65275
07/05/2020 10:47
07/05/2020 10:40
'มหาไพรวัลย์' เกรียนแตก! ระราน 'พระไพศาล วิสาโล' สอนธรรมะเอื้อประโยชน์ชนชั้นกลาง เมินหัวอกคนไม่มีจะกิน
<p></p>
<p>7 พ.ค.63 - เพจเฟซบุ๊ก "ไพรวัลย์ วรรณบุตร" ของพระมหาไพรวัลย์ พระนักเคลื่อนไหวการเมือง โพสต์ข้อความตำหนิพระอาจารย์ไพศาล วิสาโล นักเผยแผ่พระพุทธศาสนา เจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต ว่าธรรมะของพระไพศาลเป็นประโยชน์กับชนชั้นกลาง โดยระบุว่าอาจารย์ครับ อาจารย์อยู่กับชนชั้นกลางนานไปหรือเปล่าครับ ธรรมะของอาจารย์มันถึงเป็นประโยชน์แต่กับชนชั้นกลางอย่างนี้</p>
<p>ผมจะไม่แย้งอาจารย์นะครับ ที่อาจารย์บอกว่า โควิดคือของขวัญ เพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ โควิดเป็นของขวัญสำหรับคนที่มีอันจะกินครับ เป็นของขวัญของคนที่แม้อยู่เฉยๆ โดยไม่ต้องทำงานเป็นเวลา 3-4 เดือน ก็ไม่เดือดร้อน</p>
<p>แต่อาจารย์จะทราบหรือเปล่าครับ ว่าโควิดมันคือยาพิษสำหรับใครหลายคน โลกนี้ไม่สวยงามอย่างชนิดที่ว่า เมื่อเกิดโควิดแล้ว ทุกคนสามารถที่จะอยู่บ้าน ปลูกผัก ทำสวน และรื่นรมย์กับชีวิตได้อย่าง ไม่ต้องทุกข์ร้อนหรอกนะครับ</p>
<p>โควิดไม่ใช่ของขวัญสำหรับใครหลายคน แต่มันคือยาพิษ ยาพิษที่ทำให้ใครหลายคนต้องกลายมาเป็นผู้ป่วยที่ถูกรังเกียจจากสังคม ผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการช่วยเหลือและต้องล้มตายไปอย่างน่าอเน็จอนาจใจ</p>
<p>โควิดมันคือยาพิษ เพราะมันทำให้ใครหลายคนต้องถูกไล่ออกจากงาน กลายเป็นคนที่ตกงาน คนไร้บ้าน คนไม่มีข้าวสารที่จะกรอกหม้อหรืออาหารที่จะกินในแต่ละมื้อ คนที่ต้องล้มละลาย หรือหมดตัว</p>
<p>สิ่งเหล่านี้ผมว่าอาจารย์คงจะเห็นผ่านข่าวมาแล้ว นี่เรายังไม่ต้องพูดถึงใครอีกหลายคนที่ต้องปลิดชีพตัวเองเพราะโควิด 19 นี่อีก</p>
<p>แม้ผมจะนับถืออาจารย์มากในเรื่องของการแสดงธรรมในหลายๆ ครั้ง แต่ธรรมะไม่ควรมีไว้สำหรับการปลอบขวัญคนที่มีอันจะกินอย่างเดียวนะครับ ธรรมะควรมีไว้สำหรับเยียวยาและปลอบขวัญคนที่ไม่มีอันจะกินด้วย และผมคิดว่าถ้าอาจารย์ได้ตระหนักถึงข้อนี้ อาจารย์จะไม่กล่าวว่า โควิด คือของขวัญอย่างแน่นอน</p>
<p></p>
<p style="text-align: center;"></p>
https://www.thaipost.net/main/detail/65275
#โควิด-19, พระมหาไพรวัลย์, พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200507/image_big_5eb38269d572f.jpg
8565
05/04/2026 19:32
06/05/2018 00:01
ฝึกจิตฝึกใจ ควบคู่ไปกับการทำงานเพื่อสังคม
<p>
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล เจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต จังหวัดชัยภูมิ ได้เข้าร่วมกิจกรรม “เดินตามครู” บนเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี และได้บรรยายธรรมในหัวข้อ “ภาวนากับการทำงานเพื่อสังคม” ณ วัดสว่างอารมณ์ ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2561
พระอาจารย์ไพศาลกล่าวว่า การจะช่วยผู้อื่นต้องกลับมาขัดเกลาตนเองด้วย การช่วยเหลือตนเองและการช่วยเหลือผู้อื่นไม่ได้แยกออกจากกัน ที่จริงถ้าหากว่าเราวางจิตวางใจให้เป็น ไม่ว่าทำงานอะไรก็ถือว่าเป็นการปฏิบัติธรรม อย่างที่ท่านอาจารย์พุทธทาสพูดอยู่เสมอว่าการทำงานคือการปฏิบัติธรรม และยิ่งถ้าเราทำงานเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นหรือช่วยเหลือสังคม ถ้าเรามองว่าอะไรที่เกิดขึ้นในระหว่างการทำงานนี้สามารถจะฝึกฝนพัฒนาจิตใจได้ เริ่มตั้งแต่ทำงานอย่างมีสติ เราสามารถเจริญสติได้จากการทำงานไม่ว่าการทำงานที่บ้านหรือการทำงานเพื่อสังคม
เวลาที่มีอุปสรรคจากการทำงานเพื่อสังคม มีปัญหาหรือกระทั่งมีความล้มเหลวเกิดขึ้น ก็จะเป็นการสอนและฝึกเราว่าจะทำอย่างไร และยังคงมีความเพียรอยู่ต่อไปหรือไม่ อย่างน้อยๆ เป็นการฝึกความเพียรของเรา หรือหากจะฝึกมากกว่านั้นก็คือว่าทำอย่างไรเราจะไม่เป็นทุกข์ในยามที่เจอความล้มเหลว ซึ่งทำอย่างนี้ได้ต้องรู้จักวาง หรือว่าไม่ยึดเอาอัตตาไปผูกติดกับความสำเร็จหรือความล้มเหลว
หลายคนพอทำงานแล้วเจอกับความล้มเหลวก็จะมีความท้อแท้ เพราะลึกๆ แล้วรู้สึกว่านั่นล้มเหลวด้วยเรา เอาตัวกูของกูไปผูกติดกับผลสำเร็จ พอเวลางานไม่สำเร็จ มันจะไม่ใช่เพียงแค่งานล้มเหลว แต่จะรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวด้วย ที่จริงก่อนที่งานจะล้มเหลวนั้น ถ้าหากว่าเราเอาตัวกูไปผูกติดไว้กับงาน เราก็จะมีความทุกข์ เวลาเจออุปสรรคหรือเจอคนวิพากษ์วิจารณ์ จะรู้สึกว่าตัวเราถูกวิจารณ์ หรือกำลังคิดว่าเขาวิจารณ์เรา ไม่ได้วิจารณ์งาน ก็จะโกรธ หรือเวลาทำงานแล้วมีใครมายุ่งย่าม ก็จะรู้สึกว่าเข้ามายุ่งอะไรงานของเรา </p>
<p style="text-align: center;"></p>
<p>
ถ้าเราวางจิตวางใจเป็น หรือเราถือว่าการทำงานเป็นการฝึกจิตฝึกใจ เวลามีความไม่พอใจเพราะเกิดเหตุอย่างที่ว่า เราก็จะไม่เอาตัวกูของกูนี้ไปผูกติดกับงาน ใครจะมายุ่งหรือว่า เราก็ไม่โกรธ ไม่คิดว่าเขามายุ่งอะไรกับงานของกู เวลาใครเขามาวิจารณ์งานที่เราทำแทนที่จะโกรธ กลับมองว่าที่เขาพูดวิจารณ์มานี้มันถูกต้องมั้ย มีประโยชน์มั้ย ถ้าเราคิดแบบนี้ เราจะเห็นประโยชน์จากการวิจารณ์ ทำให้สามารถปรับปรุงงานให้ดีขึ้นได้ ถ้าหากคำวิจารณ์นั้นมีประโยชน์ถูกต้อง งานก็ดี ใจก็ไม่ทุกข์ อันนี้เป็นการปฏิบัติธรรม
หลวงพ่อคำเขียนท่านทำงานช่วยเหลือชาวบ้านเยอะ ทั้งทำศูนย์เด็ก ทำสหกรณ์ข้าว
สล็อตลองฟรี พัฒนาหมู่บ้าน ท่านทำหลายอย่าง ไม่นับเรื่องการฟื้นฟูป่า ท่านพยายามชวนชาวบ้านหันมาทำเกษตรแบบผสมผสาน ไม่ไปทำเกษตรเชิงเดี่ยวซึ่งทำให้เกิดหนี้สิน สิ่งที่ท่านทำหลายอย่างไม่สำเร็จ มีคนมาถามท่านว่าทำงานพัฒนาชุมชนมานับสิบปีแล้ว หลวงพ่อคิดว่างานสำเร็จแค่ไหน ท่านบอกว่างานของท่านล้มเหลวแต่ตัวหลวงพ่อไม่ได้ล้มเหลว เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ ท่านไม่ได้เอาตัวกูไปผูกติดกับงาน
ทดลองเล่นสล็อต
สิ่งนี้เป็นตัวอย่างว่าการทำงานเพื่อสังคมหรือการทำงานเพื่อช่วยเหลือคนอื่นนั้น สามารถเป็นเวทีในการฝึกจิตฝึกใจทั้งในเรื่องของความอดทน ความเมตตากรุณา ได้เจริญสติและได้ฝึกการลดละอัตตา ซึ่งถ้าเรามีทัศนคติหรือท่าทีแบบนี้นาน ก็มีโอกาสเจริญก้าวหน้า เป็นเครื่องเชื่อมประสานผู้คนแทนที่จะยิ่งทำงานแล้วยิ่งมีความขัดแย้ง ทะเลาะเบาะแว้งกัน ทำให้เราได้ฝึกใจของเราด้วย สิ่งสำคัญที่ช่วยฝึกใจเราได้มากคือการเรียนรู้ที่จะเป็นปกติเวลาเจอคำวิพากษ์วิจารณ์
respin88 สมัยนี้มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ทั้งจากเพื่อนร่วมงาน คนที่ไม่เข้าใจ แต่ถ้าเรารู้จักฝึกจิตใจ ก็ทำให้ไม่เป็นทุกข์</p>
<p>
หากเรามองว่าการทำงานเพื่อสังคมหรือการทำงานเพื่อช่วยเหลือส่วนรวมเป็นการฝึกตนแบบหนึ่ง ภาษาพระเรียกว่าทำประโยชน์ท่านแล้ว ก็ทำประโยชน์ตนด้วย เราจะไม่มีความรู้สึกว่าล้มเหลว เรียกว่ามีแต่ได้ ไม่มีเสีย ถึงแม้ล้มเหลวแต่ก็ยังได้ คือได้พัฒนาจิตใจ พัฒนาคุณธรรมขึ้นมา กลายเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดแรงกระตุ้นหรือเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจได้ เพราะว่าการทำงานเพื่อสังคมในบางเรื่อง เช่น การอนุรักษ์ธรรมชาติ ดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมนั้น ความสำเร็จเห็นได้ช้า บางเรื่องอาจไม่เห็นความสำเร็จในตอนนั้น หลายคนทำไปแล้วไม่เห็นความสำเร็จก็เกิดความท้อ แต่ถ้าเรามองว่าถึงงานไม่สำเร็จ แต่ข้างในของเราได้ คือได้พัฒนาจิตใจ ช่วยลดอัตตาของเรา แบบนี้จะไม่มีคำว่าเสียเวลาหรือท้อแท้ ถึงอย่างไรก็ได้
ปุจฉา : ในขณะเดินอย่างรู้สึกตัว เหมือนเราเพิ่มคำบริกรรม เช่น ซ้าย-ขวา หรือ พุท-โธ ไปด้วย มีความแตกต่างกันหรือไม่
พระอาจารย์ไพศาล : การรู้สึกตัวนั้น ไม่ต้องใช้คำบริกรรมเพราะว่าถ้าเราบริกรรมความรู้สึกตัวทั่วพร้อม ก็จะลดทอนลง ใจจะไปอยู่ที่คำบริกรรมหรืออยู่ที่เท้าและจะไม่รู้สึกตัวทั่วพร้อม แต่มีข้อดีอย่างหนึ่งคือได้สมาธิ ทำให้ใจไม่ทุกข์ เวลาเจอแดดร้อนหรือเวลาที่กายเหนื่อย ถ้าใจเราไปจดจ่ออยู่กับความร้อนหรือทุกขเวทนา เราจะยิ่งทุกข์ ถ้าใจไม่ไปรับรู้มันก็ไม่ทุกข์ เวลาที่เราโดนยุงกัดแต่ถ้าเรากำลังเล่นไลน์ เล่นเฟซอยู่ เราจะไม่รู้สึกเจ็บใช่มั้ย เพราะว่าใจไม่ได้ไปรับรู้ความเจ็บซึ่งเกิดจากยุงกัด ทำนองเดียวกันเวลาเราเดิน แม้ว่ากายร้อน ขาเมื่อย แต่ถ้าใจของเราจดจ่ออยู่ที่คำบริกรรม มันก็ไม่ค่อยถูกหรอก
คำบริกรรมจึงมีประโยชน์ตรงที่ว่าทำให้ไม่ปวด ทำให้จิตไม่โวยวาย ถ้าไม่บริกรรมจิตก็จะโวยวาย คิดไปเพียงว่าเมื่อไหร่จะถึง เดินมากไปกว่านี้แล้วฉันจะป่วยมั้ย เดี๋ยวสิวฝ้าจะขึ้นหรือเปล่า เราก็จะทุกข์ แต่พอเอาใจมาอยู่กับคำบริกรรมมันไม่คิดแล้วกายทุกข์แต่ใจไม่ทุกข์ แต่ถามว่าช่วยให้เกิดความรู้สึกตัวทั่วพร้อมมั้ย มันคนละส่วนกัน
ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมนี้ ไม่ต้องใช้คำบริกรรม แค่ให้ใจอยู่กับเนื้อกับตัวก็พอใจ จะไม่เพ่งที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือส่วนใดส่วนหนึ่ง หากเราต้องการฝึกความรู้สึกตัวทั่วพร้อม เราต้องฝึกให้ใจอยู่กับเนื้อกับตัวก็พอ เวลาใจคิดโน่นคิดนี่ เราก็พยายามดึงมันกลับมา อย่าไปใช้คำบริกรรม
ปุจฉา : เราทำงานทางสังคม บางครั้งมองว่าสิ่งที่ทำน่าจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง อาจจะไม่ถูกใจเพราะคนทุกคนไม่เท่ากัน บางทีเราทำไปก็อาจจะท้อบ้าง เพราะความไม่ถูกใจนั้นสร้างผลกระทบทั้งกับตัวเราและคนรอบข้าง เราควรจะวางตนเอง วางใจ หรือปล่อยวางอย่างไรดี
พระอาจารย์ไพศาล : สมัยนี้เราเอาความถูกใจเป็นหลักมากกว่าความถูกต้อง ยิ่งเฟซบุ๊กแพร่หลาย คำว่าไลค์หรือถูกใจทําให้คนถูกใจ สนใจ ซึ่งทำให้คนเป็นทุกข์ง่าย เวลาที่เราทำงานเพื่อสังคมนั้น เราทำเพื่อช่วยเหลือส่วนรวม แต่มีคนจำนวนหนึ่งไม่ถูกใจ เพราะยังไม่เข้าใจหรือเขาอาจสูญเสียผลประโยชน์ เราก็ต้องมองว่านี่เป็นธรรมดา ไม่ว่าเราจะทำอะไรดีแค่ไหน จะมีคนจำนวนหนึ่งที่ไม่เข้าใจและคนอื่นอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่พอใจ เป็นอย่างนี้อยู่เสมอ
การเอาคำด่า คำวิจารณ์ เอาคำไม่ถูกใจของผู้คนมาใช้ประโยชน์ ซึ่งประโยชน์นั้นมีหลายอย่าง ประโยชน์ในทางที่เอามาช่วยทำให้งานเราดีขึ้น เพราะการไม่ถูกใจของบางคน อาจมีเหตุมีผล ถ้าเราเอามารับฟังสักหน่อยก็อาจมีเหตุผลกับเรา หรือไม่ฉะนั้นก็นำมาใช้ในการขัดหรือขูดกิเลสของ ถ้าเราก้าวข้ามตรงนี้ไปได้เราจะใช้ประโยชน์จากมัน อันนี้ก็ต้องวางอัตตา ถ้าเรายึดในอัตตาจะมีความทุกข์ตลอดเวลา แต่ถ้าเราวางอัตตาลงได้หรือไม่เอาอัตตาไปรับ เราก็จะมองเห็นประโยชน์. </p>
https://www.thaipost.net/main/detail/8565
ชัยภูมิ, พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล, วัดป่าสุคะโต, วัดสว่างอารมณ์, วิถีไทย, ศูนย์เด็ก, สหกรณ์ข้าว, สุราษฎร์ธานี, เกาะสมุย, เดินตามครู
FALSE
FALSE
DELETE
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180505/image_big_5aedb00fe9eb9.jpg