55127 21/01/2020 15:42 21/01/2020 15:42 โพสต์สุดท้ายของ'สรยุทธ'ผมยอมรับ เตรียมใจไว้แล้ว ไม่เคยคิดหนีเพราะนั่นจะเท่ากับไม่เคารพกฎหมาย <p></p> <p>21 ม.ค.63- ทีมงานของนายสรยุทธ สุทัศนะจินดา อดีตพิธีกรรายการข่าวชื่อดัง และกรรมการผู้จัดการ บจก.ไร่ส้ม ได้โพสต์อินสตราแกรมส่วนตัว sorrayuth9111 ของนายสรยุทธ ที่ได้เขียนไว้ก่อนฟังคำพิพากษาคดีบริษัทไร่ส้ม ว่า</p> <p>&ldquo;ไม่ว่าผลคำพิพากษาวันนี้จะออกมาอย่างไร ผมยอมรับ เตรียมตัวเตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับชีวิตผมจากนี้เอาไว้แล้ว 2 ศาลพิพากษาว่าผมผิด พิพากษาคุกผม 13 ปี 4 เดือน ผมรู้ว่ามันคงยากที่จะหวังให้ศาลฎีกาพิพากษากลับให้ผมได้รับอิสรภาพ ผมได้ต่อสู้ตามกระบวนการยุติธรรมมาอย่างครบถ้วนแล้วผลออกมาอย่างไรผมก็ต้องยอมรับ</p> <p>ผมได้พยายามแสดงให้เห็นว่า ไร่ส้ม โฆษณาเกินในขณะที่ อสมท. โฆษณาเกินมากยิ่งกว่า โดยไร่ส้มไม่เคยไปเบียดบังเวลาโฆษณา ของ อสมท. แต่เมื่อเห็นว่าสถานีเป็นเจ้าของเวลา จะทำอะไรก็ได้ผมก็ยอมรับ</p> <p>กระบวนการโฆษณา ไม่เคยมีการปกปิด และถึงจะต้องการปกปิด ก็ปกปิดไม่ได้โดยเจ้าหน้าที่ธุรการเพียงคนเดียว โดยมีกระบวนการที่เปิดเผยเกิดขึ้นต่อเนื่องเรื่อยมาเกินกว่า 500 ครั้งเจ้าหน้าที่คนนี้ได้รายงานต่อผู้บังคับบัญชาแล้วผ่านใบคิวโฆษณาทุกวัน แต่เมื่อเห็นว่าโฆษณาเกินปกปิดได้ ผมก็ต้องยอมรับ</p> <p>การจ่ายเช็คทั้ง 6 ฉบับมีที่มาที่ไปว่าเป็นการจ่ายค่าจ้างเพื่อให้ทำงานเกี่ยวกับการขายโฆษณา มีการหักภาษี ณ ที่จ่ายอย่างครบถ้วน ยอดเงินเป็นเศษสตางค์ และตัวเลขไม่ได้มีความสัมพันธ์กับโฆษณาเกินเลย แต่เมื่อเชื่อว่าเป็นการจ่ายสินบนผมก็ต้องยอมรับ</p> <p>เงินค่าโฆษณาเกิน 138ล้าน ผมได้ชำระให้ อสมท. ไปครบถ้วนแล้วตั้งแต่ยังไม่เกิดคดีความเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่า ผมไม่ทำให้อสมท. เสียหาย แต่เมื่อมันชดใช้สิ่งที่เห็นว่าผิดไปแล้วไม่ได้ผมก็ยอมรับ</p> <p>ผมยอมรับคำพิพากษา โดยไม่เคยคิดว่าจะหลบหนี เพราะนั่นจะเท่ากับผมไม่เคารพกระบวนการของกฎหมายบ้านเมืองที่ผมเกิดและเติบโตมา แน่นอนว่าผมย่อมกลัวการติดคุกติดตาราง แต่ชีวิตผมไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง ไม่ได้สุขสบาย ไม่เคยลำบากตรากตรำ จนจะไปใช้ชีวิตในเรือนจำไม่ได้หรืออยู่ลำบากไม่ได้ บางทีระหว่างที่ผมใช้ชีวิตทำงานมาร่วม 30 ปีถ้าพูดถึงความยากลำบากทางกาย อาจจะลำบากกว่าการใช้ชีวิตในเรือนจำ แต่สำคัญที่ร่วม 30 ปีนั้นผมมีอิสรภาพ</p> <p>ร่วม 30ปี ผมไม่เคยได้นอนหลับเต็มอิ่ม ทำงานที่ผมรักตลอดทั้งวัน ไม่มีวันหยุด เพียงแต่ทุกวันที่ตื่นไปทำงาน ผมไม่เคยรู้สึกว่าผมไปทำงาน ผมแค่ตื่นออกไปใช้ชีวิตของผม แม้จะยากลำบากทางกาย แต่ผมก็สุขใจในแบบของผมเสมอมา</p> <p>กุมภาพันธ์ปี 2559 ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาผมและผมต้องหยุดทำงานที่ผมเคยทำมาทุกวัน ทั้งที่ศาลยังไม่ได้มีคำพิพากษาถึงที่สุด ใครไม่เป็นผมคงไม่รู้ว่ามันทุกข์ทรมานขนาดไหนกับการต้องตื่นขึ้นมาทุกวันแล้วไม่ได้ออกไปใช้ชีวิตของผมอย่างที่เคย</p> <p>ช่วงนั้น ผมไม่กล้าแม้กระทั่งเปิดโทรทัศน์ อย่าว่าแต่รายการที่ตัวเองเคยทำ เพราะถ้าต้องเห็นสิ่งที่ผมรักและเคยทำมาตลอด มันจะหยุดน้ำตาของตัวเองไม่ได้ ผมทำได้อย่างเดียวคือ พยายามลืมชีวิตที่เคยเป็นมา</p> <p>สำหรับผม การต้องหยุดทำงาน เหตุเพราะคำพิพากษาของสังคม คือความทุกข์ทรมานที่สุดครั้งหนึ่งของชีวิต เพราะคือการห้ามผม ใช้ชีวิตไม่ใช่แค่การห้ามผมทำอาชีพของผม อิสรภาพในการใช้ชีวิตของผมหมดไปตั้งแต่เมื่อ 4 ปีก่อนแล้ว</p> <p>ผมติดคุกสังคมมา 4 ปีแล้วตลอด 4 ปีของการต่อสู้คดีก็ไม่เคยมีความสุขเลยแม้แต่วันเดียวความรู้สึกเสมือนยิ่งสู้ยิ่งแพ้ แต่ก็ต้องสู้</p> <p>วันนี้ผมคงติดคุกตามคำพิพากษาของศาลสูงสุดความยากลำบากเดียวคือ ทำใจ ซึ่งผมยังไม่รู้ว่าจะทำได้ขนาดไหน จะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ที่จะทำความคุ้นเคยกับมัน แต่ที่สุดผมก็ต้องยอมรับให้ได้</p> <p>ชีวิตต้องดำเนินต่อไป อย่างน้อยวันนี้ชีวิตผมก็จะได้เริ่มต้นใหม่เสียที แม้จะต้องเริ่มต้นจากติดลบอยู่ในคุกตะราง จุดต่ำสุดของชีวิต แต่ก็ได้เริ่มต้นซึ่งมันจะมีวันหนึ่งในที่สุดที่จะได้นับหนึ่งใหม่</p> <p>ขอบคุณทุกคนที่เจอกันก็เข้ามาจับมือให้กำลังใจไม่ได้เจอกันก็ส่งกำลังใจมาให้ จนกว่าจะมีโอกาสพบกันใหม่ครับ</p> <p>สรยุทธ สุทัศนะจินดา</p> <p>21 มกราคม 2563&rdquo; &nbsp;</p> https://www.thaipost.net/main/detail/55127 คดีไร้ส้ม, ติดคุก, สรยุทธ สุทัศนจินดา TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200121/image_big_5e26b51117cb5.jpg