69111
19/06/2020 15:11
19/06/2020 07:42
'ดร.เอ้'ปลุกการศึกษาไทยตื่นได้แล้วทึ่ง!จีนให้นักบินอวกาศสอนเด็กอนุบาลตั้งเป้าเหยียบดาวอังคารเอาชนะมะกัน
<p></p>
<p>
19 มิ.ย.63 - อีกไม่ถึงสองสัปดาห์ หลายโรงเรียน-สถาบันการศึกษา ทั่วประเทศ ก็จะเริ่มเปิดเทอมการเรียนการสอน ตั้งแต่ 1 ก.ค.นี้ ขณะที่มหาวิทยาลัยหลายแห่งทั้งของรัฐและเอกชน ก็จะเริ่มเปิดเรียนช่วงเดือนสิงหาคม การศึกษาไทยยุคPost Covid-19 ในมุมมอง ศาสตราจารย์ ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) นายกสภาวิศวกร กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า การเรียนการศึกษาต้องปฏิรูป ต้องเปลี่ยนตลอด ที่เรียกกันว่า disrupt แต่ที่ผ่านมา ที่คนชอบพูดกันว่า ปฏิรูป ต้องถามว่าแล้วปฏิรูปจริงหรือไม่ ถึงตอนนี้ต้องบอกว่าเรายังไม่เห็น ตราบใดที่ประเทศไทย ยังแบ่งการเรียนระดับมัธยมปลายเป็นสายวิทย์-สายศิลป์ ทั้งที่ประเทศอื่นไม่มีกันแล้ว หรืออย่างที่ต่างประเทศ มหาวิทยาลัยก็ไม่มีการแยก โดยไม่ว่าสาขาไหน จะให้นักศึกษาปีหนึ่งกับปีที่สอง เรียนรวมกัน เรียนทั้งศาสตร์-ภาษา-บุคลิกภาพ แม้แต่ พละศึกษา จากนั้นถึงค่อยไปแยกเฉพาะทาง ก็เห็นว่า การเรียนเฉพาะทางควรไปเรียนตอนปริญญาโทกับปริญญาเอกเท่านั้นถึงจะดี เพราะเฉพาะทางต้องทำงานวิจัย ต้องลงลึก</p>
<p>อธิการบดีสจล.กล่าวว่า ระบบการศึกษาไทยตลกมาก มาบอกว่า เรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วต้องออกไปสื่อสารภาษาอังกฤษได้ ทั้งที่มาให้เริ่มเรียนตอนอายุ 18 ปี อย่างแค่นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ เรียนสี่ปี แค่ให้เรียนด้านวิศวะอย่างเดียว ก็ยากเต็มทนแล้วจะให้เรียนจบไปพูดภาษาอังกฤษแบบฝรั่ง จะเป็นไปได้อย่างไร ไม่มีทางหรอก ดังนั้น การเรียนภาษา การเรียนสังคม ประวัติศาสตร์ ความเป็นพลเมืองต้องมาตั้งแต่เด็ก โดยเฉพาะช่วงเรียนมัธยมศึกษา แล้วประเทศไทย มองเด็กอนุบาล เป็นเด็กคนหนึ่ง พอโตขึ้น ก็เป็นเด็กประถม เป็นเด็กคนหนึ่ง เด็กมัธยม ก็เป็นเด็กอีกคนหนึ่ง เด็กอาชีวะก็เด็กคนหนึ่ง เด็กมหาวิทยาลัยก็เด็กคนหนึ่ง ทั้งที่จริงแล้ว คือท่อเดียวกันหมดเลย แยกกันแบบต่างคนต่างทำ ก็คงจะเจริญละ</p>
<p>เมื่อถามว่าการศึกษาไทยยุค โพสต์โควิดฯ เป็นอย่างไร เรื่องดังกล่าว อธิการบดีสจล. ย้อนถามว่า" อยากจะฟังความจริงหรืออยากจะฟังแบบไหน" คือแบบนี้ คือต่อให้ประเทศไทยไม่เจอโควิดฯ หากการศึกษาไทยไม่ดิปรัปชั่น ไม่หักศอก ไม่มีความกล้า ความกล้าในการทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อลูกหลานเรา กล้าเจ็บตัว กล้ามีคนเกลียด ต่อให้ไม่มีโควิดฯ ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ก็ไม่ได้เห็นแสงสว่าง คือ การศึกษาไทยจะไปแข่งขันไม่ได้ จะสู้ไม่ได้น้อยลงไปเรื่อยๆ</p>
<p>ดร.สุชัชวีร์ กล่าวต่อว่า ยกตัวอย่าง รอบๆ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง มีโรงเรียนที่เรียนฟรีถึง 17 แห่ง แต่แม้แต่คนที่มีรายได้น้อย ที่เป็นเจ้าหน้าที่ที่นี้ ยังไม่ส่งลูกเรียนโรงเรียนใกล้บ้านเลย ยังส่งลูกเรียนที่โรงเรียนเอกชน หรืออาจารย์บางคนก็ต้องขับรถส่งลูกไปเรียนโรงเรียนนานาชาติ ที่มีค่าใช้จ่ายปีละเป็นล้านบาท แถวดอนเมือง ขับรถไป-กลับ วันละ 240 กิโลเมตร มันมีคำตอบหรือยัง ทั้งที่บ้านก็อยู่ตรงนี้ โรงเรียนให้เรียนฟรีเลย ก็อยู่ตรงนี้ ลาดกระบัง</p>
<p>ดร.สุชัชวีร์ ย้ำว่า การศึกษาที่ฟรี เป็นเรื่องถูกต้อง แต่ว่าฟรีแล้วต้องมีคุณภาพด้วยเพราะถึงต่อให้ฟรีแต่ไม่มีคุณภาพ ผู้ปกครองที่ไม่มีอันจะกิน ก็ไม่ส่งลูกไปเรียน เพราะเขาอยากให้ลูกได้สิ่งที่มีคุณภาพ การฟรีอย่างเดียวจึงไม่ได้ตอบโจทย์ทั้งหมด ต้องปรับโดยคิดเอาคนเป็นหลัก เช่นหากภาครัฐ ยังไม่ทำให้อาชีพครู เป็นอาชีพที่ดึงดูด ก็ยากในการปฏิรูป โดยต้องทำให้อาชีพครู มีRole model สร้างค่านิยม ยกย่องครู เหมือนกับอาชีพอื่นๆด้วยเช่น แพทย์ -พยาบาท -นักวิทยาศาสตร์-นักบินอวกาศ ไม่ใช่ให้คนเก่งๆ ดีๆ แหยงไม่อยากมาเป็นครู การศึกษา ไม่ควรปล่อยให้เป็นแต่เรื่องของรัฐแต่ต้องเป็นเรื่องของคนทุกคน ต้องร่วมมือกัน โดยการโฟกัสเป้าหมายให้ชัดเจน</p>
<p>ดร.สุชัชวีร์ เล่าให้ฟังว่า ก่อนหน้านี้ได้รับเชิญจากประเทศจีนให้ไปที่ สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสาธารณรัฐประชาชนจีน หรือChinese Academy of Science เมื่อไปถึง ทางผู้บริหารได้บรรยายให้ฟังว่า สถาบันมีความภูมิใจมากที่เกิดขึ้นพร้อมประเทศจีน โดยประเทศจีนเกิดเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ส่วน Chiness Academy of Scince ตั้งเมื่อ ค.ศ. 1949 ก็คือ ประเทศจีน ตั้งปุ๊ป ก็ตั้งสถาบันแห่งนี้เลย ผู้บริหารของเขาบรรยายต่อไปว่า ผู้นำของประเทศจีน สนับสนุนเรื่องวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีอย่างถึงที่สุด มีมหาวิทยาลัยในจีน 20-30 แห่ง มีสถาบันด้านวิทยาศาสตร์ต่างๆ มีการพัฒนาเรื่องต่างๆเช่น นิวเคลียร์ ตอนแรกผมก็เฉยๆ ก็บอกในใจ เก่งครับท่าน พอไปเจออีกสไลด์หนึ่ง ผมตื่นเลย เขาบอกตอนนี้กำลังสร้างโรงเรียนอนุบาลด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีที่ เขตหวายโหรว ที่เป็นพื้นที่ซึ่งราคาแพงที่สุดของจีนตอนนี้ ที่จัดประชุมเอเปค เมื่อปี ค.ศ. 2014 โดยมีการสร้างคอนโดมิเนียมให้ครูที่สถาบันฯได้พักอาศัย</p>
<p>" พอฟังแบบนี้ ผมก็ตื่นเลย เลยถามว่า จริงหรือ เอาแบบนั้นเลยหรือ เขาตอบกลับมาว่า ใช่ แล้วคำพูดต่อไป ผมแทบลงไปนอนดิ้นเลย เขาบอก เราจะบังคับนักบินอวกาศทุกคนของจีนต้องมาสอนเด็กอนุบาลที่นี่ มีนักบินอวกาศใส่ชุดนักบินมาสอน จะมาบอกว่า เขาคือ คนไม่กี่คนบนโลก ที่มีร่วม 7,000 ล้านคน ที่ขึ้นไปเห็นโลกอวกาศทั้งใบ โดยนักบินอวกาศสอนเด็กอนุบาล ด้วยการให้ดูสไลด์เช่น รูปดาวอังคาร แล้วนักบินเขาจะสอนว่า ลูกๆ ที่อยู่อนุบาล ที่เรียนอยู่ที่ จีน วันหนึ่งจะไปเหยียบดาวอังคาร ก่อนพวกอเมริกา ผมฟังแล้ว ได้แต่บอก จีนเขาสอนเด็กอนุบาลกันแบบนี้แล้ว ซึ่งอาชีพนักบินอวกาศ จะไม่เหมือนอาชีพอื่น เพราะแต่ละประเทศ จะมีการตั้งชื่อนักบินอวกาศ ด้วยภาษาของตัวเอง ทำให้การเรียกชื่อนักบินอวกาศ จะแตกต่างกันไปทั่วโลก ไม่มีชื่อกลาง ด้วยการเรียนการปลูกฝังแบบนี้ คือสอนให้เด็กๆ เริ่มคิดจะเป็นนักบินอวกาศ ผมว่า หากเด็กมีความคิดจะเป็นนักบินอวกาศตั้งแต่เด็ก และขยันเรียน เพื่อจะเป็นนักบินอวกาศ คนแบบนั้น ต่อไป ต่อให้เขาไปทำอาชีพอะไร ก็จะประสบความสำเร็จ ผมถึงเห็นว่าเรื่องการศึกษาไทย ต่อไป เราต้องโฟกัสกันตั้งแต่เขายังเด็กๆ แบบจีน ไม่ใช่มานั่งสอน ท่อง A B C D E "อธิการบดีสจล. ระบุ</p>
<p>ดร.สุชัชวีร์ ย้ำว่า การศึกษาไทย จะมีหรือไม่มีโควิดฯ เราต้องมาสร้างคนรุ่นใหม่ ให้มาสู้-แข่งขันกับโลก ที่ต่อไปหลังจากนี้จะเข้าสู่ยุค Neo-nationalism ชาตินิยมใหม่ โดยในอนาคต สิ่งที่เราอาจจะเจออาจไม่ใช่โควิดฯ ก็ได้ แต่อาจเป็นเช่น ภัยธรรมชาติที่เราคาดไม่ถึง เราจึงต้องสร้างลูกหลานของเราให้พร้อมกับอนาคตที่อาจจะมาแบบไหนก็ได้</p>
<p> </p>
<p> </p>
https://www.thaipost.net/main/detail/69111
disruption, ระบบการศึกษาจีน, ระบบการศึกษาไทย, ศ.ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.)
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200619/image_big_5eec0865a486a.jpg
41058
16/07/2019 00:01
16/07/2019 00:01
โมเดล 'มหาวิทยาลัยดิจิทัล' : ทุบทิ้งของเก่าอย่างสร้างสรรค์
<p></p>
<p> สองสามปีที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปตั้งวงเสวนากับผู้บริหารและอาจารย์มหาวิทยาลัยในประเทศหลายแห่ง หัวข้อสำคัญคือมหาวิทยาลัยจะปรับตัวตั้งรับกับ “ความป่วน” หรือ disruption อันเกิดจากเทคโนโลยีใหม่ๆ อย่างไร
ผมยกตัวอย่างหนังสือและบทความมากมายจากต่างประเทศที่ตั้งประเด็นไว้ชัดเจนว่าอีกไม่นานเด็กรุ่นใหม่อาจไม่เห็นว่าปริญญามีความสำคัญเท่ากับที่ผ่านมา
นายจ้างยุคใหม่ก็ไม่ได้สนใจว่าคนสมัครงานจะต้องจบปริญญาอะไรจากมหาวิทยาลัยไหน
อีกทั้งคนรุ่นใหม่ก็มีความประสงค์จะเป็นผู้ประกอบการเองมากกว่าที่จะเป็นลูกจ้างอย่างเดียว
คำว่า The End of College อันหมายถึง “อวสานแห่งมหาวิทยาลัย” ก็กำลังจะกลายเป็นความจริง
วันก่อนผมอ่านเจอข้อความในเฟซบุ๊กของคุณวรวิสุทธิ์ ภิญโญยาง นักการตลาดที่เกาะติดความเปลี่ยนแปลงอันเกิดจากเทคโนโลยีที่นำไปสู่ digital transformation อย่างใหญ่หลวงที่ตอกย้ำถึงแนวความคิดที่กระตุ้นให้เกิดความตระหนักว่า
หากมหาวิทยาลัยในประเทศไม่ปรับก็ต้องพับฐาน
คุณวรวิสุทธิ์เขียนว่า
อ่าน research ของ Kaplan University สรุปได้ว่า มหาวิทยาลัยจะเป็นอีก 1 ธุรกิจ ที่กำลังจะโดน Disrupt ในอีกไม่นาน
เทรนด์การศึกษากำลังจะ shift จาก “การเรียนมหาวิทยาลัยเอาปริญญาเพื่อให้ได้งาน” เป็น “การทำงานเพื่อให้ได้ปริญญา”
PwC, Walmart, Starbucks, Disney มีโปรแกรมพิเศษที่ recruit เด็กมัธยมไปทำงาน และใช้เวลาทำงานแทนการเรียนแบบนับหน่วยกิต โดยจับมือกับมหาวิทยาลัยที่มี Online Degree
พนักงานก็ไปทำงานตามปกติ เพื่อเก็บสะสมชั่วโมงการทำงาน ให้ครบตามที่ตั้งไว้ แล้วก็ลงเรียนออนไลน์ ในวิชาที่หลักสูตรนั้นกำหนดไว้ เมื่อครบทั้งชั่วโมงทำงานและวิชาที่เรียน ก็จะได้ปริญญาเลย โดยบริษัทเหล่านี้เป็นคนออกค่าเรียนให้พนักงานด้วย
ตัวอย่างโปรแกรมของ Disney ชื่อ “Disney Aspire” ก็มีสาขาวิชาให้เลือกหลากหลาย ตั้งแต่ปริญญาตรีจนถึงปริญญาโท หรือวิชาเฉพาะทาง สำหรับตำแหน่งงานนั้นๆ โดยที่ไม่ต้องมีปริญญาก็ได้
องค์กรใหญ่ๆ ในสหรัฐ เริ่มมีโปรแกรมแบบนี้มากขึ้นเรื่อยๆ
แล้วคุณวรวิสุทธิ์ก็สรุปว่า
อีกไม่นาน คงไม่มีความจำเป็นต้องเรียนในมหาวิทยาลัย และบริษัทต่างๆ อาจพัฒนาหลักสูตรขึ้นมาเอง เพื่อเทรนพนักงานในแต่ละหน้าที่ โดยที่ไม่ต้องการปริญญาใดๆ มาเป็นตัวบ่งบอกความรู้ความสามารถ
นั่นหมายความว่า The Next Biggest Disruption จะเกิดขึ้นในวงการการศึกษา และมหาวิทยาลัยมีโอกาสจะถูก Disrupt แบบถอนรากได้เลยเหมือนกัน
คำว่า “disrupt แบบถอนรากถอนโคน” นี่แหละครับที่เป็นวลีที่คนในแวดวงมหาวิทยาลัยจะต้องนำไปพิเคราะห์เพื่อลงมือเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นรูปธรรมจริงๆ
เพียงแค่มีการจัดสัมมนา, workshops และตั้งคณะกรรมการศึกษาจะไม่มีหนทางแก้ปัญหาอีกต่อไป
เพราะการที่อาจารย์มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ยังอยู่ใน comfort zone หรือ “เขตความคุ้นเคย” และปฏิเสธที่จะปรับตัวอย่างมีนัยสำคัญคืออุปสรรคสำคัญที่สุดของการนำองค์กรไปสู่การปรับเปลี่ยนที่กว้างขวางและลุ่มลึก วิธีคิดของคนในวงการศึกษาก็คือการ “ค่อยๆ ทำ” หรือ “ทำทีละขั้นตอน”
แต่ความเป็นจริงในโลกวันนี้คืออัตราความเปลี่ยนแปลงไม่ได้ “ค่อยๆ เกิดขึ้น” แต่เป็นพายุที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งและยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาบางลงแต่อย่างไร มีแต่จะทวีความรุนแรงและถี่มากขึ้น
ในหลายกรณี ความเปลี่ยนแปลงภายใต้โครงสร้างเดิมอาจจะไม่ทันกับความรุนแรงของความป่วนด้วยซ้ำไป
เพราะแม้ตกลงกันว่าจะเปลี่ยน แต่บุคลากรในหลายระดับก็ยังไม่ลงมือปรับตัวเองอย่างจริงจัง เพราะคิดว่าคนที่ต้องเปลี่ยนคือคนอื่น ไม่ใช่ตนเอง
วันหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ในเวทีการแลกเปลี่ยนความเห็นที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ขณะที่นักวิชาการหลายท่านพูดถึงการปรับตัวของมหาวิทยาลัยในรูปแบบต่างๆ ภายใต้โครงสร้างเดิม ก็มีอดีตอธิการบดีท่านหนึ่งลุกขึ้นมาเสนอว่าทางออกอาจจะต้องมีการตั้ง “มช.2” ขึ้นมาเพื่อเป็นตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ต้องเดินตามรอยเดิมๆ
เพราะการเปลี่ยนของเก่าอาจจะยากกว่าการสร้างของใหม่
“การทำลายอย่างสร้างสรรค์” หรือ creative destruction อาจจะจำเป็นเพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืน
การแก้ไขปรับปรุง มช.1 อาจจะยุ่งยากซับซ้อนยุ่งเหยิงมากกว่าการสร้าง มช.2 ใหม่ภายใต้โจทย์ที่ว่า
ถ้าคุณสร้างมหาวิทยาลัยใหม่วันนี้ในยุคดิจิทัล ไม่ต้องทำอะไรแบบเก่าๆ เลยแม้แต่อย่างเดียว คุณจะมีรูปแบบใหม่ๆ อย่างไร?.</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/41058
disruption, The End of College, กาแฟดำ
FALSE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg