7864 26/04/2018 00:01 26/04/2018 00:01 คอร์รัปชันกับเครื่องมือทางการเมือง เห็นท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ท่านยังพอมีเวลาไปตีกอล์ฟแถวๆซุ้มมือปืนนครปฐม มีช่วงจังหวะว่างๆ พอที่จะรจนาบทเพลงชนิดเพลงแล้ว เพลงเล่า ออกมาไม่ขาดสาย มีโอกาสพบปะกับดารา นักร้อง นักมวย นักจัดการวิทยุ ฯลฯ แถมสามารถออกมือ ออกไม้ เต้นย็อกๆ แย็กๆ ควบคู่ไปกะเขาด้วย และอะไรต่อมิอะไรอีกเยอะแยะมากมาย จนไม่น่าจะถึงกับการงาน รัดตัว ชนิดกระดิกกระเดี้ยอะไรแทบไม่ได้...                                                             ------------------------------------------------       มันก็เลยน่าคิด น่าตั้งข้อสังเกต อยู่ตามสมควร ว่าเหตุใดท่านถึงจึงยังไม่อาจหาช่วงจังหวะเหมาะๆ มาร่วมประชุม หารือ กับคณะกรรมการต่อต้านการทุจริตแห่งชาติ หรือ “คตช.” ที่ตัวท่านเองเป็นประธานกรรมการ จนเลขาธิการองค์กรฯ อย่าง ดร. มานะ นิมิตรมงคล ต้องออกมาโพสต์โน่น โพสต์นี่ หลังจากแถกเหงือกรอคอยการประชุมมาเกือบร่วมปี หรือประมาณ 8 เดือนเข้าไปแล้ว ในช่วงปี พ.ศ.2561 ซึ่งยังไม่ได้จัดให้มีการประชุมคณะกรรมการชุดนี้เอาเลยแม้แต่น้อย ขณะที่ปีทั้งปี หรือนับแต่ปีที่แล้ว พ.ศ.2560 ประชุมกันไปแค่ 2 ครั้งเท่านั้นเอง!!!                                                              ----------------------------------------------------       คือเรื่องของการทุจริต คอร์รัปชัน ต้องถือเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องโต มิใช่น้อย...และก็ต้องถือเป็นเรื่องชอบแล้ว เหมาะแล้ว ที่ท่านนายกฯ ในฐานะหัวหน้า คสช.ท่านได้ออกคำสั่งแต่งตั้ง ก่อรูป ก่อร่าง คณะกรรมการต่อต้านการทุจริตแห่งชาติ หรือ คตช. ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อเกือบ 4 ปีที่แล้ว (คำสั่ง คสช.ที่ 127/2557) ด้วยการดึงเอาผู้คนในภาคเอกชน ระดับเชื่อได้ ไว้ใจได้ ไม่ว่าประเภทคุณ ประมนต์ สุธีวงศ์ ที่พยายามเป็นหัวหอกขับเคลื่อนเรื่องราวเหล่านี้มาโดยตลอด คุณ บรรยง พงษ์พานิช คุณ จุรี วิจิตรวาทการ คุณ ต่อตระกูล ยมนาค ฯลฯ เข้ามาหลอมรวมกับผู้ซึ่งมีอำนาจ หน้าที่ ในภาครัฐ เพื่อร่วมถักทอ บูรณาการ ให้ภารกิจในการขจัด กวาดล้าง คอร์รัปชัน เป็นเรื่องของสังคมทั้งสังคม ไม่ใช่โยนภาระให้เป็นเรื่องของรัฐบาลใด รัฐบาลหนึ่ง กันโดยเฉพาะ...                                                                ----------------------------------------------------       แม้ว่าโดยอำนาจ หน้าที่ ขององค์กรที่ว่านี้...จะไม่ได้ถึงกับเป็นตัวชี้วัด ตัดสิน บรรดาพฤติกรรมการคอร์รัปชันทั้งหลาย อย่างเช่นหน่วยงานของรัฐที่มีหน้าที่โดยตรง แต่ถ้าหากใช้ถูก ใช้เป็น องค์กรดังกล่าวก็น่าที่จะก่อให้เกิด ความร่วมมือ-ร่วมใจ เกิดความเป็น ประชารัฐ ในการสร้างแนว ป้องกัน จนอาจไม่ต้องเสียเวลา ปราบปราม อย่างที่ต้องตามไล่บี้ ไล่เช็ด อะไรต่อมิอะไรซึ่งเกิดขึ้นมาเมื่อสิบปี ยี่สิบปีที่แล้ว ไม่ว่าประเภทโกงเงินเด็ก โกงเงินผู้ยากไร้ โกงเงินวัด ฯลฯ อะไรทำนองนั้น ที่ออกอาการ ฝีแตก, หนองไหล อยู่จนตราบเท่าทุกวันนี้ การดึงเอาคนดีๆ เชื่อได้ ไว้ใจได้ จากภาคเอกชนมาหลอมรวมกับภาครัฐ ได้อย่างลงตัวเช่นนี้ ถ้าหากให้เวลา ให้โอกาส ที่จะ ขับเคลื่อน กันจริงๆ การขจัดกวาดล้างคอร์รัปชันให้หมดไปจากสังคมไทย ก็อาจกลายเป็นเรื่องจริงๆ จังๆ เป็นเรื่องเชื่อได้ หวังได้ ไม่ใช่เป็นแค่ เครื่องมือทางการเมือง ดังที่เด็กๆ อย่างคุณน้อง ธนาธร ไทยซัมมิต แห่งพรรคอนาคตใหม่ หรืออนาคตเราไม่รู้ ถึงไม่รู้ก็ต้องเดินไป ก็แล้วแต่จะเรียก ท่านหยิบเอามากระแทก แดกดัน ผู้ที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับอดีตนายกฯ ทักษิณ ชินวัตร แบบชนิดกะจะกิน 2 ต่อเข้าฮอสได้แบบสบายๆ...                                                                  -------------------------------------------------------------       แต่ก็ด้วยเหตุเพราะมันไม่ค่อยออกไปทางจริงๆ จังๆ ปีที่แล้วทั้งปี ประชุมกันไปแค่ 2 ครั้ง ปีนี้เกือบจะครบปียังไม่คิดจะเริ่มประชุม ยังต้องเจียดเวลาไปแต่งเพลง ไปตีกอล์ฟ ไปสูบๆ ดูดๆ อะไรต่อมิอะไรไปตามเรื่อง ตามราว หรือไม่ อย่างไร ก็มิอาจทราบได้ มันเลยจะไปเถียงเด็กๆอย่างคุณน้อง ธนาธร เค้าลำบากอยู่เหมือนกัน เพราะเรื่องราวทำนองนี้...ถ้าหากไม่มุ่งมั่น ตั้งใจ ไม่แสดงออกถึงความบริสุทธิ์ใจให้เห็นกันชัดๆ มันก็อาจกลายเป็นแค่ เครื่องมือทางการเมือง ที่เอาไว้ประหัต ประหาร กันและกันของบรรดาผู้แสวงหาอำนาจทั้งหลายได้ไม่ยากซ์ซ์ซ์ เหมือนอย่างผู้คนต่างบ้าน ต่างเมือง เช่น เจ้าชาย MbS (Mohammad bin Salman) มกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรซาอุฯ ท่านควักออกมาใช้เล่นงานบรรดาสมาชิกในราชวงศ์ อัล-ซาอุด จับเจ้าชาย รัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรี นับเป็นร้อยๆ เอามาขังไว้ที่โรงแรมริชท์ ก่อน เรียกค่าไถ่ แล้วปล่อยตัวไปตามเงื่อนไข ที่จะไม่เป็นอุปสรรคต่ออำนาจตัวเองไปตามสภาพ...                                                                  ---------------------------------------------------------       ต่างไปจากผู้คนต่างบ้าน ต่างเมือง อีกราย...อย่างประธานาธิบดี สีจิ้นผิง ของจีน รายนั้น...แม้จะมีการมองว่าเป็นแค่ เครื่องมือทางการเมือง อยู่บ้าง แต่สุดท้าย...เมื่อการแสดงออกถึงความจริงจัง จริงใจ มันปรากฏออกมาแบบชัดๆ ชนิดไม่ว่าเพื่อน พ้อง น้อง พี่ แหวนแม่-นาฬิกาเพื่อน ต่างถูกจับเอามา เด็ดหัว กันไปเป็นรายๆ ไม่ว่าจะเป็น เสือ หรือ แมลงวัน ก็ตาม ด้วยการมุ่งมั่นขจัดกวาดล้างการทุจริตคอร์รัปชันแบบนี้นี่แหละ ที่ทำให้บรรดาปวงชนชาวจีนทั้งหลาย จึงเกิดอาการ ทนสีได้ ไม่ใช่แค่ สีทนได้ หรือเกิดความยินยอม พร้อมใจ ที่จะให้ประธานาธิบดีผู้นี้ อยู่ยาวว์ว์ว์ ชนิดอาจมากซะกว่า ยุทธศาสตร์ 20 ปี ของเมืองไทย สามารถอยู่กันชนิดตายไปข้างเอาเลยก็ยังได้ ไม่ต้องเสียเวลาปวดหัวกับการดูด การสูบส้วม ไม่ว่าโถใด บ่อใด เอาเลยแม้แต่น้อย...                                                                     -----------------------------------------------------------       พูดง่ายๆ ว่า...มันจะเป็นแค่ เครื่องมือทางการเมือง  หรือเป็นเรื่องจริงๆ จังๆ อันมีบ่อเกิดมาจากความซื่อสัตย์ สุจริต เป็นที่ตั้ง ก็ขึ้นอยู่กับ การแสดงออก ของบุคคลนั้นๆ นั่นเอง ว่าออกไปในแนวไหน แบบไหน ด้วยเหตุนี้...การปล่อยให้คณะกรรมการ คตช.ที่ตัวเองเซ็นคำสั่งแต่งตั้งมากับมือ นั่งปอกกล้วยในบ้านร้างอยู่เพียงลำพัง ปีทั้งปี...ได้เจอหน้ากัน 2 ที ปีนี้เกือบจะครบปี สัญญา พรนารายณ์ ก็ยังไม่คิดจะโผล่มาให้เห็น ทุกสิ่งทุกอย่าง...มันก็เลยออกไปทาง เจ้าเปลี่ยนไป...หัวใจเหมือนถูกปืน...แทบล้มทั้งยืน...สะอื้นอกตรม...จากไร่ไปหาเงินตราชวดชม...วิมานพี่ล่มลืมสัญญา...เมื่อสายัณห์ ตาลับ ตั๊บๆ ตาหล่าลาลา ตาลับตั๊บๆ ตาหล่าลา ไปด้วยประการละฉะนี้...แล...เทอญญ์ญ์ญ์...                                                                    -----------------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก George Eliot... Our deed determine us, as much as we determine our deeds.-การกระทำตัดสินเรา..เท่าๆ กับที่เราตัดสินใจกระทำการนั้นๆ...                                                                    -------------------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/7864 กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม, การทุจริต คอร์รัปชัน, ขจัดกวาดล้างคอร์รัปชัน, คตช., คสช., ดร. มานะ นิมิตรมงคล, ท่านขุนน้อย, บิ๊กตู่, ประมนต์ สุธีวงศ์, รจนาบทเพลง, เครื่องมือทางการเมือง, แถกเหงือกรอ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg 7621 22/04/2018 21:39 23/04/2018 00:01 ดูด...ใครคิดว่าไม่สำคัญ!!!         ช่วงระหว่างนี้...คงต้องยอมรับว่า ออกไปทางจ๊วบๆ จ๊าบๆ ซะเหลือเกิน สำหรับแวดวงการเมือง คือ ดูด กันชนิดสนั่นลั่นโลก ต่อท่อ ต่อสาย เล่นเอาพนักงานประจำ รถสูบส้วม ทั้งหลาย แทบไม่ได้หลับ ได้นอน เอาเลยถึงขั้นนั้น เพิ่งดูด ฉลามชล ซะจนหมดเมือกเมื่อไม่กี่วันมานี้ เห็นว่า...วัน-สองวันที่ผ่านมา ไป ดูด เอากลุ่มระยองของประชาธิกัดเขา ชนิดขนเงาะ หนามทุเรียน หลุดร่วงไปเป็นแถบๆ...                                                                --------------------------------------------       เฮ้ออ์อ์อ์...ก็เอาเถอะ ถ้ามองกันจาก ข้อเท็จจริงทางการเมือง มันคงต้องถือเป็นเรื่อง ปกติ สำหรับการเมืองไทย ที่มันดูดกันไป-ดูดกันมา อย่างเป็นกิจวัตรมาโดยตลอด ชนิด ส.ส. ในแต่ละราย ต่างเปลี่ยนพรรค ย้ายพรรค จนตัวเองอาจจำไม่ได้แล้ว ว่าเคยอยู่พรรคไหนมามั่ง เพราะเรื่องอุดมการณ์ อุดมคตินั้น มันเป็นแค่ ความฝัน ของพวกเด็กๆ เขา แต่สำหรับผู้ผ่านประสบการณ์มาในระดับเกล็ดแตกลายงา ปีกงอก แถมพ่นไฟได้ด้วย เรื่องของ หัวคะแนน นั่นแหละสำคัญกว่า ถือเป็นของจริงของแท้ ถ้าสามารถดูดเอาอดีต ส.ส. ผู้ซึ่งมีหัวคะแนนไว้ในมือครบหมด อะไรที่เป็นอุดมการณ์ อุดมคติ ก็ค่อยปรับ ค่อยเปลี่ยน ให้มันเป็นอะไรต่อมิอะไรก็ย่อมได้...                                                                  -----------------------------------------------       ดังนั้น...การที่ ป๋าดัน สมคิด ท่านหยิบเอา เศรษฐศาสตร์แห่งการดูด มาปรับใช้กับการเมืองในอนาคตข้างหน้า มอบหมายให้รัฐมนตรีอุตสาหกรรม รัฐมนตรีพาณิชย์ เปลี่ยนไลน์ไปเป็น พนักงานสูบส้วม ในช่วงนี้ มันคงไม่ถึงกับผิดกฎ ผิดกติกา อะไรกันมากมาย ส่วนจะผิดหลักทางจริยธรรมหรือไม่ ประการใด อันนั้น...คงต้องถามกลับไปว่า คำว่า จริยธรรม มันยังคงมีอยู่ในพจนานุกรมทางการเมืองจริงๆ หรือ? หรือเป็นแค่คำศัพท์ คำแสลง ที่เอาไว้พูดๆ กันไปแบบเรื่อยๆ เจื้อยๆ ในเมื่อช่วงที่ท่านโตๆ ขึ้นมา ก็โตมาจากการ ดูด นี่แหละ ในฐานะ มือขวา ของ ทักษิณ ที่ไม่ใช่ดูดใครเป็นคนๆ แต่ดูดพรรคทั้งพรรค ระดับแม้แต่พรรค ความหวังใหม่ ของ อดีตทหาร อย่างพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ยังถูกสูบจากบ่อเกรอะทั้งบ่อ ต้องยอมรับสภาพการเป็น ความหวังหมด หรือต้องแปรสภาพมาเป็นส่วนหนึ่งของพรรคเผาไทยไปจนได้...                                                                 ----------------------------------------------------       ในเมื่อโตมาในแนวนี้...ก็จึงไม่แปลกที่ท่านจะเดินไปในแนวเดิมๆ เพราะถ้าหากดูดใครต่อใครได้จริง ดังที่เป็นข่าวคราวกันไปแล้ว ไม่ว่ากลุ่มปลาไหลใส่สเกต กลุ่มสุโขทัยเรียงหิน กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม กลุ่มบ้านริมน้ำ กลุ่มฉลามชล ไล่มาถึงกลุ่มเงาะโรงเรียนเมืองระยอง ฯลฯ เฉพาะแค่เทียบบัญญัติไตรยางศ์ 70,000 เสียง ต่อ 1 เก้าอี้ในสภา โอกาสที่จะรวบรวมเสียงให้ได้ประมาณ 300 กว่าๆ โดยมีเสียงวุฒิสมาชิกลากตั้งตุนเอาไว้แล้วถึง 250 เพียงเท่านี้... แผ่นดินอันงดงอม ก็น่าจะกลับคืนมารองเท้า รองตีน ของท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ได้ไม่ยากซ์ซ์ซ์ เผลอๆ อาจง่ายซะยิ่งกว่า แจ็ก หม่า กว้านซื้อทุเรียนหมอนทองในเมืองไทย รวดเดียว 80,000 ลูกเอาเลยก็ไม่แน่ เศรษฐศาสตร์แห่งการดูด มันเลยอาจก่อให้เกิด EEC ทางการเมือง ได้ไม่ยากซ์ซ์ซ์...                                                                 -----------------------------------------------------       แต่ก็นั่นแหละ...สิ่งที่น่าคิด น่าตั้งข้อสังเกต สำหรับใครก็ตามที่ยังรักบ้าน รักเมือง คงต้องเริ่มตั้ง คำถาม กันบ้างแล้วนั่นแหละว่า ไม่ว่าอะไรผิด-อะไรถูก อะไรเป็นไปตาม ข้อเท็จจริงทางการเมือง หรือไม่ เพียงใด ก็แล้วแต่ แต่ถ้าหากกระบวนการทางการเมืองมันยังคงเป็นไปในแนวเดิมๆ โอกาสที่มันจะนำมาซึ่ง ผลลัพธ์ ในแบบเดิมๆ จะมีความเป็นไปได้มากหรือน้อยขนาดไหน และถ้าหากวันใด-วันหนึ่ง มันเกิดนำมาซึ่ง ผลลัพธ์ทางการเมือง ในแบบเดิมๆ แบบที่กลับไปสู่ฉากเหตุการณ์แบบ 14 ตุลาฯ หรือ พฤษภาทมิฬ ก็แล้วแต่ จังหวะนั้นนั่นแหละ...ที่ยังจะมี อะไรใหม่ๆ เอาไว้รองรับเหตุการณ์ สถานการณ์ ไม่ให้มันลุกลาม บานปลาย ขยายตัว ขยายวง แบบเดิมๆ ได้อีกหรือไม่???                                                                  -------------------------------------------------------       เพราะคงต้องยอมรับนั่นแหละว่า...ภายใต้ ความเป็นไทย ที่ยังพอมี ความเป็นธรรม รองรับเอาไว้โดยตลอด ด้วย ภูมิปัญญาแห่งสังคมไทย หรือด้วย ธรรมะ ที่อยู่นอกเหนือไปจากแวดวงการเมืองก็แล้วแต่ ได้มีส่วนช่วยเอามากๆ ไม่ให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันพังครืนลงมา ในจังหวะที่พวกฝรั่งเขาเรียกว่า The Tipping Point หรือ จุดเปลี่ยน, จุดพลิกผัน อะไรประมาณนั้น แต่สำหรับฉากสถานการณ์ใหม่ๆ จะหาอะไรที่เอาไว้รองรับเหตุการณ์นั้นๆ ได้อย่างเป็นมรรค เป็นผล กันจริงๆ อันนี้นี่แหละ...ที่บรรดาผู้รักบ้าน รักเมืองทั้งหลาย คงต้อง คิด เอาไว้ซะก่อนแต่เนิ่นๆ ยิ่งถ้าหากสามารถ ลงมือปฏิบัติ ได้บ้างในบางด้าน บางส่วน ก็คงต้องทำให้การปฏิบัตินั้นๆ ก่อรูป ก่อร่าง พอให้เห็นภาพที่จะเป็นทางออก ทางไป ได้บ้าง...                                                                   -------------------------------------------------------       ส่วนในเรื่องใครจะดูดใคร หรือใครยอมให้ถูกดูด...คงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามสภาพ ข้อเท็จจริงทางการเมือง ของมันนั่นแหละ อย่าถึงกับต้องไปตกอก ตกใจ วิตก ทุกข์ร้อน หรือต้องออกอาการ อ้วกแตก ไปซะก่อน ถือซะว่า... มันเป็นเช่นนั้นเอง, มันเป็นพรรค์นั้นแหละ เพราะเรื่องของบ้าน ของเมืองนั้น บรรดา นักการเมือง ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองแท้ๆ หรืออดีตทหารที่แปรสภาพมาเป็นนักการเมือง ล้วนแล้วเป็นแค่ องค์ประกอบ ไปด้วยกันทั้งสิ้น...นั่นแล...                                                                   -----------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก George Santayana (อีกครั้ง)... Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.-ผู้ที่ไม่จดจำอดีต...คือผู้มีกรรมที่จำต้องย้อนรอยอดีต...                                                                   ----------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/7621 กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม, กลุ่มระยอง, จ๊วบๆ จ๊าบๆ, ฉลามชล, ท่านขุนน้อย, พนักงานสูบส้วม, ย้ายพรรค, สนั่นลั่นโลก, อุดมคติ, เปลี่ยนพรรค, แจ็ก หม่า, แวดวงการเมือง FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg 7384 19/04/2018 00:01 19/04/2018 00:01 วงจรอุบาทว์ ดูจากกิริยา อาการ ท่าทางคงเอาแน่แล้วนั่นแหละ...ท่านนายกฯ บิ๊กตู่ สำหรับการแปรสภาพตัวเองจากอดีตทหาร มาเป็นนักการเมืองแบบเต็มเนื้อ เต็มตัว ไม่งั้น...คงไม่ต้องเสียเวลาต่อสง ต่อสาย ดึงคนโน้น ดูดคนนี้ มุ่งเดินสายสมานฉันท์ ปรองดอง กับกลุ่มการเมืองกลุ่มโน้น กลุ่มนี้ ซะจนกลิ่นหมัก กลิ่นดอง หอมหวนรัญจวนใจไปทั่วทั้งไหปลาร้า ได้ถึงปานนั้น...                                                                 ---------------------------------------------                 ไล่มาตั้งแต่กลุ่มปลาไหลใส่สเกต กลุ่มสุโขทัยเรียงหิน กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม ฯลฯ ล่าสุดถึงกับต้องลงไปล้วง ไปควัก กลุ่มฉลามชล ชนิดมือไม้เต็มไปด้วยเมือกกันเห็นๆ ยิ่งได้รองนายกฯ ฝ่ายเศรษฐกิจ รัฐมนตรีอุตสาหกรรม รัฐมนตรีพาณิชย์ พร้อมที่จะเนรมิต เขตเศรษฐกิจพิเศษ รองรับกันโดยเฉพาะ โดยมีปลัดคลังคนใหม่ ที่ว่ากันว่า...เชี่ยวชาญการรีดภาษีทั้งโดยตรงและโดยอ้อม เข้ามาช่วยก่อรูป ก่อร่าง อะไรต่อมิอะไรมันก็เริ่มเป็นวุ้นๆ เป็นตัว เป็นตน ขึ้นมามั่งแล้ว...                                                                ----------------------------------------------                 เรียกว่า...แม้ว่า กองหนุน แบบเก่าจะแยกย้าย สลายร่าง หันไปเป็นกองเกิน กองหลอน กันเป็นจำนวนไม่น้อย แต่การดึงเอากองหนุนแบบใหม่เข้ามาประจำการ ก็ดูจะหนักแน่น อูมฟูม อยู่พอสมควร เพียงแต่รูปร่าง หน้าตา ของกองหนุนแบบเก่ากับกองหนุนแบบใหม่ มันออกจะผิดแผก แตกต่าง ไปแบบคนละเรื่อง คนละม้วน คือแบบเก่านั้น...อาจจะหนุนด้วยใจ แค่ร้องเพลงให้ฟังแค่ไม่กี่เพลง ก็ยอมแล้ว แต่แบบใหม่นั้น มันอาจต้องหล่อเลี้ยง ต้องให้ผลตอบแทนแบบเป็นเนื้อ เป็นหนัง กันจริงๆ เพราะต่างหนักไปทางเสือ สิงห์ กระทิง แรด กระซู่ สมเสร็จ ปีกงอก เกล็ดแตกลายงา พร้อมที่จะพ่นไฟได้ทุกเมื่อ...                                                                 ------------------------------------------------                 ก็เอาเถอะ...ในเมื่ออดีตทหาร อยากจะเป็น นักการเมือง กะเค้ามั่ง อะไรต่อมิอะไรมันคงต้องออกมาในแนวนี้นั่นแหละท่าน ไล่มาตั้งแต่อดีตทหารที่สุดแสนจะฉลาด ลึกซึ้ง ถึงขั้นได้ชื่อ ฉายา ว่า อินทรีบางเขน อย่างพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตนักเรียนแพทย์ที่อุตส่าห์ลาออกมาเป็นนักเรียนเตรียมทหาร มันสมองก้อนโตเบ้อเร่อเหิ้ม อย่างพลเอก สุจินดา คราประยูร ไปจนถึงอดีตทหารที่ได้ขึ้นชั้น ขึ้นชื่อ ถือเป็น ขงเบ้งแห่งกองทัพบก อย่างพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ฯลฯ ส่วนใหญ่ก็ออกมาในแนวนี้ด้วยกันทั้งนั้น คือสุดท้าย... มังกร ก็ต้องกลายเป็น งูดิน  หลังจากแปลงสภาพจากอดีตทหารมาเป็นนักการเมือง แบบเหมือนๆ กันไปหมด...                                                                  --------------------------------------------------                 คือว่าไปแล้ว...การเมืองนั้น มันคงไม่ได้มีแต่อะไรร้ายๆ เน่าๆ มีแต่สิงสาราสัตว์กันไปทั้งบ้าน ทั้งเมือง ที่เป็นผู้เป็นคน หรือที่ดูดีๆ ก็น่าจะพอมีอยู่เป็นจำนวนไม่น้อย ไม่ต่างไปจากวงการอื่นๆ ที่ต้องมีทั้งคนดี คนไม่ดี ปะปนกันไป เพียงแต่ว่า...นักการเมืองประเภทดีๆ หรือดูดีนั้น ออกจะเป็นอะไรที่ พูดยาก อยู่ซักหน่อย จะไปสั่งหันขวา-หันซ้าย แบบสั่งแถวทหาร...คงลำบาก มีแต่ต้องอาศัยมธุรสวาจา มธุเรศวจี ชนิดเมื่อยปาก เมื่อยลิ้น อยู่ตามสมควร ต้องอาศัยทั้ง ศาสตร์ ทั้ง ศิลป์ ระดับที่สามารถสั่งการ โคนันทวิศาล ให้ไถซ้าย ไถขวา ไปตามเจตประสงค์จำนงหมาย และด้วยเหตุที่มันเป็นอะไรซึ่งยุ่งยากอยู่พอสมควรเช่นนี้นี่เอง บรรดาอดีตทหารโดยส่วนใหญ่ เลยมักหันไปคว้า ไอ้เณรทางการเมือง มาประดับบารมีกันเป็นหลัก...                                                                  ----------------------------------------------------                 แต่กว่าจะรู้ว่า ไอ้เณร แต่ละรายนั้น เป็น สัตว์ประหลาด ปลอมตัวมา ส่วนใหญ่...ก็มัก สายไปแล้ว ด้วยกันทั้งสิ้น บรรดาอดีตทหารทั้งหลายเลยมักต้อง ตกม้าตาย ไปเป็นรายๆ ไม่ว่าเร็ว หรือช้า ถ้ามีข้อยกเว้น...ก็คงต้องรายอดีตทหารอย่าง ป๋าเปรม นั่นแหละ ที่พอรู้ พอแยกแยะได้ ว่าอะไรดี-ไม่ดี อะไรของจริง อะไรปลอมตัวมา สามารถอาศัย ศาสตร์ และ ศิลป์ ไถคราดบ้านเมืองมาได้ต่อเนื่องประมาณ 8 ปี แต่สุดท้าย...กระทั่ง ป๋ามาเอง ก็ไม่ไหวแล้ว ป๋าพอแล้ว กันจนได้ เพราะการจับปูใส่กระด้งที่ว่ายากแล้ว เจอเข้ากับการจับนักการเมืองใส่กระด้ง ย่อมกลายเป็นของเด็กเล่นไปโดยทันที...                                                                  ----------------------------------------------------                 แต่ทำไงได้...ในเมื่อการหาจำนวนเสียงสนับสนุนระดับ 500 กว่าๆ ในรัฐสภา เพื่อให้ได้มาซึ่ง นายกฯ คนนอก นั้น มันออกจะเป็นอะไรที่ยากเย็น แสนเข็ญ พอสมควร ต่างไปจากการอาศัยนายกฯ ที่มาจากพรรคการเมืองซึ่งมีเสียง ส.ส.แค่ 25 เสียง ก็สามารถเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่ง บวกจำนวนเสียงวุฒิสมาชิกกับ ส.ส.เพียง 300 กว่าๆ ก็น่าจะพอสานต่อ ยุทธศาสตร์ 20 ปี ได้มั่ง แต่จะอยู่จริงๆ ได้อีก 20 วัน หรือ 20 เดือน อันนั้น...คงต้องไปว่าเอาข้างหน้า หรือไปตายดาบหน้ากันเอาเอง...                                                                ------------------------------------------------------                 อย่างไรก็ตาม...ด้วยกิริยา ท่าทาง ที่ออกไปในแนวนี้นั้น คงต้องเรียกว่า...แทบไม่ต้องพูดถึงการปฏิร่ง ปฏิรูป อะไรให้เมื่อยหู เมื่อยปาก เพราะแค่จะปฏิรูปตัวเอง...ก็ตายแล้ว!!! เนื่องจากทุกสิ่งทุกอย่างมันออกไปทางหน้าเดิม เหมียลล์ล์ล์เดิมม์ม์ม์ ไม่ได้มีอะไรผิดแผก แตกต่าง ไปจากที่เท่าที่มันเคยเป็นมานั่นแหละทั่น ปฏิวัติแล้วเลือกตั้ง เลือกตั้งแล้วปฏิวัติ วนไป-วนมาเป็น วงจรอุบาทว์ เกือบร่วมศตวรรษเข้าไปแล้ว นอกเสียจากจะเกิดอุบัติการณ์ในระดับ ฟ้าผ่าจากสวรรค์ชั้นที่ 9 เปรี้ยงลงมาแบบที่ไม่เคยมีใครคาดคิดมาก่อน อันนั้นนั่นแหละ....อาจพอทำให้วงจรอุบาทว์ขาดสะบั้นลงไปได้จริงๆ!!!                                                                    -----------------------------------------------------                 ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Sister Helen Prejean... There are two situations that make interesting stories: when an extraordinary person is plunged into the commonplace, and when an ordinary person gets involved in extraordinary events.- มีสถานการณ์สองอย่างที่ทำให้เกิดเรื่องราวน่าสนใจ นั่นคือ เมื่อคนพิเศษถลำลงไปในสถานการณ์ธรรมดา และเมื่อคนธรรมดาเข้าไปเกี่ยวข้องกับสถานการณ์พิเศษ...                                                                   ------------------------------------------------ https://www.thaipost.net/main/detail/7384 กลิ่นดอง หอมหวนรัญจวนใจ, กลิ่นหมัก, กลุ่มฉลามชล, กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม, กลุ่มสุโขทัยเรียงหิน, ขงเบ้งแห่งกองทัพบก, ท่านขุนน้อย, บิ๊กตู่, วงจรอุบาทว์, สมานฉันท์ ปรองดอง, สุจินดา คราประยูร FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg