15256 10/04/2026 08:16 13/08/2018 00:01 ปฏิรูปการศึกษา: ตระหนักไม่พอ ต้องตระหนกกันทั้งประเทศด้วย!     ผมนั่งตั้งวงสนทนากับศาสตราจารย์จรัส สุวรรณเวลา ประธานคณะกรรมการอิสระเพื่อปฏิรูปการศึกษาเมื่อสัปดาห์ก่อน ได้ข้อสรุปจากท่านว่า         "การปฏิรูปการศึกษาของไทยเป็น Mission Impossible แต่เราไม่ทำไม่ได้ ไม่สำเร็จไม่ได้ เพราะถ้าไม่ทำ ประเทศชาติจะเสียหายหนัก"     วันนี้อาจารย์จรัสอายุ 84 แล้ว แต่ความคิดความอ่านยังแม่นยำคล่องแคล่ว อีกทั้งความมุ่งมั่นก็เต็มเปี่ยม         ปัญหาใหญ่ของการศึกษาไทยคือทุกคนอยู่ใน "comfort zone" ของตัวเอง เพราะต้องการอยู่กับบรรยากาศที่คุ้นเคย ไม่ต้องการก้าวออกจาก "เขตปลอดภัยของตัวเอง" โดยไม่ตระหนักว่าหากไม่ยอมก้าวพ้นกรอบเดิมๆ จะไม่มีทางแก้อุปสรรคเก่าๆ ได้เลย         อาจารย์จรัสบอกผมว่า "มหาวิทยาลัยไทยเราไม่รู้สึกว่าต้องแข่งขันกับใคร และโกรธไม่เป็น ดูอย่างมาเลเซียซิ เขาโกรธที่เขาแพ้สิงคโปร์ ต้องทำทุกอย่างเพื่อที่จะอยู่แนวเดียวกับสิงคโปร์ให้ได้ แต่คนไทยเราโกรธไม่เป็น เรายังยึดหลักใจเย็นๆ ทุกเรื่อง ทำให้เราไม่สามารถข้ามพ้นปัญหาเก่าๆ ได้..."    ตระหนักยังไม่พอ จะต้องตระหนกด้วย     อาจารย์จรัสบอกว่า "ต้องเอาเครื่องหมายไม้หันอากาศออกจากคำว่าตระหนัก เพราะเราต้องตกใจ  ต้องตระหนกว่าเราอยู่ในสถานภาพที่อ่อนแอมากๆ แล้ว"     "ถ้าเราไม่ปรับปรุงตัวเอง เพื่อนบ้านจะแซงเรา เวียดนามแซงไปแล้ว อีกหน่อยถ้าเราไม่แก้ไขจริงจัง เขมรก็จะแซงเรา" หัวหน้าคณะกรรมการที่มีหน้าที่ยกเครื่องระบบการศึกษาของประเทศบอกผม     ครั้งนี้จะต้องปรับเปลี่ยนใหญ่ แก้ไขเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้อีกต่อไป     เริ่มต้นต้องให้ครูสามารถสอนวิชาต่างๆ ได้ด้วยการเข้าไปสู่การรู้ทันดิจิทัลหรือ digital literacy      "เด็กสมัยนี้ 4-5 ขวบก็ใช้นิ้วจิ้มหาความรู้ตามที่ตัวเองต้องการได้แล้ว ทางเลือกมีมากมาย และข้อมูลที่ได้มาก็ไม่จำเป็นต้องเป็นตัวอักษรอย่างเดียว มีทั้งภาษาทั้งภาพทั้งเสียงทั้งความเคลื่อนไหว และยังมีอารมณ์ของคนด้วย การสื่อสารเปลี่ยนไปอย่างมาก" อาจารย์จรัสบอก     ประเด็นใหญ่คือทำอย่างไรให้เด็กในท้องถิ่นสามารถเข้าถึงแพลตฟอร์มดิจิทัลได้เหมือนเด็กในเมือง     วิธีหนึ่งคือหากมีคนบริจาคมากรายพอก็จะสามารถซื้อสมาร์ตโฟนพื้นฐานราคาเครื่องละประมาณ  3,000 บาทจำนวนหนึ่งไปไว้ในห้องสมุดในต่างจังหวัด ให้เด็กสามารถยืมไปใช้ได้แทนที่จะยืมหนังสือ หันมายืมสมาร์ตโฟนซึ่งสามารถช่วยให้นักเรียนหาความรู้ได้ในหลายๆ รูปแบบ     ปัญหาใหญ่คือแม้ในเมืองจะมีหลักสูตรมากและมีแพลตฟอร์มหลากหลาย แต่ไปไม่ถึงเด็กในชนบทห่างไกล   เว็บแทงบอล     ท่านบอกว่าจะต้องใช้ความพยายามพิเศษจึงจะทำให้เด็กต่างจังหวัดเข้าถึงแพลตฟอร์มให้มากที่สุด     จึงเสนอให้มีการตั้ง Digital Platforms เพื่อการเรียนรู้แห่งชาติ สล็อตออนไลน์     รัฐมนตรีศึกษา ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ ตั้งคณะกรรมการเพื่อทำเรื่องนี้ให้เกิดขึ้นทางปฏิบัติ ซึ่งน่าจะออกมาในรูปของ PPP (Private-Public Partnership) หรือหุ้นส่วนรัฐและเอกชนเพื่อทำให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม     ถ้าบริษัทใหญ่ๆ มารวมตัวกันทำกิจการร่วมเพื่อการนี้โดยรัฐให้การสนับสนุน  ซื้อหวยออนไลน์     "แค่ปลดล็อก อย่าไปกันเขาเท่านั้นเอง เรื่องดีๆ อย่างนี้ก็จะเกิด"     แนวคิดของการปฏิรูปอีกด้านหนึ่งคือ "คืนศรัทธาให้เด็ก คืนศรัทธาให้ครู"  สล็อตเว็บตรงทดลอง     ซึ่งหมายความว่าจะต้องกลับไปให้ความสำคัญแก่ครูและนักเรียน ไม่ใช่มุ่งแต่ใช้งบประมาณไปกับการสร้างตึกหรือปรับโครงสร้างเฉพาะในส่วนกลางเท่านั้น     การจะทำให้การศึกษารับใช้สาธารณะได้จะต้องสร้างค่านิยมให้นักศึกษาทุกคนได้รู้ว่า ต้องเอาประโยชน์ส่วนรวมมาก่อนประโยชน์ส่วนตัว     ในฐานะที่เคยเป็นอธิการบดีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์จรัสบอกว่า "เช่นถ้ามหาวิทยาลัยทุกแห่งประกาศ signature ของตัวเอง เช่นจุฬาฯ ประกาศว่าคนที่จบจุฬาฯ จะไม่โกง จะดีกว่านี้เยอะเลย"     "มหาวิทยาลัยต้องพอเพียง ความฟุ่มเฟือยไม่ใช่คำตอบ พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ท่านพระราชทานหลักเศรษฐกิจพอเพียงไว้ดีมากอยู่แล้ว ตอนฉลอง 100 ผมถามจุฬาฯ ว่าเอาไหม เราประกาศนโยบายจุฬาฯ พอเพียง มีแต่คนอมยิ้มเพราะยังฟุ่มเฟือยกันอยู่ แต่หากประกาศว่าอีก 5 ปี 10 ปีข้างหน้าจุฬาฯ จะพอเพียง อย่างนั้นพอจะเป็นไปได้...."     มหาวิทยาลัยใดจะเป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำจะต้องนำด้วยจริยธรรม เรื่องของวิชาการเป็นเพียงส่วนเดียว แต่จริยธรรมต้องมาก่อน-อดีตอธิการบดียืนยันเช่นนั้น     ตราบเท่าที่ผู้เกี่ยวข้องในวงการศึกษา (ซึ่งหมายถึงเกือบทุกคนในประเทศ) ยังไม่ "ตระหนก" และไม่รู้จักโกรธตัวเองที่สู้เพื่อนบ้านไม่ได้ ตราบนั้นคำว่าปฏิรูปการศึกษาก็คงเป็นเพียงคำขวัญสวยหรูที่จบลงด้วยการตั้งคณะกรรมการชุดแล้วชุดเล่าเท่านั้นเอง     จงลุกขึ้นตระหนกกันทั้งประเทศได้แล้ว! https://www.thaipost.net/main/detail/15256 mission impossible, กาแฟดำ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg 13469 15/07/2018 23:15 16/07/2018 00:01 'ปฏิรูประบบราชการ' ที่เกิดแล้ว       แล้วก็จบ............       โดย "ประเทศไทย" ความเป็น "คนไทย" อันมี "สถาบันพระมหากษัตริย์" เป็นศูนย์รวม       ฝังอยู่ในความทรงจำที่ดีของคนกว่า ๖ พันล้าน ทั่วโลก       เหล็ก หลอมด้วยไฟ ใจหลอมด้วยรัก โลกจะรอด ก็ด้วยมนุษยชาติ หลอมสามัคคี       "ปฏิบัติการ ๑๘ วันช็อกโลก".........       ทีมไทย+ทีมนานาชาติ ที่ "ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน" จาก ๒๓ มิ.ย.-๑๐ ก.ค.๖๑        นี้คือ.........       ปรากฏการณ์ยืนยันมวลมนุษยชาติ "หลอมรักสามัคคี"       ทลายกำแพง "เชื้อชาติ-ศาสนา-วรรณะ-สีผิว-ชนชั้น-หญิง-ชาย"       ผองชนทั้งหลาย "พี่น้องกัน"       ประเทศไทย เล็กก็จริง แต่เหลือเฟือ ในความเป็นศูนย์กลางให้หัวใจคนทั้งโลกรวม       ปรากฏการณ์เหนือใจที่ไทย จะสร้างแรงดาลใจคนทั้งโลกกล่าวขานในแง่มุมต่างๆ ไปอีกนาน       แล้วไทยเราเอง "ได้อะไร" จากเรื่องราวเหนือคาดหมายเหล่านั้น ในด้านไม่ดรามา?       ๑ ในมุมมองผม ได้เห็นรูปธรรมในคำว่า "ปฏิรูประบบราชการ" ในลักษณะ       "เหล็กร้อนที่พร้อมตี"       จะตั้งใจหรือบังเอิญด้วยสถานการณ์ชักพาไปก็แล้วแต่ ในมุมมองผม........       ปฏิบัติการชิงตัว ๑๓ หมูป่าจากน้ำในรูถ้ำหลวง นั่นคือ แบบจำลอง "ปฏิวัติการบริหารและปกครองประเทศ"       ผ่านการ "ปฏิรูประบบราชการ"!       รัฐบาลนี้ เรียกรัฐบาลเผด็จการ แต่ปฏิบัติการถ้ำหลวง ทั้งโลกมองว่า ปัญหาใหญ่กว่าศักยภาพ "ระบบไทย" จะรับได้       มันเป็น "มิสชัน อิมพอสซิเบิล"!       ยิ่งที่เกิดเหตุ "ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน" ตำบลโป่งผา อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย       มัน "บ้านนอกบ้านนาป่าเขา" ห่างไกลปืนเที่ยงเป็นพันกิโล สุดขอบประเทศโน่น       กับเหตุที่เกิด แบบนี้ละก็..........       "สำนึกแรก" ของรัฐบาลประชาธิปไตย ในมิติบริหารและปกครอง ตั้งแต่ ๒๔๗๕ ตลอดมา ก็คือ       ข้าราชการบ้านนอก มันจะทำอะไรเป็น?       แค่ระดับ "ผู้ว่าฯ" มันจะมีน้ำยาแค่ไหนกัน?       ตั้งให้ไปเป็นมือ-เป็นตีน บ่มิไก๊ ต้องไปลุยเอง?       แล้วนายกฯ รัฐมนตรี ในความเป็นนักการเมือง ก็จะยกโขยงกันลงไปละเลงขนมเบื้องด้วยปาก       เนื้องาน แท้จริงมันคืออะไร กูไม่สน............       สนแต่แสดงบทพระเอก พูดสวยๆ แอ็กท่าเท่ๆ ยืนชี้โบ๊-ชี้เบ๊ ให้ช่างภาพแย่งกันถ่ายไปออกจอ ลงหน้าหนึ่ง       เท่านั้น เสร็จภารกิจ "ผู้นำบริหาร" ทางการเมืองเลือกตั้ง       เรียกว่า "เอาหน้า-เอางบ" ต้องอำนาจกู       ส่วน "เนื้องาน" เป็นรับผิดชอบพวกมึงใต้อำนาจกูสั่ง!       บริหารและปกครองไทยเป็นอย่างนี้ "ฝังกระดูก" จนเป็นลักษณะสังคมชาติยากแก้       ด้วยอำนาจแท้จริง "รวมศูนย์" ที่ทำเนียบรัฐบาล ที่ ส.ส.และหัวคะแนนพรรครัฐบาล       ประชาชนจึงไม่เชื่อถือ ไม่ศรัทธาระบบราชการและข้าราชการ ตีค่าเป็นตรายาง       เราจึงเห็นสังคมไทย "ขี้ไม่ออก-เยี่ยวไม่ออก" ไปร้องนายกฯ!?       ๒๒ พฤษภา ๕๗ พลเอกประยุทธ์ เข้าควบคุมอำนาจปกครองประเทศ       เรื่องแรก ที่ประชาชนเรียกร้อง "ปฏิรูประบบราชการ"!       พูดกันได้ว่าปฏิรูป แต่ถ้าถาม แบบไหนล่ะ ที่อยากให้ปฏิรูป?       ตอบไม่ถูก!       วันนี้ มีรูปธรรม เป็นตัวอย่างให้ตอบแล้ว คิดว่า "ถูก" ด้วย       รูปแบบที่รัฐบาล โดยนายกฯ ประยุทธ์...........       มอบอำนาจให้ "นายณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร" ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย       เป็นผู้มีอำนาจสั่งการสูงสุด!       ในฐานะ "ผู้บัญชาการพื้นที่" ลักษณะ "ข้าพเจ้ารับผิดชอบแต่ผู้เดียว"       นี่แหละคือ การ "ปฏิรูประบบราชการ"       โดยกระจายอำนาจ พร้อมความรับผิดชอบตามอำนาจ ให้แก่บุคคลผู้มีตำแหน่งประจำอยู่ในพื้นที่นั้น       "ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน" มีนายณรงค์ศักดิ์ เป็นเจ้าเมืองเชียงราย       ระดับเจ้าเมือง ต้องมีอำนาจ และในอำนาจต้องมีความรับผิดชอบ       ดังนั้น เมื่อมีเหตุเกิดในพื้นที่อำนาจ       "ส่วนกลาง" คือรัฐบาล โดยนายกฯ ต้องให้เจ้าเมือง ทำหน้าที่เจ้าเมือง ให้เต็มศักยภาพ       ไม่ต้องโดดไปแย่งงานในอำนาจเจ้าเมืองเชียงรายเขาทำ       เพียงกำกับ, สนับสนุนและให้คำปรึกษาอยู่ข้างหลัง ถูกหลักบริหารและปกครองแล้ว       ปล่อยให้เจ้าเมืองเขาแสดงศักยภาพเจ้าเมือง แก้ไข-กำกับ สถานการณ์ ด้วยสติปัญญาสามารถของเขาให้เต็มที่       ไม่ได้-ไม่ไหว โหลยโท่ยจริงๆ.........       ค่อยส่งผู้บัญชาการศึกคนใหม่ไปประกบ แล้วชำระกันทีหลัง!       ปฏิรูป โดยบริหารและปกครองแบบนี้ไปเรื่อยๆ...........       ระบบราชการจะเข้ม-แข็ง ตัวข้าราชการจะศักดิ์สิทธิ์ จะไม่ถูกประชาชนมองข้ามหัว       และดูหมิ่น-ดูแคลนว่า "สู้หัวคะแนนยังไม่ได้" ดังปัจจุบัน!       คิดง่ายๆ เชิงเปรียบเทียบ......       จังหวัดหนึ่ง เหมือนประเทศหนึ่ง ผู้ว่าฯ คนหนึ่ง เหมือน "เจ้าเมือง" คนหนึ่ง       เจ้าเมืองแต่ละประเทศ ย่อมอิสระในอำนาจบริหารและปกครอง จะทำอะไรก็เชื่อมั่น-มุ่งมั่นในตัวเอง       ประชาชนย่อมร่วมมือ       ประเทศคือจังหวัดนั้นๆ ด้วยเจ้าเมืองนั้นๆ.......       ย่อมก้าวหน้า พัฒนา ด้วยประชาเชื่อมั่น ศรัทธา ว่าเด็ดขาด มีอำนาจ มีศักยภาพจริง       ถ้าเจ้าเมืองคนไหน ให้อำนาจแล้ว มีอำนาจแล้ว และผลงานพิสูจน์อำนาจแล้ว       "ไม่เอาไหน".......       ไม่ต้องรอให้ใครปลด-ใครย้าย มัน "อยู่ไม่ได้" ด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว!       "ผู้ว่าฯ ณรงค์ศักดิ์" ในปฏิบัติการ mission impossible ด้วยนายกฯ ประยุทธ์ มอบอำนาจบังคับบัญชาในพื้นที่สิทธิ์ขาด       และตัวนายกฯ เอง ก็ไม่ลงไปแย่งเก่ง-แย่งเอาหน้า-แย่งงานลูกน้องทำ       ผลจึงออกมาวันนี้.........       mission impossible แต่แค่ศักยภาพ "ผู้ว่าราชการจังหวัด" ของไทย บริหาร-จัดงาน       มันกลับ "เหลือเชื่อ-เหนือปาฏิหาริย์"       เป็นปรากฏการณ์ค่อนข้าง "เหนือมนุษย์-เหนือโลก" ในศตวรรษนี้!       สังเกตกันไว้เป็นตัวอย่าง............       ในปฏิบัติการ ๑๘ วันช็อกโลก มีใครใหญ่กว่าผู้ว่าฯ ณรงค์ศักดิ์?       ระดับรัฐบาล เล่นบท "ผู้บังคับบัญชาสูงสุด" อยู่ข้างหลัง       ระดับ ผบ.เหล่าทัพ สนับสนุนปฏิบัติการอยู่ข้างหลัง       ระดับปลัด-อธิบดี-รองแม่ทัพ ถึงลงไปคลุกพื้นที่ แต่อยู่ใต้อำนาจสั่งการ ผบ.ณรงค์ศักดิ์       และด้วยบารมีแค่ระดับผู้ว่าฯ...........       เห็นมั้ย แห่กันลงไปช่วยทั้งประเทศและทั้งโลก ชนิดไม่มีใครคิดว่า "เล็กเกินกว่าจะลงไปเอาหน้า-เอาตาด้วย"       นี้คือมิติ "ปฏิรูประบบราชการ" เป็นรูปธรรม มันพิสูจน์แล้ว       ทุกยูนิตประเทศ ในความเป็นคนไทย ระบบข้าราชการ และตัวข้าราชการ       ล้วนมีศักยภาพ มีคุณภาพ ด้วยกันทั้งนั้น       แต่ด้วยบริหาร-ปกครองประชาธิปไตยเลือกตั้ง "รวมศูนย์อำนาจ" ไว้ที่นักการเมือง       ทำให้ทุกยูนิตประเทศอ่อนแอ ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง คอยแต่ "คิดตาม-พูดตาม-ทำตาม" อำนาจเหนือทางการเมือง       สุดท้าย ถึงวันนี้ สังคมไทย อยู่ในขั้น.........       ชาวบ้าน ประคบ-ประหงม "ความจน" เอาไว้       เพราะความจนเป็นสินทรัพย์ ใช้แลกเงิน เรียกร้องความช่วยเหลือ กระทั่งความรับผิดชอบเอาจากรัฐบาลได้!       รัฐบาล คสช.น่าจะ "แกะรูปแบบ" จากลักษณะบริหารเหตุการณ์ที่ถ้ำหลวงเป็นโมเดล "ปฏิรูประบบราชการ"       แต่ละกระทรวง-กรม-กอง จากทำเนียบฯ ยันภารโรง ใครมีตำแหน่งงานใด       ย่อมมีอำนาจและความรับผิดชอบตามตำแหน่งนั้นอยู่แล้ว       ให้เขาทำให้เต็มที่........       ให้แล้ว ใครทำไม่ได้ หรือทำผิดพลาด ก็ต้อง "หัวขาด" เต็มทั้งหัวเช่นเดียวกัน. https://www.thaipost.net/main/detail/13469 mission impossible, การปฏิรูประบบราชการ, ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร, ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน, ประเทศไทย, พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา, มิสชัน อิมพอสซิเบิล FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180511/image_big_5af4fe504cfd9.jpg 13344 14/07/2018 00:01 14/07/2018 00:01 ขอผู้ใหญ่ใจดี..หยุดดรามา "หนูไม่คิดเป็น..ฮีโร่ติดถ้ำ"  “หมูป่าติดถ้ำ”...บทเรียนสอนเด็กเรื่องความสามัคคี     นอกจากเห็นปรากฏการณ์แห่งความร่วมมือร่วมใจในการค้นหาน้องๆ ทีมหมูป่า อะคาเดมี ทั้ง 13 คน โดยจิตอาสาทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติที่ตั้งใจมาช่วยเหลือเพื่อนำเด็กออกจากถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน จ.เชียงราย กันแบบไม่หลับไม่นอนตลอดระยะเวลา 17 วัน จนกลายเป็นข่าวใหญ่ ทอล์กออฟเดอะทาวน์ไปทั่วโลกนั้น      ต้องยอมรับว่ามีบางมุมในสังคมไทยยังคงมีความกังวลว่า สถานการณ์สร้างวีรบุรุษในรูปแบบต่างๆ จากกรณีอันเหลือเชื่อที่เรียกว่า Mission Impossible นี้ จะทำให้เยาวชนบางกลุ่ม บางคน "เลียนแบบ" เพราะคิดง่ายๆ ว่า ..อยากดัง อยากเป็นฮีโร่ อยากเป็นที่สนใจ และอยากได้...อะไรอื่นๆ อีกมากมาย เพราะท่ามกลางชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายของ 13 หมูป่านั้น มีผู้ใหญ่ใจดีมากมายอยากปลอบขวัญ รับขวัญเด็กๆ ด้วยของขวัญ หรือมอบความปรารถนาดีเป็นกำลังใจต่างๆ เยอะแยะจนน่าอัศจรรย์ใจเช่นกัน     ผู้ใหญ่คิดเองเออเอง และมโนไปไกล ด้วยความกังวล หรือด้วยความรักก็ตาม หรืออาจจะอ่านจากข่าวที่ผู้ติดถ้ำในชิลีได้เปิดใจเตือนเด็กๆ ว่า ให้เตรียมตัวรับกับ "ความโด่งดัง" มีชื่อเสียงอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อนด้วย ...ทั้งหมดคงจะให้คำตอบได้ไม่ดีเท่ากับเด็กๆ ที่เสพข่าวนี้ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ พร้อมกับจะจดจำตลอดไป       เพราะเด็กคือสิ่งที่ผู้ใหญ่ประเมินไปไกลแล้วอย่างต่างๆ นานา     จากเหตุการณ์ภัยพิบัติที่เกิดขึ้น มีมุมมองจากน้องๆ วัยทีน เรียนดี วินัยเด่น ในความดูแลของ อ.ชำนาญ รักดี ครูชำนาญการพิเศษ รร.วัดหนองเสือ จ.ราชบุรี และนักเรียนจาก รร.สายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ โดยการดูแลของ อ.โบว์-ธนภรณ์ มาให้ข้อมูลถึงประเด็นดังกล่าว รวมถึงการที่ผู้ปกครองหลายคนมองว่าอาจจะเกิดการเลียนแบบการท่องเที่ยวอันตรายหรือไม่???  (วิระศักดิ์ อัศพิมพ์)     เริ่มกันที่เด็กเรียนดีอย่าง น้องบอล-วิระศักดิ์ อัศพิมพ์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2 รร.วัดหนองเสือ วัย 13 ปี ที่สอบได้ที่ 1 เป็นประจำทุกปี บอกว่า “สิ่งที่เกิดขึ้นได้เห็นความมีน้ำใจและรักใคร่กันของทุกคนที่มาช่วยเหลือ แม้ว่าแต่ละคนจะไม่รู้จักกัน โดยส่วนตัวบอลมีโอกาสได้ติดตามข่าวหมูป่าทั้ง 13 รายเกือบทุกวันหลังเลิกเรียน ก็รู้สึกลุ้นไปกับการช่วยเหลือ และก็จะเห็นพ่อแม่แอบเศร้าไปกับข่าวด้วยครับ บอลก็คิดว่าถ้าตัวเองเข้าไปติดในถ้ำก็คงรู้สึกกลัวมากๆ ครับ บอลคิดว่าเด็กๆ คงไม่กล้าไปเลียนแบบการติดในถ้ำครับ เพราะเด็กๆ คงกลัวความมืด กลัวหิวครับ แต่ถ้าจะเลียนแบบทีมหมูป่าก็คงเป็นเรื่องของการเล่นกีฬาฟุตบอลครับ เพราะทำให้ร่างกายแข็งแรงและห่างไกลจากยาเสพติด” (อภิรักษ์ เขียวญวน)     ถัดมาที่น้อง ฟิล์ม-อภิรักษ์ เขียวญวน วัย 13 ปี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 รร.วัดหนองเสือ ที่สอบได้ที่ 1 เป็นประจำทุกปีเช่นกัน และได้เข้าแข่งขันประกวดวาดภาพระบายสีต่อหน้าพระพักตร์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ และได้รับรางวัลชมเชย บอกคล้ายกันว่า “ฟิล์มเห็นความอดทนของทีมหมูป่าทั้ง 13 คน และยังได้เห็นความรักใคร่กลมเกลียว ปรองดองระหว่างโค้ชเอกกับเด็กๆ อีก 12 ราย จากการที่โค้ชเอกบอกให้เด็กๆ นั่งสมาธิ ก็เป็นเรื่องน่าชื่นชมครับ สำหรับการเลียนแบบพฤติกรรมเข้าไปติดถ้ำ ฟิล์มว่าเด็กๆ ทุกคนรวมถึงตัวฟิล์มเอง ก็คงไม่กล้าเล่นผจญภัยแบบนั้นครับ เพราะกลัวเกิดอุบัติเหตุ และกลัวออกมาข้างนอกไม่ได้ ซึ่งการเล่นอันตรายที่สุดสำหรับฟิล์ม คือการเล่นรถไฟตีลังกาในสวนสนุกครับ” (กิติศักดิ์ ซุ่ยลา)     ด้าน น้องบิ๊ก-กิติศักดิ์ ซุ่ยลา วัย 12 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2 รร.วัดหนองเสือ ที่เรียนดี สอบได้ระดับท็อป 5 เป็นประจำทุกปี และได้เข้าประกวดแข่งขันวาดภาพ ได้รับรางวัลชมเชยจากสโมสรไลออน บ้านโป่ง อธิบายว่า “ข่าวที่เกิดขึ้นทำให้บิ๊กรู้สึกสงสารพ่อแม่ที่ลูกๆ ของเขาไปติดในถ้ำ และก็ยังได้เห็นความรักจากคนทั่วโลกที่ส่งแรงเชียร์และจิตอาสามาช่วยเพื่อนทีมหมูป่า โดยเฉพาะในสื่อออนไลน์ที่มีภาพคนสวดมนต์เพื่อให้การช่วยเหลือสำเร็จไปด้วยด้วยตา ส่วนตัวบิ๊กเองก็รู้สึกสงสารเพื่อนๆ เช่นเดียวกันครับ แต่ถ้าถามว่าตัวบิ๊กเอง หรือเพื่อนในวัยเดียวกับบิ๊ก จะกล้าเข้าไปเที่ยวเล่นในที่อันตรายหรือไม่ ก็ต้องบอกว่าไม่กล้าครับ ส่วนหนึ่งกลัวอันตรายจากสัตว์ และก็กลัวพ่อแม่เสียใจครับ แค่ป่าข้างบ้านบิ๊กก็ยังไม่กล้าเข้าไปเล่นครับ” (ณัฐชัย ไกรวิจิตร)     ขณะที่ น้องโหน่ง-ณัฐชัย ไกรวิจิตร วัย 13 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 รร.วัดหนองเสือ ที่ได้เหรียญทองจากการเข้าประกวดแข่งขันวาดภาพระบายสีจากสโมสรไลออน บ้านโป่ง ตลอด 6 ปีที่ผ่านมา บอกว่า “รู้สึกสงสารพ่อแม่ที่ต้องคอยลุ้นระทึกเพื่อให้ลูกกลับออกมาจากถ้ำ ขณะเดียวกันก็เห็นความรักของหมู่คณะตอนที่ติดอยู่ในถ้ำ อย่างการเสียสละอาหารของโค้ชเอก ตลอดจนทีมจิตอาสาที่เก่งมากๆ ได้มาช่วยเหลือเพื่อนๆ ทีมหมูป่า แม้ว่าจะไม่รู้จักกัน ทุกๆ วันหลังเลิกเรียน โหน่งก็จะดูข่าวการช่วยเหลือ และก็แอบมีน้ำตาลซึม เพราะสงสารเช่นเดียวกัน เนื่องจากคิดว่าถ้าลองเป็นตัวเองไปติดในถ้ำบ้างก็คงจะกลัวไม่น้อยครับ ส่วนการเลียนแบบการเที่ยวถ้ำนั้น คิดว่าเด็กยุคใหม่คงไม่กล้าเลียนแบบ แต่น่าจะนำมาเป็นบทเรียนในการเลือกท่องเที่ยวในสถานที่ปลอดภัยมากกว่าครับ” (อนุชา เจียวห้วยขวาง)     ไม่ต่างจาก น้องแป๊ะ-อนุชา เจียวห้วยขวาง วัย 14 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 รร.วัดหนองเสือ ที่เรียนดี สอบได้ระดับท็อป 5 เป็นประจำทุกปี และก็ชอบเล่นกีฬาฟุตบอลเป็นประจำ บอกว่า “แป๊ะได้เห็นความรัก ความสามัคคีของคนในประเทศและคนทั่วโลกที่มาช่วยเหลือ ที่สำคัญได้เห็นผู้ใหญ่ รวมถึงเด็กต่างประเทศ ที่ได้ส่งกำลังใจเพื่อให้การค้นหาและช่วยเหลือทีมหมูป่าออกมาจากถ้ำได้สำเร็จ และก็ทำให้รู้ว่าจริงๆ แล้ว คนทั่วโลกเป็นพี่น้อง พร้อมช่วยเหลือกันทุกเมื่อยามเกิดภัยพิบัติต่างๆ และการที่ผู้ใหญ่เป็นห่วงว่าลูกหลานจะไปเลียนแบบพฤติกรรมดังกล่าว แป๊ะคิดว่าเด็กๆ เองคงไม่กล้าทำอย่างนั้นครับ เพราะมันเสี่ยงต่อชีวิต ถ้าหากเราเข้าไปติดถ้ำจริงๆ อาจจะทั้งหิว ร้อน หรือถูกสัตว์มีพิษกัดได้รับบาดเจ็บ และอาจทำให้พ่อแม่เกิดความทุกข์ใจครับ”     ขยับมาที่ น้องอะตอม-วริศราภรณ์ ไชยกิจ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จาก รร.สายน้ำผึ้งฯ บอกว่า “สิ่งที่ได้เห็นจากข่าวการช่วยเหลือทีมหมูป่า คือการทำหน้าที่เป็นจิตอาสาของทุกคนที่เข้ามาช่วยด้วยความเต็มใจและเต็มกำลัง ส่วนตัวก็สงสารและคอยลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าน้องๆ และเพื่อนที่ติดอยู่ในถ้ำจะเป็นอย่างไร สุดท้ายทุกคนก็ออกมาอย่างปลอดภัย ก็รู้สึกดีใจมากๆ ค่ะ นอกจากนี้ ก็คิดว่าน้องๆ คงไม่กล้าเลียนแบบการเข้าไปติดถ้ำค่ะ เพราะข้างในมันค่อนข้างลำบาก แค่จะเดินเข้าไปก็ว่ายากแล้ว เพราะมีทั้งทางแคบและโขดหินจำนวนมาก และถ้าเข้าไปติดแล้วก็จะทำให้การช่วยเหลือเป็นไปอย่างยากลำบากเช่นเดียวกันค่ะ” (อาทิตยา หาระวงศ์)     สำหรับ น้องแจง-อาทิตยา หาระวงศ์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 อายุ 15 ปี จาก รร.สายน้ำผึ้งฯ เล่าว่า “จากการติดตามข่าว แจงเห็นถึงเรื่องความสามัคคีในการช่วยเหลือกันของคนไทยและคนต่างชาติ และก็ได้เห็นความอดทนอดกลั้น ตลอดจนความหวังในการรอดชีวิตของทีมหมูป่าค่ะ รวมถึงการเชื่อฟังคำแนะนำของโค้ชเอก ส่วนการเลียนแบบการเที่ยวถ้ำที่ผู้ใหญ่เป็นกังวล มุมมองส่วนตัวคิดว่าเพื่อนๆ หรือน้องๆ คงไม่กล้าค่ะ เพราะทุกคนย่อมกลัวอันตรายจากการหลงถ้ำ และกลัวอาการหายไม่ออกหากต้องติดอยู่ในถ้ำ เพราะกว่าที่คนจะรู้และเข้ามาช่วยอาจกินเวลานานหลายวัน จึงไม่คุ้มที่จะต้องไปเสี่ยงอันตรายค่ะ” (บุณยาพร ไทรท้วม)     ส่วน น้องเนย-บุณยาพร ไทรท้วม อายุ 14 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จาก รร.สายน้ำผึ้งฯ บอกคล้ายกันว่า “นอกจากความสามัคคีในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันแล้ว ยังได้เห็นความอดทน การเสียสละอาหารให้กับเด็กๆ ของโค้ชเอก และก็ยังได้เห็นความร่วมมือของผู้ปกครองทุกคน ตลอดจนความเสียสละอันใหญ่หลวงของจิตอาสาที่เสียชีวิตระหว่างช่วยเหลือ อย่าง จ่าแซม-จ่าเอกสมาน กุนัน รวมถึงโรงพยาบาลที่ให้การช่วยเหลือทีมหมูป่าอย่างพร้อมเพียงค่ะ ส่วนการเลียนแบบเที่ยวถ้ำนั้น คิดว่าเด็กบางคนอาจจะกล้าไปเที่ยวหากว่ามีคนนำทาง แต่ถ้าไม่มีคนนำทาง เด็กก็อาจจะกลัวค่ะ ส่วนตัวหนูมีประสบการณ์ไปเข้าค่ายลูกเสือที่ติดอยู่กับภูเขา ก็รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ค่อนข้างเงียบ และสามารถหลงทางได้ง่ายๆ ค่ะ” (กรรธิฌาศ์ สดคมขำ)     สำหรับ น้องกิ่ง-กรรธิฌาศ์ สดคมขำ อายุ 14 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สะท้อนความคิดเห็นว่า “เห็นถึงน้ำใจของการช่วยเหลือทีมหมูป่าของพี่ๆ หน่วยซีล และทีมงานด้านอื่นๆ ที่ช่วยกันคนละไม้คนละมือ อีกทั้งได้เห็นความแข็งแรงของโค้ชเอกและน้องๆ ทั้ง 12 คน ที่มาจากการออกกำลังกาย ซึ่งเป็นที่มาของความสามัคคีในหมู่คณะและการอดทน ส่วนการเลียนแบบการเข้าไปท่องเที่ยวในถ้ำ คิดว่าถ้ามีคนนำทาง เด็กอาจจะอยากไปเที่ยว แต่ถ้าไม่มีผู้นำทาง ประกอบกับอากาศในถ้ำที่น้อย และมืด ไม่มีแสงแดด เด็กก็อาจจะไม่กล้าเข้าไป” (อุษณีย์ ก่ำเสริฐ)     ปิดท้ายกันที่ น้องอุ้ย-อุษณีย์ ก่ำเสริฐ อายุ 14 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 รร.สายน้ำผึ้งฯ กล่าวว่า “สิ่งที่ได้เห็นจากการตามข่าวคือการตั้งใจมาช่วยเหลือของทีมจิตอาสาทุกคนค่ะ แม้ว่าจะไม่รู้จักกัน แต่พี่ๆ ทุกคนก็ทำงานประสานกันได้เป็นอย่างดี ส่วนตัวจากการติดตามข่าวในโลกออนไลน์ ก็รู้สึกดีใจและมีความหวังว่าจะช่วยน้องๆ ออกมาได้อย่างปลอดภัย และความหวังก็เป็นจริงค่ะ จากการร่วมมือของคนทุกฝ่าย นอกจากนี้ก็คิดว่าน้องที่ได้ติดตามข่าวอาจจะกลัวและไม่กล้าเข้าไปเที่ยวในสถานที่ลำบาก ดังนั้นจึงอยากฝากเตือนเด็กที่คิดว่าจะลองนั้น อย่าดีกว่า เพราะถ้าเข้าไปติดแล้วจะทำให้ลำบากทุกฝ่ายค่ะ”. https://www.thaipost.net/main/detail/13344 mission impossible, กรรธิฌาศ์ สดคมขำ, กิติศักดิ์ ซุ่ยลา, ณัฐชัย ไกรวิจิตร, บุณยาพร ไทรท้วม, วริศราภรณ์ ไชยกิจ, วิระศักดิ์ อัศพิมพ์, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์, อนุชา เจียวห้วยขวาง, อภิรักษ์ เขียวญวน, อยากเป็นฮีโร่, อาทิตยา หาระวงศ์, อุษณีย์ ก่ำเสริฐ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180713/image_big_5b48838aba77a.jpg 13023 08/07/2018 23:35 09/07/2018 00:01 ปรากฏการณ์ ๑๓ หมูป่ายึดโลก       TODAY IS D-DAY....................       "ไม่มีวันใดที่เราพร้อมที่สุดไปกว่าวันนี้อีกแล้ว ถ้าเราไม่ปฏิบัติการ เราก็จะเสียโอกาสในที่สุด"       ณรงศักดิ์ โอสถธนากร       ผบ.ศอร.กู้ภัย ๑๓ หมูป่าจากถ้ำ            ๘ กรกฎาคม ๒๕๖๑       เมื่อวาน "Chiang Rai Thailand" เป็นชื่อสถานที่ ที่คนทั้งโลกหยุดอยู่ตรงนั้น นาน และมากที่สุด!       คนเป็นพันๆ ล้าน "ทั่วโลก"       เหมือนหยุดหายใจ..............       กับปฏิบัติการที่เรียก mission impossible แต่มัน possible ขึ้นแล้ว       มันเหนือคำว่า "ปาฏิหาริย์" อย่างนั้นจริงๆ!?       "ทีมไทย" ผสม "ทีมนานาชาติ" กับปฏิบัติการนำตัว "๑๓ หมูป่า" ลอดช่องแคบมฤตยู "ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน" ออกมาได้ครั้งนี้       มันเหนือคำว่า "ความสำเร็จ"       เพราะมันคือการสร้าง "ทฤษฎี-ตำรา" การกู้ภัยในถ้ำขึ้นมาใหม่       เป็นวิทยาการที่ได้มาบนความร่วมมือ-ร่วมใจ-อดทน และเสียสละ       ไม่เพียงของไทย........       หากแต่ของ "นานาชาติ" ที่ร่วมแผน ร่วมปฏิบัติการ ท่ามกลางแรงใจ แรงภาวนา จากมวลมนุษยชาติทั่วโลก       หลัง "ผู้ว่าฯ ณรงค์ศักดิ์" ประกาศ D-DAY       ๑๐.๐๐ น.ลงมือปฏิบัติการ..........       ๒๑.๐๐ น.ให้โลกรอฟังแถลงผลปฏิบัติการ       ต่อมาไม่นาน       เพจ Thai Navy SEAL ก็โพสต์ข้อความ..........       “เรา”...ผนึกกำลังทั้งทีมไทยและทีมนานาชาติ นำน้องๆ ทีมหมูป่า...กลับบ้าน Hooyah @ 8  กรกฎาคม 2561"       เจ้าหน้าที่กู้ภัยเชี่ยวชาญ สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, จีน, ยุโรป และไทย       เป็น "ทีมโลก" ลงมือปฏิบัติการ!       ตัดหน้า "กองทัพน้ำ" ที่พายุลูกใหม่กำลังจะส่งเข้ามาถล่มอุดถ้ำ        กลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านการดำน้ำในถ้ำจากต่างประเทศ ๑๓ นาย ดำเข้าไปในถ้ำ       ๑๐ นาย เข้ายึดเนินนมสาวและชัยภูมิตรงใกล้สามแยก       อีก ๓ นาย ประจำจุด เป็นหน่วยช่วยเหลือ ๑๓ หมูป่า       จุดเป็น-จุดตาย อยู่ตรงช่องลอดมฤตยู มันเป็นปฏิบัติการเหมือน "เอาช้างลอดรูเข็ม" ซึ่ง "ทีมโลก" อันเป็นดรีมทีม นี้       ต้องนำ ๑๓ หมูป่า........       ดำน้ำ "ลอดช่องมฤตยู" นี้ ออกมาสู่โถง ๓ ด้วยระยะทางต้องดำประมาณ ๑,๗๐๐ เมตรให้ได้!       หลุดช่องลอดนี้ได้ โลกทั้งโลก ต้องลุกขึ้นยืน       แล้วปรบมือ!       ณ เวลา ๒๑.๐๐ น.ในไทย ของวันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๕๖๑ เรื่อยไป       โลกเหมือน "หยุดหมุน" ตรงไทย       ลูกตาน่าจะนับพันๆ ล้านคู่ จ้องจับมาที่ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน       ปฏิบัติการหน่วยซีลไทยประกอบเป็น "ทีมโลก" ด้วยนานาชาติครั้งนี้       มันเย้ยฟ้า-ท้าอัจฉริยวิทยาใดๆ.......       มันเหนือคำว่าท้าทาย-เหนือคาดหมาย-เหนือคาดเดา ใครๆ ทั้งมวล       "ทีมไทย-ทีมโลก" คิดแผนเหนือวิทยาการอันใดออกมา มันสร้างฉงน สร้างกระหาย และท้าทายยิ่งนัก       ยิ่งไม่แย้มพรายและยิ่งคล้ายมั่นใจเหนือเครื่องมือวิทยาการล้ำของอีลอน มัสก์ ด้วยแล้ว       เมื่อแม่ทัพใหญ่ "ณรงค์ศักดิ์" ท้าโลก.........       ประกาศเปรี้ยง วันนี้ D-DAY ด้วยแล้ว       จึงเรียกว่า "หยุดโลก"       ยิ่งว่าบอลคู่ชิงบอลโลก บอกไม่เชื่อ?       จากช่วง ๔ โมงเช้า หลังประกาศดี-เดย์ สื่อทั้งไทย-เทศนับพันๆ คน ถูกตัดสวิตช์ จากปฏิบัติการสายฟ้าแลบ       ไม่มีข่าวคราวที่เรียกความเคลื่อนไหวใดออกมาเป็นข่าว เว้นข่าว "เต้า" ขายเอง!       จนบ่ายคล้อย สัญญาณดีเริ่มแพลมให้ปรากฏ ปฏิบัติการตามแผนลับนานาชาติ       ..........สำเร็จ!?       แค่คำว่า "สำเร็จ" ก็ "ทึ่ง-อึ้ง-ณรงค์ศักดิ์" เหนือ "เสียว" แล้ว!       จน ๑๗.๐๐ น.ประมาณนั้น ข่าวแพลม ค่อยมีความจริงเป็นข่าวโผล่มากขึ้น ว่า       ทีมโลก สามารถพิชิตทีมน้ำ ในถ้ำ........       ลำเลียงหมูป่าลอดรูท้ามฤตยูออกมาได้เป็นตัวแรกแล้ว และค่อยๆ ทยอยตามออกมาอีกตามลำดับ!       นำออกมาได้..........?       แต่ด้วยวิธีการแยบยลใด ทั้งโลก รู้คร่าวๆ จากคาดเดาอย่างที่ร่างภาพให้เห็นตามโซเชียลมีเดีย และข่าวโทรทัศน์       แต่ของจริง มันคืออะไร แบบไหน?       ผู้บัญชาการใหญ่ "ณรงค์ศักดิ์" ยังไม่เคยแอะให้สังคมโลกจับทิศ-จับทางได้เลย       เมื่อสะพัด mission possible จึงช็อกโลก!       มีข้อปลีกย่อยน่าสนใจ คุณ Sermsuk Kasitipradit โพสต์ไว้ ขออนุญาตลอกเลย       "โค้ชและเยาวชนหมูป่า 13 คน จะใส่หน้ากากดำน้ำแบบเต็มใบหน้า FULLFACE MASK..AGA DIVATOR ในการว่ายดำน้ำจากเนินนมสาว กลับมาที่ห้องโถง 3 ระยะทาง 1,700 เมตร         เป็นหน้ากากที่ผู้สวมใส่ สามารถหายใจทางจมูกได้ ระหว่างการว่ายดำน้ำมาโถงสาม.....         ปริมาณออกซิเจนที่ลดน้อยลงเรื่อยๆ เหลือประมาณร้อยละ 12 ภายในถ้ำ         เป็นอีกสาเหตุ ที่ทำให้ต้องรีบปฏิบัติการช่วยเหลือ         หากออกซิเจนน้อยกว่านี้         จะเป็นอันตรายอย่างมากต่อเยาวชนหมูป่า นอกจากกังวลกับพายุฝนที่คาดว่าจะตกหนักในสัปดาห์หน้า         นักธุรกิจใหญ่ใจบุญ ที่ประสงค์จะออกเงิน แต่ไม่ประสงค์เปิดเผยตัว         ได้ร่วมบริจาคหน้ากาก AGA Divator 15 อัน (ราคาอันละ 800 เหรียญสหรัฐฯ)         สั่งซื้อจากภูเก็ต เป็นไซส์ SS ขนาดเล็กสำหรับเยาวชนใช้ในปฏิบัติการช่วยเหลือครั้งนี้"         ก็เอาล่ะ ต้องบอกว่า ปฏิบัติการทีมผสม "ทีมโลก" ครั้งนี้ ไม่เพียงช่วยชีวิต ๑๓ หมูป่า รอดติดถ้ำ       ยังจะเป็น "สูตร-ทฤษฎี-วิธีการ" ใหม่ของโลก สำหรับช่วยคนติดถ้ำลักษณะนี้ต่อๆ ไป       ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ที่ CNN จะถ่ายทอดสดข่าวเมืองไทยยาวเป็น "ข่าวใหญ่-ข่าวสำคัญ" ของโลก ชนิดยาวต่อเนื่อง ๒-๓ ชั่วโมง       แต่พูดกันจริงๆ ไม่เพียง CNN สำนักข่าวทั่วโลก สนใจ ส่งนักข่าวติดตาม รายงานข่าวนี้ต่อเนื่องมาหลายวันแล้วเช่นกัน       ขนาดหน้าถ้ำ ในป่าแท้ๆ นักข่าวทั่วโลกทุกสำนัก ลงไปปักหลัก "แย่งข่าว" กันร่วมพันคน นอกเหนือนักข่าวไทย!       แค่เด็กบ้านนอก ๑๓ คนติดถ้ำ.........       ทำไม CNN, BBC และอีกหลายสำนัก จึงเกาะติดข่าวนี้และยกให้ข่าวนี้เป็นข่าวระดับโลก?       ตรงนี้ น่าสนใจมาก!       เพราะ "เด็กบ้านนอก" ๑๓ คน สะท้อน "คุณภาพไทย" ผิดไปจากความเข้าใจของสังคมโลก       เพราะเอกลักษณ์ "ไทยไม่ทิ้งกัน" สามัคคีเป็นหนึ่งนั้น ทำให้ทั้งโลก ขนลุก ด้วยทึ่ง-ศรัทธา       เพราะหน่วยซีล ทหาร-ตำรวจ-ข้าราชการ ประสิทธิภาพในการบริหารสถานการณ์เหนือคาดหมาย       เพราะเคส "ติดถ้ำ" ท้าทายความสามารถ เป็นบทพิสูจน์-ทดสอบศักยภาพไทยให้ปรากฏ       และเหตุการณ์นี้ พิสูจน์ให้เห็น..........       "ประเทศไทย-คนไทย" เป็นที่รักของชาวโลก ทั่วโลกนับไทยเป็น "มิตรที่ดี" จึงยินดีช่วยเหลือยามมีภัย       ครับ ในเสียมีได้-ในได้มีเสีย.........       เหตุการณ์นี้ สร้างบทเรียน-สร้างราคา-สร้างมูลค่าเพิ่ม ให้ประเทศ ให้คนไทย มากมายเกินคาด       เราจงพินิจ-คิดใคร่ครวญในสิ่งดีไว้เถิด ความสำเร็จนี้ ประกอบด้วยทุกฝ่าย       ทั้งชาวโลก ชาวไทย โดยเฉพาะหน่วยซีล หน่วยกู้ภัย และอาสาสมัครทั้งหลาย       ๑๓ หมูป่า มีใครบ้าง ดูกันอีกทีนะ       ๑.นายพีรพัฒน์ สมเพียงใจ (ไนต์) ๑๖ ปี       ๒.ด.ช.ประจักษ์ สุธรรม (โน้ต) ๑๔ ปี       ๓.ด.ช.ณัฐวุฒิ ทาคำทราย (เติ้ล) ๑๔ ปี       ๔.ด.ช.ภานุมาศ แสงดี (มิกซ์) ๑๓ ปี       ๕.ด.ช.ดวงเพชร พรมเทพ (ดอม) ๑๓ ปี             ๖.ด.ช.สมพงษ์ ใจวงค์ (พงษ์) ๑๓ ปี       (นักเรียนโรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์)       ๗.นายพรชัย คำหลวง (ตี๋) ๑๖ โรงเรียนบ้านป่ายาง       ๘.นายพิพัฒน์ โพธิ์ (นิค) ๑๕ ปี โรงเรียนบ้านสันทราย       ๙.ด.ช.อดุลย์ สามออน (อดุลย์) ๑๔ ปี โรงเรียนบ้านเวียงพาน       ๑๐.ด.ช.เอกรัตร์ วงศ์สุขจันทร์ (บิว) ๑๔ ปี โรงเรียนดรุณราษฎร์วิทยา                 ๑๑.ด.ช.มงคล บุญเปี่ยม ๑๓ ปี โรงเรียนบ้านป่าเหมือด       ๑๒.ด.ช.ชนินทร์ วิบูลย์รุ่งเรือง (ไตตั้น) ๑๑ ขวบ โรงเรียนอนุบาลแม่สาย       ๑๓.นายเอกพล จันทะวงษ์ (เอก) ๒๕ ปี ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน       ผมก็ดีใจ กับการทยอยคืนเล้าของ ๑๓ หมูป่า       ๑๖ วัน ที่ผ่าน มันนาน "บีบหัวใจ" เหมือน ๑๖ ปี       เหตุการณ์นี้ จะเป็น "ตำนาน"...........       และ "โซเชียลไทย" คงขยายเรื่องตำกันไป (จนเละ) ได้อีกนาน. https://www.thaipost.net/main/detail/13023 Chiang Rai Thailand, mission impossible, Sermsuk Kasitipradit, Thai Navy Seal, จีน, ยุโรป, สหรัฐอเมริกา, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์, หน่วยกู้ภัย, หน่วยซีล, ออสเตรเลีย FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180511/image_big_5af4fe504cfd9.jpg