97908 31/03/2021 17:37 31/03/2021 16:17 พลังสตรีที่สตูล : สร้างอาชีพจากภูมิปัญญาสมุนไพรพื้นบ้าน เย็บกระเป๋าส่งขายเศรษฐีดูไบสร้างรายได้เดือนละ 2 ล้านบาท     สตูล /  กลุ่มสตรีในอำเภอควนโดน จ.สตูล  รวมกลุ่มกันสร้างอาชีพจากภูมิปัญญาพื้นบ้าน  โดย ‘วิสาหกิจชุมชนกลุ่มนวดแผนไทยและผลิตภัณฑ์บ้านทุ่งพัฒนา’ นำสมุนไพรในท้องถิ่นมาทำลูกประคบ  ยาหม่อง  ขี้ผึ้ง  น้ำมันไพล  ฯลฯ  และนวดแผนไทย  นวดฝ่าเท้า สร้างรายได้ให้สมาชิก  ขณะที่กลุ่ม ‘ดาหลาปาเต๊ะ’ รับออร์เดอร์ผลิตกระเป๋าผ้ามัดย้อมจากสีธรรมชาติ-ผ้าปาเต๊ะส่งไปขายที่สหรัฐอาหรับเอมิเรสต์เดือนละ 1,500 ชุด  ทำรายได้กว่า  2 ล้านบาทต่อเดือน           ตำบลควนสตอ  อ.ควนโดน  จ.สตูล  อยู่ห่างจากตัวจังหวัดมาทางทิศเหนือประมาณ 23  กิโลเมตร  มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 31 ตารางกิโลเมตร  มี 10 หมู่บ้าน  ประชากรประมาณ  8,300 คน  ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม  ประกอบอาชีพเกษตรกร  ปลูกข้าวเอาไว้กินในครอบครัว  พืชเศรษฐกิจคือยางพารา  ทำสวนผลไม้  ปลูกพืชผักสวนครัว  และเลี้ยงสัตว์  เช่น  วัว  แพะ แกะ  ไก่  ฯลฯ ‘ใบหนาด-ไมยราบ’ ภูมิปัญญาจากบ้านทุ่งพัฒนา           มารีหยา  อุสนุน  ประธานสภาองค์กรชุมชนตำบลควนสตอ  อ.ควนโดน  จ.สตูล  ในฐานะผู้นำกลุ่ม ‘วิสาหกิจชุมชนกลุ่มนวดแผนไทยและผลิตภัณฑ์บ้านทุ่งพัฒนา’ หมู่ที่ 10 เล่าว่า  กลุ่มอาชีพนวดแผนไทยเริ่มก่อตั้งในปี 2549  เพราะเห็นว่าเมื่อเสร็จจากงานประจำวันในครอบครัวแล้วแม่บ้านจะมีเวลาว่าง  ตนจึงชักชวนแม่บ้านประมาณ 7-8  คนไปอบรมการนวดแผนไทยจากศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนอำเภอควนโดน  รวมทั้งอบรมเรื่องการใช้สมุนไพรพื้นบ้านมาทำลูกประคบแก้ปวดเมื่อยร่างกาย   ทำยาหม่อง  ขี้ผึ้งไพล  น้ำมันไพร  ฯลฯ           “เมื่อผ่านการฝึกอบรมแล้ว  เราจึงเริ่มทำเป็นอาชีพ  โดยเปิดนวดแผนไทย  นวดฝ่าเท้า  ให้แก่ชาวบ้านในหมู่บ้านก่อน  หลังจากนั้นเราจึงเริ่มนำสมุนไพรมาทำเป็นลูกประคบ  และทำเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ  โดยใช้วิธีการลงหุ้นจากสมาชิกคนละ 100 บาท  เพื่อเอามาซื้อสมุนไพรและอุปกรณ์ต่างๆ  ตอนหลังเมื่อมีงานออกร้านในจังหวัดหรือในอำเภอ  เราก็จะไปออกบูธเปิดนวดแผนไทย  นวดฝ่าเท้า  รวมทั้งเอาผลิตภัณฑ์ของกลุ่มไปขายด้วย”  มารีหยาบอกความเป็นมาของกลุ่ม   สมุนไพรต่างๆ ที่นำมาทำลูกประคบ                     สำหรับสมุนไพรที่ใช้นั้น  มารีหยาบอกว่า  จะซื้อสมุนไพรที่สมาชิกปลูกหรือคนเฒ่าคนแก่ที่ไม่มีรายได้ใช้พื้นที่ว่างรอบๆ บ้านปลูกสมุนไพรแล้วเอามาขายให้กลุ่ม  เป็นสมุนไพรพื้นบ้านที่ไม่ใช้สารเคมี  เช่น  ไพล  รับซื้อหัวสดกิโลกรัมละ 50 บาท  มีสรรพคุณ  บรรเทาปวดกล้ามเนื้อ  เส้นเอ็น  ช่วยขับโลหิตและกระจายเลือดเสีย  ขมิ้นชัน  รับซื้อกิโลฯ ละ 25  บาท  มีสรรพคุณมากมาย  หากนำมาใช้ทำลูกประคบจะช่วยลดอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ  ลดการบวมช้ำ  ฯลฯ  ส่วนสินค้าเด่นของกลุ่ม  คือลูกประคบไพล  และยาหม่องไพล            ลูกประคบไพล มีส่วนประกอบเป็นสมุนไพรสดหั่นหยาบ  คือ  1.หัวไพล  500 กรัม  2.ขมิ้นชัน  100 กรัม 3.ตะไคร้ 200 กรัม  4.ใบมะขาม 100 กรัม  5.ส้มป่อย 50 กรัม  6.ใบหนาด 50 กรัม  ผสมพิมเสนและการบูร  คลุกเคล้าให้เข้ากัน แล้วนำผ้าดิบมามัดให้เป็นลูกประคบ  ขนาดลูกละ 200 กรัม  ราคาจำหน่ายลูกละ 80 บาท  สามารถใช้ประคบได้ทั้งแบบสดและประคบแห้ง            หากประคบสดให้นำลูกประคบมานึ่งให้ร้อนจนสมุนไพรมีกลิ่นหอมระเหยออกมา  จากนั้นจึงนำลูกประคบมานวดเบาๆ บริเวณที่เจ็บปวดกล้ามเนื้อ  เส้นเอ็น   บวมช้ำ  หรือบริเวณที่ปวดเมื่อยร่างกาย  ทำให้ลดอาการเจ็บปวดต่างๆ  เลือดลมไหลเวียนสะดวกขึ้น  แบบประคบแห้ง  คือนำสมุนไพรที่หั่นแล้วไปตากแดดให้แห้ง  แล้วนำมาบรรจุถุงผ้า  สามารถเก็บได้นานหลายเดือน  เมื่อจะใช้จึงนำมานึ่งให้ร้อน   มารีหยา (ขวา)             มารีหยาบอกด้วยว่า  กลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มนวดแผนไทยและผลิตภัณฑ์บ้านทุ่งพัฒนา  ยังนำสมุนไพรในท้องถิ่นที่มีอยู่แล้วไม่ต้องซื้อ  เช่น  ใบหนาด (ชาวบ้านมีความเชื่อว่าใช้ป้องกันภูติผีได้) นำมาเป็นส่วนผสมของลูกประคบ  เพื่อช่วยบำรุงผิว  แก้ผดผื่นคัน  ฟกช้ำ แก้ปวดหลัง  เอว  ข้อ  ฯลฯ           ส่วนตำราแพทย์แผนไทย  ระบุว่า  ใบหนาด  มีกลิ่นหอมฉุน  มีรสเมาร้อน  แก้อาการเกร็งของกล้ามเนื้อ  เป็นยาห้ามเลือด  ยาเจริญอาหาร  แก้โรคไขข้ออักเสบ  แก้ไข้  ลดความดันโลหิต  ขับพยาธิ  ระงับประสาท  ขับลม  แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อ แก้ปวดท้อง  ขับเหงื่อ  ใช้ภายนอกบดเป็นผงใส่บาดแผล  แก้แผลอักเสบ  แก้กลากเกลื้อน  และแผลฟกช้ำ  ฯลฯ            ไมยราบ  (ชาวบ้านเรียกว่า “หนามงับ”  เพราะลำต้นมีหนาม  เมื่อเอานิ้วไปแหย่ใบจะหุบหรืองับนิ้ว)  ทางกลุ่มนำมาตากแห้งทำเป็น  ‘ชาไมยราบ’  ชงน้ำดื่ม  มีสรรพช่วยลดน้ำตาลในเลือด  แก้เบาหวาน  แก้ปวดเมื่อย  อ่อนเพลีย  ฯลฯ            “ปัจจุบันกลุ่มมีสมาชิก 10 คน  มีเงินหมุนเวียนประมาณ 60,000 บาท  โดยสมาชิกจะมาช่วยกันผลิตสมุนไพรและลูกประคบเพื่อขายออนไลน์และเอาไปออกร้านทั้งในอำเภอและจังหวัด  โดย อบจ.สตูลช่วยสนับสนุน  มีเก้าอี้สำหรับให้ลูกค้านอนนวด 20 ตัว  คิดราคานวดแผนไทยและนวดฝ่าเท้า 45 นาที  100 บาท            ตอนนี้สินค้าขายดีก็คือลูกประคบ  ราคาลูกละ 80 บาท  จะผลิตครั้งหนึ่งประมาณ 150 ลูก  และยาหม่องไพล  ใช้ถูทา  แก้ปวดเมื่อย  ใช้ดมแก้วิงเวียน  ผลิตครั้งละ 200 ขวด  ราคาขายขวดละ 30 บาทและ 60 บาท  ทำให้สมาชิกมีรายได้เสริมเดือนละหลายพันบาท  และยังช่วยให้ผู้สูงอายุในตำบลประมาณ 30 คน  มีรายได้จากการปลูกสมุนไพรขายด้วย”  มารีหยา  ประธานกลุ่มวิสาหกิจฯ กล่าว     ‘กลุ่มดาหลาปาเต๊ะ’ ผลิตกระเป๋าจากผ้ามัดย้อมสีธรรมชาติ ส่งขาย ‘ดูไบ’ เดือนละ 1,500 ชุด  ทำรายได้กว่า 2 ล้านบาท           “ปาเต๊ะ” หรือ “บาติก” (Batik)  เป็นภาษาชวา  ใช้เรียกผ้าที่มีลวดลายที่เป็นจุด  คำว่า “ติก” มีความหมายว่า เล็กน้อย  หรือจุดเล็กๆ   ผ้าปาเต๊ะจึงหมายถึงผ้าที่มีลวดลายเป็นจุด ๆ  ซึ่งมาจากกรรมวิธีการทำผ้าปาเต๊ะหรือทำผ้าบาติกนั่นเอง  ลวดลายของผ้าปาเต๊ะจะเลียนแบบมาจากธรรมชาติ  เช่น  ต้นไม้  ดอกไม้   รูปเลขาคณิตต่าง ๆ  ปัจจุบันนิยมทำลวดลายท้องทะเล  คลื่น  ปะการัง  และสัตว์ทะเลต่างๆ            กลุ่มดาหลาปาเต๊ะ  อ.ควนโดน  เริ่มรวมกลุ่มในปี 2547  จากแกนนำที่เป็นครูสอนอาชีพตัดเย็บเสื้อผ้า  รวบรวมแม่บ้านให้มาทำอาชีพตัดเย็บเสื้อผ้าขาย  ในช่วงแรกจะเน้นผ้าคลุมศรีษะ  ผ้าละหมาด  หรือชุดแต่งกายตามหลักศาสนาอิสลาม  ต่อมาในปี 2559  มีอาจารย์จากวิทยาลัยชุมชนสตูลมาสอนให้ตัดเย็บกระเป๋าผ้าเพื่อใส่เอกสาร  เมื่อเห็นว่ากลุ่มผลิตงานออกมาได้ดี  มีคุณภาพ  จึงว่าจ้างให้กลุ่มผลิตกระเป๋าเอกสารจำนวนประมาณ 1,600  ใบ  กลุ่มจึงเริ่มขยายตัว  เปิดให้ชาวบ้านที่มีฝีมือด้านการตัดเย็บเข้ามารับงานไปทำต่อ           ฟาติมะ  วัฒนา  เหรัญญิกกลุ่มดาหลาปาเต๊ะ  บอกว่า  ตอนนี้กลุ่มมีสมาชิกประมาณ 40 คน  คนที่มีจักรเย็บผ้าของตัวเองก็จะนำงานไปทำที่บ้าน  บางส่วนก็จะมาเย็บที่กลุ่ม  มีจักรเย็บผ้า 20 ตัว  แบ่งงานกันทำตามความถนัด  และสมาชิกจะต้องออมเงินเข้ากลุ่มเดือนละ 100 บาทเพื่อเป็นกองทุน  นำมาช่วยเหลือสมาชิกในยามเจ็บป่วย  หรือคลอดบุตร (วงเงินแล้วแต่คณะกรรมการ 7 คนจะพิจารณา)  ปัจจุบันกลุ่มมีเงินกองทุนประมาณ 80,000 บาท (เงินออมทรัพย์ 40,000 บาท  เงินลงหุ้น 40,000 บาท)          ฟาติมะบอกจุดเด่นของกลุ่มดาหลาปาเต๊ะว่า  เสื้อผ้าและของใช้ที่กลุ่มผลิตจะเน้นผ้ามัดย้อมที่มาจากสีธรรมชาติ  โดยใช้ต้นไม้ในท้องถิ่นนำมาหมักทำสีมัดย้อมเสื้อผ้า  เช่น  ขมิ้น  ให้สีเหลืองเข้ม  ใบกระท้อน  ให้สีไม้โอ๊ค  ใบสะตอ  ให้สีเขียวแกมเหลือง  จำปาดะ  ให้สีเหลืองแกมแดง  ฯลฯ ส่วนข้อดีของสีธรรมชาติ  คือ  ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้ใช้  หาได้ง่ายในท้องถิ่น  ไม่ต้องซื้อเหมือนสีเคมี   ฟาติมะกับสีธรรมชาติที่พร้อมใช้และการย้อมสีผ้า             “อัตลักษณ์ของอำเภอควนโดนคือ ‘จำปาดะ’ กลุ่มดาหลาจึงเอาเปลือกและแก่นของต้นจำปาดะมาทำสีมัดย้อม  ให้สีเหลืองแกมแดง  โดยเราจะเอาไม้จำปาดะมาสับเป็นชิ้น  นำมาต้มเพื่อให้ได้สีออกมา  จากนั้นจึงเอาน้ำสีที่ได้มาเก็บใส่ขวด  เวลาใช้จะเอาไปต้มในกะละมัง  ใส่เกลือเพื่อให้สีคงทน  เอาผ้าที่จะย้อมสีลงไปต้มนานประมาณ 15 นาที  แล้วเอามาล้างน้ำเย็น  3 น้ำ  น้ำสุดท้ายเป็นน้ำด่างสนิมเหล็ก  เพื่อให้สีย้อมติดทนทาน  สีไม่ลอก  ไม่จาง”  ฟาติมะบอกเคล็ดลับ  และเผยว่า  วิธีทำน้ำด่างสนิมจะเอาเศษเหล็ก หรือตะปูที่เป็นสนิมมาแช่น้ำอย่างน้อย 3 เดือน  ยิ่งแช่นานก็จะทำให้ผ้าที่ย้อมสีมีความทนทานมากขึ้น   ผ้ามัดย้อมที่ได้จากสีของต้นจำปาดะ (คล้ายขนุนแต่เนื้อจะเละกว่า  นิยมนำมาชุบแป้งทอด)             ปัจจุบันกลุ่มดาหลาปาเต๊ะ  ผลิตเสื้อผ้าผู้หญิง  ผู้ชาย  ผ้าพันคอ  กระเป๋าสะพาย  กระเป๋าใส่เงิน  รองเท้าผ้า  หรือผลิตตามคำสั่งซื้อ  ใช้ผ้ามัดย้อมที่ตัดเย็บเอง  และผ้าลายปาเต๊ะที่ผลิตมาจากโรงงาน   ราคาจำหน่ายตั้งแต่ 100 - 2,500 บาทต่อชิ้น   ส่วนสมาชิกที่มาช่วยกันตัดเย็บจะได้รับค่าแรงเป็นชิ้น  เฉลี่ยต่อเดือนคนหนึ่งจะมีรายได้ตั้งแต่ 4,000 บาทขึ้นไป   จนถึง 10,000-20,000 บาท  ตามความสามารถของฝีมือและจำนวนงานที่ทำ  และกลุ่มจะหักกำไรจากการขายจำนวน 10 % เข้ากองทุนเพื่อเป็นทุนหมุนเวียน           ฟาติมะบอกด้วยว่า  ในช่วงปี 2563 ที่ผ่านมา   มีนักธุรกิจไทยที่ค้าขายกับประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ว่าจ้างให้กลุ่มผลิตกระเป๋าสะพายส่งไปจำหน่ายที่เมืองดูไบซึ่งเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศ  โดยผลิตกระเป๋าเป็นเซ็ต   จำนวน 1,500 เซ็ตต่อเดือน  1 เซ็ต  ประกอบด้วย  กระเป๋าสะพายใบใหญ่  กระเป๋าใส่เงิน  กระเป๋าใส่เศษสตางค์  กระเป๋าใส่เครื่องสำอาง  และกระเป๋าใส่พวงกุญแจ   ตัวอย่างกระเป๋า 1 เซ็ท  มี  5 ใบ             โดยกลุ่มดาหลาปาเต๊ะคิดค่าผลิตกระเป๋าราคาเซ็ทละ 2,800 บาท  หากเป็นผ้ามัดย้อม  และราคา 1,500 บาทหากเป็นผ้าปาเต๊ะ  ตอนนี้เริ่มทยอยส่งสินค้าให้กับลูกค้าแล้ว  โดยลูกค้าต้องการสินค้าทั้งหมด  6,000  เซ็ท  และหากผลิตได้ตามเป้าหมายเดือนละ 1,500 เซ็ท  จะทำให้กลุ่มมีรายได้อย่างต่ำเดือนละประมาณ  2 ล้านบาท  ทำให้สมาชิกกลุ่มมีรายได้ในช่วงสถานการณ์โควิดอย่างสม่ำเสมอ  และยังกระจายการจ้างงานไปยังกลุ่มแม่บ้านกลุ่มอื่นๆ ที่มีฝีมือทางการตัดเย็บ  โดยกลุ่มได้จ้าง QC หรือพนักงานควบคุมคุณภาพมาตรวจสอบคุณภาพสินค้าให้ได้มาตรฐานตามความต้องการของลูกค้าด้วย ทั้งหมดนี้คือตัวอย่างของพลังสตรีที่จังหวัดสตูล  สร้างงาน  สร้างรายได้เข้าสู่สมาชิกและชุมชน !!   หมายเหตุ : เรื่องและภาพโดยสำนักพัฒนานวัตกรรมชุมชนจัดการความรู้และสื่อสาร  สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) https://www.thaipost.net/main/detail/97908 กลุ่มดาหลาปาเต๊ะ, กลุ่มสตรีในอำเภอควนโดน, จำปาดะ, ดูไบ, บาติก, บ้านทุ่งพัฒนา, ผ้ามัดย้อม, ฟาติมะ วัฒนา, มารีหยา อุสนุน, ลูกประคบไพล, วิสาหกิจชุมชนกลุ่มนวดแผนไทยและผลิตภัณฑ์บ้านทุ่งพัฒนา, สตูล, สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน), สำนักพัฒนานวัตกรรมชุมชนจัดการความรู้และสื่อสาร, ไมยราบ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210331/image_big_60643eebb071a.jpg 39706 29/06/2019 00:01 29/06/2019 00:01 กระทรวง พม.และหน่วยงานในสังกัดจัดงานใหญ่ ‘Thailand Social Expo 2019’                                                ‘พอช.’ ชูชุมชนต้นแบบด้านการพัฒนาและแก้ไขปัญหาชุมชน     กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) และหน่วยงานในสังกัดจัดงานใหญ่‘Thailand  Social Expo 2019’ ถือเป็นการจัดงานมหกรรมทางสังคมครั้งที่ 2 ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีหน่วยงานต่างๆ ร่วมจัดนิทรรศการและออกบูธกว่า 140 บูธ  แสดงผลงานและนิทรรศการ  การพัฒนาสังคม  นวัตกรรมเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ  สร้างความเป็นธรรมในสังคม       ขณะที่สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) หรือ ‘พอช.’ ชวนเครือข่ายขบวนองค์กรชุมชนทั่วประเทศร่วมแสดงผลงาน  ชูชุมชนต้นแบบด้านการพัฒนาและแก้ไขปัญหาชุมชน ระหว่างวันที่ 5-7 กรกฎาคมนี้ ที่ศูนย์การประชุมเมืองทองธานี  (ปรเมธี  วิมลศิริ)     นายปรเมธี  วิมลศิริ  ปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.)  กล่าวว่า  ปัจจุบันสถานการณ์ของสังคมโลกเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว  ส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของประชาชนทุกกลุ่มเป้าหมายในทุกช่วงวัย  กระทรวงการพัฒนาสังคมฯ  ในฐานะองค์กรด้านการพัฒนาสังคมของประเทศ  จึงจำเป็นต้องดำเนินการผลักดันและขับเคลื่อนการแก้ไขปัญหาสังคมอย่างเป็นระบบ  ด้วยการบูรณาการความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายทุกภาคส่วน  ทั้งภาครัฐ เอกชน   และภาคประชาสังคมในการขับเคลื่อนเพื่อการพัฒนาสังคมไทยอย่างมั่นคง  มั่งคั่ง  และยั่งยืน       ดังนั้นกระทรวง พม.  หน่วยงานในสังกัด  และภาคีเครือข่าย  จึงร่วมกันจัดงานแสดงผลงานและนวัตกรรมในการพัฒนาสังคมครั้งที่ 2 ขึ้นมา  ถือเป็นงานมหกรรมด้านสังคมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย  คืองาน  “Thailand Social Expo 2019” ภายใต้แนวคิด “ร่วมมือ ร่วมใจ สังคมไทยยั่งยืน – Partnership for Sustainable”  กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 – 7 กรกฎาคมนี้   ที่อาคารชาเลนเจอร์ ฮอลล์ 2 ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมอิมแพ็ค เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี      “ในปีนี้  งาน Thailand Social Expo 2019  จัดขึ้นเป็นปีที่ 2  เพื่อเป็นการต่อยอดและขยายผลของการรวบรวมผลงานนวัตกรรมทางสังคมและเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาสังคมและกลุ่มเป้าหมาย  รวมทั้งผลการคิดค้นและการดำเนินงานสำคัญในด้านสังคมของประเทศไทยและภูมิภาคอาเซียน  โดยผนึกกำลังบนพื้นฐานการมีส่วนร่วมและการบูรณาการความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายทุกภาคส่วนที่ดำเนินงานด้านสังคมของประเทศไทย”  ปลัดกระทรวง พม.กล่าวถึงวัตถุประสงค์ในการจัดงาน     งาน Thailand Social Expo 2019 แบ่งกิจกรรมออกเป็น 4 โซน  ประกอบด้วย 1.การเสวนาทางวิชาการเกี่ยวกับประชาชนกลุ่มเป้าหมายในทุกช่วงวัย  เช่น  สมัชชาการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ, วาระแห่งชาติ Active Aging สูงวัยอย่างมีคุณค่า ชราอย่างมีความสุข, สื่อสารสร้างสรรค์ป้องกันปัญหาความรุนแรงต่อสตรีและเด็ก และการยกระดับ CSR สู่พลังจิตสาธารณะ ลดความเหลื่อมล้ำอย่างยั่งยืน  เป็นต้น     2.บริการทางสังคม  เช่น  บริการตรวจวัดสายตา, ประมูลทรัพย์หลุดจำนำ, สาธิตการพัฒนาฝีมือแรงงานและการฝึกอาชีพ, ตัวอย่างแบบบ้านประหยัดพลังงาน, การทำบัตรประชาชน  และการให้บริการจัดหางาน  เป็นต้น     3.การแสดงและนวัตกรรมทางสังคม บริเวณ Pavilion กลาง การแสดงผลงานการพัฒนาคนทุกช่วงวัย ได้แก่ ปฐมวัย วัยรุ่น วัยแรงงาน และวัยสูงอายุ, นวัตกรรมและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการและผู้สูงอายุ, การแสดง Application งานด้านสังคม และการแสดงดนตรีของคนพิการ Fight for Dream เป็นต้น     4.การออกร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์สินค้าและร้านอาหาร  อาทิ  ผลิตภัณฑ์ ทอฝัน by พม., ผลิตภัณฑ์ OTOP  ร้านค้า  ร้านอาหาร  เครื่องดื่ม และเบเกอรี่ (สมชาติ  ภาระสุวรรณ)     นายสมชาติ  ภาระสุวรรณ  ผู้อำนวยการสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน)  กล่าวว่า พอช.ทำงานกับประชาชนทั่วประเทศ  โดยเฉพาะประชาชนที่มีรายได้น้อย  เช่น  สนับสนุนส่งเสริมให้ประชาชนที่มีความเดือดร้อนด้านที่อยู่อาศัยให้รวมกลุ่มกันแก้ไขปัญหาตามโครงการ ‘บ้านมั่นคง’  การส่งเสริมให้ชุมชนท้องถิ่นได้แก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ เช่น จัดตั้งกลุ่มออมทรัพย์ หรือสถาบันการเงินชุมชนเพื่อเป็นทุนของชุมชนเอง  ส่งเสริมการจัดตั้งกองทุนสวัสดิการชุมชน เพื่อนำเงินกองทุนมาช่วยเหลือกัน  รวมทั้งส่งเสริมด้านคุณภาพชีวิต เพื่อให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมที่ดี เป็นต้น     “การจัดงาน ‘Thailand  Social  Expo 2019’ ครั้งที่ 2 นี้  พอช.มีคอนเซ็ปท์ในการจัดงาน  คือ  ‘บ้านมั่นคงของมนุษย์  สู่ชุมชนท้องถิ่นจัดการตนเอง’  เพราะนอกจาก พอช.จะสนับสนุนให้ชุมชนได้แก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญของมนุษย์แล้ว ยังส่งเสริมให้ชุมชนแก้ไขปัญหาและพัฒนาในด้านต่างๆ ด้วย โดยได้ชวนพี่น้อง ชุมชน และตำบลต่างๆ  ทั่วประเทศที่มีความโดดเด่นในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาชุมชนมาร่วมจัดแสดงนิทรรศการในครั้งนี้”  ผอ.พอช.กล่าว     นอกจากนี้ในงานครั้งนี้ยังมีการประชุมเชิงวิชาการ  มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้งานพัฒนาชุมชนในด้านต่างๆ  รวมทั้งมีผู้แทนจากประเทศเพื่อนบ้าน  เช่น  กัมพูชา  พม่า  ศรีลังกา  และบังคลาเทศ  มาร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์การพัฒนาเมืองและที่อยู่อาศัยด้วย     ทั้งนี้ชุมชนต้นแบบที่จะมาร่วมแสดงผลงานและนิทรรศการการพัฒนาชุมชนท้องถิ่น  ประกอบด้วยตัวแทนจาก 5 ภาค  คือ ภาคเหนือ  ตำบลลำประดา  อ.บางมูลนาก จ.พิจิตร ภาคอีสาน  ตำบลกุดหว้า  อ.กุฉินารายณ์  จ.กาฬสินธุ์  ภาคกลางและตะวันตก ตำบลหนองโรง อ.พนมทวน  จ.กาญจนบุรี  กรุงเทพฯ และตะวันออก สถาบันการเงินชุมชนบ้านขอนขว้าง  อ.เมือง  จ.ปราจีนบุรี และภาคใต้ ตำบลเขาแก้ว อ.ลานสกา จ.นครศรีธรรมราช คนเขาแก้ว อ.ลานสกา ฟื้นวิกฤตยางฯสร้างเศรษฐกิจและทุนชุมชน เปิดตลาดสวนสร้างบุญ หนุน ‘สวนพ่อเฒ่า’ ปลูกไม้เศรษฐกิจเงินล้าน     อำเภอลานสกา จ.นครศรีธรรมราช พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในหุบเขา  มีเทือกเขาที่สำคัญคือ ‘เขาหลวง’  ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของลำคลองหลายสาย มีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ทั้งป่าไม้และสายน้ำ เรียกว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ความร่มรื่นเขียวขจี อากาศบริสุทธิ์และเย็นสบายเกือบตลอดทั้งปี   ประชาชนส่วนใหญ่ในอำเภอลานสกามีอาชีพเกษตรกรรม ทำสวนยางพาราและสวนผลไม้ เช่น มังคุด ทุเรียน  จำปาดะ ฯลฯ แต่เมื่อยางพาราที่เป็นพืชเศรษฐกิจหลักมีราคาตกต่ำต่อเนื่องมานานหลายปี  เกิดผลกระทบต่อปากต่อท้อง  คนลานสกาจึงพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส  หาช่องทางที่จะสร้างเศรษฐกิจและทุนชุมชนขึ้นมา  ไม่ต้องหวังพึ่งยางพาราแต่เพียงอย่างเดียว  ดังตัวอย่างที่ตำบลเขาแก้ว เส้นทางการพัฒนาชุมชนคนเขาแก้ว ใช้ ‘สภาองค์กรชุมชนฯ’เป็นกลไกขับเคลื่อน     สาโรจน์ สินธู แกนนำพัฒนาตำบลเขาแก้ว เล่าว่า ตำบลเขาแก้ว อ.ลานสกา มี 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร (ที่อาศัยอยู่จริง) ประมาณ 4,700 คน พื้นที่ทั้งหมดประมาณ 42,000 ไร่ ชาวบ้านส่วนใหญ่มีอาชีพทำสวนยางฯ และปลูกไม้ผลต่างๆ ส่วนใหญ่ไม่มีเอกสารสิทธิ์ในที่ดิน (ประมาณ 70 %) เริ่มกิจกรรมรวมกลุ่มกันพัฒนาตำบลตั้งแต่ปี 2553 โดยจัดตั้ง ‘กองทุนสวัสดิการชุมชนตำบลเขาแก้ว’ ขึ้นมา เพื่อเป็นกองทุนในการช่วยเหลือดูแลสมาชิกในตำบล มีสมาชิกเริ่มแรกจำนวน 278  คน  โดยสมาชิกจะต้องสมทบเงินเข้ากองทุนเดือนละ 30 บาทเพื่อนำมาช่วยเหลือสวัสดิการสมาชิก       เช่น เจ็บป่วยนอนโรงพยาบาล ช่วยเหลือคืนละ 200 บาท ปีหนึ่งไม่เกิน 15 คืน เสียชีวิตช่วยเหลือตามอายุการเป็นสมาชิก ตั้งแต่ 2,000-30,000 บาท นอกจากนี้ยังช่วยเรื่องคลอดบุตร ผู้สูงอายุ ฯลฯ ปัจจุบันมีสมาชิกประมาณ 3,600 คน  (ประมาณ  80 % ของประชากรทั้งตำบล)  มีเงินกองทุนประมาณ  3 ล้านบาทเศษ (สาโรจน์ สินธู)     สภาองค์กรชุมชนตำบลเขาแก้ว  จัดตั้งขึ้นในปี 2553 เช่นกัน  ซึ่งตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติสภาองค์กรชุมชน พ.ศ.2551 มีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนให้ชุมชนและประชาชนเข้ามามีการส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นและประเทศ โดยให้ประชาชนรวมกลุ่มกันจัดตั้งสภาองค์กรชุมชนตำบลขึ้นมา เพื่อใช้สภาฯ เป็นกลไกในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาต่างๆ ในตำบล โดยมีกลุ่มต่างๆ ในตำบลเขาแก้วเข้าร่วมจัดตั้งสภาฯ รวม 18 กลุ่ม มีตัวแทนสมาชิกฯ เป็นคณะกรรมการสภาฯ จำนวน  33 คน       เมื่อสภาองค์กรชุมชนตำบลเขาแก้วดำเนินงานมาได้ 5 ปี ในปี 2558 คณะกรรมการสภาฯ จึงได้จัดประชุมเพื่อทบทวนการทำงานของสภาฯ และร่วมกันวิเคราะห์ข้อมูลในตำบล  ช่วยกันหาจุดแข็ง  จุดอ่อน  และปัญหาต่างๆ  เพื่อนำข้อมูลมาจัดทำแผนพัฒนาตำบลในด้านต่างๆ  ทั้งเศรษฐกิจ  สังคม  และสิ่งแวดล้อม  โดยเฉพาะปัญหายางพาราที่ดำดิ่งลงเรื่อยๆ จากราคายาง (ยางถ้วย) ที่เคยพุ่งขึ้นสูงถึงกิโลกรัมละ 60 บาทในช่วงปี 2553-2554  แต่ในปี 2555-2558  ลดเหลือ ก.ก.ละ 18 บาท     “ช่วงปี 2558 เกิดปัญหายางพาราราคาตกต่ำทั่วประเทศ คนตำบลเขาแก้วที่ปลูกยางฯ เป็นพืชหลักได้รับผลกระทบไปทั่ว หลายครอบครัวต้องกู้หนี้ยืมสิน บางคนกู้เงินนอกระบบต้องจ่ายดอกเบี้ยเป็นรายวัน ร้อยละยี่สิบต่อวัน คณะกรรมการสภาองค์กรชุมชนตำบลเขาแก้ว จึงวางแผนแก้ไขปัญหา โดยจะรวมตัวกันรับซื้อและขายยางฯ เอง ใช้เงินจากกองทุนสวัสดิการชุมชนมารับซื้อ ไม่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลาง มีการตั้งคณะทำงานลงไปสำรวจข้อมูลเรื่องปริมาณและผลผลิตในตำบลเพื่อจะรวบรวมยางฯ ไปขายเอง แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ เพราะค่าขนส่งไปขายโรงงานมีต้นทุนสูง ไม่คุ้มทุน และที่สำคัญก็คือปัญหายางฯ เป็นปัญหาระดับประเทศ ชุมชนแก้ไขเองไม่ได้” สาโรจน์เล่าความพยายามในการแก้ไขปัญหาราคายางฯ      แม้ว่าชุมชนจะแก้ไขปัญหาราคายางพาราไม่สำเร็จ แต่การวิเคราะห์ข้อมูลตำบลในครั้งนั้นพบว่า คนในตำบลเขาแก้วส่วนใหญ่ไม่มีเงินออม และขาดแคลนเงินทุนในการประกอบอาชีพเสริม เมื่อราคายางฯ ตกต่ำจึงต้องกู้หนี้ยืมสิน เพื่อนำเงินมาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ       นอกจากนี้ที่ดินที่ปลูกยางฯ และผลไม้ทั้งตำบล ประมาณ 70 % ไม่มีเอกสารสิทธิ์ เพราะทับซ้อนกับเขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวงและอุทยานฯ น้ำตกโยง จึงไม่สามารถนำที่ดินไปจำนองกับสถาบันการเงินได้ ต้องกู้ยืมเงินนอกระบบ   คณะกรรมการสภาองค์กรชุมชนฯ จึงคิดเรื่องการสร้างแหล่งทุนในตำบล โดยการจัดตั้งสถาบันการเงินชุมชนตำบลเขาแก้วขึ้นมา เพื่อส่งเสริมการออมและแก้ไขหนี้นอกระบบ โดยใช้สภาองค์กรชุมชนตำบลเขาแก้วเป็นกลไกขับเคลื่อน ใช้คณะกรรมการสภาฯ ชี้แจงสร้างความเข้าใจกับชาวบ้านเพื่อชวนมาเป็นสมาชิก     สถาบันการเงินชุมชนตำบลเขาแก้ว เริ่มจัดตั้งในเดือนตุลาคม 2558 มีสมาชิกเริ่มแรกจำนวน 223 คน สมาชิกจะต้องฝากเงินเข้าสถาบันฯ เดือนละ 1 ครั้ง  อย่างน้อยคนละ 100 บาท ใครมีมากก็ฝากมาก มีเงินสะสมรวมกันในช่วง 6 เดือนแรกประมาณ 385,000 บาท สมาชิกสามารถกู้เงินเพื่อประกอบอาชีพ  การศึกษาของบุตรหลาน  รักษาพยาบาล  หรือปลดหนี้สิน หนี้นอกระบบ ได้สูงสุด 100,000 บาท คิดดอกเบี้ยเพียงร้อยละ 1 บาทต่อเดือน และผ่อนชำระเงินกู้ได้ตามความจำเป็น  จึงช่วยแก้ปัญหาความเดือดร้อนของชาวบ้านได้มาก เพราะหนี้นอกระบบคิดดอกเบี้ยมหาโหดถึงร้อยละ 20 บาท/วัน  หากไม่มีจ่ายก็จะทบต้นทบดอก  เหมือนดินพอกหางหมู  สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด       ปัจจุบันสถาบันการเงินชุมชนฯ มีสมาชิกจำนวน 440 คน มีเงินทุนประมาณ  3.6 ล้านบาท และตั้งเป้าว่าภายในปี 2562 จะเพิ่มสมาชิกเป็น 600 คน โดยมีคณะกรรมการบริหารสถาบันฯ รวม 21 คน แบ่งหน้าที่ทำงานเป็นฝ่ายต่างๆ เช่น  ผู้จัดการ เหรัญญิก ฝ่ายสินเชื่อ ฝ่ายสะสมทรัพย์ ฝ่ายส่งเสริม ฝ่ายตรวจสอบบัญชี ฯลฯ ถือเป็นธนาคารเพื่อชุมชนที่ชาวบ้านบริหารจัดการเอง  ไม่ต้องพึ่งธนาคารพาณิชย์  หรือเป็นหนี้นอกระบบอีกต่อไป ตลาดสวนสร้างบุญ  ‘คนกินอิ่มอร่อย-อาหารปลอดภัย  คนขายอิ่มบุญ’     ‘ตลาดสวนสร้างบุญ’ ตั้งอยู่ริมถนนสายหลักของตำบล (อ.ลานสกา-จันดี อ.ฉวาง) เกิดจากแนวคิดของคณะกรรมการสภาองค์กรชุมชนตำบลเขาแก้วที่อยากจะให้คนในตำบลมีอาชีพเสริม  โดยนำผลผลิตจากไร่จากสวนมาวางขาย  หรือปรุงเป็นอาหารพื้นบ้านและขนมต่างๆ  รวมทั้งมีการแสดงศิลปะ  วัฒนธรรมท้องถิ่น  เริ่มเปิดตลาดในช่วงปลายปี 2559  บนเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่  ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่  อากาศเย็นสบาย  เพราะมีลำคลองเขาแก้วไหลผ่าน  เปิดขายเฉพาะวันเสาร์  ตั้งแต่เวลา 8 โมงเช้า - 6 โมงเย็น  ได้รับการสนับสนุนจากสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) ตามโครงการส่งเสริมเศรษฐกิจและทุนชุมชน  จำนวน 100,000 บาท, กรมการพัฒนาชุมชน, มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ฯลฯ       สาโรจน์ บอกว่า  ตลาดสวนสร้างบุญจะเน้นให้ชาวบ้านเอาผลผลิตของตัวเองมาวางขาย หากเป็นพืช ผัก และผลไม้  จะปลูกโดยไม่ใช้สารเคมี มีผักพื้นบ้านต่างๆ เช่น ผักกูด สะตอ เนียง ผักหนาม ผักโขม ลูกประ ส้มแขก ฯลฯ ผลไม้ตามฤดูกาล  เช่น ทุเรียน มังคุด จำปาดะ ลองกอง ลางสาด มะม่วง ฯลฯ อาหารต่างๆ เช่น ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยวกะลา ขนมถ้วย ทองม้วน ขนมจาก ข้าวเหนียวสองดัง น้ำพริกลูกประ ฯลฯ น้ำผลไม้ น้ำสมุนไพร ผลิตภัณฑ์ชุมชน เช่น ไวน์มังคุด แชมพู สบู่สมุนไพร ฯลฯ     “อาหาร ผัก ผลไม้ ที่ชาวบ้านเอามาขาย เราเน้นว่าจะต้องเป็นอาหารที่ปลอดภัย ต้องปลูกเอง ไม่ใช้สารเคมี คนที่มาซื้อก็จะได้กินอาหารที่มีคุณภาพ ปลอดภัย และดีต่อสุขภาพ เพราะวัตถุดิบมาจากธรรมชาติ ไม่ต้องปรุงแต่งมากนัก ราคาก็ไม่แพง คือกินอิ่มและราคาถูก ส่วนคนขายก็มีความสุข เพราะเอาอาหารที่สะอาดปลอดภัยมาให้คนซื้อได้กิน และมีรายได้เสริมไปใช้จ่ายในครอบครัว เป็นค่าเล่าเรียนของลูกหลาน ทำให้อิ่มใจ อิ่มบุญทั้งคนซื้อและคนขาย” สาโรจน์ฉายภาพตลาด      ตลาดสวนสร้างบุญสามารถสร้างรายได้เสริมให้ชาวบ้านได้ไม่น้อยกว่า 40-50 ครอบครัวใน 1 สัปดาห์ สัปดาห์ ละ 1,000-2,000 บาท แม้ว่าจะเป็นเงินที่ไม่มากมายนัก แต่ก็ทำให้ชาวบ้านมีช่องทางการค้าขาย นำรายได้มาจุนเจือครอบครัว  คนซื้อก็ได้กินอาหารที่ปลอดภัย ‘สวนพ่อเฒ่า’ ปลูกไม้เศรษฐกิจเพิ่มสีเขียวสร้างเงินล้าน     ‘สวนพ่อเฒ่า’ หรือ ‘สวนสมรม’ เป็นการปลูกพืชหลายชนิดลงในที่ดินแปลงเดียวกัน ทั้งไม้ผลที่กินได้และไม้ใช้สอยต่างๆ รวมทั้งพืชผักสวนครัว ตามวิถีที่บรรพบุรุษหรือ ‘พ่อเฒ่า’ เคยปลูกกันมานานหลายชั่วคน ไม่ใช่ปลูกแต่ ‘พืชเชิงเดี่ยว’ หรือชนิดเดียว เช่น ยางพารา ปาล์มน้ำมัน มังคุด ทุเรียน ฯลฯ เหมือนในปัจจุบัน เพราะหากช่วงไหนพืชเหล่านี้ราคาไม่ดีคนปลูกก็จะเดือดร้อน เช่น ยางพาราที่ราคาตกต่ำต่อเนื่องมานานหลายปี      วิเชียร กองโล่ คณะกรรมการกลุ่มออมต้นไม้ เล่าว่า จากปัญหาการปลูกพืชเชิงเดี่ยวที่ต้องอิงกับราคาตลาด  คณะกรรมการสภาองค์กรชุมชนตำบลเขาแก้วจึงนำแนวคิดเรื่องการจัดตั้งสถาบันการเงินชุมชนมาปรับใช้ แต่เปลี่ยนจากการออมเงินมาเป็น ‘ออมต้นไม้’ โดยจัดตั้ง ‘กลุ่มออมต้นไม้’ ในปี 2560 ใช้งบประมาณสนับสนุนจากกองทุนสวัสดิการชุมชนตำบลเขาแก้ว จำนวน 10,000 บาท เพื่อนำมาซื้อกล้าไม้เศรษฐกิจ เช่น ตะเคียนทอง จำปาทอง สะเดาเทียม  ฯลฯ  จำนวน 1,000 ต้น แจกจ่ายให้สมาชิกปลูกในปีนั้น เมื่อต้นไม้เติบโตก็จะมีราคา รวมทั้งส่งเสริมให้ปลูกพืชกินได้ชนิดต่างๆ เพื่อลดรายจ่าย สร้างรายได้ นอกจากนี้ยังเป็นการเติมพื้นที่สีเขียวให้แก่ตำบลด้วย      “ก่อนที่จะมีการจัดตั้งกลุ่มออมต้นไม้ ชาวบ้านส่วนใหญ่จะปลูกพืชชนิดเดียวในแปลงเดียวกัน เพราะเชื่อว่าถ้าปลูกรวมกันต้นไม้จะไม่โตเพราะว่าแย่งอาหารกัน แต่สวนของผมปลูกผสมกันแบบสวนสมรมหรือสวนพ่อเฒ่ามานานหลายสิบปีแล้ว  และต้นไม้ทุกชนิดก็งามทุกอย่าง เก็บกินก็ได้ ขายก็ดี ทางกลุ่มออมต้นไม้จึงยกให้สวนของผมเป็นต้นแบบ ให้สมาชิกกลุ่มมาดู มาเรียนรู้เพื่อเอาไปปลูกตามอย่าง” ลุงวิเชียรเล่าความเป็นมาของกลุ่ม     ลุงวิเชียรมีที่ดิน 5 แปลง เนื้อที่รวมประมาณ 50 ไร่ แบ่งพื้นที่ปลูกสวนยาง 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่  ส่วนอีก 4 แปลงปลูกแบบสมรมหรือผสมผสาน มีพืชกินได้ เช่น จำปาดะ ทุเรียน มังคุด ลองกอง หมาก มะพร้าว กล้วย สะตอ เหรียง เนียง ฯลฯ ไม้ใช้สอย เช่น ตะเคียนทอง จำปาทอง สะเดาเทียม พะยูง ไผ่ ฯลฯ  พืชเหล่านี้เมื่อปลูกรวมกันจะมีสภาพคล้ายป่าธรรมชาติ ไม่แย่งอาหารหรือแย่งแสงแดดกัน แต่จะเกื้อกูลกัน แบ่งเป็นไม้เรือนยอดชั้นบน เช่น ตะเคียนทอง สะเดาเทียม จำปาทอง ฯลฯ ไม้เรือนยอดชั้นกลาง เช่น ทุเรียน มังคุด ลองกอง จำปาดะ  ฯลฯ ไม้ชั้นล่าง เช่น ผักต่างๆ กระทือ กระชาย ขิง ข่า ตะไคร้ พริก ฯลฯ ส่วนใบไม้ที่ร่วงหล่นจะเปื่อยสลายกลายเป็นปุ๋ย บำรุงด้วยปุ๋ยหมัก หรือน้ำหมักชีวภาพก็จะทำให้พืชผลเหล่านี้เติบโตงดงาม  สร้างรายได้ตลอดทั้งปี       เช่น จำปาดะ (คล้ายขนุน) ผลสุกนำไปชุบแป้งทอดหรือกินสุก ต้นหนึ่งจะมีประมาณ 50-60 ลูกๆ ละ 3  กิโลกรัม ขายราคา ก.ก.ละ 12-60 บาท (ตามฤดูกาล) ต้นหนึ่งจะทำรายได้ไม่น้อยกว่าปีละ 4,000-5,000 บาท หากปลูก 10 ต้นจะมีรายได้ปีละ 40,000-50,000 บาท นอกจากนี้ยังมีทุเรียน มังคุด ลองกอง สะตอ ฯลฯ พืชผักต่างๆ ที่ทำรายได้ตลอดทั้งปี รวมทั้งลุงวิเชียรยังเลี้ยงไก่และปลา  อาหารจึงแทบจะไม่ต้องซื้อหา  ยกเว้นข้าวที่ปลูกไม่ได้     ขณะที่ไม้เศรษฐกิจที่สำคัญ เช่น ตะเคียนทอง ใช้สร้างบ้านเรือน ทำเรือแข่ง ลุงวิเชียรปลูกเอาไว้เมื่อ 30 ปีที่แล้ว  จำนวน 60 ต้น ตอนนี้มีขนาดเส้นรอบวงเกือบ 2 เมตร มีคนมาเสนอซื้อราคาต้นละ 18,000 บาท แต่ลุงวิเชียรไม่ขาย จะเก็บเอาไว้เป็นสมบัติของแผ่นดินและลูกหลาน แต่หากขาย 60 ต้น จะทำเงินได้มากกว่า 1 ล้านบาท ไม่รวมไม้อื่นๆ เช่น จำปาทองและพะยูงที่กำลังแข่งกันโต และเพิ่มราคา เพิ่มมูลค่าขึ้นทุกวัน !! (ลุงวิเชียรกับต้นตะเคียนทอง)     สาโรจน์ เล่าเสริมว่า  ปัจจุบันมีสมาชิกกลุ่มออมต้นไม้ในตำบลเขาแก้ว  รวม 53 ครอบครัว  ส่งเสริมให้สมาชิกปลูกไม้แบบสวนสมรม และปลูกต้นไม้เศรษฐกิจซึ่งเป็นไม้ยืนต้นไปแล้วปีละ 1,000 ต้น ตั้งเป้าว่าภายในปี 2565 จะปลูกไม้เศรษฐกิจทั้งตำบลได้ 5,000 ต้น       “นอกจากจะเพิ่มพื้นที่สีเขียว สร้างความชุ่มชื้นให้ผืนดิน และเติมอากาศให้บริสุทธิ์แล้ว ผู้ที่ปลูกยังสามารถเอาต้นไม้เศรษฐกิจมาเป็นหลักทรัพย์ ใช้ค้ำประกันหรือกู้เงินจากสถาบันการเงินชุมชนได้ โดยกำหนดว่าต้นไม้ที่มีเส้นรอบวง 1 เซนติเมตร จะมีมูลค่า 100 บาท หากมีเส้นรอบวง 100 เซนฯ หรือ 1 เมตร จะมีมูลค่า 10,000 บาท ถ้ามี 10 ต้นสามารถนำมาเป็นหลักทรัพย์หรือกู้เงินจากสถาบันฯ ได้ถึง 100,000 บาท ตั้งเป้าว่าภายในปี 2565 จะดำเนินงานได้”  สาโรจน์ในฐานะที่ปรึกษาสถาบันการเงินชุมชนตำบลเขาแก้วพูดถึงแนวคิดการแปลงต้นไม้เป็นทุนเหมือนกับ ‘ธนาคารต้นไม้’ ที่ ธ.ก.ส. กำลังดำเนินการอยู่ในขณะนี้  นี่คือตัวอย่างของคนตำบลเขาแก้วที่ใช้สภาองค์กรชุมชนตำบลเป็นกลไกแก้ไขปัญหาและพัฒนาชุมชน  โดยร่วมกันพลิกฟื้นวิกฤตยางพาราที่มีราคาตกต่ำ  นำไปสู่การสร้างเศรษฐกิจและทุนของชุมชนขึ้นมา https://www.thaipost.net/main/detail/39706 จำปาดะ, ปรเมธี วิมลศิริ, สมชาติ ภาระสุวรรณ, สาโรจน์ สินธู, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190628/image_big_5d15e96ed6920.jpg