119900 16/10/2021 14:04 16/10/2021 14:04 ‘โก๊ะตี๋’ลั่นเคยทำผิดถึงขั้นแม่ประกาศไม่ต้องมาเผาผี!             นักแสดงตลกมากความสามารถ โก๊ะตี๊ อารามบอย เผยเรื่องในอดีตระหว่างตัวเองและคุณแม่ เกือบทะเลาะกันหนักถึงขั้นประกาศไม่เผาผีกับแม่มาแล้ว แถมตอนเด็กๆ บอกว่าเคยเกเรเพราะโดนล้อว่าเป็นตุ๊ด โดยเจ้าตัวมาเปิดใจผ่านทางรายการ คุยแซ่บshow ทางช่อง วัน31 ที่มีพีเค ปิยะวัฒน์ และใบเฟิร์น พัสกร เป็นพิธีกรดำเนินรายการ   ย้อนเวลาไปสักพักช่วงนั้นโก๊ะติดโควิด? โก๊ะตี๋ : ใช่ครับ ตอนนั้นคนที่ห่วงที่สุดคือคุณแม่ คือตอนนั้นเราเพิ่งสูญเสียพี่ชายที่เรารักไปมากๆ คือพี่ค่อม แล้วหลังตากนั้นประมาณเดือนนึงหนูได้รับเชื้อ แว๊บแรกเลยคิดถึงบ้านก่อน ห่วงลูก ห่วงหลาน แม่คนแรกที่คิดถึง เพราะว่าแกอายุเยอะแล้ว มันถาโถมเข้ามา กลายเป็นว่าเราจิตตก เพราะว่าอาเป็ดก็เพิ่งสูญเสียคุณพ่อ สูญเสียคุณแม่ เราก็รับข่าวคนไทยก็เสียชีวิตเพิ่มมากขึ้น ยอดผู้ติดเชื้อก็เพิ่มขึ้นทุกวัน จากวันนั้นที่พี่เป็นมันแค่ 8,800 จนมันขึ้นมาเป็นหมื่น จนกลายเป็นทุกอย่างถาโถมเข้ามา ว่าแบบ...โอ้โหเราจะรอดไหม แล้วแม่จะอยู่ยังไง เพราะทุกวันนี้เราดูแลแม่   ที่ห่วงไม่ได้ห่วงว่าแม่จะติดหรือเปล่า แต่ห่วงว่าแม่จะอยู่ยังไง? โก๊ะตี๋ : เรื่องติด แม่ไม่ติดแน่นอน เพราะว่าหลังจากที่มีโควิดเข้ามาหนูเป็นคนที่ดูแลตัวเอง หนูค่อนข้างมั่นใจว่าดูแลตัวเองดีมาก แล้วบอกแม่ว่าห้ามออกไปข้างนอกหลังจากที่แม่รับวัคซีนมาแล้ว เราบอกว่าแม่ยังไงก็ออกไม่ได้ เพราะวัคซีนที่รับมันแค่ไม่ตาย มันไม่ใช่ว่ามันไม่ติด ซึ่งพี่ดูแลตัวเองคนรอบข้างพี่ไม่มีใครติดเชื้อจากพี่เลย   ตอนนั้นกลัวตาย? โก๊ะตี๋ : มันกลัวตาย ตอนนั้นเรายังจำภาพได้เลย วันที่น้าค่อมออกจากบ้าน ขึ้นรถตู้ แล้ววันสุดท้ายที่เราได้เห็นพนักงานของโรงพยาบาล อุ้มร่างของแกขึ้นไปบนเมรุ เสียชีวิตตอนเช้า และเผาตอนบ่าย คือทุกอย่างภาพมันยังจำอยู่ในเหตุการณ์ได้เลย มันรู้สึกจุกอยู่ในอก กลัวจะเป็นเราที่อยู่ตรงนั้น ถ้าเกิดเราตายมาละ ทุกอย่างล้มหมด   จริงไหมที่ติดโควิดโก๊ะไม่กล้าบอกแม่? โก๊ะตี๋ : บอกหลาน แล้วย้ำหลานว่าอย่าบอกแม่ เดี๋ยวอาจะไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ทุกคนก็ตกใจว่าอาพบเชื้อนะ แต่มึงอย่าบอกย่านะ หมอบอกว่าเชื้อที่ลงไปที่ปอดมันหยุดแล้ว ปอดไม่ได้โดนทำร้ายมากมาย เราก็เลยถามหมอว่า ไม่ตายแน่ๆ แล้วใช่ไหม พอรู้ว่าไม่ตายแล้วแน่ๆ ก็เลยวีดิโอคอลหาหลาน แล้วก็คุยกับแม่ว่าหนูเป็นโควิด ตอนนี้หนูรักษาตัวแล้วกำลังจะหาย คือพูดไปเพื่อให้แม่สบายใจ แม่ก็เชื่อพี่ แล้วพี่ก็บอกแม่ไม่ต้องห่วง ตอนนี้หายแล้ว รอกักตัวให้ครบวันแล้วค่อยออก แม่ก็บอกว่าหายไวๆ นะคะ ตั้งแต่ติดโควิดถึงตอนนี้ก็เกือบ 3 เดือนแล้วมั้ง   ตอนนี้ยังมีผลอะไรอยู่ไหม? โก๊ะตี๋ : เรื่องน้ำหนักอย่างเดียวครับ คือเมื่อก่อนผมมีไปเตะบอลบ้าง พอเป็นโควิดไม่ได้ไปไหนเลย     มีช่วงนีงก็ผอมลงไปเยอะเลย? โก๊ะกี๋ : ใช่ๆ เหลือ 74 เลย แล้วตอนนี้ 94   แสดงว่าโควิดไม่ได้ทำให้เรามีปัญหาที่ปอด? โก๊ะกี๋ : ถามว่ามีไหม มีบ้าง หมอก็บอกว่าค่อยๆ กลับมาออกกำลังกาย อย่าเพิ่งหักโหม แรกๆ ตอนออกจากโรงพยาบาลก็มีหายใจติดๆ ขัดๆ รู้สึกหายใจไม่สะดวกปอด พอเราไปอยู่ที่สวน มีต้นไม้ ทำนู่น ทำนี้ น่าจะโอเคแล้ว   สนิทกับแม่ขนาดไหน? โก๊ะตี้ : ตอนนี้ชีวิตของหนูคือแม่ แต่ต้องบอกก่อนว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้สนิทกันมาก่อน   ทีมงานบอกว่าตอนเด็กๆ ไม่ถูกกันเหรอ? โก๊ะตี๋ : ตอนเด็กๆ เถียงแม่ ด่าแม่ หนูเกิดมา แม่ไม่รู้ว่าท้อง พอปวดท้องไปหาหมอ หมอบอกว่าจะคลอดแล้ว ตอนแรกปวดท้องคิดว่าเป็นโรคอื่น แม่ก็เลยคลอดแล้ว คลอดออกมาปลาช่อนตัวนึง โลขีดครึ่ง และที่สำคัญพี่คลอดที่ต่างจังหวัด เพราะฉะนั้นมันจะไม่มีตู้อบ เมื่อ 40 ปีที่แล้ว   ตอนที่แม่เห็นเรา แม่รู้สึกยังไง? โก๊ะตี๋ : เห็นแล้วแหละว่ามันผิดปกติ สมัยก่อนถ้าเป็นอย่างนี้เตรียมตัวเลย เตรียมตัวฝั่ง แม่เลยบอกว่ายกให้พยาบาล คิดว่าไม่น่ารอด ตอนเด็กๆ คือเหมือนลูกนก ตรงหน้าอกบางเห็นเครื่องในหมดเลย   แม่จะให้พยาบาลไปทิ้งเหรอ? โก๊ะตี๋ : ไม่ใช่ๆ เราเข้าใจความรู้สึกแม่เลย ถ้ายกให้นางพยาบาล อย่าน้อยนางพยาบาลเขาอยู่ที่โรงพยาบาล เขาจะช่วยได้ แม่จะเซ็นให้แล้วนะ ย่ารู้ ทีนี้แม่กับย่าเป็นคู่ไฟท์ติ้งกันอยู่ตั้งแต่ก่อนเราเกิด ปัญหาต่างจังหวัดเลยคือแม่ผัว-ลูกสะใภ้ ย่าพี่ไม่ชอบแม่พี่ ด่านู่น ด่านี้ ถ้ามึงอยู่ได้ก็อยู่ไป พี่เลยเกิดมาในกระท่อมปลายนา ที่ย่ากับปู่ให้แค่ 20 ตารางวา แล้วพ่อก็ปลูกบ้านอย่างนั้น สุดท้ายพอย่ารู้ เพราะว่าเวลาพาพี่ไปหาหมอเนี่ย มีมอเตอร์ไซค์ แต่เขาจะมาบอกว่าดวงมันจะยกหลานมึงให้หมอ ย่าไปโรงพยาบาลเลย ด่าแบบเจ็บๆ แสบๆ     ตั้งแต่เกิดมาย่าเลี้ยงตลอดเลย? โก๊ะตี๋ : ตอนเด็กย่าจะดูแล และหนูรอดตายเพราะย่า พอย่าเอากลับมาบ้าน แกก็ไม่รู้ เพราะแกไม่ใช่หมอ ทีนี้ตัวเริ่มเขียว ย่าก็ทำใจแล้ว น่าจะไม่รอด ก็เอากระด้ง ธูปเทียน ดอกไม้ มาวาง เตรียมฝังแล้ว นี่ย่าเล่าให้ฟังนะ เสร็จปุ๊บเราก็เริ่มหายใจไม่ค่อยออก ตัวเริ่มเขียว หน้าเริ่มเขียว หนทางสุดท้ายที่อยากจะช่วยหลาน มันหลายใจไม่ออก ย่าก็ไปเอาหอมแดงตำๆ แล้วมาโปะหน้าเรา เพราะว่ามันเหมือนสำลักน้ำคร่ำพรวดออกมา แล้วตัวก็เริ่มกลับมาแดง สุดท้ายรอดเพราะหอมแดง   จริงไหมที่ตอนเด็กๆ เข้ากับแม่ไม่ได้ เพราะย่าเป็นคนสอนให้ด่าแม่? โก๊ะตี๋ : มันไม่รักมึง มันอย่าไปเรียกมันว่าแม่ เรียกมันอีเรือง มันไม่รักมึง มันเอามึงไปทิ้งไง ย่าก็ใส่ แล้วยิ่งพอโตมาเราดื้อ แม่ก็ตีเรา โดนทุกวัน   เคยถามแม่ว่าตอนเด็กๆ แม่ตีเราจังเลย? โก๊ะตี๋ : เราดื้อ พฤติกรรมเราด่าแม่ เราเถียงแม่   ย่าเห็นไหมพฤติกรรมที่เราทำกับแม่? โก๊ะตี๋ : เห็น ย่าชอบดิ ย่าสะใจ ก็ย่าเขาไม่ชอบแม่อยู่แล้ว เขาสั่งสอนให้เราเกลียดแม่มาตั้งแต่เด็ก มันก็เลยกลายเป็นว่าพอแม่จะตีปุ๊บเราก็วิ่งเข้าบ้านย่า แม่เคยคิ้วแตกเพราะย่า เราบอกย่าแม่ตีหนู ย่าตำน้ำพริกอยู่เขวี้ยงสากกระเบือใส่แม่ โดนแตกเลย มึงอย่าม่าแตะต้องหลานกูนะ มึงออกไปจากบ้านกูเลย   แล้วกี่ปีที่เราคิดว่าสิ่งที่ย่าสอนมันไม่จริง? โก๊ะตี๋ : พอย่าไม่สบาย เราก็ต้องกลับมาอยู่กับแม่ พอกลับมาอยู่กับแม่เราก็รู้ว่าจริงๆ แม่ก็รักเรานะ การกระทำมันก็บอกเรา ตอนนั้นเรามาอยู่กับแม่สองคน พ่อก็มาทำงานก่อสร้างที่กรุงเทพ พี่ชายคนกลางก็ไปฮ่องกง ติดคุกนี่แหละครับ พี่ชายคนโตก็เหมือนมาทำงานที่กรุงเทพ เราก็ใช้ชีวิตอยู่กับแม่สองคน   แล้วเราปรับตัวยังไง? โก๊ะตี๋ : ก็ไม่ได้ปรับตัวยังไง ก็เถียง ดื้อเงียบ พอวันเวลาผ่านไป แม่ก็ค่อยๆ บอกเรา ช่วยสอนเรา เรารู้สึกว่าแม่ทำงานหนักเพื่อครอบครัวมาตลด คือแม่กับพ่อพี่ไม่เหมือนกัน พ่อพี่เป็นผู้ชายทำกับข้าวเก่ง กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า พอทำงานบ้านเสร็จแล้วค่อยทำงานก่อสร้าง แต่แม่พี่ตื่นตั้งแต่ตี 4 เอาวัวไปล่ามที่แหล่ง ไปเกี่ยวข้าว ไถนา ไปดำข้าว แม่คือทำงานนอกบ้านแบบผู้ชายทั้งหมด แม่พี่ทำเป็นอย่างเดียวคือไข่ต้ม เราก็ได้เห็นแม่ทำงานมาตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา คือแม่ลำบาก ตอนนั้นหลังจากที่เรามาอยู่กับแม่แล้ว เราก็เริ่มหารายได้ พอพ่อไม่อยู่ พี่ไม่อยู่ก็ไปเล่นลิเก ตอนนั้นประมาณ 8 ขวบ ที่อ่างทอง ญาติทางฝั่งพี่สาวแม่ แล้วลูกของพี่สาวแม่เป็นลิเกอยู่วัดสระแก้ว มีเจ้าของคณะลิเก แม่ก็เลยเอาไปฝากด้วย พอเริ่มเล่นก็ได้วันละ 25 บาท สมัยนั้น 25 บาทถือว่าเยอะนะ แล้วได้รางวัลมา ก็ลำบากกับแม่มา เริ่มซึมซับแล้ว ซึ่งเราชอบร้องเพลงตามวงเหล้า เราก็เหมือนเป็นตู้คาราโอเกะเคลื่อนที่ พอเราเป็นคนกล้าแสดงออก เราก็ไปเล่นลิเกตอนปิดเทอม หลังจากนั้นก็ไปเล่นลิเกทุกศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ วันธรรมดาไม่เล่น   ทำยังไงสามารถกินไข่เค็มได้ 2 วัน แบ่งกัน 2 คน? โก๊ะตี๋ : เราเพิ่งรู้ว่ามาอยู่กับแม่แล้วลำบาก ชีวิตอยู่กับแม่แค่ 2 คน แม่ก็ทำกับข้าวไม่เป็น ทำเป็นแต่ไข่เค็ม ปลาเค็ม ไข่ต้ม ทำไข่เจียวยังไหม้ พอเราได้ไข่เป็ดมาแล้วเราก็เอามาให้แม่ คืออยู่กันสองคนแม่ลูก อย่างเดียวที่ต้องกินคือไข่เค็มและปลาเค็ม ไข่ต้ม เพราะอะไร เพราะปลาหาจากทุ่งนาได้ ไข่เราก็มีเราก็ทำไข่เค็มไว้ แล้วแม่ทำกับข้าวไม่เป็น ไข่เค็มหนึ่งฟองก็ผ่าครึ่ง อีกครึ่งนึงจานน้ำไว้ไม่ให้มันเสีย แล้วครึ่งนึงก็แบ่งกันกับแม่   มีอยู่คำนึงที่พูดกับโก๊ะไม่ได้เลยคือ? โก๊ะตี๋ : อีตุ๊ด แต่ตอนนี้ไม่ขึ้นแล้ว แต่สมัยก่อนย้อนกลับไปเมื่อ 30 ปีก่อน เวลาอยู่กับเพื่อน พี่เกิดมา พี่อยู่ ป.6 พี่สูง 1 เมตร หนัก 15 กิโลกรัม แล้วในเพื่อนรุ่นเดียวกัน เราไปเล่นกับผู้ชายเขาก็ไม่ให้เล่น เพราะมันดูไม่แข็งแรง เหมือนตอนนั้นเราโดนบูลลี่ อีตุ๊ดๆ แล้วก็มาจับกลุ่มกับผู้หญิง เพราะเราเล่นกับพวกผู้ชายไม่ได้ เราก็ต้องไปเล่นกับเพื่อนผู้หญิง เพื่อนผู้หญิงก็สงสารเรา แต่มันทำให้เราเป็นเด็กกิจกรรม และตั้งใจเรียนไปโดยปริยาย พอเรายิ่งอยู่กับผู้หญิง ก็ยิ่งโดนล้อ อีตุ๊ดๆ คือเราไม่ใช่ตุ๊ดไง มึงจะมาด่ากูตุ๊ดได้ยังไง   แล้วเราพิสูจน์ยังไง? โก๊ะตี๋ : พี่มาพิสูจน์ตอน ม.2 สมัยก่อนเวลาจะขึ้นรถเมลผู้หญิงจะดันตูดให้เพราะเราตัวเล็ก เราก็ถามว่ากูต้องทำยังไงถึงไม่ใช่ตุ๊ด มันก็เกิดการท้าทายกัน ก็ทำสิ่งไม่ดีกับเด็กหัวโจก มึงว่ามึงทำไม่ดีแล้วใช่ไหม มึงดูกู เดี๋ยวกูฉายแสงให้มึงดู เอาแบบนี้เด็กมัธยมอะไรที่ไม่ดีๆ พี่ทำหมด เช่น ดมกาว คือเด็กไม่ดีเขาทำอะไรกัน คือสูบบุหรี่ในห้องน้ำ พี่ในห้องเรียน แล้วครูก็ถามว่าทำอะไร เราก็บอกว่าดูดบุหรี่ครับ คือครูเรียกไปตีหน้าห้อง ตีหน้าเสาธง ถามว่าเจ็บไหม เจ็บ แต่ด้วยความเจ็บปวดเราหันมามองสายตาเพื่อน มึงดูกูๆ เพื่อนก็ยอมให้เพื่อนเป็นหัวโจก คนธรรมโลกไม่จำ แล้วจากเด็กได้เกรด 3.75 มาติด ร.ทุกวิชา     มีอยู่ครั้งหนึ่งที่โก๊ะบอกว่าไม่เผาผีแม่? โก๊ะตี๋ : บอกก่อนว่าแม่พูดกับเรา ไม่ใช่เราพูดกับแม่ แม่บอกว่าถ้าเราตายไม่ต้องมาเผากู คือพอเข้าวงการมาแล้วมีอยู่ช่วงนึงที่เราทำงานหนักๆ แล้วดูแลทุกอย่าง ทีนี้พี่ชายคนโตให้แม่มาขอเงินเราจะไปลงทุนทำนู่น ทำนี่ เราก็ให้ไปครั้งแรกก็ 5 หมื่น พอมันยังไม่พอก็ไปอีกแสนนึง เอาไปอีก สองแสน ครั้งล่าสุดแม่มาขอ สามแสน จะไปลงทุนทำอะไรไม่รู้ ซื้อรถตู้ เราก็บอกแม่หนูไม่ได้พิมพ์แบงก์ได้เองเด้อ หนูก็เหนื่อยนะแม่ มันเหมือนเทน้ำลงบ่อทราย แม่มาพูด ขอๆเพื่อพี่ชายคนโต แม่รักหนูบ้างไหม มันเหมือนจุกๆ อยู่ข้างใน คือสิ่งที่เราทำ เราทำเพื่อครอบครัวของเรา แต่แม่รักพี่ชายคนโต แม่เคยรักหนูบ้างไหม หนูเหนื่อย แม่เคยเห็นใจหนูบ้างไหม วันนึงที่พี่น้อยใจที่สุดคือพี่มาจากต่างจังหวัด แล้วพี่ก็มาทำกับข้าวให้แม่ แม่มาจากต่างจังหวัดกับพี่ชายคนโต พอเสร็จแล้วหนูต้องไปถ่ายรายการ คือเราตื่นตี5 มาทำกับข้าวให้แม่ แต่แค่พี่ชายคนโตไม่กิน แม่ก็ไม่กิน แม่มันอะไรเนี่ย แม่รักหนูบ้างไหม แม่ก็บอกว่าทำไมมึงถามกูอย่างนี้ ก็หนูอยากรู้ หนูทำเพื่อครอบครัว แม่เคยรู้สึกบ้างไหมว่าหนูเหนื่อย หนูท้อแค่ไหน หนูหาเงินได้ก็จริง แต่หนูไม่ได้ไปขอเขา หนูต้องเอาแรงเราไปแลก เขาก็ว่าทำไมล่ะ เงินแค่นี้มึงมีมันให้พี่ไม่ได้หรือไง เราบอกว่าให้ได้ แต่มันถมไม่เต็ม แม่ขอหนูมากี่ครั้งแล้วแม่รู้เปล่า แล้วมันเคยเห็นผลอะไรบ้างไหม มึงไม่ต้องเรียกกูว่าแม่ อ้าวแม่...ทำไมแม่พูดอย่างนั้น หรือหนูไม่ใช่ลูกแม่ แม่ไม่รักหนูเหรอ แม่ก็ด่าๆ ขอแค่นี้ไม่ให้ นี่บ้านมึงใช่ไหม บ้านมึงกูไม่เหยียบ บอกพี่ชายคนโตกลับเลย เดี๋ยวมันจะเป็นเสนียดจันไรกับบ้านมึง แม่พูดอย่างนี้ แล้วกูตายไม่ต้องมาเผากู ด้วยความที่เราน้อยใจ ด้วยความที่เราอัดอั้นมานาน เราก็แบบโอเค ถ้าแม่พูดแบบนี้ ไม่เป็นไร ปีนึงเต็มๆ ที่พี่ไม่กลับบ้าน ไม่เคยยุ่ง ไม่เคยอะไรเลย   อะไรที่กลับมาคุยกันเหมือนเดิม? โก๊ะตี๋ : พอเหมือนพี่ทำกับแม่อย่างนี้ชีวิตพี่ตกต่ำลงเรื่อยๆ เลย มีปัญหาที่ตัวเอง มีปัญหาที่วงการ ถูกผู้ใหญ่แกล้ง โดนทำร้ายทุกอย่าง จนรู้สึกว่าทำไมชีวิตเราต้องมาเจอแบบนี้ หรือเป็นเพราะว่าเราทำแบบนี้กับแม่มันเลยส่งผลให้ตัวเราเป็นแบบนี้ ตอนนั้นเราคิดเอง พอโดนทำร้ายมากๆ ขึ้นก็อยากกลับบ้านไปหาแม่ อยากไปกราบเท้าแม่ ก็กลับไปอ่างทอง   พอไปถึงปุ๊บสิ่งแรกที่ทำคือ? โก๊ะตี๋ : เราก็กราบแม่ บอกแม่ผมขอโทษ แม่ก็อุ้มเรามากอด แล้วก็ร้องไห้ หนูรักแม่นะ คำว่าแม่ยังไงก็ฆ่าไม่ตาย ขายไม่ได้ ยังไงมันก็คือสายเลือด แม่บอกไม่เป็นไรลูก แล้วก็ร้องไห้ หนูบอกว่าหนูอยากบวชให้แม่ พอเราบวชเสร็จปุ๊บ หลังจากที่พี่บวชชีวิตพี่เปลี่ยนไปเลย เปลี่ยนวิธีคิด เราให้เงินแม่ เราพอใจไหม เราดีใจหรือยัง เราสุขใจไหมที่เราให้แม่ พอเราสุขใจแล้ว แม่จะไปให้ใคร ก็คือความสุขของเขา     https://www.thaipost.net/main/detail/119900 นักแสดงตลก, โก๊ะตี๊ อารามบอย, โก๊ะตี๋, โควิด, โควิด-19 TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20211016/image_big_616a74a35dfdb.jpg 119814 15/10/2021 14:42 15/10/2021 14:42 ‘โอเลี้ยง เชิญยิ้ม’รับหนี้ท่วม อยู่ได้เพราะถุงยังชีพ-เคยคิดขายอวัยวะแลกเงิน!             ยืดอกรับแมนๆ ไปเลยว่าเป็นตลกตกอับ สำหรับ โอเลี้ยง เชิญยิ้ม เผยหนี้ท่วมหัว ขายสมบัติจนเกลี้ยง เคยคิดขายอวัยวะแลกเงิน ลั่นชีวิตตอนนี้ที่อยู่ได้ เพราะอาศัยถุงยังชีพ พร้อมเคลียร์ประเด็นเกี่ยงงาน เพราะโรคหอบหืดขั้นรุนแรง จนถูกหามส่งโรงพยาบาลหลายครั้ง พ้อชีวิตตอนนี้รอเห็นความสำเร็จของลูกสาวจบปริญญา จากนั้นขอบวชตลอดชีวิต โดยเจ้าตัวมาเปิดใจผ่านทางรายการ คุยแซ่บshow ทางช่อง วัน31 ที่มีหนิง ปณิตา และชมพู่ ก่อนบ่าย เป็นพิธีกรดำเนินรายการ   มีโอกาสอ่านข่าวพี่โอเลี้ยง เชิญยิ้ม ปล่อยโฮชีวิตสุดลำบาก หนี้ท่วมหัวไม่เหลือแม้แต่เงินในบัญชีบาทเดียว ยอมควักดวงตาขายข้างละ 8 ล้าน มันเกิดอะไรขึ้น? โอเลี้ยง : ก็มันไม่มีอะไรเหลือแล้ว คือไม่มีอะไรที่จะขายแล้ว งานการก็ไม่มี เงินก็ไม่มี หมดหนทางแล้ว 2 ปีเต็มๆ ที่เจอสถานการณ์นี้ เราใช้ไปหมดแล้วของเก่า ขายไปหมดแล้ว รถ บ้าน   พี่คิดจริงๆ หรือคิดเล่นๆ? โอเลี้ยง : ทีแรกคิดอยู่นะ เพราะว่าเคยได้ยินข่าวว่าขายไตข้างนึงขายได้ มันก็ยังเหลืออีกข้าง เราเลยไปถามคนที่รู้จัก ถ้าขายดวงตาจะขายได้ไหม เขาบอกขายได้ งั้นก็ขายไปข้างนึง เรายังเหลืออีกข้าง เราก็ยังเหลืออีกข้าง ข้างนึงเขาจะซื้อหรือเปล่าประมาณนี้ ถ้าเกิดขายได้ก็จะขาย   ที่เป็นข่าว พี่ไปพูดที่ไหน? โอเลี้ยง : ผมพูดในไลฟ์สดทางเฟซบุ๊กของพี่ แล้วก็พูดคุยว่าถ้าดวงตามันขายได้ ผมจะขาย ใครจะซื้อประมาณนี้ ขาย 8 ล้าน ข้างเดียว   เห็นว่าชีวิตตอนนี้มันหนักเหลือเกิน? โอเลี้ยง : ใช่ๆ หลายๆ อย่างเลย ทั้งยืมเขามาใช้ ค่าบ้าน ค่าไฟ ค่าเทอมลูกที่จะมาถึงด้วย   พี่ยังอยู่กับภรรยาไหม? โอเลี้ยง : เลิกไปประมาณ 5 ปีแล้ว แต่ว่าเขายังมาอยู่ด้วย แต่ก่อนเคยหนีจากเรานะ ตอนหลังไปไม่รอด แล้วมาอาศัยอยู่กับเรานะ เป็นพี่ เป็นเพื่อน เป็นน้องกัน เพื่อลูก   ตอนนี้ก็มีอดีตภรรยาเก่าที่เป็นเพื่อนกัน อยู่ด้วยกัน 1 คน แล้วยังมีใครอีก? โอเลี้ยง : มีลูกสาวอีกหนึ่งคน คุณพ่อ คุณแม่ อยู่ต่างจังหวัด น้องสาวเขาดูแลอยู่   พอมันเกิดปัญหาแบบนี้ 2 ปีไม่มีงาน พี่เอาเงินมาจากไหน? โอเลี้ยง : เงินที่พอมีอยู่บ้างเล็กๆ น้อยๆ แล้วไปยืมเขามาบ้าง ยืมเขามาใช้ ยืมเขามากิน บางทีก็ไปขอเจ้านายบ้าง ลูกพี่บ้าง แต่ขอบ่อยก็ไม่ไหว อายเขา   เห็นบอกว่าตอนไปเอ่ยปากหยิบยืมเพื่อน ก็เจอดูถูกกลับมาด้วย? โอเลี้ยง : ดูถูกกลับมา เล่นตลกมาไม่รู้จักเก็บ เห็นมีงานเยอะแยะ มีงานเยอะแล้วไง ค่าตัวแต่ละครั้งเราไม่ได้เรทสูง เราเรทกลางๆ ถูกๆ ไม่ได้มากมาย ได้มา ใช้ไป เขาบอกว่าเชิญยิ้มทุกคน รวยทุกคนส่วนมาก ทำไมมึงแย่กว่าเพื่อนวะ ประมาณนั้น   เขาพูดแบบนี้แล้ว เขาให้ยืมไหม? โอเลี้ยง : ก็บอกว่าไม่เป็นไร ช่วย เสร็จแล้ว แต่ยืมไปๆ มาๆ ก็ไม่เอาหรอก เอาไปใช้   ตอนนื้ที่เป็นตลกอยู่แล้วมีงาน ตอนนั้นรายได้พี่ ถ้าเทียบกับคนอื่นๆ เราอยู่ประมาณไหน? โอเลี้ยง : ก็ประมาณกลางๆ เพราะส่วนมากตลกเขาจะรับเป็นคณะ มันไม่ใช่คนเดียว คณะนึงบางทีไปงานก็ 4-5 หมื่น ถ้าใกล้ๆ ก็ 3 หมื่น ก็เฉลี่ยกันหลายๆ คน ไม่ได้รับคนเดียว งานคนเดียวก็มีบ้าง แต่ก็ไม่มาก แต่ส่วนมากจะรับเป็นคณะมากกว่า   เมื่อก่อนงานอู้ฟู่มาก เงินที่ได้จากตรงนั้นไปอยู่ไหนหมด? โอเลี้ยง : ได้มาใช้ไป ค่าใช้จ่าย ค่ารถ ต้องผ่อนบ้านอยู่ ค่าเรียนลูก เราก็ดูแลคนเดียว ค่าใช้จิปาถะทุกอย่าง มันก็เลยได้มาใช้ไป   การได้มาใช้ไป มันก็จะพอดีกับรายได้ รายจ่าย ณ ตอนนี้เห็นว่ามีหนี้เยอะมาก หนี้เกิดจากอะไร? โอเลี้ยง : ยืมมาใช้นี่แหละ เพราะว่าตอนหลังเงินไม่มีเก็บ มาจ่ายค่าบ้าน ค่าไฟ ค่ากินบ้าง หลังๆ ก็ไม่รู้ว่าไปยืมใคร อายเขา   พอไปยืมมาแล้วเราไม่มีคืน ก็ไปยืมอีกเจ้านึงมาใช้อีกเจ้านึง? โอเลี้ยง : ใช่ๆ หนี้ก็ทบ ส่วนมากเพื่อนยืมเพื่อน ไปขอเจ้านาย ขอลูกพี่บ้าง แต่พอขอบ่อยๆ ก็อายเขา เกรงใจ   ตอนนี้พี่เป็นหนี้เท่าไหร่? โอเลี้ยง : จริงๆ ก็มีค่าบ้าน ค่าไฟ ค่าไฟนี่เรียบร้อยไปแล้ว ค่าใช้จ่ายจิปาถะในบ้านก็ประมาณ 4 หมื่นกว่าบาท มันมีค่าส่วนกลางของหมู่บ้านด้วยที่ยังไม่ได้จ่าย ติดเขามา 2 ปีแล้ว ไม่มีจะจ่าย แล้วเราก็เครียด หนี้มันไม่ได้เยอะมาก แต่ว่าต่อไปเราจะเอาที่ไหนมาใช้เขา เราคิดอย่างนั้น มันไม่มีรายได้เข้ามา คือยืมมาแล้ว   หนักถึงขั้นมีเจ้าหนี้มาทวงด้วย แต่ทวงแล้วไม่มีให้เขา? โอเลี้ยง : ไม่มีๆ ขอผลัดไปก่อน โทรมาทวง บอกขอเวลาหน่อย เดี๋ยวก็มีงานเข้ามา รอโควิดหายก่อนแล้วค่อยว่ากัน   พอเจ้าหนี้มาทวง แล้วพี่ต้องไปหยิบยืมเขา พี่รู้สึกยังไงกับชีวิตบ้างตอนนี้? โอเลี้ยง : ณ ตอนนั้นจุกอกเหมือนกัน มันก็ไม่รู้จะโทษใคร ก็โทษตัวเอง เราต้องยอมรับตัวเอง ยอมรับสภาพว่าเขาดูถูกก็เขาดูถูก ช่างมัน เราเป็นจริงนิ ไปโทษใครได้   พี่คิดว่ามันเกี่ยวกับการบริหารการเงินที่ผิดพลาดของตัวเราเองด้วยไหม ที่เราได้มาใช้ไป แล้วเราไม่มีเก็บไว้สำหรับอนาคตอาจจะลำบาก? โอเลี้ยง : มันมีส่วนว่าเราบริหารจัดการยังไม่เก่ง ยังไม่รู้จะจัดการระบบไหน พอได้มาก็ใช้ไป ไม่รู้จักวางแผนระยะยาว มันก็เป็นแบบนี้   คำว่าตกอับ พี่ได้ยินคำนี้ พี่รู้สึกยังไงบ้าง? โอเลี้ยง : พี่คิดว่ามันเป็นวาทะกรรมมากกว่า ตลกตกอับ ศิลปินตกอับ เราก็ยอมรับนะ ผมโอเค ผมตกอับ คนจะพูดก็พูดไป ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว หมดหนทางจริงๆ ผมจะไปโต้แย้งอะไร ผมก็อับจริงๆ ถ้าเราอับไม่จริงเราเถียงได้ เราเถียงไม่ได้ เรายอมรับ   แต่พี่ขายลูกตาไม่ได้นะ มันผิดกฎหมาย? โอเลี้ยง : ตอนนี้ไม่คิดจะตัดแล้ว เพราะอยากเห็นอนาคตลูกมากกว่า อีกอย่างเรามาคิดว่า คนก็มาดูถูกขายตาไปแล้ว แล้วต่อไปมึงไม่ขายไตมึงเหรอ ไม่ขายตับ คนไม่ใช่หมูจะได้ขายทุกอย่าง   มันพูดไปด้วยความน้อยใจในโชคชะตาของชีวิตหรือเปล่า? โอเลี้ยง : ใช่ น้อยใจโชคชะตาชีวิตมากกว่า     หลายคนก็มีคำถามว่ามันมีทางอื่นที่หารายได้ได้ ทำไมพี่ไม่ไปทำแบบขายลูกชิ้น ขายหมูปิ้ง ซึ่งสร้างรายได้ได้เหมือนกัน? โอเลี้ยง : มีคนแนะนำว่าไปขายลูกชิ้นไหม วันนึงก็ได้ 500 กว่าบาท ก็โอเคนะพี่ ไปรับลูกชิ้นมา เราคนเดียว ต้องไปรับลูกชิ้น ตื่นแต่เช้า ไปก่อไฟ ย่าง เข็นรถไป เราไม่สะดวก ด้วยสุขภาพของตัวเองหอบ เหนื่อยง่าย จะทำอะไรคล่องแคล่วไวๆ แค่เดินขึ้นบันได 2 ขั้นก็สภาพนี้แล้ว เพราะ 3 เดือนต้องไปหาหมอที เลยทำอะไรหนักๆ ไม่ได้ เหนื่อยมากๆ เราจะไปทันอะไรกินเขาล่ะ แล้วอดีตภรรยาขายน้ำส้มอยู่หน้าหมู่บ้าน ก็ช่วยค่ากับข้าว ช่วงหลังๆ ก็ขายไม่ค่อยดี ให้เขามาช่วยเขาคงจะไม่เอา เขาจะตามใจเขา เขาชอบขายแบบนี้   แล้วลูกสาวมีส่วนช่วยอะไรบ้างไหม? โอเลี้ยง : เขาเรียนอยู่ ไม่อยากให้อะไรมากมาย เขาช่วยในช่วงปิดเทอม มีเวลาว่างแล้วไปรับจ๊อบพิเศษเพื่อหารายได้มาช่วยบ้าง แต่เราก็ไม่อยากให้ลูกหักโหมมาก เพราะเขาเรียนอยู่ เราอยากจะช่วยลูกมากกว่า   เห็นบอกว่าต้องพกยาฉุกเฉินไว้ในตัวตลอด? โอเลี้ยง : พกตลอด   ที่บอกว่าเป็นโรคประจำตัวคือหอบหืด? โอเลี้ยง : พอเดิน หรือวิ่งไม่ได้ก็ต้องพ่นแล้ว แต่ถ้าไม่ฉุกเฉินจะมีเครื่องพ่น ต้องซื้อเอง 2 พันกว่าบาท ราคาถูกนะ ถ้าแพงๆ ก็ 4-5 พัน แล้วก็ต้องซื้อยามาเอง กล่องก็ 800 ต้องประมาณ 2 โดสถึงจะอยู่   เป็นนานหรือยังหอบหืด? โอเลี้ยง : เป็นมานานแล้วครับ พอไปหาหมอเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองหนัก แต่ก่อนไม่เคยไปหาหมอเราไม่รู้ ตอนหลังไปหาหมอ หมอบอกหนัก 4-5 ปีแล้ว สภาพนี้ต้องไปหาหมอทุกๆ เดือน   เห็นว่าถ้าพ่นยาไม่ทันต้องหามส่งโรงพยาบาล? โอเลี้ยง : มีครับ มีเข้า ICU ครั้งนึง แรงมาก วันนั้นมันก็เพลีย ก็บอกลูกขับรถไปที่โรงพยาบาล หมอก็เข้าห้องฉุกเฉินเลย เขาใส่อะไรเต็มไปหมด แล้วเขาฉีดยาสะดุ้ง คืนมาได้   หมอได้บอกไหมว่าสาเหตุมาจากอะไร? โอเลี้ยง : เกิดจากเพราะหลอดลมมันตีบตัน แล้วอีกอย่างไม่ใช่แค่หอบหืดกระเพาะด้วย จะไปทำงานก็พกยาเป็นถุง ใครจะไปทำงานสะดวกคนเดียว ใครจะไปไหว   พอมีข่าวมาแบบนี้ มีพี่น้องในวงการ ติดต่อมาช่วยบ้างไหม? โอเลี้ยง : ก็มีอยู่หลายๆ ท่าน ท่านนายกโอบะก็โทรมาให้กำลังใจ แล้วเพื่อนๆ ตลกรุ่นน้อง รุ่นพี่ โทรมาให้กำลังใจ พี่ถั่วแระ ด้วย ก็ให้กำลังใจ สู้ๆ บางคนเขาก็แย่เหมือนกัน   แต่ก็มีคนนี้เข้ามาช่วย? โอเลี้ยง : พอรู้เรื่องพี่บิณฑ์กับพี่เอกพันธ์ก็ช่วยทันทีเลย แล้วท่าน ดร.มนัส ด้วย พอพี่บิณฑ์รู้ก็โอนมาเลย คุยผ่านน้องผึ้ง เพราะเขาสนิทกัน   มีโอกาสติดต่อไปขอบคุณเขาไหม? โอเลี้ยง : ขอบคุณทั้งโพสต์ไปแล้วและฝากขอบคุณไปแล้ว ส่วนตัวก็รู้จักแต่ไม่สนิทกัน เขาก็มาช่วย ได้มาแบ่งเบาภาระเบื้องต้น ค่าไฟก็จ่ายหมดเลย 5 เดือน   ตอนที่พี่รู้ว่าพี่โอเลี้ยงลำบาก ก็โอนเงินให้เลย 10,000 บาท? บิณฑ์ : จริงๆ พี่เป็นคนอย่างนี้ ไม่ใช่แค่พี่น้องในวงการ ใครก็แล้วแต่ ถ้าพี่รู้เรื่องว่าเขาลำบากพี่ก็อดไม่ได้ที่จะช่วย แต่นี่เป็นพี่โอเลี้ยง เคยร่วมงานแล้วพี่โอเลี้ยงเขาเป็นคนดี งั้นก็เอาเบื้องต้นนิดนึง ถ้ามันถึงวิกฤตจริงๆ เขาจะเข้าไปแล้วไปพูดคุย แล้วก็ลงหน้าแฟนเพจด้วย ก็ขอความกรุณาจากพวกวงการบันเทิง ให้เขาได้ตั้งตัว ให้เขายิ้ม ให้เขามีความสุข เราก็สบายใจ เพราะฉะนั้นการตัดสินใจช่วย ไม่ใช่ว่าดีหรือไม่ดี พอรู้ปุ๊บเราก็ช่วยทันที   ได้ฟังแบบนี้พี่รู้สึกยังไงบ้าง? โอเลี้ยง : ดีใจมาก ขอบคุณพี่มากนะครับ บิณฑ์ : สู้ๆ นะพี่โอเลี้ยง อย่างน้อยคนในวงการบันเทิง จะอยู่ดี มีสุข หรือทุกข์ ให้บอกผมมา อย่างน้อยเบื้องต้นผมช่วยได้อยู่แล้ว เพราะว่าเราไม่ทิ้งกัน ถ้าคนวงการทิ้งกันก็ไม่รู้ว่าใครจะมาช่วยเรา เพราะฉะนั้นเราต้องช่วยกันเอง ดูแลตัวเองด้วย มีอะไรบอกผมได้เลย พี่ช่วยตลอด โอเลี้ยง : ขอบคุณพี่ท็อปมากๆ พี่เอกพันธ์ ด้วย ที่ช่วยเหลือในเบื้องต้น เหมือนปลดความทุกข์ออกไปจากตัวน้อง   พี่ไลฟ์สดขอรับบริจาค? โอเลี้ยง : คือมันไม่มีอะไรทำ ก็เลยมาพูดมาคุย ไปๆ มาๆ ก็มีเพื่อนๆ แนะนำมา ลองไปไลฟ์สดร้องเพลง ขอพวงมาลัยออนไลน์ คนอื่นก็มีเยอะแยะ เราก็เอาว่ะ วันแรกก็เงียบ ไม่มีเลยสักพวงเดียว วันที่2 มีมาพันนึง พอวันที่ 3 ไม่มีสักบาท วันที่4 ก็ไม่มีสักบาท ก็ไม่ทำต่อ รู้สึกละอายใจ   เหรียญมันมีสองด้าน แต่ก็มีคนบางกลุ่มคิดว่ามีคนที่ลำบากกว่าพี่ พี่คิดยังไง? โอเลี้ยง : มองอยู่เหมือนกัน รู้สึกละอายใจ ยอมรับว่าตัวเอง มือ เท้า มี แต่ด้วยสุขภาพ และอายุ เราเข้าใจสถานการณ์ว่าคนลำบากกว่าเราเยอะ เราก็ไม่ใช่จะมาขอบริจาค แต่ว่าหากผู้ใหญ่เมตตา แบ่งเบาภาระ ก็โอเค แต่จริงๆ พี่อยากจะมาพูดขอเรื่องงานมากกว่า ไม่ได้เน้นเรื่องบริจาคของ ตอนนี้ก็มีงานเข้ามาแล้ว   ชีวิตทุกวันนี้อยู่ได้ด้วยถุงยังชีพ? โอเลี้ยง : ถุงยังชีพจริงๆ ข้าว น้ำปลา น้ำมันพืช อยู่ในนั้นครบ ซึ่งได้มาจากสมาคมตลก วัดพระบาทน้ำพุก็มาช่วยบ้าง แล้วมูลนิธิต่างๆ ก็มาช่วยผ่านสมาคมตลก มันก็มีอยู่เรื่อยๆ ก็จะมีปลากระป๋องหมดก็ไม่มีอะไรกินแล้ว ถุงนึงข้าวอยู่ได้นาน แต่อาหารมันมีน้อย ปลากระป๋องมีอยู่ 4-5 กระป๋อง ก็ไม่มีอะไรกินแล้ว เงินจะซื้อไข่ก็ไม่มี   ตอนนี้เงินในบัญชีพี่มีเท่าไหร่ โอเลี้ยง : ตอนนี้เหลืออยู่ 8,000 ครับ เพราะว่าที่ได้มาก็ไปจ่ายเขา ค่าไฟ ค่าบ้าน ใช้หนี้ ใช้สิน เขาบ้าง ตอนนี้เหลือ 8,000 เพราะว่าเราไม่ได้รับบริจาค มีเพื่อนๆ ก็โอนมาให้บ้าง   ตอนนี้บ้านผ่อนหมดยัง? โอเลี้ยง : พูดถึงบ้าน หลุดจำนอง ขายฝาก เป็นของเขาไปแล้ว   แล้วพี่อาศัยอยู่ที่ไหน? โอเลี้ยง : อาศัยเช่าบ้านตัวเองอยู่ ช้ำใจไหมล่ะ ทั้งๆ ที่จะเป็นของตัวเองอยู่แล้ว   พี่เคยคิดไหมว่าวันนึงชีวิตจะมาถึงจุดนี้? โอเลี้ยง : ไม่เคยคิดเลย บ้านหลังนี้คิดว่าให้เป็นทรัพย์สมบัติของลูก เราก็มาจากบ้านนอกไม่มีอะไรติดเนื้อ ติดตัวมา มาจากบ้านก็มีลังกระดาษใส่เสื้อผ้า สร้างฐานะตัวเองได้ก็โอเค ตอนนั้นภูมิใจ ผ่อนบ้านจะหมดอยู่แล้ว มันมาเกิดปัญหาลูกจะเข้ามหาลัย สรุปงานการไม่มี ต้องไปขายฟาก พอขายฟาก 7 แสน ติดธนาคารอยู่ 3.8 แสน ใน 7 แสนต้องไปใช้ธนาคารให้หมดก่อน แล้วจะไปโอนเป็นของเขาได้ แล้วมาเสียดอกเบี้ย เหลืออยู่แสนกว่าบาท คือขายฝาก ถ้า 6 เดือนคุณไม่ไปเอา ก็เป็นของเขาไปเลย   แล้วทุกวันนี้พี่เช่าอยู่ราคาเท่าไหร่? โอเลี้ยง : พอดีมีผู้ใหญ่ใจดีไถ่มาให้ พี่ก็เลยได้เช่าต่อ 4,500 แล้วก็ค่าส่วนกลางอีก 400 ก็เท่ากับ 5,000 ต่อเดือน รถทุกวันนี้ไม่มีแล้ว   เคยมีช่วงท้อๆ จนอยากจบชีวิตตัวเองไหม? โอเลี้ยง : เคยครับ ชีวิตเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง มันไปหาที่ไหนไม่ได้ มืด 8 ด้านไปหมดเลย คนอื่นยังมีคนหยิบยื่นมาช่วยเหลือ เราไม่มีใครแล้ว แล้วลูกเรากำลังเรียนอยู่ ซึ่งเรารับผิดชอบ ทำไมเราทำเพื่อเขาไม่ได้ บางทีอยากไปๆ ให้มันจบ บางทีมันคิดไปไม่ได้ มันคิดถึงอนาคตเขา อยากเห็นอยาคตลูก อยู่ให้ลูกเรียนให้จบก่อน มันท้อใจนะ ต้องมาเช่าบ้านตัวเองอยู่ มันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง   ลูกว่ายังไงบ้าง? โอเลี้ยง : ลูกก็ให้กำลังใจ สู้ๆ เขาเข้าใจพ่อ   พี่โดนอะไรบ้างจากกระแสที่ออกมา? โอเลี้ยง : ลูกคนเดียวเลี้ยงไม่ได้ บางคน 4 คนเขายังเลี้ยงได้เลย คือต้นทุนไม่เหมือนกัน   https://www.thaipost.net/main/detail/119814 นักแสดงตลก, บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์, เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์, โอเลี้ยง เชิญยิ้ม TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20211015/image_big_61692eaf145f4.jpg 118533 02/10/2021 14:01 02/10/2021 14:01 ‘หยอง ลูกหยี’เปิดใจสุดช้ำถูกอดีตภรรยาสวมเขา-ตอนนี้เจอรักใหม่กับสาวสายเปย์!              ตลกชื่อดัง หยอง ลูกหยี ที่วันนี้จะมาเปิดใจครั้งแรกถึงเรื่องราวความรักสุดช้ำที่ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อนกับการโดนคนรักสวมเขา นอกใจไปมีชู้ ทำเลือดขึ้นหน้า เกือบเกิดเหตุสยดสยอง พร้อมเผยชีวิตฟ้าหลังฝนเจอความรักครั้งใหม่กับสาวสายเปย์ ผ่านทางรายการ คุยแซ่บshow ทางช่อง วัน31 ที่มีหนิง ปณิตา และเป็กกี้ ศรีธัญญา เป็นพิธีกรดำเนินรายการ บ้านพี่อยู่ลพบุรีด้วย น้ำท่วมไหม? หยอง : น้ำท่วมครับ ที่อำเภอ ชัยบาดาลจะไม่หนักเท่าที่อื่น ก็มาสูง แต่มาเร็วไปเร็ว แต่ก็เสียหายเยอะครับมาก แล้วก็ช่วยชาวบ้านอยู่ 4-5 วันด้วย ตอนนี้น้ำลงไปประมาณ 80% แล้วครับ ก็เหลือเฉพาะใกล้ๆ แม่น้ำที่ยังไม่ลง บ้านพี่ท่วมประมาณไหน? หยอง : โชคดีที่บ้านผมอยู่สูง มันปริ่มๆ หน้าบ้าน ที่บ้านในตลาด แต่ถ้าบ้านในไร่ไม่มีไม่โดน แต่ชาวบ้านย่านๆ ตลาดที่ตำบลท่ามันนาว หรือว่าหนองยายโต๊ะ อะไรอย่างนี้ น้ำท่วมบ้านชั้นเดียวมิดหลังคา ความรักของพี่เกิดอะไรขึ้น? หยอง : จริงๆ พี่ก็ไม่อยากย้อนกลับไปพูด แต่จะเล่าให้ฟังก็ได้ ตอนนั้นลูกก็เริ่มโต รับรู้ ถ้าเผื่อเขาไปเห็น จริงๆ มันเป็นเวรกรรมของพี่ พี่ขอโทษตัวเองคนเดียว ไม่โทษคนอื่นครับ วันที่คุยในรายการวันนั้นพี่มีความสุขมาก และในขณะที่พี่ก็ลุยงานของพี่ ก่อนกลับจากรายการพี่ก็บอกเป็กว่ายังงอนๆกันอยู่ เดี๋ยวจะกลับง้อละ แต่มันงอนนาน เรารู้สึกว่ามันนานเกินไป ทีนี้พอรายการออกไปพี่ก็ไปนั่งคุยกับลูกน้อง คือมันเสร็จงานกันหมดแล้ว วันนั้นเป็นช่วงที่ว่าง คือพี่ตงิดใจ ผิดสังเกตหลังจากนั้นประมาณอาทิตย์ สองอาทิตย์ ทำไมเป็นอย่างนี้ เอารูปจากรายการไปที่บ้านก็นิ่งๆ เฉยๆ เราก็ถามลูกน้องว่า พี่ถามลูกน้องว่าใครรู้เรื่องอะไร ถ้าโกหกพี่จะไม่ให้อภัยนะ มีชาวคณะคนนึงที่เขาใจกล้าบอกว่าไปคุยกับคนนู้นละกัน ก็คุยกับคนนึง เขาบอกว่าพี่ เขาน่าจะรู้กันทั้งตำบลแล้วมั้ง ทั้งอำเภอ ทั้งจังหวัดแล้วมั้ง มีพี่คนเดียวมั้งที่ไม่รู้เรื่อง พอชาวคณะพูดแบบนี้มาพี่ตกใจไหม? หยอง : ตกใจมาก แต่ว่าก็ยัง 50/50 วันนึงเราก็เห็นมันผิดแปลก ไม่ได้เจอ ไม่ได้กินข้าว ไม่ได้อะไร วันนึงพี่ก็ตัดสินใจไปเจอ จากสำนักงานไปที่ร้าน พี่ก็กระชากเอารถ ขอรถไปใช้หน่อย เพราะว่ามีงานด่วน ขับรถออกมา ระแคะระคายแล้ว แต่เรายังนิ่งอยู่? หยอง : คือผมสงสารลูกๆ แล้วก็พ่อแม่ทั้งสองฝั่ง ผมไม่อยากพูดเลย มันดูไม่แมน ตอนนี้พี่เลยตรงนั้นมาได้แล้ว พี่ก็มีความสุข คุยกับลูก เจอหน้ากันได้ เฉียดแต่ไม่คุย อันดับแรกทุกสิ่งทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น ถ้าเราเชื่อเรื่องเวรกรรม มันก็เป็นเวรกรรมที่ทำกันไว้นั่นแหละ แต่ทีนี้มันถึงตรงนี้แล้ว เราต้องทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น เพื่อลูกและคนใกล้เคียงรอบข้าง ให้มันดูดีขึ้น แล้วเราก็จะให้มันผ่านตรงนี้ไปโดยไม่ต้องมาระแคะระคายใจ ลูกจะโตขึ้นมาต้องมาหวาดระแวงทำไมบ้านเราเป็นแบบนี้ เราพยายามบอก หนูพ่อรักหนูที่สุด แม่ก็รักหนูที่สุดในโลก ตายายรัก ย่ารัก ทุกคนรักหนู เพียงแต่ว่าพ่อทำงานเยอะ เราต้องแยกกันทำงานแล้ว   แล้ววิธีแก้ปัญหามันเป็นยังไง? หยอง : มันสำคัญมาก แรกๆ พี่ต้องกราบขอโทษเรื่องที่ผ่านมา หลังจากที่เหตุการมันเกิดขึ้น พี่บ้าบิ่นมาก พอพี่ไปบวชข้ามปีมา แล้วพี่พยายามอยู่กับพระเยอะๆ แล้วปลง มีแฟนคลับเขาเห็นเขาก็ส่งธรรมะให้เรา เชื่อเรื่องเวรเรื่องกรรมเถอะ เราห่วงลูกก็หันไปที่ลูกอย่างเดียว หันไปรับลูกไปนู่น ไปนี่ ไปอยู่กับลูกให้เยอะๆ ตั้งใจว่าชาตินี้จะอยู่คนเดียวให้ได้ ก่อนที่พี่จะตั้งสติได้ ก่อนหน้านี้พี่ทำอะไรมาบ้าง เกือบสติหลุด? หยอง : เกือบมากๆ ครับ ที่เห็นข่าวทุกวันนี้ที่มีอุปกรณ์ไป พี่ก็ผ่านมันมาแล้ว? หยอง : เกือบอย่างนั้น แล้วพี่ดึงสติกลับมายังไง? หยอง : ผมว่ามันฟิวส์ขาดไปแล้วถ้าเจอมันมีอะไรแน่ๆ คือ วันนั้นผมเอารถไปติด GPS มาผมก็แกล้งเอามาคืน แล้วเรารู้หมดรถมันจอดอยู่ที่ไหน แล้วผมอัดเสียงทุกอย่างได้หมด รู้เรื่องราว ได้ยิน ตัดสินใจเอาทิ้งไปเมื่อไม่นานมานี้ครับ ตอนแรกตั้งใจเก็บไว้เป็นหลักฐานเวลาฟ้องเอาลูก เอาอะไร แต่ทีนี้มันเลยกระบวนการนั้นแล้ว ก็รู้ทุกเรื่องราว เรื่องมันไม่ใช่เราคนเดียวแล้ว วันนั้นเราเห็นรถ เราก็ไปจอดฝั่งตรงข้าม แล้วไปนั่งรอร้านกาแฟที่ร้านปิดไฟหมดแล้ว รอที่มืดๆ ใส่หมวกทำไร่ ปิดหน้า ปิดตา เราหายไปนาน คือลูกน้องคนนี้เขาเฝ้า ตอนนั้นผมไม่เหลือใครแล้ว เหลือลูกน้องคนเดียวที่อยู่ตึกด้วยกัน เขาก็ตามหาไปไหน โทรไม่รับ วนมาเห็นรถเราจอดอยู่ตรงนี้ แสดงพี่หยองต้องอยู่แถวนี้ เขาก็ตามหาผมจนเจอ แล้วขอร้องผม บอกว่าให้พี่คิดว่าสิ่งเลวร้ายมันออกจากชีวิตพี่ไปแล้ว พี่จะได้เจออะไรดีๆ นะพี่ พี่เชื่อเถอะ ไม่ได้ มันหยาม มันเหยียบหน้ากัน ลูกน้องก็โทรไปหาพ่อเขา แล้วทุกคนไม่กล้าไปไหน เพราะไม่กล้าทิ้งผม ทีนี้มีอยู่ช่วงนึงที่พ่อเขาบอกว่าขอตัวไปบ้านนิดนึงเป็นห่วง ลูกน้องกอดขาผม ขอให้ผมเถอะ ตอนนั้นผมยังไม่ได้ให้ใคร ทุกอย่างมันอยู่กับผมหมด มันก็กราบ ได้พี่ ถ้าพี่ยอมไม่ได้ผมเอง พี่ทำงานไป ผมฝากดูแลพ่อผมด้วย พอคำว่าฝากพ่อผมด้วยเนี่ย มันแปล๊บ ทุกอย่างเหมือนช็อต ยอม แล้ววันนั้นจบยังไง? หยอง : ผมรอจน 7 โมงเช้า จนชัดเจน ใน GPS มันบอกผมหมดแล้ว แต่เพียงผมรอกระชากกุญแจกลับมา แล้วเอารถไปส่ง ไปกราบพ่อ แม่ แล้วผมก็บอกว่าทุกอย่างมันจบ จริงๆ ผมไม่อยากพูด มันเลยมาไกล มันเข้าสู่สภาวะปกติ เราสามารถเห็นกันได้ ไปรับลูกได้ ไปร้านได้ ผมทำใจได้แล้ว จากเมื่อก่อนผมไม่ไปเลย เพราะใจมันไม่อยากไป ไม่อยากเจอ มันยังคิดว่าถ้าเผื่อมันอะไร มันยังมีโอกาสเป็นได้อยู่ แต่วันนี้รู้แล้วว่ามันได้แล้วเว้ย กว่าจะได้ผ่านมานานเท่าไหร่? หยอง : เป็นปี พี่ทำยังไงที่รักษาใจตัวเอง? หยอง : อยู่กับเพื่อน กับน้อง ไปหาหลวงปู่ ไปเจอพระ ไปคุยกับหลวงปู่ ไปทำนู่น ทำนี่ หลวงปู่เขาใช้วิธีการสอนไม่เหมือนใคร พระป่า เชื่อเถอะว่ามันมีจริง สิ่งศักดิ์มีจริง ผีมีจริง บุญ บาปมีจริง เราทำอะไรมาเราก็จะเจออย่างนั้น พี่คิดว่าเป็นเวรกรรมของพี่ เราอย่าไปโทษใคร เมื่อก่อนเราโทษแต่เขา ที่ผ่านมาเราก็ไม่ได้ธรรมดา เราทำอะไรมามากมายเหมือนกัน เราก็รู้แล้ว ทีนี้มันจบแล้วเว้ย     พอพี่ย้อนนึกไปแบบนี้พี่ทำอะไรมาบ้าง? หยอง : ก็มากมาย แต่ส่วนใหญ่พี่จะถูกกระทำ ผู้หญิงที่เข้ามาใจชีวิตก็ไม่เข้าใจงานเรา จะไม่เข้าใจเวลาของเราที่มี เขาหลับเราตื่น เขาเข้าบ้าน เราออกจากบ้าน อาชีพตลกมันจะเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว ในอดีตที่ผ่านมาเจ้าชู้ไหม? หยอง : ก็ถือว่ามากพอสมควร แต่วันนึงเราหยุด เราตกลงเลือกอันนี้ แต่อันนี้เป็นแบบนี้ พี่ก็เลยคิดว่าเป็นเวรกรรม ที่พี่เคยทำไว้ก่อน? หยอง : ครับ พอเข้าใจในเรื่องธรรมะใจเราเบาลงไหม? หยอง : ดีมาก แล้วก็หันไปคุยกับคนทั่วไปทีแรกเรากะไม่คุยกับใคร หลวงพ่อบอกว่าทุกคนเกิดมาใช้กรรมเก่า บุญ กรรม ชาติที่แล้วทำอะไรไว้มันจะกลับมาหา แล้วแต่บางคนมาเร็ว บางคนมาช้า หลวงพ่อพูดว่ายๆ ให้ไปศึกษาเอง ไปนั่งสมาธิ ไปปฏิบัติให้ใจ ให้จิตมันนิ่ง ร่างกายอย่าไปสนใจมัน ร่างกายไม่ใช่ของเรา เดี๋ยวเขาก็เอาคืน แต่ทำให้จิตบริสุทธิ เพราะจิตมันจะติดกับเราไป แต่ตัวมันเน่าเหม็น เขาเอาคืน มันหลายเรื่อง มันอธิบายยาก แล้วอธิบายให้ลูกๆ ฟังเรื่องนี้ยังไง? หยอง : บางทีเราก็ช็อตเวลาลูกตัวเล็กเขาถาม ทำไมพ่อไม่คุย ไม่เจอกัน ไม่กินข้าวเหมือนเมื่อก่อน โห..พ่อยุ่งมากเลย แล้วอธิบายว่าหนูโชคดีที่สุดแล้ว มีตามียายรัก แล้วว่างก็ไปหาย่า ย่าก็รัก พ่อก็รัก แม่ก็รัก หนูตั้งใจเรียนอย่างเดียว ทุกอย่างได้หมด เดี๋ยวพ่อจะดูแลนู่น นี่ ทุกคน หนูโชคดีกว่าคนอื่นอีก ตอนนี้ลูกๆ อยู่กับใคร? หยอง : อยู่กับตายาย แล้วถ้าผมว่าง ผมก็ไปทุกวัน บางทีก็วันเว้นวัน แล้วเรื่องทรัพย์สินแบ่งกันยังไง? หยอง : มันไม่ได้มีอะไรมากมาย ผมออกมาแต่ตัว ขอรถคันนึง รถก็ยังผ่อนไม่หมดเลยที่ขับออกมา เขาก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ตอนที่เราทำกัน เราก็คิดเหลือใส่ๆ ให้ๆ เรามองว่าเหลือ แต่วันนึงเราตกใจไม่เหลือเลยนี่หว่า เราเอากำลังใจจากไหนมาตั้งต้นใหม่? หยอง : ไม่มีกำลังใจจากใครเลย นอนฟังธรรมะ ฟังอาจารย์ยอดแค่นั้นเอง มีแฟนคลับคนนึงเขาบอกฟันนี่สิ แล้วก็ฟังอาจารย์ยอดนี่เพลินดีนะ เรื่องบาป บุญ แล้วก็นอนโซฟาในสำนักงานเช่า จะไปนอนบ้านแม่ก็ไม่ได้ กลัวแม่เห็น เพราะแม่อ่านเราออกหมดทุกอย่าง กลัวแม่ไม่สบายใจ เราตัดสินใจอยู่สำนักงาน สุดท้ายเหลือ 8,000 แล้ว วันนึงขับรถ สาธุถ้ามีวาสนาขอให้ได้ที่ดีๆ บ้านดีๆ สักหลัง ขอให้โชคดี ขอให้ได้งาน สาธุ แบบหลวงปู่บอกมา กราบ นั่งสวดมนต์ สมาธิ ขับรถไปเห็นเขากำลังมร้างตึกสองชั้น หัวมุมสองคูหาสวยมาก ข้างหลังจอดรถได้ 20-30 คัน เนื้อที่มันกว้าง ก็โทรไป ผมหยอง ลูกหยี ครับ หัวมุมสองคูหามีใครเอายัง ยังครับคุณหยอง เข้ามาคุยกันเลย เรามีเงิน 8,000 บาท แต่ตึกมัน 6 ล้าน ทำสัญญาเขาบอกวางเงินไว้ 2 แสน แล้วผ่อนโครงการไปเรื่อยๆ   เขาบอกว่า 2 แสน แต่เรามีอยู่ 8 พันทำไง? หยอง : ผมบอกขอเป็นสักเดือนหน้าได้ไหม งานก็ไม่มีจะไปเอาเงินที่ไหน 2 แสน รถก็ยังติดค่างวดอยู่ 2 งวด ก็ปรากฏว่ามีหนังเรื่องนึงมา ของพี่ธง ผมบอกขอเป็นรายวัน ไปเลยเท่ๆ วาง 2 แสน แล้วลุ้นต่อ เราก็ไหว้พระ สวดมนต์ ขอนะถ้าบุญลูกยังมีไม่อับอายใครนะ ทีแรกจะไปปลูกกระต๊อบในไร่เลย แต่ช่องวัน มงกุฎดอกหญ้า ได้ยาวๆ เหมือนมาช่วยเลย   พี่ว่ามันเกี่ยวไหมพอเหมือนจิตเราให้อภัย? หยอง : เกี่ยว เราไม่ได้โทรไปขอพี่ ขอทำงานหน่อย ไม่เคยเลย เพียงแต่ขอทางพระอย่างเดียว มงกุฏดอกหญ้าขาดล้านอยู่ไม่กี่หมื่นเอง สักพักมานางฟ้าลำแคน เดี๋ยวนู่น นี่มา มันได้อย่างละนิด อย่างละหน่อย พอเสร็จปุ๊บก็โควิด หนักเลย เราจ่ายได้ไปล้านกว่า มันก็เหลืออีก 4 ล้านกว่า ก็ขอพี่ ขอน้อง ผมอยากได้สัก 3.5 ล้าน จะเรียกธนาคารมาคุย ทุกวันนี้ก็ยังไม่ได้นะ ให้แต่ดอก เขาก็บอกไม่เป็นไร มีอะไรมาคุยกัน เข้าใจๆ ทีนี้เพื่อนเราในสมัยที่เราเป็นตลก เราช่วยเพื่อนมาเยอะ เรามีเพื่อนเป็นนายกอยู่ใต้ อยู่เหนือ ช่วงโควิด 1 ปี เราก็บอก เห้ยแสนนึง ไอ้นี่แสน ไอ้นี่สองแสน ไอ้นี่สามแสน เพื่อนก็โอนมาให้ เราก็อัดเข้าไปเสร็จปุ๊บ เมื่อไหร่จะมีงานๆ พี่อ๊อฟมาเลย มนต์รักหนองผักกะแยง ได้มาก็ใช้หนี้ๆ แล้วก็เหลือติดตัวไว้ใช้ แล้วก็ไปผ่อนอีกหน่อย พอโควิดรอบ3 มาอีก ตอนนี้นิ่งสนิท ตอนนี้มีความรักครั้งใหม่? หยอง : ไม่ใช่ไม่เข็ด ในระหว่างที่มันอยู่กับตัวเองมากๆ เวลาเล่นเฟซบุ๊กเราก็เต๊าะไปทั่ว บางคนเขาก็ตอบมาเยอะ คนไหนคุยนานเราก็คุยไป แล้ววันนึงเราสะดุ้งเรากลับไปสันดานเดิมแล้วนี่หวา นี่ดีนะที่เงินเราน้อย ถ้าเงินเราเยอะ เราคงไปตามใจของเราเหมือนก่อนแล้ว แล้วมีวันนึงเราก็คุยๆ ตั้งสติอยู่กับหลวงปู่เยอะๆ ไปซ่อมพระเวลาไม่มีงาน เวลาลงเฟซเราจะสังเกตผู้หญิงคนนึง เจอทีไรต้องกดไลก์คนแรก เราดูผู้หญิงคนนี้ตามเรามานานมากแล้ว เราบอกสวยมากครับ อยู่ที่เขาค้อ ถ้ามีโอกาสจะพามาเที่ยว เขาดีใจมาก แบบทั้งเฟซตอบเขาคนเดียว ก็เลยหันมาคุย เขาบอกว่าหนูเป็นแฟนคลับพี่ ตามพี่มา 10 ปีแล้ว ดูพี่ทุกเรื่อง พี่มีเมียกี่คน มีลูกกี่คนรู้หมด อายุน้อยกว่าพี่ไหม? หยอง : น้อยกว่า 9 ปี น้องเขาอยู่ที่ไหน? หยอง : อยู่ต่างประเทศครับ คุยกันจริงๆ จังๆ ก็ 7-8 เดือน เกือบปีแล้วครับ ตอนนี้ใช้คำว่าเป็นแฟนได้ไหม? หยอง : ก็เกือบอย่างนั้นละมั้ง แล้วได้เจอตัวจริงกันบ้างหรือยัง? หยอง : เคยเจอ แต่ไม่ได้คุย ในสมัยตอนที่เขามาเมืองไทย เมื่อ 2-3 ปีที่แล้ว ไปเจอกันตามงาน แต่เขาก็ยืนดู แอบดูเราอยู่ตลอดแหละ เห็นบอกว่าครั้งนี้คุณพี่หยองถูกจีบ? หยอง : มันพอๆ กันแหละ   ความรักระยะไกลมีปัญหาไหม? หยอง : ไม่มีเลย ระยะไกลแบบไม้ใกล้ฝั่ง ทีแรกมันไม่ได้จีบ แต่มันคุยกันถูกคอ แล้วมันชอบอะไรคล้ายๆ กันทุกเรื่อง แล้วอายุมันใกล้เคียงกัน เราก็เลยคุยกับคนนี้เยอะกว่า แล้วอีกอย่างเราตื่นขึ้นมาเขามองหน้าเรา เขาก็บอกว่าวันนี้ดูพี่เครียดนะ มีอะไรหรือเปล่า มีอะไรบอกนะ แล้วเรามีปัญหา เขาแก้ไขให้เราได้ทุกเรื่อง เกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ได้ข่าวว่าปกติพี่หยองเปย์สาวหนักมาก แต่นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เจอสาวเปย์? หยอง : ครับ มันก็เคยเจอแบบหลายคน แต่เราไม่ได้ใส่ใจ เพราะเราถือว่าตอนนั้นเราหาเงินได้ ตอนนั้นเรายังมีอะไรอีกมากมาย แต่วันนี้ที่เราคุยเยอะ ไม่ใช่ว่าเห็นเขามีเงินแล้วไปชอบเขานะ ถ้าไปหลอกเขามันก็บาปอีก เราต้องดูว่าเราต้องอยู่ด้วยกันให้ได้นะ ถ้าจะรับอะไรจากเขา เราต้องอยู่กันให้ได้ เขาเปย์อะไรบ้าง? หยอง : มากมาย ทุกอย่าง เปลี่ยนหมด แม้แต่ของใช้ สบู่ น้ำหอม ครีมทาหน้า ยาบำรุง ของแบรนด์เนมเขาจัดให้ตลอด? หยอง : ทุกอย่าง เงินสดมีบ้าง เหมือนเขารู้ข่าว ส่วนใหญ่จะเป็นของ มาเป็นลังแบบใหญ่มาก รองเท้า 7-8 คู่ ถ้ามันมีคอมเมนต์ว่าคบเขาเพราะเงิน พี่จะรู้สึกยังไง? หยอง : ช่างเขาเถอะครับ   แล้วคู่นี้จะมาเจอกันเมื่อไหร่ ? หยอง : เราไม่ได้บอกกัน เขาบอกเร็วๆ นี้ เราก็ทำงานของเราไป ถ้าเขาดูอยากบอกอะไรเขา? หยอง : รู้สึกเชื่อมั่นขึ้นทุกวัน   https://www.thaipost.net/main/detail/118533 นักแสดงตลก, หยอง ลูกหยี TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20211002/image_big_6157fda7bec0b.jpg 118339 30/09/2021 15:11 30/09/2021 15:11 ‘กระรอก เชิญยิ้ม’เคลียร์ลูกสาวเป็นลูกแท้ๆหรือไม่-เผยโควิดทำพิษประกาศขายบ้าน 17 ล้าน             ตลกชื่อดัง กระรอก เชิญยิ้ม ที่วันนี้ควงลูกสาวคนสวยพร้อมศรีภรรยา พีช พิชญ์กัญญา และลูกสาวทั้งสองคน น้องฌานอล และน้องอเล็กซ์ซานเดรีย เป็นครั้งแรก ผ่านทางรายการ คุยแซ่บshow ทางช่อง วัน 31 ที่มีหนิง ปณิตา และ ชมพู่ ก่อนบ่าย เป็นพิธีกรดำเนินรายการ พร้อมเคลียร์กันชัดๆ ไปเลยว่าสรุปแล้วน้องๆ ทั้งสองคนเป็นลูกใคร? ทำไมอยู่ดีๆ ลูกสาวเป็นกระแสในช่วงนี้? กระรอก : จริงๆ บางคนก็รู้อยู่แล้ว แต่ช่วงที่เป็นกระแสหนักคือช่วงที่วันเกิดน้องนอล แล้วพี่บอล เชิญยิ้ม สนิทกับลูกๆ อยู่แล้ว เขาก็เอาไปลงเฟซบุ๊ก อวยพรวันเกิดลูกสาว พอบอลโพสต์อะไรไปมันก็จะเป็นข่าวเลย พี่บอลเขาประกาศตัวชัดเจนว่าจะเป็นป๊าดัน ดันหลานๆ ให้เข้าวงการ? กระรอก : ใช่ๆ เรียบร้อยแล้ว เห็นว่าตั้งแต่พี่บอลเอารูปเราไปลงเห็นว่าชีวิตเปลี่ยนเลย คนติดตามอินสตาแกรมเยอะขึ้นด้วย? อเล็กซ์ซานเดรีย : ใช่ค่ะ ก็มีฟอลโลว์เวอร์ขึ้นทั้งติ๊กต่อกและอินสตาแกรม ก็รู้สึกดี เพราะมันเป็นงานที่หนูชอบตั้งแต่เด็ก ก็ดีใจที่มีคนติดตามเพิ่มขึ้น เพื่อนๆ บางคนไม่รู้ว่าเราเป็นทายาทคนบันเทิง? ฌานอล : ไม่ได้บอกเพื่อน พอเป็นข่าวเพื่อนก็ส่งมาถาม แบบรู้จักปะป๊าอะไรอย่างนี้เหรอ อเล็กซ์ซานเดรีย : หนูก็บอกใช่ แต่ก็ไม่ได้ปิด เขาก็มาถาม ชื่นชอบวงการบันเทิงทั้งคู่เลย? อเล็กซ์ซานเดรีย : หนูชอบเดินแบบ ฌานอล : หนูชอบแสดงมากกว่า เพราะหนูตัวเล็ก กระรอก : ตอนเล็กๆ ก็ยังไม่ชี้ชัด แต่เราอยากให้เข้าวงการตอนเล็ก แต่พอโตขึ้นน้องนอลมีความรู้สึกเปลี่ยนไปอยากทำงานเป็นส่วนตัวของเขา แต่อย่างน้องเดรียเขายังชอบอยู่ ยังชอบการเดินแบบ ชอบการเต้น เรียนเต้นมาหลายที่ คือเขาเต้นเก่งมาก   ทำไมพี่ถึงอยากให้ลูกเข้าวงการตั้งแต่เด็ก? กระรอก : ตอนเด็กเขาน่ารัก เราเลยอยากให้เขาเข้าวงการ แต่ทีนี้อยู่ที่ตัวเด็กด้วยเราไปบังคับไม่ได้ ชอบแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่เข้ามาส่วนนึงแล้ว บางคนก็มีผลงานแล้ว? ฌานอล : หนูมีถ่ายมิวสิควีดิโอบ้าง ชื่อเพลง แฟนไม่ดี จะมีทำไม อเล็กซ์ซานเดรีย : หนูมีเดินแบบ กระรอก : มีเดินแบบแล้วก็เต้นโชว์ พอเริ่มเป็นที่รู้จักก็จะมีคอมเมนต์เข้ามาเยอะมาก ก็เริ่มเกิดกระแสมีดราม่า ดราม่าแรกที่เกิดขึ้นก็คือหมดยุคฝรั่งแล้ว ยุคนี้เป็นยุคของสาวหมวย? ฌานอล : เราก็สวยในแบบของเรา ก็เข้าไปอ่านนะคะ แล้วก็ขำกับพ่อ กระรอก : คือบางทีคอมเมนต์เนี่ยคนที่ทำงานเป็นนักแสดงอย่างพวกเรามันต้องเจอ มันมีคนรัก คนชอบ คนไม่รัก คนไม่ชอบ แล้วก็มีคนที่เป็นหน้าที่ของเขา ที่เขาจะคอยคอมเมนต์ ชอบไม่ชอบไม่รู้เช้ามาก็จะดูข่าวละ ถึงตาเราต้องคอมเมนต์ละ อันนี้เป็นหน้าที่เขา เราต้องปล่อยวาง บางทีมันมีคอมเมนต์ มันก็ทำให้เรามีความสุขเหมือนกันนะ บางทีเราไปดูพี่กระรอกสู้ๆ นะ เป็นแฟนคลับพี่กระรอก พอมาเจอคอมเมนต์นี้ใครวะไม่รู้จัก มันทำให้เราสะดุดอยากเข้าไปตอบเขา บางทีเขาถามว่าใครวะ กระรอก เชิญยิ้ม พี่ก็เข้าไปตอบว่า นั่นดิ เขาก็ส่ง 5555 มา เราก็มองเป็นเรื่องสนุกไป พร้อมรับงานหรือยัง? อเล็กซ์ซานเดรีย : พร้อมค่ะ ก็รับงานไปบ้างแล้ว แต่ก็อยากเพิ่มขึ้น ฌานอล : ฝากครอบครัวเราด้วยนะคะ งานอะไรก็ได้ ทำได้หมด ก็ฝากด้วยนะคะ   มันก็มีชาวเน็ตสงสัยว่าน้องๆ ทั้ง 2 คนใช่ลูกพี่กระรอกจริงๆ ไหม? กระรอก : ทำไมอ่ะ ดูหน้าตา ดูผิวก็น่าจะรู้อยู่แล้ว พีช : จริงๆ แล้วพี่มีครอบครัวมาก่อน มีลูก 3 คน แล้วช่วงที่เจอพี่รอกเป็นซิงเกิ้ลมัม เราเลิกกับคุณพ่อน้องตั้งแต่น้องเดรียอายุ 18 วัน แล้วทำไมพี่ถึงเลือกพี่กระรอก? พีช : จริงๆ ก่อนเจอพี่รอกเราก็ไปนู้น ไปนี่ กับกลุ่มที่เป็นดารานะคะ แล้วก็จะได้เจอพี่ที่เป็นตลกบ้าง ซึ่งพี่ไม่เคยรู้จักตลกเลยนะ แต่พอไปเจอพี่เขาเราแค่แกล้งพูดไปว่า พี่อยากมีแฟนเป็นตลก เรารู้สึกว่าอยู่กับตลกแล้วมันมีความสุข ช่วงเวลาที่ผ่านมา ตอนเป็นซิงเกิ้ลมัมเราจะระวังช่วงที่คบคนมาก เพราะว่าลูกเราเป็นเด็กน้อย แล้วทุกคนกำลังโต เราจะกลัว และมีความระวังที่จะเปิดตัวคบกับใคร แล้วทำไมถึงเปิดใจให้พี่กระรอก? พีช : มันเกิดจากการที่เราคุยกันเยอะ พี่รอกเป็นนักเล่าเรื่องที่เก่งมาก แต่ว่าหลักๆ จะอิงเรื่องพระ ไสยศาสตร์ เขาชอบเล่าให้ฟัง ทำของใส่เขาอะสิ? พีช : อันนี้เรื่องจริงนะคะ ตอนที่แต่งงานกันใหม่ๆ ที่รักๆ หนูถามที่รักจริงๆ นะ ทำของใส่หนูหรือเปล่าเนี่ย เพราะว่าตอนย้ายมาอยู่ด้วยกัน คือเรารู้สึกว่าของเขาเยอะมาก ตลับที่เป็นน้ำมัน กุมาร กระรอก : พี่ไม่ต้องทำหรอก แค่ขยิบตาก็หลงแล้ว แล้วพี่กระรอกไปถูกใจพี่พีชได้ยังไง? กระรอก : เพราะพี่ก็เป็นซิงเกิ้ลแด๊ดอยู่นะ คือบางทีเราไม่ได้บอกใคร แต่พักพวกในวงการก็จะรู้ว่าพี่เลี้ยงลูกอยู่กับแม่พี่ อยู่กับน้องสาว แล้วก็เลี้ยงลูกสาวคนโต พี่ก็มีครอบครัวมาแล้วไง มีลูกสาวคนนึง น้องพลอย ตอนนี้ก็ 25 ปีแล้ว ที่มาเจอพี่พีชก็เพราะว่ามีอยู่ครั้งนึง ทางเอ๋ อัจฉรา จัดงานกฐินที่นครศรีธรรมราช ก็อยากได้ตลกไป ทีนี้พี่แตน พี่นก วนิดา เขารู้จักพี่พีชอยู่แล้ว แล้วมีอยู่วันนึงเขามานั่งร้านอาหารที่คาเฟ่ วันนั้นพี่เล่นอยู่กับพี่โหน่ง ชะชะช่า แล้วก็พี่โรเบิร์ต เขาก็อยากมาดูตลก และอยากจะมาติดต่อตลกด้วย ก็เจอกันวันนั้น ทีนี้มันก็ต้องประสานงาน คอยคุยกัน   ใครเริ่มจีบใครก่อน? กระรอก : ตอนแรกก็ยังไม่รู้สึกอะไรนะ คือพอเจอวันนั้นเสร็จ พอออกมาข้างนอกพี่จะยืนอยู่ตรงลานจอดรถหน้าคาเฟ่คนเดียว พีชเขาชอบไง แล้วเดินมาขอกอดพี่ พีช : จริงๆ วันนั้นเป็นครั้งแรกที่พีชไปคาเฟ่ แล้ววันนั้นออกมาทุกคนจะคุยกันเป็นกลุ่มๆ กระจายๆ แล้วพอมองไปก็มีคนนี้ยืนหัวโด่อยู่คนเดียว เรามองไปแล้วรู้สึกว่าเขาน่าสงสาร แต่ก่อนหน้านั้นได้มีการแนะนำแล้ว เราจะกลับแล้ว เราก็เดินไปหาเขา กลับแล้วนะ กอดหน่อยเท่านั้นเอง แล้วเขาก็ทึกทักเอาเองว่าพี่พีชชอบเขา กระรอก : ผู้หญิงมากอด ถ้าไม่ชอบจะมากอดเราทำไม แล้วพี่รู้สึกยังไง? กระรอก : ก็โอนะ แล้วจีบเลยไหม? กระรอก : ยังไม่จีบ พอกอดเสร็จพี่ก็เดินไปร้านกาแฟข้างหน้า แล้วเขาก็เปิดกระจกรถมาอีกที บ๊าย บาย ไปก่อนนะกระรอก แล้วตอนนั้นเราจะเรียกเขาพี่พีช เราก็พี่พีชสวัสดีครับ เห้ย...ชอบเราหรือเปล่า พีช : โน...เอ๋ อัจฉรา เขานั่งอยู่ข้างๆ เขาก็บอกว่าพี่รอกอย่าลืมนะวันที่เท่าไหร่ๆ ไปช่วยงาน สุดท้ายใครตัดสินใจขอใครเป็นแฟนก่อน? กระรอก : คือมันเริ่มเมื่อไหร่ไม่รู้ ที่สนิทกันมากที่สุดก็คือวันที่กลับจากกฐิน ตอนแรกเขาต้องบินกลับกับพี่เอ๋ แต่วันนั้นเขานั่งรถทัวร์กลับ แล้วนั่งข้างๆ เราก็ซื้อมาม่าให้เขากิน แล้วคบกัน เป็นแฟนกันเมื่อไหร่? กระรอก : เราไม่ได้พูดแบบนี้ คือมันซึมซับไปเรื่อยๆ แล้วรู้ตัวว่ารักกันถึงปีไหม? กระรอก : ไม่ถึง เป็นเดือนอะ มันค่อยๆ ซึมซับกันไปนู่น ไปนี่ พีช : ประมาณ 3 เดือนแรกก็เริ่มรู้สึกว่าผูกพัน แล้วเวลาเขามีปัญหาอะไรเขาก็จะโทรมา แล้วมีการไปออกเดทด้วยนะ ครั้งแรกที่เขาชวนไปออกเดทนี่โรแมนติกมากเลย คงไม่มีใครทำ เขาถามว่าเคยไปดูยักษ์ไหม พี่ก็บอกว่าเคยไป ยักษ์วัดแจ้ง ยักษ์วัดโพธิ์ใช่ไหม เขาบอกไม่ใช่ๆ อันนี้ยักษ์จริงๆ เลย ที่วัดห้วยตะโก นครปฐม ฌานอล : หนูพยายามถามตลอดแด๊ดกับมามี๊เจอกันยังไง รักกันยังไง ไม่เคยได้คำตอบเลย พ่อก็บอกไม่ได้ชอบ มามี๊มาชอบก่อน มามี๊ก็บอกว่าพ่อมาจีบ หนูก็ไม่ได้คำตอบ แต่เขารักกันก็พอแล้ว ตอนรักกันใหม่ๆ เห็นว่าต้แงหลบๆ ซ่อนๆ พี่พีชก็อยู่ในสังคมไฮโซ พี่กระรอกก็เป็นตลก แล้วพี่พีชก็ไม่มั่นใจในตัวพี่กระรอก ? พีช : ใช่ค่ะ คือพี่พีชเป็นซิงเกิ้ลมัมใช่ไหม แล้วเรารู้สึกว่าลูกเรายังเล็ก แล้วเป็นลูกสาวด้วย เพราะฉะนั้นในเวลาที่เราจะคบใครเป็นจริง เป็นจัง ไม่อยากคบใครเล่นๆ เรารู้สึกว่าเราอายุมากแล้ว แล้วลูกเรากำลังโต มันเสียเวลา แล้วมันบั่นทอน ไม่อยากให้ลูกรู้สึกอะไร แต่ทีนี้พอมาคบพี่รอกเราก็ค่อยๆ พาเขาเข้าบ้าน ให้เขามาซึมซับในความเป็นเรา ทีนี้การที่เราไม่ได้เปิดตัว เราไม่ได้ปิดนะ แต่ว่าสังคมพี่รอกเนี่ยเขาเป็นสังคมกลางคืน ส่วนใหญ่เขาต้องทำงานกลางคืน แล้วสังคมของพวกเราที่เป็นเพื่อน ส่วนใหญ่เราเจอกันกลางวัน มันก็มีที่รู้จักบ้าง แต่จะน้อย เรารู้สึกว่าเอาไว้ให้มั่นใจก่อนแล้วค่อยเปิด มั่นใจของพี่คือเรารู้สึกว่าเราต้องอยู่กับผู้ชายคนนี้แล้ว แล้วเราค่อยเปิด อะไรแบบนั้น แต่พอเปิดปุ๊บ คนรอบข้างไม่มีใครเห็นด้วย? พีช : ส่วนใหญ่ อย่างกลุ่มเพื่อนเขารู้สึกว่าเราต่างกัน มันแล้วแต่คนมอง พี่ก็ไม่รู้หรอกที่คนข้างนอกมอง แต่เรารู้สึกว่าเราคุยกับเขา เขาเป็นคนจิตใจดี แล้วเขาค่อยๆ มาเติมเต็มในส่วนที่เราขาดหายไป ตอนนั้นก็ยากลำบากมาก เลี้ยงลูก ตอนนั้นก็ทำงานด้วย เปิดร้านอาหารกับคุณแม่น้องมาร์กี้ เราก็จะมีสังคมกลางคืน แล้วแบ่งเวลากลางวันมาดูแลลูก มันยากลำบากไปหมด แล้วเวลาลูกไม่สบาย เข้าโรงพยาบาล มันสลับกัน คนนี้เข้า คนนี้ออก คนนี้ไป ICU คนนี้อยู่ห้องธรรมดา แล้วพอเขาเข้ามา เขาก็มาช่วย   เห็นว่าเหตุการณ์ที่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ตายแทนเราได้ คือตอนที่ลูกป่วย? พีช : ใช่ค่ะ ตอนนั้นลูกอาหารเป็นพิษ เขาอาเจียนแล้วถ่ายเยอะมาก ตอนนั้นประมาณ 8 ขวบ ก็ส่งโรงพยาบาล แล้วโทรไปบอกคุณพ่อน้อง แต่เขาติดธุระมาไม่ได้ แต่พี่รอกอยู่ด้วยตลอด ตั้งแต่เข้าโรงพยาบาล น้องนอลเขาก็อ้อนพี่รอก บอกว่าอยากให้ลุงรอกอยู่ด้วย อยากให้ลุงรอกนอนเฝ้า คือพี่พีชรู้อยู่แล้วว่าตอนกลางคืนพี่รอกต้องไปทำงาน แต่พี่รอกก็ไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ สักพักเขาเดินไปเข้าห้องน้ำ แล้วเขาคุยโทรศัพท์กับโรเบิร์ต สายควัน ว่าไปงานไม่ได้ พอดีลูกไม่สบาย ต้องเฝ้าลูกที่โรงพยาบาล เราได้ยินอย่างนี้มันก็จุกอกเหมือนกันนะ สักพักเราเดินกลับมาบอกว่าเดี๋ยววันนี้ลุงรอกจะนอนเฝ้าหนูนะ มันก็ได้ใจกัน กระรอก : ตอนนั้นเราไม่ได้มองว่าจะเอาชนะใจเด็กๆ หรอก เราก็มองว่าก็เหมือนลูกเราแหละ เราก็ต้องให้ความสำคัญด้วย ระหว่างงานกับครอบครัวเราจะเลือกอะไร เราก็ต้องดูแลครอบครัว เพราะงานวันนี้เราหยุด พรุ่งนี้ก็ไปทำได้ แต่โอกาสที่ลูกป่วยแล้วเราได้ดูแลเขามันไม่ได้มีบ่อยๆ แล้วอะไรที่ทำให้เราเรียกลุงรอกว่าพ่อ? ฌานอล : จริงๆ หนูจำไม่ได้แล้ว ครั้งสุดท้ายที่เรียกลุงคือเมื่อไหร่ หนูเรียกพ่อมาตลอด เพราะมันคือความรู้สึก คือเขาพิสูจน์ว่ารักเราจริงๆ อเล็กซ์ซานเดรีย : หนูจำเหตุการณ์ไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายเรียกลุงรอกตอนไหน แต่หนูจำได้ว่ามันนานมาก เราเรียกแด๊ดมาหลายปีมากแล้ว แล้วหนูคิดว่าพ่อเป็นพ่อหนูจริงๆ เขาห่วงใยเราจริงๆ การกระทำมันเห็น แล้ววันที่เด็กๆ เรียกเราว่าพ่อ เรารู้สึกยังไง? กระรอก : วันนั้นพีชบอกว่าลูกๆเขาจะไม่เรียกลุงละนะ เขาอยากจะเรียกพ่อ เขามาขอพีชว่าจะขอเรียกลุงรอกว่าพ่อ พีช : พี่ก็อยากรู้ว่าเขารู้สึกยังไง กระรอก : มันก็เป็นความทรงจำที่ดี คือการที่เราจะทำให้เด็ก 2 คนยอมรับเราเป็นพ่อ คือเขาต้องรู้ว่าเราทำอะไรให้เขาด้วยความจริง ออกมาจากใจ แล้วที่เขาเรียกเราว่าพ่อ แสดงว่าเขาต้องประทับใจในตัวเรา และเราวางตัวเหมาสมที่จะเป็นพ่อเขาได้ แต่เหตุการณ์ที่ทำให้พี่พีชตัดสินใจแต่งงาน และเปิดตัวกับคนนี้เป็นเพราะเรื่องราวในอดีตชาติ? พีช : ค่ะ พี่พีชเชื่ออย่างนั้น คือพี่เป็นคนสวดมนต์เป็นคนไหว้พระ บางทีเราก็จะเห็นอะไรหลายๆ อย่าง แต่ในเคสของพี่รอกเนี่ย มันเกิดจากการที่วันนั้นพี่รอกเขานั่งดูบอลอยู่ พี่เผลอหลับ กระรอก : คือคนเราถ้านับถือศาสนาพุทธ เราจะมีความเชื่อ ไปดูนู่น ดูนี่ทุกคนก็จะทัก อย่างพี่พีชก็แบบว่าเกิดในสมัย รัชกาลที่5 นะ เป็นนู่น เป็นนี่ เป็นนั้นนะ เป็นผู้สูงศักดิ์ แต่ว่าพี่อะ ไปดูมากี่ครั้ง อันนี้เป็นความเชื่อนะ คนก็จะทักว่าผมเป็นทหารอยู่ในสมัยรัชการที่5 เป็นทหารนอกวัง ทุกคนก็จะพูดแบบนี้เหมือนกันหมด แล้วบางทีพี่พีชพูดอะไรมา เราก็จะบอกว่าที่รักมันเรื่องในอดีต แต่พี่พีชเขาจะฝัน เขาจะเห็นภาพอยู่เรื่อย เขาก็พยายามเล่าให้ฟัง เราก็บอกว่ามันเป็นเรื่องในอดีต บางทีมันไม่ใช่ก็ได้ เราอาจจะคิดไปเอง พีช : จริงๆ ก่อนหน้าที่จะเจอพี่รอก พี่พีชก็เห็นอะไรอย่างนี้อยู่แล้ว เห็นอะไรที่อยู่ในนิมิตอยู่แล้ว เกี่ยวกับเสด็จพ่ออยู่แล้ว กระรอก : คือวันนั้นพี่พีชเขานอนอยู่แล้วก็เปิดไฟ พี่ก็จะนั่งเอาหนังสือพระมาวางบนหมอน แล้วนั่งดูหนังสือ จนพี่พีชสะดุ้งตื่นขึ้นมา บอกว่าเขาฝัน พีช : พี่ฝันเหมือนอยู่ในอุทยาน เพราะว่าเราใส่สไบ แล้วมีคนเดินอยู่ด้วยประมาณ 2-3 คน แต่เรารู้สึกว่ามีใครแอบมองเราแถวบันได แล้วเราก็หันไป เขาตกใจแล้วหน้าแข้งไปกระแทกกับขอบบันไดแล้วก็เลือดไหล แล้วเราก็ตกใจตื่น แล้วบอกว่าเมื่อกี้เราฝันว่าที่รักมาแอบดูหนู แล้วที่รักตกบันไดเลือดไหล กระรอก : ผมก็เลยบอกว่าที่รักอย่าไปคิดมาก มันแค่ความฝัน นอนๆ แล้วพี่ก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ กลับมาเจอเลือด ติดที่หมอนด้วย พอดูเอ้า หน้าแข้งพี่เลือดออก เลือดมันมาจากไหน? กระรอก : มันมาจากหน้าแข้งครับ พี่ก็ไม่รู้ไปโดนอะไร ตอนขึ้นมาก็ปกติ ไม่เจ็บด้วยนะตอนเลือดไหล พี่พีชก็มีความเชื่อว่าตอนที่เขาฝันว่าเราตกบันได มันก็เลยเป็นแบบนี้ พี่ยังพูดเล่นกับเขาเลยดีนะที่รักฝันว่าพี่ตกบันได ไม่ฝันว่าพี่โดนแทง ไม่งั้นป่านนี้ตายไปแล้วมั้ง แล้วไม่มีแผลด้วย? พีช : ไม่มีค่ะ หนูบอกที่รักแล้วว่าหนูฝันจริงๆ แล้วไปเอากระดาษทิชชู่มาเช็ดเลือด แล้วมันไม่มีอะไรตรงนั้น มันเลยทำให้พี่พีชเชื่อว่าผู้ชายคนนี้แหละเบื้องบนกำหนดว่าคือคู่ของเรา? พีช : ค่ะ คือเรารู้สึกว่าฉันไม่แต่งงานกับคนนี้ไม่ได้แล้ว แต่ก่อนมีแต่คนบอกว่ากระรอกเป็นตลกที่หล่อที่สุดในยุคนั้น เสร็จแล้วเขาเอาเทปมาให้ดู คือเรารู้สึกว่าผอม ตัวเล็ก เหมือนจิ้งเหลนอะ กระรอก : คือตาเขาไม่ถึงของพรีเมี่ยม เขาอาจจะดูคนไม่เป็นก็ได้ บ้านนี้เจอพิษโควิดประกาศขายบ้าน 17 ล้าน? กระรอก : คือจริงๆ พิษโควิดมันมีส่วนไหม มันก็มีส่วนกระทบเหมือนกัน ทุกคนนะ แต่ว่าที่พี่ขายบ้านเพราะตอนนั้นที่มาปลูกที่นี่คือ 1.ใกล้โรงเรียนลูก ที่ขายบ้านคือพอลูกชายคนโตเรียนจบ เข้ามหาวิทยาลัย น้องนอล เข้ามหาวิทยาลัย ก็เหลือน้องเดรียคนเดียวที่ออกมาเพื่อเตรียมเข้ามหาวิทยาลัย ทีนี้เราอยากหาสถานที่ที่มันไม่เปลี่ยว เพราะบ้านเราเข้าไปลึก อยากหาที่ใกล้รถไฟฟ้า หรือว่าเดินทางสะดวก เพื่อความสะดวกของลูก อันนี้เป็นประเด็นนึง ส่วนโควิดก็เป็นประเด็นนึงเหมือนกัน มันมีส่วนกระทบเหมือนกัน แล้วอีกอย่างเราอยากจะซื้อให้เล็กลงมาหน่อย พีช : จริงๆ บ้านหลังนี้มันก็สะดวกนะคะ เพราะมันอยู่ถนนรามคำแหง มันอยู่ใกล้มอเตอร์เวย์ จริงๆ เดินไปปากซอย ตอนนี้กำลังสร้างรถไฟฟ้าสายสีส้มอยู่   https://www.thaipost.net/main/detail/118339 กระรอก เชิญยิ้ม, ฌานอล, นักแสดงตลก, พีช พิชญ์กัญญา, อเล็กซ์ซานเดรีย TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210930/image_big_61556ccc0670c.jpg 116893 16/09/2021 10:49 16/09/2021 10:49 ‘ตูมตาม เชิญยิ้ม’ควงลูกชาย‘กิ๊ฟ ชวนชื่น’ เคลียร์ปมในใจพร้อมแจงเหตุใช้คนละนามสกุล             “ตูมตาม เชิญยิ้ม” ควงลูกชาย “กิ๊ฟ ชวนชื่น” เคลียร์ปมในใจ พร้อมคลายข้อสงสัยทำไมต้องใช้คนละนามสกุล แถมแยกกันอยู่ ในรายการ “คุยแซ่บSHOW”  ที่มี  หนิง ปณิตา, ชมพู่ ก่อนบ่าย และ ใบเฟิร์น พัสกร เป็นพิธีกรดำเนินรายการ   เป็นพ่อลูกกันทำไมไม่ออกงานด้วยกัน กิ๊ฟ ชวนชื่น : เราไม่ได้ทะเลาะกัน แต่ไม่มีคนจ้าง และทุกคนก็คิดว่าผมเป็นลูกอาดม แต่งานเล่นตลกไปด้วยกันบ่อย แต่รายการไม่มี อาจจะเป็นเพราะใช้คนละนามสกุลด้วย คือผมอยู่กับชวนชื่นภาพจำของเราก็เลยเป็นภาพจำของชวนชื่น และผมก็ไม่เคยเล่นตลกกับพ่อ ตอนที่พ่อทำทีม ผมเป็นเด็กเก็บของ ซึ่งตอนนั้นในทีมพ่อก็จะมีพี่อ๊อด โฟเอส พี่บอลเชิญยิ้ม อยู่ด้วยกัน  ตูมตาม เชิญยิ้ม : และอีกประเด็นคือเขาก็ไม่ทราบว่าเป็นพ่อลูกกัน เขานึกว่ากิ๊ฟ เป็นลูกพ่อดม   ทำไมพ่อลูกถึงแยกกันอยู่ กิ๊ฟ ชวนชื่น : ตอนนั้นมาเล่นตลก มารวมทีมกับอาหนูคลองเตย คือเราก็ไปกับพ่อนั่นแหละ แต่พอเลิกงานแล้วเราจะติดสังสรรค์กับเพื่อน แล้วพ่อก็จะรอไม่ไหว เขาก็จะกลับก่อน แล้วหลังๆ ผมก็จะกลับเช้าทุกวัน จนพ่อเป็นห่วง ไหนจะค่าแท็กซี่ ไหนจะเดินทาง เขาก็เลยไปติดต่อห้องพักให้ข้างๆ พระราม 9 คาเฟ่ ไปติดต่อห้องพักให้  ถามว่าผมรู้ไหม ผมรู้ เพราะพ่อบอก   ตอนนั้นพ่อตูมตามดังมาก แต่ดูเหมือนไม่ดันเรา เรามีน้อยใจบ้างไหม กิ๊ฟ ชวนชื่น : ดัน แต่เราไม่เอา คือเขาก็ถามนะว่าจะมาเล่นตลกด้วยกันไหม แต่เราไม่เอา เพราะตอนนั้นเล่นดนตรีด้วย เรารู้สึกว่ามันเท่ห์ ตูมตาม เชิญยิ้ม : ตอนที่ชวนเขามาเล่นตลก เราก็เห็นแววเรื่องการแสดงของเขา คือเขาสามารถที่จะเอนเตอร์เทนคนดูได้ จนวันหนึ่งเขาพูดกับผมว่า พ่อเมื่อไหร่จะฝากเข้าวงการสักที (วงการการแสดง) กิ๊ฟ ชวนชื่น : ตอนที่พูดตอนนั้นผมอายุ 15-16 ตอนนั้นดูละครที่พี่เติ้ลตะวันเล่น แล้วเราก็รู้สึกอยากเล่นบ้าง คืออยากเล่นละครมากกว่าเล่นตลก   ตอนพ่อให้แยกออกไป ตอนนั้นน้อยใจพ่อไหม กิ๊ฟ ชวนชื่น : ไม่ครับ เพราะอย่างไรก็เจอกัน เราเล่นตลกอยู่คณะเดียวกัน ตอนแยกออกมาตอนนั้นผมเฉยๆ ก็ใช้ชีวิตปกติ  ตูมตาม เชิญยิ้ม : คือเขาต้องโต ต้องแกร่งในหน้าที่งานของเขา แต่พ่อดมต้องไปปลุกเขาทุกวัน คือตอนนั้นเขาไปอยู่ที่ชวนชื่นแล้ว   เห็นว่าคุณอาตูมตามแยกทางกับภรรยา กิ๊ฟ จำความได้ไหม กิ๊ฟ ชวนชื่น : ได้ ตอนนั้นอยู่เตาปูน ตอนนั้นเขาทะเลาะกันทุกวันเลย ส่วนใหญ่เป็นเรื่องผู้หญิง คือพ่อจะกลับเช้า  คือเราเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติ ตูมตาม เชิญยิ้ม : ก็ยอมรับว่าแต่ก่อนเจ้าชู้ คือเราก็กลับเช้า ก็จะมีเสียงทะเลาะกัน ถามว่าอธิบายให้ลูกฟังอย่างไร คือเขาเห็นเอง เขาก็จะคุยกันพี่น้องว่าทะเลาะกันอีกแล้ว   มีอันไหนไหมที่เป็นภาพจำว่าทะเลาะกันรุนแรง แล้วเราเสียใจ กิ๊ฟ ชวนชื่น : ก็ถึงขั้นถือมีด ตูมตาม เชิญยิ้ม : คือแม่เขาพูดไม่ฟัง เรามีเหตุผล อย่างนี้ๆ เขาไม่ฟัง เราเห็นมีดก็เลยหยิบ ก็ถือเป็นอุปกรณ์แค่นั้น    ถ้าให้คะแนนความเจ้าชู้เต็มสิบให้เท่าไหร่ ตูมตาม เชิญยิ้ม : ให้ 100 ตอนนั้นหล่อ    อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เดินหอบลูกออกมา ตูมตาม เชิญยิ้ม : คือทะเลาะกันทุกวันจนเบื่อหน่าย และเกรงใจคนรอบข้าง เราก็เลยจบที่ตัวเองดีกว่า ก็ออกจากบ้าน และที่หอบลูกออกจากบ้านเพราะภรรยาพูดมาคำหนึ่ง คือผมถามเขาว่าลูกจะเลี้ยงไหม เขาบอกว่าเอาไปทำไมเป็นภาระ ผมก็เลยเอาลูกออกมาเลี้ยงเองเพราะตอนนั้นลูกยังเล็ก หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกับอดีตภรรยาอีกเลย ถามว่าผมเคยเครียดจนไปลงที่ลูกไหม ไม่เคย       ถามว่าพ่อพาเราออกมาคิดอะไรไหม กิ๊ฟ ชวนชื่น : ไม่คิด คือเรารู้อยู่แล้วว่าพ่อเป็นตลก ถามว่าเราซีเรียสไหม ไม่ซีเรียสเลย และเราก็ไม่เคยถามพ่อและแม่ด้วยว่าทำไมแยกกัน คือครอบครัวเราจะเลี้ยงกันแบบบุฟเฟ่ หากินกันเอง ส่วนพี่ชายตอนนั้นก็จะเป็นคนเงียบๆ     เสียใจไหมที่แม่บอกว่าไม่เลี้ยงเพราะเป็นภาระ กิ๊ฟ ชวนชื่น : ไม่นะ คืออาจจะเป็นอารมณ์ของแม่ ณ ตอนนั้น และเหตุการณ์มันก็ผ่านไปแล้ว กับแม่ผมก็ยังโทรหากัน ยังคุย ยังเจอกันอยู่ เพราะสมัยเรียนประถม ผมก็ไปนอนบ้านแม่ ตูมตาม เชิญยิ้ม : ถามว่าผมได้พบอดีตภรรยาบ้างไหม ก็ได้พบบ้าง แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน ส่วนมากถ้าเขาเจอผม เขาก็จะเดินหนีไป เจอกันสุดท้ายก็งานพ่อดม เจอกันแต่ไม่ได้คุยกัน   พอแยกทางกับอดีตภรรยาก็มีครอบครัวใหม่ ลูกๆ เข้าใจไหม ตูมตาม เชิญยิ้ม : เข้าใจ เพราะภรรยาใหม่ก็เคยเลี้ยง กิ๊ฟ กับ กอล์ฟ  เพราะลูกๆ ผมเขาออกจากบ้านก็ตอนโตแล้ว   ความสัมพันธ์กับแม่ใหม่เป็นอย่างไรบ้าง กิ๊ฟ ชวนชื่น : ก็ดีนะ เพราะเขาก็เลี้ยงเราตอนที่เราเด็กๆ เขาเป็นคนใจดี ชอบทำกับข้าวให้กิน ก็เลี้ยงดูแลเราเหมือนลูกคนหนึ่ง แต่สาเหตุที่เราไม่ย้ายกลับไปอยู่กับพ่อเพราะว่าเราออกมาแล้ว เราชิน ถามว่ากลับไปเยี่ยมไหมก็ไปบ้าง แต่ถ้าให้กลับไปอยู่คงไม่      ลูกไปอยู่ข้างนอกเคยคิดอยากให้เขากลับมาไหม ตูมตาม เชิญยิ้ม : เคย ตั้งแต่ตอนเขายังไม่มีชื่อเสียงอยากให้เขากลับมา คือใจเราคิด แต่เราไม่เคยอ้าปากบอกเขา เราก็เห็นชีวิตเขาไปได้ไกล ตอนนี้เขาก็ซื้อบ้านของเขาเอง อยู่คนเดียว พ่อก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แม่แต่เวลาเราไม่สบายก็โทรหาเขา เขาก็มาดูแล   กิ๊ฟ ชวนชื่น : ผมดีใจนะที่พ่อคิดแบบนี้ แต่เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด คือบ้านเราก็เลี้ยงกันแบบบุฟเฟ่ ก็จะมีบอกแค่บางเรื่อง แต่ถ้าเป็นเรื่องความรัก จะไม่ค่อยบอกกันหรอก   อยากเคลียร์อยากบอกอะไรกับลูก ตูมตาม เชิญยิ้ม : อยากจะบอกว่าพ่อขอโทษนะ ที่ทำให้แตกแยกกัน เป็นความผิดของพ่อเอง ก็ขอโทษ กิ๊ฟ ชวนชื่น : คือมันก็เป็นเรื่องปกติ เราฟังแล้ว เรารู้ เพราะเราเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ถ้าเราไม่เคยรับรู้หรือเพิ่งมารู้ก็อาจจะรู้สึกมากกว่านี้ แต่นี้เรารู้มา สู้มาตั้งแต่เด็ก ถามว่าผมเข้าใจพ่อมากแค่ไหน ผมเข้าใจว่าเขาเป็นแบบนี้   เราอยากบอกอะไรกับพ่อบ้างไหม กิ๊ฟ ชวนชื่น : ก็รู้ว่าทุกคนผิดกันได้ ไม่ต้องคิดมาก ซึ่งพ่อจะเป็นคนที่ชอบคิดมาก เราก็ไม่อยากให้เขาเครียด   ที่ผ่านมาบอกรักกันบ่อยไหม ตูมตาม เชิญยิ้ม : ไม่นะ ไม่ค่อยได้เจอกัน จะเจอแค่ วันพ่อ ปีใหม่ และวันเกิด คือเขาจะทำเป็นกิจวัตรเลย พาผมไปทานข้าว  กิ๊ฟ ชวนชื่น : คือทุกปีเราก็จะโทรหากัน อโหสิกรรมให้กัน เพราะมีคนเคยบอกผมว่า ถ้าทุกปี ที่ไปหาเขาให้เขาอโหสิกรรมให้ มันก็จะดีกับตัวเรา    อะไรคือสาเหตุที่ทำให้ใช้คนละนามสกุล (นามสกุลเชิญยิ้ม และชวนชื่น ) ตูมตาม เชิญยิ้ม : ไม่เกี่ยวเลย คือตั้งแต่ตอนที่เขาถามว่าเมื่อไหร่จะพาผมเข้าวงการ ผมก็พาเขาไปเล่นละครเรื่องวัยซนคนมหัศจรรย์ และพาไปฝากกับอาตู่นพพล เล่นเรื่องสตรีที่โลกลืม พอเขามีผลงานออกมาเราก็ดีใจ ปลื้มในใจว่าลูกได้ทำงานแล้ว  กิ๊ฟ ชวนชื่น : พ่อพาไปฝากตามค่ายละคร ผมดีใจมากๆ เลย เรื่องแรกก็ไปเล่นรับเชิญเรื่องวัยซน ส่วนของอาตู่นพพลเราก็ไปแคส ก็แคสได้ เรื่องแรกคือ แว่วเสียงซึง สตรีที่โลกลืม ถามว่าพ่อสอนอะไรเราบ้าง เขาสอนเราทั้งหมด ทั้งเรื่องบท ทั้งคำพูด ทั้งมุมกล้อง ทั้งแอคติ้ง เขาก็สอน พอได้ปุ๊บ พ่อก็จะเป็นคนขับรถไปส่งที่กอง    แล้วทำไมถึงให้ลูกใช้นามสกุลชวนชื่น ตูมตาม เชิญยิ้ม : ช่วนนั้นไม่ได้ทำทีมแล้ว แต่ชวนชื่นมี ผมก็เลยเอาไปฝากกับจิ้ม จิ้มถามมาคำหนึ่งว่า เลี้ยงไม่ไหวแล้วเหรอ ผมก็บอกว่าเลี้ยงไม่ไหวแล้วให้อยู่กับคุณนี่แหละ  กิ๊ฟ ชวนชื่น : ตอนเล่นตลก พ่อก็ไม่ได้สอนอะไร ส่วนใหญ่เราก็จะใช้ครูพักลักจำมากกว่า เพราะตอนที่ผมเด็กๆ พ่อก็เคยพาไปเที่ยวคาเฟ่   อายุป่านนี้แล้วทำไมหัวใจ กิ๊ฟ ยังว่าง กิ๊ฟ ชวนชื่น : ด้วยสถานการณ์ คือตอนนี้ยังดูแลตัวเองยังไม่ได้ ก็ไม่อยากพาใครมาลำบาก   มีสเปกลูกสะใภ้แบบไหน ตูมตาม เชิญยิ้ม : ดูแลลูกเราได้ และเป็นคนดี รวยจนไม่สำคัญ ให้เขาดูแลกันไปดีที่สุด   แล้วผู้หญิงแบบไหนที่จะทำให้กิ๊ฟหยุดและสร้างครอบครัวได้ กิ๊ฟ ชวนชื่น : ถามว่าเคยเจอไหมก็เคย คบกันจริงๆ ก็มีแต่ก็เลิกกันไปแล้ว   https://www.thaipost.net/main/detail/116893 กิ๊ฟ ชวนชื่น, ตูมตาม เชิญยิ้ม, นักแสดงตลก TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210916/image_big_6142bcb45efc4.jpg 107704 26/06/2021 13:23 26/06/2021 13:23 ‘เป็ด เชิญยิ้ม’เปลี่ยนชีวิตสู่โหมดประหยัด พร้อมควงลูกสาวเปิดตัวครั้งแรก             ตลกอารมณ์ดี เป็ด เชิญยิ้ม ควงลูกสาวคนเล็ก น้องพีพี เปิดตัวคู่กันเป็นครั้งแรก รับหวงลูกสาวหนักมากยังไม่อยากให้มีแฟน! อัปเดตชีวิตทุกวันนี้เปลี่ยนโหมดต้องประหยัดเหตุโควิดทำพิษต้องเผชิญวิกฤติครั้งใหญ่ จากเคยใช้เงินวันละหลักหมื่นเหลือวันละหลักร้อย พร้อมแก้คำครหาขายสมบัติกิน ในรายการคุยแซ่บShow ทางช่องOne31     น้องพีพีทำไมถึงไม่ชอบออกทีวี พีพี  ชอบทำงานเบื้องหลังมากกว่า ไม่ค่อยสู้กล้อง ครั้งนี้เป็นครั้งแรก   เห็นว่ามาตึกแกรมมี่บ่อยมาก มาทำอะไร ? พีพี  : มีโอกาสได้มาฝึกงานที่นี่ค่ะ อาเป็ด : เขามาฝึกงานที่นี่ เขาตั้งใจอยากมาฝึกที่นี่มาก เลยบอกให้เขาลองใช้ความสามารถดู แล้วก็ได้ที่แกรมมี่จริงๆ   ที่อาบอกว่าให้ใช้ความสามารถคืออย่ามาให้พ่อฝาก อาเป็ด : คือเราไม่กล้าฝาก เขาเป็นคนที่ไม่ชอบให้เราฝาก คือถ้าเราบอกว่าเรารู้จักคนนี้ เขาจะบอกเลยไม่เอา อย่ามายุ่งกับเขา เขาจะใช้ความเป็นตัวของเขาเองสู้ในสิ่งที่เขาต้องการอยากจะทำ   ตอนมาสมัครตอนแรกไม่มีใครรู้ว่าเป็นลูกอาเป็ดใช่ไหม ? พีพี : ไม่มีใครทราบค่ะ หนูเข้ามาทำได้อาทิตย์ สองอาทิตย์เหมือนพี่ๆเขาพูดกันว่านี่ลูกคุณพ่อค่ะ เขาถึงถามว่าทำไมเธอไม่บอกฉันตั้งแต่แรก   ก่อนที่จะรู้ว่าเป็นลูกคุณพ่อกับหลังที่รู้ว่าเป็นลูกคุณพ่อเปลี่ยนกันไหม ? พีพี : ไม่ค่ะ ปฏิบัติเหมือนเดิม แต่เขาแค่จะพูดแซว แต่ไม่มีการหน้ามือหลังมือ   พ่อเป็นเข้าของบริษัทอยู่แล้วทำไมไม่เลือกฝึกงานบริษัทพ่อเลยก็น่าจะง่ายดี ? พีพี : มีแต่คนบอกว่าทำไมไม่ฝึกกับพ่อ แต่ว่าหนูเป็นคนอยากหาประสบการณ์มากกว่าคือเห็นงานของคุณพ่อมาเยอะแล้วเลยอยากหาความรู้จากที่อื่นเข้ามาทำงานในบ้านให้มันใหญ่ขึ้น   เรียกว่ารักมาก ตามใจมากสำหรับลูกคนนี้ ? อาเป็ด : ถามว่าตามใจไหมก็อยากให้เขามีความสุข บางทีเรารู้ว่าเขารำคาญเขาก็ไม่ปฎิเสธ เขาก็ไม่ขัดพ่อ เขารับทุกเรื่องที่พ่อให้ เรารู้ว่าเขาไม่พึงพอใจ แต่ว่าไม่อยากขัดใจพ่อ   หวงลูกสาวขนาดไหนเห็นว่าห้ามมีแฟน พ่อสั่งห้ามมีแฟนจริงไหม ? อาเป็ด : ไม่ได้หวงอะไรเขาเลย พีพี : ไม่ได้สั่งค่ะ แต่ว่ารู้สึกได้เองว่าอย่าเพิ่ง อาเป็ด : ลูกชายก็แยกครอบครัวไป 2 คน ก็เลยเหลือเขาแค่คนเดียว เราเป็นคนชอบทำกับข้าวทำแล้วจะให้ใครกินล่ะ จริงๆโควิดอย่ามองว่าเป็นเรื่องชั่วร้าย มันก็มีดีอยู่มุมหนึ่งคือมุมทำให้ครอบครัวได้มาอยู่ร่วมกัน ได้อยู่ใช้ชีวิตอีกแบบหนึ่ง สมัยก่อนไม่มีโควิดเรากลับบ้านตี2 ตี3 ตี4 กินเหล้า ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย แต่วันนี้ตกเย็นมีเงิน 300 ซื้อหอยมาผัดกะเพราะปลาเค็ม 3 ทุ่มดูข่าว 4 ทุ่มดูกีฬา นอน 2-3 เดือนเป็นแบบนี้ตลอด เป็นช่วงเวลาที่ดีเหมือนกันนะ แต่ช่วงเวลาที่แย่ในเรื่องของตัวแปรคือในเรื่องของการระบาดที่มันทำให้คนจนมันเยอะขึ้นๆ คนไม่มีอาชีพมากขึ้น แต่มันทำให้เรื่องของความสตรองของครอบครัวที่ผมรู้สึก ผมไม่เคยอยู่ได้เห็นลูกตอนหัวค่ำกันเลย ไม่เคยได้กินข้าวหัวค่ำกับลูกเลย แต่วันนี้ 5 โมงเย็นต้องกลับเข้าบ้านแล้ว เพราะกลัวโรคมันทำให้อยู่ใกล้ลูกมากขึ้น มันทำให้ความสุขในครอบครัวมีเพิ่มมากขึ้น   วันหนึ่งเขาต้องโตเป็นสาวต้องมีหนุ่มๆเข้ามาจีบ คุณอาเตรียมรับมือยังไง  ? อาเป็ด : ก็ไม่ได้คิดอะไรเลยแล้วแต่จังหวะของชีวิตเขา เขาเป็นคนตัดสินเราไม่สามารถจะห้ามได้ เราแค่ระวังอยู่ห่างๆ มองอย่างห่วงๆ ถ้าเรามองแล้วว่าเขาสามารถใช้ชีวิตดี มีแฟนดีในอนาคตมันทำให้เขาเติบโตได้โดยที่เราหมดกังวล เราก็จะสบายใจแค่นั้นเอง วันนี้ลูกชายก็มีครอบครัวดูธุรกิจได้แล้ว ลูกชายคนที่ 2 ก็เริ่มจะกลับมาดูแลธุรกิจของตัวเองได้แล้ว เหลือคนนี้คนเดียวที่เรายังต้องกังวลอยู่     อาเป็ดปกติเป็นคนใจดี ใจกว้าง แต่พอวิกฤติโควิดอาต้องปรับการใช้เงินหมดเลยใช่ไหม จากที่ใช้วันเป็นหมื่นๆเหลือใช้วันหลักร้อย ? อาเป็ด :  นี่คือเรื่องจริง วันนี้โลกมันหมุนกลับแล้ว เราเคยลำบากตอนเรา 6ขวบ 7ขวบ เรากำลังเริ่มโตขึ้นมาจนมามีชื่อเสียง มีเงินทอง วันนี้ระเบิดสงครามใหญ่ สงครามชีวภาพที่มันเกิดขึ้น เราเหมือนนักรบที่เราจะต้องออกไปรบ เมื่อเรารบเราต้องต่อสู้ยังไง เราต้องหลบในหลุมหลบภัยนั่นก็คือบ้าน ฉะนั้นเราต้องอยู่ในบ้านที่ระมัดระวังที่สุด เพราะว่าการใช้จ่ายต่างๆที่มันจะเกิดขึ้นที่เราเคยฟุ้งเฟ้อมันตัดทิ้งหมดเลย มันเปลี่ยนหมดเลย วันนี้กูไม่กิน วันนี้กูไม่ดื่ม เคยใช้เงินวันละ 1 หมื่น กูจะใช้เงิน 1 หมื่นให้ได้ซักกี่วัน ต้องมานั่งคิดใหม่ เพราะเราห่วงคนข้างหลัง ว่าเงินก้อนนี้ต้องเก็บต้องเอาไปต่อยอด ไม่ใช่เอาเงินก้อนนี้ไปสุรุ่ยสุร่ายเพื่อให้มันหมดไป พอหมดไปเราจะหาเงินมาต่อยอดไม่ได้ เราตั้งเงินก้อนนี้ไว้ต่อยอด ธุรกิจเก่าต้องยังคงอยู่ เราอยู่บันเทิงเราจะทิ้งบันเทิงไม่ได้แต่ว่าจังหวะนี้มันเป็นบันเทิงที่สาหัสมาก อย่างก่อนบ่ายฯ เราทำมา 26 ปี เราก็ยังรัก เราต้องประคองตรงนี้ไปให้ได้เพื่อที่จะเปิดรายการใหม่ในอนาคตเมื่อทุกอย่างดีขึ้น   เห็นว่าพนักงานในบริษัทมากสุด 80 กว่าคน ? อาเป็ด : เพราะตอนนั้นทำงานอีเว้นท์ด้วยทุกเดือนเลย ตอนนั้นอีเว้นท์เยอะมาก คนเลยต้องเยอะ ตอนนี้อีเว้นท์ไม่ได้แล้ว ออกต่างจังหวัดก็ไม่ได้ ทุกอย่างต้องเลิกหมด ทำยังไงเมื่อคนเยอะเหมือนกับเรือออกกลางทะเลวันนี้เรือเริ่มรั่ว ช่วยกันก่อน ออกไปก่อน เดี๋ยวจะกู้เรือเข้าฝั่งไปก่อนให้เหลือไม่กี่คนเท่าที่ทำงานได้ ในชีวิตไม่เคยไล่ลูกน้องออก ลูกน้องออกคนนึงน้ำตาแทบไหล เพราะเราอยู่ด้วยกันมา 20 กว่าปี ก่อนบ่ายเป็นรายการเล็กๆที่เชื่อว่าเป็นรายการตลกที่เรทติ้งสูงที่สุดเลยก็ว่าได้ ในยุคก่อนเรทติ้งเคยสูงเท่าละครก่อนข่าว เรทติ้ง 8 กว่า   เห็นว่าคนงานในบ้านก็ลด ? อาเป็ด : ลดหมด ช่วยกัน ออกไปก่อน ขยับไปก่อน วันนี้ลดค่าใช้จ่ายส่วนตัวเอง เคยใช้เยอะลดส่วนตัวไป เมื่อก่อนไม่เคยคิดใช้บัตรเครดิตรูดกันสบายเลย เดี๋ยวนี้ไม่ใช้แม้แต่ใบเดียว กลับบ้านทำกับข้าวอยู่บ้าน   ในอีกมุมของคนที่เจอสถานการณ์โควิดแล้วต้องอยู่บ้าน เจอหน้ากัน 24 ชม. บางทีปากเสียงก็มีขึ้น อาช่วยให้คำแนะนำกับคนเหล่านี้ยังไงที่บอกว่าถ้าอยู่ด้วยกันใกล้ๆแล้วตีกัน ? อาเป็ด : คิดบวก คิดดี ทำดี ได้ดี ไหว้พระ ถ้าคิดลบเครียด ประสาท เพราะทั้งโควิดมันเข้ามาทั้งหมด ยิ่งทวีความเครียด อย่าไปสนใจ อย่าไปใส่ใจ อย่าให้ค่า อย่าให้ความสำคัญ ถ้าเราคิดบวกได้จะอยู่อย่างมีความสุข   เห็นว่าอาบอกว่าเริ่มขายอะไรที่ไม่จำเป็นในชีวิตออกไปกลัวคนจะมองว่าขายสมบัติกินหรือเปล่า ? อาเป็ด : BMW ซื้อมา 6 ล้านกว่า 10 กว่าปีขับไม่ถึง 50,000 กิโล แล้ววันนี้เหลือล้านกว่าบ้านไม่ถึงสองล้านแล้วเบนซ์ก็มี จะเก็บไว้ทำไม อายุก็เยอะแล้วจริงๆอยากจะใช้รถเล็กๆซักคันนึงขับจากบ้านมาบริษัท ขับจากบริษัทมาบ้านไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน เราเอาเงินตรงนั้นมาทำประโยชน์ยังได้มากกว่า รถเบนซ์อีก 5 ปี คันนั้นจะเหลือเท่าไหร่ ถ้าเราแย่งขายซะก่อนก็จะขาดทุนน้อยลง ถ้าปล่อยไว้ก็ขาดทุนเยอะ ไม่ใช่เพราะวิกฤติและไม่มีจะกินแล้วต้องมาขายสมบัติกินมันไม่ใช่แต่ที่เราทำคือเรารัดเข็มขัดตัวเอง สิ่งไหนที่เราฟุ่มเฟือยก็เลิกซะ รถเราเคยใช้เยอะก็เลิกใช้ เสื้อผ้าเคยใช้แบรนด์เนมเรามาใส่ตัวไหนก็ได้   https://www.thaipost.net/main/detail/107704 นักแสดงตลก, เป็ด เชิญยิ้ม TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210626/image_big_60d6c4986e2ba.jpg 106789 18/06/2021 13:29 18/06/2021 12:58 ‘เฉื่อย ระเบิดเถิดเทิง’เคลียร์ข่าวเป็นตลกตกอับไร้งาน พร้อมเล่าประสบการณ์เฉียดตาย!             เจ้าของฉายาตลกหน้านิ่ง เฉื่อย ระเบิดเถิดเทิง ที่วันนี้นิ่งไม่ออกแล้วจ้า โดนพิษโควิดเข้าไปเงินหาย รายได้หด ถึงขนาดต้องควักเงินเก็บออกมาใช้จนเกลี้ยงกระเป๋า พร้อมเปิดเผยเส้นทางตลกกว่า 26 ปี เจ้าตัวยอมรับเลยว่าเห็นแบบนี้ผมเล่นตลกไม่เป็นนะครับ อีกทั้งยังเล่าประสบการณ์เฉียดตายที่เจ้าตัวยังงงเลยว่ารอดมาได้ยังไง และเคลียร์ข่าวเม้าท์เป็นตลกตกอับ ผ่านทางรายการ คุยแซ่บshow ทางช่อง วัน 31 ที่มีหนิง ปณิตา และชมพู่ ก่อนบ่าย เป็นพิธีกรดำเนินรายการ หลายคนติดชื่อเฉื่อยไปแล้ว แต่จริงๆ ชื่อ? เฉื่อย : กอบโชค ครับ ดังมาจากระเบิดเถิดเทิง? เฉื่อย : ใช่ครับ ระเบิดเถิดเทิง ยังมีตัวละครตัวนี้ยังคาใจเขาอยู่ จริงๆ เขาคงหาคนมาเล่น แต่มันทำไม่ค่อยได้ เห็นว่าฉายาในการเล่นระเบิดเถิดเทิง คือตัวพักมุก? เฉื่อย : หมายถึงเขาคุยกัน ซึ่งเราไม่ต้องไปเล่นกับเขา เราก็อยู่เฉยๆ ตอนนั้นก็มีชื่อเสียงมากๆ มีงานเข้ามา แต่หลายคนก็เขอปัญหาโควิด พี่เจอเหมือนกันไหม? เฉื่อย : เจอครับ ก็หนักอยู่ ในรอบแรกเราอยู่ได้ ทุกคนร่วมใจกัน คนทั้งประเทศก็ช่วยกัน พอมันเป็นรอบที่สองขึ้นมา เราก็เริ่มต้องควักเนื้อแล้ว เรามีธุรกิจที่แฟนเขาทำ มีลูกน้องที่ต้องเลี้ยง ร้านที่ต้องเช่า มีค่าน้ำ ค่าไฟ มีนู่น มีนี่ หลายอย่าง จิปาถะ ตรงนั้นมันไม่มีเงินเข้ามา ซึ่งเราก็ควักจ่าย ซึ่งไม่เป็นไรโดนกันทั้งหมด พอรอบสามนี่สิ รอบนี้มันแย่แล้วนะ รอบนี้เห็นว่าต้องเอาที่เก็บมาไว้ใช้ยามแก่เอาออกมาใช้? เฉื่อย : หมดเลยครับ ก็ต้องเอาออกมาใช้ กั๊กไม่ได้แล้ว รถขายหมด เห็นว่าหนักถึงขั้นปลงเลย? เฉื่อย : ใช่ครับ แต่จริงๆ ผมเป็นคนที่ค่อนข้างไม่จับขายอะไร ซึ่งพอมาเป็นตรงนี้เราก็เลยคิดว่า เอาน่า...เดี๋ยววันข้างหน้ามันต้องรอด เส้นทางในวงการ 26 ปี จุดเริ่มต้นเข้ามาได้ยังไง? เฉื่อย : จุดเริ่มต้นเป็นเรื่องเบาๆ เราไม่รู้เลยนะ ไปหาติ๊ก กลิ่นสี เป็นเพื่อนกัน วันนั้นเหมือนเอาของไปให้ ก็รู้จักเสนาเพชร วันนั้นเขากำกับรายการอยู่ ที่ JSL ซึ่งเขาเป็นโปรดิวเซอร์ เราก็ไปเที่ยว จังหวะเพชรเขาเป็นคนขี้เล่น เขาก็หันมา เอา...กอบโชค มาทำอะไรเนี่ย ผมก็บอกเอาของมาให้ติ๊กมัน ซึ่งมันมีตัวละครตัวนึงที่เขากำลังวางเพชรเขาเป็นคนที่คิดอะไรในเวลานั้นได้ ถ้ากล้า ขึ้นมาเลย เราก็ถามว่าจะให้ขึ้นไปทำอะไร เขาให้ขึ้นไปนั่งเฉยๆ   พี่เป็นคนผลักดันพี่เฉื่อย? ติ๊ก กลิ่นสี : ไม่เชิงผลักดันครับ เฉื่อยเขาเป็นนักแสดง เขาแสดงได้อยู่แล้ว เขาแสดงดีด้วย พี่ติ๊กเคยดูดวงให้พี่เฉื่อยบ้างไหม? ติ๊ก กลิ่นสี : ก็ดูให้ครับ แต่ว่าไม่ได้เน้นมากมาย เส้นในมือเขาก็ใช้ได้ ก็เห็นเขามีแววอยู่น่าจะไปทิศทางนี้ได้ เคยเฉียดตายหลายครั้ง? เฉื่อย : คือผู้ชายเราก็ไปตามเรื่องตามราว มันเหมือนไม่ได้ตั้งตัวว่ามันจะเกิดกรณีนี้ เราก็เห็นอยู่ ผมขี่มอเตอร์ไซค์ โดยส่วนตัวเราก็ระวัง ข้างหน้าเราเห็นมันเป็นรถบริษัทน้ำส้ม น้ำอัดลม เขาก็ขับธรรมดา แต่เราขี่มอเตอร์ไซค์มองกระจกหลังไปเหมือนอารมณ์เขาแข่งกัน ลงจากสะพาน สมัยก่อนกำลังทำฟุตปาธอยู่ เราก็ขี่ไปเรื่อยๆ ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอมองไป มองมามันมีความรู้สึกว่ารถสองคันมันเร็วมาก แล้วเขาเกี่ยวรถมอเตอร์ไซค์เรา เราลอยหลุดออกไปจากรถเลย รู้สึกตัวตลอด เราก็ลอยไปฝั่งฟุตปาธ แต่จังหวะดีมากเจากำลังทำฟุตบาทมันมีกองทราย ก็พุ่งลงไปเลย ใจคิดแล้วว่าถ้าไม่มีกองทรายกองนี้เอาไงอะ คือตายๆ ไม่มีหมวกกันน็อคสมัยก่อนยังวัยรุ่น เราก็ลุกขึ้นมานั่งคิดเลยว่าตายหรือยัง เพราะมันเห็นหมดเลย นั่งตัวสั่นอยู่ คู่กรณีเขาก็ไปแล้ว ซึ่งเราก็คิดว่าเราไม่เป็นไรแล้วก็จบ ผมก็งงๆ นั่งแบบอุบัติเหตุมันนิดเดียว ทุกคนที่ใช้ชีวิตอยู่บนท้องถนนอย่าประมาท มันแว๊บเดียว บางคนรู้เรื่อง บางคนไม่รู้เรื่อง เคยเจอผีเคาะห้อง? เฉื่อย : ใช่ เจอกับแดนนี่นี่แหละ ช่วงนั้นก็ยังถ่ายระเบิดเถิดเทิงอยู่ หม่อมได้สปอนเซอร์มาก้อนนึง แล้วไปทัวร์กัน เรียกกันว่าทัวร์ระเบิดเถิดเทิง เขาก็ขออนุญาตทางช่องไปทำกัน เดือนนึงจะมีสัก 2 ที่ อันนั้นน่าจะไปเมืองจัน ตราด เขาจะเลือกที่ใกล้ๆ กัน คือไปที่นึงเล่น พัก พอตื่นเช้ามาก็จะเดินทางไปอีกที่นึง เราไปทั้งหมดก็เช่าชั้นนึงเลยของโรงแรม เพราะว่าคนไปกันเยอะ แล้วมันไม่พอก็ต่อ เพิ่มห้อง แต่ต้องขึ้นไปอยู่ข้างบน เราไม่ได้คิดอะไรมาก แค่นอน เช้าก็ออกแล้ว ที่นี่ผมไปถึงที่ สมัยก่อนยังสูบบุหรี่ แดนนี่บอกว่าผมขึ้นห้องก่อนนะ ผมบอกว่าขึ้นไปก่อน ผมก็ยังไม่ได้ขึ้นไป พอผมขึ้นไป เขาก็เลยถาม พี่เมื่อกี้พี่เคาะห้องหรือเปล่า ผมบอกเปล่าพี่เพิ่งขึ้นมา ก็ไม่ได้ว่าอะไร แล้วเขาบอกจะลงไปสั่งของข้างล่าง เราก็อาบน้ำ แล้วมีคนมาเคาะ เราไม่ได้คิดอะไร เพราะยังอาบน้ำไม่เสร็จ พอออกมาจากห้องน้ำก็ดูตาแมว ไม่มีใคร แล้วก็เคาะอีก เราก็ไปดู แล้วเปิดไปดูก็มองไปไม่มีใคร เราก็ปิด แต่งตัวลงไปที่เขาอยู่เยอะๆ เสร็จปุ๊บขึ้นมานอน ขึ้นมาทั้งคู่ จะนอนแล้ว ก็เคาะอีกแล้ว ก็เปิดดูไม่มีใคร ชั้นนั้น วันนั้น น่าจะอยู่กันแค่ 2 ห้อง หรือ 3 ห้องนี่แหละ ผมจำไม่ได้ เราก็ไม่ได้คิดอะไรปิดไฟนอน เช้ามาเก็บเสื้อผ้าเพื่อจะย้ายที่ ข้างล่างเขาคุยกันว่าไม่รู้ใครเคาะ พอสุดท้ายรู้ความมาว่าชั้นนั้นมีคนตาย เขาลือกันว่าเป็นตลกตกอับ? เฉื่อย : ไม่นะ มันยังมีงานอยู่นะ ผมว่าทุกคนดิ้นรนไปเถอะ อย่าไปคิดๆ เพราะว่าถ้าคิดเนี่ยคือตัวคุณเอง   https://www.thaipost.net/main/detail/106789 ชมพู่ ก่อนบ่าย, นักแสดงตลก, ระเบิดเถิดเทิง, หนิง ปณิตา, เฉื่อย ระเบิดเถิดเทิง TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210618/image_big_60cc33cfe73da.jpg