7621 22/04/2018 21:39 23/04/2018 00:01 ดูด...ใครคิดว่าไม่สำคัญ!!!         ช่วงระหว่างนี้...คงต้องยอมรับว่า ออกไปทางจ๊วบๆ จ๊าบๆ ซะเหลือเกิน สำหรับแวดวงการเมือง คือ ดูด กันชนิดสนั่นลั่นโลก ต่อท่อ ต่อสาย เล่นเอาพนักงานประจำ รถสูบส้วม ทั้งหลาย แทบไม่ได้หลับ ได้นอน เอาเลยถึงขั้นนั้น เพิ่งดูด ฉลามชล ซะจนหมดเมือกเมื่อไม่กี่วันมานี้ เห็นว่า...วัน-สองวันที่ผ่านมา ไป ดูด เอากลุ่มระยองของประชาธิกัดเขา ชนิดขนเงาะ หนามทุเรียน หลุดร่วงไปเป็นแถบๆ...                                                                --------------------------------------------       เฮ้ออ์อ์อ์...ก็เอาเถอะ ถ้ามองกันจาก ข้อเท็จจริงทางการเมือง มันคงต้องถือเป็นเรื่อง ปกติ สำหรับการเมืองไทย ที่มันดูดกันไป-ดูดกันมา อย่างเป็นกิจวัตรมาโดยตลอด ชนิด ส.ส. ในแต่ละราย ต่างเปลี่ยนพรรค ย้ายพรรค จนตัวเองอาจจำไม่ได้แล้ว ว่าเคยอยู่พรรคไหนมามั่ง เพราะเรื่องอุดมการณ์ อุดมคตินั้น มันเป็นแค่ ความฝัน ของพวกเด็กๆ เขา แต่สำหรับผู้ผ่านประสบการณ์มาในระดับเกล็ดแตกลายงา ปีกงอก แถมพ่นไฟได้ด้วย เรื่องของ หัวคะแนน นั่นแหละสำคัญกว่า ถือเป็นของจริงของแท้ ถ้าสามารถดูดเอาอดีต ส.ส. ผู้ซึ่งมีหัวคะแนนไว้ในมือครบหมด อะไรที่เป็นอุดมการณ์ อุดมคติ ก็ค่อยปรับ ค่อยเปลี่ยน ให้มันเป็นอะไรต่อมิอะไรก็ย่อมได้...                                                                  -----------------------------------------------       ดังนั้น...การที่ ป๋าดัน สมคิด ท่านหยิบเอา เศรษฐศาสตร์แห่งการดูด มาปรับใช้กับการเมืองในอนาคตข้างหน้า มอบหมายให้รัฐมนตรีอุตสาหกรรม รัฐมนตรีพาณิชย์ เปลี่ยนไลน์ไปเป็น พนักงานสูบส้วม ในช่วงนี้ มันคงไม่ถึงกับผิดกฎ ผิดกติกา อะไรกันมากมาย ส่วนจะผิดหลักทางจริยธรรมหรือไม่ ประการใด อันนั้น...คงต้องถามกลับไปว่า คำว่า จริยธรรม มันยังคงมีอยู่ในพจนานุกรมทางการเมืองจริงๆ หรือ? หรือเป็นแค่คำศัพท์ คำแสลง ที่เอาไว้พูดๆ กันไปแบบเรื่อยๆ เจื้อยๆ ในเมื่อช่วงที่ท่านโตๆ ขึ้นมา ก็โตมาจากการ ดูด นี่แหละ ในฐานะ มือขวา ของ ทักษิณ ที่ไม่ใช่ดูดใครเป็นคนๆ แต่ดูดพรรคทั้งพรรค ระดับแม้แต่พรรค ความหวังใหม่ ของ อดีตทหาร อย่างพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ยังถูกสูบจากบ่อเกรอะทั้งบ่อ ต้องยอมรับสภาพการเป็น ความหวังหมด หรือต้องแปรสภาพมาเป็นส่วนหนึ่งของพรรคเผาไทยไปจนได้...                                                                 ----------------------------------------------------       ในเมื่อโตมาในแนวนี้...ก็จึงไม่แปลกที่ท่านจะเดินไปในแนวเดิมๆ เพราะถ้าหากดูดใครต่อใครได้จริง ดังที่เป็นข่าวคราวกันไปแล้ว ไม่ว่ากลุ่มปลาไหลใส่สเกต กลุ่มสุโขทัยเรียงหิน กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม กลุ่มบ้านริมน้ำ กลุ่มฉลามชล ไล่มาถึงกลุ่มเงาะโรงเรียนเมืองระยอง ฯลฯ เฉพาะแค่เทียบบัญญัติไตรยางศ์ 70,000 เสียง ต่อ 1 เก้าอี้ในสภา โอกาสที่จะรวบรวมเสียงให้ได้ประมาณ 300 กว่าๆ โดยมีเสียงวุฒิสมาชิกลากตั้งตุนเอาไว้แล้วถึง 250 เพียงเท่านี้... แผ่นดินอันงดงอม ก็น่าจะกลับคืนมารองเท้า รองตีน ของท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ได้ไม่ยากซ์ซ์ซ์ เผลอๆ อาจง่ายซะยิ่งกว่า แจ็ก หม่า กว้านซื้อทุเรียนหมอนทองในเมืองไทย รวดเดียว 80,000 ลูกเอาเลยก็ไม่แน่ เศรษฐศาสตร์แห่งการดูด มันเลยอาจก่อให้เกิด EEC ทางการเมือง ได้ไม่ยากซ์ซ์ซ์...                                                                 -----------------------------------------------------       แต่ก็นั่นแหละ...สิ่งที่น่าคิด น่าตั้งข้อสังเกต สำหรับใครก็ตามที่ยังรักบ้าน รักเมือง คงต้องเริ่มตั้ง คำถาม กันบ้างแล้วนั่นแหละว่า ไม่ว่าอะไรผิด-อะไรถูก อะไรเป็นไปตาม ข้อเท็จจริงทางการเมือง หรือไม่ เพียงใด ก็แล้วแต่ แต่ถ้าหากกระบวนการทางการเมืองมันยังคงเป็นไปในแนวเดิมๆ โอกาสที่มันจะนำมาซึ่ง ผลลัพธ์ ในแบบเดิมๆ จะมีความเป็นไปได้มากหรือน้อยขนาดไหน และถ้าหากวันใด-วันหนึ่ง มันเกิดนำมาซึ่ง ผลลัพธ์ทางการเมือง ในแบบเดิมๆ แบบที่กลับไปสู่ฉากเหตุการณ์แบบ 14 ตุลาฯ หรือ พฤษภาทมิฬ ก็แล้วแต่ จังหวะนั้นนั่นแหละ...ที่ยังจะมี อะไรใหม่ๆ เอาไว้รองรับเหตุการณ์ สถานการณ์ ไม่ให้มันลุกลาม บานปลาย ขยายตัว ขยายวง แบบเดิมๆ ได้อีกหรือไม่???                                                                  -------------------------------------------------------       เพราะคงต้องยอมรับนั่นแหละว่า...ภายใต้ ความเป็นไทย ที่ยังพอมี ความเป็นธรรม รองรับเอาไว้โดยตลอด ด้วย ภูมิปัญญาแห่งสังคมไทย หรือด้วย ธรรมะ ที่อยู่นอกเหนือไปจากแวดวงการเมืองก็แล้วแต่ ได้มีส่วนช่วยเอามากๆ ไม่ให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันพังครืนลงมา ในจังหวะที่พวกฝรั่งเขาเรียกว่า The Tipping Point หรือ จุดเปลี่ยน, จุดพลิกผัน อะไรประมาณนั้น แต่สำหรับฉากสถานการณ์ใหม่ๆ จะหาอะไรที่เอาไว้รองรับเหตุการณ์นั้นๆ ได้อย่างเป็นมรรค เป็นผล กันจริงๆ อันนี้นี่แหละ...ที่บรรดาผู้รักบ้าน รักเมืองทั้งหลาย คงต้อง คิด เอาไว้ซะก่อนแต่เนิ่นๆ ยิ่งถ้าหากสามารถ ลงมือปฏิบัติ ได้บ้างในบางด้าน บางส่วน ก็คงต้องทำให้การปฏิบัตินั้นๆ ก่อรูป ก่อร่าง พอให้เห็นภาพที่จะเป็นทางออก ทางไป ได้บ้าง...                                                                   -------------------------------------------------------       ส่วนในเรื่องใครจะดูดใคร หรือใครยอมให้ถูกดูด...คงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามสภาพ ข้อเท็จจริงทางการเมือง ของมันนั่นแหละ อย่าถึงกับต้องไปตกอก ตกใจ วิตก ทุกข์ร้อน หรือต้องออกอาการ อ้วกแตก ไปซะก่อน ถือซะว่า... มันเป็นเช่นนั้นเอง, มันเป็นพรรค์นั้นแหละ เพราะเรื่องของบ้าน ของเมืองนั้น บรรดา นักการเมือง ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองแท้ๆ หรืออดีตทหารที่แปรสภาพมาเป็นนักการเมือง ล้วนแล้วเป็นแค่ องค์ประกอบ ไปด้วยกันทั้งสิ้น...นั่นแล...                                                                   -----------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก George Santayana (อีกครั้ง)... Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.-ผู้ที่ไม่จดจำอดีต...คือผู้มีกรรมที่จำต้องย้อนรอยอดีต...                                                                   ----------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/7621 กลุ่มซุ้มมือปืนนครปฐม, กลุ่มระยอง, จ๊วบๆ จ๊าบๆ, ฉลามชล, ท่านขุนน้อย, พนักงานสูบส้วม, ย้ายพรรค, สนั่นลั่นโลก, อุดมคติ, เปลี่ยนพรรค, แจ็ก หม่า, แวดวงการเมือง FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg 7457 19/04/2018 21:52 20/04/2018 00:01 สิ่งแวดล้อมที่ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิม                  ถ้าหากท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ท่านกลับมาเป็นนายกฯ รอบใหม่...ด้วยวิธีอะไรต่อมิอะไรก็เถอะ โอกาสที่ ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี มันจะเกิดความต่อเนื่อง สม่ำเสมอ เดินหน้าไปได้ตลอดรอดฝั่งครบทั้ง 20 ปี หรือจะต้องกลายเป็น ยุทธศาสตร์ 20 วัน ไม่งั้นก็อาจแค่ประมาณ 20 เดือน อันนี้...ต้องยอมรับว่า คาดคะเนได้ลำบากเอามากๆ...                                                              ------------------------------------------------------                 คือเรื่องระดับ ยุทธศาสตร์ นั้น...มันคงจะไปใส่บ่าแบกหาม ด้วยลำพังตัวของคนคนเดียว ยังไงๆ ย่อมเป็นไปได้อยู่แล้วแน่ๆ ไม่เพียงแต่ต้องอาศัยกลไกขับเคลื่อนแบบทั่วทั้งระบบ ทั้งภาคราชการ ภาคธุรกิจ ยังต้องรวมไปถึงความร่วมมือ ร่วมใจ จากปวงชนชาวไทยโดยส่วนใหญ่ อย่างมิอาจปฏิเสธและหลีกเลี่ยงได้ มันถึงจะพอลื่นไหล ไปรอด ไปโลด กันได้จริงๆ อีกทั้งภายใต้สภาพการเมืองแบบเก่าๆ เดิมๆ แค่เฉพาะ ยุทธศาสตร์ 5 ปี ที่เคยเรียกๆ กันในนาม แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ก็เป็นที่รู้ๆ กันมาโดยตลอด ว่าไม่ได้มีไว้ขับเคลื่อน แต่มีเอาไว้วางบนหิ้งซะมากกว่า...                                                                  -------------------------------------------------                 เพราะโดยสภาพแวดล้อมทางการเมืองแบบเดิมๆนั้น...มันไม่ค่อยเอื้ออำนวยต่อการกำหนดแผนระยะยาว หรือแม้แต่ระยะกลาง มากมายซักเท่าไหร่นัก หนักไปทางต้อง ตีหัวเข้าบ้าน ต้องเล่นกันแบบสั้นๆ เพื่อประคองตัวให้รอดจากความพลิกผันทางการเมือง ที่มันสามารถเปลี่ยนแปลงได้แบบ 180 องศา หรือไม่ก็ 360 องศามาโดยตลอด มันถึงทิ้งซากอนุสรณ์ของโครงการระยะยาวไม่รู้กี่ต่อกี่โครงการ เอาไว้เกลื่อนบ้าน เกลื่อนเมือง ชนิดนักโบราณคดีในอีก 200-300 ปีข้างหน้า อาจสันนิษฐานไม่ออกว่า เหตุใดถึงอาณาจักรกรุงเทพมหานคร ถึงได้สร้างเสาเอาไว้เป็นแท่งๆ ไม่ต่างอะไรไปจากศิวลึงค์ยุคใหม่อะไรทำนองนั้น...                                                                 ----------------------------------------------------                 แม้จะเขียนอะไรต่อมิอะไรบังคับเอาไว้กฎหมายแม่ กฎหมายลูกก็เถอะ...แต่กระทั่งตัว รัฐธรรมนูญ แท้ๆ ยังถูกฉีก ถูกเปลี่ยน ให้ผิดแผก แตกต่าง ไปจากเดิม คราวแล้ว คราวเล่า หรือต้องเริ่มต้นร่างใหม่กันจนประเทศไทยกลายเป็นประเทศที่มีรัฐธรรมนูญมากที่สุดในโลกไปแล้วก็ว่าได้ โดยเฉพาะถ้าผู้นำทางการเมืองอย่างนายกรัฐมนตรี มีโอกาสอยู่ในตำแหน่งได้เพียงแค่ 20 วัน หรือ 20 เดือน ก็แทบไม่ต้องพูดถึงเรื่อง ยุทธศาสตร์ 20 ปี เพราะมันคงไม่ต่างอะไรไปจากฝันเปียก หรือฝันกลางแดด อะไรประมาณนั้น สิ่งที่เขียน สิ่งที่ร่าง คงต้องเป็นอันพับเก็บเอาไว้ใต้ตุ่ม เหมือนบรรดาแผนต่างๆ เท่าที่เคยมีมาโดยตลอด...                                                                 -----------------------------------------------------                 และเท่าที่ดูจากกิริยา ท่าที ของท่านนายกฯ บิ๊กตู่  ในการเข้าสู่แวดวงการเมืองในอนาคตเบื้องหน้า ก็ดูจะไม่ได้ส่งผลใดๆ ให้สภาพแวดล้อมทางการเมือง เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากมายซักเท่าไหร่นัก แม้จะมีการออกแบบ ดีไซน์ ระบบใหม่ๆ ระเบียบใหม่ๆ ไปคว้าเอาการเมืองสไตล์เยอรมัน มาดัดแปลงให้กลายเป็นแบบไทยๆ ชนิดแปลงฮอตดอกให้กลายเป็นไส้กรอกยัดข้าวเอาไว้ข้างใน แนมด้วยขิง ด้วยพริก ด้วยกะหล่ำปลี อะไรประมาณนั้น หรือกลายเป็นระบบ จัดสรรปันส่วนผสม ในทุกวันนี้ แต่ในเมื่อ เนื้อใน มันยังคงเป็นปลาไหลใส่สเกต เป็นบ้านริมน้ำ เป็นสุโขทัยเรียงหิน ซุ้มมือปืน ไปจนถึงฉลามชล ฯลฯ มันคงไม่ส่งผลให้สภาพแวดล้อมการเมืองเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแต่อย่างใด...                                                                    -----------------------------------------------------                 คือหลังจากได้เป็น นายกฯ แล้ว...คงต้องพลิกขวา พลิกซ้าย ลื่นไหลไปตามกระแสการเมืองแบบเดิมๆ จนไม่น่าจะมีเวลาพอที่จะมาพลิกเอกสารยุทธศาสตร์ ซึ่งใครต่อใครลงเรี่ยว ลงแรง เขียนกันชนิดมือหงิก มืองอ ยิ่งถ้าไม่มี มาตราฉี่ฉิบฉี่ อยู่ในมือด้วยแล้ว ยิ่งทำอะไรที่หวัง ที่ต้องการ แทบไม่ได้เอาเลยก็ไม่แน่ เพราะขนาดระหว่างที่ยังมีมาตราฉี่ฉิบฉี่อยู่ในมือแท้ๆ บางครั้งบางครา ยังต้องอมไว้แทนสากกะเบือ ไม่อาจงัดออกมาจัดการ แหวนแม่-นาฬิกาเพื่อน ออกมา ปฏิรูปตำรวจ ได้เลยแม้แต่น้อย ต่างไปจากผู้ที่ไร้มาตราฉี่ฉิบฉี่ ไร้อำนาจวาสนาถึงขั้นหวิด ถูกถีบ ให้พ้นไปจากตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ แต่ด้วยเหตุเพราะไม่ต้องตกอยู่ในสภาพแวดล้อมทางการเมืองแบบเดิมๆ สามารถดำรง รักษา ความเป็นผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาภายใต้สภาวะแวดล้อมใหม่ๆ เลยสามารถ ปฏิรูปพระ ได้แบบเห็นหน้า เห็นหลัง เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ขึ้นมาได้บ้าง ในทุกวันนี้...                                                                    --------------------------------------------------------                 ด้วยเหตุนี้นี่เอง...เลยคงต้องหันมาให้ความสนใจ ในเรื่องของ สภาวะแวดล้อมทางการเมือง เอาไว้มั่ง เนื่องจากสิ่งที่เรียกว่า เป้าหมาย กับสิ่งที่เรียกว่า กรรมวิธี  มันคงเป็นสิ่งที่ต้องไปด้วยกัน หรือสอดคล้อง ต้องกัน ไม่งั้น...คงไม่ต่างอะไรไปจากตั้งความหวังให้ งาช้างงอกออกมาจากปากสุนัข อะไรประมาณนั้น การตั้งเป้าหมายเอาไว้สูงๆ...ระดับหวังจะให้ แผ่นดินอันงดงาม กลับคืนมาให้จงได้ แต่ถ้าดันหันไปใช้ กรรมวิธี ต่ำๆ หรือกรรมวิธีอะไรก็ได้ โอกาสที่ ยุทธศาสตร์ 20 ปี มันอาจต้องกลายเป็น ยุทธศาสตร์ 20 วัน หรือ 20 เดือน หรือต้องจบลงไปแบบเดียวกับที่มันเคยจบๆ กันมาแล้ว อันทำให้ประเทศไทยไม่เคยมีแผนระยะยาว ระยะกลาง มีแต่การ เอาตัวรอด ระยะสั้นๆ (ที่จะเรียกว่า แผน คงไม่ถนัดซักเท่าไหร่) มาโดยตลอด...                                                                        -----------------------------------------------------                 ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Fritz R.S. Dressler...  Predicting the future is easy. It’s trying to figure what’s going on now that’s hard. – การคาดคะเนอนาคตนั้นง่าย...แต่การพยายามไตร่ตรองว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น ณ ขณะนี้นี่สิ ยากเอามากๆ...                                                                         ---------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/7457 กฎหมายลูก, จัดสรรปันส่วนผสม, ฉลามชล, ซุ้มมือปืน, ตีหัวเข้าบ้าน, ท่านขุนน้อย, บิ๊กตู่, ปฏิรูปพระ, มาตราฉี่ฉิบฉี่, ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี, แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, แหวนแม่-นาฬิกาเพื่อน, ใส่บ่าแบกหาม FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg