17812
18/09/2018 00:01
18/09/2018 00:01
คิดถึงความตาย...คิดถึงสังคมไทย
<p></p>
<p> ช่วงระยะนี้...เห็นข่าวใครต่อใครร่วงผล็อย ไปไม่กลับ-หลับไม่ตื่น-ฟื้นไม่มี กันไปเป็นรายๆ ตั้งแต่พระเอกรุ่นเก่าอย่าง โอ วรุฒ ศิลปินเพื่อชีวิตฉบับของจริง-ของแท้ มงคล อุทก ไปจนอภิมหาปราชญ์ อภิมหานักวิชาการ อย่างอาจารย์ ชัยอนันต์ สมุทวณิช เล่นเอาอดรู้สึกโหวงๆ เหวงๆ ขึ้นมามิได้ แต่ก็นั่นแหละ...ทุกสรรพสิ่งย่อมเป็นไปตามกฎธรรมชาติ เป็นไปตามหลักอนิจจัง วัตตะ สังขารา อย่างมิอาจปฏิเสธและหลีกเลี่ยงได้...</p>
<p> -------------------------------------------------------</p>
<p> แต่ขณะที่มีข่าวทำนองนี้ออกมาเป็นระยะ...สิ่งที่น่าคิด น่าสนใจ อยู่พอประมาณ ก็คือ ธรรมชาติของสังคมไทย ที่น่าจะยังพร้อมเสมอ ในการแสดงออกถึงความเคารพ ความอำลา-อาลัย ต่อผู้ที่จากไป ไม่ว่าผู้นั้นจะเคยมีแง่บวก-แง่ลบ ขณะยังมีชีวิตอยู่ไปในลักษณะไหน หรือไปตามมาตรฐานรสนิยมของใครต่อใครก็แล้วแต่ แต่เมื่อต้องจากกันไปตามวัฏสงสาร จะด้วยความรู้สึกแห่งความเป็นเพื่อนร่วมวัฏสงสาร หรือด้วยความรู้สึกใดๆ ก็ตาม การคิดถึงผู้ที่จากไปใน แง่บวก คิดถึงสิ่งดีๆ ที่บุคคลเหล่านั้นได้เคยกระทำเอาไว้ มากกว่าที่จะคิดถึง แง่ลบ หรือแง่ที่ตัวเองไม่ถูกใจ ไม่ชอบใจ ดูจะเป็นสิ่งที่ผู้คนหลายต่อหลายสังคม พร้อมให้ความยอมรับมิใช่น้อย ยิ่งโดยเฉพาะ สังคมไทย ของหมู่เฮาด้วยแล้ว ความรู้สึกทำนองนี้ออกจะหนักแน่น มั่นคง หรือออกจะเป็นมาตรฐานอย่างเป็นพิเศษ...</p>
<p> -----------------------------------------------------</p>
<p> พูดง่ายๆ ว่า...ไม่ว่าจะเคยทะเลาะ เบาะแว้ง กันในเรื่องส่วนตัว เรื่องการบ้าน การเมือง แต่ถ้าลองต้องลา-ละ-สละจากกันไปแล้วโดยเด็ดขาด อะไรที่เคยเป็นเหตุปัจจัยให้ต้องทะเลาะ ต้องขัดแย้งกันและกัน เป็นอันแทบไม่ต้องหยิบมารื้อฟื้น ให้เป็นความหลังอันเจ็บปวด รวดร้าว อีกต่อไป มีแต่หันมาร่วมสวด ภาวนา อธิษฐาน แผ่ส่วนบุญ ส่วนกุศล ให้แก่กันและกันไปตามสภาพ เหมือนไม่เคยได้ขึ้งโกรธ ถือโทษ ระหว่างกันและกันเอาเลยก็ยังได้ อันนี้นี่แหละ...ที่อาจถือเป็น ธรรมชาติของสังคมไทย ซึ่งยังไม่ถึงกับเลือนหาย หมดสิ้นสภาพลงไปง่ายๆ แม้การทะเลาะ เบาะแว้ง กันในทางการเมืองระยะหลังๆ มันจะหนักหน่วง ร้อนแรง รุนแรง ไปในระดับไหนก็ตาม...</p>
<p> ------------------------------------------------------</p>
<p> ส่วนจะถือเป็นเรื่องดี-ไม่ดี...อันนั้น คงต้องว่าไปตาม รสนิยม ของใคร-ของมันเอาเองก็แล้วกัน แต่ที่แน่ๆ ก็คือ...มันน่าจะมีส่วนช่วยให้ความขัดแย้ง แตกต่างใดๆ ก็ตาม ไม่ถึงกับก่อให้เกิดความโกรธเกลียด เคียดแค้น อาฆาต พยาบาท จองเวร-จองกรรม ระดับ ผีไม่เผา-เงาไม่เหยียบ หรือไม่ถึงกับเตลิดเปิดเปิงไปไกลถึงขั้นนั้น ไม่ว่าใครเป็น เผด็จการ ใครเป็น ประชาธิปไตย ใครเป็น เหลือง เป็น แดง ก็เถอะ แต่ถ้าลองตายไปแล้ว ลา-ละ-สละจากโลกนี้ไปแล้ว หรือแม้กระทั่ง ล้างมือไปแล้ว ไม่คิดเกี่ยวข้อง เอาความ กับความขัดแย้งใดๆ อีกต่อไป บรรดาผู้ที่ยังอยู่ข้างหลังทั้งหลาย ก็ดูจะพร้อม อโหสิกรรม พร้อมคิดถึงสิ่งดีๆ ที่บุคคลนั้นๆ ได้เคยกระทำเอาไว้ มากกว่าที่จะคิดฟื้นฝอยหาตะเข็บ หาเรื่อง หาราว ให้ต้องเมื่อยเนื้อ เมื่อยตัว โดยใช่เหตุ...</p>
<p> ----------------------------------------------------------</p>
<p> และจะด้วยลักษณะพิเศษทำนองนี้ หรือไม่ อย่างไร ก็มิอาจสรุปได้...ที่ทำให้บรรดาความขัดแย้งในสังคมไทย มันไม่ถึงกับเกิดอาการแตกแยก แตกหัก อย่างชนิดต่อไม่ติด แม้ว่าใครต่อใครพยายามหยิบเอา ความแตกต่าง นานาชนิด ไม่ว่าในเรื่องแนวคิด วิธีคิด อุดมการณ์ อุดมคติ หรือแม้แต่ ความแตกต่างทางชนชั้น เอาเลยถึงขั้นนั้น มาใช้เป็นเงื่อนไขในการสร้างความขัดแย้งเพื่อนำไปสู่ ผลประโยชน์ ใดๆ ก็ตามที แต่สุดท้าย...อะไรต่อมิอะไรกลับหนักไปทาง ตึ๋งหนืดๆ ด้วยความรู้สึกประนีประนอม ยอมความ ที่มันยังแทรกอยู่ในส่วนลึกๆ ของความเป็นไทย หรือความเป็นคนไทย มาโดยตลอด...</p>
<p> -------------------------------------------------------------</p>
<p> เรียกว่า...ระดับที่เคยแค้นแสนแค้น ชนิดแทบอยู่ร่วมแผ่นดินเดียวกันไม่ได้ แต่แวบเดียวเท่านั้น...เมื่อไหร่ที่ผู้ซึ่งตัวเองเคยแค้นต้องตายไป หรือต้องลา-ละ-สละ วางมือจากสิ่งที่ตัวเองเคยกระทำลงไป แบบเบ็ดเสร็จ เด็ดขาด บรรดา ทวยไทย ทั้งหลาย คงไม่คิดจะแบกความแค้นนั้นๆ ให้ต้องหนักอก หนักใจ ตัวเองอีกต่อไป ไม่ต้อง เบิ่งตาจนหางตาฉีกขาด เหมือนหนังจีนกำลังภายในประเภท ลูกผู้ชายอีกสิบปีล้างแค้น...ยังไม่สาย อะไรทำนองนั้น การโค่นล้ม ทำลาย กันในแบบ ถอนราก-ถอนโคน หรือการปฏิวัติ แบบ พลิกฟ้า-คว่ำดิน มันจึงยากซ์ซ์ซ์ที่จะเกิดในสังคมไทยได้ง่ายๆ เหมือนอย่างสังคมอื่นๆ....</p>
<p> ----------------------------------------------------------------</p>
<p> ขนาด ท่านปรีดี กับ จอมพล ป. ที่ว่ากันว่า...เคยแค้นแสนแค้นกันมาโดยตลอด แต่พอต่างฝ่ายต่างเลิกแล้ว แก่แล้ว กลับกลายเป็น ผู้หลัก-ผู้ใหญ่ ที่ต่างมีมิตรจิต-มิตรใจ ต่อกันและกันไปด้วยกันทั้งคู่ จอมพลถนอม ที่ตัดสินใจลาออก ทั้งๆ ที่จะยื้อ จะสร้างเรื่อง สร้างราว ต่อไปในแบบไหนก็ได้ ก็กลับมาจบชีวิตในแผ่นดินเกิด ได้อย่างสงบ-สว่าง-สะอาด โดยไม่มีใครคิดจะไปถือสา หาความ กันอีก แม้กระทั่ง นายใหญ่ ของเราก็เถอะ ถ้าลองตัดสินใจวางมือ ลาออก ขณะที่ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังใกล้เละเป็นโจ๊กเข้าไปทุกที ป่านนี้...คงไม่ต้องร่อนเร่ พเนจร เป็นสัมภเวสี เผลอๆ...อาจไม่ต้องเจอกับคดีใดๆ เอาเลยก็ไม่แน่ แต่ก็อย่างว่า...ด้วยเหตุเพราะยังไม่ เข้าถึง-เข้าใจ ต่อความเป็นไทย หรือสังคมไทยอย่างแท้จริง เลยหนีไม่พ้นต้องเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า ต่อความพยายามปลุกเร้าความแตกต่าง แตกแยก อย่างชนิดต้องสู้ตาย หรือต้องสู้จนตายไปในข้างใด ข้างหนึ่ง นั่นแล...</p>
<p> ----------------------------------------------------------</p>
<p> ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Anon... To be angry is to punish myself for another’s fault.- ความโกรธแค้น...คือการลงโทษตัวเอง สำหรับความผิดของผู้อื่น...</p>
<p> ---------------------------------------------------------</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/17812
ชัยอนันต์ สมุทวณิช, ท่านขุนน้อย, อโหสิกรรม
FALSE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg
17657
16/09/2018 00:01
16/09/2018 00:01
สูญเสีย‘ชัยอนันต์-น้าหว่อง’
<p></p>
<p> ประเทศไทยสูญเสีย 2 ผู้ยิ่งใหญ่ "ชัยอนันต์ สมุทวณิช-มงคล อุทก" ในคราเดียวกัน "น้าหงา" เสียใจสุดซึ้งถึงเพื่อนลาจาก คารวาลัย ไปดี ไปดี</p>
<p> นายคำนูณ สิทธิสมาน โฆษกคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านกฎหมาย โพสต์ภาพพร้อมข้อความลงในเฟซบุ๊กส่วนตัว Kamnoon Sidhisamarn ระบุว่า “ตื่นเช้าขึ้นมาพร้อมกับข่าวเศร้า นอกจากการเสียชีวิตกะทันหันของพี่หว่อง คาราวานแล้ว ยังเพิ่งทราบข่าวว่าท่านอาจารย์ “ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช” ได้จากพวกเราไปแล้วอย่างสงบเมื่อกลางดึก ขอแสดงความอาลัยและเสียใจอย่างยิ่งกับครอบครัวท่านด้วยครับ”
ขณะที่นายสมชัย ศรีสุทธิยากร อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ระบุว่า ศ.ดร.ชัยอนันต์เสียชีวิตเมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา ที่บ้านพัก
ศ.ดร.ชัยอนันต์ เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ อดีตผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ อดีตประธานกรรมการการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
ชื่อเล่นว่า ปิ๋ง เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2487เป็นบุตรของ พล.ต.ต.ชนะ สมุทวณิช นามสกุล "สมุทวณิช" เป็นนามสกุลพระราชทาน ในสมัยรัชกาลที่ 6สมรสกับนางสุภาธร สมุทวณิช (สกุลเดิม สาครบุตร) มีบุตร 3 คนคือ นายพชร สมุทวณิช ผู้บริหารหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ, พลอย จริยะเวช นักเขียน นักแปล (สมรสกับ พันโทธีระ จริยะเวช กรมยุทธบริการ กองบัญชาการทหารสูงสุด) และนายพลาย สมุทวณิช
ศ.ดร.ชัยอนันต์ จบมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากวชิราวุธวิทยาลัย ด้วยคะแนนเพียง 57.3% แต่พยายามจนสอบเข้าคณะรัฐศาสตร์ แผนกนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้สำเร็จ เรียนอยู่ 1 ปี สามารถสอบชิงทุนโคลัมโบ ไปเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยวิกตอเรีย ประเทศนิวซีแลนด์
ต่อมาสำเร็จปริญญาโทและปริญญาเอกทางรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ.2511 กลับมาเมืองไทยเข้าทำงานครั้งแรกที่กรมวิเทศสหการ จากนั้นสมัครเข้าเป็นอาจารย์คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และต่อมาได้โอนย้ายมาสอนที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศ.ดร.ชัยอนันต์ มีบทบาทเคลื่อนไหวทางการเมืองมาโดยตลอด เป็นหนึ่งในผู้ลงชื่อเรียกร้องรัฐธรรมนูญ 100 คน ในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516 และในปี พ.ศ.2531 ได้ร่วมกับนักวิชาการคนอื่นๆ เช่น ศ.ดร.ปราโมทย์ นาครทรรพ และ รศ.ดร.ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์รวบรวมนักวิชาการ 99 คน ลงชื่อเรียกร้องให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และรณรงค์เรื่องนายกรัฐมนตรี ต้องมาจากการเลือกตั้ง
ล่าสุด ศ.ดร.ชัยอนันต์ เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทเคลื่อนไหวในการเรียกร้องให้นายทักษิณ ชินวัตร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ก่อนจะเกิดเหตุการณ์รัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ.2549
ศ.ดร.ชัยอนันต์ยังเป็นนักวิชาการด้านรัฐศาสตร์ ที่มีบทความลงตีพิมพ์และเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตอย่างสม่ำเสมอ
ที่สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ รพ.ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี วันเดียวกันนี้ นางลาวัลย์ อุทก อายุ 55 ปี พร้อมด้วยบุตรสาวและเพื่อนๆ นักดนตรี ได้เดินทางมารับศพ นายมงคล อุทก หรือหว่อง คาราวาน นักดนตรีเพื่อชีวิต และจิตรกรชาวไทย อายุ 67 ปี อยู่บ้านเลขที่ 114/46 หมู่ 10 ต.วัดชลอ อ.บางกรวย จ.นนทบุรี เป็นนักร้องเพลงเพื่อชีวิตชื่อดัง เสียชีวิตกลางดึก ที่ร้านอาหารครัวสมเกียรติอาหารป่า ย่านซอยบุญประเสริฐ ต.บางศรีเมือง อ.เมือง จ.นนทบุรี เมื่อคืนวันศุกร์เช่นกัน
นางลาวัลย์เผยว่า เดินทางมายื่นเอกสารเพื่อขอรับซึ่งศพของน้าหว่อง หลังจากได้ศพแล้วจะนำไปตั้งบำเพ็ญกุศล ณ วัดปากน้ำพิบูลสงคราม นนทบุรี ศาลา 1 ถนนพิบูลสงคราม ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี เป็นเวลาทั้งหมด 7 วัน
เธอเล่าว่า โดยปกติน้าหว่องจะมีโรคประจำตัวคือ ความดันและหอบหืด แต่ช่วงหลังที่น้าหว่องเริ่มออกกำลังกาย ร่างกายก็เริ่มดีขึ้น แต่เมื่อคืนทราบเพียงว่าน้าหว่องเป็นลม ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเสียชีวิต ก่อนที่รถโรงพยาบาลจะเดินทางไปถึง ซึ่งในเบื้องต้นแพทย์จากสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ รพ.ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ระบุสาเหตุการตายเบื้องต้นว่า ระบบหายใจและไหลเวียนโลหิตล้มเหลวจากภาวะหัวใจโต
สำหรับนายมงคล อุทก หรือหว่อง คาราวาน เป็นนักดนตรีเพื่อชีวิตและจิตรกรชาวไทย หนึ่งในสมาชิกวงคาราวาน ร่วมกับวงดนตรีของนายสุรชัย จันทิมาธร และเป็นอดีตสมาชิกวงบังคลาเทศแบนด์ เกิดเมื่อวันที่ 10 พ.ค.2494 เป็นคนจังหวัดร้อยเอ็ด มีผลงานแต่งเพลงให้กับวงคาราวาน คือ เพลงลุกขึ้นสู้ และกุหลาบแดง มีผลงานแต่งหนังสือเล่าเรื่องราวประสบการณ์ในแวดวงเพลงเพื่อชีวิต ชื่อ เพลงพิณพนมไพร ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2544
ขณะที่ น.ส.วัลย์รวี อุทก บุตรสาวของน้าหว่อง ได้โพสต์ข้อความไว้อาลัยจากการจากไปของบิดาผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวว่า "วันใจสลาย ครั้งสุดท้ายที่คุยกัน 2 วันที่แล้ว พ่อบอกว่า พิณเกิดมาเหมือนพ่อ มีความคิดเหมือนพ่อ พ่อเป็นพ่อที่ดีที่สุดหรือยัง เราตอบว่า พ่อดีที่สุดในโลกแล้ว พ่อบอกว่า 'พ่อรักลูกนะ'” กำลังรวบรวมสติและจะแข็งแรง พิณรักพ่อมากตลอดกาล อาจจะยังทำอะไรที่พ่อขอไว้ยังไม่หมด แต่จะทำให้เห็นนะ จะชาติไหนก็ขอเป็นลูกพ่อคนนี้ทุกชาติไป"
เพื่อนสนิทอย่าง สุรชัย จันทิมาธร หรือหงา คาราวาน นักร้อง แต่งเพลง นักเขียน กวี ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวไว้อาลัยต่อการจากไปของเพื่อนรักว่า “เสียใจสุดซึ้ง-ถึงเพื่อนลาจาก เพลงพิณวิบาก-เมืองพนมไพร คาราวานหว่องสิ้น-ราวแผ่นดินไหว-คารวาลัย-ไปดี ไปดี”
น้าหมู-พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ นักร้องนักดนตรีแนวเพื่อชีวิต เจ้าของฉายากวีศรีชาวไร่ ซึ่งเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวงดนตรีเพื่อชีวิตคาราวานยุคเริ่มต้น ได้โพสต์รูปภาพครั้งถ่ายร่วมกับน้าหว่อง คาราวาน พร้อมข้อความอาลัยต่อการจากไปของน้าหว่อง คาราวาน ว่า "วันนี้เพื่อนเดินทางไปสู่เส้นทางสวรรค์แล้ว เราเดินทางร่วมกันบนโลกนี้ในเส้นทางวิบากมานานแสนนาน วันนี้เพื่อนเดินก้าวไปอีกโลกหนึ่งแล้ว ไปดีนะ จะกี่ภพกี่ชาติ เราจะเดินร่วมทางกับหว่องทุกเส้นทาง "รักเพื่อนมาก"
ด้านศิลปินเพื่อชีวิต นายระพิน พุทธชาติ “น้าซู” หรือวงซูซู โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวเพื่อไว้อาลัยต่อการจากไปของครูเพลงเพื่อชีวิตรุ่นใหญ่ในวงการว่า “ครู คาราวาน พิณพนมไพร กล้าหาญ แรงบันดาลใจ ลูกหลาน สู่สวรรค์ สุคติ ครับครูหว่อง”.
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/17657
2 ผู้ยิ่งใหญ่, ชัยอนันต์ สมุทวณิช, มงคล อุทก, สูญเสีย, หนังสือพิมพ์
FALSE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180915/image_big_5b9cf844210bf.jpg