วันอาทิตย์นี้เป็นวันวาเลนไทน์ ผมก็นั่งรอ-นอนรอดอกไม้แห่งความรักว่าจะมีพลัดพรายมาให้ซักช่อมั้ย แต่พรรคพวกร่วมสำนักไทยโพสต์เค้าว่า รุ่นผมนี่ถ้าจะมีมา น่าจะเป็นดอกไม้จันทน์มากกว่ามาเป็นดอกกุหลาบ แต่หารู้ไม่ว่า รักจากกุหลาบนั้น "รักลวง" ก็เป็นได้ แต่รักจากดอกไม้จันทน์นั้น ถ้าใครมอบให้ใคร ชื่นใจได้เพราะจะมาจาก "รักจริงใจ" ของผู้ให้ถึงร้อยละ ๙๙.๙๙
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ถ้าใครจะรักผมละก็ ขอ "รักลวง" ดีกว่าเนอะ เก็บ "รักจริงใจ" เอาไว้ก่อนก็ได้น่า แฮ่ะๆ!!
...................
plew_seengern@yahoo.com
ดิฉันไม่เขียนมาคุยซะนานเพราะไม่ค่อยได้เปิดเครื่อง ทำอย่างคุณเปลวบอกว่า ทิ้งช่วงในการรับรู้ข่าวสารเสียบ้างจะได้ไม่เครียด แต่พอได้รับรู้เรื่องของสมาคมแบดฯ แล้วก็อยากจะเขียนมาคุยด้วย เพราะเห็นเด็กแล้วสงสาร คนที่เป็นนักกีฬาทีมชาติ การจะตัดสินใจอะไรต้องคิดแบบรอบคอบแล้ว เพราะกว่าจะมาถึงวันนี้มันแสนสาหัส เพราะดิฉันลูกชายเป็นนักแบดฯ ชอบเล่นแบดมาก เป็นนักกีฬาของโรงเรียน ตอนที่เค้าเป็นนักกีฬา เราเป็นพ่อเป็นแม่ต้องตามส่งตามรับคอยให้กำลังใจ เพื่อนดิฉันเห็นว่าทุ่มเทให้ลูกมากเรื่องนี้ เลยแนะนำให้เข้าสมาคมแบดฯ เผื่อจะติดทีมชาติกับเค้าบ้าง
แต่แค่ลองสัมผัสแค่แรกเริ่ม มันไม่เกิดความประทับใจในอะไรหลายๆ อย่าง และลูกก็มีความรู้สึกเหมือนกัน พอดีลูกชายเค้าก็ไม่อยากเอาดีทางกีฬาก็เลยไม่ได้เข้าสมาคมฯ พอมารู้เรื่องนี้ก็คิดว่าเราโชคดีที่วันนั้นไม่เดินก้าวเข้าไป เพราะดิฉันทนไม่ได้กับการเอาเปรียบเพราะไม่เคยเอาเปรียบใคร ดิฉันไม่เข้าใจว่าคิดจะหารายได้จากแรงกายของเด็ก และให้เด็กออกมาถอนหงอก ตัวเองก็มีชื่อเสียงในวงสังคม ลูกเต้าก็มีชื่อเสียง แต่หากินกับเด็กเพื่อแลกกับการเป็นทีมชาติ ช่างน่าสมเพชคนเป็นนายกสมาคมและกรรมการเสียจริง ดิฉันได้แต่หวังว่าบ้านเมืองเราน่าจะปัดกวาดเช็ดถูใหม่ได้แล้ว เพราะอะไรๆ มันก็โผล่มาให้เห็นมากมายนัก สอนเด็กรุ่นใหม่อย่าให้เป็นเหมือนผู้ใหญ่ที่แย่ๆ ในรุ่นเก่า
อีกเรื่องช่วยส่งสัญญาณกับเสื้อแดงหน่อยว่าจะทำอะไรก็ทำๆ ซะ มันจะได้จบๆ เพราะจะได้ทำมาหากิน ถ้าเป็นอยู่อย่างนี้คนทำมาหากินคงจะแย่แน่ๆ
อัญชลี
ตอบ คุณอัญชลี
เออ..เนอะ..พวกพี่ๆ เสื้อแดงทั้งหลาย จะทำอะไรก็รีบๆ ทำซะให้มันรู้แล้ว-รู้แรดไป ทำลอดช่อง-ร่องแร่งอยู่อย่างนี้ชาวบ้านเค้ารำราญตัวแล้วนะ ว่าแต่ว่าคุณอัญชลีเถอะ ไหนว่าทิ้งช่วงการรับรู้ข่าวสารแล้วไม่เครียดไง แต่ไหงปรอทแตกเรื่องแบดอีกล่ะ กีฬาเป็นยาวิเศษ นี่ทำท่ากีฬาพาเป็นโรคเครียดซะแล้ว ไหนๆ ลูกชายก็บายจากวงการแบดไปแล้ว รอให้ไปเข้าวงการเมืองก่อนเหอะน่า มันจะมีปัญหาให้เครียดมากกว่าวงการกีฬาเยอะเลย คุณอัญชลีเอ๊ย...!
*********************************************
เรียน คุณเปลวครับ
สวัสดีวันตรุษจีนครับ เมืองไทยของเราดูดีขึ้นเรื่อยๆ นะครับ คุณอภิสิทธิ์ดูจะเป็นทองแท้ขึ้นทุกวันนะครับ เก่งมากครับ หลังเดือนมีนาไปแล้ว ประเทศไทยเราโชติช่วงชัชวาลแน่นอนครับ ใครที่ขายหุ้นต่างๆ รีบๆ ไปซื้อคืนเสียนะครับ เดี๋ยวจะมานั่งเสียดายหาว่าไม่เตือน ผมเตือนคุณแล้วครับ
เมืองไทยเรานั้นถ้ามีผู้นำที่กล้าตัดสินใจ ไม่ทุจริต มีความรู้และฉลาดเฉลียว ก็พอเพียงแล้วครับ ถ้าแถมกล้าสู้ความจริง และมีความจริงใจต่อประชาชนอีกด้วยก็ไปโลดครับ จากนี้ไปไม่มีอะไรแล้วครับ ไม่ต้องวิตก เหตุการณ์ร้ายแรงไม่มีแน่นอน ฝ่ายธรรมะคือคนส่วนใหญ่ของประเทศมีดวงตาเห็นธรรมกันหมดแล้วครับ กงจักรก็อยู่ส่วนกงจักร ดอกบัวก็อยู่ในสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ครับ ไม่พบปะเจอะเจอกันแน่นอน
สิ่งที่รัฐบาลจะต้องทำจากนี้ไปคือทำงานอย่างจริงจังครับ อีกทั้งจะต้องหารัฐมนตรีที่มีความรู้จริงๆ เป็นมืออาชีพมาร่วมงานครับ นอมินี ภรรยา น้องสาว กิ๊ก ผู้แทน ที่มาขัดตาทัพชั่วคราวนั้นขอเชิญครับ-กลับบ้านได้แล้วหมดเวลา สวรรค์นั้นมืดสำหรับท่านแล้วครับ
ผมจะไปต่างประเทศเช้าพรุ่งนี้ครับ ไปหาแขกเข้าเมืองไทย (แขกจริงๆ นะครับจะไปอินเดีย) ตลาดท่องเที่ยวบ้านเราตั้งแต่ปลายปีที่แล้วดูดีวันดีคืนครับ อัตราการเข้าพักโรงแรมเกือบเต็มกันหมดในเกือบทุกพื้นที่ ภาคอีสานก็ดีขึ้นครับ ฝรั่งและต่างชาติเข้าเมืองไทยเยอะขึ้นมากในปีนี้ ไกด์งานล้นมือ รถทัวร์ไม่ว่างกันเลย สายการบินเข้าไทยมีผู้โดยสารเกือบเต็มกันทุกสาย
เซ็งลี้ฮ้อมากๆ ครับ ว่าแต่ว่ามีต่างชาติเข้ามาบ้านเราเยอะๆ แบบนี้ ไทยโพสต์ไม่อยากทำฉบับภาษาต่างชาติบ้างหรือครับ อังกฤษก็ได้ จีนก็ดี แขกก็ไม่ขี้เหร่ ไทยโพสต์จะได้โกอินเตอร์มั่งไงครับ
สวัสดีในวันแห่งความรักครับ คุณเปลวที่เคารพ
ซันนี่
ตอบ คุณซันนี่
ก็รอคุณซันนี่อยู่นี่แหละว่า เมื่อไหร่จะมาทำ "ไทยโพสต์" ฉบับอินตระเดีย ผมจะได้แหวกส่าหรี "โกอินเตอร์" รวยให้โก้จั๋งหนับซะที!?
************************************************
๓๑ มค.๕๓
เรียน คุณเปลว สีเงิน ที่เคารพ
จะ..จะ..(เขียน) มาหลายรอบแล้ว เพราะกลัวคอลัมน์นี้จะหายไป (?) หรือเพราะกลัวว่าจะไม่ได้ใช้สิทธิ์ใช้เสียงในการออกความเห็นก็ไม่รู้ได้ แต่เอาเป็นว่าวันนี้ก็ได้เขียนแล้ว ที่จริงมีหลายเรื่องอยู่ที่อัดอั้นและอยากปล่อยออก แต่ทำไปทำมาก็มานั่งนับ ๑-๒-๓ แล้วปล่อยให้มันดับไปบ้าง ก็เลยไม่เหลือเรื่องให้อัดอั้นแล้ว เลยตัดสินใจ "อาบน้ำประแป้ง" รอดูฉากต่อไปว่าจะเป็น "อวสาน" หรือ "อวตาร" ของนักโกงบ้านกินเมืองดีกว่า ถ้าโว้กว้ากมากไปเดี๋ยวตัวเองนี่แหละที่จะอวสานเสียก่อน จนกระทั่งได้อ่านจดหมายที่ชวนให้ตาแฉะเรื่องปิดถนนสีลม อาการอยากส่งเสียงก็กลับมาอีกจนได้
แต่คุณเปลวอย่าได้ตกใจเลยนะคะ ดิฉันไม่มีทั้งข้อมูลหรือข้อเท็จจริงอะไรมาเพิ่มความปวดหัวให้คุณเปลวหรอก (ต้องถนอมไว้หน่อย เดี๋ยวปลายซอยจะเงียบเหงา) แต่หลังจากที่ไปมาเมื่อคราวที่แล้ว (๑๗ มกรา) ดิฉันก็..."หายอยาก" ตั้งแต่ก้าวออกจาก BTS แล้ว เปล่าค่ะ-ไม่ใช่ไม่ชอบให้คืนถนนให้คนเดินนะคะ (ชอบอยู่แล้วเพราะเคยไปเดินในยุโรปตั้งแต่เด็กด้วยซ้ำ) แต่ช่วงที่ไปถึงสีลมวันนั้น ดนตรี (ของใครไม่ทราบ) กำลังเล่นเพลง (อะไรไม่ทราบ) ซึ่งดิฉันมีคำจำกัดความเฉพาะว่าเป็นเพลงในแนว "หมากัดกัน" จะพูดอะไรกับลูกก็ไม่ได้ยินเลย และรู้สึกเสียดายที่รูดบัตร BTS ออกมาแล้ว เลยตัดสินใจลงไปหาน้ำดื่มแล้วเผ่นหนีในที่สุด
ดิฉันคิดว่าเขาคงไม่มีเพลงแนวนั้นตลอดทั้งวัน พูดง่ายๆ คือดิฉันซวยเองที่ไปถึงเวลานั้น แต่มันก็ทำให้ดิฉันหายอยากจริงๆ ตั้งแต่ต้น ถ้าเป็นเพลงเย็นๆ (ซึ่งน่าจะเหมาะสำหรับประเทศร้อนอย่างเรา) หรือไม่มีเพลงเลยก็ได้ หรือถ้ามีพาเหรดของวอลท์ดิสนีย์ ก็คงจะน่าสุนทรีย์กว่าเพลงเย้วๆ (หรือดิฉันจะเข้าใจผิดว่าเขาปิดถนนให้วัยรุ่นเดินเท่านั้น คนแก่ไม่มีสิทธิ์??)
เอาเป็นว่าใครก็ตามที่เกี่ยวข้อง ฝากให้พิจารณาว่านอกจากคืนถนนให้คนเดินแล้ว ช่วยคืนความสงบ (ไร้มลพิษเสียง) มาด้วยก็ดี จะขอบพระคุณอย่างแรง! ฝากคุณเปลวไปบอกต่อหน่อยได้มั้ยคะ (หน่อยนะ...)
ด้วยความเคารพเสมอ
"แฟนท่านขุน-เปลว"
ตอบ คุณ "แฟนท่านขุน-เปลว"
แหม...ฟังแล้วจากที่นึกเสียดายกลายเป็นโชคดีที่ไม่ได้ตะกายไปดื่มด่ำ "ถนนคนเดิน" ของ กทม.ยุคท่านผู้ว่าฯ สุขุมพันธุ์ในวันนั้น เรื่องเพลงเป็นตัวสร้างบรรยากาศโน้มน้าวมโนนึกนี่ ผมเห็นด้วย ไม่ต้องระดับเปียโน มูนไลต์ โซนาตรา ของบีโธเฟน หรือ แคลร์ เดอ ลูน ของเดอบุซซี มาสร้างสรรค์อารมณ์สมหรอก แค่เอาเพลงที่มือกีตาร์คลาสสิกร่วมยุค-ร่วมสมัย "ฮักกี ไอเคิลมานน์" กรีดบรรจงไว้ให้ใครมาเลียนเล่น เขมรไทรโยคบ้าง ค้างคาวกินกล้วยบ้าง เดือนเพ็ญบ้าง หรือจากชุดเพลงพระราชนิพนธ์ Candlelight Blues แค่นั้น หรือจะให้ "ขลุ่ยเทพ" ท่านอาจารย์ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี ไปพร่างพรมนิ้วด้วยเพลง "ขวัญของเรียม" ซักเพลง
ถนนคนเดิน (ความจริงถนนให้คนขายสินค้าสัมภาเลอะ) จะกลายเป็นสวรรค์ที่มนุษย์ดั้นด้นไปถึง ณ ชั่วเวลาหนึ่งสั้นๆ ในวันหยุดได้ทันที!
