34275 23/04/2019 14:54 23/04/2019 14:54 'เกษียร'มองสถาบันการเมืองไทยเสื่อมถอย อัตวินิบาตกรรม เพราะเป็นเครื่องมือทวนกระแสเปลี่ยนอำนาจ 23 เม.ย.62-ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก  Kasian Tejapira ระบุว่า สภาพที่สถาบันการเมืองการปกครองของไทยเสื่อมถอย เปื่อยยุ่ยและอัตวินิบาตกรรม (Institutional Decay & Suicide) เนื่องจากถูกใช้เป็นเครื่องมือทวนกระแสการเปลี่ยนย้ายอำนาจ (Power Shift) อย่างต่อเนื่องยืดเยื้อยาวนาน.   https://www.thaipost.net/main/detail/34275 ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ, สถาบันการเมือง, อัตวินิบาตกรรม, เปลี่ยนย้ายอำนาจ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190423/image_big_5cbec42c43baf.jpg 33532 13/04/2019 11:06 13/04/2019 08:16 'เกษียร'ป้อง'ธนาธร'โต้'สุวินัย'มโนประวัติศาสตร์ ถามเลือดนองแผ่นดินโดยฝ่ายเผด็จการหรือประชาธิปไตย 13 เม.ย.-ศาสตราจารย์เกษียร เตชะพีระ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก  Kasian Tejapira ตั้งประเด็น ความยากไร้ของสุวินัยในการแกะรอยธนาธร โดยมีรายละเอียกดังนี้ การพยายามแกะรอยความคิดและความจริงในบุคคลคนหนึ่ง ที่สำคัญกรอบอ้างอิงที่ใช้ตีความต้องถูกต้องแม่นยำ ไม่เบี่ยงเบน มิฉะนั้นแทนที่จะแกะรอยเจอตัวจริงของบุคคล อาจแกะรอยไปเจอ "ปีศาจ" ที่ตัวเองปั้นขึ้นมาหลอกตัวเองก็เป็นได้ ดังในกรณีสุวินัยแกะรอยธนาธรนี้ มี ๒ ประเด็นหลักที่เป็นความเข้าใจผิด/มิจฉาทิฐิอย่างยิ่งของสุวินัย ภรณวลัยในข้อเขียนด้านล่างนี้ ๑) อะไรคืออุดมการณ์การปฏิวัติ ๒๔๗๕? -สุวินัยไม่เคยระบุชัดในข้อเขียนข้างล่าง แต่ให้ความรู้สึกว่าเป็นเรื่องรุนแรง เผชิญหน้า นองเลือด พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน บลา ๆ ๆ -หากสุวินัยได้อ่านเอกสารประวัติศาสตร์จริงจัง รวมทั้งบทบันทึกของบุคคลที่เกี่ยวข้องในการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ ก็จะตระหนักว่าเป้าหมายของการปฏิวัติ ๒๔๗๕ คือสถาปนาระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ (constitutional monarchy) ขึ้นมา อันเป็นระบอบที่ดำรงอยู่ในทางหลักการนับแต่ ๒๔๗๕ เป็นต้นมา ไม่ใช่และไม่เคยเป็นการล้มล้างราชาธิปไตย -อะไรคือความหมายของระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ (constitutional monarchy) หรือ? หนังสืออ้างอิง 30-Second Politics (2012) อธิบายไว้ว่า: "ระบอบราชาธิปไตยทั้งหลายในโลกสมัยใหม่ได้พัฒนาไปในทิศทางต่าง ๆ กัน ระบอบราชาธิปไตยในยุโรป (ยกเว้นนครวาติกัน) ได้กลายเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่ซึ่งองค์อธิปัตย์คงอำนาจประจำวันไว้เพียงน้อยนิด อำนาจในทางเป็นจริงของกษัตริย์หรือราชินีถูกจำกัดโดยกฎหมายและประเพณี ขณะที่อำนาจแท้จริงอยู่ที่นายกรัฐมนตรีซึ่งถูกเลือกจากรัฐสภาที่มาจากการเลือกตั้ง" ในความหมายนี้ การปฏิวัติ ๒๔๗๕ โดยเนื้อแท้แล้วจึงเป็นการปฏิวัติเสรีนิยม (liberal revolution) เพื่อให้ได้มาซึ่งเสรีภาพแบบเสรีนิยม ดังที่ นอร์แบร์โต บ๊อบบิโอ อ้างอิงคำนิยามของ โกรเช นักปรัชญาการเมืองอิตาลีว่า: "การแทนที่ระบอบสมบูรณาญาสิทธิ์โดยการปกครองในระบอบรัฐธรรมนูญ" (เสรีนิยมกับประชาธิปไตย, บทที่ ๑๐) ๒) การเปรียบเทียบธนาธรกับเสกสรรค์ในแง่เจตจำนงมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงสังคมน่ารับฟัง แต่ในทางกลับกัน การไม่พิจารณาความเป็นจริงทางภาววิสัยภายนอกและหนทางการผลักดันการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างยุคสมัยและสถานการณ์กัน ยึดเอาแต่ภาวะจิตเฉย ๆ ก็นับว่าขาดพร่อง หลุดลอยจากความเป็นจริง และอัตวิสัยมหัศจรรย์ (magical subjectivism) อย่างยิ่ง การมีอำนาจและต่อรองในบริบทระบอบประชาธิปไตยรัฐสภาจากการเลือกตั้ง (ก็คือระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ) ย่อมแตกต่างจากการมีอำนาจและต่อรองในบริบทของสงครามปฏิวัติต่อระบอบเผด็จการทหารสมัยพุทธทศวรรษ ๒๕๑๐ ต่อ ๒๕๒๐ อย่างยิ่ง การเปลี่ยนแปลงการเมืองในบริบทระบอบประชาธิปไตยรัฐสภาจากการเลือกตั้งแม้ว่าต้องอาศัยเจตจำนงที่มุ่งมั่นไม่แพ้กัน แต่วิถีทางคือการสร้าง "พรรคปฏิรูป" (reformist party) ขึ้น สร้างอำนาจต่อรองและผลักดันการเปลี่ยนแปลงผ่านการปฏิรูปอย่างยืนหยัดยาวนานทรหดอดทน เพื่อให้บรรลุผลการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านวิถีทาง "สงครามกลางเมือง" หรือ "เลือดนองแผ่นดิน" (Ralph Miliband, Marxism and Politics, Chapter VI Reform and Revolution) ตรงกันข้าม ขอให้วิญญูชนทั้งหลายลองใช้สมองตรองคิดดู แทนที่จะมโนประวัติศาสตร์แบบไม่มีที่มาที่ไปว่า "สงครามกลางเมือง" หรือ "เลือดนองแผ่นดิน" เท่าที่เคยเกิดมาในสังคมการเมืองไทย มีต้นเหตุริเริ่มมาจากฝ่ายใดกันแน่? ฝ่ายเผด็จการหรือประชาธิปไตย? ฝ่ายปฏิกิริยาหรือปฏิรูป? mindset แบบไหนกันที่หูหนาตาบอดต่อความเป็นจริงถึงเพียงนี้?   https://www.thaipost.net/main/detail/33532 ธนาธร จึงรุ่งเริองกิจ, ปฏิวัติ 2475, รศ.ดร.สุวินัย ภรณวลัย, ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ, เปลี่ยนแปลงการปกครอง TRUE TRUE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190301/image_big_5c7888265e391.jpg 33025 05/04/2019 09:27 05/04/2019 09:27 'เกษียร'ถามทำไมจึงเกิดความคิดไล่คนอื่นออกจากประเทศ อาวุธฝ่ายขวาแพร่จากชนชั้นนำ กระฎุมพี สู่รากหญ้า 5 เม.ย.62- ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ โพสต์กลอนผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Kasian Tejapira ตั้งประเด็น ทำไมจึงเกิดความคิดไล่คนอื่นออกจากประเทศ? แง่มุมด้านแนวคิดอุดมการณ์ คุณ Tomorn Sookprecha ได้หยิบยกปัญหาอันแหลมคมจากปรากฏการณ์ที่เรามักได้พบเห็นบ่อยช่วงความขัดแย้งทางการเมืองเข้มข้นรุนแรงสิบปีที่ผ่านมา ตั้งขึ้นเป็นกระทู้และค้นคว้าข้อมูลเหตุผลมาตอบอย่างละเอียดชัดเจนในแง่มุมกฎหมาย https://tomorn.co/2019/04/05/expel/…  ผมเห็นด้วยกับคุณโตมรทุกประการ แต่อยากเพิ่มข้อสังเกตบางอย่างในแง่มุมที่แตกต่างออกไปคือด้านแนวคิดอุดมการณ์ ในแง่หนึ่ง การเกิดความคิดไล่คนอื่นออกจากประเทศสะท้อน "จิตใจเป็นเจ้าของชาติ" (civic nationalism) ที่แพร่หลายกระจายออกไปในหมู่คนวงกว้าง ถ้าเทียบกับสมัยที่ "ชาติ" และ "รัฐ" ถือว่าเป็นขององค์อธิปัตย์โดยสิทธิ์ขาดก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔๗๕ (absolutist state & official nationalism) แล้วก็นับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คืบหน้าไป  จากเดิมที่ "จิตใจเป็นเจ้าของชาติ" จำกัดแคบในหมู่ชนชั้นนำแล้วค่อยแผ่กว้างขึ้นตามลำดับไปสู่ชนชั้นกระฎุมพีข้าราชการ (ช่วง ๒๔๗๕) และมวลชนคนชั้นกลาง (ช่วง ๒๕๑๖ - ๒๕๓๕) และรากหญ้าในปัจจุบัน  จนบางคนในหมู่มวลชนสามารถลุกขึ้นมา "ไล่คนอื่นออกจากประเทศ" ด้วยความรู้สึกว่าตนมีสิทธิ์ทำเช่นนั้นได้เพราะมีหุ้นส่วนเป็นเจ้าของประเทศคนหนึ่งด้วยเหมือนกัน ไม่ใช่ของชนชั้นนำเดิมหรือผู้ปกครองรัฐกลุ่มเดียว ปรากฏการณ์คิดการเมืองเชิงศีลธรรมแบบแบ่งข้างแยกขั้วเป็นสอง ระหว่าง [ประชาชนคนไทยผู้บริสุทธิ์ถูกต้องชอบธรรมเป็นคนดี] กับ [คนไม่ดีที่ไม่ใช่ประชาชนและไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชาติจึงไม่ใช่คนไทย] ฉะนั้นควรขับไล่ให้พ้นออกไปจากแผ่นดินประเทศชาตินี้ อาจนับได้ว่าเข้าข่ายชาตินิยม-ประชานิยม (populist-nationalism) ชั่วแต่ว่ามันเป็นชาตินิยม-ประชานิยมที่คับแคบและเอียงขวา (narrow rightwing populist-nationalism) ที่ตั้งอยู่บนอุดมการณ์ที่ผมเรียกว่า "อุดมการณ์ชาติพันธุ์ไทย" (the ethno-ideology of Thainess) กล่าวคือ ผูกติดความหมายเชิงเนื้อหาและคุณค่าทางอุดมการณ์และการเมืองบางอย่างฝากฝังไว้กับความเป็นชาติพันธุ์ไทย ถือว่ามันเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแยกไม่ออก และฉะนั้น หากคิดต่างออกไปทางอุดมการณ์และการเมืองในประเด็นนั้น ๆ แล้วก็ไม่นับเป็นคน(ชาติพันธุ์)ไทย และไม่ควรอยู่ในประเทศไทย... มิไยว่าโดยเนื้อแท้แล้วบุคคลที่คิดต่างนั้นจะมีสายโลหิตหรือถือกำเนิดในแผ่นดินไทยหรือไม่อย่างไร ก็ไม่แคร์และไม่เกี่ยว ต่อให้เขามีสายเลือดไทย เกิดในแผ่นดินไทย แต่ถ้าคิด "ไมไทย" แล้ว ก็ถือว่าเท่ากับไม่มีชาติพันธุ์ไทย ไล่ออกนอกประเทศได้ทันที อุดมการณ์ชาติพันธุ์ไทยนี้เป็นอาวุธทางอุดมการณ์ของฝ่ายอนุรักษนิยมในประเทศไทยมาช้านาน และได้ถูกใช้เป็นข้ออ้างกล่าวหาให้ร้ายและขับไสไล่ส่งผู้เห็นต่างทางอุดมการณ์และการเมืองมาแล้วหลายคน อย่าง อ. ปรีดี พนมยงค์, อ.ป๋วย อึ๊งภากรณ์, หรือแม้แต่ คุณอานันท์ ปันยารชุน ก็เคยถูกกล่าวหาว่าเป็น "ลูกญวน" ค่าที่ท่านปฏิบัติหน้าที่ฟื้นฟูสัมพันธ์ไทย-เวียดนามในปี ๒๕๑๙ ในฐานะปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ผมเกรงว่าแม้จะไม่มีฐานทางกฎหมายให้ไล่เพื่อนคนไทยที่เห็นต่างออกไปจากประเทศ แต่ตราบใดที่ "จิตใจเป็นเจ้าของชาติ" ของมวลชนชาตินิยม-ประชานิยมส่วนหนึ่งยังอยู่บนฐานอุดมการณ์ชาติพันธุ์ไทยฝ่ายอนุรักษนิยมอันคับแคบแล้ว คำประณามขับไล่คนเห็นต่างที่เป็นเพื่อนร่วมชาติให้ออกไปจากประเทศด้วยข้อหาว่า "ไม่ใช่คนไทย" ก็จะยังคงถูกหยิบมากล่าวอ้างอย่างไร้เหตุผลอยู่สืบไป.   https://www.thaipost.net/main/detail/33025 จิตใจเป็นเจ้าของชาติ, ชาตินิยม, ประชานิยม, ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ, ไม่ใช่คนไทย, ไล่คนอื่นออกจากประเทศ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20181003/image_big_5bb485cc932de.jpg 30508 05/03/2019 09:14 05/03/2019 07:14 'ท่านใหม่'เปรยอีกไม่นานฟ้าเป็นสีทองผ่องอำไพ จะได้เก็บกวาดทั้งหมา-เสือในกรงให้พ้นไปจากแผ่นดินนี้ 5 มี.ค.62- ท่านใหม่ ม.จ. จุลเจิม ยุคล โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Chulcherm Yugala  ว่า มีคนบอกว่า “ถ้าเอาไม้ไปแหย่หมา หมาก็จะกัดไม้ ถ้าเอาไม้ไปแหย่เสือ เสือจะกัดเรา ไม่กัดไม้” แต่คราวนี้ผมโชคดีที่แหย่เสือในกรง (ที่มีคนเลี้ยง) เสือเพียงแต่คำรามใส่ผม ดีครับ จะได้รู้ว่า มีหมาตัวไหน เสือตัวไหน อีกไม่นาน ฟ้าก็จะเป็นสีทองผ่องอำไพ เราก็จะได้เก็บกวาดทั้งหมา ทั้งเสือ (ในกรง)ให้พ้นไปจากแผ่นดินนี้ หรือพระราชอาณาจักรนี้ให้สิ้นซากได้ซะที วานนี้ท่านใหม่โพสต์ข้อความถามพรรคอนาคตใหม่ว่า ภารกิจสานต่อ 2475 คืออะไร เพราะ 2475 ในอดีตคือการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้ศาสตราจารย์เกษียร เตชะพีระ อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตอบโต้ว่า ภารกิจของการอภิวัฒน์ 2475 ไม่ใช่และไม่เคยเป็นการล้มสถาบันกษัตริย์ ตรงกันข้าม ในนามของการปลุกปีศาจวิทยา "ล้มสถาบัน" (เช่น ผังล้มเจ้าของศอฉ.) ได้มีการสานต่อภารกิจล้มประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขไม่เคยหยุดหย่อนโดยผู้หลงใหลคลั่งไคล้อดีตเก่าที่ไม่เคยมีอยู่จริงทั้งหลาย.     https://www.thaipost.net/main/detail/30508 การล้มล้างสถาบัน, ท่านใหม่, พรรคอนาคตใหม่, พลตรี หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล, ภาระกิจ 2475, ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ TRUE TRUE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190305/image_big_5c7dbe514b101.jpg 30220 01/03/2019 08:21 01/03/2019 08:21 'เกษียร'รำพึง!ความจำเป็นของมายาคติ สรุปบทเรียนการปฏิวัติด้วยอาวุธของพคท. เป็นความผิดพลาด 1 มี.ค.62- ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Kasian Tejapira ถึงการเข้าร่วมต่อสู้การปฏิวัติด้วยอาวุธของพคท. ในอดีตว่า The Necessity of Illusion (ความจำเป็นของมายาคติ) ทุกวันนี้ แม้การปฏิวัติด้วยอาวุธของ พคท. จะล่มสลายไปหลายสิบปีแล้ว แต่ยามท้อถอย หวั่นไหว หงอยเหงาหรือว่างเปล่าในจิตใจ ผมยังมักฮัมเพลงปฏิวัติในป่าคนเดียวอยู่เสมอ ทำไมจึงยังฮัมเพลงของความพยายามที่เป็นมายาคติเหล่านั้นอยู่อีก? มันจำเป็นอย่างไรหรือ? ผมมาเข้าใจเรื่องนี้ตอนวาระครบรอบเหตุการณ์ ๖ ตุลาฯ ๒๐ ปี เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๙ มีการจัดอภิปรายครั้งหนึ่งที่ตึกเอนกประสงค์ ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ซึ่งอาจารย์ธงชัย วินิจจะกูล เดินทางมาเข้าร่วมด้วย ไอ้ธงได้พูดบางอย่างจากประสบการณ์ของเขาที่ทั้งชวนสะเทือนใจและทำให้ผมได้แง่คิดเข้าใจอย่างลึกซึ้งและคาดไม่ถึง ธงเล่าว่าแม้ขณะที่พูดอยู่ตอนนั้น เราจะสรุปบทเรียนได้แล้วว่าการปฏิวัติด้วยอาวุธของพคท. เป็นความผิดพลาด แต่ในระหว่างช่วงเกือบสองปีที่เขาและเพื่อนผู้ต้องหา ๖ ตุลาฯติดคุกอยู่หลังเหตุการณ์ปราบปรามนองเลือดครั้งนั้น ขบวนการปฏิวัติด้วยอาวุธในป่าของ พคท. ที่พรรคพวกเพื่อนฝูงของเขาได้ไปเข้าร่วมต่อสู้ด้วยจำนวนมาก นี่แหละที่ให้ความหวังแก่เขาว่าบ้านเมืองจะพ้นจากปลักอับจนมืดมนหลังการฆ่าหมู่และรัฐประหารไปสู่อนาคตที่ดีขึ้นได้ ที่ช่วยทำให้เขาทนยืนหยัดอยู่ในคุกเผด็จการมือเปื้อนเลือดอย่างมีความหวังได้ ดังนั้น แม้จะมาเข้าใจภายหลังว่าการปฏิวัติด้วยอาวุธของพคท.ผิดพลาด และความหวังที่มีต่อขบวนการนั้นเอาเข้าจริงก็เป็นแค่มายาคติอย่างหนึ่ง แต่จะปฏิเสธได้อย่างไร ว่าในวันคืนอันมืดมิดที่สุดหลังกรงขังนั้น มายาคตินี่แหละที่ทำให้พวกเขายืนทนรับชะตากรรมอันอยุติธรรมจนผ่านพ้นมาได้ ผมฟังธงพูดวันนั้นด้วยความรู้สึกขมปร่า ปั่นป่วนและซับซ้อนในใจพลางน้ำตาซึม ผมและพวกเราหลายคนตัดสินใจเข้าป่าจับปืนส่วนหนึ่งก็เพราะทนรับไม่ได้ที่เพื่อน ๆ ต้องมาถูกฆ่าตายหมู่และถูกจับติดคุกด้วยข้อหาปั้นแต่งป้ายสีอันร้ายแรงอย่างไม่เป็นธรรม เพราะธงและเพื่อน ๆ ในคุกนี่แหละที่ทำให้เราปักใจไปร่วมสงครามจรยุทธ์ในชนบทด้วยความหวังที่จะ “ไขประตูคุกเอาเพื่อนคืน” ให้ได้สักวันหนึ่ง มันจริงอย่างที่สุดว่าเราผ่านคืนวันอันโหดเหี้ยมลำบากทารุณเหล่านั้นมาได้เพราะเราเป็นความหวังและเป้าหมายให้แก่กันและกัน และมันจริงไม่น้อยไปกว่ากันว่าในที่สุดวันหนึ่งเราก็พบว่าความหวังและเป้าหมายเหล่านั้นในส่วนสำคัญเป็นแค่มายาคติเท่านั้นเอง แต่แล้วเราควรเกลียดชัดและโยนมายาคติเหล่านั้นทิ้งไปอย่างไม่ไยดีหรือ? ถ้าไม่ เราควรระลึกถึงมัน เข้าใจมันและจัดการกับมันอย่างไร? ในภาวะลำบากสุ่มเสี่ยงที่สุดในชีวิต คนเราอยู่ด้วยความหวัง และเราไม่รู้หรอกในขณะที่เราลำบากสุ่มเสี่ยงอยู่และหวังอยู่นั้น ว่าความหวังที่เรามีและยึดถือเพื่อหล่อเลี้ยงจิตใจให้ทนทายาดอยู่ จะกลับกลายเป็นมายาคติไปได้ในวันหนึ่งข้างหน้า เราไม่อาจหยั่งรู้ทำนายอนาคตอย่างถ้วนตลอดได้ว่าความหวังที่เรามีจะไม่ปรากฏเป็นจริง หรือจะกลายเป็นมายาคติไปสักกี่เปอร์เซ็นต์ และเหลือเท่าไหร่ที่ยังพอมีคุณค่าเหตุผลให้เก็บเป็นความหวังต่อไปได้ เอาเข้าจริงเราไม่รู้ แต่มาบัดนี้เมื่อรู้แล้วว่ามันเป็นมายาคติ จะให้เรารู้สึกอย่างไรกับมัน? เทมันทิ้งไปง่าย ๆ ทั้งหมดหรือ? เราจะปฏิเสธได้หรือว่าในช่วงหนึ่งของชีวิต เราทนอยู่สู้ต่อไปได้เพราะมายาคติเหล่านี้? หรือว่าเราควรจะสำนึกในคุณค่าเท่าที่มีจริงของมัน ทำความเข้าใจมัน เก็บรับเรียนรู้จากมัน เห็นถึงความจำเป็นของมันทั้งที่มันเป็นมายาคตินี่แหละ ว่าในชีวิตอันไม่สมบูรณ์แบบของมนุษย์ ที่เราไม่มีทางหยั่งรู้สัจจะความจริงเหนือกาลเวลาและอนาคตอย่างพระผู้เป็นเจ้าได้นี้ มายาคติเป็นสิ่งจำเป็นเท่าที่ความหวังเป็นสิ่งจำเป็นและเท่าที่ความรับรู้ของเราในฐานะมนุษย์ธรรมดามีขีดจำกัดของมัน ว่าเอาเข้าจริง คนเราไม่สามารถมีชีวิตโดยปลอดเปล่าจากมายาคติได้เพราะความจำกัดของมนุษย์เรานี่เอง ว่ามันไม่ผิดที่เราจะมีมายาคติตราบเท่าที่เราต้องมีความหวัง ตราบเท่าที่เราไม่หยุดสรุปบทเรียนว่าความหวังใดของเราบ้างที่เป็นมายาคติ ความหวังใดบ้างที่ไม่ใช่ และหัดเรียนรู้ที่จะอยู่ต่อไปกับมัน ในบรรดาเพลงปฏิวัติที่ผมชอบฮัมระยะหลังนี้ นอกจากเพลง “คิดถึงบ้าน” (หรือ “เดือนเพ็ญ”) ของนายผี อัศนี พลจันทร เพลง “ฝ่าพายุ” ฯลฯ แล้ว ก็มีเพลง “แสงดาวแห่งศรัทธา” ของ จิตร ภูมิศักดิ์ด้วย เป็นไปได้ว่าแสงดาวในคืนแรมเดือนมืดที่เขาเห็นบนท้องฟ้าจากในคุกนั้น อาจหมายถึงพรรคหรืออุดมการณ์คอมมิวนิสต์ ผมไม่ทราบแน่ แต่แม้ในยุคที่คนเราเลิกเชื่ออุดมการณ์ดังกล่าวไปแล้ว เราควรทิ้งหรือเลิกร้องเพลงนี้หรือไม่? หรือเก็บรับเรียนรู้จากมันถึงพลังและความจำเป็นของมายาคติ ถึงการเชื่อมโยงอย่างตัดไม่ขาดระหว่างความหวังกับมายาคติสำหรับมนุษย์ ถึงความจำเป็นที่จะต้องแยกแยะความหวังออกจากมายาคติตามประสบการณ์ที่ได้มา และถึงความจำเป็นต่อไปที่ไม่น้อยไปกว่ากันของมายาคติ ตราบเท่าที่ความหวังยังจำเป็น และตราบเท่าที่เราไม่อาจหยั่งรู้ดังพระเจ้าได้.   https://www.thaipost.net/main/detail/30220 การต่อสู้ด้วยอาวุธของพคท., ความจำเป็นของมายาคติ, ความผิดพลาด, ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ, เข้าป่า TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190301/image_big_5c7888265e391.jpg 29677 22/02/2019 08:08 22/02/2019 08:06 ห๊าาา...ทั่นศาสตราจารย์!'เกษียร'ร่ายกลอนโอมตังเมตังมังเพี้ยงตังแมว'สุวินวยอัญเชิญกล้วยช่วยบิ๊กตู่' 22ก.พ.62-ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ โพสต์กลอนผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว  Kasian Tejapira ถึง นักวิชาการที่สอนในมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่มีความคิดทางการเมืองคนละขั้วนั่นคือ รองศาสตราจารย์ สุวินัย ภรณวลัย อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่า สุวินวยอัญเชิญกล้วยช่วยบิ๊กตู่ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์เอาด้วยคาถา ไม่ได้ด้วยบัตรเลือกตั้งธรรมดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์อวิชชาเชิญมาอวย ปุถุชนต่ำไปไม่รับฟัง อภิชนท่านนั่งตั้งจิตช่วย มูซาชิซามูไรไหงอ่อนย้วย ชักปลีกล้วยสวดสู้ดูบ้องแบ๊ว สุวินวยอัญเชิญกล้วยช่วยบิ๊กตู่ ดูดพลังจู้ฮุกกรูมาเป็นแถว โอมตังเมตังมังเพี้ยงตังแมว กลั้นหัวเราะไม่ไหวแล้วฮาฮาฮา.   https://www.thaipost.net/main/detail/29677 ธรรมศาสตร์, รศ.ดร.สุวินัย ภรณวลัย, ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ, สุวินวยอัญเชิญกล้วยช่วยบิ๊กตู่ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190108/image_big_5c33f255daaf8.jpg 29046 13/02/2019 16:19 13/02/2019 16:19 น่าเบื่ออิ๊บอ๋าย!'เกษียร'ป้อง'ธนาธร'ไม่ใช่มาร์กซิสต์แต่เป็น'ธนาธริสต์' 13ก.พ.62- ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ นักวิชาการชื่อดัง โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Kasian Tejapira ว่า ธนาธรน่ะหรือเป็นมาร์กซิสต์ ถ้าจะเป็นก็เป็น "ธนาธริสต์" มากกว่า ฤดูป้ายสีกลับมาอีกแล้ว...น่าเบื่ออิ๊บอ๋าย ข้อความกล่าวร้ายข้างล่างไม่แปลกหรอกครับ ไม่ว่าในแง่การเมืองหรือประสบการณ์การสร้างความคิดของคน ๆ หนึ่ง ในแง่การเมือง คุณจะแปลกใจไหมถ้ารู้ว่า เอนก เหล่าธรรมทัศน์ ไม่ใช่แค่เคยเป็นมาร์กซิสต์ แต่เคยเข้าป่าจับปืนร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ต่อสู้กับรัฐบาลทหาร(อย่างที่ผมก็เคยเป็น) การขุดเรื่องในอดีตมาดิสเครดิตกันทางการเมืองฤดูเลือกตั้ง จึงเชยแหลกน่ะครับ ในแง่การก่อตัวทางความคิดความรู้ สิ่งที่เรียกว่ามาร์กซิสต์เป็นภูมิปัญญาร่วมทางวิชาการของโลก มหาวิทยาลัยประเทศไหน ๆ ก็มีคอร์สสอนวิชาเหล่านี้ เพราะสามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือค้นคว้าวิเคราะห์ทำความเข้าใจปัญหาของเศรษฐกิจตลาดทุนนิยมเสรีได้ จึงไม่แปลกที่ใครจะมีช่วงที่สนใจภูมิรู้ทางด้านนี้ แต่ศึกษามันแล้วจะกลายเป็นมาร์กซิสต์และคอมมิวนิสต์ไปด้วยไหม? ไม่จำเป็นนะครับ เท่าที่ผมคุยกับแกมา ธนาธรไม่ได้เป็น “มาร์กซิสต์” อะไร แต่ถ้าถามว่าแกฉลาดขึ้นไหมจากการเรียนรู้มาร์กซิสต์ ลิเบอราลิสต์ คอนเซอร์เวทีวิสต์ เนชั่นนาลิสต์ พุทธิสต์ ฯลฯลฯลฯ ผมว่าแกเก็บรับความรู้จากแนวคิดต่าง ๆ เหล่านั้นมาผสมผสานกันได้ดีแบบของแกเอง ถูกหรือไม่ ชอบหรือไม่ เป็นอีกเรื่อง แต่แกเป็นคนที่เป็นตัวของตัวเองมากที่สุดคนหนึ่งที่ผมรู้จัก ถ้าจะมีอิสต์ไหนที่แกเป็น ผมว่า “ธนาธริสต์” มากกว่าครับ. https://www.thaipost.net/main/detail/29046 ธนาธร จึงรุ่งเริองกิจ, ธนาธริสต์, ป้ายสี, มาร์กซิสต์, ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190108/image_big_5c33f255daaf8.jpg