ท่านขุนน้อย

Tuesday, 15 November, 2011 - 00:00

คบคนพาล-พาลพาไปหาผิด

    เหนือฟ้ายังมีฟ้า...เหนือ ยิ่งลักษณ์ เหนือ ประชา ยังมี เก่ง การุณ...แต่เหนือ เก่ง การุณ ยังมี มัลลิกา บุญมีตระกูล เจ้าของกระบวนท่า ฝ่าเท้ามรณะ แห่งเมืองพะเยา และ ฐิติพันธุ์ บุญใหญ่ หนุ่มดอนเมือง เจ้าของฉายา หมัดทะลวงปาก ผลัวะเดียวเย็บ 5 เข็ม...นี่คือสัจธรรมแห่งบู๊ลิ้ม!!! ที่ไม่ว่าจอมยุทธ์รายไหน ย่อมมิอาจปฏิเสธได้โดยเด็ดขาด...
                             -------------------------------------------------
    อย่างว่านั่นแหละท่าน...ไม่ว่าจะเป็นผู้บรรลุวิชาไหมฟ้า หรือผู้ฝึกปรือเคล็ดวิชาผนึกลมปราณดูดดาว ไปถึงขั้นที่ 9 แล้วก็ตาม แต่ทุกกระบวนท่า ทุกเคล็ดวิชา ล้วนแต่มีจุดแข็ง จุดอ่อน ไปด้วยกันทั้งสิ้น ถ้าหากเจอกับคู่ต่อสู้ธรรมดาๆ
อาจสามารถใช้อ่อน-สยบแข็ง สงบสยบความเคลื่อนไหว เอาชัยชนะได้ไม่ยาก แต่ถ้าหากอ่อนเจอกับอ่อน สงบเจอหงอย แข็งเจอหยาบเจอด้าน แล้วล่ะก็ ต่อให้เป็นถึงประมุขแห่งยุทธจักร...เผลอๆ อาจจะ ไปไม่เป็น ได้เหมือนกัน มิฉะนั้น...โคตรเจ้าพ่อ มาเฟีย หลายต่อหลายราย คงไม่สิ้นชีพตักษัย เพราะเผอิญไปเดินสะดุดตีนจิ๊กโก๋ปากซอย ไม่รู้จะกี่ครั้ง กี่หน...
                             -----------------------------------------------------
    แต่ก็อย่างว่า...การที่ผู้ซึ่งเคยได้ชื่อฉายาว่า อินทรีอีสาน มาในอดีต แม้จะเป็นอินทรีเหี่ยวๆ ปีกร่วง ขนร่วง มานานพอสมควรแล้ว อย่างพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก หรือผู้ซึ่งครองตำแหน่งประมุขฝ่ายบริหาร อย่างคุณน้อง ปู ยิ่งลักษณ์ ที่ได้รับการถ่ายทอดพลังภายในจากพี่ชาย ทะลวงจุดหยิม-ต๊ก ภายในช่วงเวลาสั้นๆ จนลมปราณแตกซ่าน กลายเป็นนางเอกหนังจีนกำลังภายในเรื่อง โปเย-โปโลเย อยู่จนตราบเท่าทุกวันนี้...ต่างไม่สามารถ เอาอยู่ หรือเอา เก่ง การุณ ให้อยู่มือ อยู่ไม้ กันได้ง่ายๆ ทั้งๆ ที่จอมยุทธ์ชั้นปลายแถวรายนี้ มีกระบวนท่าเพียงแค่ท่า สองท่าเท่านั้น คือกระบวนท่า ลูกถีบขยี้วิญญาณ และกระบวนท่า ไม้เท้าตีภรรยา ซึ่งเป็นแค่วิชาพื้นๆ...
                           ----------------------------------------------------------
    แต่เหตุที่ อินทรีอีสาน ผู้ได้ชื่อว่าบรรลุวิชาตัวเบาระดับ เหยียบหิมะไร้รอย เคล็ดวิชายักย้าย ถ่ายเท อำนาจ และผลประโยชน์ ระดับ แยกเงา-สลับร่างสามารถประคองตัวรอดจากชีวิตราชการ ถีบพี่น้อง พรรคพวก เพื่อนฝูง จนขึ้นมามีตำแหน่งสูงสุดแห่งกรมตำรวจ แถมยังใช้ต่อยอด ผงาดขึ้นมาเป็นนักการเมืองระดับว่าที่นายกรัฐมนตรี และรองนายกรัฐมนตรีได้จนถึงบัดนี้ กลับต้องออกอาการถอยกรูด มือไม้เปะปะๆ เมื่อเจอเข้ากับกระบวนท่ารุกคืบของ เก่ง การุณ
ชนิดต้องโยนขี้ โยนระเบิด ไปให้เจ้าสำนักวังสวนผักกาด อย่างคุณชาย สุขุมพันธุ์ รับขี้ไปแทน นั่นคงไม่ได้เป็นเพราะพลังฝีมือของจอมยุทธ์ชั้นปลายแถวรายนี้ล้วนๆ แต่น่าจะเป็นเพราะเบื้องหลังชาวยุทธ์ชั้นลิ่วล้อ มันถูกทาบทาไปด้วย เงาอสูร ผู้ซึ่งสามารถแผ่พลังอำนาจจากนอกแผ่นดินตงง้วน หรือจากดูไบ ครอบคลุมมาถึงเมืองไทย และพรรคเผาไทยได้ในแทบทุกๆ อณูนั่นเอง...
                             ---------------------------------------------------------
    ถ้าแปลไทยเป็นไทย แปลสำนวน น.นพรัตน์ ให้กลายเป็นสำนวน ว.ณ.เมืองลุง แล้วล่ะก็ พูดง่ายๆ ก็คือ...โดยตัวของ เก่ง การุณ ล้วนๆ นั้น แทบไม่มีฤทธิ์ มีเดช อะไรซักเท่าไหร่ แค่เจอกับ ฝ่าเท้ามรณะ ของศิษย์สำนักง่อไบ๊ อย่าง มัลลิกา หรือเจอกับ หมัดทะลวงปาก ของชาวยุทธ์โนเนมแห่งดอนเมืองเท่านั้น ก็ เอาอยู่ ได้ไม่ยาก แต่สำหรับใครก็ตามที่ยอมศิโรราบ ยอมกรีดเลือดสาบาน รับประทานยาพิษทะลวงไส้ เพื่อให้ได้มีโอกาสเข้าร่วมสังกัดพรรคอสูร แม้จะดำรงตำแหน่งเป็นประมุขพรรค เป็นผู้พิทักษ์กฎซ้าย-ขวา เป็นจงจ้วงพ่อบ้าน ฯลฯ ล้วนแล้วแต่ต้องยอมอมสากกะเบือไว้ในปากทุกๆ ครั้งที่เจอกุ๊ย เจออันธพาล เดินเพ่นพ่าน กร่างไป กร่างมา อยู่ในพรรค อันเนื่องมาจากบรรดากลุ่มคนเหล่านี้ ก็คือผู้ที่หัวหน้าพรรคอสูรตัวจริง-ตัวพ่อ เคยใช้บริการมาโดยตลอดนั่นแล...
                            ----------------------------------------------------------------
    จะใช้ให้ไปล้างกระโถน เทกระโถน เผาใคร ด่าใคร ก็สามารถใช้ง่าย ใช้คล่อง ไปซะทุกๆ อย่าง ทุกๆ เรื่อง แค่ปล่อยเชือก ปลดปลอกคอเท่านั้น ก็พร้อมที่จะกระโจนเข้าฟัด อำมาตย์ ซะชนิดจมเขี้ยว จมน่อง แถมยังกล้าที่จะจาบจ้วง
ลามปามไปไกลกว่านั้นก็ยังได้ ส่งผลให้หัวหน้าพรรคอสูรตัวจริง มีโอกาสต่อรอง กดดัน ยื่นเงื่อนไข และข้อเสนอให้กับผู้ซึ่งตัวเองเรียกขานว่า อำมาตย์ หรือ ผู้มีบารมีนอกรัฐธรรมนูญ คราวแล้ว คราวเล่า จะปล่อยเชือกเมื่อไหร่ กระตุกเชือกเมื่อไหร่ ขึ้นอยู่กับจังหวะ และโอกาส ในเมื่อเลี้ยงง่าย และใช้ง่ายเช่นนี้...มีหรือที่จะไม่แผ่เงา แผ่บารมีปกป้อง คุ้มครอง ในตลอดช่วงระยะเวลาก่อนที่จังหวะ และโอกาสจะมาถึง...
                          ----------------------------------------------------------------
    ด้วยเหตุนี้...ไม่ใช่แต่เฉพาะชาวยุทธ์ชั้นปลายแถวอย่าง เก่ง การุณ เท่านั้น กระทั่งตัวตลกอย่าง เจ๋ง ดอกจิก อดีตสมาชิกสภาโจ๊กอย่าง ณัฐวุฒิ คนคุมคิวแท็กซี่อย่าง ชินวัฒน์ หัวหน้ายามอย่าง อารี ฯลฯ ล้วนแล้วแต่สามารถ
ผงาดขึ้นมาชี้นิ้ว สั่งการใครต่อใคร ไม่ว่าตั้งแต่ระดับอธิบดี ไปจนปลัดกระทรวงกระทั่งถึงระดับรัฐมนตรีได้สบายๆ โดยอาศัยบารมี อาศัยเงาอสูรเป็นตัวช่วย แม้ว่าบางครั้ง บางครา อาจจะเพลินไปหน่อย ถึงขั้นสั่งให้นักข่าวแบกเรือ ขนเรือ แบบไม่ได้ดูตาม้า ตาเรือ เอาเลยแม้แต่น้อย แต่โดยสรุปรวมความแล้ว...ตราบใด ที่หัวหน้าพรรคอสูร ยังไม่สามารถโค่นล้ม ทำลาย อำมาตย์ ให้สิ้นซากลงไปได้ บรรดาคนเหล่านี้ยังคงเป็นเครื่องมือ เครื่องไม้ เป็นมือ เป็นตีน ที่ยังพอใช้ประโยชน์ไปโดยตลอด...
                              --------------------------------------------------------------------
    แน่ล่ะว่า...ภายใต้สภาพเช่นนี้ ใครก็ตามที่คิดว่าการยอมศิโรราบ หันมาเข้าสังกัดพรรคอสูร อาจทำให้ตัวเองพอได้แสดงฝีไม้ ลายมือ ให้เป็นที่ประจักษ์ ร่ำลือ เล่าขาน เป็นตำนานในบู๊ลิ้มตงง้วนได้บ้าง โดยเฉพาะบรรดาจอมยุทธ์ที่คันขยุกขยิก เพราะไม่มีใครท้าประลองฝีมือมานานแสนนาน ต้องนั่งเลี้ยงหลาน นั่งตบยุง อยู่ในสำนักต่างๆ พอได้เทียบรับเชิญให้เข้ามาร่วมแสดงฝีมือเมื่อไหร่ ก็น้ำแตก น้ำแตน ตัวสั่นงันงกไปด้วยแรงปรารถนา ทะเยอทะยานกันเป็นรายๆ นั่งคิดแผนการการบริหารจัดการ กับเงินกองทุนฟื้นฟูนับเป็นแสนๆ ล้านๆ บาท แต่ดันลืมคิดไปว่า...แค่เจอกับการบริหารจัดการ ถุงยังชีพ ไม่กี่ร้อยบาท โดยบรรดากุ๊ยและอันธพาลที่เป็นมือ เป็นไม้ ของหัวหน้าพรรคอสูรมาโดยตลอด...แค่นี้ก็ตายแล้ว!!! โอกาสที่จะสร้างความเชื่อถือ ศรัทธา ให้กับบรรดาผู้เสียภาษีอากร ในแต่ละบาท แต่ละสตางค์ มันแทบเป็นไปไม่ได้เอาเลย กระทั่ง เงินบริจาค ยังโดนอมกันเห็นๆ...แล้วใครเค้าจะปล่อยให้ไปใช้เงิน ถลุงเงิน นับเป็นแสนล้าน ล้านล้านกันง่ายๆ ในเมื่อกระทั่ง เก่ง การุณ คนเดียว ยัง เอาไม่อยู่...
                          ----------------------------------------------------------------------
    ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก เซอร์วานเตส...จงบอกฉันถึงสังคมที่ท่านคบหา แล้วฉันจะบอกได้ว่าท่านเป็นคนอย่างไร?...
                          ---------------------------------------------------------------------