก็ตาม...การเลือกตั้ง ส.ก.-ส.ข.มันจะเป็นตัวสะท้อนอะไร? หรือไม่? นั่นคงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ที่แน่ๆ ก็คือ ประเทศไทยนับจากนี้เป็นต้นไป โอกาสที่จะเบี่ยงไปทางอื่นที่ไม่ใช่การเลือกตั้งมันคงลำบากแล้ว ใครก็ตามไม่ว่าจะเป็นโหรใหญ่ โหรน้อย ที่ออกมาพูดกันถึงเรื่อง ปฏิวัติ เมื่อวันสองวัน เอาเข้าจริงๆ แล้ว ถ้าหากพูดให้ถูกหลักมันน่าจะใช้คำว่า กบฏ ซะมากกว่า คือในสถานการณ์เช่นนี้...คนที่ คิดจะปฏิวัติ นั้นอาจจะมี แต่ถ้าหากลงมือปฏิบัติ หรือลงมือทำการปฏิวัติขึ้นมาเมื่อไหร่ โอกาสที่จะแปรสภาพกลายเป็น กบฏ ไปโดยทันที ย่อมมีความเป็นไปได้สูงเอามากๆ ไม่ว่าจะฝ่ายไหนต่อฝ่ายไหนก็เถอะ...
-----------------------------------------------
ภายใต้ความเป็นไปของโลกที่มันเป็นของมันซะยังงี้...ไม่ต้องถึงกับลงมือปฏิวัติหรอก แค่อยู่เฉยๆ เท่านั้น ไม่รู้ว่าใครต่อใครในโลกนี้ จะเป็นประเทศใหญ่ๆ อย่างอเมริกา จีน รัสเซีย หรือกระทั่งประเทศเล็กๆ อย่างกัมพูชาเค้าก็ยังสามารถสร้างแรงกด แรงบีบให้กับเราได้ด้วยกันทั้งนั้น ยิ่งถ้าหากไปลงมือปฏิวัติ หรือไปสร้าง เงื่อนไข ให้ต้องเข้าทางตีนของเค้าขึ้นมาเมื่อไหร่ หนีไม่พ้นที่จะต้องมีแต่ตาย...กับ...ตาย ลูกเดียวเท่านั้น แล้วสังคมไทยทุกวันนี้ที่มันเต็มไปด้วยนักสิทธิ เสรีภาพ นักประชาธิปไตย เดินขวักไขว่ไปมาอยู่ในทุกวงการ ทุกอณูของสังคม พร้อมเสมอที่จะใช้สิทธิเสรีภาพของตัวเอง ดาหน้าเข้ามาด่าใครต่อใครในทุกๆเรื่องทุกๆ กรณี แถมยังมีพวกนักธุรกิจประเภทที่นักลงทุนต่างประเทศจามขึ้นเมื่อไหร่ เป็นต้องสะดุ้ง หวาดผวา ขนหัวลุกไปโดยทันที สภาพแบบนี้ถ้าหากคิดจะหันไปปักหลักเป็นตัวของตัวเอง โดยไม่ต้องสนใจกับใครต่อใครในโลกนี้แบบ พม่า แล้วล่ะก็...คงต้องคอยเก็บศพกันอีกเยอะแยะ กว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะนิ่ง หรือจะรักษาอำนาจเอาไว้ได้...
----------------------------------------------------
ด้วยเหตุนี้...ไม่ว่าใครก็ตามจะเป็นฝ่ายอยากให้ ทักษิณ กลับมา หรือไม่อยากให้กลับมา หนทางเดียวเท่านั้นที่จะบรรลุเป้าหมายให้สมความปรารถนาของตัวเอง หรือฝ่ายตัวเองได้ ก็มีแต่ต้อง เลือกตั้ง ลูกเดียวเท่านั้น พูดง่ายๆ ว่า...ไม่ว่านักการเมืองมันจะชั่วร้าย น่าเกลียด น่ากลัว น่าขยะแขยง เพียงใดก็ตาม ไม่ว่ากฎ กติกา มันจะสามารถช่วยฉุด ช่วยรั้ง ช่วยลดทอนความชั่ว ลงไปได้บ้างหรือไม่? มากหรือน้อย? แต่สุดท้าย...มันก็เป็นแค่หนทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ พออยู่ๆ กันไปได้ ไม่ถึงกับต้องฆ่ากันประมาณซักครึ่งประเทศ ค่อนประเทศ และไม่ต้องมาเสียเวลาโดดเดี่ยวตัวเองออกจากโลกๆ นี้ ไปอยู่บนอวกาศหรือที่ไหนๆ ซักแห่ง...
-------------------------------------------------
ภายใต้ ข้อเท็จจริงทางการเมือง ที่มันเป็นไปในลักษณะเช่นนี้...อันที่จริงก็น่าจะเป็นทุกๆ ฝ่ายนั่นแหละ ที่ควรจะหันมาร่วมหาหนทาง เพื่อทำให้บรรยากาศของการเลือกตั้งมันมีโอกาสที่จะเป็นไปได้ตามที่มันควรจะเป็น ยิ่งถ้าหากเป็นฝ่ายที่อยากจะให้ ทักษิณ กลับมาด้วยแล้ว ก็ยิ่งน่าจะพยายามหาหนทางสร้างบรรยากาศทำนองนี้เอาไว้ให้มากๆ เข้าไว้ เพื่อที่อย่างน้อยที่สุด...โอกาสที่ฝ่ายตัวเองจะได้กลับมามีอำนาจกันใหม่ มันถึงจะเป็นไปได้เร็วยิ่งขึ้นเท่านั้น แต่ถ้าหากมัวแต่เอาเวลาไปทำเรื่องที่มันไม่ใช่เรื่อง หรือไม่ได้เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการคว้าปืนเอ็ม 79 มายิงใส่ใครต่อใคร หรือประกาศเตรียมตัวจะระดมผู้คนมาเผาบ้าน เผาเมือง กันรอบใหม่ ไปจนกระทั่งคิดจะลากใครต่อใครมาเล่นงานประเทศตัวเองไม่เว้นแต่ละวัน อันนั้น...มันก็คงไม่ต่างอะไรไปจาก การขัดขาตัวเอง หรือ การทำลายตัวเอง ทั้งในทางตรงและทางอ้อมนั่นแล...
--------------------------------------------------
ยิ่งถ้าหากมีตัวมีตน มีสถานะเป็นถึง พรรคการเมือง ระดับสามารถเอาชนะการเลือกตั้งในขอบเขตทั้งประเทศได้ แต่ยังไม่สามารถตัดขาดตัวเอง ออกไปจากแนวทางการใช้ความรุนแรงจากกองกำลังไม่ทราบฝ่าย หรือจากแก๊งข้างถนนที่เหลือเศษ เหลือเดน อยู่เพียงแค่ไม่กี่ราย อันนี้...เห็นทีจะต้องขออนุญาตนำเอาสำนวน ป๋าเปลว สีเงิน มาใช้ คือไม่ใช่ โง่ เท่านั้น แต่ต้องเรียกว่า งั่ง...หรือ โง่ยิ่งกว่าโง่ นั่นแหละ ไม่ว่าจะเป็น คนแก่ ที่ไม่ได้เป็นโรคจิต แต่อาจจะเป็นโรคเบาหวาน ผู้คาดหวังไว้ว่าอยากจะลองเป็นนายกรัฐมนตรีก่อนตายอีกซักครั้ง หรือ คนกึ่งแก่-กึ่งเด็ก ที่ไม่อยากเป็นหัวหน้าพรรค แต่ไม่คิดที่จะปฏิเสธตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกันง่ายๆ หรือจะเป็น อีแอบ และ ไอ้แอบ ทั้งหลาย ที่พยายามจะแมนนิพิวเลทใครต่อใคร เผื่อว่าจะได้สถานะติดปลายนวม ทั้งๆ ที่ยังถูกกักบริเวณอยู่บ้านเลขที่ 111 หรือเลขที่เท่าไหร่ก็นับไม่ถูกซะแล้ว ฯลฯ อะไรต่อมิอะไรเหล่านี้... โดยลักษณะอาการแล้ว ไม่น่าที่จะไม่ฉลาด หรือไม่น่าจะ งั่ง ได้ถึงขั้นนั้น...
-------------------------------------------------------------
และก็อาจเพราะไปมัวสนใจแต่เรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง หรือไม่ได้เรื่องกันเป็นหลักนั่นแหละ หลังควันระเบิดเอ็ม 79 ยังไม่ทันจะจางหาย คนของตัวเองก็โดนสอยไปแล้วถึง 2 รายซ้อนๆ ทั้งคุณพี่ กรุง สุทินเผือก กับพรรคพวกในจังหวัดสมุทรปราการ เขตเดียวกัน แล้วแทนที่จะเข้าอกเข้าใจในหัวอก ส.ส. หรือหัวอกนักการเมืองด้วยกัน ดันไปปล่อยให้ไอ้เด็กเมื่อวานซืนด่าเค้าเป็น โสเภณีทางการเมือง ไปซะนี่!!! แล้วถ้าหากยังงั่งๆ อยู่อย่างนี้ ยังปล่อยให้เด็กจูงจมูก ลากไป ลากมา ได้ทั้งพรรค ไอ้ที่ฝันไว้ว่าจะกลับมามีอำนาจ กลับมาเล่นงานข้าราชการ หรือใครต่อใครที่ตัวเองหมายหัวเอาไว้ โดยอาศัยความแค้น ความพยาบาท เป็นแรงขับเคลื่อน แรงบันดาลใจ สุดท้ายมันอาจจะต้องโดนมะเร็งกินไข่ไปทั่วทั้งพรรคเอาเลยก็ไม่แน่???
------------------------------------------------------------
แล้วจะกลับไปอาศัยความแค้น ความอาฆาต พยาบาท มาทำอะไรต่อมิอะไร ที่มันไม่ได้อยู่ในครรลองการเมืองตามระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข หรือไม่คิดจะอาศัยกรรมวิธีการเลือกตั้ง...มันก็คงลำบากอีกนั่นแหล่ะ ต่อให้มีเอ็ม 79 อีกเป็นร้อยๆ กระบอก มีระเบิดทีเอ็นที ประทัดยักษ์ หรือจะงัดอาวุธ 35 ตัน จากเกาหลีเหนือมาอีกด้วยต่างหาก แต่โอกาสจะฝ่าด่านกองทัพที่ได้จัดแถว จัดแนว เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่ว่าทหารแตงโม หรือตำรวจมะเขือเทศ กลายเป็นแตงกวา เป็นมะเขือยาวกันไปหมดแล้ว มันคงฝ่ากันไม่ได้ง่ายๆ แล้วจะไปสร้างรัฐไทยใหม่ ไปโค่นล้มราชวงศ์โรมานอฟเพื่อสถาปนาราชวงศ์เจ้ามูลเมืองให้ได้อย่างที่หวัง ที่คาด มันคงไม่ต่างไปจาก ฝันเปียก กลางฤดูฝน แถมดีไม่ดี...ตื่นขึ้นมายังต้องเจอกับน้ำท่วม น้ำป่าไหลหลากอีกต่างหาก ด้วยเหตุนี้...เลิกซะเหอะพี่งั่ง!!! กลับมาสู่ครรลองการเมืองตามปกติ เดินหน้าคิดค้นนโยบายใหม่ๆ จุดขายใหม่ๆ ดีกว่าไปจมอยู่กับมายาภาพของคนคนเดียว ที่เจ้าตัวเองก็ชักจะเบื่อๆ ขึ้นมาแล้วกับโลกอันเต็มไปด้วยมายาทั้งหลาย...
--------------------------------------------------------------
ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก พระเยซูคริสต์...โลกนี้เป็นเพียงสะพานที่ท่านจะต้องเดินข้ามไป หาใช่สถานที่ที่ท่านควรจะต้องสร้างที่อยู่ที่อาศัยอย่างเป็นการถาวร...
-----------------------------------------------------------
