วันนี้-ท่านที่มีสำมะโนครัวเป็นชาวกรุงอย่าลืมไปเลือกตั้ง ส.ก.-ส.ข.ในเขตพื้นที่บ้านท่านนะครับ จะเลือกใคร หรือไม่เลือกใครเลย ก็ไปเหอะ ในบัตรเขามีช่องให้เลือกกากบาทอยู่แล้ว คิดเสียว่าไปทำหน้าที่และรักษาสิทธิ์ของเราให้สมบูรณ์ ไม่งั้น เผลอๆ มีใครมาชวนไปเป็นนายกฯ แล้วจะเจ็บใจ เป็นไม่ได้-เพราะขาดคุณสมบัติตรงที่ไม่ไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งนี่แหละ!
อาทิตย์นี้เข้าสู่โหมดปกติ ในภาวะสถานการณ์บ้านเมืองปกติแบบสะเทินน้ำ-สะเทินบกด้วยฝีมือและน้ำใจคนไทยกันเอง แต่หมู่นี้ฝนฟ้าไม่ค่อยปกติ แดดก็...เดี๋ยวออก-เดี๋ยวดำมืดตึ๊ดตื๋อ ผมล่ะเดาใจท่านไม่ถูกว่าจะมาในอารมณ์ไหน ยิ่งเป็นเจ้าชายน้ำตาลอยู่ด้วย ด้อมๆ หาซื้อหมวกงอบเอาที่กันสาดกว้างๆ ซักใบมาหลายสัปดาห์ก็ไม่เจอซักที ไม่รู้เดี๋ยวนี้ยังมีคนทำขายอยู่หรือเปล่า ใครรู้แหล่งช่วยเอิ้นมาทางผมหน่อย ก็จะขอบพระคุณ
ผู้เขียนออกไปอยู่นอกวงการวิทยาศาสตร์และวิชาการมหาวิทยาลัยมานานตั้งแต่ปี 1973 หลังจากที่ทำงานสอนนักเรียนแพทย์มานานร่วม 20 ปี
วันนี้-ยกเป็นวัน "บังสุกุลใหญ่" ตัวผมซักวัน จากคนในภาคีประชาชนคนไทยหัวใจรักชาติ และกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย แต่น่าเสียดาย "ฉบับเดียว" ก็ล้นแล้ว ฉะนั้น เอาอย่างนี้ครับ ทุกท่านที่เขียนมาทั้งอีเมล์ ทั้งจดหมาย โปรดรับทราบ "ผมได้รับคำป่นละเอียด" ด้วยความปวดแสบ-ปวดร้อนตามเจตนารมณ์ท่านครบถ้วนแล้ว ดังนั้น ขอให้ท่านเกาะเอวอีเมล์ KittiKant ที่นำตีพิมพ์นี้ต่อๆ กันไป
การเมืองผมไม่ยุ่ง มุ่งแต่หลบลูกระเบิดครับ เพราะหมู่นี้มีแต่ข่าวร่ำ-ข่าวลือว่า "ไอ้โม่งดำ" มันจะมาย่องตอดกินตับคนกรุงเทพฯ ผมก็เลยตั้งท่าจะหลบไปปลูกถั่ว-ปลูกงาตามป่า-ตามดงซักพัก เพราะสัปดาห์หน้ามีวันหยุดยาวเป็นขบวนด่วนเหนือ นี่..ไปเซ้าซี้ขอต้นกล้ากับ ปตท.เขาไว้ ๑ กระบะ กะว่าจะเอาไปปลูกตามโครงการ "๑ ล้านต้นกล้าถวายพ่อ" ตามที่ ปตท.เขาเป็นหัวเรือใหญ่ บอกเขาว่าเอาประเภทโตทันใจนะ จะได้อาศัยผูกเปลนอนแทนบ้าน เพราะรำคาญพวกหัวโล้น หัวเหลือง หัวละเฟื้องสองไพจริงๆ!
ที่จริงเรื่องที่มีเนื้อหาสาระคล้ายๆ กับเรื่องที่ผู้เขียนเขียนกับได้พูดมาแล้วตั้งหลายหน แต่นั่นก็แสนจะนานมาแล้ว ตอนนี้เอามาเขียนใหม่ เพราะมนุษย์เรา - อาจจะเนื่องจากเพราะก่อนนี้เราดูถูกดูหมิ่นธรรมชาติสิ่งแวดล้อมนานาประการ
พรุ่งนี้วันอาสาฬหบูชา มะรืนนี้วันเข้าพรรษา ผู้เขียนฟังคำประกาศถึงวันอาสาฬหบูชาว่า คณะสงฆ์ไทยได้ประกาศให้จัดพิธีอาสาฬหบูชา ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2501
อาทิตย์นี้ที่เขต ๖ กทม.เขามีเลือกตั้งซ่อมผู้แทน เพราะ ส.ส.คนเดิมเสีย ส่วนคนที่ไม่ได้อยู่เขต ๖ กทม.ก็มีโอกาสทำหน้าที่ซ่อมเหมือนกัน แต่เป็นหน้าที่ "ซ่อมบ้าน-ซ่อมเมือง" ช่วยกันนะครับ กรุงเทพมหานครสร้างมา ๒๒๘ ปี พวกเราใช้เป็นสถานที่เต้นแร้ง-เต้นกากันมานาน มันก็ต้องมีบางส่วนพังไปบ้างเป็นธรรมดา แต่ถ้าขืนทำกันพัง และปล่อยให้พังโดยต่างคน-ต่างนั่งมอง "ไม่ใช่เรื่องของกู" ละก็ บ้านเมืองน่ะไม่เดือดร้อนหรอก พวกมนุษย์ที่ทำตัวเป็น "กาฝาก" เกาะบ้าน-เกาะเมืองอยู่ตะหากที่...เดือดร้อนแน่ๆ
ผู้อ่านแทบจะทุกคนก็รู้ว่าสงครามเย็นระหว่างสหรัฐอเมริกากับสหภาพโซเวียต หรือระหว่างค่ายประชาธิปไตยตัวแทนกับประชาธิปไตยคอมมิวนิสต์นั้นได้จบมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1989-90 แต่ทั้ง 2 ก็ดูเหมือนเป็นศัตรูกันลึกๆ ที่ภายใน โดยเฉพาะฝ่ายหลังที่กลายเป็นประเทศรัสเซียไป
แค่ 3-4 ทศวรรษก่อนหน้านี้ ขอบอกตรงๆ ว่า ผู้เขียนไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นไม่เคยได้ยินว่ามันมีวิทยาศาสตร์ของนามธรรมที่อธิบายสิ่งที่ดูเหมือนจะอธิบายนามธรรมให้เป็นรูปธรรมได้ แม้แต่ทุกวันนี้ก็ไม่แน่ โดยเฉพาะคนทั่วไปในบ้านเรา นักวิชาการที่บ้านเราคงไม่รู้ เมื่อ 8 ปีก่อนเคยได้ยินนักวิทยาศาสตร์ที่ผู้เขียนรู้จักและเคยเชิญมาพูดที่บ้านเรา ซึ่งผู้อ่านบางคนอาจจะพอจำได้ คนแรกคือ โจเซฟ เพียร์ซ นักจิตวิทยาและนักเขียนชื่อดังมาพูดที่ยูนิเซฟ ถนนราชดำเนิน
