<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<THAIPOST>
                <NEWS>
                <NEWS_ID>29463</NEWS_ID>
                <UPDATETIME>19/02/2019 12:13</UPDATETIME>
                <PUBLISHDATETIME>19/02/2019 11:35</PUBLISHDATETIME>
                <HEADLINE>หนักแผ่นดินเอฟเฟกต์!&#039;เกษียร&#039;ตั้งคำถามนักวิชาการทำขบวนการต่อสู้ด้วยอาวุธในชนบทของพคท.หายไปไหน?</HEADLINE>
                <CONTENT>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;19 ก.พ.62- -ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ &amp;nbsp;โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Kasian Tejapira &amp;nbsp; ตั้งคำถามว่า&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;นักวิชาการทำขบวนการต่อสู้ด้วยอาวุธในชนบทของ พคท. หายไปไหน?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ผมอดแปลกใจไม่ได้มานานแล้วว่า ทำไมงานหลายชิ้นที่เสนอภาพรวมการเมืองไทยนับแต่ ๒๔๗๕ เป็นต้นมา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงประชาธิปไตยครึ่งใบของรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ จึงมักกล่าวถึงพลังขบวนการนักศึกษาประชาชน พลังภาคธุรกิจเอกชนในฐานะพลังนอกระบบราชการ แต่ไม่ยักเอ่ยถึงพลังนอกระบบราชการที่ใหญ่โตมโหฬาร โดดเด่นและส่งผลต่อสมรรถภาพและความเป็นอิสระ (เข้มแข็ง/อ่อนแอ) ของรัฐราชการไทยมากที่สุดไปพลังหนึ่ง&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;คือขบวนการต่อสู้ด้วยอาวุธในชนบทของ พคท.(ซึ่งมี ๓ ประเทศคอมมิวนิสต์อินโดจีนและจีนหนุนหลังด้วย)&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ยังมิพักต้องพูดว่าในช่วงหลังเพลง &amp;quot;หนักแผ่นดิน&amp;quot; และอื่น ๆ ปลุกคนไทยลุกขึ้นมาฆ่าฟันกันจนถึงจุดสุดยอดเมื่อ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ แล้ว พลังขบวนการนักศึกษาประชาชนจะเข้าป่าไปประสานกับพลังขบวนการต่อสู้ด้วยอาวุธในชนบทของ พคท. อีกด้วย&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ผมเคยอ่าน syllabus วิชาการเมืองไทยระดับปริญญาโทของมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศแห่งหนึ่งซึ่งเสนอภาพจากก่อน ๒๔๗๕ มาจนถึงสมัยหลังพฤษภาฯ ๒๕๓๕ โดยไม่เอ่ยถึงสงครามประชาชนระหว่างรัฐบาลไทยกับพคท.เลยแม้แต่หัวข้อเดียวหรือคำเดียว!?!&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ภาพของพุทธทศวรรษ ๒๕๒๐ (ยุคประชาธิปไตยครึ่งใบ) ที่นำเสนอออกมาจึงมักเป็นแค่ทาง ๒ แพร่ง ระหว่าง รัฐราชการอำนาจนิยมแบบเดิม กับ รัฐประชาธิปไตยครึ่งใบที่ค่อย ๆ แบ่งปันอำนาจให้นักการเมืองจากการเลือกตั้งและภาคธุรกิจเอกชน และเปิดกว้างมากขึ้น&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ผมกลับเห็นพ้องกับวิสัยทัศน์ของครู Ben Anderson ในบทความ &amp;quot;Murder and Progress in Modern Siam&amp;quot; (1990 https://newleftreview.org/&amp;hellip;/benedict-anderson-murder-and-pr&amp;hellip;) ว่าการเมืองไทยในพุทธทศวรรษที่ ๒๕๒๐ คือความสำเร็จของกระฎุมพีไทยในการหลีกเลี่ยง/เอาชนะทางเลือกสุดโต่งสองทาง คือ
๑) การปฏิวัติด้วยอาวุธของ พคท.
๒) เผด็จการขวาจัดของรัฐราชการ
แล้วเลือกเดินแนวทางที่&amp;nbsp;
๓) ค่อย ๆ เสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่ระบอบรัฐสภากระฎุมพีจากการเลือกตั้งขึ้นตามลำดับจนนำไปสู่ระบอบเลือกตั้งประชาธิปไตยเต็มใบในที่สุด&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ถ้าจะประเมินพลังอำนาจของรัฐราชการโดยเปรียบเทียบ/สัมพัทธ์กับพลังนอกระบบราชการในพุทธทศวรรษ ๒๕๒๐ ยุคประชาธิปไตยครึ่งใบแล้ว ย่อมมิอาจมองข้ามพลังแห่งขบวนการต่อสู้ด้วยอาวุธในชนบทของ พคท. ได้ ซึ่งแม้ล่มสลายลงเพราะความขัดแย้งภายในขบวนการและระหว่างประเทศคอมมิวนิสต์ด้วยกันเองในระดับภูมิภาค แต่ก็ส่งผลเปลี่ยนแนวทางนโยบายพฤติกรรมรวมทั้งสัมพันธภาพทางอำนาจของรัฐราชการและกระฎุมพีไทยทั้งในประเทศและต่างประเทศไปมากสมควร.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;/p&gt;
</CONTENT>
                <URL_LINK>https://www.thaipost.net/main/detail/29463</URL_LINK>
                <HASHTAG>พคท.หายไปไหน, ศ.ดร.เกษียร เตชะพีระ, หนักแผ่นดิน</HASHTAG>
                <FASTNEWS>TRUE</FASTNEWS>
                <HILIGHT>FALSE</HILIGHT>
                <TRANSACTION>ADD</TRANSACTION>
                <PICTURE_URL>https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190108/image_big_5c33f255daaf8.jpg</PICTURE_URL>

            </NEWS>
            </THAIPOST>
