กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลได้ประเดิมอุปกรณ์ที่เพิ่งซ่อมแซมและอัพเกรดเมื่อปีที่แล้ว ด้วยการย้อนกลับไปถ่ายภาพซูเปอร์โนวาดวงหนึ่ง ซึ่งพบเห็นเป็นครั้งแรกบนโลกเมื่อปี 2530
ซูเปอร์โนวาเอสเอ็น 1987 เอ ดวงนี้ เป็นวัตถุที่ถูกศึกษามากที่สุดดวงหนึ่งในท้องฟ้าซีกใต้ ภาพล่าสุดนี้ตีพิมพ์ในวารสาร Science
เอสเอ็น 1987 เอ อยู่ในกาแล็กซีเมฆแมกเจลแลนใหญ่ ซึ่งเป็นกาแล็กซีแคระอยู่ติดกับกาแล็กซีทางช้างเผือกของเรา
ด้วยความที่อยู่ห่างจากโลกแค่ 168,000 ปีแสง ซูเปอร์โนวาดวงนี้เป็นแหล่งที่ให้ความรู้แก่นักวิทยาศาสตร์ว่า เมื่อดาวฤกษ์ขนาดใหญ่จบชีวิตลงผลจะเป็นอย่างไร
การระเบิดของดาวฤกษ์ดวงนี้เมื่อสิ้นอายุขัยได้ปล่อยก๊าซและฝุ่นออกมาอย่างมหาศาล รวมทั้งธาตุหนักต่างๆ อย่างซัลเฟอร์ ซิลิกอน และเหล็ก
มวลสารเหล่านี้ได้ชนเข้ากับมวลสารที่ดาวได้ปล่อยออกมาก่อนที่มันจะยุบถล่ม ทำให้เกิดความร้อนและเรืองแสง
นักวิทยาศาสตร์คำนวณว่า วงแหวนชั้นในซึ่งดูคล้ายสร้อยไข่มุกอาจถูกปล่อยออกมาก่อนที่มันจะระเบิดราว 20,000 ปี
นักวิจัยบอกว่า คลื่นกระแทกที่ส่งไปถึงวงแหวนนี้จะยังคงทำให้ไข่มุกเหล่านั้นสุกสว่างต่อไปเรื่อยๆ ซึ่งมวลสารเก่ากับใหม่จะหลอมรวมกันมีขนาดใหญ่ขึ้น วงแหวนก็จะขยายตัวออกไป
เควิน ฟรานซ์ แห่งมหาวิทยาลัยโคโลราโด เมืองโบลเดอร์ สหรัฐอเมริกา กล่าวว่า ภาพถ่ายใหม่นี้ช่วยให้เรารู้ถึงความเร็วและองค์ประกอบของมวลสารที่ถูกปล่อยออกมา และรู้ว่ามีธาตุอะไรบ้างที่ถูกรีไซเคิลอยู่ในกาแล็กซีนั้น
เอสเอ็น 1987 เอ เป็นซูเปอร์โนวาที่ใกล้ที่สุดที่มองเห็นได้ นับแต่ซูเปอร์โนวาดวงหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นภายในกาแล็กซีทางช้างเผือกของเราเองเมื่อปีค.ศ.1604.
