แม้จะไม่ใช่อิทธิพลหรือผลสะท้อนโดยตรง แต่ประธานาธิบดีโอบามาก็คือตัวอย่างชัดเจน...ของการข้ามพรมแดนผิวสีที่คนดำในอเมริกา "ต่อสู้" เพื่อสิทธิของตนมายาวนานหลายสิบปี ถึงจิมมี เฮนดริกซ์ จะไม่เคยแสดงทัศนะเกี่ยวกับเรื่องนี้ในบทเพลงหรือบทสัมภาษณ์ใดๆ ของเขาก็ตามที หากก็เป็นที่น่าสังเกตว่าแฟนเพลงส่วนใหญ่ของเขาเป็นคนขาว!
เฮนดริกซ์ได้รับการยกย่องเทียบเคียงกับวีรบุรุษดนตรีคนขาวอย่างบ็อบ ดีแลน, เดอะบีตเทิลส์ และอีริก แคลปตัน ฯลฯ โรเบิร์ต ไวแอตต์ สมาชิกวงซอฟต์แมชีนจากอังกฤษผู้ร่วมทัวร์อเมริกาด้วยกันเมื่อปี 1968 เล่าให้ฟังถึงประสบการณ์หนหนึ่งที่ได้เห็นสาวๆ ผิวขาวมายืนรอมือกีตาร์หนุ่มผิวดำหลังเวที "ตัวเขาอยู่เหนือความขัดแย้งทางการเมืองทั้งปวง" ขณะที่เวอร์นอน รีด มือกีตาร์ผิวสีเดียวกันกับเฮนดริกซ์ วงลิฟวิงคัลเลอร์ที่จะขึ้นเวทีคอนเสิร์ตทริบิวต์เห็นด้วย "เขาคือความเคลื่อนไหวครั้งสำคัญ มีความเป็นตัวเองสูง โดยไม่ต้องชูกำปั้นในอากาศแต่อย่างใด"
ระหว่างมีชีวิตเขามีผลงานเพียงสามอัลบั้ม แต่มันก็ทำให้เขายิ่งใหญ่และยืนยงมากว่าสี่สิบปี ด้วยความใส่ใจในเรื่องของการบันทึกเสียง เฉกเดียวกับที่เดอะบีตเทิลส์ให้ความสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ Electric Ladyland งานชุดสุดท้ายที่เฮนดริกซ์อยากจะสร้างสรรค์ซุ่มเสียง-สไตล์ที่แตกต่างด้วยการทำงานร่วมกับนักดนตรีคนอื่นๆ เพื่อตอบแทนแฟนๆ ที่อยากได้ยินมากกว่าเพลงฮิต
Valleys of Neptune อัลบั้มชุดล่าสุดที่วางจำหน่ายในวันที่ 9 มีนาคม เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดของการทำงานแบบมือโปรของเฮนดริกซ์ บันทึกเสียงกันตั้งแต่ปี 1969-1970 โดยที่เขาเล่นกีตาร์-ร้องเองก่อนจะไปเล่นร่วมกับวงในภายหลัง "ได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบ" เอ็ดดี เครเมอร์ เอนจิเนียร์เจ้าประจำของเขาบอก ตอนนี้เราได้ผลงานที่สมบูรณ์ซึ่งเป็นบางสิ่งที่เขาน่าจะอยากให้เป็น"
แน่นอน ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่เฮนดริกซ์ "อยากให้เป็น" คือแบบไหน แต่ทั้งหมดที่ได้ยินคือ "ตัวตน" ของจิมมี เฮนดริกซ์ แท้ๆ
"มันไม่ใช่การค้นพบผลงานที่ "หายไป" ทั้งยังไม่ใช่เดโมการเล่นกีตาร์ตัวเดียวด้วย แต่มันคือผลงานของเขาที่ทิ้งไว้ให้...ซึ่งมันคืออารมณ์ความรู้สึกที่กลั่นออกมาจริงแท้"
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า แฟนเดนตายของจิมมี เฮนดริกซ์ จะรู้สึกเช่นไร...เมื่อรับรู้ว่าจะได้ฟังงาน "ใหม่" ของคนที่พวกเขาชื่นชมในฝีมือและหลงใหลในเสน่ห์แบบดิบเถื่อนของเขา ซึ่งข้ามพ้นเขตแดนของความขัดแย้งทั้งมวล
"ดนตรีของเขาแสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยวเหงาโดดเดี่ยว" เวอร์นอน รีด สรุป
ชัดเจน...โดยไม่ต้องกล่าวอะไรเพิ่มเติม.
