ในช่วงต้นฤดูร้อนแบบนี้ หากลองหลับตาแล้วจินตนาการถึงสถานที่ท่องเที่ยวที่อยากจะไป เราก็คงนึกถึงทะเลสวยๆ น้ำใสๆ ลมเย็นๆ และเตียงผ้าใบกับร่มกันแดด ให้นอนพักจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานเป็นที่สุด
เมื่อได้ทราบข่าวว่า ทาง ททท.อาสาจะพาไปท่องเที่ยว 2 เมืองใหญ่ทางภาคใต้ จึงสมปรารถนาอย่างไม่คาดคิดเลยทีเดียว
เช้าแรกของการเดินทาง เป็นไปอย่าสะโหลสะเหล อาจจะเป็นเพราะกว่าจะออกจากออฟฟิศก็ดึกมากแล้ว การตรงดิ่งไปหาดใหญ่จึงเป็นไปอย่างง่วงงุน เมื่อถึงหาดใหญ่จุดแรกที่แวะไปก็คือวัดหาดใหญ่ใน ตามด้วยวัดมัชฌิมาวาส และมัสยิดกลาง มัสยิดของศาสนาอิสลาม ที่ว่ากันว่ามีความสวยงามที่สุดในภาคใต้ รวมทั้งยังได้ใช้เวลาไปพอสมควรในการออกเดินชมย่านเมืองเก่าของหาดใหญ่อีกด้วย
ก่อนที่ช่วงบ่ายจะได้มีโอกาสไปงาน "เทศกาลโคมไฟ สีสันเมืองใต้" ณ สวนสาธารณะเทศบาลนครหาดใหญ่ ที่จัดขึ้นเป็นพิเศษ เพื่อกระชับสัมพันธ์ไทย-จีน ครบรอบ 35 ปี
ทันทีที่ได้ก้าวลงจากรถ ผู้ร่วมทริปทุกคนต่างตรงรี่ไปที่ Hatyai ICE DOME โดมน้ำแข็งขนาดใหญ่ทันที การเดินเข้าไปในโดมน้ำแข็งต้องสวมเสื้อโค้ชที่หนาๆ อากาศที่เย็นยะเยือก ทำให้เอาคนขี้ร้อนอย่างเราสั่นสะท้านไปทั่วทุกรูขุมขน อาการง่วงนอนที่มีอยู่ได้หายเป็นปลิดทิ้ง เพราะอากาศภายนอกกับภายในนั้นช่างต่างกันราวฟ้ากับเหวจริงๆ อากาศข้างนอกชะโลมไปด้วยแดดอันร้อนระอุ แต่ภายในโดมนั้นกลับเย็นเยือกดั่งตู้แช่แข็งในตู้เย็นที่มีอุณหภูมิติดลบถึง 15 องซาเซลเซียส
พอมาถึงด้านในของโดมนั้น ได้มีน้ำแข็งแกะสลักหลายรูปร่างหลากสีสัน และประดับไปด้วยไฟส่องสว่างสีสวยงามตั้งเรียงรายกันอยู่ทั่วลานจัดแสดงน้ำแข็งแกะสลัก มีตั้งแต่เป็นรูปศาลาไทย หมีแพนด้า ท้องทะเลไทยจำลอง บาร์น้ำแข็ง ถ้ำน้ำแข็ง ขบวนรถไฟ แต่ที่ดูแล้วเห็นว่ามีความคึกคักและเป็นที่สนใจของผู้คนมากที่สุด โดยเฉพาะเด็กๆ เห็นทีจะเป็นสไลเดอร์น้ำแข็ง ที่ไม่ว่าเด็กคนไหนที่ได้เข้ามาในโดมนำแข็ง ก็ต้องไม่พลาดที่จะได้ลิ้มลองความสนุกกับสไลเดอร์นี้
ไม่ใกล้ไม่ไกลจากหาดใหญ่ไอซ์โดมมากนัก ก็คือพื้นที่จัดแสดงโคมไฟหลากสีสัน ซึ่งพื้นที่แห่งนี้เป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหาดใหญ่ แต่เนื่องจากเรามาถึงที่นี่เร็วเกินไป ฟ้ายังไม่ทันมืด ทำให้ไม่สามารถมองความระยิบระยับจากแสงของโคมไฟได้ชัดเจน ทุกคนจึงต้องรอครู่ใหญ่ๆ เพื่อให้อาทิตย์ลับขอบฟ้าจริงๆ ท้องฟ้ามืดสนิท พร้อมเปิดทางให้โคมไฟได้อวดแสงสวยๆ
พอฟ้ามืดไม่นาน แสงไฟจากหลอดไฟนับร้อยดวงภายในโคมต่างๆ ได้สว่างไสวพรึ่บพรั่บทั่วทั้งสวนสาธารณะแห่งนั้น บรรยากาศจากแสงจากโคมไฟ เรียกความรู้สึกเคลิบเคลิ้มได้ดีมาก ส่วนโซนที่จัดแสดงแบ่งเป็นโคมไฟนานาชาติ โคมไฟโลกของสัตว์ หรือจะโคมไฟกลางน้ำที่ตั้งตระหง่านส่องสว่างเปล่งประกายอยู่กลางงาน
วันถัดมาพวกเราต้องนอนสะลึมสะลืออยู่บนรถทั้งวัน ในการเดินทางจากหาดใหญ่ไปยังภูเก็ต ดินแดนที่ถูกขนานนามว่าเป็นไข่มุกแห่งอันดามัน กว่าจะถึงภูเก็ตก็เป็นช่วงบ่ายแก่ๆ
จุดแรกที่แวะไปเยี่ยมเยือนก็คือ อุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี จ.ภูเก็ต ซึ่งจุดนี้อยู่นอกโปรแกรมเดิมที่วางไว้ แต่พอมาถึงก็ต้องร้องบางอ้อได้ทันทีว่า ทำไมถึงต้องแวะอุทยานแห่งชาติแห่งนี้ ก็เพราะจำนวนนักท่องเที่ยวที่เรียกว่าแน่น แสดงว่าอุทยานแห่งชาติธารโบกขรณีนี่ต้องมีอะไรดีๆ แน่
พอเดินเข้าไปก็เริ่มเข้าใจทันที ว่าทำไมคนถึงมาเที่ยวอุทยานแห่งชาติที่ว่านี้กันเยอะแยะ ภาพธารน้ำตกที่ไหลลงมาจากยอดเขา ได้รังสังสรรค์ให้พื้นที่แห่งนี้มีสภาพเป็นบ่อ เป็นแอ่งเล็กแอ่งน้อย และมีลำธารน้ำใสๆ สลับกับความเขียวชะอุ่มร่มรื่นอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้นานาพันธุ์ สะกดผู้มาเยือนให้ตราตรึงกับบรรยากาศร่มรื่นนี้แบบไม่อยากไปไหน จึงไม่แปลกที่เราจะเห็น ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ อดใจไม่อยู่ พากันกระโดดเล่นน้ำกันเป็นแถว
เช้าวันถัดมาตรงดิ่งจากโรงแรมในตัวเมืองภูเก็ตไปยังท่าเรือ Boat Lagoon เพื่อไปนั่งเรือสปีดโบ๊ตไปยังเกาะไข่นอก จ.ตรัง ซึ่งถ้าหากเดินทางไปจากภูเก็ตจะถึงเกาะไข่นอกใกล้กว่าหนทางอื่นๆ
เรือสปีดโบ๊ตวิ่งกระแทกฝ่าเกลียวคลื่นนับร้อยลูก ให้ความรู้สึกราวกับเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวในสวนสนุกไปตลอดทาง แต่เมื่อเรือได้แล่นมาถึงเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่ง ก็เหมือนอย่างที่วาดฝันไว้ก่อนออกเดินทาง เพราะช่างสวยงามเงียบสงบ ช่างคุ้มค่ากับการฝ่าคลื่นลมกว่าจะมาถึงที่นี่
เกาะแห่งนี้มีต้นไม้น้อยต้น มีเตียงผ้าใบเรียงราย มีเม็ดทรายขาวละเอียด มีน้ำทะเลที่สีออกฟ้าอมเขียวใสราวกับผลึกแก้ว และยังมีความหลากหลายของนักท่องเที่ยวหลายเชื้อชาติ ตั้งแต่ ไทย จีน เกาหลี หรือแม้กระทั่งฝรั่งผมทองจากชาติตะวันตก นุ่งน้อยห่มน้อยนอนอาบแดดกันอย่างมีความสุข
แต่ด้วยขนาดของเกาะที่มีขนาดเล็กๆ เพียงแค่ราว 2 สนามบาสเกตบอลเท่านั้นเอง ทำให้ในเวลาไม่นาน พวกเราก็เดินวนรอบเกาะกันหมดแล้ว พร้อมกับความจริงที่เพิ่งรู้ว่า แท้จริงแล้วเรือได้พาพวกเรามาส่งที่ "เกาะไข่ใน" แทนที่จะเป็น "เกาะไข่นอก" อย่างที่ตกลงกันไว้ตอนแรก
หลังจากรับรู้ความจริง ก็ถึงเวลาเราต้องกลับขึ้นเรือเพื่อมุ่งหน้าต่อไปยังเกาะไข่นอกจุดมุ่งหมายแรกที่ตั้งใจไว้ ฝ่าเกลียวคลื่นมาได้สักระยะ ก็ถึงเกาะไข่นอกจนได้ เกาะแห่งนี้ที่มาถึงนั้น ดูแล้วสภาพไม่ได้มีความแตกต่างอะไรกับเกาะไข่ในเลย เพียงแต่ว่าที่นี่นั้นมีพื้นที่ใหญ่กว่าเกาะไข่ในเท่านั้น แถมเกาะไข่นอกยังมีจำนวนของเตียงผ้าใบและจำนวนของนักท่องเที่ยวที่มากกว่าเกาะไข่ใน
เมื่อถ่ายภาพมุมสวยๆ กันอย่างสมอารมณ์หมาย บวกกับสีผิวที่เริ่มจะเกรียมแดดจากแสงอาทิตย์ที่ถาโถมลงมาใส่แบบไม่ยั้ง สีผิวกลายเป็นสีแดงๆ กันแล้ว จึงถือเอาฤกษ์นี้กลับขึ้นฝั่งภูเก็ตเสียที ซึ่งในช่วงบ่ายของวันนั้นเอง ก็ยังได้มีโอกาสไปเดินในย่านเมืองเก่าของภูเก็ต ให้เปรียบเทียบถึงความต่างของเมืองเก่าภูเก็ตและหาดใหญ่ที่ได้มีโอกาสไปดูมาเมื่อวันก่อนอีกด้วย
ในเช้าวันสุดท้ายของทริป ได้มีโอกาสได้ไปชมพิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ภูเก็ต ที่มีความน่าสนใจอยู่ตรงที่ที่แห่งนี้แหละ ได้แบ่งการเล่าเรื่องราวเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ในส่วนของที่เป็นเรื่องราวทางวิทยาศาสตร์ และในส่วนของที่เป็นเรื่องราวทางวัฒนธรรม จากที่คุณสมหมาย ผู้จัดการของพิพิธภัณฑ์ได้เล่าให้ฟังว่า ที่เป็นเช่นนี้เพราะอยากเปรียบเทียบความต่างของทั้ง 2 สิ่งให้คนทั่วไปได้เห็น อย่างวิทยาศาสตร์การไปเยือนดวงจัทร์ ทางวัฒนธรรมประกอบพิธีไหว้พระจันทร์ นอกจากนี้คุณสมหมายยังเสริมด้วยว่า หากมีเด็กๆ มาเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ในการบรรยายทุกครั้งจะมีการคั้งคำถามโต้ตอบแผงเข้าไปในการบรรยายทุกครั้ง เพื่อเป็นการฝึกไหวพริบและมันสมองของพวกเขาเข้าไปในตัว
และเมื่อได้เดินดูพิพิธภัณฑ์ก็เป็นจริงอย่างที่คุณสมหมายว่า เส้นทางของพิพิธภัณฑ์นี้เริ่มจากการเข้าไปดูห้องที่เก็บของเก่า ไม่ว่าจะเป็น เงิน เบี้ย หิน แร่ หรือแม้กระทั่งซากฟอสซิลไดโนเสาร์ เรื่อยไปจนถึงที่เป็นอวกาศจำลอง และถัดจากนั้นจึงถือได้ว่าเป็นไฮไลต์ของที่แห่งนี้เลยก็ว่าได้ คือการสร้างรูปแบบจำลองของเหมืองในรูปแบบต่างๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งการทำเหมืองแบบในหนังเรื่อง มหาลัยเหมืองแร่ ณ จุดนี้เองจะเป็นความรู้ที่ให้สาระประโยชน์แก่ผู้ที่จะมาเยือนเป็นอย่างยิ่ง เพราะนอกจากจะได้รับรู้ถึงประวัติความเป็นมา รูปแบบ ชนิดของเหมืองแล้ว ยังจะได้รู้ถึงความเหนื่อยยากของเหล่าผู้ใช้แรงงานการทำเหมืองแร่ได้เป็นอย่างดี
การออกเดินทางในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่ได้สัมผัสความสวยงามแปลกตาแปลกใจในสถานที่ใหม่ๆ แล้ว การได้ออกล่องใต้ในครั้งนี้ ยังทำให้ได้รับรู้ลึกซึ้งถึงสีสันความงามของแดนดินถิ่นใต้บ้านเรา.
