118519 02/10/2021 11:26 02/10/2021 11:26 'เทพไท' เสนอรัฐบาลขุดแม่น้ำสายใหม่ แก้ปัญหาน้ำท่วมยั่งยืน 2 ต.ค.64 - นายเทพไท เสนพงศ์ อดีตส.ส.นครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ ได้โพสต์คลิปลงในเฟซบุ๊กส่วนตัว ข้อความว่า  ผมอยากจะรื้อฟื้นความจำ เมื่อวันที่12 พฤศจิกายน 2554 หลังเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปี 2554 ผมได้เสนอญัตติ และอภิปรายในที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร  เรื่องการแก้ปัญหาน้ำท่วมอย่างยั่งยืน โดยการเสนอโครงการขุดคลอง หรือแม่น้ำสายใหม่ จากปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ มาลงอ่าวไทย ที่อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยการเวนคืนที่ดินกว้าง 1 กิโลเมตร  เพื่อทำคลองระบายน้ำ กว้าง 300 เมตร และมีพื้นที่2ข้างคลอง กว้าง 100 - 350 เมตร เพื่อพัฒนาเป็นพื้นที่เชิงพาณิชย์ เพื่อนำรายได้มาลงทุนในโครงการนี้ สามารถก่อสร้างเป็นคลองคอนกรีตและมีประตูน้ำ ควบคุมการระบายน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ นายเทพไท ระบุว่า ถ้ามีการก่อสร้างโครงการนี้ได้สำเร็จ ก็จะก่อให้เกิดประโยชน์ 6 ด้านคือ  1.เป็นคลองระบายน้ำที่มีศักยภาพสูง แก้ปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่ภาคเหนือ ภาคกลาง และกรุงเทพมหานครได้อย่างเป็นระบบ 2.เป็นเมกะโปรเจค ก่อให้เกิดการสร้างงานอย่างมหาศาล เป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจ และมีเม็ดเงินหมุนเวียนจำนวนมาก มีการจ้างงานในทุกสาขาอาชีพ 3.จะเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เพื่อใช้สำหรับการอุปโภคบริโภค และใช้ประโยชน์ในด้านการเกษตร ร่วมกับกรมชลประทาน 4.เป็นเส้นทางขนส่งทางน้ำ ที่มีประสิทธิภาพ ประหยัดเวลา ประหยัดค่าใช้จ่ายได้มากกว่า การลำเลียงขนส่งผ่านทางแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อมาส่งสินค้าที่ท่าเรือแหลมฉบัง ได้สะดวกมากยิ่งขึ้น 5.ถ้ามีงบประมาณเพียงพอ สามารถก่อสร้างเป็นคลองคอนกรีต ก็จะปรับใช้เป็นถนนกว้างขนาด 20 ช่องจราจร ในช่วงหน้าแล้งได้   6.สามารถพัฒนาพื้นที่2ข้างแม่น้ำสายใหม่ เป็นพื้นที่เศรษฐกิจ พัฒนาเป็นพื้นที่เชิงพาณิชย์ ด้านอสังหาริมทรัพย์ ส่งเสริมธุรกิจการท่องเที่ยว และสร้างทัศนียภาพ เป็นจุดแลนด์มาร์คระดับประเทศได้ “ถ้าโครงการเกิดขึ้นได้จริง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ขอเสนอให้รัฐบาลกราบบังคมทูลขอพระบรมราชานุญาตใช้พระนามเป็นชื่อคลอง เพื่อใช้เรียกชื่อว่า คลองภูมิพล หรือแม่น้ำภูมิพล เพื่อเป็นสิริมงคลของประเทศ ผมจึงขอเสนอแนวความคิดนี้ ต่อรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา อีกครั้งหนึ่ง และเชื่อว่า ถ้าโครงการนี้มีความสำเร็จ จะสร้างคุณูปการให้กับประเทศชาติอย่างใหญ่หลวงมากที่สุด” นายเทพไท ระบุ https://www.thaipost.net/main/detail/118519 ขุดคลอง, เทพไท เสนพงศ์ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210906/image_big_6135740379a3d.jpg 58774 03/03/2020 17:18 03/03/2020 17:18 ทึ่ง! หนุ่มสงขลาใช้เวลา 17 ปีขุดคลองกลางป่าพรุ ชาวบ้านได้เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก จับปลา ทึ่ง! หนุ่มวัย 41 ปี ใช้เวลา 17 ปี ขุดคลองด้วยมือเปล่ากลางป่าพรุน้ำน้อย ความยาวประมาณ1 กิโลเมตร จนกลายเป็นหนึ่งในคลองที่เป็นเส้นเลือดใหญ่ให้ชาวบ้านใช้เลี้ยงสัตว์ ปลูกผักบุ้ง และหาปลา 3 มี.ค.63 - ที่จังหวัดสงขลา มีเรื่องราวน่าทึ่งของชายคนหนึ่งที่ลงแรงขุดคลองด้วยมือเปล่าความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นเวลานาน 17 ปี ปัจจุบันกลายเป็นที่ทำมาหากินและใช้ประโยชน์ของชาวบ้านทั้งให้ควายกินน้ำ ปลูกผักบุ้งและหาปลา ชายคนนี้ชื่อ นายจิระศักดิ์ มีสวน อายุ 41 ปี เป็นชาวบ้านในพื้นที่หมู่ 2 ตำบลน้ำน้อย อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีอาชีพเลี้ยงควายอยู่ในพื้นที่ทุ่งพรุน้ำน้อย หมู่ 2 ต.น้ำน้อย ซึ่งเป็นทุ่งพรุและซับน้ำที่ใหญ่ที่สุดของอ.หาดใหญ่ เนื้อที่กว่า 5,000 ไร่ และมีคลองอยู่สายหนึ่ง ซึ่งเป็นคลองเล็กๆ กลางทุ่งพรุความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร โดยนายจิระศักดิ์ เป็นผู้ลงทุนลงแรงขุดด้วยมือเปล่าโดยใช้พลั่วเพียงอันเดียวเป็นเครื่องมือทุ่นแรง คลองมีความกว้างประมาณ 10 เมตร ลึกประมาณ 1 เมตร ปัจจุบันมีน้ำขังตลอดทั้งปีและชาวบ้านได้ใช้ประโยชน์ปลูกผักบุ้ง หาปลา และควายได้กินน้ำในคลองเล็กๆสายนี้ นายจิระศักดิ์ เล่าถึงความเป็นมาของคลองที่ตนได้ใช้มือเปล่าขุดขึ้นมาเพียงคนเดียวตลอดระยะเวลา 17 ปี ว่า มีอาชีพเลี้ยงควายอยู่ในทุ่งพรุน้ำน้อยมาทั้งชีวิต เรียกว่าใช้ชีวิตตั้งแต่ตะวันขึ้นจนถึงตะวันตกดินอยู่ที่พรุแห่งนี้มาเกือบทั้งชีวิต และเริ่มลงมือขุดคลองมาเมื่อประมาณปี 2546 เพื่อเชื่อมต่อกับคลองตันและคลองขุด ซึ่งเป็นคลองสายหลักของทุ่งพรุน้ำน้อย และใช้เวลาว่างจากการเลี้ยงควายขุดมาเรื่อยๆตลอดระยะเวลา 17 ปี กระทั่งในปัจจุบนกลายเป็นคลองที่อยู่กลางทุ่งพรุน้ำน้อยที่ใช้เลี้ยงควาย ปลูกผักบุ้ง และชาวบ้านได้ใช้ประโยชน์ร่วมกัน จนถึงขณะนี้ตนก็ยังขุดลอกคลองแห่งนี้ในช่วงที่คลองตื้นเขินเพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์ได้ตลอดทั้งปี นายจีระศักดิ์ กล่าวว่า ปัจจุบันคลองที่ตนขุดขึ้นมาเริ่มได้รับผลกระทบจากน้ำเค็มเอ่อล้นจากทะเลสาบสงขลา ทำให้น้ำในคลองเค็ม ผักบุ้ง บัว และหญ้าเหี่ยวเฉาตายและควายก็ไม่สามารถกินน้ำได้ แม้ว่าจะเกิดขึ้นทุกปีแต่ปีนี้มาเร็วจนตั้งรับไม่ทันและเกิดขึ้นยาวนาน ล่าสุดทางอำเภอหาดใหญ่ได้ลงพื้นที่เพื่อหาทางแก้ปัญหาทั้งในระยะสั้นและระยะยาวเพื่อให้สัตว์เลี้ยงมีน้ำกิน https://www.thaipost.net/main/detail/58774 ขุดคลอง, จังหวัดสงขลา, ทะเลสาบสงขลา, ทุ่งพรุน้ำน้อย TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200303/image_big_5e5e2c0f8bc4f.jpg 5721 28/03/2018 21:13 25/03/2018 10:41 คาบสมุทรไทยในอดีต : แง่คิดสำหรับอนาคต  25  มี.ค. 61 - ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์  เผยแพร่บทความเรื่อง “คาบสมุทรไทยในอดีต: แง่คิดสำหรับอนาคต” ผ่านเพจเฟซบุ๊ก เอนก เหล่าธรรมทัศน์ AnekLaothamatas เวลาใครมาชวนให้ไทยเราขุดคลองเชื่อมสองสมุทรทางภาคใต้ เรามักจะประหวั่น เกรงว่าจะทำอะไรใหญ่เกินตัว เกรงว่าจะเปิดอ่าวไทยอันแสนสุขให้เป็นเส้นทางเดินเรือใหญ่ของโลก เกรงว่าประเทศที่เคยสงบปลอดภัย จะถลำเข้าไปสู่อันตราย เกรงว่าจะเป็นการสุ่มเสี่ยงให้มหาอำนาจเข้ามาคุมคลองสำคัญนั้น ในภาวะแห่งความเกรง ประหวั่น วิตกเช่นว่านี้ ผมอยากคิดสวนทางเสียเลยว่า จิตวิญญาณสยามเรานั้นไม่ใช่ชาติปิด ชาติตั้งรับ หรือ เป็นชาติเล็ก หากจริงๆ แล้วยิ่งใหญ่ไม่น้อยมาแต่อดีต และเกินกว่าที่ลูกหลานปัจจุบันจะคิดได้ สยามไม่ใช่เป็นเพียงอาณาจักรที่ภาคตะวันออกและภาคใต้มีชายหาด หากเป็นชาติอำนาจที่สันทัดการค้าขายทางทะเลด้วย เป็นมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ เมืองหลวงของสยามนั้นทำไมจึงอยู่ที่อยุธยา ธนบุรี กรุงเทพ ? ตอบ ก็เพื่อจะคุมทะเลไงครับ ราชธานีเราไม่เพียงคุมคนคุมไพร่และคุมนาเท่านั้น ยังคุมทะเลด้วย มองเผินๆ คือ คุมอ่าวไทย แต่มองให้ลึกกว่านั้น คุมทะเลอันดามันด้วย จากอ่าวไทย ที่อยู่ใต้อยุธยาไม่มากนั้น อยุธยาย่อมค้าขายและแลกเปลี่ยนอารยธรรมกับจีนได้อย่างสะดวก และจากทะเลอันดามัน ผ่านเมืองทวาย มะริด ตะนาวศรี นั้น อยุธยาก็ย่อมแลกเปลี่ยนสินค้ากับฝรั่ง เปอร์เซีย อาหรับ และ อินเดีย ได้ พร้อมทั้งรับศาสนาพราหมณ์และพุทธจากอินเดียด้วย สยาม ต่างจากไทยขณะนี้ รู้ดีว่าที่ตั้งของตนนั้นสำคัญยิ่งต่อการเดินทะเลที่จะเชื่อมโยงอินเดีย เปอร์เซีย และฝรั่ง เข้ากับ จีนญี่ปุ่น เกาหลี เมืองหลวงของเรานั้นอยู่ในวิสัยที่กุมคาบสมุทรไทยได้ทั้งแท่ง ตั้งแต่กุมทะวาย มะริด ตะนาวศรี ทางฝั่งอันดามัน เชื่อมเมืองเหล่านี้เข้ากับอยุธยา เพชรบุรี ประจวบฯ ทางอ่าวไทย ทั้งนี้ในอดีตนั้น มีบ่อยครั้งมากที่ทะวาย มะริด ตะนาวศรี ตกอยู่ในเขตไทย เป็นส่วนตะวันตกสุดของราชอาณาเขต ติดทะเลอันดามัน เหตุนี้อยุธยาจึงค้าขายกับอินเดียและดินแดนตะวันตกกว่านั้นก็ได้ ค้าขายกับเวียดนาม จีน ญี่ปุ่น เกาหลี ที่อยู่ทางตะวันออก ก็ได้ ติดต่อกับต่างชาติทางทะเลได้สะดวกทั้งสองทาง เมืองหลวงซึ่งตั้งอยู่ภาคกลาง และกุมนากุมคนได้ ในขณะเดียวกันก็จะกุมสองทะเลสองสมุทรได้ไม่ยากด้วย และนี่ก็คือความยิ่งใหญ่ของราชธานีไทย ต่างไปมากจากราชธานีของดินแดนสุวรรณภูมิอื่นๆ สยามเราเปิดสู่ทะเล-สมุทร อย่างเต็มภาคภูมิ หันหน้าสู่น่านนำ้ทั้งทิศตะวันตกและตะวันออก คุมคาบสมุทรไทยตั้งแต่ที่อยู่ภาคกลางรวมทะวาย มะริด ตะนาวศรี ลงไปจนถึงคาบสมุทรภาคใต้ บ่อยครั้งเรากุมได้ใต้ลงไปกว่าสตูล ปัตตานีเสียอีก กุมลงไปถึงมะลักกาก็เคยกุมมาแล้ว ซึ่งทั้งสองข้างของคาบสมุทรภาคใต้นั้นยังเป็นดินแดนของไทยอยู่หมดในทุกวันนี้ ในขณะที่ทะวาย มะริด ตะนาวศรี เมืองอันเคยเป็นดินแดนตะวันตกสุดของคาบสมุทรไทยในภาคกลางของเรา ทุกวันนี้กลับตกไปอยู่กับพม่า นี่เป็นเหตุให้เราคิดว่าคาบสมุทรไทยนั้น มีเฉพาะแต่ในภาคใต้ของไทย เราลืมกันไปทั้งชาติว่า ครั้งหนึ่ง ไม่นานนัก อยุธยาค้าขายทางทะเลกับต่างแดนผ่านฝั่งอันดามันได้ด้วย คือผู้คนและสินค้าที่ขึ้นบกที่เมืองทะวาย เดินทางหรือลำเลียงทางบกไม่ไกลก็ไปถึงอยุธยาได้ สินค้าและผู้โดยสารจากมะริดและตะนาวศรี ย่อมขนส่งและสัญจรทางบกผสมกับเดินเรือในอ่าวไทยขึ้นไปถึงอยุธยาได้เช่นกัน ค่อนข้างสะดวก ที่อยู่ใต้อยุธยา กรุงธนฯ กรุงเทพฯ และเพชรบุรี ประจวบฯ ลงไปอีก คือดินแดนที่ทุกวันนี้เรียกคาบสมุทรภาคใต้ เราคุ้นเคย และ คิดกันว่ามีแต่ภาคใต้เท่านั้นที่เชื่อมสองทะเลสองมหาสมุทรได้ และอดเกรงว่าถ้าขุดคลองเมื่อไร จะแยกภาคใต้เป็นสอง อันอาจนำไปสู่การแยกดินแดน นี่เราคิดแบบ”รับ” คิดแบบ “ปิด” คิดว่าความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยจะเกิดได้ก็ด้วยการเลิกใช้คาบสมุทรเพื่อเชื่อมโลก ไม่กล้ามองไกลออกสู่ทะเลและสมุทร ไม่อยากจะใช้ทะเลและสมุทร อยากใช้แต่ชายหาด เปรียบได้กับเอาถุงดำมาคลุมศีรษะเสีย เพื่อไม่ให้เห็นใคร ที่ใหญ่ ที่น่ากลัว เสียก็แล้วกัน จากชาติทางทะเลสำคัญของสุวรรณภูมิ จากที่คุมได้และเข้าถึงสองมหาสมุทรสำคัญของโลกในศตวรรษนี้ เราไม่กล้าคิดขุดคลองเชื่อม จากชาติที่จะเป็นทางผ่านของสินค้าและพลังงานทางทะเลที่เวลานี้มีปริมาณที่สูงมากแห่งหนึ่งของโลก เชื่อมโยงการค้าตะวันตกกับตะวันออกของโลก ระหว่างจีนหมายเลขสองของโลกและญี่ปุ่นหมายเลขสามของโลก เข้ากับอินเดียปัจจุบันหมายเลขหกของโลก เรารอทำแต่รถไฟความเร็วสูงหรือความเร็วปานกลาง ซึ่งแน่นอนนั่นก็สำคัญ แต่อย่าลืมว่าการค้าของทั้งโลกนั้น 85 เปอร์เซนต์เป็นการค้าผ่านทะเลและมหาสมุทร แล้ว เราในทุกวันนี้จะไม่กล้าคิดทำคลองใหญ่เชื่อมสองสมุทรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ในขณะนี้ได้อย่างไร ฟังดูเหมือนเรื่อง”ขุดคลอง” เพื่อเชื่อมสมุทรนั้นเป็นเรื่องใหม่ หรือ การเป็นชาติอำนาจทางทะเลนั้นจะเป็นเรื่องใหม่ หามิได้ ครับ ขอย้ำเตือน สยามเราครั้งหนึ่ง ก่อนที่ฝรั่งอาณานิคมจะรุกเข้ามา เป็นชาติอำนาจทางทะเลที่สำคัญแห่งหนึ่งทีเดียว เราคิดขุดคลองกระมาตั้งแต่สมัยพระนารายณ์แล้ว อยุธยาเราคุมสองฝั่งคาบสมุทรไทยได้จนเกือบหมด ตั้งแต่ทะวาย-อยุธยา ลงมาถึง มะริด และตะนาวศรี-เพชรบุรี และประจวบ และ ลงมาเรื่อยๆ จนถึงสองฝั่งของคาบสมุทรภาคใต้ อันที่จริง การเดินทางหรือการขนข้าวของข้ามคาบสมุทรคือการคุมหรือเชื่อมต่อสองทะเลสองสมุทรของคนไทยแต่ดั้งเดิม และปัจจุบันนี้ จะเชื่อมต่อการเดินทะเลสองฝั่งด้วยการเชื่อมต่อทางบกอย่างแต่เดิมนั้น ก็ยังทำได้ พอได้ แต่การขุดคลองใหญ่สมัยใหม่ อาจจะไม่ใช่ขุดคลองเดียวเสียด้วย หรือขุด ที่เดียวเท่านั้น ก็ย่อมน่าคิด ย่อมน่าพยายาม นี่ย่อมจะเป็นการคิดเชิง”รุก” ในทางภูมิ-รัฐประศาสนศาสตร์บ้าง หลังจากเอาแต่คิด”รับ” มาร่วมร้อยปี ทำอะไรเชิง”เปิด” กันเสียบ้าง หลังจากถูก”ปิดทะเล ปิดสมุทร ”โดย “ฝรั่งอาณานิคม” มานาน จนทุกวันนี้ ชาติที่มีถึงสองทะเลและสองมหาสมุทรชาติชาตินี้ ก็ยังพึงพอใจกับการขนสินค้าประดามีใส่เข้าไปในเรือฟีดเดอร์ เพื่อทะยอยส่งต่อไปยังเรือเดินสมุทรใหญ่ที่สิงคโปร์ ถึงเวลาแล้วหรือยังครับ ที่เราจะหวลคิดถึงสยามแห่งอดีต อันยิ่งใหญ่ เร่งทำให้คาบสมุทรภาคใต้กลับมาเป็นทางสายใหญ่ของการเดินทะเลเอเชียและโลกอีกครั้งหนึ่ง เราจะไม่อาย “บรรพบุรุษ” กันเลยหรือ ที่แทบไม่ได้ใช้สองทะเล-สองมหาสมุทร และไม่ได้ใช้คาบสมุทรอันยาวเหยียดของเราในการเดินทะเลที่สำคัญเลย ทำไมลูกหลานสยามเราจึงพอใจใช้แค่หาดทรายชายทะเลเท่านั้น. https://www.thaipost.net/main/detail/5721 ขุดคลอง, คอคอดกระ, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์สยาม, สยาม, เอนก เหล่าธรรมทัศน์ TRUE TRUE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180325/image_big_5ab71958661c3.jpg