ผู้หญิงของเคิร์ต โคเบน ผู้ล่วงลับ เป็นผู้นำวงร็อกหญิงล้วนชื่อ โฮล และเป็นหญิงจอมแสบคนหนึ่งของโลกดนตรี กว่าสิบปีหลังการจากไปของโคเบน ชีวิตของคอร์ตนีย์ เลิฟ ก็ดำดิ่งทั้งส่วนตัว (ติดยา-บำบัด ซ้ำๆ ซากๆ และปัญหาเรื่องเงินทอง) ทั้งเรื่องงาน (America's Sweetheart ในปี 2004 ล้มไม่เป็นท่า ซึ่งเจ้าตัวเองก็ยอมรับว่ามันเป็น "ขยะ") รวมถึงสูญเสียสิทธิ์การเลี้ยงดูฟรานเซส ลูกสาว และปัญหาทางกฎหมาย ฯลฯ
วันนี้เลิฟกลับมาใหม่ในภาพลักษณ์ที่สดใสกว่าเดิมกับอัลบั้ม Nobody's Daughter เพลงเก่าของเธอที่ทำไว้ร่วมกับโฮล เมื่อทศวรรษ 1990 งานที่ใช้เวลาทำงานถึง 4 ปี ใช้โปรดิวเซอร์หลายคนและเงินส่วนตัวไปนิดหน่อย (สองสามล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งผลลัพธ์ออกมาเป็นที่พอใจ...ในมาตรฐานเทียบเคียง Live Through This งานของโฮลในปี 1994 งานที่เจ้าตัวบอกว่าเหมือนเป็นการ "เกิดใหม่" อีกครั้ง
ระหว่างทางที่ผ่านมา เลิฟขึ้นเขียงให้หมอทำศัลยกรรมทำหน้าใหม่ แล้วหันเหไปจับงานแสดง...ที่ไปได้สวยไม่เลวกับการถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำจาก The People vsLarry Flynt ของมิลอส ฟอร์แมน ในปี 1996 สองปีต่อมา เลิฟมี Celebrity Skin เป็นงานที่ได้การตอบรับอย่างดีจากทั้งคนฟังและนักวิจารณ์ ดูเหมือนว่าชีวิตของเธออยู่ในช่วงขาขึ้น แต่ไม่นานนักทุกอย่างก็พลิกผัน เธอติดโคเคนอย่างหนัก กลายเป็นขี้ปากของหนังสือพิมพ์แทบลอยด์อยู่เป็นประจำ "ฉันเคยอยู่ในช่วงเลวร้ายที่สุดมาแล้ว และตอนนี้วงกับตัวฉันได้ทำงานที่น่าจดจำ" เธอว่า
เดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา เลิฟเพิ่งเปิดการแสดงที่ลอนดอนกับออสติน, เท็กซัส ได้รับเสียงชื่นชมน่าพอใจ-โดยเฉพาะจากนักวิจารณ์ สำหรับ Nobody's Daughter ตัวอัลบั้มให้ซุ่มเสียงที่ชวนรำลึกถึงวันคืนเก่าก่อนอันรุ่งเรืองของดนตรีกรันจ์ ขณะเดียวกันก็มีอารมณ์ของคลาสสิกร็อกด้วย เนื้อหาในงานแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกเบื้องลึกที่ตกต่ำของเลิฟ แต่หลีกเลี่ยงที่จะตำหนิหรือเวทนาตัวเอง ว่าด้วยความเปลี่ยนแปลงและการปลดเปลื้องมากกว่าความสัมพันธ์ที่ล่มสลาย
เลิฟในวัย 45 หน้าตาผ่องใสและดูนิ่งสงบกว่าที่เคย เธอบอกว่าการจะก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่งของชีวิต เธอจำเป็นต้องทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง "ฉันกำลังคิดถึงเรื่องการขายลิขสิทธิ์เพลงของเคิร์ตทั้งหมดออกไป ทั้งหมดเลย ทุกอย่าง ไม่ใช่เพราะเรื่องเงินๆ ทองๆ อะไร แต่เป็นเรื่องของความรู้สึกมากกว่า" เธอว่า "เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมี เคิร์ตกับฉันแต่งงานกันแค่สามปี และตอนนี้ฉันอยากมีชีวิตของตัวเอง ตลอดมาฉันถูกเรียกว่า "ม่าย" ซึ่งมันทำให้ฉันประสาทเสีย เงินก้อนนั้นเป็นเหมือนคำสาปตั้งแต่วันแรกที่มันเข้ามา"
เลิฟพูดต่อไปว่า "แล้วมันก็ไม่ใช่เงินของฉัน ฉันไม่อยากให้เคิร์ต โคเบน ซื้อรองเท้าให้อีกแล้ว ฉันอยากซื้อเองมากกว่า...เยอะๆ เลย".
