9262 16/05/2018 00:01 16/05/2018 00:01 สิ้นเสียง'ล้านแล้วจ้า'ดอกดินตายวัย93     สิ้น "ดอกดิน กัญญามาลย์" ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการแสดงตลกก่อนหันมาสร้างหนังประสบความสำเร็จจนเกิดวลี "ล้านแล้วจ้า"     นางพิมพ์รวี วัฒนวรางกูร อธิบดีกรมส่งเสริมวัฒนธรรม (สวธ.) กระทรวงวัฒนธรรม (วธ.) เปิดเผยว่า นายดอกดิน กัญญามาลย์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์) พุทธศักราช 2555 ได้ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2561 เวลาประมาณ 02.00 น. ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ เลขที่ 53 ถนนเศรษฐศิริ เขตพญาไท กรุงเทพฯ เนื่องจากหัวใจล้มเหลว สิริอายุ 93 ปี 7 เดือน สำหรับการบำเพ็ญกุศล จะมีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพในวันที่ 15 พฤษภาคม 2561 เวลา 17.00 น. ณ ศาลา 6 วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร กรุงเทพฯ จากนั้นระหว่างวันที่ 16-21 พฤษภาคม 2561 มีกำหนดสวดพระอภิธรรม เวลา 19.00 น. ณ ศาลา 6 วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ก่อนที่ญาติจะเก็บศพไว้บำเพ็ญกุศลเป็นเวลา 100 วัน      ส่วนการช่วยเหลือด้านต่างๆ กรมส่งเสริมวัฒนธรรมจะดำเนินการขอพระราชทานเพลิงศพ โดยจะมอบเงินช่วยเหลือเมื่อเสียชีวิตเพื่อร่วมการบำเพ็ญกุศลศพ จำนวน 20,000 บาท และเงินช่วยเหลือค่าจัดทำหนังสือเพื่อเผยแพร่ผลงานเมื่อเสียชีวิตเท่าที่จ่ายจริงไม่เกิน 150,000 บาท     นายดอกดิน กัญญามาลย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ.2467 มีชื่อจริงว่าธำรง ชื่อเล่น ดิน เป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ ได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลนราธิปประจำปี พ.ศ.2550 และศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ.2555 สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์) มีชื่อเล่นว่าดิน เนื่องจากตัวดำ ชอบร้องลิเก เพลงพื้นบ้าน จนได้ฝึกและออกแสดงครั้งแรกกับคณะสวดคฤหัสถ์ ประมาณอายุ 11 ขวบ ในปี พ.ศ.2478 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเล่นจำอวดร่วมกับ อบ บุญติด แล้วหันมาเล่นละครย่อย ร้องเพลงหน้าม่าน และเล่นลิเก ในคณะศิวารมย์ ของครูเนรมิต ต่อมาในปี พ.ศ.2493 ได้เล่นละครกับคณะอัศวินการละคร ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล เล่นเป็นตัวตลก และเริ่มใช้ชื่อในการแสดงว่า ดอกดิน กัญญามาลย์     ดอกดินเริ่มสนใจการสร้างหนัง โดยเริ่มรับทำบทพากย์หนังจากประเทศฮ่องกงให้กับเสี่ยซัว (พิสิฐ ตันสัจจา) ต่อมาได้ทำบทพากย์หนังฝรั่งจากประเทศสหรัฐอเมริกา จึงมีโอกาสเรียนรู้การทำหนังจากสคริปต์หนังฝรั่ง ในปี พ.ศ.2549 จึงสร้างหนัง 16 มม. ขาวดำเรื่องแรก สามเกลอ ภาพยนตร์สีเรื่องแรก “สาวชาวไร่” ผลงานสร้างภาพยนตร์ 32 เรื่อง ในชื่อกัญญามาลย์ภาพยนตร์ หนังที่เขาภูมิใจมากที่สุดคือเรื่อง นกน้อย อันเป็นเรื่องที่อัญเชิญบทเพลงพระราชนิพนธ์ “ชะตาชีวิต” มานำเรื่อง ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในเมืองไทย ผลงานการสร้างหนังส่วนใหญ่เป็นหนังบู๊ ตลก ที่สร้างสรรค์และสะท้อนวิถีชีวิตของคนไทยได้อย่างชัดเจน เช่น นกน้อย กาเหว่า นกเอี้ยง ปูจ๋า เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเอกลักษณ์คือ เมื่อหนังเรื่องใดมีรายได้เกิน 1 ล้านบาท จะทำป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ และประชาสัมพันธ์ว่า "ล้านแล้ว...จ้า" ทุกครั้ง ตั้งแต่หนังเรื่อง นกน้อย (2507) เป็นต้นมา ในจำนวนหนัง 32 เรื่องของดอกดิน ทำรายได้เกิน 1 ล้านบาททั้งสิ้น 24 เรื่อง.  https://www.thaipost.net/main/detail/9262 ชะตาชีวิต, ดอกดิน กัญญามาลย์, นางพิมพ์รวี วัฒนวรางกูร, นายดอกดิน กัญญามาลย์, ศิลปินแห่งชาติ, สาวชาวไร่, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180515/image_big_5afada5a75949.jpg 7784 25/04/2018 00:01 25/04/2018 00:01 คำถาม...ที่กลัวคำตอบ     ตอบไม่ตรงคำถาม หรือคำถามไม่ตรงคำตอบ เป็นเรื่องที่แจกแจงอธิบายใหม่กันได้ แต่คำถามที่ไม่รู้ว่าคำตอบนั้นจะถูกใจคนถาม หรือทำร้ายคนถามเสียมากกว่านั้น นับว่าเป็นเรื่องน่ากลัวนะจ๊ะ     คำถามนี้มีอยู่ว่า ...ถ้าเป็นโสด แล้วอายุยืนไปถึง 90 ปี จะใช้ชีวิตลำบากไหม??     ก็มีคอมเมนต์กันต่างๆ นานา น่าสนใจบ้าง น่าแปลกใจบ้าง เป็นเรื่องของอิสรภาพแห่งความคิดของแต่ละคนค่ะ      ที่น่าสนใจก็คือ มีการตอบโดยอาศัยหลักธรรมาอรรถาธิบายว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา และมีการระบุว่า ทุกข์ของคนแต่งงานหรือมีครอบครัวนั้นก็มีไม่น้อย เหมือนประมาณที่จะเตือนว่า.. ชีวิตคู่นั้น คนในอาจจะอยากออก คนนอกก็อยากจะเข้าเหลือเกิน ทั้งๆ ที่เกิดมาเป็นมนุษย์แล้วล้วนจะต้องเวียนว่ายอยู่ในทุกข์สุขเป็นเรื่องธรรมชาติ ไม่มีหรอกนะที่จะเกิดมาแล้วมีความสุขเต็ม 100% แต่อาจจะมีเยอะทีเดียวที่คิดว่า ทำไมตัวเองโชคร้าย เกิดมาก็พบแต่ความทุกข์ นั่นเพราะนำตัวเองไปเปรียบเทียบกันคนอื่นนั่นเอง     การจะอยู่เป็นโสด หรือมีครอบครัว แล้วเป็นห่วงและกังวลไปถึงอนาคตข้างหน้าว่า ชีวิตแบบไหนจะดีกว่านั้น มนุษย์ป้าขอยกมือบอกเลยค่ะว่า  ความไม่จีรังคือสิ่งที่แน่แท้จีรังที่สุด      ไม่มีใครชี้ถูกชี้ผิด หรือความถูกต้องเหมาะสมได้หรอกว่า โสดหรือแต่งงานดีกว่า เพราะชะตาชีวิตของแต่ละคนนั้นขึ้นกับบุญกรรมที่ทำร่วมกันมา (อุเหม่!! ถ้าดูละครบุพเพสันนิวาสก็น่าจะเข้าใจดีนะ)     ฉะนั้น คำถามที่ไม่อยู่กับปัจจุบันแบบตอนนี้อายุ 40 คิดไปถึง 90 โน่น ควรจะลบทิ้งแล้วกลับมาตั้งประเด็นใหม่ว่า เราจะทำยังไงที่จะอยู่อย่างมีคุณภาพหากอายุยืนถึง 90??     แน่นอน ต้องมีสุขภาพที่ดีมาก่อนเป็นอันดับแรก เมื่อสุขภาพดี เราก็จะมีสติและปัญญาที่จะหาหนทางสร้างฐานะทางเศรษฐกิจ ซึ่งถือเป็นองค์ประกอบสำคัญในการดำรงชีวิตได้อย่างมีคุณภาพอันพึงปรารถนา      สุขภาพดี ฐานะการเงินมั่นคง อาจจะไม่ต้องถึงกับมั่งคั่ง ก็จะเป็นต้นทุนที่ดีในการที่เราจะใช้ชีวิตบนเส้นทางที่เราวาดหวัง ไม่ว่าจะมีครอบครัวหรือไม่มีก็ตาม      สมมุติว่า ไม่มีครอบครัว คุณก็จะสามารถวางแผนชีวิตของตัวเองได้อย่างคล่องและเป็นอิสระ แต่ถ้ามีครอบครัวเมื่อไร เท่ากับคุณมี "ห่วง" มาผูกคอ และต้องยอมรับว่า จะคิดจะทำอะไรก็ต้องเอาครอบครัวมาเป็นตัวแปรหลักในการตัดสินใจ...จริงไหมคะ     สำหรับมนุษย์ป้ามีครอบครัว มีลูก 2 คน สารภาพเลยว่า ทำอะไรก็ต้องห่วงตลอด ห่วงไปถึงอนาคตข้างหน้าของลูกๆ ดังนั้น มันน่าจะ ซตพ.ได้ใช่ไหมคะว่า ชีวิตเมื่อเกิดขึ้นมาแล้วก็ต้องมีความรับผิดชอบ และกระทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด คนเป็นโสดก็มีหน้าที่เพื่อตัวเอง คนมีครอบครัวก็มีหน้าที่เพื่อครอบครัว      สัจธรรมชีวิต คิดกังวลล่วงหน้าไปทำไม สู้เอามาวางแผนว่า ถ้าแต่งจะทำอะไร ไม่แต่งจะทำอะไร..ดีกว่าไหม??.                                                             "ป้าเอง" https://www.thaipost.net/main/detail/7784 ความไม่จีรัง, ชะตาชีวิต, ชีวิตคู่, ป้าเอง, มองมุมสูง, สร้างฐานะทางเศรษฐกิจ, สุขภาพดี, อิสรภาพแห่งความคิด FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37680816e92.jpg