29494 20/02/2019 00:01 20/02/2019 00:01 Slow life ...ใช่ว่าล้าหลัง!!       ไม่แปลกใจที่ผู้คนในช่วงเวลาเร่งรีบ หรือ Rush hour จะตั้งหน้าตั้งตาเดินหรือไม่ก็วิ่งแข่งกัน เพราะมีข้อจำกัดเกี่ยวกับนาฬิกาชีวิตการทำงานบ้าง การไปเรียนหนังสือบ้าง เป็นตัวกำหนด       แต่สำหรับมนุษย์ป้าหรือคนวัยเกษียณ หากยังไม่ลดดีกรีความเร่งรีบในชีวิตประจำวันนี่สิ!! มันน่าสงสัยจริงๆ ว่า จะรีบไปไหนจ๊ะ?!? เพราะอย่างน้อยที่สุด ปัจจัยของอายุก็ถือเป็น "ตัวช่วย" ให้เราสามารถใช้ชีวิตอย่างค่อยเป็นค่อยไป ชะลอตัวเองไม่ให้ไหลไปตามกระแส หรือทิศทางที่สังคมขีดเส้นไว้ได้นี่นา          เวลาเห็นมนุษย์ลุงมนุษย์ป้าวัยเกษียณเร่งรีบ แล้วสะดุดขาตัวเองบ้าง หรือเซทำท่าจะล้ม บอกตามตรงว่า เสียวค่ะ และนึกโมโหในใจว่า หากแข้งขาหักหรือเดี้ยง อาจจะไม่มีโอกาสเดินอีกต่อไป สู้เดินช้าๆ แล้วได้เดินนานๆ ไม่ดีกว่าหรือ???       อยากชวนให้ลองใช้ชีวิตแบบ Slow life บ้างค่ะ       Carl Honoré นักเขียนชาวแคนาดา ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าพ่อการใช้ชีวิตแบบ Slow life ได้ทำความเข้าใจว่า การใช้ชีวิตแบบ Slow life ไม่ได้หมายความว่าเราใช้ชีวิตอย่างช้าๆ แล้วจะกลายเป็นคนล้าหลังหรือดูว่าเป็นคนทึ่ม ไม่น่าจะทันกิน เพราะใครกันล่ะที่บอกว่า หากเราใช้ชีวิตแข่งกับเวลา ต้องแซงหน้าทุกๆ คน แล้วชีวิตจะดีกว่า ทั้งที่จริงแล้วชีวิตที่เร่งรีบอย่างที่เคยทำมาตลอดส่งผลในด้านลบกับเราหลายอย่าง เช่น ระบบการทำงานของร่างกายถูกบังคับให้ทำงานหนักกว่าเดิม หรือยิ่งรีบยิ่งพลาดอะไรดีๆ ในชีวิตไปไม่น้อย ดังนั้นหากเราใช้ชีวิตในทุกๆ ย่างก้าวอย่างละเมียดละไมที่สุด ชีวิตก็น่าจะได้อะไรที่มากกว่า       ทว่าการใช้ชีวิตแบบ Slow life ก็ไม่ได้บอกให้ช้ากับทุกสิ่ง แต่เป็นการสร้างสมดุลแห่งช่วงเวลาในชีวิตอย่างเหมาะสม อาจมีบ้างที่ชีวิตต้องการความเร่งด่วน แต่ถึงอย่างไรความเร่งด่วนคงไม่ได้จำเป็นกับชีวิตเสมอไปหรอกใช่ไหม ฉะนั้นสิ่งไหนควรรีบให้รีบ สิ่งไหนช้าได้ก็อย่าเร่งตัวเอง       โดยเฉพาะวัยเกษียณ คุณจะได้ใช้โอกาสนี้มีเวลาให้กับตัวเอง ดูแลสุขภาพมากขึ้น ออกกำลังกาย       ส่วนวัยรุ่นที่คิดว่า Slow life คือการไปนั่งชิลๆ จิบกาแฟในร้านหรูๆ ล่ะก็ ขอให้คิดใหม่นะคะ เพราะการใช้จ่ายที่เกินตัว ย่อมหมายถึงคุณต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อหาเงินมาใช้ชีวิตหรูๆ หรือบางคนยังเรียนหนังสือ หากนิยามคำว่า  Slow life แบบไปเช็กอินตามร้านชิกๆ ย่อมส่งผลให้พ่อแม่เครียดมากขึ้นหรือเปล่า เพราะต้องหารายได้เพื่อสนองการใช้จ่ายของลูกๆ       ลองดูนะคะ แล้วคุณจะยิ้มกับเหตุการณ์ และชีวิตรอบตัวเองได้ตลอดเวลาค่ะ.                                                                                              "ป้าเอง"   https://www.thaipost.net/main/detail/29494 Carl Honoré, slow life, ป้าเอง, มองมุมสูง FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37680816e92.jpg 17979 20/09/2018 00:01 20/09/2018 00:01 สูงวัย...ต้องหยุดซิ่ง      เป็นเรื่องน่าประหลาดใจเลยทีเดียว เมื่อมีข่าวมนุษย์ป้าวัย 64 ปี ขับกระบะซิ่งฝ่าไฟแดงจนเป็นเหตุให้มีการเกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนรถหลายคัน!!!      เพราะโดยปกติแล้ว ผู้หญิงมักจะไม่ค่อยขับรถเร็ว และอายุที่มากขึ้นก็จะทำให้ต้องระมัดระวัง หรือขับรถช้าลง เพราะสายตานั้นไม่อำนวย อีกทั้งอารมณ์คึกคะนองที่เคยมีอยู่นั้นมันค่อยๆ หายไปตามฮอร์โมนของวัยนั่นแหละ      เหตุเกิดขึ้นที่แยกโพธิ์พระยา ต้องนับว่ามนุษย์ป้าจอมซิ่งท่านนี้เป็นกรณีพิเศษ หรือไม่ท่านก็ตัดสินใจผิดพลาด คิดว่าเมื่อเบรกไม่ทันแล้ว ไปโลดเสียดีกว่า      แต่มันกลับตาลปัตร คือ ชนระเนนระนาดน่ะสิ      ยังโชคดีที่ไม่มีผู้บาดเจ็บสาหัส หรือถึงแก่ความตาย แต่ถ้ามนุษย์ลุงป้าน้าอาที่เข้าสู่โหมดผู้สูงวัย มีสิทธิ์รับเงินคนแก่เดือนละ 600 บาทแล้ว หากยังไม่รู้จักหยุดจักพอกับการขับรถที่เร็วเกินไป อาจจะเจอเหตุการณ์อับโชคก็ได้ใครจะไปรู้      เราต้องเตือนตัวเองนะคะว่า การขับรถด้วยความคึกคะนอง ประมาท ไม่สนใจในกฎ กติกา มารยาทนั้น ไม่ใช่เพียงแต่ตัวเราที่จะทำตัวเองเดือดร้อน ทว่าเราอาจจะสร้างความทุกข์แสนสาหัสให้กับบางครอบครัวก็ได้      แค่จินตนาการว่า ลูกที่รอแม่กลับบ้าน รอแล้วรอเล่าก็ไม่มาสักที ผิดเวลาจนร้อนอกร้อนใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร สุดท้ายพบว่า แม่ไปนอนอยู่ในโรงพยาบาล หรือรอชี้ตัวอยู่ที่แผนกนิติเวช สำนักตำรวจแห่งชาติ หรือตามโรงพักต่างๆ มันก็แสนเศร้าแล้ว...จริงไหม???      ชีวิตที่เหลือน้อย ที่สามารถเรียกได้ว่านับถอยหลัง ต้องตายวันตายพรุ่งนั้น เราจะรีบเร่งแข่งขันไปไหนกับใครกัน โดยเฉพาะคนที่เกษียณอายุแล้ว ชีวิตควรจะค่อยเป็นค่อยไป ที่เรียกว่า Slow Life จะดีกว่าเป็นไหนๆ      ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน และไม่ทำให้ตัวเองต้องทุกข์ระทม เป็นสิ่งที่ต้องเตือนตัวเองค่ะ เพราะการเป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ มันไม่สมควรอย่างยิ่งสำหรับคนวัย 60 ขึ้นไป       ขอบอกว่ามันต้องแยกประเด็นกับการที่เคยเชียร์อัพว่า อายุเป็นเพียงตัวเลขนะคะ ...เข้าใจตรงกันนะ             การสะกิดเตือนว่า อายุเป็นเพียงตัวเลข ส่งเสริมให้ผู้สูงวัยไม่จับเจ่า กอดเข่านั่งเศร้า รอวันตาย แต่ให้ลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวันที่ตัวเองชอบเหมือนเดิมทุกประการ ด้วยการประเมินตามกำลังความสามารถ เช่น เคยวิ่ง ก็เปลี่ยนเป็นเดินเร็ว การขับรถซิ่ง ก็เปลี่ยนเป็นขับรถแบบค่อยเป็นค่อยไป ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง เที่ยวไปได้ทุกแห่งเหมือนเดิม เคยกระโดดโลดเต้นถ่ายรูป ก็เหลือแค่เกาะเก้าอี้ยืนทำท่าให้งดงาม      ค่อยเป็นค่อยไป ตัวเองไม่เจ็บป่วย ลูกหลานก็ไม่เดือดร้อน..จริงไหมคะ.                                                                                                                                   "ป้าเอง"   https://www.thaipost.net/main/detail/17979 slow life, ป้าเอง, มองมุมสูง, เงินคนแก่ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37680816e92.jpg 16723 04/09/2018 00:01 04/09/2018 00:01 มนุษย์รถไฟฟ้า     เพิ่งเคยมีประสบการณ์ต้องขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน หรือ MRT กับเขาในช่วงเวลาเร่งรีบ หรือรัชอาวน์ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา!     ต้องร้อง OMG ในใจเลยทีเดียว      อะไรมันจะแน่นขนาดนั้น!!!     เพื่อไปพหลโยธิน ต้องยืนรอถึง 3 ขบวนที่ศูนย์ฯ สิริกิติ์ มนุษย์ป้าจึงสามารถเข้าไปในรถไฟฟ้าได้ เพราะแต่ละขบวนที่เทียบชานชาลานั้นมีผู้โดยสารเต็มเอี๊ยด ราวกับปลากระป๋อง ...เหลือเชื่อมากในความรู้สึกมนุษย์ป้า slow life      อย่างไรก็ตาม ในความหนาแน่น คนมากมายมหาศาล ก็รู้สึกดีนะ!! ที่ทุกคนเข้าคิวกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ตามช่องประตูที่ทาง MRT ได้กำหนดไว้ และทุกคนก็เคารพในกติกา มารยาท มาก่อนก็ต้องได้ขึ้นก่อน ไม่ใช่เดินแซงหน้าเบียดเสียดเข้าไปโดยไม่เกรงใจกัน     นี่กระมังที่เขาเรียกกันว่า ชีวิตที่เร่งรีบในยุค 4.0      แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับอดีตเมื่อครั้งมนุษย์ป้านุ่งกระโปรงจีบ ผูกคอซอง เพราะช่วงเวลาที่จะต้องแข่งกันไปโรงเรียน พร้อมๆ กับคนที่กำลังจะต้องไปทำงานนั้น ถ้าเราไม่ขยับกายให้คล่องแคล่วว่องไวล่ะก็ เราอาจจะไปโรงเรียนสายได้ เพราะเริ่มต้นก็ต้องวิ่งตามให้ทัน และเดาให้ออกแล้วว่ารถเมล์เลือกที่จะจอดจุดไหนของถนน      ไม่เคยเลยที่รถเมล์จะจอดสนิทตรงป้ายรถเมล์ เพราะการจราจรที่แน่นขนัดบนถนนเป็นปัจจัยสำคัญ และการที่ผู้คนลงไปยืนอยู่บนถนนก็เป็นอีกเหตุที่ทำให้เวลาจะจอดรถ พนักงานขับรถเมล์ต้องเล็งให้ถูกว่าจะไม่ไปเหยียบใครเขาเข้า     แล้วทำไมคนต้องลงไปรอบนถนนล่ะ??? อ้าว!! ก็เพราะบนฟุตปาธนั้นถูกจับจองโดยพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ แผงลอย จนผู้โดยสารต้องชะเง้อชะแง้มองว่ารถเมล์มาหรือยัง หนักเข้าชะเง้อจนปวดคอ ลงไปยืนดูชัดๆ บนถนนจะง่ายกว่านั่นเอง     คุณภาพชีวิตคนกรุงที่แย่งกันขึ้นรถขนส่งมวลชนในช่วงรัชอาวน์ มาถึงวันนี้ใช่ว่าจะหมดลงไปแล้ว แต่ต้องยอมรับว่า ...ค่อยยังชั่วขึ้น เพราะรถไฟฟ้ามาช่วยแบ่งเบาภาระ โดยเฉพาะในจุดที่มีการจราจรแออัด หรือจุดใจกลางเมือง      ประสบการณ์ที่ต้องเจอกับมนุษย์รถไฟฟ้าครั้งแรกนี้ คิดว่าจะขอเป็นครั้งเดียวแน่นอนสำหรับมนุษย์ป้า เพราะต่อไปจะเตรียมตัวในการเดินทางให้พร้อมกว่านี้ ด้วยต้องเจียมสังขารว่าเราไม่ควรจะไปเบียดกับเด็กยุคใหม่แล้ว ซึ่งทางเลือกง่ายๆ คือ หลีกเลี่ยงเวลาเร่งรีบของมนุษย์ทำงานก็เท่านั้นเอง.                                     "ป้าเอง"   https://www.thaipost.net/main/detail/16723 slow life, ป้าเอง, รถไฟฟ้าใต้ดิน, เป็นเรื่องเป็นราว FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180117/image_big_5a5f23f7bc12c.jpg