ผ่านพ้นไปไม่นานสำหรับงานเทศกาลประเพณีแห่เทียนพรรษา มรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าของคนไทย จำได้ว่าราว 2-3 ปีที่ผ่านมา ข่าวคราวความอลังการงานสร้างของขบวนแห่เทียนที่เมืองดอกบัว จ.อุบลราชธานี ยิ่งใหญ่ตระการตามากขึ้นทุกปี..ทุกปี พูดได้ว่าไปเยือนคราใดก็ได้แต่ตะลึงพรึงเพริดทุกครั้ง กับความวิจิตรของฝีมือช่างแกะเทียนไทย
ทว่าปีนี้ชีวิตเกิดการหักมุมเล็กน้อย ด้วยความที่ว่าไม่อยากเดินทางไกล เพราะตะลอนท่องทริปทุกอาทิตย์ติดต่อกันมาเป็นเดือนแล้ว บวกกับการประชาสัมพันธ์อย่างโหมกระหน่ำของ จ.สุพรรณบุรี ว่าเมืองเขาก็มีดีไม่แพ้ จ.อุบลฯ เมื่อเหตุและผลสมกัน ดังนั้นก็ไม่รีรอที่จะพาตัวเองออกไปเปิดประสบการณ์แปลกใหม่ และนำมาบอกเล่าสู่กันฟัง...อีกครั้ง!
แต่จะให้ตรงไปสุพรรณฯ เลย คงเสียชื่อนักเดินทางอย่างเราๆ หมด เมื่อคิดเปิดประตูสู่โลกกว้างทั้งที ก็ขอแวะชมนี่นิดยลนี่หน่อยเก็บเป็นกำไรชีวิตสะสมไว้ เผื่อวันหนึ่งเดินล่องท่องเที่ยวไม่ไหวเพราะสังขารไม่อำนวยแล้ว จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจและเสียดายทีหลัง
นาฬิกาตีเข็มเจ็ดโมงตรง รถตู้คันใหญ่ก็เคลื่อนตัวจากกรุงเทพฯ มุ่งตรงสู่จุดหมายปลายทางแรก "วัดขนอน" อ.โพธาราม จ.ราชบุรี ด้วยเส้นทางนครปฐม-ราชบุรี ระหว่างทางเสียงท้องร้องเจ้ากรรมของสมาชิกในรถดังขึ้นเป็นระยะๆ เลยต้องพักจอดเพื่อเติมพลังข้างทาง และแล้วเวลาก็ล่วงไปถึงสิบโมงเช้ากว่าๆ ทั้งคณะก็ถึงที่หมาย
โดยพระเอกของที่นี่คือ "หนังใหญ่รามเกียรติ์โบราณ" มหรสพขั้นสูงของไทย ที่ทำขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 กว่า 300 ตัว โดยช่างฝีมือที่ชื่อ ท่านพระครูศรัทธาสุนทร (หลวงปู่กล่อม) ต่อมาสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีพระราชดำริให้ทางวัดขนอน ชื่อเดิมว่า วัดกานอน ชาวบ้านบอกว่าเมื่อก่อนมีอีกาเยอะ แต่ภายหลังเรียกชื่อวัดกันผิดเพี้ยนไป เป็นผู้เก็บรักษาจนกลายเป็นมรดกท้องถิ่นที่มีค่า และจากการสืบทอดและฟื้นฟูหนังใหญ่อย่างจริงจังนี้เอง ทำให้วัดขนอนได้รับยกย่องให้เป็น 1 ใน 6 ชุมชนดีเด่นของโลก ที่มีผลงานในการอนุรักษ์ฟื้นฟูมรดกวัฒนธรรมเชิงนามธรรมจากยูเนสโก เมื่อปี พ.ศ.2550 ใครผ่านมาราชบุรีก็อย่าลืมแวะชมสักนิด แล้วจะรู้ซึ้งถึงความยิ่งใหญ่ของมรดกชาติ หากมาวันเสาร์มีการแสดงหนังใหญ่ให้ชม
อีกหนึ่งที่หมายที่ต้องไปให้ได้ในวันนี้ ตามแพลนที่วางไว้ ก็คือ "อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม" ต้องสารภาพว่าได้ยินเสียงร่ำลือมานานถึงความเหมือน ที่ช่างปั้นได้เนรมิตหุ่นจนคิดว่าเป็นต้นแบบมาเอง แต่ด้วยภารกิจที่รัดตัว จึงไม่เคยได้ย่างก้าวไปเยือนสักที ทั้งๆ ที่ค่าเข้าชมนั้นถูกแสนถูก เด็กแค่ 20 บาท ผู้ใหญ่ 50 บาทเท่านั้นเอง
พื้นที่หลายสิบไร่ถูกจัดสรรปันส่วนอย่างพอเหมาะพอดี แถมยังร่มรื่นไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ ที่สำคัญทุกสิ่งอย่างที่ก่อร่างสร้างประดับประดาอยู่ในอุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยามนี้ เจ้าหน้าที่ที่พาชมเขาตอบได้หมดว่าอะไรคืออะไร! นับว่าเป็นบริการยอดเยี่ยมที่หาได้ไม่ง่ายนัก กับสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่เล่าเรื่องราวในตัวเองได้
"ปาล์ม" สาวน้อยหน้าแฉล้มเป็นผู้นำคณะเราชมความงามของอุทยาน เธอสาธยายให้ฟังว่า โซนแรกที่จะเข้าชมก็คือประติมากรรมรูปเหมือน ทำจากไฟเบอร์กลาสของบุคคลสำคัญ 9 ท่าน ที่คัดจากความดีงามที่บุคคลดังกล่าวได้ทำไว้ อาทิ ศ.ม.ล.ปิ่น มาลากุล, ศ.สัญญา ธรรมศักดิ์, สืบ นาคะเสถียร, แม่ชีเทเรซ่า ฯลฯ โดยหุ่นแต่ละตัวนั้นต้องใช้เวลานานมากในการทำ แถมยังใช้งบสูงถึง 4 แสนบาท ถึงจะได้หุ่น 1 ตัว ฉะนั้นแล้วใครที่เข้าไปดูก็ขอความกรุณาว่าอย่าเอามือไปแตะ ลูบ แคะ แกะ เกา เพราะถ้าสีผิวหุ่นเปลี่ยนเพียงนิดเดียวก็ต้องทำขึ้นใหม่ทั้งตัว
ถัดมาจะเป็นโซนลานพระสามสมัย ที่เนรมิตศาสนสถานโบราณของสมัยอยุธยา สุโขทัย และเชียงแสน ให้คนได้บูชากราบไหว้ ต่อด้วยถ้ำแสดงหุ่นพระเวสสันดรชาดก "กัณหา-ชาลีกับชูชก" ที่น้องปาล์มการันตรีว่าเด็กๆ ชอบมาก เพราะเหมือนได้เข้าไปสู่โลกแห่งนิทานแบบเสมือนจริง และบ้านเรือนไทย 4 ภาค ที่จำลองจากของจริง พร้อมหุ่นขี้ผึ้งที่แสดงให้เห็นถึงวิถีวัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่น
แต่ที่มาแล้วหากไม่ได้ชมก็คงถือว่ามาไม่ถึง นั่นก็คือ "พระอวโลกิเตศวร" หรือเจ้าแม่กวนอิมปางผู้ชาย ที่ไม่เคยพบเห็นที่ใดมาก่อน เจ้าหน้าที่คนเดิมแจงให้ฟังว่า เจ้าของอุทยานฯ มีความเชื่อว่าเจ้าแม่กวนกิมเดิมนั้นเป็นบุรุษเพศ แต่สามารถอวตารร่างเป็นสิ่งใดก็ได้เพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์โลก ครั้งสุดท้ายแปลงร่างเป็นหญิงเพื่อช่วยหญิงท้องแก่คลอดลูก แต่มือเกิดเปื้อนเลือดระหว่างทำคลอด จึงไม่สามารถกลับสู่ร่างเดิมได้ เราจึงรู้จักเจ้าแม่กวนอิมในร่างผู้หญิงตลอดมา โดยความศักดิ์สิทธิ์ของพระอวโลกิเตศวร ถอดแบบมาจากรูปแกะสลักไม้ศิลปะราชวงศ์ซ่ง ประเทศจีน อายุกว่า 800 ปี) ที่ผ่านพิธีเปิดเนตรเป็นที่เรียบร้อย อยู่ที่ขอพรสิ่งใดก็สมหวังทุกประการ
ตกบ่ายขอเอาใจคนที่ชื่นชอบตุ๊กตา โดยเฉพาะตุ๊กตาหมีเท็ดดี้ เพราะเราแวะไปยังโรงงานตุ๊กตาสุนทรีย์ ของพี่สุนทรี เอี่ยมหนู ผู้ริเริ่มคิดทำอุตสาหกรรมตุ๊กตาขึ้นเป็นเจ้าแรกๆ ในเมืองโอ่งมังกร ประสบการณ์ยาวนานเกือบ 30 ปี ทำให้โรงงานตุ๊กตาแห่งนี้มีแบบกว่า 200 แบบ เฉพาะหมีเท็ดดี้เองก็ร้อยกว่าแบบแล้ว แถมอนาคตหญิงแกร่งผู้นี้ยังคิดทำ TEDDY TOWN ไว้ให้คนที่มาเยี่ยมชมโรงงานได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก กับน้องหมีตัวใหญ่ยักษ์เท่าตัวคนหลากอิริยาบถ คาดว่าจะเปิดได้จริงก็ปีหน้า แต่ถ้าใครไปก่อนในช่วงนี้ พี่สุนทรีเขาก็มีน้องหมีไซส์เบิ้มเกือบ 10 ตัว ให้กอดรัดฟัดถ่ายรูปได้ตามสบาย ถ้าหากถูกใจเขาก็มีสินค้าได้มาตรฐานจำหน่ายในราคาถูกมากกก..ก..(ขอบอก)
ถึงคราราตรีคลี่ม่านปกคลุมผืนฟ้า บอกให้รู้ว่า ณ เวลานี้เย็นย่ำมากแล้ว สำรวจตัวเองดูก็พบว่า ทั้งวันที่ตะลอนๆ เที่ยวเหน็ดเหนื่อยมิใช่น้อย จึงขอลาความเมื่อยล้าด้วยการเดินทอดน่องกินลมชมวิวที่ "โคยกี๊" ตลาดเก่ายามเย็นริมแม่น้ำแม่กลอง ที่โคยกี๊มีของกินสารพัดของช็อปสารพันให้เลือกซื้อเลือกหา และยังพรั่งพร้อมมากล้นด้วยกิจกรรม เปิดศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ ที่ไปแล้วต้องชิมก็คือ ชาเวียดนาม ที่ร้านใหลกวงไต๋ รสชาติและกลิ่นนั้นก็หอมนุ่มละมุนลิ้นอยู่ ที่พิสดารก็คือวิธีการชง ที่ใช้ความร้อนเป็นตัวกลั่นน้ำชาให้หยดลงมาทีละหยดๆ กว่าจะได้ดื่มก็ทำให้เราใจเย็บเฉิบๆ ไปกับบรรยากาศเรียบร้อย แล้วต้องต่อด้วยไอศกรีมริมน้ำ ที่คนทำเขาครีเอตเสียไม่นึกว่าบานาน่าสปริตจะใช้กล้วยไข่ไทยๆ แทนกล้วยหอมซะงั้น
หนึ่งวันที่ราชบุรี ทำให้เราหลับสบายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อตื่นขึ้นมาเพื่อมุ่งหน้าไปต่อที่ จ.นครปฐม จึงมีแต่ความสดชื่น
จะสดชื่นอย่างไร สนุกสนานแค่ไหน แล้วประสบการณ์แปลกใหม่ที่จะเกิดขึ้นอีกนั้นมีอะไรบ้าง อย่าลืมติดตามต่อในตอนหน้า โดยเฉพาะคนที่รักรถโบราณ และต้องการชมความยิ่งใหญ่ของงานแห่เทียนเมืองสุพรรณห้ามพลาด เพราะการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) เจ้าภาพพาไป เขาการันตีว่า "ซู้ดดด..ด.ยอด" จริงๆ.
