69391 22/06/2020 15:52 22/06/2020 15:52 ชี้ควรวางแผนใช้น้ำรีไซเคิลพื้นที่ EEC มั่นใจฝ่าวิกฤตขาดแคลนน้ำได้          วันที่ 22 มิ.ย. - รศ.ดร.ชวลิต รัตนธรรมสกุล หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการวิจัยนวัตกรรมการบำบัดของเสียและการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในฐานะหัวหน้าโครงการ “การพัฒนาพื้นที่อุตสาหกรรมและเมือง โดยการใช้น้ำเสียที่บำบัดแล้วนำกลับมาใช้ใหม่ในพื้นที่ EEC” กล่าวว่า  EEC เป็นพื้นที่กำลังพัฒนา หนีไม่พ้นปัญหาน้ำที่มีปริมาณไม่เพียงพอ เบื้องต้นมีการวิเคราะห์กันว่า ความต้องการน้ำในอนาคตจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว ทุกวันนี้ความต้องการน้ำในภาคอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวรวมทั้งการอุปโภคบริโภคของ 3 จังหวัดในพื้นที่ EEC มีประมาณมากกว่า 800 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี และอีก 20 ปีข้างหน้าความต้องการน้ำในส่วนนี้จะเพิ่มขึ้นและมีมากกว่า 1,000 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี มีโอกาสขาดแคลนแน่นอน ถ้าไม่มีการหาแหล่งน้ำต้นทุนใหม่ตอบสนองความต้องการน้ำในปริมาณที่เพิ่มขึ้น      “โจทย์หนึ่งของงานวิจัยนี้ คือ การหาแหล่งน้ำทดแทนน้ำประปาไม่น้อยกว่า 100 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี จากการศึกษาและสำรวจข้อมูล พบว่า ในพื้นที่ EEC มีน้ำทิ้งหรือน้ำเสียที่มีศักยภาพสามารถนำมาบำบัดเอากลับมาใช้ใหม่ได้ จาก 2 แหล่งใหญ่ คือ น้ำเสียจากการอุปโภคบริโภคทั้งในภาคชุมชนและภาคบริการ และน้ำเสียจากภาคอุตสาหกรรมที่จะช่วยลดการใช้น้ำประปาลงได้ โดยคาดการณ์ว่า ภายในปี 2580 จะมีน้ำเสียจากภาคชุมชนเกิดขึ้นประมาณ 859,280 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน หรือ 313.64 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี แบ่งเป็นชลบุรี 456,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน , ฉะเชิงเทรา 164,380 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน และระยอง 238,900 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน หากสามารถรวบรวมมาบำบัดและนำกลับมาใช้ใหม่ได้ จะเป็นแหล่งน้ำต้นทุนใหม่ในพื้นที่ EEC ได้ในปริมาณที่มากพอสมควร และยังมีราคาถูกกว่าการทำน้ำทะเลให้เป็นน้ำจืด ” รศ.ดร.ชวลิต      หน.หน่วยปฏิบัติการฯ ยกตัวอย่างว่า จังหวัดชลบุรีมีน้ำเสียจากชุมชนที่เข้าสู่ระบบบำบัดส่วนกลางค่อนข้างมาก เนื่องจากมีสถานประกอบการ โรงแรม ที่พักอาศัย อาคารสำนักงานค่อนข้างมาก ข้อดีคือ น้ำเสียของภาคอุปโภคบริโภค ชุมชน และภาคบริการ มีการรวบรวมน้ำเสียเข้าสู่ระบบบำบัดในปริมาณมาก เช่น ระบบบำบัดน้ำเสียเมืองพัทยา ระบบบำบัดน้ำเสียเทศบาลเมืองแสนสุข ตัวเลขของน้ำเสียที่เข้าสู่ระบบบำบัดส่วนกลางมีมากถึง80% ถ้ามีการปรับปรุงคุณภาพน้ำทิ้งเพิ่มเติมให้กลายเป็นน้ำรีไซเคิลตามมาตรฐานสากล จะสามารถส่งเสริมให้นำน้ำกลับมาใช้ทดแทนน้ำประปาบางส่วนได้เป็นอย่างดี  นอกจากนี้การประหยัดน้ำที่ต้นทางของกลุ่มอาคารธุรกิจขนาดใหญ่ โรงแรมและสถานบริการที่พัก ห้างสรรพสินค้าโดยการติดตั้งชุดสุขภัณฑ์ประหยัดน้ำจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการลดการใช้น้ำต้นทางได้ 5-15% และจะได้มากกว่านี้ถ้ามีการพัฒนาต่อยอดนวัตกรรมสุขภัณฑ์ประหยัดน้ำอย่างจริงจังในพื้นที่ EEC               เช่นเดียวกับจังหวัดระยอง โดยเฉพาะภาคอุตสาหกรรมต้องการใช้น้ำสูงกว่า 200 ล้านลบ.ม.ต่อปี ฉะนั้น ถ้าบำบัดน้ำเสียนำกลับมาใช้ใหม่ตัวเลขน้ำรีไซเคิลจะสูงมาก ปัจจุบันนี้มีนิคมอุตสาหกรรมบางแห่งที่ใช้น้ำปริมาณมากเริ่มให้ความสนใจถึงแนวทางการนำน้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วนำกลับมาใช้ใหม่เพื่อแก้ปัญหาน้ำขาดแคลน จากการสำรวจและให้คำปรึกษาในภาคสนาม พบว่า มีนิคมอุตสาหกรรมและโรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่งที่มีศักยภาพในการรีไซเคิลน้ำ สามารถรีไซเคิลน้ำเสียได้มากกว่า 15% ของน้ำใช้ และค่าน้ำรีไซเคิลก็มีราคาถูกกว่า ขณะที่บางโรงงานที่ใช้น้ำปริมาณมาก ได้แก่ โรงงานประเภทอาหารและเครื่องดื่ม เมื่อลงทุนติดตั้งระบบรีไซเคิลน้ำเสีย พบว่า สามารถประหยัดน้ำได้มากกว่า 15%  และน้ำรีไซเคิลช่วยให้ประหยัดค่าน้ำประปาได้ถึง 7 บาทต่อ ลบ.ม. ขณะที่ภาคชุมชน จากการสำรวจน้ำทิ้งจากเทศบาลนครระยอง เทศบาลมาบตาพุด พบว่า มีคุณภาพค่อนข้างดี ปรับสภาพน้ำเพิ่มเติมก็นำกลับมาใช้ใหม่ในพื้นที่รอบๆ ได้ เป็นต้น                รศ.ดร.ชวลิต กล่าวต่อว่า  จากการลงพื้นที่สำรวจเก็บข้อมูลทั้งภาคอุปโภคบริโภค ภาคบริการ และภาคอุตสาหกรรม ช่วง 9 เดือนที่ผ่านมา ได้แนวทางการจัดการระบบบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสมสำหรับชุมชนและอุตสาหกรรม โดยมี 3 แนวทางเพื่อการนำน้ำเสียกลับมาใช้ใหม่ของเมือง ได้แก่ แนวทางที่ 1 คือระบบบำบัดน้ำเสียขนาดใหญ่ สำหรับชุมชนระดับเมือง ซึ่งจะมีปริมาณน้ำเสียค่อนข้างมาก โดยเพิ่มระบบการปรับสภาพน้ำ สามารถนำน้ำที่ได้กลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ของเมือง แนวทางที่ 2 คือ ระบบบำบัดน้ำเสียแบบรวมหรือแบบกลุ่ม (Cluster Treatment) เป็นระบบบำบัดน้ำเสียขนาดเล็กเหมาะกับชุมชนที่มีพื้นที่จำกัด สำหรับพื้นที่ที่มีน้ำเสียเข้าสู่ระบบบำบัด 500-1,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน เช่น ที่เทศบาลนครระยอง ทั้งโมเดลที่ 1 และ 2 เป็นระบบที่เหมาะกับพื้นที่ EEC และสามารถดำเนินการได้ทันที ส่วนแนวทางที่ 3 ระบบบำบัดน้ำเสียแบบ Individual เป็นโมเดลสำหรับสถานประกอบการแต่ละอาคาร ข้อจำกัดระบบนี้คือ อาคารในปัจจุบันมีเพียงท่อประปาท่อเดียว ไม่มีท่อแยกสำหรับน้ำรีไซเคิล         รศ.ดร.ชวลิต กล่าวว่า  ในอนาคตเมื่อคำนึงถึงการสร้างเมืองใหม่ สมาร์ท ซิตี้ สามารถทำได้ทั้งสามรูปแบบ โดยทั่วไปตามอาคารใหญ่ๆ อย่าง โรงแรม อาคารธุรกิจหรือห้างสรรพสินค้า ตัวเลขการใช้น้ำจำนวนมากจะมาจากสุขภัณฑ์ ถ้าอาคารใหม่มีการออกแบบแยกระบบท่อน้ำรีไซเคิลกับท่อน้ำประปาออกจากกันจะส่งเสริมการใช้น้ำรีไซเคิลในอาคารหรือการนำน้ำรีไซเคิลของเมืองหมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ได้อีกจำนวนมากจึงต้องมีการกำหนดมาตรฐานคุณภาพน้ำรีไซเคิลที่ปลอดภัยสร้างความมั่นใจกับผู้ใช้น้ำตัวอย่างความสำเร็จมีให้เห็นแล้วในหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น สิงคโปร์ จีน เป็นต้น กรณีการนำน้ำรีไซเคิลของเมืองหมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ในอาคารสูงย่านธุรกิจใหม่ในกรุงโตเกียวเป็oการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ปริมาณมากในพื้นที่กว้างที่ประสบความสำเร็จและยั่งยืน โดยมีการดำเนินการมานาน 10 ปี ทั้งนี้อาคารใหม่ในพื้นที่มีการออกแบบกำหนดให้แยกระบบท่อน้ำรีไซเคิลกับท่อน้ำประปาออกจากกัน                 จากการคาดการณ์ศักยภาพปริมาณน้ำต้นทุนที่ประหยัดได้ของทุกภาคส่วนในพื้นที่ EEC สามารถพิจารณาได้ 2 กรณี เขาระบุ กรณีแรกเมื่อภาคอุตสาหกรรมลดได้ 15%  ภาคอุปโภคบริโภคและภาคบริการลดได้ 10% ภาคเกษตรลดได้ 10% และมีศักยภาพของต้นทุนน้ำรีไซเคิลของเมืองที่มีปริมาณน้ำเสียมากกว่า 40,000 ลบ.ม.ต่อวัน จากบ่อบำบัดน้ำเทศบาล จำนวน 7 แห่ง พบว่า จะสามารถประหยัดน้ำต้นทุนได้มากกว่า 600 ล้าน ลบ.ม.ต่อปี หรือคิดเป็น 19.43% ในปี 2580 กรณีที่สองเมื่อภาคอุตสาหกรรมลดได้ 10%  ภาคอุปโภคบริโภคและภาคบริการลดได้ 10% ภาคเกษตรลดได้เพียง 5%  และมีศักยภาพของต้นทุนน้ำรีไซเคิลของเมืองที่มีปริมาณน้ำเสียมากกว่า 40,000 ลบ.ม.ต่อวัน จากบ่อบำบัดน้ำเทศบาล จำนวน 7 แห่ง พบว่าจะสามารถประหยัดน้ำต้นทุนได้ถึง 465 ลบ.ม.ต่อปี หรือคิดเป็น 16.13% ในปี 2580  จะเห็นว่าน้ำต้นทุนที่ประหยัดได้นี้จะช่วยลดปัญหาน้ำขาดแคลนในพื้นที่ EEC เมื่อมีการพัฒนาเมืองค่อนข้างสมบูรณ์แบบ แต่การนำน้ำรีไซเคิลกลับมาใช้ให้ได้ผลจริงจัง จะต้องพิจารณาครอบคลุมทั้งมิติด้านกฎหมาย เศรษฐศาสตร์ และสังคม      รศ.ดร.ชวลิต เสนอว่า จะต้องมีมาตรการทั้งผลักและดัน  เช่น แนวทางการจัดการทางเทคนิค เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้น้ำอีก 15% ในภาคอุตสาหกรรม จะต้องมีการกำหนดคุณภาพและมาตรฐานของน้ำรีไซเคิลให้เหมาะกับกิจกรรม เช่น เพื่อการหล่อเย็นและใช้ประโยชน์อื่นๆในระบบอุตสาหกรรม เพื่อใช้กับพื้นที่สีเขียว หรือการใช้น้ำกับระบบสุขภัณฑ์ เป็นต้น           ทางด้านกฎหมาย เสนอให้มีการผลักดันข้อกฎหมายใหม่ๆ เพื่อตอบโจทย์ลดการใช้น้ำและนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ในพื้นที่ EEC ประกอบด้วย พ.ร.บ.ส่งเสริมการประหยัดน้ำ เช่น ส่งเสริมการใช้สุขภัณฑ์ประหยัดน้ำ ฯลฯ พ.ร.บ.ส่งเสริมการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ และ พ.ร.บ.การกักเก็บน้ำฝนในอาคารและสถานประกอบการ กฎหมายทั้งสามนี้ ถ้าเกิดขึ้นได้จริงจะเป็นการประหยัดน้ำต้นทุนของเมือง ส่งเสริมให้เกิดนวัตกรรมใหม่ๆ รวมทั้งระบบรีไซเคิลน้ำ ระบบการเก็บน้ำฝนมาใช้ประโยชน์ และเกิดการสร้างธุรกิจใหม่ๆ เพื่อสิ่งแวดล้อม       " ในด้านเศรษฐกิจ เป็นการมองเรื่องความคุ้มทุนในการลงทุนระบบรีไซเคิลน้ำ ที่ไม่เพียงช่วยลดปริมาณน้ำทิ้ง ยังได้น้ำประปาที่ราคาถูกเมื่อเทียบกับค่าน้ำประปาที่ใช้ปัจจุบัน เป็นการตอบโจทย์การมีแหล่งน้ำต้นทุนใหม่ ขณะเดียวกันมองแนวทางสร้างแรงจูงใจให้ชุมชนยอมรับการนำน้ำเสียกลับใช้ใหม่ด้วย มาตรการเหล่านี้ไปด้วยกันสามมิติ เทคนิค กฎหมาย และเศรษฐศาสตร์  " รศ.ดร.ชวลิต กล่าว     https://www.thaipost.net/main/detail/69391 EEC, น้ำเสีย, ใช้น้ำรีไซเคิล FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200622/image_big_5ef06d5074711.jpg 32608 31/03/2019 07:52 31/03/2019 07:52 กระบี่เร่งฟื้นฟู'คลองจาก'อ่าวนาง ชี้เอาจริงผู้ประกอบการปล่อยน้ำเสีย   31 มี.ค.62  นายสมควร ขันเงิน รองผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ทหาร ฝ่ายปกครอง สาธารณสุข ทรัพยากรธรรมชาติ อุทยานฯ อบต.อ่าวนาง และเจ้าหน้าทีที่เกี่ยวข้องได้ลงพื้นที่ ติดตามความคืบหน้าการแก้ไขปัญหาน้ำเสียภายในบริเวณคลองจาก หมู่ 2 ต.อ่าวนาง อ.เมือง จ.กระบี่ หลังจากที่พบว่า ยังมีผู้ประกอบการหลายรายแอบปล่อยน้ำเสียลงภายในคลองจาก เบื้องต้นเจ้าหน้าที่ได้ติดตั้งเครื่องสูบน้ำ เพื่อทำการสูบน้ำเสียออกจากคลองจาก พร้อมกำชับเจ้าหน้าที่ ให้มีการบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มข้นหากผู้ประกอบการยังมีการฝ่าฝืนปล่อยน้ำเสียลงคลองโดยไม่ผ่านการบำบัด  นายสมควร ขันเงิน รองผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ กล่าวว่า ปัญหาน้ำเสียในบริเวณคลองจาก เกิดขึ้นมานานนับ10 ปี ซึ่งก็ได้มีการแก้ปัญหามาอย่างต่อเนื่อง แต่เนื่องจาก มีผู้ประกอบการบางราย แอบลักลอบปล่อยน้ำเสียโดยที่ยังไม่ผ่านการบำบัดลง ภายในคลองจาก ทำจนทำให้เกิดน้ำเน่าเสีย เบื้องต้น ทางจังหวัด ได้ระดมเจ้าหน้าที่ทุกหน่วย ที่เกี่ยวข้อง เร่งฟื้นฟูคลองจากอีกครั้ง  รอง ผวจ.กล่าวต่อว่า ในเบื้องต้นหลังจากที่ ได้ทำฝายเพื่อป้องกันน้ำเน่าเหม็นไหลลงชายหาด ทางอบต.อ่าวนาง ก็ได้นำเครื่องสูบน้ำมาทำการสูบน้ำเสียภายในคลอง ออก เพื่อจะทำการขุดลอกตะกอนออกไปทิ้ง ซึ่งคาดว่าใช้เวลาประมาณ 15 วัน ก็สามารถดำเนินการได้แล้วเสร็จ ในส่วนของผู้ประกอบการที่ลักลอบทิ้งน้ำเสียลงโดยไม่ผ่านการบำบัด ทาง อบต.อ่าวนาง ได้ส่งเจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบและ ทำการอุดท่อ ซึ่งหลังจากนี้ก็จะติดตามอย่างใกล้ชิด หากมีการฝ่าฝืนก็จะ ดำเนินการตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด  และสำหรับ เครื่องสูบน้ำที่นำมาติดตั้ง เป็นของ ทสจ.สามารถสูบน้ำออกได้ชั่วโมงละ 100,000 ลิตร และจะประสานเครืองสูบน้ำของ ปภ.มาพิ่มอีก 1 เครื่อง เพื่อให้การสูบ น้ำเสียออกจากคลองได้เร็วขึ้น ซึ่งคาดว่าจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ ... https://www.thaipost.net/main/detail/32608 กระบี่, คลองจาก, น้ำเสีย, อ่าวนาง TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190331/image_big_5ca00f3437421.jpg