69416 22/06/2020 19:31 22/06/2020 19:27 'ฮุน เซน' ฟุ้งพรรครัฐบาลกัมพูชาครองอำนาจอีก100ปี นายกรัฐมนตรีฮุน เซน ของกัมพูชาคุยโวว่าพรรครัฐบาลของเขาจะปกครองประเทศไปอีก 100 ปี ส่วนฝ่ายค้านต้องรอชาติหน้าถึงจะได้ครองอำนาจ แฟ้มภาพ นายกรัฐมนตรีฮุน เซน     พรรคประชาชนกัมพูชา (ซีพีพี) ครองอำนาจปกครองกัมพูชามาตั้งแต่ปี 2522 ปัจจุบันที่นั่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้ง 125 ที่นั่งล้วนเป็นของพรรคซีพีพี หลังจากพรรคกู้ชาติกัมพูชา (ซีเอ็นอาร์พี) พรรคฝ่ายค้านหลักของกัมพูชาโดนคำสั่งศาลสั่งยุบพรรคก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2561 ด้วยข้อกล่าวหาว่าพรรคนี้วางแผนโค่นล้มรัฐบาล     ฮุน เซน หนึ่งในนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในโลก โดยปกครองประเทศมาแล้วมากกว่า 30 ปี กล่าวหลังจากตรวจเยี่ยมการก่อสร้างสนามบินแห่งใหม่ของกัมพูชาเมื่อวันจันทร์ที่ 22 มิถุนายนว่า มีใครบ้างในขณะนี้ที่มีความสามารถพอที่จะมาแทนที่ฮุน เซนได้ จงซื่อตรงและแสดงตัวออกมา ไม่มีใครหรอก แต่ถ้าคุณเป็นคนที่ต้องการมาแทนที่ฮุน เซน คุณอาจต้องรอถึงชาติหน้า เพราะตราบใดที่ฮุน เซน ยังอยู่ และพรรคซีพีพียังอยู่ คุณก็ต้องรอไปถึงชาติหน้า     พรรคซีเอ็นอาร์พีโดนคำสั่งศาลยุบพรรคและตัดสิทธิ์ทางการเมืองสมาชิกพรรค 118 คน ในปี 2560 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปราบปรามอย่างกว้างขวางต่อพรรคฝ่ายค้าน, กลุ่มประชาสังคมและสื่อมวลชนก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2561     ฮุน เซน กล่าวด้วยว่า พรรคซีพีพีของเขาเพิ่งสร้างสำนักงานใหญ่ของพรรคในกรุงพนมเปญมูลค่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสร้างสำนักงานพรรคระดับจังหวัด เป็นสัญญาณว่าพรรคของเขาจะเป็นพรรคที่ปกครองประเทศไปอีกยาวนาน ไม่ใช่แค่ 2 หรือ 3 ปี แต่จะปกครองประเทศไปอีก 50 ปี หรือ 100 ปี. https://www.thaipost.net/main/detail/69416 กัมพูชา, พรรคประชาชนกัมพูชา, พรรครัฐบาลกัมพูชา, ฮุน เซน TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200211/image_big_5e42c431b41d2.jpg 14391 31/07/2018 00:01 31/07/2018 00:01 แก่นกับกระพี้การเมืองไทย       เห็นข่าวแวบๆ...ว่าพรรค ซีพีพี หรือ พรรคประชาชนกัมพูชา ของนายกฯ ฮุน เซน ท่านกะว่า น่าจะสามารถกวาดที่นั่ง ส.ส.ในสภาฯ กัมพูชา ได้ประมาณไม่น้อยกว่า 100 ที่นั่ง จากจำนวนที่นั่งทั้งหมด 125 ที่นั่ง อันนี้นี่แหละ...ที่ต้องเรียกว่า สไลด์ยิ่งกว่าแลนด์สไลด์ ฉบับของจริง-ของแท้ ส่วนอะไรที่ทำให้มันสไลด์ออกไปในแนวนี้ อันนั้น...คงถือเป็นอีกเรื่องหนึ่ง...                                                           ------------------------------------------------       แต่ถ้าสรุปง่ายๆ...ก็คือ เนื่องจากใครก็ตามที่เป็นคู่แข่งดัน ตายหมด นั่นเอง ถูกเด็ด (หัว) มั่ง ดูดมั่ง หรือไม่ อย่างไร ก็มิอาจสรุปได้ หรือถึงขั้นยุบหนอ พองหนอ กันไปเป็นพรรคๆ ชนิดไม่เหลือฝ่ายตรงข้ามที่จะมาดึง มาดูดใดๆ ได้อีกต่อไป โดยเฉพาะพรรค ซีเอ็นอาร์พี หรือ พรรคกู้ชาติกัมพูชา ของนาย สม รังสี ที่ไม่ว่าหัว หรือหาง ไปจนตลอดกลางลำตัว ต่างถูกแ-ก ถูกรับประทาน ไม่ก็เผ่นหนีออกไปอยู่ต่างประเทศ แถมซ้ำยังถูก ยุบพรรค อีกด้วยต่างหาก ทุกสิ่งทุกอย่าง...ก็เลยเรียบโร้ยย์ย์ย์โรงเรียนฮุน เซน ไปด้วยประการละฉะนี้...                                                             --------------------------------------------------       ส่วนบรรดาผู้คนต่างบ้าน ต่างเมือง จะให้ความยอมรับต่อ ประชาธิปไตยกัมพูชา กันไปในลักษณะไหนก็แล้วแต่ ก็คงไม่ถึงกับก่อให้เกิดความหวั่นไหว สะทกสะท้าน ต่อนายกฯ ฮุน เซน ท่านมากมายซักเท่าไหร่ เพราะในเมื่อมี ประชาธิปไตยแห่งชนชั้นกรรมาชีพ อย่างคุณพี่จีน ให้การประทับรับรองซะอย่าง ก็ไม่จำเป็นต้องไปสั่นสะท้าน กลั่วนั่น กลัวนี่ กลัวไม่มีใครคบด้วย ค้าด้วย ยิ่งโดยเฉพาะในช่วงที่บรรดาประเทศผู้เชิดชูประชาธิปไตยทั้งหลาย ไม่ว่าในยุโรป หรืออเมริกา ต่างกำลังเผชิญกับความตกต่ำของประชาธิปไตย ชนิดไม่สามารถโน้มน้าว หรือบังคับ ให้ใครๆ ต้องเอามาอม-ดม-หยอด-สอด-เสียบ ได้เหมือนก่อน...                                                              ---------------------------------------------------       ประชาธิปไตยแบบเขมรๆ...ก็จึงเป็นอะไรที่ไม่ต้องเสียเวลา “คิดมาก” เหมือนอย่างประชาธิปไตยแบบไทยๆ ของบ้านเราทุกวันนี้ ที่ยังหนีไม่พ้นต้องดึงๆ ดูดๆ กันชนิดไม่รู้ออกหัวหรือออกก้อย ขณะที่ฝ่ายดึง...ป่าวประกาศว่าจะ สไลด์ยิ่งกว่าแลนด์สไลด์ สำหรับการเลือกตั้งครั้งใหม่ที่จะมาถึงในปีหน้า ฝ่ายดูดก็ออกมาแสดงความมั่นอก มั่นใจ ว่า เพื่อไทยแพ้สามมิตรแน่นอนครับ ซึ่งก็ยังมิอาจสรุปได้ว่า โดยแนวโน้มแล้ว...มันจะเป็นไปตามการคาดการณ์ของฝ่ายดูด หรือฝ่ายดึง กันแน่!!! ส่งผลให้กระบวนการดูดและดึง ยิ่งซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศหนักขึ้นไปใหญ่ ถึงขั้นออกข่าว ปล่อยข่าว คิดมุก คิดประเด็น ออกมาป้ายสี ใส่ไคล้ เล่นงานกันและกัน จนกลายเป็นเรื่อง เป็นราว ทั้งที่ไม่ได้เรื่อง ได้ราว ไปด้วยกันทั้งสิ้น...                                                              -----------------------------------------------------       คือพูดง่ายๆ ว่า...ไม่ได้มีคุณค่า ราคาใดๆ เลย ที่จะหยิบเอามาเป็นประเด็น เป็นสาระ แต่ก็กลับถูกนำไปขยายให้เป็นประเด็น เป็นเรื่องราวใหญ่โตไปจนได้ อาจด้วยเหตุเพราะ เนื้อแท้-แก่นแท้ ของ การเมืองไทย ในทุกวันนี้ และอนาคตอันใกล้ มันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากจะหยิบมาพูดถึงกันแบบเปิดเผย ตรงไป-ตรงมาซักเท่าไหร่ อย่างมาก...ก็ว่ากันในวงเหล้า วงไวน์ ซะเป็นหลัก สิ่งที่เป็นแค่ เปลือก แค่ กระพี้ จึงเป็นสิ่งที่ถูกนำมาขยาย จนกลายเป็น สาระทางการเมือง ทั้งๆ ที่ออกจะไร้สาระเอามากๆ...                                                              ---------------------------------------------------       เพราะสิ่งที่น่าจะถือเป็น สาระ ในทุกวันนี้...ก็คือสิ่งที่คงต้องยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้ ว่า ความเป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆ ทุกวันนี้ มันคงต้องเป็นไปในแบบที่เรียกว่า จัดสรรปันส่วนผสม หรือจะเรียกว่าแบบ ไฮบริด ก็น่าจะได้ ส่วนจะด้วยเหตุผลกลใด คงไม่ต้องเสียเวลามาเถียงว่าอะไรถูก-อะไรผิด เพราะทุกสิ่งทุกอย่าง...มันจบลงไปนานแล้ว!!! ตั้งแต่ท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ท่านตัดสินใจแบกภูเขาพระสุเมรุขึ้นบ่า หรือตัดสินใจเข้ามารักษาความสงบเรียบร้อยให้กับชาติ บ้านเมือง ก่อนที่จะถูกแปรสภาพเป็น รัฐล้มเหลว ในอีกแค่ชั่วไม่กี่อึดใจ...                                                                ----------------------------------------------------       ดังนั้น...ไม่ว่า สามมิตร หรือ เผาไทย ใครจะชนะ-ใครแพ้ ใครจะดูด-ใครจะดึงไปในแนวไหน สุดท้าย...คงหนีไม่พ้นที่จะต้องยอมรับสภาพความเป็นไฮบริด ความเป็นส่วนผสมระหว่างน้ำมันและแก๊ส ขอเพียงให้รถวิ่งได้ ให้มีโอกาสเดินหน้าประเทศไทยได้ต่อไป อันนั้น...ก็น่าจะพอ อยู่ๆ กันไปได้ เพราะอย่างน้อย...ก็ยังไม่ถึงกับโหดเหี้ยมแบบประชาธิปไตยกัมพูชา หรือเผลอๆ อาจยืดหยุ่นกว่าประชาธิปไตยสิงคโปร์อีกด้วยต่างหาก ส่วนประชาธิปไตยชนชั้นกรรมาชีพอย่างลาวและเวียดนามก็แทบไม่ต้องพูดถึง การยอมรับและหาทางปรับตัว ปรับใจ ให้พออยู่ร่วมๆกันไปได้นี่แหละ ที่อาจถือเป็น แก่นสาระ ของการเมืองในวันนี้และวันหน้า อย่างมิอาจปฏิเสธและหลีกเลี่ยงได้...                                                                  ---------------------------------------------------       แต่ระหว่างที่อยู่ๆ หรือระหว่างที่ปรับตัว ปรับใจนี่เอง ใครจะปรับไปในแนวไหน อย่างไร ปรับไปในทางที่ดี หรือเลว ทางที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนตัว หรือส่วนรวม ต่อบุคคล ต่อกลุ่มต่อฝ่าย ต่อพรรค หรือต่อประเทศชาติ อันนี้นี่แหละ...ที่ต้องอาศัยสิ่งซึ่งอยู่เหนือไปกว่าความเป็นประชาธิปไตย หรือเป็นอะไรต่อมิอะไรก็แล้วแต่ นั่นคือสิ่งที่ถูกเรียกรวมๆ กันในนามว่า ธรรมะ อันประกอบด้วยศีลธรรม คุณธรรม จริยธรรม ฯลฯ หรือบรรดาธรรมๆ ทั้งหลายนั่นแล เป็นตัวชี้วัด ตัดสิน กันไปตามสภาพ เพราะมีแต่สิ่งนี้สิ่งเดียวเท่านั้น ที่สามารถใช้เป็นเครื่องแยกแยะความถูก-ความผิด ความดี-ความชั่ว ของทุกระบบและทุกระบอบ ได้โดยไม่มีข้อยกเว้น...                                                                  ----------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Thomas L. Friedman (New York Times) ... Sometimes the news is in the noise, and sometimes the news is in the silence.-บางครั้ง...ข่าวก็อยู่ในเสียงอึกทึก แต่บางคราว...ข่าวก็อยู่ในความเงียบสงัด                                                                    ----------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/14391 ท่านขุนน้อย, ประชาธิปไตยกัมพูชา, พรรค ซีพีพี, พรรค ซีเอ็นอาร์พี, พรรคกู้ชาติกัมพูชา, พรรคประชาชนกัมพูชา, สม รังสี, ฮุน เซน FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg