116155 09/09/2021 14:16 09/09/2021 14:05 ‘13 ปีสภาองค์กรชุมชนตำบล’ เปิดประชุมสภาประชาชน นำ 11 ข้อเสนอสู่การแก้ปัญหาเชิงนโยบาย “โควิด-ที่ดิน-เขตเศรษฐกิจพิเศษ-ความมั่นคงทางอาหาร-รัฐธรรมนูญประชาชน ฯลฯ”  สภาองค์กรชุมชนตำบลถือเป็นประชาธิปไตยทางตรง  เพราะข้อเสนอการแก้ไขปัญหาจากประชาชนสามารถเสนอต่อหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง  รวมทั้งคณะรัฐมนตรีได้   พ.ร.บ.สภาองค์กรชุมชนตำบล พ.ศ.2551 เป็นกฎหมายที่สนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชนและชุมชนในการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นและประเทศ  และเป็นการส่งเสริมประชาธิปไตยทางตรง  เพราะตาม พ.ร.บ.ฉบับนี้  ผู้แทนของสภาองค์กรชุมชนตำบลสามารถนำปัญหาหรือแนวทางการพัฒนาในตำบลมาประชุม   ปรึกษาหารือ  เสนอแนว ทางพัฒนาหรือแก้ไขปัญหาต่อผู้ว่าราชการจังหวัด  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องได้   ที่สำคัญก็คือ  มาตรา 32  (3)  กำหนดให้ที่ประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบล  “สรุปปัญหาที่ประชาชนในจังหวัดต่างๆ ประสบ และข้อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขเพื่อเสนอต่อคณะรัฐมนตรีพิจารณาสั่งการ”  ซึ่งหมายความว่า  ปัญหาของประชาสามารถนำเข้าสู่ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีได้โดยตรง !!  (ดูรายละเอียด พ.ร.บ.สภาองค์กรชุมชน ฯ ได้ที่ http://law.m-society.go.th/law2016/law/view/720)   เปิดประชุมระดับชาติ ‘สภาองค์กรชุมชนตำบล’ เอกนัฐ  บุญยัง  ประธานคณะกรรมการดำเนินการตามกติกาที่ประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบล  บอกว่า  ปัจจุบัน พ.ร.บ.สภาองค์กรชุมชน พ.ศ.2551 ประกาศใช้ได้ 13 ปี  มีการจัดตั้งสภาองค์กรชุมชนตำบลทั่วประเทศแล้ว 7,795 แห่ง   แต่ละปีจะมี ‘การประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบล’ ปีละ 1 ครั้ง  ในปี 2564  จะจัดประชุมในวันที่10 กันยายน  โดยสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) ร่วมกับเครือข่ายสภาองค์กรชุมชนตำบลทั่วประเทศจัดขึ้น  ผ่านระบบ Zoom Meetings  (ตามมาตรการป้องกันโควิด)  โดยมีผู้แทนสภาองค์กรชุมชนฯ และภาคีเครือข่ายเข้าร่วมประชุมประมาณ 600 คน    ก่อนการประชุมระดับชาติ  มีการจัดสมัชชาเชิงประเด็นตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม - 4 กันยายน   เพื่อให้ผู้แทนสภาองค์กรชุมชนตำบลทั่วประเทศ (5 ภูมิภาค) ได้เสนอประเด็นปัญหาต่างๆ  รวมทั้งข้อเสนอแนะ  แนวทางการแก้ไข  และกลไกในการขับเคลื่อน  เพื่อนำมาเสนอในวันประชุมระดับชาติ (วันที่ 10 กันยายน)  หลังจากนั้นจะรวบรวมประเด็นปัญหาและแนวทางแก้ไขเสนอผ่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รักษาการตาม พ.ร.บ.ฉบับนี้) และเสนอเข้าสู่การพิจารณาของคณะรัฐมนตรีต่อไป     สำหรับประเด็นปัญหาและข้อเสนอแนวทางการแก้ไขมี 5 กลุ่ม  11 ประเด็น  คือ  1.สถานการณ์โควิด-19  2.การจัดการภัยพิบัติ  3.การทบทวน พ.ร.ก.เงินกู้ 5 แสนล้านบาท  4.ปัญหาที่ดินทำกิน  ที่อยู่อาศัย  5.การสร้างความเป็นธรรมให้กลุ่มชาติพันธุ์   6.ผลกระทบจากเขตเศรษฐกิจพิเศษ (EEC)  7.โมเดลเศรษฐกิจเกื้อกูล  8.ส่งเสริมการจัดทำแผนธุรกิจชุมชน  9.การผลักดันรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน  10.การคัดค้านร่างกฎหมายควบคุมภาคประชาสังคม    11.การสร้างความมั่นคงทางอาหาร  ทบทวนความตกลงทางการค้า (CPTPP)    โดยมีธีมงานการจัดประชุมในระดับชาติ  คือ  “13 ปีสภาองค์กรชุมชน  ร่วมส่งเสริมสิทธิพลเมือง  กระจายอำนาจสู่ชุมชนท้องถิ่น  เพื่อสร้างสังคมที่เท่าเทียมและเป็นธรรม”   “ที่ดิน-อาหารคือชีวิต”  “13 ปีสภาองค์กรชุมชน  ร่วมส่งเสริมสิทธิพลเมือง  กระจายอำนาจสู่ชุมชนท้องถิ่น  เพื่อสร้างสังคมที่เท่าเทียมและเป็นธรรม”  นอกจากจะเป็นธีมงานและเป็นเป้าหมายในการขับเคลื่อนเพื่อนำไปสู่การแก้ไขปัญหาแล้ว  ยังสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาเชิงโครงสร้างของประเทศที่สะสมมายาวนาน  โดยเฉพาะในภาวะปัจจุบันที่ชุมชนท้องถิ่นและประชาชนถูกจำกัดสิทธิในด้านต่างๆ  เช่น  เข้าไม่ถึงที่ดินทำกิน  ทรัพยากร  การมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศ  การจัดการปัญหาโควิด-19   ฯลฯ  เนื่องจากอำนาจต่างๆ รวมศูนย์อยู่ที่ส่วนกลาง  และผลจากการพัฒนาประเทศยังทำให้ช่องว่างความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคมถูกถ่างออกไป   เช่น  ที่ดินกระจุกตัวอยู่ในมือของคนส่วนน้อย  นักธุรกิจบางตระกูลมีที่ดินในครอบครองทั่วประเทศกว่า 630,000 ไร่  แต่ประชาชนที่ยากไร้เข้าไปอยู่อาศัยและทำกินในเขตป่ามานานก่อนการประกาศเขตป่าต่างๆ  ไม่มีกรรมสิทธิ์ครอบครอง  หนำซ้ำยังถูกจับกุมดำเนินคดีข้อหาบุกรุกไม่ต่ำกว่า 46,000 ราย (ข้อมูล : ขบวนการประชาชนเพื่อสังคมที่เป็นธรรม-P Move)  ขณะที่การบุกรุกที่ดินของรัฐโดยนักการเมืองและผู้มีอิทธิพลกลับไม่มีความคืบหน้าในการดำเนินคดี   ชาวกะเหรี่ยงและกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ อยู่อาศัยมาก่อนมีการประกาศเขตป่าของทางราชการ  แต่ส่วนใหญ่ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินและไม่มีสิทธิเหมือนพลเมืองทั่วไป   การพัฒนาประเทศที่มุ่งแต่อุตสาหกรรมขนาดใหญ่  ส่งเสริมการส่งออก  ทำให้พื้นที่เกษตรกรรมถูกแย่งชิง  ผืนไร่  ผืนนา  ท้องทะเล  กำลังจะเปลี่ยนเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ-โรงงานอุตสาหกรรม  หนุ่มสาวอพยพเข้าไปขายแรงงานในเมือง  เมื่อต้องซมซานกลับชนบทเพราะพิษโควิด-ปิดโรงงาน  แต่ไม่มีพื้นที่ให้ทำกิน  ไม่มีการจ้างงาน   รูปแบบเกษตรกรรมเปลี่ยนเป็นอุตสาหกรรมอาหาร  การผลิตอาหารปนเปื้อนสารเคมีเกินค่ามาตรฐาน   เช่น การเลี้ยงหมู  ไก่  ปลา  กุ้ง  และตกอยู่ในกำมือของบริษัทใหญ่  เกษตรกรมีสภาพเหมือนลูกจ้าง  ผักและผลไม้มีสารเคมีตกค้าง  ส่งผลต่อสุขภาพร่างกายทั้งผู้ปลูกและผู้บริโภค    ความตกลงทางการค้า   ‘CPTPP’ (Comprehensive  and  Progressive  Agreement  of  Trans-Pacific Partnership) หรือ ‘ความตกลงที่ครอบคลุมและก้าวหน้าสำหรับหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก’  ซึ่งเกษตรกรกังวลว่า  หากรัฐบาลไทยทำความตกลงจะเปิดโอกาสให้ต่างชาติที่มีทุนและเทคโนโลยีสูงกว่า  สามารถนำพันธุ์พืชพื้นเมืองของไทยไปทำการวิจัยเพื่อสร้างพันธุ์พืชใหม่แล้วจดสิทธิบัตร  เกษตรกรไม่สามารถเก็บเมล็ดพันธุ์ไปปลูกได้   ต้องซื้อใหม่เท่านั้น  ทำให้ต้นทุนการเพาะปลูกสูงขึ้น  ฯลฯ   อุบล  อยู่หว้า  เครือข่ายเกษตรกรรมทางเลือกภาคอีสาน  บอกว่า  วิกฤตจากภัยพิบัติในอนาคตที่จะเกิดขึ้น  รวมถึงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ครั้งนี้  จากการประมวลปัญหาสรุปได้ว่า  1.คนจนจะเข้าไม่ถึงแหล่งอาหาร  2.เกิดการกักตุนอาหาร  3.หนี้สินจะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด  4.อาชญากรรม  การปล้น-ลักทรัพย์เพิ่มขึ้น (แม้แต่หัวมันสำปะหลังในไร่ยังโดนขโมย)  5.การสูญเสียที่ดินทรัพย์สิน   6.ต่างชาติเข้ายึดครองกิจการ (โรงแรมปิดตัว-ทุนจีนซื้อราคาถูก)   “ที่ดินคือต้นทางความมั่นคงทางอาหาร  แต่จากข้อมูลพบว่า  เกษตรกรทั่วประเทศจำนวน 49 % ไม่มีที่ดินทำกินเป็นของตัวเอง  และต้องเช่าที่ดินทำกิน,  80 %  มีที่ดินทำกินไม่เกิน 20 ไร่  และมีเกษตรกรเพียง 26 % ที่เข้าถึงระบบชลประทาน  ทำให้กระทบต่อความมั่นคงทางอาหารของประเทศ”  อุบลยกตัวอย่างประเด็นปัญหาที่ดินที่จะส่งผลต่อความมั่นคงทางอาหารในอนาคต   ข้อเสนอจากสภาองค์กรชุมชนสู่ทำเนียบ จากประเด็นปัญหา 11 ด้านที่นำเข้าสู่การประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบลในครั้งนี้  มีข้อเสนอและแนวทางการแก้ไขจากพี่น้องประชาชนทั่วประเทศที่ประสบปัญหาต่างๆ เพื่อนำไปสู่การแก้ไขปัญหาที่สำคัญเชิงโครงสร้าง  เช่น   การรับมือโควิด-19  อย่างมีประสิทธิภาพ  มีส่วนร่วม  มีข้อเสนอ  เช่น  1.รัฐบาลควรประกาศให้โรคระบาดโควิด - 19 เป็นโรคระบาดในมนุษย์ตาม พ.ร.บ.ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย พ.ศ.2550  เพื่อให้ท้องถิ่นสามารถจัดการปัญหาได้อย่างรวดเร็ว  มีประสิทธิภาพ  2.หน่วยงานภาครัฐต้องสนับสนุนการขับเคลื่อนงานการแก้ไขปัญหาสถานการณ์โควิดให้ภาคประชาชน  เช่น  งบประมาณ  บุคลากร  องค์ความรู้   3.รัฐบาลต้องสนับสนุนการแก้ไขปัญหาคุณภาพชีวิตผู้ได้รับผลกระทบจากโควิด  ทั้งระยะสั้น  และระยะยาว  เช่น  สร้างความมั่นคงทางอาหาร  พัฒนาอาชีพ  ให้สามารถดำรงชีพอยู่ได้ในระยะ 2 ปี  การจ้างงานผู้ที่ได้รับผลกระทบ  ฯลฯ   การแก้ไขปัญหาที่ดินทำกิน-ที่อยู่อาศัย  มีข้อเสนอ  เช่น 1.การแก้ไขหรือเสนอร่างรัฐธรรมนูญฉบับประชาชนที่รับรองสิทธิชุมชน  แก้เนื้อหาการละเมิดสิทธิชุมชน  การกระจายอำนาจการจัดการทรัพยากรให้ชุมชนท้องถิ่น  2.แก้ไขประกอบ พ.ร.บ.อุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2562  พ.ร.บ.สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.2562  พ.ร.บ.ป่าชุมชน พ.ศ.2562  และ พ.ร.บ.ที่จำกัดและกระทบต่อการจัดการที่ดินโดยชุมชน  ฯลฯ   การทบทวนเขตเศรษฐกิจพิเศษ  มีข้อเสนอ เช่น  1.แก้ไข พ.ร.บ.เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก พ.ศ.2561  2.ยกเลิกการแก้ไขแผนผังการใช้ประโยชน์ที่ดิน และแผนผังการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและระบบสาธารณูปโภค เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก  โดยให้ประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วมในการออกแบบผังเมือง  ฯลฯ   การสร้างความมั่นคงทางอาหาร  มีข้อเสนอ  เช่น  1.ต้องทำให้ความมั่นคงทางอาหารเป็นวาระแห่งชาติ   2.รัฐบาลต้องมีแผนสร้างความมั่นคงทางอาหาร  สำรองอาหาร  ตั้งแต่ระดับชุมชน  ตำบล  จังหวัด   เช่น  มีธนาคารข้าว  มีอาหารสำรองให้สัตว์เลี้ยง  3.ส่งเสริมเกษตรอินทรีย์ เร่งออกกฎหมายควบคุมการใช้สารเคมี  4.รัฐบาลต้องไม่ทำข้อตกลงทางการค้าที่เสียเปรียบที่จะส่งผลกระทบต่อการผลิตอาหาร (ความตกลง CPTPP) 5.นำที่ดินสาธารณะ  ที่ว่างเปล่า  ที่ดินทหารที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์   มาเป็นแหล่งผลิตอาหาร  สร้างงาน  ฯลฯ   ชาวชุมชนบ้านมั่นคงสวนพลู  กรุงเทพฯ ปลูกผักลดรายจ่าย  เป็นแหล่งอาหารสำรองช่วงโควิด   นี่คือตัวอย่างข้อเสนอจากภาคประชาชน  ซึ่งเป็นข้อเสนอที่สร้างสรรค์  เล็งถึงผลประโยชน์ของส่วนรวม  เป็นหนทางสู่การพัฒนาประเทศที่ยั่งยืน  และยังมีประเด็นปัญหาและข้อเสนออีกหลายด้าน (ผู้ที่สนใจสามารถติดตามผลการประชุมได้ทาง facebook /สภาองค์กรชุมชน และ facebook / codi.or.th)    ส่วนเส้นทางข้อเสนอจากที่ประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบลสู่ทำเนียบนั้น  คณะกรรมการดำเนินงานของสภาองค์กรชุมชนจะรวบรวมประเด็นปัญหาและแนวทางการแก้ไขนำเสนอต่อนายจุติ  ไกรฤกษ์  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) ในฐานะ รมว.รักษาการตาม พ.รบ.สภาองค์กรชุมชน พ.ศ.2551  เพื่อนำเสนอต่อคณะรัฐมนตรีต่อไป  ตาม พ.ร.บ.สภาองค์กรชุมชนฯ พ.ศ.2551 มาตรา 32 (3) กำหนดให้ที่ประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบล  “สรุปปัญหาที่ประชาชนในจังหวัดต่างๆ ประสบ   และข้อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขเพื่อเสนอต่อคณะรัฐมนตรีพิจารณาสั่งการ”     นายจุติ  ไกรฤกษ์  รมว.พม. ร่วมงานประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบลปี 2563 ที่สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนฯ   ก้าวต่อไปเพื่อสร้างสังคมที่เป็นธรรม !! แม้ว่าข้อเสนอจากภาคประชาชนจะนำเข้าสู่การพิจารณาของคณะรัฐมนตรีได้ตาม พ.ร.บ.ดังกล่าว  แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา  ข้อเสนอจากที่ประชุมสภาองค์กรชุมชนยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง  หลายประเด็นปัญหาถูกส่งต่อไปยังกระทรวงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง  บางประเด็นมีความคืบหน้า  แต่ส่วนใหญ่ยังติดอยู่ที่กลไกและระเบียบของทางราชการ  เช่น  การจัดการปัญหาที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ  การแก้ไขปัญหาประมงพื้นบ้านและทะเลชายฝั่ง   ข้อเสนอการทบทวนนิคมอุตสาหกรรมจะนะ  จ.สงขลา  ฯลฯ  ฉะนั้นปัญหาต่างๆ จึงวนเวียนอยู่ที่เดิม   การประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบลเมื่อปี 2563   ดังนั้นการประชุมในระดับชาติของสภาองค์กรชุมชนตำบลปีนี้   ผู้แทนสภาองค์กรชุมชนและภาคีเครือข่ายที่เข้าประชุมจึงมีข้อเสนอร่วมกัน  โดยเสนอให้มีการ “จัดตั้งกลไก 5 ฝ่าย”  ประกอบด้วย 1. ฝ่ายการเมือง (รัฐบาล) 2.กระทรวงที่เกี่ยวข้อง  3.ผู้บริหารสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนฯ  4.ผู้แทนสภาองค์กรชุมชน   และ 5.ผู้แทนประเด็นปัญหา  ในรูปแบบ “คณะกรรมการติดตามและขับเคลื่อนข้อเสนอตามมติที่ประชุมระดับชาติสภาองค์กรชุมชนตำบล”  โดยกำหนดบาทบาทหน้าที่เพื่อให้กลไกดังกล่าวมีการขับเคลื่อนและติดตามข้อเสนอต่างๆ  ให้บรรลุผล   นอกจากนี้จะมีการเชิญชวนภาคีเครือข่าย  เช่น  สถาบันการศึกษา   นักวิชาการ  องค์กรต่างๆ  ภาคประชาสังคม  สื่อมวลชน  ประชาชน  ฯลฯ  เข้ามามีส่วนร่วม  เพื่อผลักดันปัญหาเหล่านี้ให้เป็นประเด็นสาธารณะ  ให้สังคมเข้ามามีส่วนร่วมในการขับเคลื่อน  เพื่อลดความเหลื่อมล้ำ  สร้างความเป็นธรรมให้เกิดขึ้น   ดังหมุดหมายการประชุมสภาฯ ปีนี้ที่ตอกย้ำว่า “13 ปีสภาองค์กรชุมชน  ร่วมส่งเสริมสิทธิพลเมือง  กระจายอำนาจสู่ชุมชนท้องถิ่น  เพื่อสร้างสังคมที่เท่าเทียมและเป็นธรรม”                                                           https://www.thaipost.net/main/detail/116155 13 ปีสภาองค์กรชุมชนตำบล, ชุมชนท้องถิ่น, ที่ดิน, พอช, สภาองค์กรชุมชน FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210909/image_big_6139b356b8156.jpg 111736 31/07/2021 14:40 31/07/2021 13:19 สานพลังสังคม-ชุมชนท้องถิ่นใช้พื้นที่ต้นแบบ 5 จังหวัด วิจัยแก้ปัญหา-ลดผลกระทบจากโควิด-19-สร้างวัคซีนทางสังคม การจัดตั้งศูนย์พักคอยในชุมชนเพื่อรองรับผู้ป่วยโควิด (บ้านน้ำคำ  อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด) เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิดทำให้ระบบสาธารณสุขรองรับไม่ไหว   สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน/ สานพลังทางสังคม  หน่วยงานภาคีร่วมมือชุมชนท้องถิ่นและสถาบันการศึกษาใช้พื้นที่ชุมชนต้นแบบ 5 จังหวัด อำนาจเจริญ กาฬสินธุ์  สุรินทร์  นครราชสีมา  และพัทลุง เป็นพื้นที่วิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาและผลกระทบจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19  ทั้งด้านสุขภาพ  เศรษฐกิจ  สังคม สร้าง ‘วัคซีนทางสังคม’ เริ่มกรกฎาคม-ธันวาคมนี้  โดยจะใช้ผลการศึกษาวิจัยจากชุมชนต้นแบบเป็นโมเดลขยายผลไปสู่ชุมชนอื่น และจัดทำเป็นข้อเสนอเชิงนโยบายเสนอต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง              จากสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19  ระลอกใหม่ในปี 2564 ที่ทวีความรุนแรงและส่งผลกระทบไปทั่วประเทศ  หน่วยงานภาคีเครือข่าย  ประกอบด้วย  กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  โดยสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) กระทรวงการอุดมศึกษา  วิทยาศาสตร์  วิจัยและนวัตกรรม  โดยหน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) ได้ตระหนักถึงสภาวะวิกฤตความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น  จึงได้ร่วมกันจัดทำ ‘โครงการวิจัยการสนับสนุนการจัดการเชิงพื้นที่เพื่อการแก้ไขปัญหาและลดผลกระทบจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19’ ขึ้นมา  ระยะเวลาดำเนินการระหว่างเดือนกรกฎาคม-ธันวาคมนี้               โดยเมื่อวันที่ 30 กรกฏาคม  มีการจัดการประชุมเพื่อชี้แจงทำความเข้าใจแนวทางการขับเคลื่อนโครงการวิจัยฯ ที่สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนฯ  เขตบางกะปิ  กรุงเทพฯ  โดยการประชุมผ่านระบบ Zoom Meeting  มีผู้แทนหน่วยงานต่างๆ  เช่น  สปสช.  สช.  สสส.  สถาบันการศึกษา  ผู้นำชุมชน  และผู้บริหารสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนฯ ประมาณ 87 คนร่วมประชุม   การประชุมผ่านระบบ Zoom   โครงการวิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาและลดผลกระทบจากโควิด นางสาวจันทนา  เบญจทรัพย์  ผู้ช่วยผู้อำนวยการสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนฯ  ในฐานะประธานคณะทำงานโครงการวิจัยการสนับสนุนการจัดการเชิงพื้นที่ฯ กล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้ว่า 1. เพื่อวิเคราะห์สภาพปัญหา  ผลกระทบของวิกฤตโควิด-19 ในชุมชน และคนเปราะบาง  ในมิติด้านสุขภาพ  เศรษฐกิจ และสังคม 2. เพื่อหนุนเสริมและสร้างความเข้มแข็งแก่เครือข่ายองค์กรชุมชนในการแก้ไขปัญหาและลดผลกระทบจากวิกฤตโควิด-19 ในระยะเร่งด่วนและระยะฟื้นฟู  ในมิติทางด้านสุขภาพ  เศรษฐกิจและสังคมที่เหมาะสมกับบริบทพื้นที่   3.เพื่อศึกษาระบบและกลไกการแก้ไขปัญหาและลดผลกระทบวิกฤตโควิด-19 ของชุมชนที่เป็นโมเดลต้นแบบและขยายผลไปยังชุมชนอื่น  4. เพื่อเสริมพลังกลไกเครือข่ายชุมชนให้เป็นระบบเครือข่ายความปลอดภัย (Social Safety Net) ในการป้องกันความเสี่ยงของชุมชนเมื่อเกิดสภาวะวิกฤต  และ 5. เพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายในการบริหารจัดการเชิงรุกเพื่อรองรับสภาวะวิกฤต (Pre-crisis management) ต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง   กองทุนสวัสดิการชุมชนตำบลบุ่งคล้า  อ.บุ่งคล้า  จ.บึงกาฬ  มอบอาหาร-น้ำดื่มให้โรงพยาบาลสนาม   ทั้งนี้การดำเนินโครงการวิจัยได้เริ่มตั้งแต่เดือนกรกฏาคม-ธันวาคมนี้  โดยจะเริ่มกระบวนการตั้งแต่การจัดตั้งกลไก  เตรียมทีมงานโครงการ  การคัดเลือกจังหวัดเป้าหมาย  วางแผนการดำเนินงานร่วมกับกลไกและหน่วยงานภาคีที่เกี่ยวข้อง  สำรวจปัญหา  ความต้องการของชุมชนที่ได้รับผลกระทบ  การวิเคราะห์สถานการณ์เพื่อออกแบบแนวทางความช่วยเหลือ  ทั้งในระยะเร่งด่วน  เฉพาะหน้า ระยะฟื้นฟู  และพัฒนา  การดำเนินกิจกรรมตามแผนงาน    การเชื่อมโยง  ประสานความความร่วมมือกับหน่วยงานทั้งภายในและภายนอก  การบูรณาการแผนงาน และ เชื่อมโยงสู่แผนการฟื้นฟูและพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนและกลุ่มเป้าหมาย  ทั้งในระดับตำบล  อำเภอ  และจังหวัด   การวิเคราะห์และสรุปบทเรียนผลการดำเนินงานของโครงการ      การจัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้และพัฒนาโครงการร่วมกัน  เพื่อประเมินผลการดำเนินงานร่วมกับชุมชน  กลไกในพื้นที่  และหน่วยงานในพื้นที่เป้าหมาย  เพื่อประเมินผลการดำเนินงานและพัฒนาเป็นแผนหรือนโยบายระดับพื้นที่  ตลอดจนจัดทำเป็นข้อเสนอเชิงนโยบายการบริหารจัดการเชิงรุกรองรับสภาวะวิกฤตเสนอต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง   ใช้พื้นที่ชุมชนต้นแบบ 5 จังหวัดอีสาน-ใต้เป็นพื้นที่วิจัย สำหรับการคัดเลือกจังหวัดที่ดำเนินการวิจัยครั้งนี้  คณะกรรมการโครงการฯ ได้คัดเลือกพื้นที่ที่มีความพร้อมและมีความเข้มแข็งของกลไกเครือข่ายองค์กรชุมชนในระดับพื้นที่  เช่น  มีการดำเนินงานของกองทุนสวัสดิการชุมชน  สภาองค์กรชุมชนตำบล  ฯลฯ  มีการประสานความร่วมมือในการดำเนินโครงการวิจัยร่วมกับสถาบันอุดมศึกษาในท้องถิ่น   สามารถขับเคลื่อนงานโครงการให้บรรลุผลได้อย่างเป็นรูปธรรมภายในระยะเวลาที่กำหนด  โดยมีจังหวัดที่ได้รับการคัดเลือกวิจัยนำร่อง 5 จังหวัด  คือ  อำนาจเจริญ  กาฬสินธุ์  สุรินทร์  นครราชสีมา  และพัทลุง    ส่วนการขับเคลื่อนงานวิจัยในพื้นที่ 5 จังหวัดจะมีทีมวิจัย  ซึ่งประกอบด้วยผู้นำชุมชน  ท้องถิ่น  ผู้แทนสภาองค์กรชุมชน  กองทุนสวัสดิการชุมชน  บ้านมั่นคง  หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง  มหาวิทยาลัย  ฯลฯ  ร่วมเป็นคณะวิจัย  ทั้งนี้การขับเคลื่อนงานวิจัยครั้งนี้จะต้องเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายซึ่งเป็นคนจน  กลุ่มเปราะบาง  รวมถึงเปิดพื้นที่ให้คนจนเข้ามามีส่วนร่วมในการดำเนินงานทุกขั้นตอนด้วย   โดยทั้ง 5 จังหวัดมีแผนงานการขับเคลื่อนเบื้องต้นดังนี้   กองทุนสวัสดิการชุมชนตำบลคำโพน  จ.อำนาจเจริญ  มอบสิ่งของช่วยเหลือผู้ได้รับผลกระทบจากโควิด   สุรินทร์  : เตรียมข้อมูลพื้นที่เพื่อวางแผนการทำงาน  คัดเลือกชุมชน 5 พื้นที่ตามเกณฑ์ที่ภาคลงมติร่วมกัน  โดยเลือกพื้นที่ที่มีความพร้อมและมีต้นทุนในการทำงานอยู่แล้ว  ทั้งพื้นที่ชนบทและพื้นที่เมือง นครราชสีมา  : ใช้กลไกสภาองค์กรชุมชนและกองทุนสวัสดิการชุมชนเป็นกลไกหลัก  ประสานความร่วมมือกับเครือข่ายที่มี   สร้างทีมนักวิจัยและนักปฏิบัติการ  ออกแบบเครื่องมือในการเก็บข้อมูลเพื่อสรุปบทเรียนพื้นที่  กาฬสินธุ์ : เตรียมคัดเลือกพื้นที่ตามเกณฑ์ที่ภาคมีข้อตกลงร่วมกัน  มีทั้งหมด 5 พื้นที่  5  โมเดล  มีการวางทีมคณะทำงานโดยเชื่อมโยงการทำงานทั้งในส่วนของท้องที่และท้องถิ่น อำนาจเจริญ : วางแผนการทำงานร่วมกับทีมวิชาการในพื้นที่  ทั้งแกนนำขบวนองค์กรชุมชน  ผู้แทนจากพื้นที่ทั้งเขตเมืองและชนบท  ภาคีที่เกี่ยวข้อง  (พมจ.) มีการนิยามคำว่าชุมชนร่วมกันเพื่อคัดเลือกพื้นที่   ชุมชนเมือง และชุมชนชนบท พัทลุง : กำหนดเป้าหมายทำงานเชิงรุก  สร้างอาชีพ  ลดการพึ่งพาระบบสาธารณสุข  เช่น  จัดตั้งศูนย์พักคอย  ใช้สมุนไพรรักษาโควิด  ใช้ทุนชุมชนเพื่อสร้างโมเดลในการจัดการตนเอง  โดยใช้กลไกชุมชน ผ่านการระดมทุนและการเชื่อมโยงภาคีเครือข่ายในพื้นที่ เป้าหมาย 5 ชุมชน 50 ครัวเรือน ส่วนงบประมาณที่ใช้ในการโครงการวิจัยครั้งนี้  เป็นงบประมาณสนับสนุนการดำเนินงานในพื้นที่  5 จังหวัด  รวม 3.3  ล้านบาทเศษ  ในจำนวนนี้เป็นงบสนับสนุนการจัดกิจกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาระยะเร่งด่วน-ฟื้นฟู-พัฒนา เช่น  การดูแลสุขภาวะในช่วงโควิด  การสร้างอาชีพ  เพิ่มรายได้  ลดรายจ่าย  จังหวัดละ 500,000 บาท   โดยแต่ละจังหวัดจะมีพื้นที่ชุมชนเป้าหมายในการวิจัยอย่างน้อย 5 ชุมชน   วิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาระยะยาว นางสาวจันทนา  กล่าวว่า  การวิจัยครั้งนี้มีโจทย์การวิจัยที่สำคัญ  คือ  1. การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ในชุมชน  มีผลกระทบต่อคนเปราะบางในมิติทางด้านสุขภาพ  เศรษฐกิจ  และสังคมอย่างไรบ้าง  2. การแก้ไขปัญหาวิกฤตในชุมชนเพื่อการดูแลคนเปราะบางเดิม (ก่อนที่เกิดการแพร่ระบาดของโควิดระลอกใหม่) มีการจัดการอย่างไร     3.ชุมชนจะมีระบบและกลไกการแก้ไขปัญหาคนเปราะบางในสภาวะวิกฤตโควิด-19 ในระยะเร่งด่วน  ระยะฟื้นฟู  ในมิติทางด้านสุขภาพ  เศรษฐกิจ  และสังคม ที่เหมาะสมกับบริบทพื้นที่อย่างไร  และ 4. ชุมชนจะมีการบริหารจัดการอย่างไรเพื่อให้พ้นสภาวะวิกฤต   นางสาวพรรณทิพย์  เพชรมาก  รองผู้อำนวยการสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนฯ  ในฐานะที่ปรึกษาโครงการเสนอความเห็นว่า  การวิจัยเรื่องโควิดครั้งนี้  ไม่ใช่เป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า  แต่เป็นการสร้างระบบของชุมชนเพื่อดูแลช่วยเหลือกันในระยะยาว  โดยใช้โอกาสจากงานวิจัยมาหนุนเสริม  ใช้ทุนต่างๆ ที่มีในชุมชน  เช่น  กองทุนสวัสดิการชุมชนมาช่วยเหลือกันในช่วงโควิด  หรือมุ่งเน้นไปที่กลุ่มเปราะบางเพราะเป็นกลุ่มที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด  และต้องจัดทำข้อมูลกลุ่มเปราะบางให้ชัดเจน  มีปัญหาความต้องการอย่างไร  อาจเชื่อมทุนจากภายนอกมาหนุนเสริม   และต้องเปลี่ยนระบบ  ต้องทำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาสนับสนุนมาดูแลกลุ่มเป้าหมายได้โดยตรง   “ระยะยาวชุมชนจะสามารถจัดระบบ  เพื่อวางแผนพัฒนาสุขภาพแบบองค์รวมของชุมชน  รวมทั้งแผนพัฒนาในด้านต่างๆ   และเชื่อมโยงเป็นเครือข่ายนอกเหนือจาก 5 จังหวัดที่วิจัย  เพื่อให้พื้นที่อื่นมาเรียนรู้  มาแลกเปลี่ยน  เช่น  ในกรุงเทพฯ ซึ่งไม่ได้เป็นพื้นที่วิจัย  แต่ได้รับผลกระทบมาก  จะเชื่อมโยงกันอย่างไร  เพื่อเกื้อหนุนกัน  เช่น  นำสินค้าผลผลิตจากชุมชนมาแลกเปลี่ยนหรือขายราคาถูก   และใช้โอกาสจากงานวิจัยไปทำงานให้สอดคล้องกับพื้นที่  สามารถตอบคำถามงานวิจัยได้  เพราะชุมชนไม่ได้ทำวิจัยเพื่อวิจัย  แต่เป็นการทำวิจัยเพื่อแก้ไขปัญหา และขยายการพัฒนาของชุมชนไปเชื่อมโยงกับระบบที่เกี่ยวข้องต่างๆ  ได้”  นางสาวพรรณทิพย์กล่าว   พี่น้องเครือข่ายชุมชน จ.กาญจนบุรี ส่งน้ำใจช่วยเหลือชาวชุมชน กทม.ที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์โควิด   นพ.สำเริง  แหยงกระโทก  จากจังหวัดนครราชสีมา  เสนอความเห็นว่า  อยากให้งานวิจัยครั้งนี้เน้นไปที่จุดสำคัญ  คือ  การทำศูนย์พักคอย หรือ CI (Community Isolation) ว่า  CI เกิดขึ้นได้อย่างไร  ทำอย่างไร  มีความสำเร็จอย่างไร  หรือไม่สำเร็จ  ให้เจาะลึกเพื่อให้เกิดบทเรียนที่ชัดเจน  เพราะตอนนี้ยังไม่มีใครทำวิจัยเรื่องนี้  ยังเป็นเรื่องใหม่   “ขณะนี้โรงพยาบาลไม่พอ  โรงพยาบาลสนามก็ไม่พอ  ดังนั้นชุมชนจึงต้องมาช่วยกันทำ CI เพื่อมาดูแลผู้ป่วยสีเขียวหรือเหลืองอ่อนซึ่งยังมีอาการไม่มาก  เพราะไม่ต้องใช้หมอ  ไม่ต้องใช้พยาบาล  ใช้คนในชุมชนมาช่วยกันทำ  ดูแลกัน  เช่น  อบจ.  อบต.  พระ  อสม. ชาวบ้าน  ฯลฯ  เป็นการรวมตัวของคนในตำบล  จึงอยากให้ทีมวิจัยภาคอีสาน 4 จังหวัดทำวิจัยเรื่องนี้ให้ชัดเจนเพื่อเป็นบทเรียน”  นพ.สำเริงเสนอ   ระดมสรรพกำลังสู้โควิด-สร้างวัคซีนทางสังคม นุชจรี  พันธ์โสม  เลขานุการสภาองค์กรชุมชนเขตวังทองหลาง  เล่าว่า  สภาองค์กรชุมชนเขตวังทองหลางมีสมาชิก 20 ชุมชน  ได้รับงบประมาณสนับสนุนจาก พอช. รวมทั้งหน่วยงานต่างๆ  จัดทำครัวกลางเพื่อทำอาหารแจกจ่ายให้แก่ผู้ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์โควิดตั้งแต่ปี 2563  นอกจากนี้ยังใช้ที่ว่างในชุมชน (ที่ดินสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์) ปลูกผักสวนครัว  เลี้ยงปลาดุก  เพื่อนำมาเป็นทำอาหาร  และเป็นแหล่งอาหารสำรองของชุมชน   รวมทั้งรณรงค์ให้ความรู้ป้องกันการแพร่เชื้อ  แจกเจลล้างมือ  หน้ากากอนามัย  ฯลฯ   สภาองค์กรชุมชนเขตวังทองหลาง  กรุงเทพฯ  ถือเป็นต้นแบบแห่งหนึ่งในการรับมือกับโควิด  โดยใช้ศูนย์เด็กเล็กเป็นศูนย์พักคอยในชุมชน   “ส่วนโควิดปีนี้  เราได้เตรียมสถานที่พักคอยในชุมชน (Community Isolation) เพื่อรองรับผู้ป่วย  โดยจะใช้ศูนย์เด็กเล็กในชุมชน  รองรับได้ผู้ป่วยได้ 10 เตียง  และเตรียมห้องประชุมของชุมชนรองรับได้ประมาณ 30 เตียง  ส่วนผู้ที่ป่วยไม่มากหรือมีสถานะสีเขียว  เราจะให้กักตัวในบ้าน (Home Isolation)  แยกตัวออกจากคนในครอบครัว  โดยเราจะส่งข้าวกล่องให้ 3 มื้อ  และประสานงานกับ สปสช.เพื่อจัดส่งยา  เครื่องวัดอ๊อกซิเจน   เพื่อวัดค่าอ๊อกซิเจนในเลือด  และรายงานผลทางไลน์ให้ทางศูนย์สาธารณสุขทราบทุกวันเพื่อติดตามอาการและดูแลผู้ป่วย”  นุชจรีบอกถึงการดูแลผู้ติดเชื้อ   นพ.ปรีดา  แต้อารักษ์  รองเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) กล่าวว่า  การทำศูนย์พักคอยในชุมชนหรือ CI หรือศูนย์พักพิงเพื่อจะส่งต่อ  ซึ่งตอนนี้ไม่สามารถจะส่งต่อไปไหนได้แล้วเพราะไม่มีที่จะให้ส่ง  แต่ CI จะดูแลผู้ป่วยที่ไม่มีอาการหรืออาการน้อย  ซึ่งชุมชนสามารถทำได้  โดยเฉพาะ พอช.  เครือข่ายชุมชน  สภาองค์กรชุมชน  เพราะทำเรื่องความมั่นคงทางอาหาร  เรื่องอาชีพ  และที่อยู่อาศัยอยู่แล้ว     นพ.ปรีดากล่าวว่า  การทำ CI โดยชุมชนไม่ต้องใช้บุคลากรทางการแพทย์  จึงต้องช่วยกันทำ  และต้องรีบทำ  เพราะไม่งั้นจะเสียชีวิตอีกมาก   และมี ‘4 อ.’ ที่ต้องช่วยกันทำ  คือ 1. อาการ  ดูอาการ  การหายใจ  ว่าเป็นอย่างไร  รักษาตามอาการ  และช่วยกันดูแล  2.อาหาร  3. อาศัย  คือศูนย์พักคอยหรือที่พักพิง  และ 4. อาศัยฐานทุนที่มีอยู่  ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง    “ถ้าเป็นไปได้อยากให้ สปสช.เชื่อม CI เข้าสู่ระบบและจัดสรรงบประมาณให้ศูนย์พักคอยชุมชนโดยตรง  เช่น  ทำเรื่องอาหาร   เพื่อขยายการสนับสนุนเศรษฐกิจชุมชนฐานราก  ทำให้ชุมชนที่มีปัญหาเรื่องเศรษฐกิจ  จะได้มีอาชีพ  โดยทุกภาคส่วนต้องช่วยกันทำเรื่องนี้   จนกว่าวัคซีนจะมีมากขึ้น   และสิ่งที่พวกเราทำนี้  ทั้งสภาองค์กรชุมชน  เครือข่ายกองทุนสวัสดิการชุมชน  ถือเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันทางสังคม  เป็นวัคซีนทางสังคมที่พวกเราช่วยกันทำได้อย่างดี  ต้องสร้างเครือข่าย  ต้องทำต่อไป  และขยายไปทั่วประเทศ  แล้วเราจะไปรอด”  นพ.ปรีดาย้ำ   สภาองค์กรชุมชนเขตวังทองหลาง  กรุงเทพฯ  สร้างวัคซีนทางสังคม นำอาหารและสิ่งของจำเป็นมอบให้ครอบครัวที่กักตัวในบ้าน   นพ.ปรีดากล่าวในตอนท้ายว่า ในวันที่ 9 สิงหาคมนี้จะมีการพูดคุยกับเครือข่ายสมัชชาสุขภาพ  โดยมี  สปสช.  สสส. พอช.  และพี่น้องชุมชน  เพื่อกระชับความร่วมมือให้เต็มที่และมากขึ้น  เพราะจะต้องระดมสรรพกำลังร่วมกันให้มากกว่าโควิดรอบแรก  เนื่องจากขณะนี้สถานการณ์หนักกว่าสงครามโลก  เป็น ‘สงครามโรค’ และหากระบาดระลอก 4 หรือเป็นโควิดสายพันธุ์ใหม่จะอันตรายร้ายแรงยิ่งกว่านี้  ขณะที่ระบบสาธารณสุขไม่สามารถรองรับได้แล้ว   ดังนั้นจึงต้องช่วยกันยันสมรภูมิในพื้นที่ให้ชัดเจน  ตั้งแต่ระดับหมู่บ้าน  ตำบล  โดยใช้จุดแข็งของ พอช.และสภาองค์กรชุมชน  คือมีกำลังคนในพื้นที่  มีทีม  และมีทุนบางส่วนแล้ว   ในส่วนของ สปสช.  สสส. และ สช.จะเข้ามาหนุนเสริมในเรื่องรูปแบบ  ความรู้  เรื่องการจัดการ  การรับมือกับโรคระบาด  เพื่อดูแลพี่น้องในชุมชน  เป็นการสานพลัง  สานความร่วมมืออย่างเป็นรูปธรรม  รวมทั้งการแก้ไขปัญหากฎระเบียบต่างๆ หรืออุปสรรคทางนโยบาย  โดย สช.จะช่วยเชื่อมประสานงานทางหน่วยงานนโยบาย  เพื่อเปิดโอกาสให้พี่น้องชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ  เป็นทางรอดของประเทศไทย                                                           https://www.thaipost.net/main/detail/111736 4 อ., Community Isolation, Zoom Meeting, กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม, กองทุนสวัสดิการชุมชนตำบลบุ่งคล้า, การทำศูนย์พักคอย, กาฬสินธุ์, ชุมชนต้นแบบ 5 จังหวัด, ชุมชนท้องถิ่น, นครราชสีมา, นพ.ปรีดา แต้อารักษ์, นพ.สำเริง แหยงกระโทก, นางสาวจันทนา เบญจทรัพย์, นางสาวพรรณทิพย์ เพชรมาก, บพท., พลังสังคม, พัทลุง, สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน, สร้างวัคซีนทางสังคม, สานพลังทางสังคม, สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.), สุรินทร์, หน่วยงานภาคี, อำนาจเจริญ, โครงการวิจัยการสนับสนุนการจัดการเชิงพื้นที่เพื่อการแก้ไขปัญหาและลดผลกระทบจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210731/image_big_6104fe67111fb.jpg 8276 01/05/2018 18:53 01/05/2018 18:32 ศมส.ชี้เศรษฐกิจทุนนิยมกลืนวิถีคนสมุทรสาคร     นายพีรพน พิสณุพงศ์ ผอ.ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) (ศมส.) กล่าวว่า ศมส.  ได้สนับสนุนการศึกษาวิจัยความหลากหลายและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม ในท้องถิ่น โดยส่งทีมนักวิชาการและนักวิจัยจัดทำการโครงการศึกษาวิจัยชุมชนในลุ่มแม่น้ำท่าจีน โดยเลือกจังหวัดสมุทรสาครเป็นกรณีศึกษา การเปลี่ยนแปลงชุมชนท้องถิ่นใน 3 ประเด็น ได้แก่ ประวัติศาสตร์ภูมินามและภูมิสังคม  เครือข่ายสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์ และพิธีกรรมความเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์  โดยใช้เวลาศึกษา 2 ปี ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2548  ถึง กันยายน  2560      ผอ.ศมส.   กล่าวต่อว่า  ทั้งนี้  ผลการศึกษาพบว่า  ชุมชนท้องถิ่นในลุ่มแม่น้ำท่าจีนบริเวณชายฝั่งทะเล  มีผู้คนหลากหลายทางชาติพันธุ์อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน และสร้างความสัมพันธ์แลกเปลี่ยนทางสังคม วัฒนธรรม ประเพณีและความเชื่อ ปัจจุบันจังหวัดสมุทรสาครเป็นพื้นที่ทางเศรษฐกิจสำคัญ โดยเฉพาะในช่วง 20-30  ปีที่ผ่านมา  แรงงานข้ามชาติกลุ่มต่าง ๆ เช่น มอญ พม่า และกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ อพยพเข้ามาเป็นลูกจ้างแรงงานในอุตสาหกรรมประมง สวนผักผลไม้ และโรงงานอุตสาหกรรม  การเข้ามาของกลุ่มคนเหล่านี้ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตท้องถิ่น  ทำให้ชุมชนเกษตรกรรมแบบดั้งเดิมดำรงอยู่ร่วมกับชุมชนเมืองแบบอุตสาหกรรมซึ่งเป็นความซับซ้อนของสายสัมพันธ์ทางสังคมและวิถีชีวิตระหว่างกลุ่มคนที่หลากหลาย โดยในส่วนที่น่าห่วงคือ คุณค่าของวัฒนธรรมท้องถิ่นมีการเปลี่ยนแปลง จากชุมชนที่รู้จักเคารพกติกาของส่วนรวม เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เสียสละ มีน้ำใจ ไม่เห็นแก่ตัว รู้จักความพอดี ไม่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัว  แต่ปัจจุบันนี้ วิถีชีวิตของคนท้องถิ่นเปลี่ยนแปลงไป เพราะการพัฒนาเศรษฐกิจแบบทุนนิยม ทำให้สมาชิกในชุมชนหันไปพึ่งระบบเงินตรามากขึ้น   อีกทั้งยังเกิดความขัดแย้งในระบบความคิดและความเชื่อของคนแต่ละรุ่น ซึ่งมีผลต่อการดำเนินชีวิตของคนในชุมชน        นายพีรพน กล่าวอีกว่า  ศมส. ได้รวบรวมงานวิจัยในบริบทที่สำคัญ โดยการจัดพิมพ์หนังสือสาครบุรีจากวิถีชาวบ้าน  ประกอบไปด้วย ข้อมูลที่น่าสนใจในชุมชนทั้งหมด ได้แก่  ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของแรงงานต่างด้าว ความเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือการสร้างสำนึกเพื่อส่วนรวม วัฒนธรรมไทย / ความเป็นไทย มีลักษณะผสมผสาน คนต้องพึ่งพาและเคารพธรรมชาติ เป็นต้น  ซึ่งจะเป็นประโยชน์สำหรับนำไปใช้ประกอบการเรียนการสอน และเป็นข้อมูลประกอบการทำงานส่งเสริมฟื้นฟูวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น รวมทั้งจะเป็นฐานความรู้ที่กระตุ้นให้คนท้องถิ่นมีจิตสำนึกในการสืบทอดและรักษาวัฒนธรรมของตนเอง ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายของชาติที่ต้องการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ที่นำเอาคุณค่าทางวัฒนธรรมมาสร้างความมั่นคงและความเข้มแข็งให้กับชุมชนอย่างยั่งยืน โดย ศมส. จะเปิดตัวหนังสือสาครบุรีจากวิถีชาวบ้านในวันที่ 14 พ.ค. นี้  ที่ โรงแรมเซ็นทรัล เพลส จ.สมุทรสาคร สอบถามที่นางสาวกนกเรขา นิลนนท์ เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ โทร 0 -2880 -9429  ต่อ 3834  https://www.thaipost.net/main/detail/8276 ชุมชนท้องถิ่น, ทุนนิยม, วิจัยลุ่มแม่น้ำท่าจีน, วิถีชาวบ้าน, ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, สมุทรสาคร FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180501/image_big_5ae854cfe650c.jpg