67045
27/05/2020 10:06
27/05/2020 10:06
'ม.ล.สิทธิไชย'เล่าประสบการณ์กินครั้งแรกในห้างสไตล์นิวนอร์มอล
<p style="text-align: center;"></p>
<p>27 พ.ค.2563 - ม.ล.สิทธิไชย ไชยันต์ โพสต์เฟซบุ๊กในหัวข้อ “กินครั้งแรกในนิวนอร์มอล” ระบุว่า ตั้งแต่ห้างเปิด เข้าไปกินในศูนย์อาหารได้ ผมเพิ่งมีโอกาสเข้าไปเป็นครั้งแรกเมื่อวานนี้ ห้างใหญ่กลางเมือง ปกติคนมากพอควรแต่ไม่ถึงกับแน่น เมื่อวานไป คนน้อยกว่าธรรมดาราวค่อนหนึ่ง เมื่อเดินเข้าห้าง ต้องผ่านโต๊ะตรวจวัดอุณหภูมิ จากนั้นให้เซ็นชื่อ ถ้าไม่เซ็นก็ต้องใช้มือถือเช็คอิน ถึงจะเข้าไปได้ ผมเลือกวิธีเซ็นชื่อ ง่ายกว่าใช้มือถือ ใช้ปากกาของผมเอง</p>
<p>ผ่านด่านนี้พนักงานอีกคนพ่นยาล้างมือให้ แล้วเอาสติ๊กเกอร์มาติดที่เสื้อ ให้รู้ว่าผ่านขั้นตอนคัดกรองแล้ว
ที่ขายบัตรอาหารเหลือจุดขายเดียว จากเดิมมีสองจุด อาจเป็นเพราะคนน้อย ทางเข้าศูนย์อาหารจัดใหม่ ให้เดินเข้า และออกได้ทางเดียว มีพนักงานนั่งควบคุมทางเข้า แต่ไม่มีพิธีการอะไรตรงนี้ เดินเข้าได้เลย</p>
<p>ที่สะดุดตาเมื่อเดินเข้าคือโต๊ะที่จัดให้นั่งคนเดียวและแยกห่างกัน มีโต๊ะยาวนั่งได้สามคนอยู่หลายโต๊ะ เหมาะสำหรับครอบครัวที่มีคนสูงวัย เด็ก หรือคนพิการที่จำเป็นต้องมีคนดูแล โต๊ะใหญ่ปกตินั่งได้สี่คน นี่เขาจัดให้นั่งสามคน มีแผ่นพลาสติกใสกั้น ถึงจะแบ่งเขตแต่ก็ยังคุยกันได้ ถ้าครอบครัวหรือเพื่อนมาด้วยกัน นั่งโต๊ะแบบนี้พอไหว</p>
<p>ไปสั่งอาหาร ทุกอย่างเหมือนเดิม ที่ต่างจากเดิมคือไม่มีโถเครื่องปรุงวางหน้าร้าน ไม่มีช้อน ส้อม ตะเกียบวางให้หยิบ ทุกร้านจะมีช้อนส้อมพลาสติกให้ ห่อพลาสติกมาอย่างดี ตะเกียบก็มาในซองดูสะอาด เครื่องปรุงให้มาในถุงพลาสติกเล็กๆ มีครบทุกอย่าง แต่ปริมาณอาจจะไม่ได้ คนชอบเปรี้ยว เค็ม หวาน มากๆ อาจต้องขอเพิ่ม คนที่ ชอบเอาน้ำจิ้มใส่ถ้วย คงจะลำบากหน่อยเพราะเขาไม่มีถ้วยให้ อาหารบางชนิดต้องจิ้มเป็นคำๆไป มาถึงยุคต้องมีระยะห่างนี่คงรำคาญและไม่จุใจ </p>
<p>ทางแก้คือเอาถ้วยน้ำจิ้มมาเองจากบ้าน พร้อมกับนำน้ำปลา น้ำส้มขวดเล็ก มาเอง เท่านี้ก็สบาย ผมทำมาหลายเดือนแล้ว ดีต่อสุขภาพ สังเกตว่าท้องไม่เสีย เพราะไม่ต้องไปใช้น้ำส้ม น้ำปลาที่ค้างอยู่ในโถ</p>
<p>น้ำดื่มมาเป็นขวดอยู่แล้ว น้ำแข็งมาเป็นแก้วพลาสติกเหมือนเดิม พนักงานเขาใช้กระบวยตักจากตู้ใส่น้ำแข็งมาใส่แก้ว ใครไม่สะดวกใจควรเอาน้ำแข็งใส่กระติกมาเองจากบ้าน ผมก็ทำประจำ สมัยนี้กระติกเล็กๆมีเยอะ ไม่แพง อาหารรสชาติดีเหมือนเดิม ลองสั่งอาหารจากสองร้าน ไม่ผิดหวัง</p>
<p>ศูนย์อาหารคนว่างดี มีคนเข้าออกตลอดแต่ไม่พลุกพล่าน ไม่แออัด ยังนึกในใจว่า ถ้าหากมากันเยอะๆจะทำอย่างไร อาจต้องรอคิว บรรยากาศสงบดี การดูแล ทำตามขั้นตอนดี ห้างบริหารจัดการได้ดี และลูกค้าก็ร่วมมือดี</p>
<p>ในศูนย์อาหาร การจ่ายค่าอาหารด้วยบัตร พนักงานจะยื่นถาดเล็กๆมาให้วางบัตร พอรับบัตรไปหักเงินเเล้วก็จะใส่ถาดส่งคืนให้ ไม่ต้องแตะเนื้อต้องตัวกัน ไม่มีการยื่นและรับจากมือ กินเสร็จไปซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตก็จ่ายเงินด้วยวิธีเดียวกัน มีถาดเงินเล็กๆเป็นสื่อกลาง</p>
<p>จะบอกว่าไปเถอะ กินในศูนย์อาหารได้(เกือบ)เหมือนปกติ เดี๋ยวก็จะโดนด่าว่ายุให้คนไปห้าง แต่ความจริงคือไปได้ รู้สึกปลอดภัยกับมาตรการ และในฐานะผู้ประกอบการคนหนึ่ง อยากให้ช่วยกันอุดหนุนร้านต่างๆกันบ้าง เห็นใจเขาครับ ช่วยกันเคร่งครัดแบบนี้คือการช่วยชีวิตคนไทยเองทุกคน ต้องช่วยกันปิดล้อมโควิดให้ได้ พอรอดจากโควิดแล้ว ยิ่งสภาพการค้ากลับมาได้เร็วเท่าไร เราก็มีโอกาสรอดจากการอดตายได้มากเท่านั้น
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/67045
นิวนอร์มอล, ม.ล.สิทธิไชย ไชยันต์, เฟซบุ๊ก, โพสต์
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200527/image_big_5ecdd8d6d36da.jpg
64578
29/04/2020 08:28
29/04/2020 08:28
'ม.ล.สิทธิไชย'เขียนบทความ'ย้อนยุคนิวนอร์มอล'สะท้อนภาพยุคโควิด-19ไม่ต่างจากรุงเทพฯเมื่อ50ปีที่แล้ว
<p style="text-align: center;"></p>
<p>29 เม.ย.2563 - ม.ล.สิทธิไชย ไชยันต์ โพสต์บทความบนเฟซบุ๊กในหัวข้อ “ย้อนยุค นิว นอร์มอล”โดยมีเนื้อหาว่า
เคยไหม ที่นั่งอยู่บ้านเฉยๆก็มีอะไรกิน อร่อย และมาได้ตามจังหวะเวลาที่จะกินด้วย มีให้เลือกกินตั้งแต่สายๆไปจนดึก อาหารกลางวันจะมาเป็นอันดับแรก และไปจบที่ผลไม้เชื่อมตอนดึกเป็นรายการสุดท้าย</p>
<p>ไม่ต้องโทรสั่ง ไม่ต้องใช้แอพ</p>
<p>เริ่มจากใกล้เที่ยงจะมีรถสามล้อถีบขายก๋วยเตี๋ยวหมูมาเจ้าหนึ่ง รสชาติอร่อยเป็นที่ติดอกติดใจของชาวบ้าน
ตามด้วยก๋วยเตี๋ยวเครื่องในวัว รสชาติแสนอร่อย ก๋วยเตี๋ยวเครื่องในวัวนั้น มาในหม้อต้มสีเงินวาววับ แบ่งเป็นสองหม้อ คนขายแบกมาด้วยคานหาม เวลาเข้ามาในบ้าน ผมจะรู้สึกว่าอลังการมาก วางทีเต็มบ้าน นึกไม่ออกว่าอาแปะผอมๆแบกมาได้อย่างไร สะไบนางหั่นชื้นใหญ่ เคี้ยวกรุบๆ มาพร้อมน้ำซุปสีน้ำตาลอ่อน ควันขึ้น หอมฉุย</p>
<p>ถ้าไม่ชอบ รออีกนิด แม่ค้าตัวใหญ่กว่าอาแปะหาบแกงมาสี่ ห้าหม้อ พร้อมข้าว จะกินข้าวแกงเขียวหวานไก่ แกงเผ็ดเนื้อ หรือจะต้มยำขาหมู ก็สั่งได้ ราดข้าวกันตรงนั้น เหยาะน้ำปลา โอ สวรรค์บนดิน</p>
<p>ถ้ายังไม่ชอบ ก็รอ ไม่นาน เจ้าผัดไท จะมา เป็นหญิงร่างใหญ่ เข็นรถคันใหญ่ ท่าทางทำอะไรช้า ผิดกับพ่อค้า แม่ค้าเจ้าอื่น แต่พอลงมือทำ เอาเส้นมาผัด ใส่เครื่องต่างๆ ใส่ไข่ ควันหอมฉุยจากกะทะ ทำเอาใจแทบละลาย ได้ถั่วงอกสดๆ บีบมะนาว ใส่น้ำปลานิดๆ อร่อยคุ้มรอ</p>
<p>บ่ายอ่อนๆ เจ้าตือฮวนมาขาย หาบมาแบบไม่อลังการเหมือนก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แต่ตือฮวนร้อนๆ ใส่ผักดอง อร่อยล้ำ ได้กินกับข้าวเหนียวเส้น จิ้มซีอิ๊วหวาน อร่อยมากๆ</p>
<p>บ่ายแก่ๆ มีคนขายผลไม้สด ขี่จักรยานมาหลายเจ้า เลือกได้เลยว่าจะกินอะไร ของโปรดของผมคือมะกอกฝรั่งที่อยู่ในตู้กระจก มีน้ำแข็ง เย็นๆชื่นใจ นานๆกินฝรั่งดอง หรือพุดทรา ก็อร่อย</p>
<p>รอบบ่ายแก่มีก๋วยเตี๋ยวหมูมาอีกเจ้า รายนี้เป็นรถถีบสามล้อ ทำอาหารเร็วมาก ย่าชอบเรียกเข้ามาในบ้าน แล้วให้เด็กๆสั่งกินตามใจชอบ เราก็จะมายืนล้อมรถ สั่งกันกินสนุกสนาน อยากกินกี่ชามก็กินไป บางทีขอทำเอง อาแปะก็ไม่ว่าอะไร พวกเราก็จะแข่งกันทำท่าให้เหมือนอาแปะ ตักเครื่องปรุงใส่ชามอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้</p>
<p>อาแปะขายก๋วยเตี๋ยวมีกระติกน้ำแข็งสีม่วงอยู่ในรถด้วย ในกระติกมีไอติมแท่งหลายรส เป็นที่ชื่นชอบของเด็กๆเป็นอย่างยิ่ง แต่ไอติมอาแปะเป็นแค่ของเสริมเท่านั้น อาแปะไม่ได้มีอาชีพหลักขายไอติม</p>
<p>เจ้าไอศกรีมจริงๆมีสองเจ้า คนขายเป็นผู้ชายทั้งคู่ เจ้าหนึ่งมีไอศกรีมเป็นแท่งยาว เวลาซื้อ เขาจะเอามาตัด ก็ใช้มีดตัดดื้อๆน่ะแหละ ใช้ไม้เสียบให้ถือไปกิน รสชาติอร่อย</p>
<p>อีกเจ้าเป็นไอศกรีมใส่ในขนมปัง และยังมีหน้าให้เลือก ว่าจะใส่ลูกชิด มันเชื่อม และอื่นๆ อย่างหลังนี่อร่อยนักแล
ช่วงบ่ายๆยังมีคนเดินขายขนม ที่ได้ยินจนคุ้นหู"ข้าวต้มผัดมัดต้นมัดใต้มาแล้วครับ" แปลกที่เจ้านี้ไม่เคยซื้อกิน
ที่ไม่ซื้อกินเพราะมีอาแปะสองคนเดินแบกหาบมาขายของ คนหนึ่งขายขนมที่เป็นของแห้ง อย่างขนมโก๋ ลูกเกต ลูกอม และของเล่นราคาไม่แพง</p>
<p>อีกเจ้าเป็นอาแปะขายขนมที่ต้องใช้ภาชนะใส่กิน เช่นถั่วเขียวต้มน้ำตาล ฟักทองแกงบวด เราก็จะกินขนมสองอาแปะนี้เป็นประจำ</p>
<p>ช่วงบ่ายยังมีเจ้าหมูสะเต๊ะ และตับสะเต๊ะมาอีกด้วย หาบมาพร้อมเตาปิ้ง หมูสะเต๊ะนั้นมาในกล่องสังกะสี จัดวางอย่างเป็นระเบียบ เมื่อสั่ง ก็จะปิ้งกันเดี๋ยวนั้น เจ้านี้รสชาติดี หอมหวาน อร่อย มีขนมผังปิ้งทาน้ำจิ้มสะเต๊ะขายแยกต่างหากสำหรับให้เด็กๆซื้อด้วย</p>
<p>หมูย่าง เป็ดย่างมาตอนค่ำ และต่อด้วยเกี๊ยวตอนดึก ไปปิดรายการด้วยผลไม้เชื่อมสีสุดสวยแสบสัน ต้องใช้วิจารณญาณในการกิน นี่คือชีวิตเมื่อห้าสิบกว่าปีก่อนในกรุงเทพฯ</p>
<p>คนสมัยนี้กำลังพูดกันว่า ยุคหลังโควิด ชีวิตจะเป็น 'นิว นอร์มอล' คนจะไปซื้อข้าวของออนไลน์ ไม่ต้องออกจากบ้านไปไหน สำหรับผม นี่ไม่ใช่นิว นอร์มอล แต่เป็นการกลับไปสู่ชีวิตแนวเดิมที่คนไทยสมัยก่อนคุ้นเคย ต่างกันแค่ว่าสมัยนี้ต้องใช้แอพสั่ง และเมื่อของมาถึงก็ต้องกิน </p>
<p>ยุคโน้น ไม่ต้องสั่ง นั่งเฉยๆ อาหารมาให้เห็น สูดกลิ่น ชิม แล้วจึงซื้อ ก็สะดวกไปอีกแบบ ใครว่านิว นอร์มอลจะเปลี่ยนโลก ผมว่ามันจะพาเราย้อนยุคไปห้าสิบปีเสียมากกว่า สนุกนะ จะบอกให้</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/64578
กรุงเทพมหานคร, นิว นอร์มอล, ม.ล.สิทธิไชย ไชยันต์, เฟซบุ๊ก, โควิด-19
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200429/image_big_5ea8d7554e787.jpg
13156
11/07/2018 00:01
11/07/2018 00:01
คู่มือสนุกกับชีวิต
<p></p>
<p> นี่เป็นบันทึกของ ม.ล.สิทธิไชย ไชยันต์ เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2561 ขณะที่อายุ 65 ปีค่ะ ...น่าสนใจ ให้แง่คิดในอีกมุม ลองอ่านดูค่ะ
1.เมื่อคุณอายุถึง 65 คุณไม่ต้องมองย้อนอดีต มองไปก็ทำอะไรไม่ได้ และก็ไม่ต้องฝันถึงอนาคต คุณเหลือเวลาไม่มากที่จะล่าฝัน วัยนี้คุณต้องอยู่กับปัจจุบัน จะอยากทำอะไรก็ลงมือทำ ไม่ทำตอนนี้ก็ไม่มีเวลาจะไปทำตอนไหนแล้ว วัยนี้ไม่ต้องห่วงอนาคต ให้ทำปัจจุบันให้สุขใจที่สุด วันนี้คือวันสำคัญที่สุด พรุ่งนี้คือรางวัลพิเศษ
2.คุณต้องสร้างเงื่อนไขให้ตัวคุณอยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องพึ่งคนอื่น โดยเฉพาะในเรื่องการเงิน ถ้าเจ็บป่วย คุณต้องมีประกันสุขภาพหรือมีเงินไว้รักษาตัว อย่าหวังพึ่งลูกหลาน
3.ในขณะที่คุณไม่ไปพึ่งลูกหลาน คุณก็ต้องมีแผนในการเลี้ยงลูกที่ดี เมื่อลูกโตแล้ว อย่าให้เขาต้องมาพึ่งคุณ ต่างคนต่างไม่ต้องพึ่งกันในเรื่องเงินจะดีมากๆ ถึงยามนี้ คุณต้องปล่อยวางกับลูกหลาน คุณเลี้ยงเขาอย่างดีที่สุด ส่งเขาเรียนอย่างดีที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้แล้ว ชีวิตเขาต้องดำเนินไปตามครรลอง คุณไม่อยู่ค้ำฟ้ามาดูแลเขาตลอดไป เขาอาจประสบความสำเร็จมาก แต่ไม่มีเวลามาหาคุณ หรือเขาไม่เอาเรื่องเอาราวสักอย่าง แต่รักคุณดี คุณต้องยอมรับในสิ่งที่เป็นอยู่ ไม่ต้องน้อยใจ คุณจะให้ลูกเป็นอย่างที่คุณต้องการทุกอย่างไม่ได้หรอก
4.เลี่ยงการทำชีวิตให้อยู่ในภาวะเก็บกด ด้วยการไม่กดเก็บ คุณจะทำอะไรก็ตาม อย่ากลัวคนว่า อย่าใส่ใจคนนินทา วันที่คุณป่วย นักนินทาไม่มาดูแลคุณ คุณไม่มีเงินใช้ นักนินทาไม่ให้เงินคุณ นักด่าไม่เคยช่วยอะไรคุณ มีแต่ด่าซ้ำ
5.อย่ากลัวที่จะเริ่มอะไรใหม่ วัยนี้ไม่มีเวลาฝัน คิดแล้วต้องทำ ไม่มีเวลาเหลือให้ฟังนักหัวเราะเยาะ ใครอยากหัวเราะให้เขาหัวเราะไป เขาทำอย่างอื่นไม่เป็น การทำงาน ไม่ว่างานอะไรจะช่วยให้สมองได้มีโอกาสบริหาร ไม่เบื่อ
6.ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ผมสุขภาพดีเพราะออกกำลังกาย วิ่งเดินสัปดาห์ละหลายกิโลเมตร ถ้าไม่ออกกำลังกาย ไม่มีสุขภาพที่ดีแน่นอน
7.ในแวดวงของคุณ มีคนจนกว่าคุณและรวยกว่าคุณ มีคนตำแหน่งใหญ่กว่าและเล็กกว่า ถ้าคุณมองแต่คนที่ดีกว่าคุณ ชาตินี้คุณไม่มีวันเป็นสุข ถ้ามองแต่คนแย่กว่าคุณ ก็จะทำให้คุณพอใจที่เหนือกว่าเขา ไม่ต้องมองใคร ถ้าคุณปลูกต้นไม้สักต้น หมั่นให้ปุ๋ย รดน้ำให้ดี ไม่ต้องไปสนใจต้นไม้บ้านอื่น ให้ต้นไม้ของคุณงอกงามดีเท่านั้นพอ มันอาจสวยที่สุดในหมู่บ้านในสายตาคนอื่นก็ได้
8.หาหมอประจำ ผมเป็นหลายโรคจึงต้องไปตรวจร่างกายทุกสามเดือน และทำให้ได้รู้ว่าร่างกายกำลังถูกโรคอะไรใหม่ๆ คุกคามบ้าง รู้แต่เนิ่นๆ ก็รักษาง่าย ขนาดไปหาหมอบ่อย บางโรคยังหาเจอยาก ถ้าผมไม่หาหมอบ่อย ป่านนี้อาจตายไปแล้ว
9.คบหาสมาคมกับเพื่อน และคนที่เคยรู้จัก ยามนี้ใครที่ยังคบคุณอยู่เป็นคนรักคุณจริงทั้งนั้น ลูกน้องไม่มาหาเพราะหวังตำแหน่ง เพื่อนไม่มาหาเพราะอยากพึ่งพิง เขามาเพราะอยากคบจริง
10.อย่าหาเหาใส่หัว รู้จักพูดว่าไม่ เมื่อใจมันไม่อยาก เช่น คนยืมของ ยืมเงิน ขอของ ขอความรัก ถ้าใจมันไม่อยากให้ ปากต้องบอกว่าไม่
11.กินทุกอย่างที่อยากกิน ถ้าสงสัยให้ถามหมอ บางอย่างคุณอาจกินไม่ได้ ถ้ากินได้แล้วคิดเองว่าไม่ควรกินก็น่าเสียดาย
12.เดินทางไปทุกที่ที่อยากไปและพอมีเงินจะไปได้ ไปแล้วจะรู้ว่าโลกนี้มีอะไรที่เรายังไม่รู้อีกมากมาย และจะมีความสุขที่ได้พบคนและสถานที่แปลกๆ.
"ป้าเอง" </p>
https://www.thaipost.net/main/detail/13156
คนยืมของ, ป้าเอง, ม.ล.สิทธิไชย ไชยันต์, มองมุมสูง, ยืมเงิน, หมอประจำ, ออกกำลังกาย
FALSE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37680816e92.jpg