110038 17/07/2021 11:41 17/07/2021 11:48 'อัยการ' มาเอง!เตือน 'สินมั่นคง' บอกเลิกกรมธรรม์ อาจเข้าข่ายพรบ.ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม แฟ้มภาพ 17 ก.ค.64 - ดร.ธนกฤต วรธนัชชากุล ผู้อำนวยการสำนักงานประสานงานกระบวนการยุติธรรม สถาบันนิติวัชร์ สำนักงานอัยการสูงสุด โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ก กรณีบริษัทสินมั่นคงอ้างสิทธิบอกเลิกกรมธรรม์ประกันภัยโควิด- 19 โดยมีเนื้อหาดังนี้ "ตามที่บริษัทสินมั่นคงประกันภัย จำกัด (มหาชน) ออกประกาศแจ้งยกเลิกกรมธรรม์ประกันภัยการติดเชื้อไวรัสโควิด-19 โดยอ้างข้อกำหนดในกรมธรรม์ประกันภัยข้อ  2.4.3 และ ข้อ 2.5.1 ที่ให้บริษัทฯ ใช้สิทธิบอกเลิกกรมธรรม์ประกันภัยได้ นั้น ผมขอให้ความเห็นทางวิชาการในประเด็นข้อกฎหมายในเรื่องนี้ เป็นการส่วนตัว ดังนี้  กรมธรรม์ประกันภัยของบริษัทฯ เป็นข้อตกลงตามสัญญาระหว่างประชาชนผู้เอาประกันภัยซึ่งเป็นผู้บริโภคกับบริษัทฯ ผู้รับประกันภัยในฐานะที่เป็นผู้ประกอบธุรกิจการค้าหรือวิชาชีพ และยังมีลักษณะเป็นสัญญาสำเร็จรูปที่มีการกำหนดข้อสัญญาที่เป็นสาระสำคัญไว้ล่วงหน้าแล้ว  ซึ่งหากข้อสัญญาใดทำให้บริษัทฯผู้รับประกันภัย ได้เปรียบประชาชนผู้เอาประกันภัยเกินสมควร ให้ถือว่าข้อสัญญานั้นเป็นข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม และให้มีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีเท่านั้น  และในกรณีที่เป็นสัญญาสำเร็จรูป ให้ตีความสัญญาสำเร็จรูปไปในทางที่เป็นคุณแก่ฝ่ายประชาชนผู้เอาประกันภัยที่มิได้เป็นผู้กำหนดสัญญาสำเร็จรูป ทั้งนี้ เป็นไปตามพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4 วรรค 1 และวรรค 2 นอกจากนี้ ตามมาตรา 4 วรรค 3 (3) ประกอบกับมาตรา 10 ยังกำหนดให้ข้อตกลงที่ให้สิทธิบริษัทฯ บอกเลิกสัญญาได้โดยฝ่ายประชาชนผู้เอาประกันภัยมิได้ผิดสัญญาในข้อสาระสำคัญ ให้ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ทำให้ได้เปรียบประชาชนผู้เอาประกันภัยซึ่งเป็นคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งเกินสมควรด้วย เมื่อพิจารณาถึงอำนาจต่อรอง ฐานะทางเศรษฐกิจ ของบริษัทฯ รวมทั้งความคาดหมาย แนวทางที่เคยปฏิบัติ และทางได้เสียทุกอย่างของฝ่ายประชาชนผู้เอาประกันภัยตามสภาพที่เป็นจริง ดังนั้น เมื่อพิจารณาตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรมฯ ดังกล่าวแล้ว ข้อกำหนดหรือข้อสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยข้อ  2.4.3 และ ข้อ 2.5.1 ดังกล่าว ที่ให้บริษัทฯ ใช้สิทธิบอกเลิกกรมธรรม์ประกันภัยได้ จึงไม่น่าจะมีผลบังคับใช้ได้ และถ้าหากบริษัทฯไม่ยอมชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ประชาชนผู้เอาประกันภัยตามกรมธรรม์ประกันภัย โดยอ้างสิทธิในการบอกเลิกกรมธรรม์  ประชาชนผู้เอาประกันภัยก็ย่อมมีสิทธินำคดีมาฟ้องต่อศาล เพื่อขอให้วินิจฉัยว่าข้อกำหนดในกรมธรรม์ประกันภัยเป็นข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม บริษัทฯ เป็นฝ่ายผิดสัญญาและเรียกร้องให้บริษัทต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามกรมธรรม์ประกันภัยรวมทั้งค่าเสียหายให้แก่ตนได้ และคดีนี้ถือเป็นคดีผู้บริโภค ซึ่งนำเอาพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาบังคับใช้"   https://www.thaipost.net/main/detail/110038 ธนกฤต วรธนัชชากุล, ประกันภัย, ประกันโควิด, สินมั่นคง TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210224/image_big_60360b5b43059.jpg 96765 21/03/2021 12:15 21/03/2021 12:15 'อัยการธนกฤต'ไข4ประเด็นคดีค่าโง่โฮปเวลล์ยันรัฐไม่ต้องจ่ายเงิน วันที่ 21 มี.ค. 2564 นายธนกฤต วรธนัชชากุล ผู้อำนวยการสำนักงานประสานงานกระบวนการยุติธรรม สถาบันนิติวัชร์ สำนักงานอัยการสูงสุด โพสต์เฟซบุ๊กให้ความเห็นข้อกฎหมายกรณีผลของคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญต่อคดีโฮปเวลล์ ระบุว่า คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2564 มีสาระสำคัญว่า มติที่ประชุมใหญ่ตุลาการศาลปกครองสูงสุด ครั้งที่ 18/2545 เรื่อง ปัญหาเกี่ยวกับระยะเวลาการฟ้องคดีปกครอง เป็นการออกระเบียบตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 44 แต่ไม่ได้นำระเบียบไปประกาศในราชกิจจานุเบกษาตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 5 และไม่ได้ส่งระเบียบนี้ไปให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตรวจสอบตามกระบวนการและหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ใน พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 6 วรรคหนึ่ง จึงขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 3 วรรคสอง ที่บัญญัติให้ศาลต้องปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ กฎหมาย และหลักนิติธรรม และมาตรา 197 วรรคสี่ ที่บัญญัติให้วิธีพิจารณาคดี และการดำเนินงานของศาลปกครองให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น ซึ่งในเรื่องนี้ผมขอให้ความเห็นส่วนตัวทางวิชาการในประเด็นข้อกฎหมาย เรื่อง ผลของคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญต่อคดีโฮปเวลล์ที่ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2562 ให้กระทรวงคมนาคมและการรถไฟแห่งประเทศไทยปฏิบัติตามคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการในปี 2551 ด้วยการจ่ายเงินให้แก่บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด พร้อมดอกเบี้ย เป็นเงินรวมกันประมาณ 25,000 ล้านบาท ดังนี้ 1.มติที่ประชุมใหญ่ตุลาการศาลปกครองสูงสุดขัดรัฐธรรมนูญ จึงนับระยะเวลาที่โฮปเวลล์เสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการ ตั้งแต่วันที่ศาลปกครองเปิดทำการ คือ วันที่ 9 มีนาคม 2544 ไม่ได้ เมื่อศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า มติที่ประชุมใหญ่ตุลาการศาลปกครองสูงสุด เรื่อง ปัญหาเกี่ยวกับระยะเวลาการฟ้องคดีปกครองดังกล่าว เป็นระเบียบตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ ที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ จึงทำให้มติที่ประชุมใหญ่ตุลาการศาลปกครองสูงสุดดังกล่าวใช้บังคับไม่ได้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 5 วรรคหนึ่ง ที่บัญญัติว่า รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ บทบัญญัติใดของกฎหมาย กฎหรือข้อบังคับ หรือการกระทำใด ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ บทบัญญัติหรือการกระทำนั้นเป็นอันใช้บังคับมิได้ และ จึงทำให้ไม่สามารถนับอายุความการฟ้องคดีต่อศาลปกครอง รวมทั้งระยะเวลาในการเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการ ตั้งแต่วันที่ศาลปกครองเปิดทำการ คือ วันที่ 9 มีนาคม 2544 ในกรณีที่มีข้อพิพาทเกิดขึ้นก่อนศาลปกครองเปิดทำการ ตามระเบียบดังกล่าวได้ ดังนั้น การนับระยะเวลาในการเสนอข้อพิพาทของบริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ต่ออนุญาโตตุลาการ จึงไม่สามารถเริ่มนับตั้งแต่วันที่ศาลปกครองเปิดทำการ คือ วันที่ 9 มีนาคม 2544 ตามที่ศาลปกครองสูงสุดวินิจฉัยไว้ในคดีนี้ได้ เนื่องจากขัดต่อรัฐธรรมนูญ 2. เสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการต้องทำภายใน 5 ปี นับจากวันรู้เหตุเสนอข้อพิพาท โฮปเวลล์เสนอข้อพิพาท 24 พฤศจิกายน 2547 เกิน 5 ปี หากนับจาก 30 มกราคม 2541 วันได้รับหนังสือบอกเลิกสัญญา พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 51 กำหนดให้การฟ้องคดีรวมทั้งการเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการต้องกระทำภายใน 5 ปี นับแต่วันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการฟ้องคดี เมื่อไม่สามารถนับระยะเวลาในการเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการตั้งแต่วันที่ศาลปกครองเปิดทำการ คือ วันที่ 9 มีนาคม 2544 ได้ การที่บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด เสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2547 อาจจะเป็นการเสนอข้อพิพาทที่เกินกำหนดเวลาตามกฎหมาย คือ เกินกว่า 5 ปี นับแต่วันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการฟ้องคดีได้ ทั้งนี้ศาลปกครองชั้นต้นได้วินิจฉัยไว้ว่า บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด เสนอข้อพิพาทต่อคณะอนุญาโตตุลาการเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2547 เป็นระยะเวลาเกินกว่า 5 ปี นับจากวันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการฟ้องคดีตามพ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 51  โดยถือเอาวันที่ 30 มกราคม 2541 ซึ่งเป็นวันที่บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ได้รับหนังสือบอกเลิกสัญญา เป็นวันที่มีข้อพิพาทเกิดขึ้นและเป็นวันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการเสนอข้อพิพาท ระยะเวลา 5 ปี จึงต้องเริ่มนับจากวันที่ 30 มกราคม 2541 และครบกำหนดในวันที่ 30 มกราคม 2546 เมื่อบริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด เสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2547 จึงเกินระยะเวลา 5 ปี ที่กำหนดไว้ใน พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 51 ดังกล่าว 3. หนทางสู่การพิจารณาคดีใหม่ เรื่องระยะเวลาในการเสนอข้อพิพาทของบริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ต่ออนุญาโตตุลาการ ว่าได้เสนอข้อพิพาทภายในกำหนดเวลาตามกฎหมายหรือไม่ หลังจากที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่า มติที่ประชุมใหญ่ตุลาการศาลปกครองสูงสุด เรื่อง ปัญหาเกี่ยวกับระยะเวลาการฟ้องคดีปกครองขัดต่อรัฐธรรมนูญ จึงเป็นประเด็นที่อาจนำไปสู่การพิจารณาคดีใหม่ของศาลปกครองสูงสุดได้ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 75 วรรคหนึ่ง (4) ที่กำหนดว่า กรณีที่ศาลปกครองได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองเสร็จเด็ดขาดแล้ว คู่กรณีหรือบุคคลภายนอกผู้มีส่วนได้เสียอาจขอให้ศาลปกครองพิจารณาพิพากษาคดีหรือมีคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองนั้นใหม่ได้ ในกรณีที่มีข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญซึ่งทำให้ผลแห่งคำพิพากษาหรือคำสั่งขัดกับกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนั้น ซึ่งเป็นอำนาจดุลพินิจของศาลปกครองที่จะพิจารณาว่าเข้าเงื่อนไขและหลักเกณฑ์การขอให้พิจารณาคดีใหม่หรือไม่ โดยการยื่นคำขอให้พิจารณาพิพากษาคดีหรือมีคำสั่งใหม่ต้องทำภายใน 90 วันนับแต่วันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุซึ่งอาจขอให้พิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่งใหม่ได้ แต่ไม่เกิน 5 ปีนับแต่ศาลปกครองได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาด 4. ศาลปกครองพิจารณาคดีใหม่ หากยุติว่า โฮปเวลล์เสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการ เกิน 5 ปี อนุญาโตตุลาการไม่มีอำนาจรับข้อพิพาท ศาลมีอำนาจสั่งเพิกถอนและปฏิเสธบังคับคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ รัฐไม่ต้องจ่ายเงิน ถ้าหากศาลปกครองอนุญาตให้มีการพิจารณาคดีใหม่ และมีการนับระยะเวลาการเสนอข้อพิพาทของบริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ต่ออนุญาโตตุลาการ ตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม 2541 ซึ่งเป็นวันที่บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ได้รับหนังสือบอกเลิกสัญญา และถือเป็นวันที่ข้อพิพาทเกิดขึ้นและเป็นวันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการเสนอข้อพิพาทดังที่กล่าวไป หรือตั้งแต่วันอื่นใด อันจะทำให้การเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2547 เกินกำหนดเวลา 5 ปี นับแต่วันที่วันที่รู้หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการเสนอข้อพิพาทตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครอง ฯ มาตรา 51 ซึ่งหากข้อเท็จจริงยุติเช่นนี้ ศาลปกครองมีอำนาจที่จะวินิจฉัยว่า คณะอนุญาโตตุลาการไม่มีอำนาจรับข้อพิพาทที่บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ยื่นเสนอไว้เพื่อพิจารณาได้ และการยอมรับหรือบังคับตามคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการจะเป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน และมีคำพิพากษาให้เพิกถอนและปฏิเสธการบังคับตามคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการได้ ตามพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2545 มาตรา 40 วรรค 3 (2) (ข) และมาตรา 44 ซึ่งจะทำให้กระทรวงคมนาคมและการรถไฟแห่งประเทศไทยไม่ต้องจ่ายเงินให้แก่บริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ตามคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการได้ https://www.thaipost.net/main/detail/96765 คดีค่าโง่โฮปเวลล์, ธนกฤต วรธนัชชากุล, สถาบันนิติวัชร์ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210224/image_big_60360b695cef7.jpg 96122 15/03/2021 14:17 15/03/2021 14:25 'อัยการธนกฤต' ชี้ 3 ทางออกลงมติร่างแก้รธน.วาระ 3 15 มี.ค.64 - ดร.ธนกฤต วรธนัชชากุล ผู้อำนวยการสำนักงานประสานงานกระบวนการยุติธรรม สถาบันนิติวัชร์ สำนักงานอัยการสูงสุด โพสต์เฟซบุ๊กให้ความเห็นข้อกฎหมาย การคลายปมปัญหาลงประชามติรัฐธรรมนูญและทางออกลงมติวาระสาม ระบุว่า ตามที่ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2564 ในเรื่องการลงประชามติที่เกี่ยวข้องกับรัฐธรรมนูญนั้น ผมขอให้ความเห็นส่วนตัวทางวิชาการในประเด็นข้อกฎหมายในเรื่องนี้ ดังนี้ คลายปมปัญหาการลงประชามติรัฐธรรมนูญ  ตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ ได้กล่าวถึงการลงประชามติไว้เป็น 2 ขั้นตอน คือ 1. ขั้นตอนการลงประชามติเพื่อสอบถามความประสงค์ของประชาชนก่อนมีการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ว่า มีความประสงค์จะให้มีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่ (ผู้เขียน : ซึ่งยังไม่ใช่ขั้นตอนของการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เป็นเพียงขั้นตอนของการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขเพิ่มเติม โดยการแก้ไขรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 ในหมวด 15 ว่าด้วย การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ และเพิ่มหมวด 15/1 การจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญจะไปทำหน้าที่เป็นผู้จัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ต่อไป ในขั้นตอนนี้การจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่จึงยังไม่เกิดขึ้น เป็นแต่เพียงกระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญที่จะนำไปสู่การจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เท่านั้น) 2. ขั้นตอนการลงประชามติหลังจากจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เสร็จแล้ว เพื่อให้ประชาชนลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่จัดทำเสร็จแล้ว นอกจากนี้ การพิจารณาเรื่องการลงประชามติ จะพิจารณาเพียงเฉพาะจากคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญแต่เพียงอย่างเดียวไม่ได้ ต้องพิจารณาหลักเกณฑ์ในการออกเสียงประชามติตามรัฐธรรมนูญประกอบด้วย การออกเสียงประชามติตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 สามารถทำได้ 2 กรณี คือ 1. การออกเสียงประชามติตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) กรณีร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมเรื่องต่าง ๆ ที่กำหนดไว้ เช่น หมวด 15 การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ เป็นต้น ภายหลังจากที่รัฐสภาได้ออกเสียงลงคะแนนหรือลงมติเห็นชอบในวาระสามแล้ว ก่อนนำร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมในเรื่องดังกล่าวขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย ต้องจัดให้มีการออกเสียงประชามติตามกฎหมายว่าด้วยการออกเสียงประชามติก่อนตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) โดยตามข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. 2563 ข้อ 135 (1) กำหนดให้ประธานรัฐสภาส่งร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมไปให้คณะกรรมการการเลือกตั้งจัดให้มีการออกเสียงประชามติ ดังนั้น หากจะนำร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมในเรื่องที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ไปให้ประชาชนลงประชามติ ก็ต้องปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญมาตรา 256 (8) คือ ต้องรอให้รัฐสภาลงมติเห็นชอบในวาระสามเสียก่อน   2. การออกเสียงประชามติตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 166 กรณีคณะรัฐมนตรีขอให้มีการออกเสียงประชามติ โดยมีหลักเกณฑ์ว่า ต้องเป็นการออกเสียงประชามติในเรื่องที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ หรือเรื่องที่เกี่ยวกับตัวบุคคลหรือคณะบุคคลใด มีข้อสังเกตว่า การลงประชามติตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 166 นี้ เป็นอำนาจของคณะรัฐมนตรีในการดำเนินการ ซึ่งเป็นคนละส่วนกับการลงประชามติในขั้นตอนของรัฐสภาตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) ที่กล่าวไป ซึ่งเป็นอำนาจของรัฐสภา หากร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม หมวด 15 ว่าด้วย การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ ดังกล่าว ยังอยู่ในกระบวนการพิจารณาของรัฐสภาอยู่ คือ ยังค้างพิจารณาอยู่ในรัฐสภา ยังไม่เสร็จสิ้นการลงมติในวาระสาม การจะนำร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมฉบับนี้ไปให้ประชาชนลงประชามติก็ต้องผ่านช่องทางตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) คือ ต้องให้มีการลงมติเห็นชอบในวาระสามโดยรัฐสภาเสียก่อน จะไปใช้ช่องทางตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 166 โดยให้คณะรัฐมนตรีเป็นผู้เสนอขอให้มีการออกเสียงประชามติ ก่อนที่จะมีการลงมติโดยรัฐสภาในวาระสามไม่ได้ เพราะเป็นอำนาจของรัฐสภาที่จะจัดให้มีการออกเสียงประชามติและมีกระบวนการในการลงประชามติในขั้นตอนของรัฐสภากำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) เป็นการเฉพาะแล้วดังที่กล่าวไป   และอาจจะไปขัดกับรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) ซึ่งไม่สามารถกระทำได้ ตามที่รัฐธรรมนูญ มาตรา 166 กำหนดหลักเกณฑ์ไว้ว่า การที่คณะรัฐมนตรีจะขอให้มีการออกเสียงประชามติในเรื่องใด เรื่องนั้นต้องไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ ทางออกของการลงมติร่างรัฐธรรมนูญวาระสามและการลงประชามติ 1. เลื่อนการลงมติร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมในวาระสามในวันที่ 17 มีนาคม 2564 ออกไปก่อนจนกว่าจะมีคำวินิจฉัยกลางของศาลรัฐธรรมนูญที่ชัดเจน เนื่องจากคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญที่สาธารณชนรับทราบจากเอกสารข่าวสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ 11 มีนาคม 2564 อาจจะยังทำให้มีข้อสงสัย ความคลุมเครือ ไม่ชัดเจน รวมทั้งความเกรงกลัวว่าจะทำผิดกฎหมาย และอาจนำมาสู่การออกเสียงลงคะแนนไม่เห็นชอบ หรืองดออกเสียงตามมาได้ โดยพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561 มาตรา 75 วรรคสาม กำหนดให้ประกาศคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในราชกิจจานุเบกษาภายใน 30 วันนับแต่วันที่มีคำวินิจฉัย การรอคำวินิจฉัยกลางของศาลรัฐธรรมนูญที่ชัดเจน แล้วฝ่ายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ พรรคฝ่ายรัฐบาล พรรคฝ่ายค้าน ส.ส. และ ส.ว. มาประชุมปรึกษาหารือพิจารณากำหนดแนวทางร่วมกัน อาจเป็นหนทางออกในการแก้ไขปัญหาการลงมติในวาระสามและการลงประชามติที่ยังมีข้อขัดแย้งถกเถียงกันเป็นอย่างมากได้ 2. ลงมติร่างรัฐธรรมนูญในวาระสามในวันที่ 17 มีนาคม 2564 และรัฐสภาลงมติเห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม โดยมีจำนวนคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (6) โดยเฉพาะมีคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา และมี ส.ว. เห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่า 1 ใน 3 ของจำนวน ส.ว. ทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา ทั้งนี้ มีข้อสังเกตว่า ตามข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. 2563 ข้อ 132 กำหนดให้ การพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมในวาระสาม ไม่มีการอภิปรายและให้ที่ประชุมรัฐสภาลงมติว่าเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบด้วยในการที่จะให้ออกใช้เป็นรัฐธรรมนูญ เว้นแต่ที่ประชุมรัฐสภาจะอนุมัติให้งดใช้ข้อบังคับนี้ หลังจากนั้นต้องนำร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมที่รัฐสภาลงมติเห็นชอบไปจัดให้มีการออกเสียงประชามติตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) ต่อไป และเพื่อสอบถามความประสงค์ของประชาชนว่า มีความประสงค์จะให้มีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่ ตามที่ศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยไว้ เมื่อจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เสร็จแล้ว ก็ต้องจัดให้ประชาชนลงประชามติอีกครั้งว่า เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญที่จัดทำขึ้นใหม่หรือไม่ ตามที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยไว้ โดยขั้นตอนการลงประชามติหลังจากจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เสร็จสิ้น บัญญัติไว้อยู่ในร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม หมวด 15/1 มาตรา 256/11 และมาตรา 256/12 กล่าวคือ ถ้าหากรัฐสภาลงมติในวาระสามให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าว จนนำไปสู่การจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เมื่อการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เสร็จสิ้นแล้ว ร่าง มาตรา 256/11 บัญญัติให้นำเสนอต่อรัฐสภาพิจารณาเพื่ออภิปรายแสดงความคิดเห็น โดยไม่มีการลงมติ หลังจากรัฐสภาอภิปรายแสดงความคิดเห็นโดยไม่มีการลงมติเสร็จแล้ว จะมีกระบวนการในการจัดให้มีการออกเสียงประชามติของประชาชนว่า เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญที่จัดทำขึ้นใหม่หรือไม่ ตามร่างมาตรา 256/12 ต่อไป 3. ลงมติร่างรัฐธรรมนูญในวาระสามในวันที่ 17 มีนาคม 2564 และรัฐสภาลงมติงดออกเสียงและไม่เห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม ทำให้คะแนนเสียงเห็นชอบไม่ครบจำนวนตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (6) ซึ่งจะทำให้ร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมตกไปตามข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. 2563 ข้อ 135 (3) หากจะเสนอร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมในเรื่องเดียวกันนี้ต่อรัฐสภาอีก ก็ต้องเริ่มต้นกระบวนการตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 ใหม่ ตั้งแต่เสนอญัตติขอแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ อนึ่ง มีบุคคลหลายฝ่ายเสนอทางออกให้คณะรัฐมนตรีเป็นผู้ดำเนินการขอให้มีการออกเสียงประชามติร่างรัฐธรรมนูญ ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 166 ก่อนที่จะมีการลงมติในวาระสาม ซึ่งไม่สามารถกระทำได้ เนื่องจากการจะให้รัฐมนตรีมีอำนาจดำเนินการขอให้มีการออกเสียงประชามติร่างรัฐธรรมนูญนี้ ต้องเป็นการออกเสียงประชามติที่ได้ดำเนินการก่อนที่จะมีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญในชั้นรัฐสภาตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 แต่ร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมฉบับนี้ได้มีการดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญในชั้นรัฐสภาไปแล้ว จนเสร็จสิ้นวาระสองและกำลังเข้าสู่การลงมติในวาระสามต่อไป และรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 (8) กำหนดกระบวนการจัดให้มีการออกเสียงประชามติในขั้นตอนของรัฐสภาซึ่งเป็นอำนาจของรัฐสภาไว้เป็นการเฉพาะอยู่แล้ว จึงไม่อยู่ในอำนาจของคณะรัฐมนตรีที่จะนำร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ไปจัดให้มีการออกเสียงประชามติได้ https://www.thaipost.net/main/detail/96122 ธนกฤต วรธนัชชากุล, แก้ไขรัฐธรรมนูญ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210224/image_big_60360b695cef7.jpg 94112 24/02/2021 15:18 24/02/2021 15:18 'อัยการ' ชี้หากศาลลงโทษ รมต.จำคุก เเม้คดีไม่ถึงที่สุด ต้องหลุดจากตำเเหน่ง ส่วน ส.ส. ต้องรอคดีถึงที่สุด 24 ก.พ.64 - ดร.ธนกฤต วรธนัชชากุล ผู้อำนวยการสำนักงานประสานงานกระบวนการยุติธรรม สถาบันนิติวัชร์ สำนักงานอัยการสูงสุด โพสต์เฟซบุ๊กให้ความเห็นข้อกฎหมาย เกี่ยวกับคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุก กับการสิ้นสุดสถานภาพความเป็น ส.ส. และรัฐมนตรี ว่า รัฐธรรมนูญ พ.ศ.  2560 บัญญัติหลักเกณฑ์การสิ้นสุดสมาชิกภาพของ ส.ส. และการสิ้นสุดความเป็นรัฐมนตรี ไว้หลายกรณี โดยมีบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องและเชื่อมโยงในเรื่องนี้อยู่ด้วยกันหลายมาตราที่น่าสนใจ ที่จะนำมากล่าวในที่นี้ คือ บทบัญญัติในมาตรา 98 (6), มาตรา 101 (6) และ (13) และมาตรา 160 (6) และ (7) ในกรณีของ ส.ส. หากศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก ถึงแม้จะพิพากษาให้รอการลงโทษ ก็ถือเป็นเหตุให้สมาชิกภาพของ ส.ส. สิ้นสุดลง เว้นแต่ความผิดที่ศาลพิพากษาให้รอการลงโทษนั้นจะเป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ และความผิดฐานหมิ่นประมาท ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (13) จึงจะถือเอาเหตุที่ศาลรอการลงโทษดังกล่าวมาเป็นเหตุยกเว้นไม่ทำให้สมาชิกภาพของ ส.ส. สิ้นสุดลงไปได้ โดยรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (13) นี้ กำหนดหลักเกณฑ์ของคำพิพากษาของศาลที่จะเป็นเหตุให้สมาชิกภาพของ ส.ส. สิ้นสุดลงไว้ว่า จะต้องเป็นคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษจำคุกที่ถึงที่สุดเท่านั้น ดังนั้น หากยังอยู่ในระหว่างกระบวนการอุทธรณ์หรือฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาของศาลตามกฎหมาย คำพิพากษาของศาลนั้นย่อมยังไม่ถึงที่สุด และยังไม่ถือเป็นเหตุให้สมาชิกภาพของ ส.ส. สิ้นสุดลง ส่วนกรณีของรัฐมนตรีนั้น รัฐธรรมนูญ มาตรา 160 (7) บัญญัติไว้ว่า รัฐมนตรีต้องไม่เป็นผู้ต้องคำพิพากษาให้จำคุก โดยไม่คำนึงว่า คดีจะถึงที่สุดหรือไม่ หรือคำพิพากษาที่ให้ลงโทษจำคุกนั้นจะมีการอการลงโทษ เว้นแต่ความผิดที่ศาลพิพากษาให้รอการลงโทษนั้นจะเป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ และความผิดฐานหมิ่นประมาท ดังนั้น หากรัฐมนตรีต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษจำคุก ถึงแม้ว่าคำพิพากษาจะยังไม่ถึงที่สุด ยังอยู่ในกระบวนการอุทธรณ์ฎีกาตามกฎหมายอยู่ก็ตาม ก็ถือเป็นเหตุให้ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 166 (7) แล้ว ซึ่งจะแตกต่างจากกรณีของ ส.ส. ที่คำพิพากษาของศาลที่จะเป็นเหตุให้สมาชิกภาพของ ส.ส. สิ้นสุดลง ต้องเป็นคำพิพากษาที่ถึงที่สุดเท่านั้น ส่วนเหตุการสิ้นสุดสถานภาพความเป็น ส.ส. หรือความเป็นรัฐมนตรีในกรณีที่ศาลพิพากษาให้รอการลงโทษและเหตุยกเว้นนั้น รัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (13) และ มาตรา 166 (7) บัญญัติไว้เหมือนกัน ดังได้กล่าวไปแล้ว นอกจากนี้ ยังมีกรณีที่ทำให้สถานภาพความเป็น ส.ส. และรัฐมนตรีสิ้นสุดลงได้อีกกรณีหนึ่ง คือ หลังจากที่ศาลมีคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกแล้ว หากจำเลยที่เป็น ส.ส. หรือรัฐมนตรี ยื่นคำร้องขอประกันตัวหรือขอปล่อยชั่วคราว ก่อนที่จะมีการยื่นอุทธรณ์หรือฎีกาคำพิพากษาของศาลต่อไป แต่ยังไม่ได้รับอนุญาตจากศาลในทันที ทำให้ต้องถูกคุมขังชั่วคราวตามหมายศาลในระหว่างที่รอคำสั่งศาลว่าจะอนุญาตให้ประกันตัวหรือปล่อยชั่วคราวหรือไม่ กรณีดังกล่าวนี้ก็ถือเป็นเหตุให้สถานภาพความเป็น ส.ส. และรัฐมนตรีสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 98 (6) ประกอบ มาตรา 101 (6) และ มาตรา 160 (6) ด้วยเหตุจากการต้องคำพิพากษาให้จำคุกและถูกคุมขังโดยหมายของศาลเช่นกัน https://www.thaipost.net/main/detail/94112 คดีกบฏ กปปส., ธนกฤต วรธนัชชากุล, อัยการ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210224/image_big_60360b695cef7.jpg 80335 13/10/2020 11:42 13/10/2020 11:42 'อัยการธนกฤต'ยกกรณีศาลยกฟ้องคดีรถไฟชนรถรับส่งนักเรียนที่บุรีรัมย์ปี52 เทียบกรณีรถไฟชนรถบัส 13 ต.ค.63-  ดร.ธนกฤต วรธนัชชากุล อัยการจังหวัดประจำสำนักงานอัยการสูงสุดปฏิบัติราชการในหน้าที่ผู้อำนวยการสำนักงานประสานงานกระบวนการยุติธรรม สถาบันนิติวัชร์ โพสต์เฟซบุ๊คส่วนตัวให้ความเห็นข้อกฎหมายกรณีอุบัติเหตุรถไฟชนรถบัสทอดกฐินที่ จ.ฉะเชิงเทรา ว่า ตามที่เกิดอุบัติเหตุขบวนรถไฟบรรทุกสินค้าคอนเทนเนอร์เฉี่ยวชนรถบัสที่บรรทุกผู้โดยสาร     ที่จะเดินทางไปทอดกฐิน ที่จุดตัดทางรถไฟบริเวณป้ายหยุดรถคลองแขวงกลั่น จังหวัดฉะเชิงเทรา ขณะที่ขบวนรถไฟผ่านสถานีคลองบางพระ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมากนั้น ตามข้อเท็จจริงที่กระทรวงคมนาคมและการรถแห่งประเทศไทย (รฟท.) แถลง ได้ความว่า บริเวณจุดตัดที่เกิดเหตุเป็นถนนเสมอระดับทางรถไฟและเป็นทางผ่านที่ยังไม่ได้รับอนุญาต (หรือที่เรียกว่าทางลักผ่าน) โดยบริเวณจุดตัดนี้ไม่มีเครื่องกั้นถนนข้ามทางรถไฟ แต่ รฟท. ได้ติดตั้งป้ายสัญญาณจราจรและสัญญาณไฟเตือนไว้เพื่อช่วยในด้านความปลอดภัยของผู้ขับขี่ และในขณะเกิดเหตุพนักงานขับรถไฟได้เปิดหวีดสัญญาณเตือนเป็นระยะ เกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ เคยมีอุบัติเหตุที่มีลักษณะของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคล้ายคลึงกันเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2552 ที่ขบวนรถไฟได้พุ่งชนรถบรรทุก 6 ล้อ รับส่งนักเรียนที่แยกหนองแสง อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ทำให้เด็กนักเรียนและคนขับรถรับส่งนักเรียนเสียชีวิตในที่เกิดเหตุรวม 9 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก โดยบริเวณจุดตัดทางรถไฟที่เกิดเหตุไม่มีเครื่องกั้นถนนข้ามทางรถไฟ แต่ รฟท. ได้ติดตั้งป้ายสัญญาณจราจรประเภทเตือน หยุด และสัญญาณไฟเตือนไว้เพื่อช่วยในด้านความปลอดภัยของผู้ขับขี่ และในขณะเกิดเหตุพนักงานขับรถไฟได้เปิดหวีดสัญญาณเตือนเป็นระยะ เช่นเดียวกับลักษณะของอุบัติเหตุในครั้งนี้ คดีอุบัติเหตุที่อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ นี้ ฝ่ายผู้เสียหายซึ่งเป็นญาติของผู้เสียชีวิตและผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ยื่นฟ้อง รฟท. ต่อศาลจังหวัดบุรีรัมย์ และศาลจังหวัดบุรีรัมย์ได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2552 วินิจฉัยว่า จุดที่เกิดเหตุซึ่งเป็นทางข้ามรถไฟ อยู่ในเขตเทศบาล มีประชาชนสัญจรไปมาพลุกพล่านตลอดเวลา แต่ รฟท. กลับไม่ติดตั้งเครื่องกั้น ทั้งที่ รฟท. มีหน้าที่ดูแลกิจการด้านรถไฟของประเทศไทย ทั้งด้านการจัดระเบียบเกี่ยวกับความปลอดภัย การให้บริการ และความสะดวกต่าง ๆ ของกิจการรถไฟ แต่กลับปล่อยปะละเลย และไม่มีพนักงานควบคุมดูแลประจำ ศาลจังหวัดบุรีรัมย์จึงเห็นว่า รฟท. ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง ไม่ทำการติดตั้งเครื่องกั้นรถไฟ จนก่อให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงดังกล่าว จึงพิพากษาให้ รฟท. รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้กับโจทก์ผู้เสียหายเป็นจำนวนเงินกว่า 14 ล้านบาท รฟท. ยื่นอุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ผู้เสียหายฎีกา ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาที่ 4070/2560 เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2560 วินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติจัดวางการรถไฟแลทางหลวง พ.ศ. 2464 มาตรา 72 กำหนดว่า เมื่อทางรถไฟผ่านข้ามถนนสำคัญเสมอระดับ ให้ทำประตูหรือขึงโซ่หรือทำราวกั้นขวางถนนหรือทางนั้นตามที่เห็นสมควร และมาตรา 73 กำหนดว่า เมื่อถนนที่ต้องผ่านข้ามไปนั้นไม่สำคัญพอถึงกับต้องทำประตูกั้นแล้ว ให้พนักงานขับรถจักรเปิดหวีดก่อนที่รถจะผ่านข้ามถนน กับให้ทำเครื่องหมายสัญญาณอย่างถาวรปักไว้ให้เห็นอย่างชัดเจนบนถนนและทางนั้น          ดังนั้น หากถนนบริเวณจุดตัดกับทางรถไฟไม่ใช่ถนนสำคัญแล้ว รฟท. ก็ไม่จำเป็นต้องทำเครื่องกั้น แต่ต้องทำเครื่องหมายสัญญาณอย่างถาวรปักไว้บนถนนและทางที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ฉะนั้น ถึงแม้ รฟท. จะไม่ได้ทำประตูหรือขึงโซ่หรือทำราวกั้นขวางถนนก็ตาม แต่ รฟท. ก็ได้ทำเครื่องหมายสัญญาณอย่างถาวร คือ เสาไฟสัญญาณและป้ายที่มีคำว่าหยุด ปักไว้ให้เห็นได้อย่างชัดเจนบนถนนและทางก่อนที่รถจะแล่นข้ามทางรถไฟ อีกทั้ง พนักงานขับรถไฟของ รฟท. ซึ่งเป็นผู้ขับรถไฟขบวนที่เกิดเหตุก็ได้เปิดหวีดก่อนที่จะถึงจุดตัดทางรถไฟกับถนนแล้ว จึงฟังได้ว่า รฟท. ได้ปฏิบัติตาม พ.ร.บ. จัดวางการรถไฟแลทางหลวงฯ มาตรา 73 แล้ว นอกจากนี้ การที่มาตรา 72 บัญญัติให้ทำประตูหรือขึงโซ่หรือทำราวกั้นขวางถนนหรือทางตามที่เห็นสมควร และมาตรา 73 บัญญัติถึงกรณีที่ถนนที่ต้องผ่านข้ามไปนั้นไม่สำคัญพอถึงกับต้องทำประตูกั้น แสดงให้เห็นว่ากฎหมายไม่ได้บังคับให้ รฟท.ต้องทำเครื่องกั้นเสมอไป แต่ให้เป็นดุลพินิจของ รฟท. หากเห็นว่าเป็นถนนไม่สำคัญก็ไม่ต้องทำประตูหรือราวกั้น เพียงแต่ต้องปฏิบัติอย่างอื่นให้ครบถ้วนตามมาตรา 73 ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว การที่โจทก์ผู้เสียหายอ้างว่า รฟท. จะต้องจัดให้มีเจ้าหน้าที่ประจำหรือมีเครื่องกั้นอัตโนมัติ     ไม่ว่าจุดตัดนั้นจะเป็นทางสำคัญหรือไม่ จึงเป็นเรื่องที่บังคับให้ รฟท. จำเลย กระทำนอกเหนือไปจากบทบัญญัติของกฎหมาย พยานหลักฐานของ รฟท. จำเลย มีน้ำหนักรับฟังได้ดีกว่าพยานหลักฐานของโจทก์ จึงรับฟังไม่ได้ว่า รฟท. กระทำประมาทเลินเล่อทำให้เกิดอุบัติเหตุในคดีนี้ พิพากษายืนยกฟ้องโจทก์ คดีอุบัติเหตุที่อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ที่ยกมาให้ดูนี้ มีข้อสังเกตว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 มีผลผูกพันเฉพาะคู่ความในคดีเท่านั้น ไม่ได้มีผลผูกพันไปถึงคดีอื่น ๆ ด้วยถึงแม้จะมีข้อเท็จจริงในคดีเป็นอย่างเดียวกัน และประเทศไทยเป็นประเทศที่ใช้ระบบประมวลกฎหมาย หรือระบบ Civil Law ดังนั้น คำพิพากษาของศาลจึงไม่มีผลผูกพันเป็นกฎหมายให้ศาลอื่นต้องยึดถือตัดสินตามเหมือนกับคำพิพากษาของศาลในประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายจารีตประเพณี หรือระบบ Common Law         ที่คำพิพากษาของศาลสูงมีผลผูกพันเป็นกฎหมายบังคับให้ศาลอื่นต้องตัดสินตามหากมีข้อเท็จจริงในคดีเป็นอย่างเดียวกัน ภายใต้หลัก The Rule of Precedent หรือ Stare Decisis          ดังนั้น หากคดีอุบัติเหตุรถไฟชนรถบัสทอดกฐินที่จังหวัดฉะเชิงเทรานี้ขึ้นสู่การพิจารณาคดีในศาล ผลของคดีก็อาจจะแตกต่างไปจากที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้ในคดีรถไฟชนรถรับส่งนักเรียนที่จังหวัดบุรีรัมย์ได้ ในท้ายที่สุดนี้ ถึงแม้คดีรถไฟชนรถรับส่งนักเรียนที่จังหวัดบุรีรัมย์ ศาลฎีกาจะพิพากษาว่า ฝ่าย รฟท. ไม่ได้ประมาทเลินเล่อ แต่หากพิจารณาถึง พ.ร.บ. จัดวางการรถไฟแลทางหลวงฯ มาตรา 72 และมาตรา 73 ที่ได้กล่าวไปแล้ว น่าจะเห็นได้ถึงบทบัญญัติของกฎหมายที่สุ่มเสี่ยงจะกระทบกับความปลอดภัยของประชาชน โดยเฉพาะบทบัญญัติที่ให้อำนาจ รฟท. เป็นผู้มีอำนาจใช้ดุลพินิจพิจารณาได้เองตามที่เห็นสมควรโดยลำพังว่า ถนนที่ต้องผ่านข้ามไปนั้นมีความสำคัญเพียงพอที่จะต้องทำเครื่องกั้นหรือไม่ นอกจากนี้ บทบัญญัติตามมาตรา 72 และ มาตรา 73 ของ พ.ร.บ. จัดวางการรถไฟแลทางหลวง พ.ศ. 2464 ดังกล่าว ประกอบกับ พ.ร.บ. การรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2494 มาตรา 16 และมาตรา 17  ได้ใช้บังคับมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2464 นับจนถึงปัจจุบันเป็นเวลาร่วม 99 ปีแล้ว ทำให้กฎหมายในส่วนนี้ล้าสมัย ไม่เหมาะสม และขาดหลักเกณฑ์การบังคับใช้กฎหมายที่แน่นอนชัดเจน จนอาจจะทำให้กล่าวถึง พ.ร.บ. จัดวางการรถไฟและทางหลวงฯ ได้ว่า เป็นกฎหมายโบราณนานนมที่ยิ่งกว่าชราภาพเสียอีก ซึ่งหน่วยงานและผู้มีอำนาจเกี่ยวข้องควรร่วมกันพิจารณาถึงแนวทางในการปรับปรุงแก้ไข พ.ร.บ. จัดวางการรถไฟแลทางหลวงฯ ในส่วนที่ยังคงใช้บังคับอยู่ โดยเฉพาะมาตรา 72 และ มาตรา 73 ให้มีความเหมาะสม มีหลักเกณฑ์การบังคับใช้กฎหมายที่ชัดเจน ทันสมัย และมีความปลอดภัยต่อประชาชนต่อไป.   https://www.thaipost.net/main/detail/80335 ธนกฤต วรธนัชชากุล, รถไฟชนรถบัส TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200808/image_big_5f2e9e558244f.jpg 60582 23/03/2020 00:01 23/03/2020 00:01 'ชูชาติ'แนะใช้อัยการศึก จตุพรวอนพักการเมือง!     พปชร.ยึดนโยบายรัฐสู้ไวรัสโควิด-19 งดแถลงรายสัปดาห์ หันใช้สื่อโซเชียลแทน วอนฝ่ายการเมืองช่วยกัน "แรมโบ้" เย้ย "ธนาธร" ไม่ต้องเสนอตัวเป็นผู้นำ แค่บริหารพรรคยังไปไม่รอด "เพื่อไทย" ซัดรัฐบาลตามหลัง ปชช.-ทิ้งคนภาคเหนือ "จตุพร" วอนทุกฝ่ายหยุดเล่นการเมืองไว้ก่อน "อดุลย์" ค้านเปลี่ยนม้ากลางศึกเสนอดึงแพทย์ผู้เชี่ยวชาญร่วมศูนย์โควิดฯ อดีตผู้พิพากษายุ ผบ.ทบ.ประกาศกฎอัยการศึก ระงับพฤติกรรมที่จะก่อให้เกิดการแพร่เชื้อ     เมื่อวันอาทิตย์ นายสนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ รมว.พลังงาน ในฐานะเลขาธิการพรรคพลังประชารัฐ (พปชร.) กล่าวถึงแนวทางและมาตรการการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ของรัฐบาลว่า รัฐบาลนำโดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้วางมาตรการป้องกันและยับยั้งการแพร่ระบาดโรคติดเชื้อโควิด-19 ตามหลักปฏิบัติการเผชิญเหตุโรคติดต่อร้ายแรง และคำแนะนำของคณะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญอย่างเต็มกำลัง สำหรับพรรคพปชร. ได้ดำเนินการตามนโยบายของรัฐบาลอย่างเคร่งครัดด้วยการงดแถลงประจำสัปดาห์ เพื่อร่วมกันรณรงค์ให้สังคมงดการเคลื่อนย้ายพบปะ ซึ่งจะก่อให้เกิดความเสี่ยงจากการติดเชื้อ แต่หันมามุ่งเน้นการสื่อสารผ่านช่องทางโซเชียลมีเดียแทน ทั้งในรูปแบบของข้อความ และสื่ออินโฟกราฟฟิก ในการสร้างความรู้ความเข้าใจให้กับประชาชน ยังมอบหมายให้ ส.ส.และทีมงานของพรรคช่วยกันรับฟังปัญหาของประชาชนในแต่ละพื้นที่ เพื่อสะท้อนกลับมายังรัฐบาลเพื่อจัดหามาตรการในการดูแลพี่น้องประชาชนต่อไป      "ขอเรียกร้องให้ฝ่ายการเมืองมาร่วมช่วยกันหยุดยั้งการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19 ด้วยการคำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ ขอให้พี่น้องประชาชนมั่นใจว่ารัฐบาลพรรคพลังประชารัฐจะดำเนินการอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันและยับยั้งการแพร่ระบาด เชื่อมั่นว่าหากคนไทยร่วมแรงร่วมใจกัน ก็จะสามารถผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่ทั่วโลกกำลังเผชิญอยู่ได้" นายสนธิรัตน์กล่าว      นายสุภรณ์ อัตถาวงศ์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวว่า ขอทุกคนสนใจข่าวสารจากรัฐบาลอย่างใกล้ชิด บางเรื่องอาจจะสื่อสารสับสนบ้าง เป็นเรื่องที่ต้องขอความเข้าใจกัน เห็นใจกัน เพราะทุกคนทุ่มเทเสียสละทำงานหนักแทบไม่ได้พักผ่อน อย่าเอามาเป็นประเด็นทำให้คนทำงานเสียขวัญกำลังใจ อยากฝากไปยังเพื่อนสมาชิกนักการเมืองฝ่ายค้านทุกท่านว่า ขอให้ยุติการให้ร้ายและโจมตีการทำงานของนายกฯ และคณะ จะเป็นการดีที่สุด เพื่อให้รัฐบาลได้ใช้สรรพกำลังที่มีอยู่ฝ่าฟันสถานการณ์นี้ไปให้ได้        เมื่อถามว่า นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ อดีตหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ เสนอให้นายกฯ ลาออกเพื่อให้สภาเลือกนายกฯ คนใหม่มาแก้ปัญหาโควิด-19 นายสุภรณ์กล่าวว่า นายธนาธรควรจะหาหน้ากากอนามัยและเจลล้างมือไปแจกประชาชนช่วยอีกทาง ไม่ควรฉวยโอกาสเวลาที่ประชาชนเดือดร้อนมาซ้ำเติมกันเพื่อหวังผลทางการเมือง ควรคิดสร้างสรรค์มากกว่านี้ ความคิดแค่ทำให้ตัวเองถูกต้องตามกฎหมายของพรรคการเมืองยังทำไม่ได้ ทำตัวเองผิดพลาดจนต้องทำให้กรรมการบริหารพรรคและสมาชิกพรรคของตนเองต้องเดือดร้อนไปด้วย ไม่ต้องคิดเสนอตัวเองมาเป็นผู้นำบริหารบ้านเมืองเลย แค่บริหารครอบครัวในพรรคตัวเองยังไปไม่รอดเลย     นพ.ระวี มาศฉมาดล ส.ส.บัญชีรายชื่อ และหัวหน้าพรรคพลังธรรมใหม่ ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัว เสนอรัฐบาลในการช่วยลดผลกระทบทางเศรษฐกิจที่สำคัญคือเรื่องค่าตรวจโควิด-19 ที่ขณะนี้โรงพยาบาลรัฐและเอกชนคิดราคาอยู่ที่ 5,000-10,000 บาท ขอให้รัฐบาลขอความร่วมมือโรงพยาบาลเอกชนลดราคาลงเป็นราคาที่ใกล้เคียงกัน     นายอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด โฆษกพรรคเพื่อไทย (พท.) กล่าวว่า สถานการณ์ขณะนี้ดูเหมือนว่าภาคประชาชนจะตื่นตัวมากกว่ารัฐบาล จนรัฐบาลมักจะก้าวตามหลังประชาชนเสมอ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดีอีเอส) อย่ามัวแต่ไปไล่จับประชาชนข้อหาเฟกนิวส์ แชร์ข่าวปลอม รัฐบาลแถลงข่าวสร้างความสับสนโกลาหล แตกตื่น ย้อนแย้งกันเสียเอง เข้าข่ายสร้างข่าวปลอม ผิด พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ ต้องแจ้งความดำเนินคดีเฟกนิวส์หรือเอาผิดกับใครในรัฐบาลหรือไม่ ถ้ารัฐบาลเป็นเอกภาพ มีทิศทางชัด เป็นผู้กำหนดแนวทางมาตรการล่วงหน้า ก็จะไม่เกิดความสับสนโกลาหลจนประชาชนแตกตื่น      ร.ต.อ.วัฒนรักษ์ อำนรรฆสรเดช กรรมการกิจการพิเศษและหัวหน้าศูนย์ข้อมูลสารสนเทศ พรรคเพื่อไทย เสนอว่า 1.รัฐบาลยังไม่มีนโยบายตรวจโควิด-19 ฟรี ซึ่งหากเราตรวจพบเร็ว ก็จะสามารถแก้ไขปัญหาได้เร็ว 2.รัฐบาลควรควบคุมราคาสินค้า และลดราคาน้ำมันทุกชนิดลงลิตรละ 5 บาท 3.ภาครัฐควรใช้ Big Data ให้เป็นประโยชน์ 4.รัฐควรใช้งบประมาณช่วยเหลือจ่ายเงินชดเชยให้กับกลุ่มลูกจ้างรายได้น้อยที่ติดเชื้อและต้องลางาน 5.ต้องปิดประเทศ เพื่อไม่ให้มีผู้ติดเชื้อรายใหม่เข้ามาในประเทศไทย      นายวิสาร เตชะธีราวัฒน์ ส.ส.เชียงราย พรรคเพื่อไทย เปิดเผยว่า สถานการณ์ในพื้นที่ภาคเหนือวิกฤติทั้งปัญหาฝุ่นควันและการระบาดของโควิด-19 ส่งผลกระทบกับสุขภาพอนามัยของคนในพื้นที่ โดยเฉพาะผู้สูงอายุและเยาวชน บางรายถึงกับไอเป็นเลือดแล้ว ประชาชนในพื้นที่ต้องอยู่อย่างไร้ทางออก เพราะรัฐไม่แก้ปัญหา เลือกที่จะทิ้งพื้นที่ภาคเหนือ รัฐไม่พูดความจริงกับประชาชน การตรวจหาเชื้อที่หละหลวม ไม่ละเอียด กรณีนักเสี่ยงโชคจากเชียงราย ที่ไปเล่นพนันที่กัมพูชา ติดเชื้อกลับมาก็ไปตรวจ หมอแจ้งว่าเป็นไข้หวัด ไม่มีการกักตัวปล่อยให้ใช้ชีวิตในสังคมไปตรวจล่าสุดพบว่าติดเชื้อโควิด-19 กรณีแบบนี้จะมีอีกมากแค่ไหน         นายจตุพร พรหมพันธุ์ ประธาน นปช. กล่าวว่า สถานการณ์โควิด-19 คือการเดิมพันประเทศไทย เดิมพันชีวิตคนไทย เดิมพันอนาคตของรัฐบาล เมื่อรัฐบาลประกาศมาตรฐานต่างๆ จะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตาม คนไทยไม่มีทางเลือก ในส่วนของประชาชนก็ปฏิบัติตาม และที่สำคัญคือ หากมาตรการล้มเหลว ก็ต้องเป็นความรับผิดชอบของทางรัฐบาล แต่ยังเชื่อว่าเดือนเมษายนก็ยังไม่สามารถแก้ไขวิกฤตการณ์โควิด-19 ทั้งนี้ คนไทยต้องรู้จักการแยกแยะ เหมือนสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่คนไทยไม่แพ้สงคราม วันนี้เราควรเลิกเล่นการเมือง แต่จะเป็นเรื่องการบ้านซึ่งหมายถึงประเทศไทยที่จะต้องร่วมกันหาทางออก เพราะวิกฤตการณ์ขณะนี้ใหญ่กว่าการเมือง     นายอดุลย์ เขียวบริบูรณ์ ประธานคณะกรรมการญาติวีรชนพฤษภา’35 และอดีตกรรมการศึกษาแนวทางการสร้างความปรองดอง กล่าวว่า ภาวะวิกฤติการระบาดของไวรัส เปรียบเสมือนยามศึกสงคราม ไม่อยากให้เปลี่ยนม้ากลางศึก แต่ผู้นำประเทศจะต้องแสดงภาวะผู้นำให้เป็นที่ประจักษ์ มิเช่นนั้นชาติบ้านเมืองจะไปไม่รอด ขอเรียกร้องให้ประชาชนทุกภาคส่วนให้ความร่วมมือกับรัฐบาล โดยให้ระงับยับยั้งข้อขัดแย้งทางการเมืองเอาไว้ก่อน จนกว่าประเทศชาติจะรอดพ้นภัยจากไวรัส หลังจากนั้นค่อยมาร่วมกันหาทางออกเกี่ยวกับปัญหาทางการเมืองอีกครั้ง และขอเสนอแนวทางการบูรณาการด้วยการยุบคณะกรรมการแก้ไขปัญหาทั้งหมดเหลือศูนย์เดียวคือ "ศูนย์บริหารสถานการณ์โควิด-19” ที่มีนายกฯ เป็นประธาน แล้วปรับโครงสร้างใหม่ด้วยการดึงนายแพทย์อาวุโสที่เชี่ยวชาญด้านระบาดวิทยามาร่วมเป็นรองประธาน และกรรมการมีหน้าที่และอำนาจเหมือนเดิมที่สามารถสั่งการเด็ดขาดให้ทุกกระทรวงและหน่วยงานของรัฐภาคเอกชนให้ปฏิบัติได้ และให้แต่งตั้งโฆษกศูนย์ฯ มีหน้าที่แถลงชี้แจงข่าวสารเพียงแห่งเดียวทุกวันเพื่อไม่ให้เกิดความสับสน จนกว่าเหตุการณ์จะคลี่คลาย      นายธนกฤต วรธนัชชากุล อัยการจังหวัดประจำสำนักงานอัยการสูงสุด โพสต์เฟซบุ๊กว่า สถานการณ์ปัจจุบันมีความรุนแรงมากกว่าโรคระบาดในอดีต จึงควรต้องมีการออกกฎหมายใหม่เพิ่มเติม รัฐบาลโดยคณะรัฐมนตรีมีอำนาจออกเป็นพระราชกำหนดบังคับใช้ไปก่อนได้ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความปลอดภัยของประเทศ ความปลอดภัยสาธารณะ ความมั่นคงในทางเศรษฐกิจของประเทศ และเพื่อป้องปัดภัยพิบัติสาธารณะ ตามที่รัฐธรรมนูญ มาตรา 172 ให้อำนาจไว้ แล้วจึงค่อยเสนอให้รัฐสภาพิจารณาอนุมัติในภายหลัง     นายชูชาติ ศรีแสง อดีตผู้พิพากษาศาลฎีกา โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กว่า ถ้ามาตรการที่จังหวัดต่างๆ ประกาศใช้บังคับยังไม่มีผลในทางปฏิบัติ และยังมีผู้ไม่ให้ความร่วมมือ จึงขอเสนอให้ผู้บัญชาการทหารบกประกาศกฎอัยการศึก โดยให้มีผลใช้บังคับทั่วประเทศ เพื่อจะได้มีอำนาจสั่งการให้มีการระงับยับยั้งพฤติกรรมต่างๆ ที่จะก่อให้เกิดการแพร่เชื้อ COVID-19 ให้ได้ผลอย่างสมบูรณ์ที่สุดต่อไป ในขณะที่รัฐบาลก็ต้องดำเนินการช่วยเหลือทางการเงินแก่ประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนจากมาตรการของรัฐโดยเร่งด่วนด้วย.   https://www.thaipost.net/main/detail/60582 จตุพร พรหมพันธุ์, ชูชาติ ศรีแสง, ธนกฤต วรธนัชชากุล, ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ, นพ.ระวี มาศฉมาดล, พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา, ร.ต.อ.วัฒนรักษ์ อำนรรฆสรเดช, วิสาร เตชะธีราวัฒน์, สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์, สุภรณ์ อัตถาวงศ์, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์, อดุลย์ เขียวบริบูรณ์, อนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200322/image_big_5e77740a88f0a.jpg 60501 22/03/2020 12:38 22/03/2020 12:38 “อัยการธนกฤต” แนะถึงเวลาดัน 'พ.ร.ก.แก้ปัญหาโรคระบาด' คุมแก้ปัญหาโควิด 19 เบ็ดเสร็จ วันที่ 22 มี.ค.นายธนกฤต วรธนัชชากุล อัยการจังหวัดประจำสำนักงานอัยการสูงสุด โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวแนะวิธีรับมือโควิด ระบุว่า  ออกพระราชกำหนดรับมือโควิด-19 ป้องกันควบคุมโรคระบาด และเยียวยาเศรษฐกิจผู้ได้รับผลกระทบ ภายใต้สถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 ถึงแม้ประเทศไทยจะมีกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ที่สามารถนำบังคับใช้ในปัจจุบันคือ พระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558 และพระราชบัญญัติป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย พ.ศ. 2550 และในกรณีมีสถานการณ์ฉุกเฉินเกิดขึ้นก็สามารถนำพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 มาใช้บังคับได้ แต่สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 ในปัจจุบันมีความรุนแรงมากกว่าโรคระบาดในอดีต และแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในวงกว้าง มีผู้ติดเชื้อและผู้เสียชีวิตทั่วโลกเพิ่มจำนวนขึ้นมากอย่างรวดเร็ว ในประเทศไทยเองจำนวนผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดในระยะเวลาเพียงไม่กี่วัน ซึ่งสร้างผลกระทบกับประชาชน นักเรียน นิสิต นักศึกษา ผู้ประกอบการ หน่วยงานภาครัฐและเอกชน ธุรกิจ บริษัท ห้างร้าน จำนวนมาก ทั้งในเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ การเรียน การศึกษา การทำงาน การประกอบอาชีพ และผลกระทบทางเศรษฐกิจ เป็นต้น การจะรับมือกับการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 ซึ่งเป็นโรคอุบัติใหม่ ที่มีการแพร่ระบาดอย่างรุนแรงในขณะนี้ จึงควรต้องมีกลไกที่เป็นมาตรการทางกฎหมายในการรับมือที่เหมาะสม รวดเร็ว ทันต่อความรุนแรงของการแพร่ระบาดโรคเป็นการเฉพาะ กฎหมายทั้ง 3 ฉบับที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันดังที่กล่าวไปอาจไม่เพียงพอกับการรับมือเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคที่มีความรุนแรง และมีการแพร่กระจายของโรคไปในวงกว้างทั่วโลกและทั่วประเทศไทยอย่างรวดเร็ว และมีความรุนแรงมากกว่าโรคระบาดที่ประเทศไทยและโลกเคยประสบมา นอกจากนี้ การใช้มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคตาม พ.ร.บ. โรคติดต่อ ฯ ที่ให้อำนาจกับคณะกรรมการโรคติดต่อแห่งชาติ คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัด และคณะกรรมการโรคติดต่อกรุงเทพมหานคร มีลักษณะที่ต่างคนต่างทำ ไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน จังหวัดหนึ่งใช้มาตรการควบคุมป้องกันแบบหนึ่ง ส่วนจังหวัดอื่นใช้มาตรการอีกแบบหนึ่ง ขาดการประสานงานและบูรณาการร่วมกัน ทั้งที่เชื้อโรคสามารถแพร่กระจายทั่วถึงกันได้หมด อีกทั้ง พ.ร.บ. โรคติดต่อ ฯ และพ.ร.บ. ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ฯ มีวัตถุประสงค์ใช้เพื่อป้องกันและควบคุมการระบาดของโรคเท่านั้น ส่วน พ.ร.ก.การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน ฯ ก็มีขอบเขตการบังคับใช้อยู่ที่การห้ามประชาชนออกจากที่อยู่อาศัยภายในระยะเวลาที่กำหนด กฎหมายที่บังคับใช้อยู่ในปัจจุบันดังกล่าว จึงไม่ได้มีมาตรการในการเยียวยาแก้ไขผลกระทบที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะมาตรการเยียวยาทางเศรษฐกิจ จึงควรต้องมีการออกกฎหมายใหม่เพิ่มเติม เพื่อให้การป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคมีประสิทธิภาพและเป็นไปในทิศทางเดียวกัน และเพื่อกำหนดมาตรการเพิ่มเติมในการป้องกันควบคุมการแพร่ระบาดของโรค รวมทั้งมาตรการเยียวยาผลกระทบให้กับประชาชน ผู้ประกอบการ บริษัท ธุรกิจ ห้างร้าน และหน่วยงานต่าง ๆ โดยเฉพาะมาตรการเยียวยาทางเศรษฐกิจด้วย ซึ่งจะทำให้การแก้ไขปัญหาดำเนินไปอย่างมีระบบและเป็นกระบวนการ อีกทั้งมีความชัดเจน แน่นอนและมีประสิทธิภาพ ซึ่งน่าจะดีและเหมาะสมกว่าการแก้ปัญหาไปทีละเรื่อง โดยขาดการแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบ และไม่มีการประสานเชื่อมโยงกัน สำหรับกฎหมายใหม่ดังกล่าวนี้ เพื่อความรวดเร็วและทันต่อการป้องกันการแพร่ระบาดของโรค รัฐบาลโดยคณะรัฐมนตรีมีอำนาจออกเป็นพระราชกำหนดบังคับใช้ไปก่อนได้ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความปลอดภัยของประเทศ ความปลอดภัยสาธารณะ ความมั่นคงในทางเศรษฐกิจของประเทศ และเพื่อป้องปัดภัยพิบัติสาธารณะ ตามที่รัฐธรรมนูญ มาตรา 172 ให้อำนาจไว้ แล้วจึงค่อยเสนอให้รัฐสภาพิจารณาอนุมัติในภายหลัง และภายใต้พระราชกำหนดฉบับนี้ รัฐบาลสามารถออกอนุบัญญัติ เช่น คำสั่ง ประกาศ หรือกฎหมายลำดับรองอื่น ๆ เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการดำเนินการที่มีประสิทธิภาพ รวดเร็ว และเหมาะสมได้ โดยเนื้อหาของพระราชกำหนดอาจจะครอบคลุมเรื่องต่าง ๆ ในการป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรค และการเยียวยาผลกระทบ รวมทั้งการเยียวยาทางเศรษฐกิจ ได้แก่ 1 มาตรการป้องกันและควบคุมการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เช่น - มาตรการต่าง ๆ ในการป้องกันและควบคุมการระบาดของโรค -มาตรการจัดสรรงบประมาณ หน้ากากอนามัย เครื่องมือเครื่องใช้และวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ ให้เพียงพอต่อการป้องกันและควบคุมโรค โดยควรจัดสรรให้เพียงพอต่อความต้องการของบุคลากรทางการแพทย์เป็นลำดับแรก -มาตรการรองรับการรักษาพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อสำหรับสถานพยาบาลทั้งของรัฐและเอกชน -มาตรการในการดูแลเด็ก ผู้สูงอายุ และคนพิการ ในสภาวะโรคระบาด นอกจากนี้ ประการสำคัญอาจจำเป็นต้องมีบทบัญญัติในการจำกัดสิทธิเสรีภาพของประชาชนเพื่อป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรค เช่น การจำกัดและห้ามการเดินทางของประชาชน การห้ามการชุมนุม และการประชุมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการประชุมพรรคการเมือง การประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัท ที่มีคนร่วมประชุมเป็นจำนวนมาก โดยอาจกำหนดให้สามารถใช้การประชุมผ่านระบบออนไลน์แทนได้ เป็นต้น หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษตามกฎหมาย 2. มาตรการเยียวยาความเสียหาย รวมทั้งการเยียวยาทางเศรษฐกิจให้แก่ประชาชน นักเรียน นิสิต นักศึกษา พนักงาน ลูกจ้าง พ่อค้า แม่ค้า ผู้ประกอบการ ที่ได้รับผลกระทบจากการที่รัฐหรือหน่วยงานของรัฐออกคำสั่งปิดสถานที่ต่าง ๆ ทั้งที่เป็นสถานที่ของรัฐและเอกชน รวมทั้งการเยียวยาผลกระทบและเยียวยาทางเศรษฐกิจในกรณีที่มีการจำกัดหรือห้ามการเดินทางของประชาชนด้วย 3. มาตรการช่วยเหลือเพื่อบรรเทาภาระค่าครองชีพให้แก่ประชาชน ในสภาวะที่มีปัญหาเศรษฐกิจจากการแพร่ระบาดของโรค โดยภาครัฐควรมีมาตรการช่วยเหลือประชาชนผู้มีรายได้น้อยเป็นกรณีพิเศษ 4. มาตรการช่วยเหลือประชาชนที่ตกงานหรือว่างงาน เนื่องจากได้รับผลกระทบจากสถานการณ์โรคระบาด ทำให้มีการเลิกจ้างหรือต้องหยุดงานชั่วคราว หรือสถานที่ทำงานต้องปิดตัวลง 5. มาตรการช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและการเงินแก่ผู้ประกอบการ พ่อค้าแม่ค้า ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของโรค โดยเฉพาะการให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้ประกอบการ เพื่อจะได้ไม่ต้องปิดกิจการและเลิกจ้างพนักงาน ซึ่งจะทำให้มีคนตกงานตามมา และมาตรการช่วยเหลือผู้ประกอบการรายเล็ก ที่รัฐจะต้องให้ความช่วยเหลือเป็นกรณีพิเศษ 6. มาตรการทางการเงินและการคลังในการกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศที่อยู่ในสภาวะถดถอยจากการแพร่ระบาดของโรค 7. มาตรการแก้ไขปัญหาชาวต่างชาติที่ไม่สามารถเดินทางกลับประเทศของตนเองในขณะนี้ เนื่องจากหลายประเทศมีมาตรการปิดประเทศห้ามการเดินทางเข้าออก และวีซ่าอยู่ในประเทศไทยของชาวต่างชาติได้หมดอายุลง 8. มาตรการแก้ไขปัญหาการขอหรือต่อใบอนุญาตทำงานของแรงงานต่างด้าวซึ่งมีจำนวนมากในประเทศไทย ซึ่งอาจจะต้องมีการขยายระยะเวลาการขอหรือต่ออายุใบอนุญาต เพื่อหลีกเลี่ยงการรวมตัวกันของคนจำนวนมาก อันจะทำให้การระบาดของโรคลุกลามขยายวงกว้างออกไป https://www.thaipost.net/main/detail/60501 ธนกฤต วรธนัชชากุล, นายธนกฤต วรธนัชชากุล อัยการจังหวัดประจำสำนักงานอัยการสูงสุด, พ.ร.ก.แก้ปัญหาโรคระบาด TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180507/image_big_5aefefb8bc842.jpg