ชาวนางเลิ้งวอนเสื้อแดงอย่าสร้างประวัติศาสตร์ซ้ำรอย "สงกรานต์เลือด" ไม่วางใจนัดประชุมรับมือหวั่นซุกบึ้ม เผยกองทัพส่งทหารไปช่วยเป็นหูเป็นตา
นางนิภาภรณ์ แซ่โค้ว รองประธานชุมชนนางเลิ้ง กล่าวถึงการเตรียมความพร้อมของชุมชนนางเลิ้ง ก่อนที่กลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) หรือกลุ่มคนเสื้อแดง จะชุมนุมใหญ่วันที่ 14 มีนาคมนี้ ว่า เช้าวันพฤหัสบดีที่ 11 มี.ค.นี้ ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จะเดินทางมาตรวจเยี่ยมชุมชน และในเวลา 14.00 น.วันเดียวกัน ทางชุมชนนางเลิ้งก็จะประชุมกันเองด้วย เพื่อวางแผนเตรียมรับมืออย่างไร จะรวบรวมพลังต่อต้านคนเสื้อแดงอย่างไรหากบุกรุกเข้ามาในชุมชน แม้เชื่อว่าไม่น่าจะมีอะไร แต่ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน
"ทุกคนต้องช่วยกันเป็นหูเป็นตา สอดส่องดูแล เพราะเรากลัวว่าเขาจะเอาระเบิดมาซุกไว้ แต่ก็มีวินมอเตอร์ไซค์ช่วยดูแลอีกทางหนึ่งด้วย นอกจากนี้ ทางกองทัพได้ส่งทหารมาตระเวนในชุมชนประมาณเกือบ 10 นาย คาดว่า 1-2 วันนี้คงจะส่งมาประจำตามจุดต่างๆ ของตลาด" นางนิภาภรณ์กล่าว
นางนิภาภรณ์กล่าวว่า คนเสื้อแดงอยากมาชุมนุมก็ชุมนุมไป แต่อย่าใช้ความรุนแรง อย่ามาทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน หรือว่ามีปัญหากระทบกับการดำเนินชีวิตตามปกติ เพราะที่ชุมชนมีทั้งเด็กและคนแก่จำนวนมาก อย่างปีที่แล้วที่เกิดเหตุร้ายช่วงเดือนเมษายน พวกตนไม่ได้ตั้งตัวกันเลย
ที่รัฐบาลประกาศใช้ พ.ร.บ.ความมั่นคงในราชอาณาจักร รองประธานชุมชนนางเลิ้งกล่าวว่า เป็นเรื่องดี วันนี้คงจะไปขอร้องพวกเขาไม่ให้ชุมนุมก็คงยาก ถ้าชุมนุมแบบสันติก็ไม่เป็นไร เพียงแต่อย่าให้มีเรื่องรุนแรงเหมือนปีที่แล้ว มันน่ากลัว เพราะทุกวันนี้คนก็ยังขวัญเสียอยู่
นางนิภาภรณ์กล่าวว่า ส.ส.และ ส.ก.ในพื้นที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ซึ่งนางเจิมมาศ จึงเลิศศิริ ส.ส.กทม. พรรคประชาธิปัตย์ ยังแนะนำว่า ถ้าชุมชนไม่มีกล้องวีซีดีก็ไม่เป็นไร ก็ให้แต่ละคนเตรียมกล้องถ่ายรูปเอาไว้ ถ้ามีเหตุการณ์อะไรไม่ดี ก็ให้เก็บภาพเอาไว้เลยเพื่อเป็นหลักฐานยืนยัน
ด้าน น.ส.นฤมล ผลพันบัว หรือน้องวิว บุตรสาวนายป้อม ผลพันบัว ซึ่งถูกลูกหลงจากเหตุการณ์ที่กลุ่มคนเสื้อแดงชุมนุมที่บริเวณชุมชนนางเลิ้ง จนนายป้อมเสียชีวิต กล่าวว่า ถ้าเขาจะชุมนุมกันเราก็คงห้ามกันไม่ได้อยู่แล้ว ก็ชุมนุมไป แต่อย่าทำอะไรที่รุนแรงอีก อยากให้ชาวบ้านใช้ชีวิตได้ตามปกติ
"เป็นช่วงสงกรานต์พอดี ตอนนั้นหนูอยู่ที่ตรอกข้าวสาร เพื่อนโทร.มาบอกว่าคุณพ่อโดนยิง หนูก็กลับมาบ้าน แต่ไม่ทัน คุณพ่ออยู่ที่โรงพยาบาลกลางแล้ว แต่หนูก็ไปไม่ทัน ตอนที่คุณพ่อเสียใหม่ๆ ขวัญกำลังใจของคนในครอบครัวก็แย่ แม้ตอนนี้จะรู้สึกดีขึ้น แต่ยังแย่อยู่ตรงที่ไม่มีพ่อ แม่ต้องรับภาระคนเดียว ตลอด 1 ปีที่ผ่านมาก็ฝันถึงเขาบ้าง คิดถึงเขาอยู่ ทุกวันนี้ก็ยังไปไหว้ศพอยู่ทุกวัน และยังมีคนพูดถึงเขาบ่อย" น.ส.นฤมลกล่าว.
