111378 28/07/2021 10:58 28/07/2021 10:58 “พระผู้เพียรเพื่อพสกสุข” วันนี้… “วันเฉลิมพระชนมพรรษา” ๖๙ พรรษา “พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว” รัชกาล ที่ ๑๐ ซึ่งตรงกับวันที่ ๒๘ กรกฎาคม ของทุกปี เมื่อ ๔ พฤษภาคม ๒๕๖๒ ……… ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยศูรยพิมาน ในการออกมหาสมาคม พระราชพิธีบรมราชาภิเษก “พระปฐมบรมราชโองการ” แห่งพระองค์ที่พระราชทานแก่ปวงชนชาวไทย ณ มหามงคลกาลนั้น ยังฝังจำอยู่ในใจ “เราจะสืบสาน รักษา และต่อยอด และครองแผ่นดินโดยธรรมเพื่อประโยชน์สุขแห่งอาณาราษฎรตลอดไป” จากวันนั้น….. พระราชปณิธานของพระองค์ ผลประจักษ์ต่อแผ่นดินแลอาณาประชาราษฏร์ ทั้งสืบสาน-รักษา ขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม ในความเป็นองค์เอกอักครศาสนูปถัมภก ทรงให้การอุปถัมภ์กิจการศาสนา ทั้งพุทธ คริสต์ อิสลาม เคร่งครัด-เข้าถึง ทั้งบูรณะ-ซ่อมแซม-ปรับปรุง ศาสนสถาน โบราณสถาน โบราณวัตถุ เกาะรัตนโกสินทร์ อาคาร คู คลองต่างๆ ทั้งทรงจัดระเบียบบ้านเมือง…. ย้ายสวนสัตว์ไปอยู่พื้นที่กว้างใหญ่ อำนวยต่อวิถีชีวิตสัตว์ตามธรรมชาตินอกเมือง เมื่อเสร็จสมบูรณ์ “แห่งใหม่” จะเป็นสวนสัตว์ “วนารมย์” สมประสานสุข ทั้งคน ทั้งสัตว์ ทั้งธรรมชาติ เพื่อประชาชน เยาวชน นักท่องเที่ยว เข้าชม และเรียนรู้ ที่สมบูรณ์แบบ ทรงย้าย “สนามม้านางเลิ้ง” ออกไป ซึ่งที่ดินผืนนี้ เนื้อที่กว่า ๒๐๐ ไร่ เป็น “ทรัพย์สินพระมหากษัตริย์” ราชตฤณมัยสมาคมเช่าทำสนามม้า สนามกอล์ฟมายาวนาน เมื่อหมดสัญญา ไม่มีพระราชประสงค์ให้เช่าต่อ ทรงนำที่ดินกว่า ๒๐๐ ไร่นั้น แปลงจากสนามม้าเพื่อคนเฉพาะกลุ่มเป็น “สวนสาธารณะ” เพื่อพสกนิกรทั้งแผ่นดินได้ใช้เป็นรมณียสถานแห่งชีวิตคุณภาพ พูดกันชัดๆก็คือ……… พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงนำที่ดินทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ที่ราชตฤณมัยสมาคมเช่ากลับคืนมา รื้อทิ้งสนามม้า สนามกอล์ฟ อะไรมิต่ออะไร ออกไปทั้งหมด แล้วทำเป็น “สวนสาธารณะ” ให้ประชาชนใช้ เพิ่มสีเขียวเป็นปอดให้คนกรุงเทพฯ ที่สำคัญยิ่ง สวนสาธารณะ ๒๑๖ ไร่ ที่จะได้เข้าไปใช้-ไปชื่นชมกันในปีหน้า ๒๕๖๕ นี้ ยังเป็นสถานที่ตั้ง…. พระบรมราชานุสาวรีย์  “พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙” กราบเบื้องพระบาท ด้วยปลาบปลื้ม ปีติยินดี นับเป็นของขวัญล้ำค่าที่พระองค์ทรงมอบให้ “ไทยทั้งแผ่นดิน” อันสุดสรรคำใดเอ่ยต่อการสืบสาน-รักษา “รากรัก” ของลูกๆ ทั้งแผ่นดิน ที่หยั่งลึกพันผูกต่อพ่อบนฟ้าอันยากถอน พระบรมราชานุสาวรีย์ นี้ …. จะเป็นสายใยสืบสานความจงรักและคิดถึง “พ่อบนฟ้า” นั้น ทั้งรักษาความผูกพัน “พระภูมิพล”พ่อของแผ่นดินกับลูกๆ ทุกคนคือพสกนิกร ไปตราบชั่วฟ้าดินสลาย คิดถึงพ่อ ก็มีที่ให้มากราบ ให้มาถวายราชสักการะ ให้มาคุกเข่าแหงนหน้ามองดูพ่อ เป็นพระมหากรุณาธิคุณในหลวงรัชกาลที่ ๑๐ สุดหาสิ่งใดเปรียบแล้ว กล่าวย่นย่อถึงการ “สืบสาน-รักษา” แล้ว มิแค่นั้น ธ ยังทรงต่อยอดการสืบสานด้วยพระวิสัยทัศน์กอปรน้ำพระทัยเมตตาอีกหลายกรณี เช่น สร้างสวนสาธารณะแล้ว…. ยังทรงมีพระบรมราชวินิจฉัยต่อไป ถึงด้านความสะดวกของประชาชนที่จะมาพักผ่อนหย่อนใจ ออกกำลังกายในสวนแห่งนี้ จึงทรงให้สร้างที่จอดรถใต้ดิน ๓ ชั้น รองรับรถยนต์ได้ประมาณ ๗๐๐ คัน และมีอะไรบ้าง ที่เป็นความเดือดร้อนของประชาชนแล้วที่พระองค์จะไม่ทรงทราบ? ทุกอย่างล้วนอยู่ในสายพระเนตร กระทั่ง “โรงพยาบาลรามาธิบดี” แต่ละวัน ผู้เจ็บป่วยและประชาชนเดินทางไปหาหมอทะลักล้น แต่สถานที่จอดรถ เป็นปัญหามาก จึงทรงให้สร้าง “อาคารจอดรถ” โรงพยาบาลรามาธิบดีด้วย เท่านี้ก็ว่าครอบคลุมด้าน “อำนวยสะดวก” ในความเป็นสวนสาธารณะเกินพอแล้ว แต่พระองค์ยังทรงมองไกล-มองทั่วถึงไปมากกว่านั้น ถ้าทุกอย่าง มุ่งแต่ใหม่..ใหม่..แล้วเก่า คนเคยอยู่อาศัย คนเคยทำมาหากินแถบถิ่นดั้งเดิม จะทำยังไง เมื่อบริเวณนั้นเปลี่ยนไป? ก็ทรงมีพระราชดำริ ให้มีพื้นที่ร้านค้า “ชุมชนนางเลิ้ง” อยู่ในสวนสาธารณะ ๒๐๐ กว่าไร่นั้นด้วย มาดูทางด้าน “ครองแผ่นดินโดยธรรมเพื่อประโยชน์สุขแห่งอาณาราษฎรตลอดไป” บ้าง แทบไม่จำเป็นต้องเอ่ยอ้าง อันชนทั้งหลายผู้เจริญแล้ว มีมโนธรรมสำนึกเป็นคุณสมบัติ รู้ผิดชอบ-ชั่วดี ย่อมซึมซับรับรู้ได้ว่า นับแต่ ธ ขึ้นครองแผ่นดิน เด่นชัดว่าในหลวงรัชกาลที่ ๑๐ ปฏิปทาในทางทศพิธราชธรรมครัดเคร่ง ทั้งยังอาราธนาพระวิปัสสนาจารย์มากล่าวธรรม พร้อมบำเพ็ญจิตสมาธิภาวนาเพิ่มพูนพระมหาบารมีปกแผ่นดินเพื่อแผ่ไปยังอาณาประชาราษฏร์ ทาน, ศีล, บริจาค, ซื่อตรง, อ่อนโยน, ความเพียร, ความไม่เบียดเบียน ตลอดถึง อักโกธะ “ความไม่โกรธ” ขันติ “ความอดทน” และ อวิโรธนะ “ความเที่ยงธรรม” คือ ความหนักแน่น ถือความถูกต้อง เที่ยงธรรมเป็นหลัก นี้ เป็นตบะบารมี….. อันพระองค์ทรงบำเพ็ญเพียรยวดยิ่ง ผ่านเรื่องราวกล่าวร้ายหลายหลาก ประหนึ่งมารทดสอบในเส้นทางทศธรรม กรณีเช่นนี้ มิเพียง “พระมหากษัตริย์” แม้ “พระพุทธองค์” ก็ยังมิวายถูกมารขวางกั้น ขณะทรงบำเพ็ญเพียรเคี่ยวกรำจิตสู่ทางวิมุติ ก่อนจะตรัสรู้เป็น “พระสัพพัญญู” เป็นที่รับรู้ทั่วไป นับแต่ “พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว” ทรงขึ้นครองแผ่นดิน พสกนิกรทุกหมู่เหล่า ก็คือลูกๆ ของพ่อ-ของแผ่นดิน ดังนั้น ยามใดประชาชนประสบทุกข์ภัย ยามนั้น ความช่วยเหลือจากพระองค์ในรูปแบบต่างๆ จะไปถึงทันที โดยเปิดเผยบ้าง ไม่เปิดเผยบ้าง จะสังเกตเห็น ในหลายๆ เรื่อง ยามคับขัน เช่น กรณีช่วย ๑๓ หมูป่าติดถ้ำที่เชียงราย ปรากฏว่า เครื่องมือ-อุปกรณ์บางอย่างไม่สามารถหาได้ จู่ๆ สิ่งนั้นก็มีมาปานปาฏิหาริย์ ครั้งแล้ว-ครั้งเล่า ก็ไม่มีใครทราบว่า อุปกรณ์-เครื่องมือหายากเหล่านั้น มาจากไหน และก็ไม่มีใครสามารถให้คำตอบตรงๆ ทางข่าวสารได้ ต่างๆ เหล่านั้น ล้วนพระองค์ทรงติดตามเหตุการณ์ ทรงสดับตรับฟังข่าวสารโดยตลอด เมื่อทรงทราบ ก็ทรงจัดหาส่งไปทันที-ทันใด โดยไม่มีพระประสงค์ให้เป็นข่าวคราว ในเหตุการณ์โรคระบาดขณะนี้ ทุกข์ภัยประชาชน ก็คือทุกข์พระราชหฤทัยของพระองค์ พสกนิกรทุกข์ พระองค์ก็ทรงทุกข์ และทรงหาทางช่วยทุกวิถีทาง ทรัพย์พระราชทานไปโรงพยาบาลต่างๆเพื่อการนี้ สุดที่จะนับถ้วน นั่นแค่ส่วนหนึ่ง ยังอุปกรณ์-เครื่องมือ-รถตรวจโควิด ขาดแคลนที่ไหน ทรงจัดหาไปเสริมทุกแห่งหน ยามลูกมีทุกข์ “พ่อ” ทุกคน มีความรู้สึกอย่างไรกับลูก ฉันใด “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” กับพสกนิกรของพระองค์ยามนี้ ก็ฉันนั้น ความรู้สึก “คนเป็นพ่อ” นั้น ลูกไม่ต้องรักพ่อก็ได้ แต่ขอให้ลูกรู้ว่า “ในความเป็นพ่อ”… แค่พ่อเห็นลูกพ้นทุกข์ ไร้โพยภัย แค่นั้น ใจพ่อก็ “สุขเกินพอ” แล้ว เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา “พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว” ๒๘ กรกฏาคม นี้ ขอพระราชทานถวายพระพรชัยมงคล ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า เปลว สีเงิน หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ https://www.thaipost.net/main/detail/111378 ป๋าเปลว สีเงิน, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210728/image_big_6100d57cbad9c.jpg 10831 07/06/2018 00:01 07/06/2018 00:01 ฟุตบอลโลกกับภาวะไก่หงอย       เห็นว่า...บอลโลกเที่ยวนี้ ออกอาการไก่หงอย มอญเหงา อยู่ตามสมควร ซึ่งผู้ที่เห็นไปในแนวนี้ ก็ล้วนเป็นผู้ที่เชื่อได้ ไว้ใจได้ ไม่ใช่ประเภทเดาสุ่ม เดาดุ่มๆ ไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ ธนวรรธน์ พลวิชัย แห่งมหาวิทยาลัยหอการค้า หรือกระทั่งคุณ ลลิตเทพ ทรัพย์เมือง ที่เขียนคอลัมน์เศรษฐกิจ กระจกไร้เงา ในไทยโพสต์ หน้า 6 ก็ดูจะเห็นไปในแนวทางเดียวกัน...                                                              ------------------------------------------------       ซึ่งอาการมอญเหงาและไก่หงอย หรือไก่เหงาและมอญไม่ตรงก็แล้วแต่ ของบอลโลก 2018 ที่มีประเทศ คุณน้ารัสเซีย เป็นเจ้าภาพนั้น มันอาจมีทั้งปัจจัยภายนอก และปัจจัยภายในประเทศ เสริมส่งผสมผสาน จนทำให้ ผีบ้าบอล ในบ้านเรา ไม่ถึงกับกรี๊ดๆ กร๊าดๆ เหมือนอย่างเคย คือด้วยเหตุที่คุณน้ารัสเซียท่านโดนคุณพ่ออเมริกาต่อต้าน แซงก์ชั่น มาโดยตลอด แม้แต่ตราบเท่าทุกวันนี้ ไม่ว่าในทางการเมือง เศรษฐกิจ จนลุกลามมาถึงการกีฬาเข้าจนได้ แม้แต่โอลิมปิคคราวที่แล้ว นักกีฬา นักกรีฑา รัสเซียยังแทบเอาตัวไม่รอด ถูกทุบ ถูกแบน กระทั่ง นางฟ้าลูกสักหลาด ของรัสเซีย คือคุณน้อง มาเรีย ชาราโปวา ก็ยังจัดอยู่ในข่ายถูกลูกหลง ห้ามลงแข่ง ลงสนาม มาเป็นปีๆ การรับอาสาเป็นเจ้าภาพบอลโลกของรัสเซียเที่ยวนี้ มันจึงต้องออกอาการกร่อยอยู่บ้างเป็นธรรมดา โดยเฉพาะเมื่อโลกทั้งโลก มันตกอยู่ภายใต้กระแส สื่อตะวันตก มานานแล้ว...                                                              -------------------------------------------------       ส่วนปัจจัยภายในนั้น...ขณะที่ราคาน้ำมันขึ้นไป 30 กว่าบาทต่อลิตร แต่ราคายางพารายังคง 3 โลร้อย อยู่เช่นเดิม เพียงเท่านี้มอญทั้งหลายไม่ว่าตรง-ไม่ตรง ย่อมต้องกลายสภาพเป็น มอญร้องไห้ อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธได้ กว่าจะรอให้ EEC ของ ป๋าเปลว สีเงิน ระเบิดเถิดเทิงแบบจำปีหัวระเบิด ก็อาจต้องรอบอลโลกรอบประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ อะไรต่อมิอะไรไปโน่นเลย ถึงพอได้ถั่งเช่า ได้โด่มิรู้ล้ม ขึ้นมามั่ง ด้วยเหตุนี้...ถ้าหากจะมียอดเงินสะพัดแค่ประมาณ 7 หมื่น 8 หมื่นล้าน ไม่ปาเข้าไปเป็นแสนๆ ล้าน เหมือนช่วงบอลโลกปี ค.ศ.2014 อันที่จริง...ต้องถือว่าเยอะแล้ว จะเอาอะไรกันมากมาย ในเมื่อ 4 ปีของรัฐบาลยังได้เท่านี้ 4 ปีของบอลโลกมันคงต้องลดๆลงไปบ้าง ได้บ้าง-เสียบ้าง จะให้อุจจาระแตก อุจจาระแตน กันไปในทุกๆ เรื่องก็ออกจะศุกร์ 13 ฝันหวานจนเกินไป...                                                                  --------------------------------------------------       แต่นอกจากปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายใน ดังที่ว่าแล้ว...เห็นว่ายังมีปัจจัยระดับลึกลงไปถึงลำไส้ ที่ถูกเอามาซุบซิบ นินทา อยู่ตามวงนอก วงใน ของบรรดากลุ่มบริษัท ห้างร้านธุรกิจ ที่ถูกดึงให้เข้ามาร่วม คืนความสุขให้ประเทศไทย ในช่วงเทศกาลบอลโลกคราวนี้อยู่เหมือนกัน ที่ทำให้ไก่ที่หงอยๆ อยู่แล้ว ยิ่งหงอย ยิ่งงอน ยิ่งหงุดหงิด งุ่นง่าน ขึ้นไปใหญ่ ด้วยเหตุเพราะจำนวน 9 บริษัทร้านค้า ที่ถูกดึงให้เข้ามาร่วมคืนความสุขให้ประเทศไทย ดันมีบริษัทของ เจ้าสัว หรือบริษัท เจริญกับแกล้ม รวมอยู่ด้วย ที่นอกจากจะเจริญเติบโตมาจากการซื้อไก่-ขายไก่ ตลอดไปจน สารเคมี ที่ทำให้ใครต่อใครต้องออกมาเดินขบวนกันอยู่ในขณะนี้ ยังหันไปเอาดีกับการเจริญเติบโตทางสื่อโทรทัศน์ ทีวี ดาวทง ดาวเทียม ฯลฯ อีกต่างหาก...                                                                  --------------------------------------------------       ด้วยเครือข่าย อิทธิพล บารมี ที่ครอบคลุมตั้งแต่ไม้จิ้มฟันไปยันเรือรบเช่นนี้ จึงทำให้การแบ่งเค้ก จัดสรรปันส่วนผสมเค้ก ในเรื่องการถ่ายทดสดบอลโลกออกทางทีวี มันจึงขลุกๆ ขลักๆ กระตึกกระตัก กั๊กไป-กั๊กมา จน หงอยไปทั้งระบบ ด้วยประการละฉะนี้ จริง-ไม่จริง...ก็ไม่รู้ แต่ก็พูดกันให้แซ่ด ซุบซิบ นินทา กันให้แซ่ด ในหมู่บริษัทที่ร่วมอาสาคืนความสุขให้กับประเทศไทยในช่วงบอลโลกคราวนี้ แต่ก็นั่นแหละ...จะวานให้ผู้คนในรัฐบาลที่สนิทสนมกับ เจ้าสัว อย่าง ป๋าดัน-สมคิด ไปช่วยดันให้มันพอหายเหงา หายหงอย ได้บ้าง...ก็น่าจะลำบากอีก เพราะระหว่างนี้ ป๋าดัน ท่านคงหันไปมุ่งมั่นที่จะดันพรรคพลังประชาร้ง ประชารัฐ อะไรไปโน่น ไม่น่าจะเหลือเวลามาดันเรื่องบอลล่ง บอลโลก ซักเท่าไหร่...                                                                      -------------------------------------------------       ดังนั้น...ความหงอยเหงาของฟุตบอลโลกคราวนี้ นอกเหนือไปจากปัจจัยภายนอกแล้ว มันจึงอาจเกี่ยวพันไปถึงปัจจัยที่อาจารย์ ธนวรรธน์ พลวิชัย ท่านใช้คำว่า เศรษฐกิจยังฟื้นตัวแบบกระจุกตัว อะไรประมาณนั้น ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อมันดันไป กระจุก ที่ เจ้าสัว ท่านซะเป็นหลักใหญ่ มันเลยอาจต้องดูบอลไป จุกอกไป อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธ แต่ก็อย่าถึงกับต้องไปหงุดหงิด งุ่นง่าน อะไรกันมากมายนักเลย ถือซะว่า...การได้มีโอกาสดูมหกรรมกีฬาระดับโลก โดยเฉพาะกีฬายอดนิยม อย่างฟุตบอลโลกในแต่ละที ย่อมเป็นอะไรที่คุ้มค่า คุ้มราคา ต่อการเกิดมาในชาตินี้อยู่แล้วแน่ๆ ขนาดอภิมหาบุรุษระดับโลก อย่างท่าน เติ้งเสี่ยวผิง ท่านถึงขั้นภาวนาไว้ก่อนตาย ว่าขอมีชีวิตอยู่เพื่อให้ได้ดูบอลโลกครั้งสุดท้าย ก็ถือว่าตายตาหลับแล้ว...                                                                       ----------------------------------------------------       ส่วนไอ้เรื่องเงินๆ-ทองๆ...มันจะสะพัดซักกี่หมื่น กี่แสนล้าน จะกระจุก หรือกระจาย ไปไหนต่อไหนก็แล้วแต่ คงไม่ได้เกี่ยวกับ สปิริต จิตวิญญาณแห่งการกีฬาซักเท่าไหร่ และอย่าไปเผลอถามหาสิ่งเหล่านี้กับนักการเมือง นักเศรษฐกิจ โดยเฉพาะนักอะไรก็ไม่รู้ ที่เรียกขานกันในนามท่าน ดอน ปรมัตถ์วินัย เพราะยิ่งถาม...ยิ่งมีแต่จะหงุดหงิด งุ่นง่าน ยิ่งขึ้นไปใหญ่ เสียบรรยากาศ เสียเวลาลุ้นบอลโลก เรียกว่า...นอกจากต้องหงอยๆ เหงาๆ แล้ว ยังหมดรส หมดชาติ โดยใช่เหตุ...                                                                         ---------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Bob Costas... In any sport, the anticipation of what might happen is almost as important as what actually happens.- ไม่ว่าในการกีฬาใดๆ สิ่งที่คาดหมายว่าจะเกิดขึ้น มีความสำคัญเกือบเท่าๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง...                                                                            --------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/10831 EEC, กระจกไร้เงา, ท่านขุนน้อย, ธนวรรธน์ พลวิชัย, ป๋าเปลว สีเงิน, ผีบ้าบอล, มาเรีย ชาราโปวา, ลลิตเทพ ทรัพย์เมือง FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg 9104 14/05/2018 00:01 14/05/2018 00:01 ขออนุญาตว่ากันแบบบ์บ์บ์แห้งง์ง์ง์ๆ         หลังๆ มานี้...คงต้องสารภาพตรงๆ ว่าวันๆ แทบไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี ยิ่งภายใต้บรรยากาศที่อะไรต่อมิอะไรมันออกไปทางจ๊วบๆ จ๊าบๆ บ๊วบๆ ด๊วบๆ มันยิ่งกลายเป็นตัวลดแรงจูงใจ แรงบันดาลใจ ไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้อง สุงสิง ไม่ว่าในแง่ของการปกป้อง การเชลียร์ หรือการรุมด่า รุมถล่ม ซึ่งไม่น่าจะช่วยให้อะไรดีๆ ขึ้นมาได้ ด้วยกันทั้งนั้น...                                                       -------------------------------------------------------       แต่ครั้นจะฉีกกรอบ ฉีกแนว ไปว่ากันเรื่องอื่นๆ ที่ไม่ต้องเกี่ยวข้องกับการบ้าน การเมือง ซักเท่าไหร่ ก็หาจุด หาประเด็น แทบไม่เจอ จะไปว่ากันเรื่อง รักๆ-ใคร่ๆ แบบที่ ป๋าเปลว สีเงิน ท่านฉีกไปว่ากันเรื่อง พี่แหลม กับ น้องเก๋ อะไรทำนองนั้น นอกจากตัวเองจะไม่ได้เป็น กูรู-กูรู้ ในเรื่องทำนองนี้ ยังหนักไปทางผู้ไม่ประสบความสำเร็จ หรือล้มเหลว มาตั้งแต่หนุ่มจนแก่ โอกาสจะไปชี้แนะ ชี้นำ ใครต่อใครเขาคงลำบาก ส่วนเรื่องที่ใครต่อใครเขาชอบ แชร์กันสนั่นเมือง หยิบเอาคลิปวิดีโอในโซเชียลมีเดีย มาว่ากันจนกลายเป็นข่าวพาดหัวหน้าหนึ่ง หรือข่าวเด่น ข่าวดัง ทางโทรทัศน์ ทีวี ไปจนได้ ส่วนใหญ่...มันก็มักไม่ค่อยตรงกับรสนิยมตัวเอง จนแทบไม่เคยคลิก เคยดู เอาเลยแม้แต่น้อย...                                                         ----------------------------------------------------       พูดง่ายๆ ว่า...นับวัน ชักเริ่มรู้สึกตัวเอง ค่อยๆ กลายไปเป็นพวก 1.0 ท่ามกลางกระแสสังคมแบบ 4.0 เข้าไปทุกที เท่าที่ยังพอเหลือๆ แง่มุมให้น่าคิด น่าติดตาม อยู่บ้าง ออกจะหนักไปทางเรื่องโลก เรื่องต่างประเทศ ซะเป็นหลักใหญ่ แต่เผอิญต้องหยิบเอาเรื่องทำนองนี้ ไปสังเคราะห์ให้สื่อช่องอื่น ฉบับอื่น ซะก่อนหน้านี้ ถ้าหากจะนำเอามา ฉายซ้ำ ในไทยโพสต์กันอีกที ก็ออกจะเป็นการ บาย โปรดักต์ จนเกินไป ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็เลยออกอาการตื้อๆ ตันๆ ยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งประกอบกับแรงกระตุ้น แรงบันดาลใจ มันชักน้อยลงๆ อย่างที่เอาไว้แล้วตอนต้น ก็เลยต้องว่ากันไปใน แบบบ์บ์บ์แห้งง์ง์ง์ๆ ไปเรื่อยๆ นั่นแหละทั่น...                                                          --------------------------------------------------------       คือไม่ว่าบ้านเมือง การบ้าน การเมืองของเรา มันจะออกมาในลักษณะไหน แต่คงต้องยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้นั่นแหละว่า มันออกจะก่อให้เกิด ความเบื่อหน่าย ต่อผู้คนจำนวนไม่น้อย ยิ่งโดยเฉพาะผู้ที่เคยผ่านร้อน ผ่านหนาว มานานเต็มที เคยเห็นอะไรต่อมิอะไรที่ออกไปทางซ้ำไป-ซ้ำมา ไม่คิดจะไปไหน ทำท่าว่าจะวนไป-วนมาอยู่ภายใต้วัฏจักร วงจร ที่เรียกขานกันในนาม วงจรอุบาทว์ มาร่วมๆ เกือบศตวรรษเข้าไปแล้ว เคยมีอดีตนักเขียนเยอรมันระดับโนเบล ไพรซ์ ชื่อว่านาย Heinrich Boll จะออกเสียงตามสำเนียงเยอรมัน สำเนียงอังกฤษ กันแบบไหน อย่างไร คงต้องไปสะกดกันเอาเอง แต่ท่านเคยเอ่ยเป็นวาทะเอาไว้น่าคิด น่าสนใจ อยู่ไม่น้อย ประมาณว่า... พื้นฐานแห่งการปฏิวัติ มีที่มาจากความเบื่อหน่าย อะไรทำนองนั้น...                                                              -----------------------------------------------------       แต่บ้านเรานั้น...การ ปฏิวัติ แบบจริงๆ จังๆ มันแทบไม่ได้เคยเกิดขึ้นมาเลย หนักไปทาง รัฐประหาร ซะเป็นหลัก ความเบื่อหน่ายมันเลย ตกผลึก กลายเป็นอะไรต่อมิอะไรที่ต้องวนกันไป-วนกันมา หรือต้อง อยู่ๆ กันไป ตามแต่ละสภาพ สิ่งที่น่าสนใจก็คือว่า ถ้าหากมัน ตกผลึก นานๆ เข้าไว้ โอกาสที่วันใด-วันหนึ่ง มันจะเป็นไปตาม วาทะ ของนักเขียนเยอรมันรายที่ว่า มีสิทธิ์ที่จะเป็นไปได้หรือไม่ อย่างไร อันนี้นี่แหละ...ที่น่าคิด น่าสนใจ มิใช่น้อย เผลอๆ...อาจกลายเป็นตัวสร้างแรงกระตุ้น แรงบันดาลใจให้กับใครต่อใครอยู่ไม่น้อยในช่วงระหว่างนี้ หรือระหว่างที่อะไรต่อมิอะไรทำท่าว่าจะวนไป-วนมา หวิดร่วมๆ ศตวรรษมาแล้ว...                                                              --------------------------------------------------------       การมองหาอะไรใหม่ๆ หรือมองเห็นอะไรใหม่ๆ จึงทำให้เกิดการพูดจา หรือแม้แต่ซุบซิบนินทา ในวงข้าว วงเหล้า ได้อย่างเมามันซ์ซ์ซ์ซะยิ่งกว่าการพูดจากันในเรื่องการดูด การบ๊วบ ในช่วงระยะนี้ ไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า เหมือนอย่างที่ท่าน ส.ว. สนช. หรือ ส.อะไรก็จำไม่ได้ซะแล้ว ที่เรียกๆ กันว่า อาจารย์วันชัย ท่านออกมาให้ฮินท์ ให้สัญญาณการเมืองในอนาคตเบื้องหน้า เอาไว้เมื่อวันสองวันที่ผ่านมานั่นแหละ แต่สุดท้ายแล้ว...มันจะเป็นไปตามนั้นหรือไม่ อย่างไร ด้วย กรรมวิธี แบบไหน และที่สำคัญที่สุดก็คือ มีน้ำหนักความชอบธรรม รองรับเอาไว้มากหรือน้อยเพียงใด??? อันนี้นี่แหละ...ที่น่าคิด น่าติดตาม เอามากๆ...                                                              ---------------------------------------------------------       สรุปเอาเป็นว่า...ภายใต้สภาพที่อะไรต่อมิอะไรยังออกไปทางแบบเก่าๆ เดิมๆ มันเลยกลายเป็นตัวลดแรงกระตุ้น แรงบันดาลใจ ให้ต้องเขียนอะไร แบบบ์บ์บ์แห้งง์ง์ง์ เช่นนี้นั่นแหละทั่น ส่วนอะไรที่จะนำมาซึ่งสิ่งใหม่ๆ สิ่งที่ทำให้ ความเบื่อหน่าย มันไม่กลายไปเป็น พื้นฐานแห่งการปฏิวัติ อย่างที่อดีตนักเขียนรางวัลโนเบล ไพรซ์ ได้สร้างเป็นวาทะเอาไว้ มันจะเป็นอะไรกันแน่นั้น ก็คงต้องตั้งจิตอธิษฐาน ภาวนา ให้สิ่งนั้นๆ ตั้งอยู่บน ธรรมะ หรือ ความเป็นธรรม ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้...นั่นแล...                                                                 ------------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Anonymous... Life remains the same until the pain of remaining the same becomes greater than the pain of change.- ชีวิตจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง จนกว่าความเจ็บปวดจากความนิ่งเฉย จะมากกว่าความเจ็บปวดแห่งการเปลี่ยนแปลง...                                                                 ------------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/9104 Heinrich Boll, กระแสสังคมแบบ 4.0, ฉีกกรอบ ฉีกแนว, ท่านขุนน้อย, บาย โปรดักต์, ป๋าเปลว สีเงิน, รัฐประหาร, วงจรอุบาทว์, สุงสิง, อาจารย์วันชัย FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg