37777 06/06/2019 00:01 06/06/2019 00:01 บทบาทผู้นำในเวทีสากล ที่ผู้นำไทยยังไม่ตระหนัก              ผู้นำในภูมิภาคนี้หลายคนมีความชัดเจนและกล้าหาญในการแสดงจุดยืนของประเทศ ไม่ว่าเราจะเห็นด้วยกับเขาหรือไม่                 ไม่ว่าจะเป็นนายกฯ มหาธีร์ของมาเลเซีย หรือหลี่เสียนหลุงของสิงคโปร์ รวมถึงดูเตอร์เตของฟิลิปปินส์ต่างก็กล้าบอกกล่าวกับชาวโลกว่าในประเด็นร้อนๆ ที่มีผลกระทบต่อผลประโยชน์ของประเทศของเขานั้น รัฐบาลของเขามีแนวทางอย่างไร                 แม้จะต้องกระทบความรู้สึกของมหาอำนาจก็ต้องพูด เพราะการแสดงจุดยืนเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของประเทศของตัวเองนั้นเป็นหน้าที่ของผู้นำแต่ละประเทศ                 ผมไม่เห็นวิถีปฏิบัติและวิสัยทัศน์เช่นนี้ในประเทศไทยของเรา                 เป็นประเด็นที่น่าคิดมาก...เพราะเมื่อเปรียบเทียบกับผู้นำในอาเซียนอื่นๆ แล้ว ผู้นำไทยเราดูเหมือนจะอ่อนด้อยในเรื่องการกล้าแสดงออกในเวทีระหว่างประเทศ                 นั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้สถานภาพของประเทศไทยในเวทีสากลไม่มีความโดดเด่น ไม่สามารถทำให้ประเทศอื่นมีความเคารพและนับถือเราในฐานะเป็นชาติที่มีความเป็นตัวของตัวเองที่ชัดเจน                 มหาธีร์ประกาศว่ามาเลเซียจะใช้ระบบของหัวเว่ย “ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้” และไม่ยอมให้สหรัฐมากดดันบังคับให้ต้องเลิกความร่วมมือกับหัวเว่ยของจีน                 มหาธีร์บอกว่าเขาไม่กังวลเรื่องการสอดแนมข้อมูล ยืนยันว่าจะใช้เทคโนโลยีของหัวเว่ยต่อไป เพราะหัวเว่ยล้ำหน้ากว่าสหรัฐ และเป็นประโยชน์ต่อมาเลเซีย                 ประโยคเด็ดของมหาธีร์คือ                 "ก็จริง อาจจะมีการสอดแนมบ้าง แต่ในมาเลเซียมีอะไรให้สอดแนมจริงๆ ล่ะ เราเปิดเผยอยู่แล้ว" มหาธีร์กล่าว                 และสำทับว่า "เราจะพยายามใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีของหัวเว่ยให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้"                 มหาธีร์บอกด้วยว่าอเมริกาและประเทศตะวันตก ต้องยอมรับว่าประเทศเอเชียสามารถสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีศักยภาพในการแข่งขันได้แล้ว และไม่ควรข่มคู่คุกคามคู่แข่งทางธุรกิจ                 ในอีกเวทีหนึ่งที่สิงคโปร์ นายกฯ หลี่เสียนหลุงของประเทศนั้นประกาศว่ามหาอำนาจสหรัฐและจีนไม่ควรจะบังคับประเทศเล็กๆ ในอาเซียนต้อง “เลือกข้าง” ในการเผชิญหน้าระหว่างสองยักษ์ เพราะการทำเช่นนั้นเหมือนกับยุค “ล่าอาณานิคม” ของโลกตะวันตกในอดีต                 วาทะของผู้นำสิงคโปร์ได้ถูกนำเสนอเป็นข่าวไปทั่วโลก เป็นการตอกย้ำว่าผู้นำของประเทศในอาเซียนมิได้ยอมให้ชาติอื่นมากดดันด้านนโยบายให้เข้าข้างตนแต่เพียงอย่างเดียว                 แต่ยังต้องการจะบอกกล่าวให้ได้รับทราบว่า แต่ละประเทศย่อมมีศักดิ์ศรีและอธิปไตยในการตัดสินนโยบายเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตน                 ไม่ว่าโดนัลด์ ทรัมป์ และสี จิ้นผิง ฟังแล้วจะชอบหรือไม่ชอบ แต่ก็ย่อมจะต้องเคารพในจุดยืนของประเทศต่างๆ ที่ต้องคบหาด้วย                 เพราะในท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่ทรัมป์กับสี จิ้นผิง เองก็จะต้องมีวิธีคิดและปฏิบัติเหมือนกับผู้นำประเทศเล็กๆ นั่นคือ การยืนหยัดแรงกดดันจากประเทศอื่นหากเป็นการข่มขู่บังคับด้วยวิธีการที่ไม่เหมาะสมและไม่สะท้อนถึงการ “คบหากันอย่างเสมอภาคและเท่าเทียม”                 ประธานาธิบดีดูเตอร์เตของฟิลิปปินส์กล้าบอกวอชิงตันให้ถอนทหารกลับบ้าน และคบหากับจีนใกล้ชิดขึ้นอย่างเปิดเผยโดยไม่กลัวแรงกดดันทางด้านลบจากสหรัฐ                 เพราะเขาเห็นว่ายุทธศาสตร์ของการคบหากับมหาอำนาจนั้นบางครั้งต้องแสดงความเป็นตัวของตัวเอง                 ยิ่งออกอาการ “หงอ” ก็อาจจะยิ่งทำให้ประเทศใหญ่ๆ ไม่เกรงใจ                 แม้กระทั่งกรณี “ขยะจากต่างชาติ” เราก็จะเห็นระดับนายกฯ เช่นมหาธีร์และดูเตอร์เตแสดงจุดยืนด้วยตนเอง                 ไม่ยอมให้เรื่องประเทศยักษ์ใหญ่ใช้ประเทศตนเป็น “ถังขยะอิเล็กทรอนิกส์” เป็นเพียงเรื่องของระบบราชการปกติ เพราะเรื่องนี้โยงกับความเป็นอธิปไตยของประเทศ และกระทบถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มิใช่ให้เป็นประเด็นระหว่างหน่วยราชการเท่านั้น                 ฟิลิปปินส์กับมาเลเซียบอกกล่าวให้อเมริกา, แคนาดา, ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ขนขยะกลับไปบ้านตัวเองเสีย หาไม่แล้วก็จะส่งขยะเหล่านั้นกลับไปทิ้งในน่านน้ำของประเทศต้นทาง                 เป็นการแสดงจุดยืนที่ชัดเจนและจริงจัง เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก                 ผมยังไม่เห็นบทบาทที่แสดงความเป็นผู้นำที่รับผิดชอบของประเทศไทยเช่นนี้                 แม้ไทยเป็น “ประธานอาเซียน” ปีนี้ก็ยังไร้การแสดงท่าทีแห่งการเป็น “ผู้นำ” ทางความคิดและผลักดันเพื่อประโยชน์ของภูมิภาค                 หวังว่ารัฐบาลใหม่ที่กำลังพยายามตั้งกันอยู่ขณะนี้จะสำเหนียกถึงความรับผิดชอบในบทบาทหน้าที่ระหว่างประเทศที่มีนัยสำคัญยิ่งนี้โดยพลัน!  https://www.thaipost.net/main/detail/37777 กาแฟดำ, มหาธีร์, สุทธิชัย หยุ่น FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg 19121 04/10/2018 20:36 05/10/2018 00:01 เมื่อมหาธีร์อัดอองซาน ซูจี อาเซียนก็หวั่นไหว         เขย่าขวัญคนทั่วไปไม่น้อยเมื่อนายกรัฐมนตรีมหาธีร์ โมฮัมหมัด ของมาเลเซีย ประกาศว่าจะไม่สนับสนุน อองซาน ซูจี แห่งพม่า อีกต่อไป เพราะปัญหาโรฮีนจา         ถ้อยแถลงผ่านการให้สัมภาษณ์ทีวีตุรกี TRT World ของท่านผู้เฒ่าชัดถ้อยชัดคำอย่างนี้ต้องถือว่าเป็นผู้นำอาเซียนคนแรกที่แสดงจุดยืนต่อผู้นำพม่าอย่างไม่เกรงอกเกรงใจอีกต่อไป        “เธอเปลี่ยนไปจากที่เราเคยรู้จัก เราเคยพยายามรณรงค์ให้ปล่อยเธอจากการคุมขังของทหาร และเธอก็ได้รับอิสระ แต่วันนี้เธอไม่พร้อมจะพูดอะไรเกี่ยวกับการกระทำของทหารต่อชาวโรฮีนจา เราจึงต้องแสดงจุดยืนที่ชัดเจนว่าเราไม่สนับสนุนเธออีกต่อไป” มหาธีร์บอก         สาเหตุที่ทำให้มหาธีร์พูดอย่างนี้ คงเป็นเพราะอองซาน ซูจี ไม่ตอบจดหมายที่เขาเขียนถึงเธอในเรื่องนี้ ทำให้ท่านผู้อาวุโสแห่งอาเซียนกริ้วที่ไม่ให้เกียรติระหว่างผู้นำอาเซียนด้วยกัน         แม้มหาธีร์จะบอกว่า ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้สึก “ผิดหวัง” กับอองซาน ซูจี แต่ความจริงปฏิกิริยาของเขาทำให้เห็นว่ามันคงจะมีอะไรมากกว่าความผิดหวัง         มหาธีร์เอาจริงเรื่องโรฮีนจามาก         ตอนที่ผมสัมภาษณ์เขาที่กัวลาลัมเปอร์ ผู้นำวัย 93 ที่กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีรอบสองด้วยการนำฝ่ายค้านโค่นอดีตนายกฯ นาจิบ ราซัค จนเป็นปรากฏการณ์ครั้งประวัติศาสตร์บอกผมว่า มาเลเซียถือว่าพม่าต้องรับผิดชอบต่อการกระทำต่อชาวโรฮีนจา เพราะเป็นการสังหารหมู่ที่ไร้ความรับผิดชอบอย่างยิ่ง         ในคำปราศรัยต่อที่ประชุมสหประชาชาติที่กรุงนิวยอร์ก มหาธีร์วิพากษ์สังคมโลกว่ายังคงเงียบงันต่อความโหดร้ายทารุณต่อชาวโรฮีนจาในประเทศพม่า         ก่อนหน้านี้ รายงานของสหประชาชาติฉบับหนึ่งกล่าวหาว่ารัฐบาลพม่าได้กระทำการอันถือได้ว่ามี “เจตนาสังหารฆ่าล้างเผ่าพันธุ์” ชาวโรฮีนจาและควรจะต้องให้ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกับนายพลอีก 5 คน ที่รับผิดชอบขึ้นศาลอาญาระหว่างประเทศ         แต่รัฐบาลพม่าโต้กลับว่า ข้อกล่าวหาเช่นนั้นเกินความเป็นจริง ไม่ยอมให้นายทหารของตนขึ้นศาลระหว่างประเทศเป็นอันขาด         อองซาน ซูจี ต้อง “กลืนเลือด” เพราะถูกทั้งโลกประณาม หลายประเทศเรียกร้องให้คณะกรรมการรางวัลโนเบลเรียกคืนรางวัลสันติภาพที่มอบให้กับเธอเมื่อปี 1991         รัฐบาลแคนาดาก็เพิ่งประกาศถอนความเป็น “พลเมืองกิตติมศักดิ์” คืนจากเธอด้วยข้อหาเดียวกัน         ทำไมเธอจึงเงียบงัน และดูเหมือนจะปกป้องนายทหารพม่าที่ถูกมองว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการปราบปรามและข่มเหงรังแกชาวโรฮีนจาจนตัวเองกลายเป็นเป้าของการวิพากษ์อย่างหนักหน่วงเพียงนี้?         คำตอบน่าจะอยู่ที่ว่าเธอเองต้องร่วมรัฐบาลกับทหาร และได้พยายาม “ประคับประคอง” ให้รัฐบาลไปให้รอด จึงไม่ “หักด้ามพร้าด้วยหัวเข่า” กับทหาร         เธอก็เคยออกมาบอกว่าพม่าไม่มี “โรฮีนจา” มีแต่ “ชาวบังคลีที่เข้าเมืองผิดกฎหมาย”         แต่หากฟังสิ่งที่เธอพูดถึงกรณีนี้ ก็ต้องบอกว่าอองซาน ซูจี พยายามจะปกป้องตัวเองและทหารไปพร้อมๆ กัน เสมือนหนึ่งจะบอกชาวโลกว่าข้อหาเรื่อง “ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์” ไม่เป็นธรรม เพราะอีกฝ่ายหนึ่งก็ใช้ความรุนแรงเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลพม่าเช่นกัน         เธอยอมรับระหว่างการประชุม World Economic Forum ที่ฮานอยเมื่อเร็วๆ นี้เพียงว่า หากมองย้อนกลับไป “รัฐบาลพม่าควรจะบริหารปัญหานี้ได้ดีกว่านี้” (“…could have handled it better”)         แต่นั่นมิใช่การยอมรับผิดหรือเป็นการรับปากว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างจริงจังตามที่หลายๆ ส่วนในประชาคมโลกเรียกร้องแต่อย่างไร         เมื่อมหาธีร์ออกมาประกาศตัดญาติขาดมิตรกับอองซาน ซูจี อย่างนี้ สมาชิกอาเซียนอีก 8 ประเทศ ก็มีการบ้านที่จะต้องทำอย่างหนัก         ยิ่งประเทศไทยจะรับตำแหน่งประธานอาเซียนในปีหน้า ก็ยิ่งเป็นภารกิจที่รัฐบาลไทยจะต้องคิดหนักว่าจะช่วยลดความตึงเครียดในประเด็นโรฮีนจาระหว่างมวลหมู่อาเซียนอย่างไร         ประเด็นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนอกจากเรื่องข้อเท็จจริงว่าใครทำอะไรต่อใครหรือไม่อย่างไรแล้ว ยังมีเรื่องของความแตกต่างด้านความเชื่อทางศาสนาและชาติพันธุ์ อีกทั้งยังมีผลข้างเคียงเรื่องการเมืองและความมั่นคงระหว่างประเทศ         แต่ประเทศไทยเราก็ปฏิเสธบทบาทของการเป็น “ผู้ประสาน” ในฐานะเป็นสมาชิกหลักของอาเซียนไม่ได้ นั่นย่อมหมายถึงการพยายามเข้าใจจุดยืนของแต่ละฝ่ายในกรณีนี้ และสร้างบรรยากาศของการพูดคุยทั้งทางตรงและทางอ้อมระหว่างสมาชิกอาเซียน เพื่อที่จะป้องกันความเสื่อมทรุดของความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิก และพยายามแสวงหาทางออกทั้งระหว่างอาเซียนกันเองและระหว่างอาเซียนกับประชาคมโลก         เพราะตราบเท่าที่ชาวโรฮีนจากว่า 700,000 คน ที่หนีภัยจากรัฐยะไข่ในพม่าไปอยู่ในบังกลาเทศ และยังไม่มีทีท่าว่าจะอพยพกลับไปที่พม่าอย่างเต็มใจและมั่นใจ ตราบนั้นปัญหานี้ก็ยังจะได้รับความสนใจจากประชาคมโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้. https://www.thaipost.net/main/detail/19121 กาแฟดำ, มหาธีร์, อองซาน ซูจี, โรฮีนจา FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg 17066 08/09/2018 07:56 08/09/2018 07:56 ถามมหาธีร์: คนวัย 93 เอาเรี่ยวแรงที่ไหนมากู้ชาติ?       ผมสัมภาษณ์พิเศษนายกฯ มหาธีร์ โมฮัมหมัด ในวาระครบ 100 วันหลังชัยชนะครั้งประวัติศาสตร์การเมืองของมาเลเซียด้วยคำถามหลายข้อ...แต่ที่น่าสนใจเป็นพิเศษคือความคิดอ่านเกี่ยวกับชีวิตของตัวเองที่กลับมาบริหารประเทศอีกครั้งในวัย 93       ย้อนดูรายละเอียดของการสัมภาษณ์ทั้งหมดได้ในเว็บไซต์ของ ThaiPBS รายการ "โลกป่วน"       ถาม: ท่านยังดูแข็งแรงอยู่เมื่อเทียบกับวัย 93 ปี ท่านบอกว่าจะอยู่ในตำแหน่งนี้ 2 ปี แล้วก็มีคนพูดว่าท่านอาจจะอยู่นานกว่านั้น มีคนพูดว่าท่านจะไม่ยกเก้าอี้นี้ให้ อันวา อิบรอฮิม ทำไมมีข่าวลือเหล่านี้ครับ       มหาธีร์: ไม่ใช่ข่าวลือ ผมหมายความว่ามันมาจากความเข้าใจเมื่อแนวร่วมฝ่ายค้านตัดสินใจเลือกผมเป็นผู้นำ โดยมีเงื่อนไขว่าผมจะไม่อยู่ในครบวาระ และถ่ายโอนตำแหน่ง ดังนั้นผมจะถูกผูกมัดด้วยข้อตกลงนี้       ถาม: 2 ปี แต่ก็มีคนพูดว่า "ถ้าคนต้องการ ผมอาจอยู่ต่อ"       มหาธีร์: ผมก้าวลงจากตำแหน่งในปี 2003 บอกทุกคนว่าผมจะไม่กลับมาอีก ผมอยากเกษียณ แต่แรงกดดันจากเสียงเรียกร้องของประชาชนที่ว่า ผมควรทำบางอย่างเกี่ยวกับปัญหาที่พวกเขาเผชิญ บีบให้ผมกลับมา ผมไม่อยากกลับมา แต่ผมจะเห็นแก่ตัวมากถ้าผมยังมุ่งแต่ความปรารถนาของตัวเอง  หมายถึงการหยุดพักผ่อน       ถาม: ท่านคิดถึงวันหยุดพักผ่อน       มหาธีร์: ใช่ ผมไม่เคยมีวันหยุดนับตั้งแต่...       ถาม: วันพักร้อนครั้งสุดท้าย นานแค่ไหนแล้วครับ       มหาธีร์: ผมลงจากตำแหน่งเมื่อปี 2003 ราว 2 สัปดาห์จากนั้นพวกเขาก็มาหาผม       ถาม: 2 สัปดาห์?       มหาธีร์: 2 สัปดาห์ เพราะพวกเขายุติโครงการรถไฟ และโครงการสร้างสะพานเชื่อมมาเลเซีย-สิงคโปร์ และคนก็มาหาผม ขอให้ผมช่วยทำอะไรสักอย่าง ผมจึงพยายามเข้าไปมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวเพื่อให้นายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้านี้ก้าวลงจากตำแหน่ง และให้ "นาจิบ" ขึ้นมาแทน และเมื่อ "นาจิบ" ขึ้นมาก็มีปัญหากับตำแหน่งนี้อีก       ถาม: ตั้งแต่ปี 2003 จนถึงปีนี้ ท่านทำงานหนักมา 15 ปีเพื่อเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ       มหาธีร์: มันช่วยไม่ได้ คนมาขอร้องผม ผมไม่มีหัวใจที่จะปฏิเสธ ช่วงรณรงค์หาเสียงหนักหน่วงมาก       ถาม: ผมทราบ ผมดูภาพที่ท่านอยู่บนหลังคารถหาเสียง ด้วยอายุวัยนี้และแดดก็ร้อนมาก ตอนผมนั่งทำงานเมื่อเช้า ผมบอกกับทีมงานผมว่า นึกภาพว่ามหาธีร์ขึ้นปราศรัยหาเสียงท่ามกลางแดด ปราศรัยหาเสียงเป็นปีไม่เคยหยุด       มหาธีร์: ผมแข็งแรงนะ       ถาม: ไม่เคยรู้สึกว่าเหนื่อย ไม่เคยรู้สึกว่าชั้นจะไม่ทำอีกแล้วบ้างหรือครับ       มหาธีร์: มีบ้างที่รู้สึกเหนื่อย และบางครั้งก็ได้รับโทรศัพท์หรืออื่นๆ ถ้าอยู่ในขอบเขตที่ช่วยได้ ผมก็จะทำ       ถาม: ผู้สื่อข่าวต่างประเทศบางคนพูดถึงท่านว่า "larger than life" บอกว่ามหาธีร์เป็นสุดยอดมนุษย์ ไม่ใช่คนธรรมดา ท่านเป็นคนที่ "larger than life" ใช่ไหมครับ       มหาธีร์: ผมเป็นคนธรรมดามากๆ ยกเว้นแต่เรื่องที่บางครั้งทำงานหนักกว่าคนส่วนใหญ่       ถาม: ท่านดูแลสุขภาพใจและกายอย่างไรบ้าง       มหาธีร์: ผมเชื่อว่าถ้าไม่ใช้งานสมองบ่อยๆ มันก็จะเสื่อมศักยภาพได้ ดังนั้นต้องทำกิจกรรมอ่าน  เขียน คิด หรือต่อสู้บ้าง ต้องทำให้ทั้งสมองอ่านและกล้ามเนื้อทำงานทั้งคู่ จะเห็นว่าถ้านอนมากๆ กล้ามเนื้อก็จะอ่อนแอมาก สมองก็เช่นกัน ถ้าไม่ใช้งานมันศักยภาพก็จะลดลง       ถาม: ท่านนอนวันละกี่ชั่วโมงครับ       มหาธีร์: 6 ชั่วโมง       ถาม: 6 ชั่วโมง พอหรือครับ       มหาธีร์: ผมคิดว่าเพียงพอ       ถาม: การออกกำลังกายล่ะ       มหาธีร์: ผมเล่นดัมเบล หรือปั่นจักรยาน บางครั้งก็ขี่ม้า       ถาม: ขี่ม้าด้วย       มหาธีร์: ใช่       ถาม: เหลือเชื่อ อายุขนาดนี้ท่านยังขี่ม้าได้       มหาธีร์: 2 สัปดาห์ก่อน ผมก็ไปขี่ม้ามา       ถาม: จริงเหรอครับ แล้วเรื่องอาหาร การควบคุมอาหารล่ะ       มหาธีร์: ไม่ใช่ควบคุมอาหาร แต่ผมจะไม่ทานอาหารมากเกินไป เพราะไม่อยากน้ำหนักขึ้น       ถาม: ท่านหนักเท่าไหร่ครับ       มหาธีร์: 61-62 กก.       ถาม: จริงหรือครับ ผมหนัก 65 แต่ดูตัวเล็กกว่าท่าน       มหาธีร์: ผมไม่เคยน้ำหนักขึ้นตลอด 30 ปีที่ผ่านมา       ถาม: ทุกวันท่านตื่นแต่เช้า อยากทำงาน และเปลี่ยนแปลงประเทศ       มหาธีร์: เป็นสิ่งที่ผมต้องทำ       ถาม: ช่วยพาผมไปดูโต๊ะของท่านได้ไหมครับ มีคนบอกว่าเป็นโต๊ะทำงานตัวเก่าของท่าน ใช่ไหมครับ       มหาธีร์: ผมคิดว่าใช่       ถาม: ขอผมชมหน่อยครับ นี่คือโต๊ะทำงานตอนที่ท่านเกษียณ และก้าวลงจากตำแหน่งในปี 2003  ใช่ไหมครับ       มหาธีร์: คิดว่าใช่ ผมว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมาก นอกจากการตกแต่ง       ถาม: ตัวนี้ใช่มั้ย งั้นพูดได้ว่าท่านทวงโต๊ะทำงานคืนมา เก้าอี้แห่งอำนาจ โต๊ะทำงานเป็นระเบียบมาก ไม่มีเอกสารเยอะแยะเหมือนอย่างทั่วไป       มหาธีร์: นี่คือเอกสารทั้งหมด       ถาม: ท่านเซ็นเอกสารทุกวัน เอกสารส่งมาที่นี่       มหาธีร์: เรื่องที่ต้องให้ผมอนุมัติก่อนจึงจะดำเนินการได้ ต้องมาให้ผมอนุมัติ       ถาม: แน่นอนว่าต้องเป็นนโยบายหลักๆ       มหาธีร์: เรื่องการแต่งตั้งโยกย้ายด้วย       ถาม: ท่านมีแผนเขียนหนังสือความทรงจำเล่มใหม่ไหมครับ เพราะผมยังมีหนังสือของท่านอยู่ "A  Doctor in the House" ผมมีเล่มนี้ที่บ้าน ทุกครั้งที่ผมมองหนังสือ ผมก็นึกถึงท่านว่า นี่คือผู้ชายที่พิเศษมากๆ เขาสามารถรอดพ้นจากวิกฤติการเมืองต่างๆ ได้อย่างไร และยังกลับมาได้ และกลายเป็นนายกรัฐมนตรีที่อายุมากที่สุดในโลก       มหาธีร์: ที่มาจากการเลือกตั้ง       ถาม: ท่านนั่งบนเก้าอี้ตัวนี้วันละกี่ชั่วโมงนอกจากการประชุม ครม. และกิจกรรมต่างๆ       มหาธีร์: เวลาทำงานคือราว 08.00-18.00 น. หรือ 19.00 น.ทุกวัน       ถาม: วันนี้ท่านทานอาหารกลางวันคนเดียว เป็นแบบนี้ตามปกติไหมครับ       มหาธีร์: ผมทานมื้อกลางวันลำพัง เอามาจากบ้าน       ถาม: ภรรยาท่านเตรียมเมนูพิเศษให้       มหาธีร์: ไม่ใช่ เมนูง่ายๆ ทั้งนั้น.        https://www.thaipost.net/main/detail/17066 กาแฟดำ, มหาธีร์, มาเลเชีย, สุทธิชัย หยุ่น FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg 16919 06/09/2018 00:01 06/09/2018 00:01 บทสนทนากับมหาธีร์:ก้าวต่อไปไทย-มาเลเซีย     ผมมีโอกาสได้สัมภาษณ์พิเศษนายกรัฐมนตรีมหาธีร์ โมฮัมหมัดแห่งมาเลเซียเมื่อเร็วๆ นี้ ในจังหวะครบ 100 วันของปาฏิหาริย์ที่ผู้นำวัย 93 คนนี้สามารถระดมเสียงฝ่ายค้านและมติมหาชน โค่นรัฐบาลของนายกฯ นาจิบ ราซัค หัวหน้าพรรคอัมโนที่กุมอำนาจทางการเมืองเบ็ดเสร็จมากว่า 60 ปีลงได้     บทสัมภาษณ์นี้ออกอากาศในรายการ "โลกป่วน" ของ ThaiPBS ไปแล้วหลายตอน น่าจะอยู่ในความสนใจของคนไทย ผมจึงคัดบางประโยคถาม-ตอบมาให้ได้อ่านกันวันนี้     ถาม: เมื่อหลายปีก่อน ท่านมีส่วนช่วยเหลือประเทศไทยเรื่องการเจรจาปัญหาความไม่สงบในชายแดนใต้ และยังเดินหน้ามาถึงทุกวันนี้ ท่านคิดอย่างไรกับประเด็นนี้ จะกลับเข้ามาดูแลเรื่องนี้อีกครั้งไหมครับ?     มหาธีร์: เราจะยังคงพยายามช่วยแก้ไขปัญหาชายแดนใต้ของประเทศไทยต่อไป ปัญหาเดียวก็คือ พวกเขาไม่ได้เป็นกลุ่มเดียวกัน แต่มีหลายกลุ่มที่ปฏิบัติการเอง ดังนั้นการเจรจากับกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งจะไม่ส่งผลถึงกลุ่มอื่นๆ นอกจากจะแก้ปัญหาที่เราให้คำแนะนำ จึงเป็นกระบวนการที่อีกยาวไกล เราต้องได้พบปะกับทุกฝ่ายของชายแดนใต้      ถาม: ท่านสามารถช่วยเร่งกระบวนการให้เร็วขึ้นได้ไหม?     มหาธีร์: ผมคิดว่าเราทำได้ แต่สิ่งที่เป็นอยู่ก็คือชายแดนใต้ยากจนมาก และคนก็ยากจนมาก ทำให้พวกเขาไม่เห็นว่าชีวิตมีคุณค่า และกระทำบางสิ่งที่คนซึ่งพอมีทรัพย์สินอยู่บ้างจะไม่ทำ ดังนั้นผมมองว่าเราควรให้พวกเขามีความหวังต่ออนาตคต กระบวนการที่เราทำก่อนหน้านี้ คือแนะนำให้เราพาบางคนไปเรียนหนังสือที่มาเลเซีย แต่ยังมีสิ่งที่เราทำได้อีก เช่น ทำงานกับคนจำนวนมากขึ้น     ถาม: มาเลเซียทำหน้าที่ในบทบาทคนกลาง หรือเป็นผู้อำนวยความสะดวก หรือมากกว่าการอำนวยความสะดวก ท่านอาจช่วยเรื่องการเจรจาต่อรองด้วย ใช่ไหมครับ?     มหาธีร์: ขั้นต้นเราเป็นผู้อำนวยความสะดวก แต่ถ้ามีกลุ่มที่เราพูดคุยได้ เราก็ยินดีช่วยในการเจรจาและให้คำแนะนำได้      ถาม: ท่านคิดว่า ณ ขณะนี้ท่านและมาเลเซียสามารถยกระดับความช่วยเหลือหรือไม่ครับ?     มหาธีร์: ผมอยากช่วย แต่ว่าตอนนี้เราก็ยุ่งมากในมาเลเซีย     ถาม: มีความหวาดกลัวเรื่องผู้ก่อการร้ายจากภายนอกที่ถูกฝึกจาก ISIS ว่าจะกลับมาที่มาเลเซีย  สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ อาจรวมถึงแทรกซึมเข้ามาในชายแดนใต้ของประเทศไทย ท่านคิดว่า ISIS ได้ขยายอิทธิพลเข้ามาในภูมิภาคนี้แล้วไหมครับ?      มหาธีร์: ผมคิดแบบนั้น เพราะพวกเขาสามารถรับสมัครคนมาเลย์ในมาเลเซียเข้าร่วม นี่ไม่ใช่สิ่งที่ปกติเราทำอยู่ เราไม่ค่อยมีพวกหัวรุนแรง แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างแคมเปญของพวกเขาทำได้เกินเป้าหมาย     เราต้องหาให้ได้ว่าพวกเขาใช้เคล็ดลับอะไรจึงทำได้ผล ถ้าเราหาไม่เจอเราก็ทำได้แค่พึ่งพาปฏิบัติการทางทหารในการยุติการก่อการร้าย ซึ่งไม่มีทางยุติลงได้ตราบใดที่ยังไม่เจอรากเหง้าของต้นเหตุ ความคับข้องใจและความโกรธแค้น      ถาม: เป็นเรื่องทางเศรษฐกิจหรือการเมือง?     มหาธีร์: ทั้งเศรษฐกิจและการเมือง ในตะวันออกกลางมีความรู้สึกถึงการได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม ตัวอย่างเช่น อิสราเอลได้เข้าไปตั้งถิ่นฐานบนดินแดนชาวปาเลสไตน์ และชาวปาเลสไตน์ไม่สามารถเข้ามาในพื้นที่นี้ ลองจินตนาการว่าถ้าประเทศไทยเข้ามาตั้งถิ่นฐานในมาเลเซีย เราก็คงไม่พอใจ และอยากกำจัดออกไป อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าคนในประเทศตะวันตกอนุญาตให้ชาวอิสราเอลละเมิดกฎหมายได้     ถาม: ท่านคิดว่านั่นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา?     มหาธีร์: นี่เป็นประเด็นใหญ่ และเลวร้ายพอที่จะสร้างความโกรธมากขึ้น พวกเขาสร้างดินแดนอิสราเอลที่ไม่ให้มีชาวปาเลสไตน์ และขับไล่ชาวปาเลสไตน์ออกไป หลายพันคนถูกขับไล่ออกจากประเทศตัวเอง โดยไม่แม้แต่จะได้รับการชดเชยใดๆ      พวกอิสราเอลเข้ายึดครองที่ดิน บ้านเรือน พื้นที่เพาะปลูก เป็นเรื่องใหญ่ที่สร้างความโกรธแค้น และที่ยิ่งกว่าการเข้ามาตั้งถิ่นฐาน และการปฏิบัติของอิสราเอลคือ ปัจจุบันอิสราเอลยังบอกว่าประเทศอิสราเอลเป็นที่สำหรับชาวอิสราเอลเชื้อสายยิว ส่วนชาวอาหรับที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นแค่พลเมืองชั้นสอง ซึ่งนี่ก็เทียบได้กับการเหยียดผิวอย่างหนึ่ง และทำให้เลวร้ายกว่าเดิม     ถาม: ประธานาธิบดีทรัมป์ยังประกาศรับรองสถานะเยรูซาเลม ให้เป็นเมืองหลวงของอิสราเอล     มหาธีร์: นั่นก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่ง.     (อ่านบทสนทนาระหว่างนายกฯ มหาธีร์กับผมต่อพรุ่งนี้ครับ) https://www.thaipost.net/main/detail/16919 ThaiPBS, กาแฟดำ, มหาธีร์ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg 16672 03/09/2018 00:01 03/09/2018 00:01 ข้อคิดจากปุจฉาวิสัชนา กับมหาธีร์และอันวา       ผมตระเวนขอนั่งคุยกับผู้นำระดับสากลให้รายการ "โลกป่วน" ทาง ThaiPBS ด้วยความมุ่งหวังจะได้ข้อคิดและเบื้องหลังของผู้นำระหว่างประเทศที่น่าจะเป็นประโยชน์ต่อคนไทยที่ต้อง "รู้ทันโลก" เพื่อนำมาปฏิรูปประเทศของเรา       ล่าสุดผมแวะเวียนไปเพื่อนบ้านมาเลเซียหลายรอบเพราะเกิดปรากฏการณ์ที่ก่อความสั่นสะเทือนไปทั่วโลก       วันชาติมาเลเซียคือ 31 สิงหาคมที่ผ่านมา ครบรอบ 61 ปีที่ได้รับเอกราชจากอังกฤษในปี 1957  หลังปกครองประเทศกลุ่มนี้มากว่า 130 ปีก่อนหน้านี้       ผมแวะเวียนไปกัวลาลัมเปอร์อีกครั้งเพื่อร่วมฉลอง "การได้รับเอกราชครั้งที่สอง" (คำประกาศของนายกฯ มหาธีร์) เมื่อมหาธีร์จับมือกับศัตรูเก่าอย่างอันวา อิบราฮิม โค่น นาจิบ ราซัค ในการเลือกตั้งวันที่ 9 พฤษภาคมที่ผ่านมา       สัมภาษณ์พิเศษนายกฯ มหาธีร์วัย 93 แล้ว ก็ต้องขอจับเข่าคุยกับอันวาวัย 71 คนละวันคนละเวลาและคำถามคนละชุด       แต่มีเป้าหมายประการเดียว นั่นคือการหาคำนิยามของคำว่า "รุ่งอรุณใหม่แห่งมาเลเซีย" หรือ New  Dawn of Malaysia เพื่อเปรียบเทียบกับความเป็นไปด้านการเมืองและสังคมในประเทศรอบๆ บ้านเพื่อประเมินสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้าสำหรับไทยเราเอง       คำถามใหญ่ในใจของผมคือ คนสองคนที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตขนาดหนักสามารถจับมือกับปรองดองสมานฉันท์กันด้วยเหตุผลและเป้าหมายอันใด       วันชาติของมาเลเซียเรียก Hari Merdeka หรือวันแห่งเอกราช ตรงกับวันที่ 31 สิงหาคม คนละวันกับ Hari Malaysia หรือ "วันมาเลเซีย" ซึ่งตรงกับวันที่ 16 กันยายนของทุกปี       "วันมาเลเซีย" Hari Malaysia หมายถึงวันประกาศจัดตั้ง Federation of Malaysia หรือสหพันธรัฐมาเลเซียอันประกอบด้วย มาเลเซีย, สิงคโปร์, บอร์เนียวเหนือ (ซาบาห์) และซาราวัก       ประกาศอยู่ร่วมชายคาเดียวกันได้ 23 เดือน สิงคโปร์ก็ถูกขอให้แยกตัวออกไปเพราะความตึงเครียดระหว่างตุนกู อับดุล ราห์มาน ซึ่งเป็นนายกฯ คนแรกของมาเลเซีย กับลีกวนยิว นายกฯ ของสิงคโปร์       วันที่ 9 สิงหาคม 1965 คือวันที่ลีกวนยิวออกทีวีด้วยน้ำตา ประกาศว่าต้องฉีกตัวออกจากสหพันธรัฐมาเลเซียด้วยความขมขื่น       ตุนกู อับดุล ราห์มานมีความระแวงคลางแคลงว่า ลีกวนยิวมีความใฝ่ฝันที่เป็นอันตรายต่อการสร้างประเทศใหม่ที่จะให้คนจีนกับคนมาเลย์อยู่ร่วมกันอย่างสันติ       ตุนกู อับดุล ราห์มานมีเชื้อสายสยาม แม่เป็นคนไทย และได้เรียนหนังสือที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ก่อนจะข้ามไปปีนังและได้ทุนเรียนมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในเวลาต่อมา จนกลายเป็น "บิดาแห่งมาเลเซีย" ด้วยการสร้างชาติใหม่หลังยุคอาณานิคมสิ้นสุดลงในย่านนี้       มหาธีร์ย้ำคำว่า "อาณานิคมยุคใหม่" ในระหว่างไปเยือนจีนระหว่างวันที่ 17-20 สิงหาคมที่ผ่านมา       แม้จะไม่ได้ระบุชื่อประเทศไหน แต่ท่านผู้เฒ่าก็ต้องการจะส่งสัญญาณถึงผู้นำจีนว่า เขาอยากให้จีนได้ตระหนักถึงความไม่สบายใจของมาเลเซียต่อการรุกหนักทางด้านเศรษฐกิจของจีนในภูมิภาคนี้ จนอาจจะเกิดภาวะ "พี่ใหญ่" ที่มีอำนาจบารมีมากเกินขอบเขต       ดังนั้นในช่วงการเฉลิมฉลองวันชาติของมาเลเซียปีนี้ จึงมีการเอ่ยถึงคำว่า "เอกราช" และ "อาณานิคม" จากผู้นำมาเลเซียที่มีความหมายสำหรับยุคสมัยนี้อย่างมีนัยสำคัญยิ่ง       ผมพูดคุยกับทั้งมหาธีร์และอันวาแล้วได้ข้อสรุปว่า การสร้างความปรองดองระดับชาตินั้นนอกจากจะต้องเปิดใจกว้าง พร้อมจะแยกความรู้สึกส่วนตัวออกจากเรื่องของชาติบ้านเมืองแล้ว       สิ่งสำคัญที่สุดของการสร้างความสมานฉันท์ในบ้านเมืองคือ การแสวงหา "วาระแห่งชาติเพื่อการปฏิรูป" ประเทศที่ตรงกันและทุกฝ่ายทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้น โดยตระหนักว่าหากขาดเสียซึ่งความร่วมมือของอีกฝ่ายหนึ่ง ความฝันและอุดมการณ์ของตนก็ไม่มีความหมาย       และอาจตายไปด้วยความรันทดว่าความแค้นเคืองส่วนตนเป็นตัวทำลายความฝันที่จะรับใช้ชาติโดยสิ้นเชิง       ตัวอย่างของมหาธีร์กับอันวาที่เคยเป็นศัตรูถึงขั้นไม่เผาผีกันแต่สามารถ "สงวนจุดต่าง แสวงจุดร่วม" ด้วยการตกลงกันว่า "วาระการปฏิรูปแห่งชาติ" หรือที่อันวาเรียกว่า "National Reform Agenda"  และนำพาประเทศกลับสู่เส้นทางสร้างอนาคตร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง       ทัศนคติแบบนักการเมืองนักเลือกตั้งไม่อาจจะสร้างปรากฏการณ์เช่นนี้ได้       ข้อสรุปของผมคือ       รัฐบุรุษเท่านั้นที่จะมีคุณสมบัติพอที่จะทำให้เรื่องที่เกือบเป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นได้อย่างเป็นรูปธรรม...เพื่อชาติและบ้านเมืองอย่างแท้จริง!       (เชิญชวนทุกท่านติดตามรายการ "โลกป่วน" ทาง ThaiPBS คืนพรุ่งนี้ (อังคาร) 22.00 น. เนื้อหาสัมภาษณ์อันวา อิบราฮิม "แมวเก้าชีวิตของการเมืองมาเลเซีย" ครับ!). https://www.thaipost.net/main/detail/16672 กาแฟดำ, ตุนกู อับดุล ราห์มาน, นาจิบ ราซัค, มหาธีร์, มาเลเซีย, อันวา อิบราฮิม FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180720/image_big_5b515c1cad535.jpg