9034 11/05/2018 23:15 12/05/2018 00:01 หมายเหตุ 'เราจบกันด้วยดี'       "ข่าวแห่งชาติ" วันนี้............       ต้องยกให้ "แถลงการณ์น้องเก๋" คู่หมั้น-คู่หมาย "เจ้าแหลม" แชมป์โลก รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต ขวัญใจคนไทย       "ศรีสะเกษ นครหลวงโปรโมชั่นยิม"       ต่อหน้านักข่าวและกล้องโทรทัศน์เหยียบร้อยเป็นพยาน เธอประกาศ       "เราเลิกกันแล้ว"!       ก่อนหน้า "น้องเก๋" โพสต์ fb นำร่อง ด้วยข้อความ "ช็อกแฟนๆ" ว่า       "เก๋กับพี่แหลมจบกันด้วยดี ขอให้ทุกคนเคารพในการตัดสินใจของเราด้วยนะคะ       เรายังเป็นพี่น้องไม่ได้โกรธหรือเกลียดกัน ขอให้ทุกคนเป็นกำลังใจให้พี่แหลมสู้เพื่อประเทศชาติดีกว่านะคะ       ขอบคุณทุกๆ กำลังใจค่ะ ..."        ปูพื้นเรื่องแล้ว เมื่อวาน (๑๑ พ.ค.๖๑) เธอก็เปิดแถลงข่าวตามติด เป็นขั้น-เป็นตอน       ตอบคำถามประเด็น "คู่รัก" ที่แปรเป็น "คู่ร้าง" ระหว่างเธอกับแหลม       อันที่จริง ผมไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายข่าวประเภทนี้ แต่เป็นภาคบังคับ       เพราะไม่ว่าจะเปิดโซเชียล มีเดีย เปิดโทรทัศน์ เปิดวิทยุ ภาพข่าว "น้องเก๋แถลงการณ์"       "ยึดเรียบ" ทุกพื้นที่!       ดูหน้าตา "ลุกส์ใหม่" น้องเก๋ คำพูด-คำจา ลีลาแถลง ตามเห็นในโทรทัศน์แล้ว       ต้องบอกว่า "น้องเก๋" เปลี่ยนไป ชนิด ๓๖๐ องศา       จากที่เคยเห็นตอน "เปิดตัว" แรกๆ กับเจ้าแหลม ใสซื่อ พูดน้อย ซ่อนอาย "สาบบริสุทธิ์" กำจายใจผู้พบเห็น       ภาพสาวทุ่ง..........       ตุหรัด-ตุเหร่ มือจูงมือกับชายที่หมายครองเข้ากรุง มีรักเป็นเข็มทิศ มีสองเราพิชิตจน หิวก็ "กัดก้อนมาม่า" กินคนละคำยามยาก       ภาพนี้ หายไป........       "น้องเก๋" ภาพใหม่มาแทน       เป็นน้องเก๋ พูดเก่ง พูดคล่อง แอกชั่นเข้ามุมกล้องแพรวพราย ถ้าบอกว่า นี่คือพวกเดินผ่านหน้าจอตามรายการโชว์โทรทัศน์เป็นอาชีพ       ผมเชื่อ!       เธอแจงถึง "จบด้วยจาก" กับพี่แหลมอย่างไรบ้าง คงฟังกันแล้ว แต่ผมไม่ค่อยได้จำ       หากแต่ดูเธอแล้ว...........       "ทึ่ง" ในความเป็น "น้องเก๋" คนใหม่       เธอประกาศ "สิ้นสถานภาพ" กับเจ้าแหลม ชนิดที่เป็นหญิงอื่น คงยากฝืนใจภักดิ์ด้วยลีลาอารมณ์เดียวกับเธอได้       "น้องเก๋" ทำให้ผมประทับใจ       ในภาพว่า ถ้าไม่ไปเป็นดารานักแสดง อีกอาชีพที่เหมาะ       "สมัคร ส.ส."!       ผมมันผู้ชายทั้งดุ้น อดเข้าข้าง "ผู้ชาย" ด้วยกันไม่ได้       ฝ่ายหญิง "ปล่อยหมดแม็ก" แล้ว       แต่แชมป์โลกขวัญใจของผม ไม่มีใครรู้ ตอนนี้ แอบไปซบหน้ากับกระสอบซ่อนน้ำตาอยู่ไหน?       เรื่องทำนองนี้.......       คนเป็น "ผู้ชาย" ใครผิด-ใครถูก "รู้กันอยู่ ๒ คน"       เมื่อจะพูด...........       ชายต้องเป็นฝ่าย "ตัวเองผิด" สถานเดียว       กับหญิง ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไร ต้องยกให้ "หญิงต้องถูก"       ห้ามนำประเด็นที่ "รู้กันอยู่ ๒ คน" ออกมาโต้ มาแฉกับฝ่ายหญิง เป็นการแก้ผิด-แก้ถูกเด็ดขาด!       "นักมวย" นั้น ที่เหนือฝีมือ คือ "จิตใจ"       เจ้าแหลมไม่ออกมา "ต่อปาก-ต่อคำ" ให้เข้าล็อกพวก "สะใจกับเรื่องชาวบ้าน" นั้น ดีแล้ว       นารีน่ะ ไม่เพียง "พิฆาตพระ" เท่านั้น       นักกีฬา โดยเฉพาะนักมวย น็อกเขาทั่ว แต่ตัวเองถูก "นารีน็อก" แทบทั้งนั้น!       ผมมันแฟนนิยายชุด "ขวัญใจนักเรียน" ของ "ป.อินทรปาลิต" เมื่อ ๖๐-๗๐ ปี โน้น       พระเอกเป็นนักมวยสากล น็อกใครต่อใครมาเรียบ ถึงขั้นได้ชิงแชมป์โลก       แต่ผู้หญิง "หักอก" ครั้งไหน ขึ้นเวทีครั้งนั้น "แพ้เรียบ"!       เนี่ย....มาเจอกรณี "เจ้าแหลม" ที่กำลังจะไปชกป้องกันแชมป์โลก       ก็ไม่อยากให้เจ้าแหลมเป็นอย่างบทกลอนที่ผมจำๆ เขามา ที่ว่า.......      "อันหักอื่นขืนหักพอจักได้ หักอาลัยนี้ไม่หลุดสุดจะหัก สารพัดตัดขาดประหลาดนัก แต่ตัดรักนี้ไม่ขาดประหลาดใจ"       เจ้าแหลม เจ้าซ่อนช้ำอยู่ไหน?       รู้มั้ย...แฟนๆ ทั้งประเทศเป็นห่วง รู้ว่าเรื่องรักมันตัดยาก จะเป็นอุปสรรคต่อการฝึกซ้อมและการขึ้นชก       ฉะนั้น อย่าไปคิดตัด...........       ต้อง "เด็ด" ทีเดียวให้ขาดไปเลย แผ่นดินน่ะ ไม่ไร้เท่าใบพุทรา ไม่ตายก็หาใหม่ได้ ถมเถไป!       เรื่องผู้หญิงนี่นะ ใครไม่อยากช้ำใจ จำ "โคลงโลกนิติ" บทนี้ไว้เลย...........       ห้าวันเว้นดีดฟ้อน           ดนตรี  เสียนา       เจ็ดรัติอักษรหนี             ที่ต้อง       เดือนหนึ่งจากเมียมี         ใจอื่น นะพ่อ       ถึงมาสราศครูสร้อง         ศิษย์เศร้าวิทยา.                       พูดถึงเรื่อง "โคลงโลกนิติ" ..........       ตอนนิยาย "บุพเพสันนิวาส" ดัง กระทรวงวัฒนธรรมพิมพ์ "จินดามณี" แบบเรียนไทยเล่มแรก สมัยอยุธยา ออกจ่ายแจก       เห็นนายกฯ บอกให้ท่องตรงนั้น-ตรงนี้ ถ้าจะท่องเพื่อใช้ประโยชน์จริงๆ ละก็       "โคลงโลกนิติ" นี่แหละ ควรนำเผยแพร่เพื่อท่อง-เพื่อจำไปใช้มากที่สุด!       จริงๆ แล้ว ความเจ้าบท-เจ้ากลอนของคนไทย นำ "โคลงโลกนิติ" คนละบาท-คนละบท ไปพูดกันอยู่เสมอ       แต่ไม่รู้เองว่า ที่จำมาท่อง-มาพูดเล่นกันนั้น คือ "โคลงโลกนิติ" เช่น บทว่า.......       ปลาร้าพันห่อด้วย  ใบคา       ใบก็เหม็นคาวปลา  คละคลุ้ง .....เป็นต้น       หรือเช่น.....       นาคีมีพิษเพี้ยง      สุริโย        เลื้อยบ่ทำเดโช      แช่มช้า       พิษน้อยหยิ่งโยโส   แมลงป่อง       ชูแต่หางเองอ้า      อวดอ้างฤทธี.       "คุณมกร์ รุ่งกมล" เข้าของโรงพิมพ์กรุงเทพ นำ "ประชุมโคลงโลกนิติ" มาให้ผมเล่มหนึ่ง       "สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร" ทรงรวบรวมและชำระ       เป็นหนังสือแจกในโอกาส "สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" เสด็จฯ ไปในการพระราชทานเพลิงศพ       "นายวุฒิ สุมิตร" เมื่อ ๑๒ มี.ค.๖๑ ที่วัดเทพศิรินทร์       ครอบครัวท่านวุฒิ เขียนไว้ท้ายเล่ม ความส่วนหนึ่งว่า...........       "โคลงโลกนิติ" เป็นเรื่องหนึ่งที่วุฒิ สุมิตร ชอบมาก สามารถท่องขึ้นใจได้หลายบทและท่องสู่กันฟังเสมอ โดยเฉพาะบทที่มีศิลปะทางภาษาที่เฉียบคม       บางครั้งก็เขียนด้วยอักษรขนาดใหญ่ใส่บัตรแข็งวางไว้ตามที่ต่างๆ ให้คนเห็น เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจตัวเองและคนรอบข้าง.....ฯลฯ......       ท่านวุฒิ คือ ผู้ถวายงานฉลองพระเดชพระคุณ "พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร"       บั้นปลายชีวิตของท่าน.........       ได้รับพระมหากรุณาเป็นล้นพ้นจาก "สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" ในการที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้เป็นประธานประกอบพิธี       เข้าไปในป่า บวงสรวง "ตัดไม้จันทน์หอม" เพื่อใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ "พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร" ดังมีภาพปรากฏทั่วไปขณะนั้น       ผมก็พลิกอ่านอยู่เรื่อย จะอ่านประโลมใจให้เจ้าแหลมฟังซักบท-สองบท       รักกันอยู่ขอบฟ้า          เขาเขียว       เสมออยู่หอแห่งเดียว     ร่วมห้อง       ชังกันบ่แลเหลียว          ตาต่อ กันนา       เหมือนขอบฟ้ามาป้อง    ป่าไม้มาบัง.       อีกซักบท เพราะจี๊ดถึงใจ..........       ช้างสาร หกศอกไซร้    เสียงา       งูเห่า กลายเป็นปลา     อย่าต้อง       ข้าเก่า เกิดแต่ตา         ตนปู่ ก็ดี       เมียรัก นอนร่วมห้อง    อย่าไว้วางใจ.       อีกซักบทเถอะน่ะ.......       ถือเป็น "บทสรุปของเรื่อง" จบกันด้วยดี ระหว่าง "น้องเก๋-เจ้าแหลม" ก็แล้วกัน       น้ำลึกนับยิ่งร้อย         พันวา       สายดิ่งทิ้งทอดมา       หยั่งได้       เขาสูงสุดสายตา        ยังอาจ       จิตมนุษย์นี้ไซร้         ยากรู้หยั่งถึง. https://www.thaipost.net/main/detail/9034 ขวัญใจนักเรียน, จินดามณี, น้องเก๋, บุพเพสันนิวาส, ป.อินทรปาลิต, พิฆาตพระ, มกร์ รุ่งกมล, วัดเทพศิรินทร์, วุฒิ สุมิตร, ศรีสะเกษ นครหลวงโปรโมชั่นยิม, ส.ส., สมัยอยุธยา, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร, เจ้าแหลม, แบบเรียนไทยเล่มแรก, โคลงโลกนิติ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180511/image_big_5af4fe504cfd9.jpg 7039 13/04/2018 08:35 13/04/2018 08:34 น่าเศร้าจินดามณี!'นิธิ'วิพากษ์'บิ๊กตู่'ใช้อดีตเป็นเกราะป้องกันตัว ชี้คนไทย'ท่องจำ'เป็นเหตุทหารนั่งบนหัวประชาชน  13 เม.ย.61- นิธิ เอียวศรีวงศ์ เขียนบทความเรื่อง "ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง" ในมติชนสุดสัปดาห์ฉบับล่าสุด โดยระบุว่า "ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง..." นิราศสุนทรภู่บาทหรือบทนี้กำลังสร้างความขบขันไปทั่วเมือง แต่ในความขบขันนี้แฝงไว้ด้วยความสะท้อนใจอยู่ด้วย นั่นคือทำไมจึงต้องท่องจำ สื่อบางแหล่งกล่าวด้วยว่า หัวหน้าคณะรัฐประหารสั่ง ครม. ของเขาทุกคน ให้ท่องจำหนังสือหลักภาษาไทยชื่อจินดามณีด้วย วรรณคดีคืองานประเภทที่เรียกในปัจจุบันว่า "สร้างสรรค์" หรือ creative เราจะเรียนรู้งานประเภทนี้ผ่านการท่องจำคงไม่ได้ผลอะไรนัก เพื่อนคนหนึ่งบอกผมว่า น่าเศร้าที่ทหารเรียนรู้วรรณคดีจากการท่องจำ ผมบอกเขาว่า ถ้าทหารเรียนรู้วรรณคดีจากการท่องจำเพียงอย่างเดียวคงไม่เป็นไร ที่น่าเศร้าจริงก็คือคนไทยปัจจุบันล้วนเรียนรู้วรรณคดีจากการท่องจำทั้งนั้นต่างหาก เพราะนั่นคือเหตุผลที่ทหารสามารถขึ้นมานั่งอยู่บนหัวประชาชนได้ เพียงเพราะมีปืน ในพระนิพนธ์คำนำหนังสือ สามก๊ก ของสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงฯ ทรงเล่าว่า นายทหารระดับท่านขุนและคุณหลวงในกองทัพอ่านวรรณคดีเรื่องนี้อย่างแตกฉาน ทั้งสร้างบทวิจารณ์ในเชิงยุทธศาสตร์ยุทธวิธีของการรบและสงครามในสามก๊กไว้มาก ชี้ข้อบกพร่องของนายทัพนายกองของสามก๊กนอกเหนือจากที่ปรากฏในหนังสือ ที่ขัดแย้งกับความเห็นของผู้เขียนหนังสือก็มีไม่น้อย พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ นายทหารรุ่นนั้นเรียนรู้วรรณคดี (อย่างน้อยก็เรื่องสามก๊ก) ในเชิงวิพากษ์ ไม่ได้ท่องจำ อันที่จริงในกระบวนการเข้าสู่ความเป็นสมัยใหม่ของไทย ทหารหรือกองทัพนับได้ว่าเป็นหน่วยราชการที่ก้าวหน้ามาก ผมอยากเดาว่า เป็นเพราะการศึกษาด้านการทหารของไทยนั้น ต้องรับของใหม่จากตะวันตกล้วนๆ แทบไม่สามารถเอาไปเชื่อมโยงกับความรู้ด้านการทหารของไทยโบราณได้เลย เปรียบเทียบกับการเรียนครูหรือเรียนแพทย์ ในระยะแรกๆ ยังเชิญ "ครู" รุ่นเก่ามาช่วยสอนด้วย เช่น การแพทย์แผนไทยเป็นส่วนหนึ่งของศิริราชพยาบาลมาแต่ต้น แต่จะว่าไปแล้ว ทรรศนะเชิงวิพากษ์ต่อวรรณคดีคงมีมา (อย่างน้อย) ตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์แล้ว ไม่อย่างนั้นเราคงไม่มีวรรณคดีเรื่องพระมะเหลเถไถ, อุณรุทร้อยเรื่อง และระเด่นลันได แต่ทรรศนะวิพากษ์เช่นนี้มาหายไปในช่วงที่ผู้นำไทยกำลังเปลี่ยนประเทศมาสู่ความทันสมัยในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 นี่เอง ทั้งนี้เพราะในช่วงเดียวกันนี้ เราเพิ่งรับคติฝรั่งที่ว่า มีการใช้ภาษาที่ดีสุดยอดในรูปต่างๆ ทั้งที่เป็นงานเขียนหรือมุขปาฐะ ซึ่งรวมเรียกว่า "วรรณคดี" อันเป็นคำที่เราบัญญัติขึ้นให้ตรงกับภาษาฝรั่งว่า literature ซึ่งมีความสำคัญเพราะแสดงให้เห็นถึงอารยธรรมอันสูงของบ้านเมือง และต่อมาในช่วงปลายสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ นักปราชญ์ในสมัยนั้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นข้าราชสำนัก จึงประชุมร่วมกันเพื่อกำหนดให้งานเขียนชิ้นใดมีคุณค่าสูงส่งสมเป็นวรรณคดีได้บ้าง (สมัยนั้นยังไม่ค่อยคำนึงถึงงานที่ไม่ได้เขียน หรืองานประเภทมุขปาฐะ) พูดสั้นๆ ก็คือ เราได้สร้างลำดับชั้นของวรรณกรรมในภาษาไทย (กรุงเทพฯ) ขึ้น (hierachicalization of Thai writings) ในขณะเดียวกันก็เห็นความสำคัญในการนำเอาวรรณคดีเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในการศึกษา (แบบใหม่-ที่ทำกันในโรงเรียน) ของไทย จะสอน "วรรณคดี" อันอยู่ในลำดับขั้นสูงสุดของงานเขียนเหล่านี้ด้วยความเคารพอันสมควรแก่สถานะของมันได้อย่างไร คำตอบคืออ่านมันให้รู้เรื่อง ด้วยการแปลศัพท์และสำนวนที่ใช้ในวรรณคดีเรื่องนั้น อธิบายเกี่ยวกับผู้เขียนและประเภทของรูปแบบที่ใช้ในการเขียน (โดยไม่มีแม้แต่การตรวจสอบต้นฉบับตัวเขียนซึ่งมีหลาย "ฉบับ" หรือ versions) แต่เพื่อให้สมควรแก่สถานะอันสูงของวรรณคดี ก็ควรจดจำบางช่วงบางตอนของงานเขียนนั้นได้ด้วย และนี่คือที่มาของการท่องจำ ซึ่งผู้นำคณะรัฐประหารได้แสดงความสามารถให้ปรากฏ ความสามารถที่จะจำบางบทบางตอนซึ่งเป็นที่ประทับใจในวรรณคดีนั้น ที่จริงแล้วก็เป็นความสามารถหรือเป็นแนวโน้มธรรมดาที่คนโบราณทำได้ แม่ผมจำบางบทบางตอนเช่นนี้ได้มากอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ไม่ได้มาจากการท่องจำ หากมาจากวิถีชีวิตของท่านเอง เช่น ต้องอ่านหนังสือให้ยายฟังมาแต่เล็ก ได้ดูการแสดงซึ่งนำเอาบทเหล่านี้มาร้องเป็นเพลงอยู่บ่อยๆ ได้ฟังเพลงที่เอาบางบทของวรรณคดีมาเป็นเนื้อร้อง ได้สนทนากับเพื่อนฝูงที่ผ่านชีวิตแบบเดียวกันมา ก็ย่อมอ้างถึงหรือท่องให้ฟังได้อยู่เสมอ พูดง่ายๆ ก็คือ วิถีชีวิตต่างหากที่ทำให้จดจำบางบทบางตอนในวรรณคดีไทยได้ แต่คนสมัยหลังโดยเฉพาะในปัจจุบัน แทบไม่ได้ดูโขนดูละคร ไม่ฟังเพลงไทย และไม่มีเพื่อนซึ่งสามารถว่ากลอนตอนดังๆ ให้ฟังในการสนทนา จะทำอย่างเดียวกับคนโบราณได้อย่างไร หากไม่ท่องจำ ปัญหาอยู่ที่ว่าจะไปมีความสามารถอย่างคนโบราณทำไม เพราะที่น่าจะทำตามมากกว่าคือทรรศนะเชิงวิพากษ์ต่อวรรณคดี ซึ่งคนโบราณก็มีต่างหาก แต่เพราะเราเรียนวรรณคดีกันด้วยความเคารพอย่างสูงเช่นนี้ต่างหาก ที่ทำให้วรรณคดีกลายเป็นเรื่องแค่ท่องจำ เราเรียนวรรณคดีก็เพื่อฝึกฝนการประเมิน คือประเมินความงาม, คุณค่า, ความหมาย, ความจริง และความสัมพันธ์ (เอาเข้าจริง ไม่ว่าจะเรียนอะไรก็เพื่อประเมิน 5 อย่างนี้) ต่างคนต่างประเมิน ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน เพราะไม่มีคำตอบสำเร็จรูปที่ถูกสำหรับทุกคน เพียงแต่ว่า ไม่ว่าประเมินอย่างไร ก็สามารถให้เหตุผลที่ฟังขึ้นว่าเหตุใดจึงประเมินเช่นนั้น แม้ว่าการประเมินวรรณคดีต้องอาศัยความรู้สึกอยู่มาก แต่ก็เป็นความรู้สึกที่คนอื่นก็มีหรือสามารถจินตนาการไปได้เหมือนกัน ไม่ใช่ความรู้สึกเฉพาะของผู้ประเมินเท่านั้น การท่องจำจึงไม่มีบทบาทอะไรในการศึกษาวรรณคดี เพราะไม่ช่วยให้ใครประเมินได้ดีขึ้น แต่การคิด การวิเคราะห์ การชั่งน้ำหนัก การเปรียบเทียบ ฯลฯ มีความสำคัญกว่าในการประเมิน แต่การศึกษาวรรณคดีแบบให้ความเคารพอย่างสูงในการศึกษาไทย ทำให้ความสามารถอย่างหลังเหล่านี้ไม่ได้รับการส่งเสริมให้ผู้เรียนพัฒนาขึ้นจนงอกงามเต็มที่ เสียเวลาและความเอาใจใส่ไปกับการท่องจำ จนไปเข้าใจผิดว่า การรู้วรรณคดีคือการท่องจำบางบทบาทตอนได้คล่อง แม้จะอยู่ผิดเล่ม และผิดยุคสมัยอย่างไร ก็ยังดีกว่าท่องจำอะไรไม่ได้เลย ผิดจากนายทหารรุ่นต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งอ่านสามก๊กด้วยทรรศนะเชิงวิพากษ์ และประเมินเรื่องต่างๆ ในสามก๊กเป็นที่เลื่องลือจนสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงฯ ทรงนำมาเล่าไว้ในคำนำ อันที่จริง นอกจากนายทหารที่ได้ผ่านโรงเรียนทหาร (ซึ่งเริ่มรับตั้งแต่ชั้นประถม) ผมเข้าใจว่า นักเรียนในรุ่นนั้นต่างก็มีความสามารถในการศึกษาวรรณคดีเชิงวิพากษ์ทั้งสิ้น นักเขียนกลุ่ม "สุภาพบุรุษ" หลายคน (ส่วนใหญ่คือนักเรียนเก่าของโรงเรียนเทพศิรินทร์) กล่าวอ้างถึงวรรณคดีเก่าในเชิงวิพากษ์ (อย่างจริงจังหรืออย่างล้อเลียน) ที่รู้จักกันดีคือ "ยาขอบ" ซึ่งเขียนสามก๊กฉบับวนิพกทั้งชุด ด้วยการสร้างความเป็นคน (ไทย?) ให้แก่ตัวละครเด่นๆ ในเรื่อง ทำไมนักเรียนรุ่นนั้นจึงศึกษาวรรณคดีด้วยวิธีที่แตกต่างจากนักเรียนรุ่นหลัง ผมคิดว่าเกิดขึ้นจากความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ ผมคิดว่ายุคสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาจนถึงปี 1947 (หรือ พ.ศ.2490) คนไทยที่มีการศึกษาต่างสำนึกดีว่าตัวต่างมีชีวิตอยู่ในช่วงที่บ้านเมืองกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่ อนาคตข้างหน้าที่กำลังมาถึงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้นั้น จะไม่เหมือนเก่า จนทำให้คำตอบของสมัยโบราณอาจไม่ตอบคำถามของยุคใหม่ไปได้ทุกเรื่องอีกแล้ว สำนึกแบบนี้ทำให้กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ ทดลอง กล้าเสี่ยงมากเป็นพิเศษ เป็นผลให้การศึกษาวรรณคดีมีลักษณะเชิงวิพากษ์ ทั้งการศึกษาของนักปราชญ์และคนธรรมดา แม้ว่าตัวบทที่ใช้ศึกษายังไม่มีคุณภาพมากนักก็ตาม (เช่น ขาดการสอบค้นอย่างทั่วถึงพอ) บางคนอาจยกสาเหตุให้แก่ "ครูฝรั่ง"ในระบบการศึกษาของกรุงเทพฯ เพราะในช่วงนั้น ราชการมีอัตราจ้างครูชาวต่างประเทศมาสอนในโรงเรียนที่หลวงตั้งขึ้นอยู่ไม่น้อย ฝรั่งบางคนได้เป็นผู้บริหารโรงเรียนด้วย และส่วนใหญ่เป็นคนจากบริเตนใหญ่ แต่ผมสงสัยว่า "ครูฝรั่ง" ไม่ใช่แรงบันดาลใจสำคัญเท่ากับสำนึกของนักเรียนเอง ในปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 การศึกษาของยุโรปเองก็ยังไม่ก้าวมาถึงการ "ถอดรื้อ" อุดมคติและความรู้อะไรมากนัก มีความรู้ที่นักปราชญ์ได้สร้างเอาไว้ซึ่งถูกต้องแน่นอน นักเรียนจึงควรจดจำสิ่งเหล่านั้นเอาไว้ แม้ไม่ใช่ด้วยการท่องจำก็ตาม ยิ่งครูเป็นคนจากบริเตนใหญ่ ก็ยิ่งล้าสมัยกว่าชาวยุโรปอื่น Thomas Piketty กล่าวว่า หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ประเทศที่เข้าร่วมสงครามในยุโรปต่างเป็นหนี้สินพะรุงพะรังทั้งฝ่ายชนะและฝ่ายแพ้ ในขณะที่ในประเทศอื่นแก้ปัญหานี้ด้วยการกู้ยืม แต่อังกฤษใช้การประหยัดแทน ผลจึงทำให้อังกฤษตกอยู่ในความอัตคัดขัดสนนานกว่าเขาอื่น และการศึกษาของอังกฤษเองก็ตกต่ำลงอย่างมาก ซึ่งยิ่งทำให้ฟื้นตัวได้ยากขึ้นไปอีก (Capital in the Twenty-First Century) ความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้นั้น ผมคิดว่าเป็นหัวใจสำคัญของการปฏิรูปการศึกษาทีเดียว ไม่ว่าจะไปลอกรูปแบบการศึกษาจากฟินแลนด์หรือประเทศอะไรที่ประสบความสำเร็จจนมีชื่อเสียง หากนำมาใช้ในสังคมที่ปราศจากความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ ก็คงทำได้แต่รูปแบบ แต่ไม่อาจทำไปถึงหัวใจสำคัญของการปฏิรูปการศึกษาได้ เงื่อนไขทางสังคมในแง่นี้ ไม่ค่อยได้รับความสนใจจากนักปฏิรูปการศึกษาภาครัฐสักเท่าไร เพราะไปให้ความสำคัญแก่เทคนิควิธี (สอนอย่างไร) มากกว่า ความคิดว่า "ครูฝรั่ง" ทำให้นักเรียนไทยในรุ่นเก่ามีความกระตือรือร้นใครเรียนรู้มาก ก็มาจากการมองเทคนิควิธีเป็นเงื่อนไขสำคัญสุดเพียงอย่างเดียวในการศึกษา ที่ดี แต่หากมองเงื่อนไขทางสังคม หรือสำนึกของผู้เรียนเองว่ามีส่วนสำคัญไม่น้อยไปกว่ากัน บรรยากาศ - ทั้งที่กระทบต่อตัวผู้เรียนโดยตรงและโดยอ้อม - ของความตื่นตัว กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ เป็นเงื่อนไขที่ขาดไม่ได้ ของการศึกษาในเชิงวิพากษ์ คนไทยในปัจจุบันก็รู้ดีว่า เรากำลังเผชิญกับความเปลี่ยน-แปลงครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง อันเป็นผลมาจากปัจจัยภายนอกและภายใน บางคนกลัวว่าคำตอบเก่าที่เคยใช้ได้ดีในสังคมไทยมาก่อน จะใช้ไม่ได้อีกแล้ว แต่บางคนไม่กลัว และพร้อมจะเรียนรู้เพื่อค้นหาคำตอบใหม่ให้แก่ปัญหาใหม่ ซึ่งไม่มีวันจะเหมือนเดิมอีก แล้ว น่าเสียดายที่ประเทศต้องมาติดตังอยู่กับเงื่อนไขทางการเมืองที่บีบบังคับให้เราไม่อาจหาคำตอบอะไรได้มากไปกว่าที่มีมาแต่โบราณ เงื่อนไขของการรัฐประหารในครั้งนี้ ถือได้ว่าบรรลุจุดสุดยอดของแนวโน้มที่เกิดมาตั้งแต่การรัฐประหาร 6 ตุลาคม 2519 นั่นคือ การยึดอดีตเป็นเกราะกำบังภัยให้แก่ ทั้งผู้ทำรัฐประหารและชาติบ้านเมืองจากความเปลี่ยนแปลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่จำเป็นที่การรัฐประหารในเมืองไทยทุกครั้งจะต้อง "ย้อนอดีต" เช่นนี้เสมอไป หากไม่นับการรัฐประหารของพระยามโนปกรณ์นิติธาดาในการงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตราใน พ.ศ.2476 แล้ว การรัฐประหารครั้งอื่นล้วนเป็นคำสัญญาว่าจะมุ่งสู่อนาคตที่ไม่เหมือนเดิม โดยเฉพาะการรัฐประหารของสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในบรรยากาศที่มุ่งกลับไปใช้คำตอบที่มีมาแต่อดีต ความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ก็ไม่จำเป็น จึงไม่แปลกที่การปฏิรูปการศึกษาที่ทำกันภายใต้อำนาจทางการเมืองที่ "ย้อนอดีต" เช่นนี้ https://www.thaipost.net/main/detail/7039 คสช., จินดามณี, ท่องจำ, นิธิ เอียวศรีวงศ์, รัฐประหาร, วรรณคดี, สามก๊ก, ใช้อดีตเป็นเกราะกำบัง TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180313/image_big_5aa73a51e289c.jpg 5880 27/03/2018 11:33 27/03/2018 11:33 'บิ๊กตู่' แจงสั่งรัฐมนตรีท่องบท 'จินดามณี' 27 มี.ค. 61 - เวลา 09.00 น. ที่ทำเนียบรัฐบาล พล.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) เป็นประธานการประชุมคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ก่อนเป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) โดยก่อนการประชุมพล.อ.ประยุทธ์ ปฏิเสธที่จะตอบคำถามกรณีเป็นคนสั่งให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติ(สนช.) ส่งร่างพ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งส.ส.ให้ศาลรัฐธรรมนูญตีความว่าขัดรัฐธรรมนูญหรือไม่ จากนั้นที่ห้องโถงกลาง ตึกบัญชาการ 1 นายสนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ รมว.พาณิชย์ ผอ.ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน) นำคณะเข้าพบนายกฯเพื่อจัดกิจกรรมประชาสัมพันธ์การจัดงาน CRAFTS BANGKOK 2018 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 29 มี.ค.-1 เม.ย. ที่ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค บางนา โดยนายกฯได้เยี่ยมชมผลิตภัณฑ์ศิลปหัตกรรมที่นำมาแสดง จากนั้น นายวีระ โรจน์พจนรัตน์ รมว.วัฒนธรรม นำคณะเข้าพบนายกฯ เพื่อรณรงค์เนื่องในประเพณีสงกรานต์ ประจำปี 2561 "สงกรานต์วิถีไทยใช้น้ำคุ้มค่า ชีวาปลอดภัย" ซึ่งนายกฯได้สรงน้ำพระพุทธชินราช ขณะที่นายวีระได้มอบชุดรดน้ำขอพรให้กับนายกฯและครม.ด้วย นายกฯได้เขียนคำอวยพรในการ์ดอวยพรเนื่องในเทศกาลสงกรานต์ว่า “เนื่องในโอกาสเทศกาลสงกรานต์ประจำปี 2561 ขออวยพรให้ประชาชนคนไทยทุกคนประสบแต่ความสุข สำเร็จ สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัยตลอดไป ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ปรับตัวเองให้รู้เท่าทันเทคโนโลยี สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงปฏิรูปประเทศของเราและสถานการณ์โลกในปัจจุบัน และถือว่าเป็นสวัสดีปีใหม่ของคนไทย ขอให้มีความสุขความเจริญตลอดไป” ขณะเดียวกันนายกฯกล่าวว่า “ขอให้ปีนี้เป็นปีแห่งการเริ่มต้นความสำเร็จในการเดินหน้าประเทศ” พร้อมกันนี้นายกฯได้สอบถามถึงการแต่งกายชุดไทยของข้าราชการที่มาร่วมกิจกรรม โดยขอให้แต่งไปตามความเหมาะสม ไม่ได้บังคับ ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองและไม่ต้องซื้อผ้าที่มีราคาแพง ไม่ต้องไปตัดชุดแบบฝรั่ง และชุดที่สวมใส่กันอยู่นี้ก็อย่าให้แพงกว่าชุดฝรั่ง นอกจากนี้นายกฯยังกล่าวว่า อยากให้ผู้เกี่ยวข้องไปคุยกับผู้ประกอบการละครที่ไม่ใช่สร้างให้กับรัฐบาล แต่สร้างให้กับประเทศของเรา อย่างของประเทศเกาหลีใต้ ที่สร้างละคร"จองอี ตำนานศิลป์แห่งโชซอน" ฉายทางช่อง 13 ที่เล่าเรื่องราวศิลปะในการปั้นถ้วย ชาม และเล่าว่ามีการแบ่งพวกเป็น 2 ฝ่ายเหมือนกัน ทั้งคนดีและคนไม่ดี และนำไปสู่ที่มาของเครื่องปั้นเหล่านี้ มีพระเอก นางเอก ไม่ใช่ละครอิจฉาริษยากันทุกวัน ซึ่งมันไม่ได้หรอก สังคมมันปั่นป่วน ก็ลองไปดู ส่วนใครจะเป็นนางเอกไปสมัคร ขณะเดียวกันผู้สื่อข่าวได้สอบถามกรณีที่นายกฯให้รัฐมนตรีไปท่องบทกลอนในหนังสือจินดามณีมาคนละบท นายกฯ ตอบว่า ไม่ต้องสอบท่องอะไรหรอก เพียงแต่อยากให้รัฐมนตรีทุกคนสนใจ และตั้งใจอ่านหนังสือของไทยเท่านั้น. https://www.thaipost.net/main/detail/5880 จินดามณี, นายกฯ, บิ๊กตู่, ละครไทย, วัฒนธรรม, อสยพรสงกรานต์ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180327/image_big_5ab9c6f323b7b.jpg 5866 27/03/2018 08:26 27/03/2018 08:25 เพื่อแม้วหยาม'บิ๊กตู่'ไร้วิชั่นสั่งท่อง'จินดามณี' ลายด่างเสนอถ่อย'กักตัว15วันรอดูอาการ' 27 มี.ค.61 - สืบเนื่องจากการประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) เมื่อวันที่ 20 มี.ค.ที่ผ่านมา นายวีระ โรจน์พจนรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ได้นำหนังสือจินดามณีมาแจกให้กับครม. หลังกระแสละครบุพเพสันนิวาสได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง  ทั้งนี้ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าคสช. ได้กล่าวในที่ประชุมครม.ว่า "ให้ท่องให้ได้คนละหนึ่งบท และจะทดสอบปากเปล่าด้วย" อย่างไรก็ตามข้อสั่งการของนายกฯดังกล่าว ถูกนายพิชัย นริพทะพันธุ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นำไปโจมตีและตั้งคำถามในเพจเฟซบุ๊กตัวเองว่า "วิสัยทัศน์ได้เท่านี้???" ขณะที่นายสมบัติ บุญงามอนงค์ หรือบก.ลายจุด ผู้ก่อตั้งพรรคเกรียน  และปัจจุบันเคลื่อนไหวประเด็นสุนัขจรจัด  ได้เข้าไปกดไลก์แล้วแชร์ความเห็นนายพิชัย พร้อมโพสต์ข้อความระบุว่า "ผมเสนอว่ากักตัว 15 วัน แล้วรอดูอาการ" https://www.thaipost.net/main/detail/5866 จินดามณี, บิ๊กตู่, พิชัย นริพทะพันธุ์, ลายด่าง, สมบัติ บุญงามอนงค์ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180327/image_big_5ab99b367c269.jpg 4891 13/03/2018 17:04 13/03/2018 17:04 หอสมุดแห่งชาติคึกคัก! คนแห่ขออ่าน"จินดามณี"/22มี.ค.โชว์เอกสารโบราณอยุธยา   13มี.ค.-หอสมุดแห่งชาติคึกคักคนแห่ตามอ่าน'จินดามณี-นิยายบุพเพสันนิวาส' จัดพบนักเขียน'รอมแพง' พร้อมโชว์หนังสือเก่า-เอกสารโบราณอยุธยา 22 มี.ค.นี้  เผยตลอดปีมีแผนนำหนังสือหายากแสดงนิทรรศการหมุนเวียนให้ความรู้ประวัติศาสตร์ สร้างความภาคภูมิใจ เดินหน้าสืบค้นคำโบราณ"ออเจ้า" หวังประโยชน์ศึกษาค้นคว้า            นางสาวกนกอร ศักดาเดช  ผู้อำนวยการสำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร กล่าวว่า จากละคร'บุพเพสันนิวาส' ที่อยู่ในความสนใจของประชาชนอย่างมาก เพราะเป็นละครสนุกสนานที่สอดแทรกประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม วิถีชีวิตคนในอดีต และชวนให้คนไปศึกษาค้นคว้าต่อ เช่น ในฉากที่มีการกล่าวถึงวรรณกรรมเรื่อง"จินดามณี"   แต่งขึ้นโดยพระโหราธิบดี ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นแบบเรียนเล่มแรกของไทย ที่เอ่ยถึงพยัญชนะ วรรณยุกต์ที่สืบทอดกันมาจนปัจจุบัน ทำให้ขณะนี้มีประชาชนเข้ามาที่สำนักหอสมุดแห่งชาติเพิ่มมากขึ้นเพื่อใช้บริการการอ่านวรรณกรรมเรื่อง"จินดามณี" จนหนังสือไม่ว่างจากชั้นวางหนังสือ รวมถึงนวนิยายเรื่อง"บุพเพสันนิวาส"ที่นำมาดัดแปลงเป็นละครฮิตขณะนี้ นอกจากมาที่หอสมุดแห่งชาติด้วยตนเอง ยังพบการสืบค้นผ่านระบบการให้บริการออนไลน์ของหอสมุดแห่งชาติเพิ่มขึ้น อีกทั้งมีหน่วยงานต่างๆ ประสานงานเพื่อขอยืมหนังสือและเอกสารโบราณไปจัดแสดงอีกด้วย        ผอ.สำนักหอสมุดฯ  กล่าวว่า  ละครมีเรื่องราวจูงใจให้คนอยากรู้ต่อ อยากอ่านหนังสือและเชื่อมโยงมาหาหนังสือเก่า เอกสารโบราณ  ทั้งคำที่ใช้ในสมัยนั้น  อาหารไทยโบราณ จากกระแสละครดังกล่าวสำนักหอสมุดแห่งชาติจะพัฒนาสู่การจัดนิทรรศการหมุนเวียนนำหนังสือหายากที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์มาร้อยเรียงตลอดปี 2561 นี้ เพื่อเผยแพร่ความรู้ให้ประชาชน เริ่มจากกิจกรรม  NLT Edutainment  ครั้งที่ 4  พูดคุยเรื่องแรงบันดาลใจและเทคนิคการสร้างผลงานกับ"รอมแพง"  ผู้เขียนหนังสือ"บุพเพสันนิวาส"  วันที่ 22 มี.ค.2561 เวลา 13.00-15.00 น.  ณ ห้องเอกสารโบราณ ชั้น 4  อาคาร 2 สำนักหอสมุดแห่งชาติ   ภายในงานจะจัดนิทรรศการรวบรวมหนังสือ"จินดามณี" จัดแสดง  เป็นฉบับที่ถ่ายทอดจากเอกสารโบราณสู่ตัวพิมพ์เล่มแรกๆ รวมทั้งหนังสือ"จินดามณี" ที่กรมศิลปากรจัดพิมพ์เผยแพร่ ด้านหลังเป็นสมุดไทยโบราณ และเอกสารโบราณเกี่ยวกับอยุธยา  แผนที่เก่าอยุธยา คาดว่าจะมีเอกสารจัดแสดงให้ชมกว่า 20 ชิ้น          " อย่างคำว่า "ออเจ้า" ที่ใช้ในบทสนทนาของละคร จนเกิดกระแสคนพูดตาม ดิฉันได้มอบหมายให้เจ้าหน้าที่สำนักหอสมุดแห่งชาติ สืบค้นเอกสารที่มีคำเหล่านี้ปรากฏอยู่  ก่อนจะเผยแพร่ให้ประชาชนได้รู้และหาอ่านเพิ่มเติม หลายกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นจะช่วยเพิ่มกลุ่มผู้ใช้บริการหอสมุดแห่งชาติ ทั้งกลุ่มนักอ่านที่ชื่นชอบนักเขียน ประชาชนที่สนใจละคร และจะกลายเป็นแฟนพันธุ์แท้หอสมุดแห่งชาติในอนาคต ที่สำคัญการได้กลับไปดูประวัติศาสตร์ผ่านหนังสือจะสร้างความภาคภูมิใจ เกิดจิตสำนึกรักษาและหวงแหนวัฒนธรรมชาติ ใครอยากหาหนังสือเก่ามาค้นได้ที่นี่      " นางสาวกนกอร กล่าว  /////////////////////////////// https://www.thaipost.net/main/detail/4891 จินดามณี, ผอ.สำนักหอสมุดแห่งชาติ, รอมแพง, ละครบุพเพสันนิวาส, หอสมุดแห่งชาติ, เอกสารโบราณอยุธยา TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180313/image_big_5aa7a0e2e15f2.jpg 4727 11/03/2018 15:52 11/03/2018 15:52 'ทัวร์ออเจ้า' กรมศิลป์เต็มแล้วเจ้าค่ะ 11 มี.ค.61 – ละคร “บุพเพสันนิวาส” ฮอตฮิตแบบฉุกไม่อยู่จริงๆ หลังเพจกลุ่มเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ สำนักบริหารกลาง กรมศิลปากรได้โพสต์เนื้อหาความว่า  “กระทรวงวัฒนธรรม โดยกรมศิลปากร ชวนออเจ้า นุ่งโจง ห่มสไบไปบ้านพี่หมื่น เรียนรู้ประวัติศาสตร์ ภาษา และวรรณกรรมสมัยอยุธยา เยี่ยมชมโบราณสถานตามรอยนวนิยายบุพเพสันนิวาส ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พร้อมผู้เชี่ยวชาญบรรยายให้ความรู้ตลอดการเดินทาง ลิ้มรสอาหารคาวหวานของอยุธยา เพียงท่านละ 750 บาท รับหนังสือจินดามณี ฉบับพระโหราธิบดีเป็นที่ระลึกทุกท่าน ไปเช้าเย็นกลับ 2 รอบเท่านั้น ในวันที่ 17 และ 18 มีนาคมนี้ ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในวันที่ 12 มีนาคม 2561 ท่านที่สนใจสามารถแจ้งชื่อเพื่อสำรองที่นั่งได้ก่อนใครใต้โพสต์นี้ เจ้าหน้าที่จะติดต่อเพื่อส่งรายละเอียดการเดินทางให้อีกครั้งหนึ่ง” โดยหลังโพสต์ออกไปมีการแชร์และจองรายชื่อเข้าร่วมกิจกรรมดังกล่าวเป็นจำนวนมาก ทำให้ล่าสุดเพจต้องออมาโพสต์ว่า “ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจในกิจกรรมของกรมศิลปากรเป็นอย่างมาก แม้ว่าจะยังไม่ได้แจ้งกำหนดการอย่างเป็นทางการก็ตาม เนื่องจากที่นั่งมีจำนวนจำกัด รอบละ 60 ท่าน เพื่อให้ผู้เข้าร่วมกิจกรรมได้รับความรู้อย่างเต็มที่และไม่แออัดจนเกินไป ดังนั้นจะขออนุญาตให้ผู้ที่แจ้งชื่อไว้ในวันที่ 11 มีนาคม และแจ้งความจำนงค์เข้าร่วมการเดินทางได้รับสิทธิ์ในการพิจารณาเข้าร่วมกิจกรรมก่อน หากเต็มจำนวนที่กำหนดแล้ว จะสำรองชื่อของท่าน เพื่อร่วมกิจกรรมในครั้งต่อไป ขออภัยเป็นอย่างสูง”   https://www.thaipost.net/main/detail/4727 กรมศิลปากร, กระทรวงวัฒนธรรม, จินดามณี, บุพเพสันนิวาส, บ้านพี่หมื่น, พระโหราธิบดี, ออเจ้า TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180311/image_big_5aa4ed87dda5b.jpg