13073 10/07/2018 00:01 10/07/2018 00:01 ดังแบบยั่งยืน ถาวร       ก็คงต้องขอแสดงความดีใจ...ต่อ 4 หมูป่า ที่ถูกทยอยเอาตัวออกจากถ้ำ อย่างเป็นไปด้วยดี แต่พร้อมๆ กันนั้น...คงหนีไม่พ้นต้องแสดงความเสียใจต่อญาติมิตร ครอบครัวผู้เสียสละ อย่าง จ่าแซม หรือ จ่าเอกสมาน กุนัน ผู้พร้อมเอาชีวิตเข้าแลกกับความอยู่รอด ปลอดภัย ของทั้ง 13 หมูป่า ชีวิตมันก็เป็นเช่นนี้นั่นแหละทั่น คือมีทั้งดีใจ-เสียใจ ควบคู่กันไปเสมอๆ...                                                                   -------------------------------------------------------       ด้วยเหตุนี้...ระหว่างที่ดีใจ ก็พึงรั้งๆ สติ เอาไว้มั่ง มองให้เห็นถึงความเสียใจ ที่มันเป็นสิ่งซึ่งต้องดำเนินควบคู่ไปกับความดีใจ เหมือนความสุขที่มักต้องสอดแทรกความทุกข์ปะปนเอาไว้ด้วย เผื่อจะได้เห็นถึงโอกาสแห่งความสุข ที่มันไม่ถึงกับทุกข์จนเกินไป หรือ สุข แบบที่อภิมหาพระ อย่าง ท่านพุทธทาสภิกขุ ท่านเคยชี้แนะ ชี้นำ เอาไว้ ว่าหมายถึง ทุกข์ที่พอรับได้ อันนั้นนั่นแหละ ถึงจะเป็นสุขแบบยั่งยืน ถาวร ไม่ใช่แค่วูบๆ ไหวๆ ขึ้นๆ ลงๆ ไปตามกระแส...                                                                    -----------------------------------------------------       ก็เอาเป็นว่า...ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลกลใด งานนี้....ทีม 13 หมูป่าอะคาเดมี ได้กลายเป็นตัวโฆษณา ประชาสัมพันธ์ประเทศไทย ให้ดังระเบิดเถิดเทิงไปทั่วทั้งโลกแล้วจริงๆ เรียกว่า...ดังกว่า บอลไทยไปบอลโลก ไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า แต่ก็นั่นแหละ...การดังในทางที่ดีได้แบบยั่งยืน ถาวรนั้น คงต้องอาศัยอะไรต่อมิอะไรอีกเยอะ ทั้งในทางการเมือง เศรษฐกิจ วิถีชีวิตของผู้คนในสังคม ที่ยังต้องควานหาความเสียสละ ความร่วมมือ ร่วมใจ ที่อาจหนักหน่วงซะยิ่งกว่าฉากสถานการณ์บริเวณถ้ำหลวง นางนอน อีกประมาณร้อยเท่า พันเท่า เป็นอย่างน้อย...                                                                    -----------------------------------------------------       ยังต้องการ ฮีโร่ ในแทบทุกๆ วงการ และยังต้องหาทางประคับประคองฮีโร่ ไม่ให้ต้องกลายสภาพเป็น ฮีโร่มัยซินเด้อ เอาง่ายๆ หรือยังต้องหาทางทำให้ คนดีมีโอกาสเข้ามามีบทบาท และ ขจัดขัดขวางไม่ให้คนไม่ดีขึ้นมามีอำนาจ อีกหลายยก หลายสมัยเผลอๆ...จนกระทั่งสมัยที่บรรดาหมูป่าอะคาเดมีเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ อาจยังคงไม่แล้วเสร็จเอาเลยก็ไม่แน่!!! เพราะแม้คนดีจะมีอยู่ทั่วไปในทุกๆ วงการ แต่บรรดาคนไม่ดีก็พร้อมที่จะสอดแทรกเข้ามาผสมผสาน และที่สำคัญเอามากๆ ก็คือ การแยกแยะความแตกต่างระหว่างคนดี-คนไม่ดีนั้น มันก็ยังเป็นอะไรที่ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศซะเหลือเกิน...                                                                     --------------------------------------------------------       ด้วยเหตุนี้...ถ้าหากผู้คนในสังคมยังคงวูบๆ ไหวๆ ยังขึ้นๆ ลงๆ ไปตามกระแส ไม่ได้รั้ง สติ เอาไว้ให้มั่น จนสามารถเปิดโอกาสให้ ปัญญา เติบโตขึ้นมาได้อย่างมั่นคง แข็งแรง อันนี้...ก็คง ฮีโร่มัยซินเด้อ กันไปตลอด คือคงต้องหนุมานถวายแหวน จระเข้ฟาดหาง หรือหักงวงไอยรา จนกว่าจะเข้าตากรรมการ หรือกว่าจะน็อกกันกลางอากาศ ถึงมีสิทธิ์ได้รับรางวัลอภินันทนาการจากฮีโร่มัยซิน หรือจากแอนตาซิล ก็แล้วแต่ พูดง่ายๆ ว่า...กว่าคนดีจะขึ้นมามีบทบาท หนีไม่พ้นต้องฝ่าด่านอำนาจ ฝ่าเครือข่ายอิทธิพลของคนไม่ดี รวมทั้งฝ่าฟันต่อความไม่เข้าใจของผู้คนในสังคม ที่ยังขาดมาตรฐานในการแยกแยะความดี-ความไม่ดี ออกจากกันให้เบ็ดเสร็จ เด็ดขาด...                                                                      ------------------------------------------------------       เรียกว่าขนาด พระ ที่ถือเป็นผู้กำหนดมาตรฐานความดี-ความไม่ดี โดยมีขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ หรือมีถ้อยคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นตัวรองรับ ไปๆ-มาๆ ยังแทบแยกไม่ออก ว่าองค์ไหนไหว้ได้-ไม่ไหว้ได้ เอาเลยถึงขั้นนั้น ถึงพยายามทำใจว่าถือเป็นการ ไหว้จีวร แต่ถ้าหากหลวงพี่ หลวงพ่อ ท่านหันไป รับทรัพย์ เป็นสิบร้อย ร้อยล้าน พันล้าน เผลอๆ ถึงหมื่นล้านก็ยังมีอันนี้...ยังไงๆ ก็คงทำใจไม่ไหว การ ปฏิรูปพระ ที่กำลังอุบัติขึ้นมา ณ ช่วงขณะนี้ จึงอาจถือเป็นการช่วยให้การกำหนดมาตรฐานความดี-ความไม่ดี พอได้ชัดเจน แน่นอน ขึ้นมามั่ง แต่จะไปได้ถึงขั้นไหนต่อขั้นไหน คงไม่ได้ขึ้นอยู่กับ พระ โดยลำพังแต่เพียงเท่านั้น แต่ยังต้องขึ้นอยู่กับ ฆราวาส อย่างเราๆ-ทั่นๆ ว่าจะ เข้าถึง-เข้าใจ ในสิ่งที่เรียกว่า ธรรมะ มาก-น้อยเพียงใด???                                                                      ---------------------------------------------------------       ธรรมะที่มี สติ นั่นแหละ...เป็นเครื่องเหนี่ยว เครื่องรั้ง ในทุกๆ เรื่อง ทุกๆ กรณี จนก่อให้เกิด ปัญญา ในการใคร่ครวญ พิจารณาในแต่ละเรื่อง หรือทุกๆ เรื่อง ได้อย่างกระจ่างแจ้ง ชัดเจน ไม่วูบๆ ไหวๆ เลื่อนๆ ไหลๆ ไปตามกระแส โดยเฉพาะ กระแสโลก ที่มันมีฤทธิ์ มีเดช มีอำนาจ อิทธิพล ระดับสามารถหันซ้าย-หันขวาแต่ละประเทศ ไม่ว่าประเทศเล็ก ประเทศน้อย หรือประเทศใหญ่ๆ ก็ตามแต่ จนส่งผลให้ โลกาใกล้จะวินาศ เต็มที ประเทศไทยแลนด์ แดนสยาม ของหมู่เฮา ซึ่งย่อมไม่ได้มีที่ตั้งอยู่บนอวกาศ จะมีสิทธิ์ดำรง รักษา ความเป็นชาติบ้านเมือง ไม่ให้ตกเหว ตกนรก ตามใครต่อใครไปด้วย สามารถสุข สงบ ร่มเย็น เพราะทุกข์น้อย หรือเพราะไม่ถึงกับทุกข์ยากลำบากจนเกินไป ได้อย่างยั่งยืน ถาวร หรือไม่-เพียงใด อันนี้...ก็ขึ้นอยู่กับว่า ศีลธรรมจะกลับมา สู่สังคมไทยได้มาก-น้อยเพียงไหน นั่นแล...                                                                        ----------------------------------------------------       ด้วยเหตุนี้...ไม่ว่าเกิดฉากเหตุการณ์แบบไหน อย่างไร ขึ้นมาก็ตามแต่ พึงอาศัย สติ และ ปัญญา นั่นแหละ เพ่งพินิจ พิจารณาใคร่ครวญกันไปตามสภาพ อย่าดีใจจนเกินไป และอย่าเสียใจจนเกินไป ยิ่งถ้ามองให้ทะลุถึงขั้นว่า...ด้วยเหตุเพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้ สิ่งนี้จึงเป็นไป หรือเพราะ มันเป็นเช่นนั้นเอง อันนี้รับรองว่า...ไทยแลนด์คงสู้ๆ ต่อไปได้อีกต่อเนื่อง ยาวนาน...                                                                          ------------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้...จาก John Stuart Mill (อีกครั้ง)... I have learned to seek my happiness by limiting my desires, rather than in attempting to satisfy them.- ข้าพเจ้าเรียนรู้ที่จะแสวงหาความสุขด้วยการจำกัดความอยากของข้าพเจ้า แทนที่จะพยายามสนองตอบต่อความอยากนั้นๆ...                                                                            -------------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/13073 13 หมูป่าอะคาเดมี, ฆราวาส, จ่าเอกสมาน กุนัน, ท่านขุนน้อย, ธรรมะ, บอลไทยไปบอลโลก, ปัญญา, พระ, สติ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg 8570 06/05/2018 00:01 06/05/2018 00:01 ธรรมะว่าด้วยความรัก-ความเมตตา (1)         สุดสัปดาห์นี้...โดยสีสัน บรรยากาศ ดูๆ ออกจะไม่เหมาะกับการ เทศน์ ซักเท่าไหร่นัก เพราะขนาด พระ ที่ต้องถือว่าเป็น พระดี-พระแท้ อย่างไม่พึงต้องสงสัย ท่านยังอดไม่ได้ต้องสาด สากกะเบือบิน ใส่ คุณโยม บางราย ที่มีผู้เชื่อถือ ศรัทธา อยู่ไม่น้อย ในด้านการต่อต้านการทุจริตประพฤติมิชอบ ส่งผลให้ ฆราวาส ล้วนๆ ที่เป็นแค่ลูกศิษย์ พระพม่า มาโดยตลอด อย่างอันตัวข้าพเจ้าเอง มีสิทธิ์ ถูกถีบ ได้เสมอ ถ้าหากคิดไปสอด ไปเสือก อะไรกับเรื่องทำนองนี้... (2)         แต่ก็ด้วยเหตุที่ ธรรมะ นั้น...เป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือกาลและโอกาส เป็น อกาลิโก จะไปรอจังหวะ เวลา แล้วถึงจะค่อย เทศน์ มันคงไม่ถูกเรื่องกันซักเท่าไหร่นัก ด้วยเหตุนี้...คงต้องถือซะว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ ลองเสี่ยงมือ เสี่ยงตีน ไปหยิบเอา ธรรมะ ที่น่าจะสอดคล้องกับความเป็นไปของบรรยากาศ มานำเสนอให้เกิดข้อคิด ข้อพิจารณา สำหรับบรรดา ผู้ใฝ่ธรรม ทั้งหลาย นั่นก็คือธรรมะที่ว่าด้วย ความรัก หรือ ความเมตตา อะไรประมาณนั้น อันเป็นสิ่งที่ถือว่ามีความสำคัญเอามากๆ ไม่ว่าจะเป็น พระ หรือ คุณโยม ก็ตามแต่... (3)         สำหรับศาสนาพุทธเรานั้น...อาจไม่ได้เรียกว่า ความรัก แบบตรงไป-ตรงมา เพราะโดยคำศัพท์ คำนิยาม มันอาจกินความไปถึง เหตุปัจจัยแห่งทุกข์ ในรูปใด รูปหนึ่ง ประเภทความรักแบบหนุ่มๆ สาวๆ รักแบบก่อให้เกิดความห่วง ความผูกพัน ชนิดตัดไม่ได้-ขายไม่ขาด อันเป็น อารมณ์ ที่ออกไปทางคู่ๆ แบบบวก แบบลบ อะไรทำนองนั้น ท่านเลยหันไปใช้คำว่า ความเมตตา ความรักและปรารถนาดีอยากให้ผู้อื่นเป็นสุข กรุณา ความสงสารอยากจะให้เขาพ้นทุกข์ มุทิตา ความยินดี สรรเสริญ เมื่อเห็นผู้อื่นเป็นสุข อุเบกขา การวางใจเป็นกลาง ไม่เอนเอียงไปด้วยความรัก ความชัง กันแทนที่ อันปรากฏอยู่ในองค์ประกอบของธรรมะที่เรียกๆ กันว่า พรหมวิหาร 4 นั่นแล... (4)         โดยเฉพาะ ความเมตตา หรือความรักความปรารถนาดี อยากจะเห็นผู้อื่นเป็นสุขนั้น ท่านให้ความสำคัญเอาไว้ถึงขั้นสรุปไว้ในภาษาบาลีว่า โลโก ปัตถะมะภิกา เมตตา หรือ เมตตาธรรมค้ำจุนโลก ถึงขั้นนั้น ซึ่งว่าไปแล้ว...ไม่ว่าจะเป็นความเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ก็ตามแต่ สำหรับ ศาสนาคริสต์ แล้ว เขานำไปรวมไว้หมด ในคำศัพท์ คำนิยาม ที่เรียกว่า ความรัก ตามแบบฉบับของเขานั่นเอง ซึ่งก็คงไม่ใช่ความรักในแง่หนุ่มๆ-สาวๆ ความรักแบบที่ทำให้เกิดทุกข์ หรือความรักแบบที่ต้องจับคู่ บวกๆ ลบๆ ไปกับ ความชัง แต่อย่างใดไม่... (5)         ดังที่อัครสาวก เปาโล หรือท่าน พอล ท่านสรุปเอาไว้ในจดหมายที่ท่านเขียนไปถึงคริสตจักรเมือง โครินธ์ ฉบับที่หนึ่งนั่นแหละว่า ในสิ่ง 3 สิ่งที่ถือเป็นแก่นสาระ หรือเป็นหลักยึดของศาสนาคริสต์ อันได้แก่ 1.ความเชื่อ 2.ความหวัง และ 3.ความรักแล้ว ท่านเห็นว่าสิ่งที่เรียกว่า ความรัก ตามแบบฉบับของท่านนี่แหละ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด หรือยิ่งใหญ่ที่สุด ชนิดถึงกับต้องบรรยายสรรพคุณเอาไว้ว่า...“แม้ข้าพเจ้าพูดภาษาแปลกๆ ได้ เป็นภาษามนุษย์ก็ดี เป็นภาษาทูตสวรรค์ก็ดี แต่ถ้าปราศจากความรักเสียแล้ว ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนฆ้องและฉาบที่กำลังส่งเสียง” นี่...สำคัญถึงขั้นนั้น หรืออธิบายต่อว่า...“แม้ข้าพเจ้าจะเผยพระวจนะ (ธรรมะ) ได้ และเข้าใจในความล้ำลึกทั้งปวง มีความรู้ทั้งสิ้น กระทั่งมีความเชื่อมากพอที่จะยกภูเขาได้ แต่ถ้าหากไม่มีความรักแล้ว...ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย”... (6)         แต่ก็นั่นแหละ...ความรักตามแบบฉบับอัครสาวก เปาโล ที่ได้แจกแจงรายละเอียดตามมาเป็นข้อๆ ก็คงไม่ต่างอะไรไปจาก พรหมวิหาร 4 ของพุทธเรานั่นแล เช่น...ความรักคือความอดทนนาน และการกระทำคุณให้ หรือ ความรักนั้น...ไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตัวเองฝ่ายเดียว” และ “ความรักนั้น...ต้องไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด ไม่ชื่นชมยินดีเมื่อมีการประพฤติผิด แต่ชื่นชมยินดีเมื่อมีการประพฤติชอบ...” รวมทั้ง “ความรักทนได้ทุกสิ่งทุกอย่าง...แม้ความผิดของคนอื่น และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ... ฯลฯ (7)         สรุปเอาเป็นว่า...ไม่ว่า พุทธ หรือ คริสต์ ลองขึ้นชื่อว่าเป็น ธรรมะ แล้ว ย่อมต้องเป็นอะไร สากล เหมือนกันไปทั้งหมด ดังนั้น...สำหรับผู้ที่ ใฝ่ธรรมะ ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น พระ เป็น คุณโยม เป็น บาทหลวง, ฆราวาส หรืออะไรก็แล้วแต่ ถ้าหากอะไรมันแวบๆ เข้ามาทางประตู จนส่งผลให้ธรรมะในแง่ความเมตตา หรือความรัก ต้องพรั่งพรูออกไปทางหน้าต่างจนได้ ก็คงต้องขออนุญาต เทศนา เอาไว้ ณ ที่นี้ว่า...เย็นไว้โยม หรือ เย็นไว้พระ ก็แล้วกัน และอย่าถึงกับหันรุมมา ถีบ ลูกศิษย์พระพม่า อย่างอันตัวข้าพเจ้าเอง ที่ด้วยแรงผลักดันของธรรมะ ทำให้อดมิได้ที่จะต้อง เสือก เอาไว้ ณ ที่นี้ด้วยเทอญ์ญ์ญ์ญ์...   https://www.thaipost.net/main/detail/8570 ฆราวาส, ทรรศนะ, ธรรมะ, ผู้ใฝ่ธรรม, พรหมวิหาร 4, พระ, พระพม่า, มุทิตา, ศาสนาคริสต์, อกาลิโก, เทศน์, เมตตาธรรมค้ำจุนโลก, โลโก ปัตถะมะภิกา เมตตา FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37687f6cada.jpg