<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<THAIPOST>
                <NEWS>
                <NEWS_ID>19189</NEWS_ID>
                <UPDATETIME>06/10/2018 00:01</UPDATETIME>
                <PUBLISHDATETIME>06/10/2018 00:01</PUBLISHDATETIME>
                <HEADLINE>วาระแห่งชาติต้องมาจากวาระแห่งหมู่บ้าน</HEADLINE>
                <CONTENT>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;ความสุขและภาคภูมิใจอย่างหนึ่งของการเดินทางครั้งใหม่ของผมเพื่อทำหน้าที่สื่อยุค​ &amp;quot;โลกป่วน&amp;quot; &amp;nbsp;ด้วยความเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงและหนักหน่วง คือการได้สัมผัสอย่างใกล้ชิดกับคนธรรมดาๆ ที่ยิ่งใหญ่ในเกือบทุกหัวระแหงของชนบท
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;การไปตั้งวงสนทนาซักถามแลกเปลี่ยนกับผู้คนที่ไม่อยู่ในเส้นทางของสื่อกระแสหลัก ทำให้ผมได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และสลัดความคิดความเข้าใจเดิมๆ ของสังคมไทยได้มากโข
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;จิตวิญญาณของความเป็นนักข่าวที่เคยถามเพื่อเอาคำตอบที่เป็น &amp;quot;พาดหัว&amp;quot; แปรเปลี่ยนเป็นการตั้งคำถามเพื่อทำความเข้าใจและร่วมคิดร่วมอ่านเพื่อหาทางออก และสร้างความเชื่อมโยงกับส่วนอื่นๆ ของสังคม
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ทุกคนที่ผมชวนคุยในการเดินทางเพื่อทำรายการ Thailand Live ฟังเสียงประเทศไทย คำตอบอยู่ในหมู่บ้านร่วมกับ ThaiPBS ล้วนเป็นครูที่ให้ความรู้ที่ทำให้ปรับเปลี่ยนวิธีคิดและการทำหน้าที่เป็นสื่อที่มิเพียง &amp;quot;หาข่าว&amp;quot; แต่ยังต้องพยายาม &amp;quot;สังเคราะห์ข่าว&amp;quot; เพื่อนำไปสู่การค้นหาแนวทางการแก้ปัญหาชนบทในรูปแบบใหม่ที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตและจิตวิญญาณของชุมชนที่เป็นมิตรกับธรรมชาติ
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;quot;ครู&amp;quot; ของผมบนเส้นทางการสัญจรทั่วทุกภาคของประเทศมีมากมาย ไม่ว่าจะเป็น
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ชาวนาข้าวนครสวรรค์
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ชาวนาเกลือสมุทรสงคราม
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;คนหาปลาแม่น้ำโขงที่โขงเจียม
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;คนจับปลาอ่าวไทยที่เพชรบุรี
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;คนเก็บบัวที่ศรีบุญเรือง ขอนแก่น
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;แม่ค้าสับปะรดที่ประจวบฯ
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;คนขายน้ำเต้าหู้ที่เชียงราย
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;และอื่นๆ อีกมากมาย
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ผมเจอแม่ค้าในตลาดที่มีอายุกว่า 70 ปีที่ยังตื่นเช้ามาขายของในตลาด &amp;quot;เพราะชีวิตต้องสู้ เรายอมแพ้ไม่ได้&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ผมพบแม่ค้าขายผักริมถนนที่บอกผมว่า &amp;quot;ฉันอยู่คนเดียว ผัวตาย ลูกตาย ไม่มีใคร แต่เอาผักมาขายตอนเช้าทุกวัน ชีวิตหยุดไม่ได้&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ผมพบคนหาปลาแม่น้ำโขงที่บอกว่า &amp;quot;ผมอาจเป็นชาวประมงรุ่นสุดท้ายในย่านนี้เพราะปลาค่อยๆ &amp;nbsp;หมดไป แต่เราไม่มีทางเลือกอย่างอื่น ต้องออกหาปลาทุกวัน&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ผมเจอชาวนาเกลือที่ยืนยันว่าแม้จะถูกอุตสาหกรรมรุกที่และสภาพอากาศแปรเปลี่ยนอย่างหนัก &amp;nbsp;&amp;quot;เราก็ยังรอแสงแดดด้วยความหวังทุกวัน&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ผมเจอแม่ค้าขายปลาในตลาดที่บอกว่าเธอทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด &amp;quot;ถ้ารายได้ลด เราก็ปรับค่าใช้จ่าย ถ้าเราขยัน ไม่ขี้เกียจ ยังไงๆ ก็รอด&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ผมรับรู้ถึงปัญหาของนายทุนที่เข้าไปรุกรานคนจน ระบบราชการล้าสมัย กฎหมายคร่ำครึ และความเหลื่อมล้ำที่ยังคุกคามวิถีชีวิตของคนห่างไกลเมืองหลวง
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;การเป็นคนข่าวยุคดิจิทัลหมายถึงการใช้เทคโนโลยีสื่อสารผ่านมือถือได้ทุกหนทุกแห่งทุกเวลา
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;หมายถึงการทำหน้าที่รับใช้เป็น &amp;quot;ลำโพง&amp;quot; ให้เสียงจากหมู่บ้านห่างไกลปืนเที่ยงเพื่อปลุกให้สังคมส่วนอื่นๆ ตื่นขึ้นมา &amp;quot;ตระหนักและตระหนก&amp;quot; กับปัญหาเรื้อรังรุนแรงซ้ำซากและบานปลายกลายเป็นปัญหาใหม่ๆ ที่ส่วนกลางและผู้รับผิดชอบคาดเดาไม่ถูกและคิดไม่ถึง
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;การทำหน้าที่สื่อที่รับผิดชอบหมายถึง การเป็นกระบอกเสียงให้คนเล็กๆ ในซอกหลืบทั่วประเทศได้ส่งเสียงดังๆ ให้ได้ยินกันทั่ว โดยไม่ต้องผ่านกระบวนการ &amp;quot;ตัดต่อปรับแก้&amp;quot; เพื่อนำเสนอผ่านสื่อดั้งเดิมที่มีข้อจำกัดทั้งเวลา ทรัพยากรมนุษย์ และวิธีคิดประเด็นข่าวแบบเดิมๆ
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;การเดินทางครั้งใหม่ของผมเพิ่งเริ่มต้น...แต่ผมมีความหวังที่จะก้าวเดินอย่างมุ่งมั่นสู่แสงแห่งความหวัง ผ่านคนทำสื่ออิสระที่ยึดมั่นความเป็นมืออาชีพและใช้ประโยชน์จากนวัตกรรมแห่งวิชาชีพมารับใช้ประโยชน์แห่งสาธารณะอย่างแท้จริง
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;เพราะท้ายที่สุด &amp;quot;วาระแห่งชาติ&amp;quot; ของประเทศไทยจะก้าวไปสู่สังคมแห่งความเท่าเทียม อิสระ และภาคภูมิใจร่วมกันได้ ก็ต่อเมื่อเสียงคนธรรมดาๆ จากทุกมุมของประเทศได้รับการสะท้อนดังก้องไปทั่ว....จนเกิดความสำนึกร่วมแห่งความเป็นสังคมแบ่งปันความสุข ด้วยความเสมอภาคและเคารพในความแตกต่างและชื่นชมในความหลากหลายเท่านั้น!
&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
</CONTENT>
                <URL_LINK>https://www.thaipost.net/main/detail/19189</URL_LINK>
                <HASHTAG>กาแฟดำ, วาระแห่งชาติต้องมาจากวาระแห่งหมู่บ้าน</HASHTAG>
                <FASTNEWS>FALSE</FASTNEWS>
                <HILIGHT>FALSE</HILIGHT>
                <TRANSACTION>ADD</TRANSACTION>
                <PICTURE_URL>https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20181005/image_big_5bb77342af66d.jpg</PICTURE_URL>

            </NEWS>
            </THAIPOST>
