44337
27/08/2019 15:02
26/08/2019 19:44
“คนรุ่นใหม่ไร้ Food Waste” โครงการประกวดคลิปที่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
<p></p>
<p> การทิ้งอาหารที่เรียกว่า food waste (ภาพจาก ft.com)</p>
<p>
“ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง อย่ากินทิ้งขว้าง เป็นของมีค่า” บทอาขยานที่เราเคยท่องกันมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยเฉพาะก่อนรับประทานอาหารในโรงเรียน หรือแม้กระทั่งประโยคที่ผู้ใหญ่มักสอนเราว่า “กินข้าวให้หมดนะ นึกคนที่ไม่มีกิน” แล้วก็อีกหลายประโยคที่ล้วนแต่เป็นบทช่วยปลูกฝังให้ทุกคนรู้จักคุณค่าของอาหาร แต่ความจริงแล้วแม้จะท่องหรือเข้าใจกันมากแค่ไหน คนเราก็ยังคงกินอาหารทิ้งขว้างกันเป็นจำนวนมาก อาจเป็นเพราะไม่อร่อย อิ่ม เหลือเสีย ฯลฯ ยกตัวอย่างเช่น มีขนมอยู่หนึ่งชิ้น เรากัดกินไปหนึ่งครั้ง เหลือแล้ววางไว้ไม่กินต่อ กลายเป็นขยะอาหารที่เราเรียกกันว่า “Food Waste” </p>
<p>
บริษัท ซีพีแรม จำกัด ในฐานะผู้ผลิตอาหาร ได้ตระหนักถึงปัญหานี้จึงได้ร่วมกับ สาขาวิชามีเดียอาตส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เปิดตัวโครงการ การประกวดคลิปวิดีโอ “คนรุ่นใหม่ไร้ Food Waste” ปีที่ 2 เชิญชวนนักเรียน - นักศึกษาทั่วประเทศ แชร์ไอเดียสร้างพลังผ่านคลิปวีดีโอความยาว 3 นาที เพื่อสร้างความตระหนักในเรื่องลดความสูญเปล่าทางอาหารในกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่มีส่วนสำคัญในการร่วมสร้างการเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรม </p>
<p></p>
<p>ประเภทอาหารที่ก่อให้เกิดปัญหา Food Waste</p>
<p></p>
<p>วิเศษ วิศิษฏ์วิญญู กรรมการผู้จัดการ บริษัท ซีพีแรม จำกัด</p>
<p>
นายวิเศษ วิศิษฏ์วิญญู กรรมการผู้จัดการ บริษัท ซีพีแรม จำกัด เปิดเผยว่า ปัญหาความสูญเปล่าทางอาหาร หรือ Food Waste ส่งผลกระทบต่อทุกคนในวงกว้างทั้งในมิติเศรษฐกิจ มิติสิ่งแวดล้อม และความมั่นคงทางอาหารของโลก ถึงเวลาแล้วที่เราจะร่วมกันแก้ไขปัญหานี้อย่างจริงจัง เพื่อให้ตระหนักถึงผลเสียที่ก่อเกิดจากอาหารที่ถูกทิ้งอย่างสูญเปล่า ที่มีแนวโน้มรุนแรงมากยิ่งขึ้นในอนาคต หากทุกคนสามารถลดปริมาณความสูญเปล่าทางอาหาร และบริโภคอาหารอย่างสมดุล นอกจากจะสามารถลดรายจ่ายค่าอาหารในครัวเรือนอย่างยิ่งยวดแล้ว ยังช่วยทำให้ระดับความมั่นคงทางอาหารของคนบนโลกมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นด้วย ส่วนมิติสิ่งแวดล้อมนั้น การกำจัดความสูญเปล่าทางอาหารที่ถูกทิ้งส่งผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมหลายด้าน ทำให้เกิดขยะ และเกิดก๊าซมีเทน (methane) ก๊าซเรือนกระจก ที่ส่งผลให้เกิดสภาวะเรือนกระจกที่รุนแรงยิ่งกว่าคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 25 เท่า ส่งผลเสียต่อชั้นบรรยากาศของโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ </p>
<p>
นายวิเศษ กล่าวต่อว่า ในไทยยังไม่มีข้อมูลสถิติแน่ชัด แต่จากข้อมูลโครงการสิ่งแวดล้อมของสหประชาชาติ (UNEP) ระบุว่า 1 ใน 3 ของอาหารที่ผลิตขึ้นทั่วโลกในแต่ละปี หรือประมาณ 1.3 พันล้านตัน จะกลายเป็นความสูญเปล่าทางอาหาร และถูกปล่อยให้เน่าเสียไปอย่างเปล่าประโยชน์ ซึ่งอาจก่อให้เกิดปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มากถึง 3.3 พันล้านตันต่อปี จำนวนอาหารที่ถูกทิ้งขว้างเหล่านี้มีมูลค่ารวมกันกว่า 1 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ หรือคิดเป็นเงินไทยราว 31 ล้านล้านบาท ซึ่งเพียงพอนำไปเลี้ยงดูผู้คนที่หิวโหยได้มากถึง 870 ล้านคน และจากสถานการณ์ขาดแคลนอาหารของประชากรโลก ผู้คนที่อดอยากหิวโหยจำนวน 870 ล้านคนนั้น จำนวนเกินกว่าครึ่งหรือราว 552 ล้านคน อาศัยอยู่ในภูมิเอเชียแปซิฟิค ซึ่งนับรวมประเทศไทยด้วยเช่นกัน สาเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤติความสูญเปล่าทางอาหารเกิดจาก ระบบการจำหน่ายมีกระบวนการควบคุมที่ไม่เหมาะสม การซื้อสินค้า และการเตรียมอาหารที่มากเกินจำเป็น ไปจนถึงความสูญเปล่าทางอาหารจากการบริโภค ทั้งในส่วนที่เหลือทาน และเลือกบริโภค รวมถึงสหประชาชาติ ยังตั้งเป้าลดความสูญเปล่าทางอาหารของโลกลงครึ่งหนึ่งในระดับค้าปลีกและผู้บริโภค และลดการสูญเสียอาหารจากกระบวนการผลิต และห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงการสูญเสียหลังการเก็บเกี่ยว ภายในปี 2573 </p>
<p>
“ปัญหาขยะอาหารไม่ใช่แค่เพียงสิ่งที่เรากินเหลือ แต่มันเกิดขึ้นตั้งแต่จุดเริ่มต้นของระบบ คือในฟาร์มและในครัว พืชผักจำนวนมากที่เก็บเกี่ยวมาแล้วถูกคัดทิ้งเพราะรูปร่างไม่สวย หรือการทิ้งบางส่วนของพืชที่เราไม่นิยมนำมาทำอาหาร ซึ่งเรียกว่า Food Loss หรือ การสูญเสียทางอาหาร ประเด็นนี้อาจจะจัดการได้ในฐานะผู้ผลิต แต่สิ่งที่ควรตระหนักมันอยู่ที่ เมื่อมันกลายเป็นอาหารพร้อมบริโภคแล้ว ถ้ากินไม่หมด หรือเน่าเสียก็จะกลายเป็น Food Waste ตรงนี้ต้องช่วยกัน จริงๆ แล้ว อาหารถ้าไม่กินแล้ว สามารถนำไปเป็นอาหารสัตว์ได้ แต่ถ้ามันเสียจนสัตว์กินไม่ได้ก็นำไปทำเป็นไบโอแก๊สได้ ตอนนี้เราไม่มีการรวบรวมเศษ ถ้าสมัยก่อนตามตลาดจะมีถังให้ทิ้ง แล้วก็จะนำไปทำให้แห้ง ทำเป็นเม็ดอาหารปลาดุก แต่ตอนนี้ไม่ค่อยมี เราก็ควรจะตระหนักด้วยตนเอง และการประกวดโครงการนี้ก็จะช่วยทำให้คนรุ่นใหม่ตระหนัก ฯลฯ” นายวิเศษ กล่าว</p>
<p>
ด้านผศ.บุญเลี้ยง แก้วนาพันธ์ ประธานสาขาวิชามีเดียอาตส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี กล่าวว่า ถึงเวลาที่เราต้องร่วมกันขับเคลื่อนการสร้างความตระหนักในเรื่องลดความสูญเปล่าทางอาหารอย่างจริงจัง เพื่อลูกหลานของเราในอนาคต การสร้างสรรค์สื่อเพื่อสร้างความตระหนักในเรื่องดังกล่าวเป็นสิ่งสำคัญ และเป็นสิ่งสะท้อนความจริงที่เกิดขึ้นจริงในโลกใบนี้ เป็นการบูรณาการศาสตร์ด้านการผลิตสื่อสร้างสรรค์ กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเราอาจจะไม่สามารถหยุดเหตุกาณ์อันเลวร้ายนี้ได้ แต่เราเป็นจุดเล็กๆ ที่ผสานรวมกันจนเกิดพลังอันยิ่งใหญ่ที่จะทำให้เหตุกาณ์ดังกล่าวชะลอการเกิดขึ้นได้ และหวังว่าถ้าคนที่ได้เห็นผลงานสร้างสรรค์ดังกล่าวจะส่งผลให้มีความตระหนักและเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรมในการลดความสูญเปล่าทางอาหาร จนสามารถสร้างความอิมแพคในสังคม </p>
<p>
ผศ.บุญเลี้ยง กล่าวอีกว่า ปีนี้ตนอยากให้เนื้อหาวิดิโอมีความเข้มข้นในสาระมากขึ้น แต่ต้องมีความสนุกผสมผสานกันไป เริ่มต้นจากการตั้งคำถามจากสิ่งที่เราเห็นจากอาหารในจานที่เราทานไม่หมด กองขยะตรงหน้าที่มีแต่เศษอาหาร เหลือจากการกิน หรือแม้แต่ผักและผลไม้ที่เน่าเสียอยู่ในตู้เย็น ประกอบกับการพูดถึงคนทั้งโลก รวมถึงองค์กรยูนิเซฟถึงความยากจน การโหยหาอาหาร ความหิวโหยของเด็กน้อยในแอฟริกา หรือประเทศที่อยู่ในสภาวะสงคราม ที่ทำให้ขาดแคลนอาหาร รวมทั้งการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติที่มนุษย์ไม่สามารถควบคุมได้</p>
<p>
แม้แต่ในประเทศไทยเองที่ได้ชื่อว่าเป็นแผ่นดินทอง เมืองอู่ข้าวอู่น้ำ อยู่ที่ไหนไม่อดตาย แต่ก็ยังมีในหลายพื้นที่ห่างไกล ที่ยังขาดแคลนอาหาร อาหารไม่เพียงพอ เข้าถึงอาหารไม่ครบตามหลักโภชนาการ มีให้เห็นในข่าวอยู่บ่อยครั้ง ทั้งนี้เพื่อสร้างความตระหนักในเรื่องความสูญเปล่าทางอาหารในกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่มีส่วนสำคัญ ในการร่วมสร้างการเปลี่ยนแปลง และลดความสูญเปล่าทางอาหาร รวมถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรม ซึ่งปีที่ผ่านมาได้รับความสนใจจากนักเรียน นักศึกษาทั่วประเทศ เป็นอย่างมาก ส่งผลงานเข้าร่วมโครงการกว่า 259 ผลงาน ในสถาบันการศึกษาทั่วประเทศกว่า 20 แห่ง และคาดว่าปีนี้จะมีมากถึง 500 ผลงานเข้าร่วม</p>
<p></p>
<p>ฌาณัฐย์ สิทธิปรีดานันท์ ผู้เข้าร่วมโครงการปีที่1</p>
<p>
ขณะที่ นายฌาณัฐย์ สิทธิปรีดานันท์ นักศึกษาชั้นปี 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตัวแทนทีม ABSTRACT ที่เคยนำผลงาน ETT-EAT Time Trash รับประทาน กาลเวลา อนาคต คว้ารางวัลชนะเลิศโครงการในปีที่ 1 มาแล้ว เขากล่าวว่า ตนเติบโตมาในครอบครัวที่คอยสั่งสอนเรื่อง Food Waste มาตลอด คุณย่ามักจะบอกเสมอว่าเวลากินข้าว อย่าให้ข้าวเหลือ โดยสอนมาเรื่อยๆ จนกระทั่งอายุ 5-6 ขวบ พ่อให้เข้าค่ายในป่าฝึกปฎิบัติ จนเรื่องนี้ซึมซับอยู่ข้างใน จนวันหนึ่งเดือนผ่านห้องไอซีที ก็เลยเจอโครงการนี้ ตอนนั้นเรียนชั้นม.6 สาธิต มศว. ปทุมวัน เลยชักชวนรุ่นน้องประกวด ชวนกันทำเรื่อง Food waste เพราะเห็นว่าเราอยู่ในยุคที่กินอาหารได้ง่ายมาก ไม่ว่าจะสั่ง food panda แม่แต่พี่วินยังไปซื้อข้าวมันไก่ให้เราได้ เลยคิดว่าเป็นหัวข้อที่น่าสนใจสำหรับเรา เลยตัดสินใจเข้าร่วมโครงการ </p>
<p></p>
<p>การณรงค์ไม่ให้ทิ้งอาหารอย่างสูญเปล่า ในโซเชียลมีเดีย</p>
<p>
“ซึ่งหลังจากที่ประกวดเราได้รับอะไรมากมาย แบ่งออกเป็น 2 อย่างคือ อย่างแรกคือเทคนิคในด้านการทำหนัง ทีมเราไม่ค่อยอยู่กับการทำหนัง ตอนแรกคิดว่า การทำคลิปวิดิโอเพียง 3 นาทีเป็นอะไรที่ง่ายมาก เหมือนกับโฆษณาสั้นๆ แต่ความสั้นค่อนข้างอันตรายมาก เพราะเรามีสิ่งที่อยากจะพูดเยอะ แต่เวลาให้พูดมันน้อย ตอนนี้เราก็เลยได้ทักษะการแก้ปัญหาร่วมกับการทำงานเป็นทีม ถ้าเราได้เจอการแก้ปัญหาเยอะ เราก็ยิ่งได้สกิลในการแก้ปัญหาเยอะเช่นกัน ต่อมาคือเรื่อง Food waste มันกลายเป็นเรื่องสนุกในทีม เช่น เวลาที่ไปกินข้าวเราก็มักจะคุยกันว่า เราเคยไปทำอะไรด้วยกันมานะ ก็เป็นเหมือนกับการแทงใจดำว่าคุณเคยไปชนะประกวดเรื่อง Food waste มาแล้วนะ ถ้าทานเหลือมันก็ขัดแย้งกัน ฉะนั้นเราจะกินข้าวกันโดยที่ห้ามเหลือแม้แต่อะตอมเดียว โมเลกุลเดียว” นายฌาณัฐย์ กล่าว</p>
<p>
ทั้งนี้ โครงการ การประกวดคลิปวิดีโอ “คนรุ่นใหม่ไร้ Food Waste” เปิดรับสมัครตั้งแต่ 1 ส.ค. -31 ต.ค. 2562 ชิงเงินรางวัลรวมกว่า 360,000 บาท พร้อมใบประกาศเกียรติคุณ ผู้สนใจเข้าร่วมส่งผลงานและติดตามรายละเอียดการสมัครได้ที่ เฟซบุ๊ค foodwasteclipcontest. </p>
<p> </p>
<p></p>
<p>ซีพีแรม ร่วมกับ มจธ.ชวนคนรุ่นใหม่ประกวดคลิปวิดิโอ</p>
<p> </p>
<p> </p>
https://www.thaipost.net/main/detail/44337
Food Waste, คนรุ่นใหม่ไร้ Food Waste”, บริษัท ซีพีแรม จำกัด
FALSE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190826/image_big_5d63d224514ff.jpg
1117
18/03/2026 10:50
15/01/2018 19:28
'สามพราน ริเวอร์ไซด์' ต้นแบบจัดการFood Waste ธุรกิจโรงแรม
<p>ปฏิเสธไม่ได้ว่าธุรกิจโรงแรม เป็นหนึ่งในธุรกิจที่ก่อผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งจากการใช้พลังงานและทรัพยากรมหาศาล เพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับผู้ใช้บริการ นอกจากนี้ยังมีอาหารและวัตถุดิบที่เหลือทิ้งปริมาณมาก แต่ปัจจุบันหลายโรงแรมเริ่มตระหนักถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นจากอาหารหรือวัตถุดิบที่เหลือทิ้ง และเริ่มลงมือในการจัดระบบการจัดการขยะที่เกิดจากอาหารและการบริหารจัดการกับวัตถุดิบที่นำมาใช้ </p>
<p>โรงแรม สามพราน ริเวอร์ไซด์ เป็นหนึ่งในโรงแรม ที่หันมาดำเนินธุรกิจตามแนวทางการพัฒนาอย่างยั่งยืน คำนึงถึงความสมดุลของเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม และการมุ่งสู่การเป็นโรงแรมคาร์บอนต่ำอย่างจริงจัง จึงได้เข้าร่วมโครงการลดของเสียจากการให้บริการอาหาร (Food Waste prevention) กับบริษัท LightBlue Environmental Consulting โดยได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) หรือ สสปน. เพื่อลดปริมาณขยะที่เกิดจากการให้บิการอาหารของโรงแรม และลดผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม จนได้รับการรับรองมาตรฐานการลดของเสียจากการให้บริการอาหาร หรือมาตรฐานฟู้ดเวสท์ (Food Waste Prevention)</p>
<p></p>
<p>อรุษ นวราช ผู้บริหารสามพราน ริเวอร์ไซด์ เดินหน้าลดคาร์บอนฟุตพรินท์</p>
<p>อรุษ นวราช กรรมการผู้จัดการ สามพราน ริเวอร์ไซด์ เผยว่า ได้เริ่มทำโครงการโรงแรมคาร์บอนด์ต่ำมาตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน ปี 2559 หนึ่งปีที่ผ่านมาได้ปรับดำเนินงานภายใน รณรงค์ให้ความรู้ สร้างจิตสำนึก และสร้างการมีส่วนร่วมของผู้บริหารและพนักงาน เพื่อร่วมกันปฏิบัติตามแนวทางโครงการเพื่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นการดำเนินการทำทั้งระบบนิเวศน์ อีกทั้งเชื่อมโยงกับการ"ดำเนินงานสามพรานโมเดล "ซึ่งสนับสนุนเกษตรกร ที่เป็นเครือข่าย ปลูกพืชผักที่เป็นเกษตรอินทรีย์ และทางโรงแรมยังรับซื้อโดยรับซื้อข้าว ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ จากเกษตรกรในเครือข่าย คิดเป็นสัดส่วนประมาณ 70 % ของอาหารที่ปรุงให้กับแขกผู้มาใช้บริการและพนักงาน </p>
<p></p>
<p>โรงแรมรับซื้่อข้าว ผักผลไม้่อินทรีย์จากเกษตรกร ช่วยตรักษาสิ่งแวดล้อม </p>
<p> ผู้บริหารสามพรานริเวอร์ไซด์ กล่าวต่อว่า ซึ่งโครงการ Food waste หรือการลดขยะจากอาหาร ได้สอดรับและเสริมจุดแข็งให้กับโครงการสามพรานโมเดลได้อย่างดี อีกทั้งยังสะท้อนให้เห็นถึงการใช้วัตถุดิบอินทรีย์อย่างคุ้มค่า เพราะการทำเกษตรแบบอินทรีย์ไม่ใช้สารเคมี ไม่ใช่เรื่องง่าย รวมทั้ง การรับซื้อวัตถุดิบตรงจากเกษตรกรที่ทำเกษตรอินทรีย์ ก็มีต้นทุนสูงกว่าสินค้าทั่้วไป ขณะเดียวกันโรงแรมไม่มีเศษอาหารเหลือขายออกไปข้างนอก ทำให้ลดการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในระบบขนส่ง ช่วยลดคาร์บอนฟุตพรินท์ อย่างไรก็ตาม หัวใจหลักของดำเนินงานโครงการไปสู่ความสำเร็จก็คือ การจดบันทึก ซึ่งเป็นสิ่งที่สร้างความตื่นตัวให้กับผู้มีส่วนร่วมทุกภาคส่วนและที่สำคัญก็คือการมีส่วนร่วมของพนักงานในการรับรู้ถึงปริมาณขยะที่ถูกนำไปทิ้งในแต่ละวันด้วย</p>
<p> “จากการเก็บข้อมูลทำให้เรารู้ว่า
fifa356 ขยะจากอาหารเหล่านั้นเกิดจาก 4 สาเหตุใหญ่ คือ 1. เศษอาหารเน่าเสียจากการเก็บรักษา เนื่องจากหมดอายุ หรือซื้อมาไว้มากเกินไป 2. เศษอาหาร ที่ต้องทิ้งจากการเตรียมทำอาหาร เช่นการหั่น การเด็ด การตัด พืชผัก ผลไม้ ซึ่งทั้ง ทั้ง 2 ข้อรวมกับเท่ากับ 10 % 3. เศษอาหารที่เหลือจากจานลูกค้า มีมากถึง 60% เพราะตักปริมาณเยอะไป และกินไม่หมด และ 4. เศษอาหารที่เหลือจากบุฟเฟต์ไลน์ มีปริมาณถึง 30 % เนื่องจากทำอาหารมากเกินไป โดยเฉลี่ยมีขยะอาหารของโรงแรมถูกทิ้งไปมากถึง 140 กิโลกรัมต่อวัน” อรุษ กล่าว
จากสาเหตุการเกิดขยะที่มาจากอาหารเหลือทิ้ง ทำให้โรงแรมสามพราน ริเวอร์ไซด์ ได้ดำเนินการจัดการทั้งหมด 4 ขั้นตอนคือ 1. การเก็บรักษาของในห้องเย็น ซึ่งทำให้ของเสียน้อยลง เช่นผัก หมู 2.การนำวัตถุดิบที่ไม่สามารถนำไปปรุงอาหาร แปรรูปให้เป็นอย่างอื่นเช่น มะเขือเทศก็นำมาทำซอสมะเขือเทศแทน 3. อาหารเหลือจากลูกค้า ซึ่งยอมรับว่ามีความยากและท้าทาย ในการสร้างการรับรู้ให้ผู้บริโภคว่าไม่ควรกินเหลือจนเป็นขยะอาหาร ที่ผ่านมา โรงแรมได้ทำการ์ดวางตามโต๊ะอาหาร สื่อสารคุณค่าของอาหาร และเพื่อลดปริมาณขยะ และการสื่อไปสารอีกว่าปริมาณอาหารที่เหลือ สามามรถนำ ไปช่วยเหลือผู้ยากไร้ได้มากกว่า 140 คนต่อวัน และยังได้จำแนกขยะออกเป็น 8 ประเภท เช่น โปรตีน เศษผัก ผลไม้เปรี้ยว หวาน เนื้อ เพื่อนำไปทำปุ๋ยหมักแทนการซื้อ และ 4. ของเหลือจากบุฟเฟต์ไลน์ คือทำให้พอดีกับลูกค้า
bnk789 หากขาดก็สามารถทำให้ลูกค้าทานใหม่ได้ เพื่อไม่ให้มีอาหารทิ้งในปริมาณมาก เพราะตามกฎของโรงแรมคือห้ามพนักงานนำอาหารกลับไปกินเอง ดังนั้น เวลาอาหารเหลือจึงต้องถูกทิ้งทั้งหมด</p>
<p> </p>
<p>ระบบจัดการอาหารในโรงแรม ลดขยะให้มากที่สุด </p>
<p> ผลของการดำเนินการ 4 ข้อ ในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา ทำให้สามพราน ริเวอร์ไซด์ ประสบความสำเร็จสามารถประหยัดต้นทุนจัดซื้ออาหารราว 2 ล้านบาท และสามารถการนำเข้าวัตถุดิบจากเกษตรกร 80 % นอกจากนี้ยังสามารถจัดการขยะที่เกิดขึ้นภายในโรงแรมได้หมด 100 % และนำไปเพิ่มมูลค่าในการเลี้ยงไส้เดือน เลี้ยงหมูเลี้ยงเป็ด ทำปุ๋ยหมักใช้ในแปลงเกษตรอินทรีย์ และผลิตน้ำมันไบโอดีเซลให้กับพาหนะของโรงแรม
“ในปีที่ 2 ของการดำเนินโครงการฯ ทางสามพรานก็มุ่งหวังที่จะเข้าถึงกลุ่มลูกค้ามากขึ้น เพื่อให้ลูกค้าได้มีส่วนร่วมในการรักษาสิ่งล้อม เพราะลูกค้าคือผู้ที่มาใช้บริการ แต่อีกสถานะหนึ่งลูกค้าก็คือผู้บริโภค ซึ่งมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการร่วมมือ และยังสามารถเรียนรู้แนวทางในการช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมไปกับเราได้
สล็อตลองฟรี อีกทั้งยังคาดหวังว่าจะเป็นแบบอย่างในการขับเคลื่อนระบบการจัดการอาหารภายในโรงแรม เพื่อให้เกิดความยั่งยืน ทั้งเกษตร ผู้บริโภค เป็นแหล่งเรียนรู้ และส่งเสริมการท่องเที่ยวของไทยแบบ Organic Tourism ได้อีกด้วย” อรุษ กล่าวทิ้งท้าย</p>
<p> ด้าน Mr.Benjamin Lephilibert กรรมการผู้จัดการ บริษัทที่ปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อมไลท์บลู กล่าวว่า จากความสำเร็จของสามพราน ริเวอร์ไซด์ ที่สามารถปฏิบัติตามแนวทางการจัดการของเสียจากกระบวนการให้บริการอาหาร จนเกิดผลเป็นรูปธรรม ไม่เฉพาะต่อสิ่งแวดล้อม และเห็นตัวเลขต้นทุนที่ปรากฎชัดเจน แต่ยังเกิดผลดีต่อพนักงานในองค์กร มีจิตสำนึก มีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนจนเกิดความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี ซึ่งเชื่อว่าจะทำให้ภาคธุรกิจและโรงแรมอื่นๆ มีความมั่นใจในมาตรฐาน และได้รับการยอมรับจากองค์กรสำคัญของโลกรวมถึงองค์การสหประชาชาติมากขึ้น และมีต้นแบบในการเรียนรู้ เพื่อให้สามารถลดปริมาณขยะอาหารจากการบริการอาหารได้ </p>
<p></p>
<p>ปุ๋ยหมักจากเศษอาหารในสามพราน ริเวอร์ไซด์ </p>
<p>อย่างไรก็ตาม สามพราน ริเวอร์ไซด์ ยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นต้นแบบถ่ายทอดโมเดลการทำ ฟู้ดเวสท์ เพื่อให้โรงแรมต่างๆได้เข้าสู่การรับรองมาตรฐานในการมีส่วนร่วมรักษาสิ่งแวดล้อมหรือผู้ที่สนใจสามารถเข้าศึกษาดูงานได้โดยสอบถาม รายละเอียดเพิ่มเติม ติดต่อ โทร (034) 322 588 - 93.</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/1117
Food Waste, คาร์บอนฟุตพรินท์, เกษตรอินทรีย์
FALSE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180115/5a5c98dd14a0e.jpg