36312 21/05/2019 00:01 21/05/2019 00:01 สาธุ...สาธุ...สาธุ <p> &nbsp;&nbsp; &nbsp;ผ่านไปแล้วสำหรับเทศกาลวันพระใหญ่ &quot;วิสาขบูชา&quot; และเชื่อว่ามีมากมายแทบทุกห้องไลน์ต้องได้ส่งสติกเกอร์ หรือพิมพ์คำว่า &quot;สาธุค่ะ&quot; เพื่อร่วมอนุโมทนากับเพื่อนพ้องพี่น้องในการปฏิบัติตามจริยวัตรหรือประเพณีของพุทธศาสนิกชน &nbsp;&nbsp; &nbsp;แต่จะมีสักกี่มากน้อยคะที่เข้าใจ หรือรู้ว่า ทำไมต้องกล่าวคำว่า.. สาธุ สาธุ สาธุ&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;..นับเป็นความโชคดีอย่างมหาศาลของเราชาวพุทธอย่างแท้จริง...คำว่า &quot;สาธุ&quot; นี้ หามีในศาสนาอื่นไม่..และคำคำนี้มีประวัติความเป็นมาค่ะ &nbsp;&nbsp; &nbsp;มีเรื่องเล่าว่าในสมัยพุทธกาล มีชายคนหนึ่ง อยู่ในเมืองสาวัตถี แคว้นโกศล ได้ฟังพระแสดงธรรมเทศนาแล้ว เห็นโทษในการครองเรือน มีความปรารถนาจะขอบวช เพื่อแสวงหาความสงบในสมณธรรม จึงลาจากภรรยาไปบวช ได้ตั้งใจพากเพียรในสมณธรรมตามที่ปรารถนาไว้ตลอดมา&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;ต่อมาพระเจ้าปเสนทิโกศลได้ทรงพบหญิงผู้เป็นภรรยาของชายคนนั้น และเมื่อทรงได้ทราบเหตุความเป็นมาทั้งหมดจึงเกิดสมเพชในนางผู้เป็นภรรยา รับสั่งให้นำหญิงนั้นมาเลี้ยงไว้ในพระราชวัง ตั้งเป็นท้าวนางกำนัล &nbsp;&nbsp; &nbsp;อยู่มาวันหนึ่ง ราชบุรุษนำดอกนิลุบลบัวเขียวมาถวายพระเจ้าปเสนทิโกศลกำมือหนึ่ง พระองค์จึงประทานแก่ท้าวนางคนละดอก ฝ่ายสตรีที่เป็นภรรยาของชายที่ไปบวชนั้น เมื่อไปรับพระราชทาน ก็ยิ้มแสดงความยินดี ดุจนางอื่นๆ แต่พอดมกลิ่น​นิลุบลแล้ว นางกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จึงร้องไห้&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;พระเจ้าปเสนทิโกศลสงสัยพระทัย จึงตรัสถามว่า เหตุใดนางจึงยิ้ม​ แล้วร้องไห้ นางจึงกราบทูลว่า ที่นางยิ้มเพราะดีใจที่ทรงพระกรุณาประทานดอกบัวให้ แต่พอดมดอกบัวแล้วหอมเหมือนกลิ่นปากของสามีที่ไปบวช นางคิดถึงความหลัง จึงร้องไห้ &nbsp;&nbsp; &nbsp;พระเจ้าปเสนทิโกศลต้องการพิสูจน์วาจาของนาง จึงโปรดให้ประดับวังด้วยของหอมทั้งปวง​ เว้นแต่บัวนิลุบล แล้วอาราธนาสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า และเหล่าภิกษุสงฆ์ให้มาฉันภัตตาหารในพระราชวัง แล้วมีพระราชดำรัสถามหญิงนั้นว่า พระมหาเถระองค์ไหนที่นางอ้างว่าเป็นอดีตสามี หญิงนั้นก็ชี้ไปที่พระมหาเถระ&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;เมื่อเสร็จภัตตกิจแล้ว พระเจ้าปเสนทิโกศลอาราธนาให้พระพุทธเจ้า และภิกษุองค์อื่นๆ กลับวัดไปก่อน เว้นพระมหาเถระขอให้อยู่ เพื่อกล่าวอนุโมทนากถา​&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จกลับไปแล้ว พระมหาเถระจึงกล่าวสัมโมทนียกถา​ อนุโมทนาด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ และมีกลิ่นดอกบัวหอมฟุ้งออกจากปากพระเถระรูปนั้นอย่างน่าอัศจรรย์ กลบเสียซึ่งกลิ่นดอกไม้ของหอมทั้งปวง&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;ครั้นพอรุ่งเช้า พระเจ้าปเสนทิโกศลจึงเสด็จไปสู่พระวิหาร ถวายนมัสการพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วกราบทูลถามว่า &quot;เหตุใดปากของพระมหาเถระจึงหอมดังดอกอุบลเช่นนั้น ท่านได้สร้างกุศลใดมาพระพุทธเจ้าข้า&quot; &nbsp;&nbsp; &nbsp;สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า &quot;เพราะบุพชาติปางก่อน ภิกษุรูปนี้ได้ไปฟังพระสัทธรรมไพเราะจับใจ เต็มตื้นด้วยปีติยินดี จึงได้เปล่งวาจา ว่า &quot;สาธุ สาธุ สาธุ&quot; เท่านั้น &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;อานิสงส์แห่งการฟังพระสัทธรรมได้ส่งผลให้ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ และด้วยอานิสงส์แห่งการเปล่งวาจาสาธุการ ว่า สาธุ สาธุ สาธุ เพียงเท่านี้ จึงได้ส่งผลให้ท่านมีกลิ่นปากหอมดังดอกอุบล เป็น​ดังนี้มานับภพนับชาติไม่ถ้วนทีเดียว&quot; &nbsp;&nbsp; &nbsp;น่าอัศจรรย์จริงหนอ.. เห็นไหมละ มิธรรมดาเลย การเปล่ง สาธุการ สาธุ สาธุ สาธุ เท่านั้นแหละ ด้วยจิตเลื่อมใส ด้วยจิตอนุโมทนาในกุศลผลบุญทั้งหลาย ย่อมมีอานิสงส์มิใช่น้อยเลย...และผลดีอีกประการหนึ่งของการกล่าวสาธุการนี้ ย่อมทำให้ปิดกั้นกระแสบาปเสียได้ คืออกุศลจิตที่คิดริษยาในการทำความดีของผู้อื่นย่อมไม่ปรากฏ ไม่เกิดขึ้นแก่ผู้ที่กล่าวสาธุการอยู่เป็นนิจ จิตของเขาย่อมผ่องใส เป็นทางมาแห่งบุญกุศล และย่อมเข้าถึงกระแสแห่งธรรมได้โดยง่าย บรรลุมรรคผลนิพพานได้โดยง่ายทีเดียว &nbsp;&nbsp; &nbsp;ดังนั้นขอเรียนเชิญสหายธรรมที่รักทุกคน ได้มาตั้งจิตอนุโมทนาบุญซึ่งกันและกันดีกว่า &nbsp;&nbsp; &nbsp;สาธุ...สาธุ...สาธุ...อนุโมทามิ​ฯ.​ .&nbsp;&nbsp; &nbsp;&quot;ป้าเอง&quot;</p> https://www.thaipost.net/main/detail/36312 ป้าเอง, พระเจ้าปเสนทิโกศ, มองมุมสูง FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37680816e92.jpg