68849 16/06/2020 14:30 16/06/2020 14:30 ความในใจของ'โน้ต วัชรบูล'ถึง'ตั้ว ศรัณยู'พี่น้องสถาปัตย์ จุฬาฯ             มีความรักความผูกพันกับพระเอก-ผู้กำกับผู้ล่วงลับ อย่าง  ตั้ว-ศรัณยู วงษ์กระจ่าง เป็นอย่างมาก สำหรับนักแสดงหนุ่ม โน้ต-วัชรบูล ลี้สุวรรณ  เพราะนอกจากจะเป็นพี่น้องร่วมวงการบันเทิง ทั้งคู่เป็นศิษย์ร่วมสถาบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อีกด้วย ซึ่งล่าสุดหนุ่มโน้ตได้เดินทางมากราบลาพี่ชายคนสนิทเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมเผยความในใจ โดยได้โพสต์ลงอินสตาแกรมว่า           “ผมมาส่งพี่ครับ…ผมกับพี่ #ตั้วศรัณยู จบมาจากสถาบันเดียวกัน แต่รุ่นห่างกันเกือบ 20 ปี เลยไม่มีทางได้เจอกัน เพราะตอนพี่เรียนอยู่ที่สถาปัตย์จุฬา ผมน่าจะยังไม่เกิด ตอนเป็นพระเอกละครแล้ว ผมเป็นเด็กประถมนั่งดูโทรทัศน์กับยายอยู่ที่บ้าน พอเข้าสถาปัตย์ได้ พี่ก็ผันตัวเป็นผู้จัดละคร เป็นผู้กำกับแล้ว           เหลือเพียงตำนานทิ้งไว้ให้รุ่นน้องฟังว่า ที่คณะมีสองสิ่งที่ทำให้คนจากคณะอื่นๆ เดินมา คือตู้โทรศัพท์ และศรัณยู ถ้าสาวๆ คณะอื่นเดินมาโทรศัพท์แล้วบังเอิญเจอพี่ตั้วถือเป็นโบนัส พอผมมาเล่นละครช่วงแรกๆ ก็หวังว่าจะได้ทำงานร่วมกัน ปรากฏว่าช่วงนั้นพี่ออกก็ไปวุ่นๆ กับอุดมการณ์ในหัวใจของพี่ กว่าจะมาได้ร่วมงานกันก็เมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง คือละครเรื่อง #รอยรักแรงแค้น ซึ่งเป็นละครของพี่จริงๆ เพราะทุกอย่างพี่เป็นคนกลั่นกรองออกมาทั้งหมด           ผมยังจำได้…วันแรกที่เปิดกล้องได้ เราถ่ายทำกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวมหาวิทยารังสิต แรกผมไม่ได้มอง #ละครรอยรักแรงแค้น ต่างจากละครดราม่า ชิงรักหักสวาท เรื่องอื่นที่เคยเล่น ก็คงเหมือนเรื่องอื่นๆ ที่ตัวร้ายก็ร้ายไปและบทพี่ชายของนางเอกคงไม่มีอะไรนัก จนเริ่มถ่ายทำฉากแรก ไม่รู้กี่เทคก็ยังไม่ผ่าน จนน้องอิงผู้ช่วยพี่ตั้วต้องเดินเอาบทมาให้อ่านใหม่ และบอกว่าอย่าเปลี่ยนบท ผมก็เถียงไปอีกว่าไม่ได้เปลี่ยนใจความ สาระสำคัญยังอยู่ครบ แค่สลับประโยคและตัดคำเชื่อมออกไปบ้าง           จนที่สุดพี่ตั้วเรียกไปคุยว่าโน้ตบทที่ให้ ทุกคำพูด ทุกตัวอักษรมันมีความหมาย มีหน้าที่ของมัน เราต้องพูดตามนั้นทุกคำเพราะมันคือลายแทง ที่บอกใบ้ว่าสันดานของตัวละครตัวนั้นมันเป็นคนอย่างไร คิดอะไร มีทัศนคติต่อโลกนี้อย่างไร ที่โน้ตเล่นไปพี่ไม่เชื่อ แล้วจะทำให้พี่เชื่อได้มั้ย…กลับไปอ่านบทมาใหม่นะแล้วคิวหน้าค่อยถ่ายกันต่อ           ผ่านเวลาไป…ผมยังจำได้วันที่พี่มาถามว่าน้ำหนักลดไปกี่กิโล สมบทบาทธาดาที่เป็นมะเร็งดีนะ พี่ชอบ ผมยังจำได้ที่พี่ให้ผมต่อยกับน้องไมค์แบบไม่มีคิวและกลิ้งตกลงมาจากศาลาลงมาบนพื้นปูนข้างล่าง และผมพลาดต่อยโดนหน้าน้องไปหนึ่งที ฉากนั้นฉากเดียวถ่ายตั้งแต่ทุ่มนึงจนเที่ยงคืน ผมยังจำได้วันที่พี่เอาเลือดมาละเลงหน้าผมในห้องฉุกเฉิน พอพี่สั่งคัทผมเดิมออกมาจากห้อง พยาบาลจริงๆ ของโรงพยาบาลร้องกรี๊ดเลย           ผมยังจำได้วันที่พี่ให้ผมเข้าไปนั่งในคุก ถึงจะให้ฝ่ายฉากทำความสะอาดให้แล้ว แต่กลิ่นสาบคน กลิ่นเหงื่อ เหลือบ ลิ้น แมลงวันที่อยู่ในห้องนั้น และแววตาของผู้ต้องหาที่นั่งอยู่ห้องข้างๆ มันยังติดตาผมอยู่เลย ผมยังจำได้วันที่พี่ให้ผมไปนอนในเตียงชันสูตรศพในห้องดับจิต พื้นมันเย็นดีจริงๆ ตะแกรงนั้นก็ดูทำความสะอาดเลือด น้ำเหลืองง่ายดีจัง           ผมยังจำได้วันที่ธาดา (ผม) ต่อยกับคิมหันต์ (ไมค์ ภัทรเดช) แล้วต้องถูกเหวี่ยงไปกระแทกขวดเหล้าบนโต๊ะ การถ่ายทำผ่านไปด้วยดี จนตอนอินเสิร์ทผมเล่นเองคนเดียว ปรากฏว่าผมพลาดแทนที่จะล้มแหมะลงบนโต๊ะ ปรากฏว่าดันกวาดขวดเหล้า ตัวผมลอยข้ามตกลงมาอีกฝั่งทับไมค์ wireless จนแตก และที่หลังผมก็มีรอยแดงอ่านว่า Sennheiser ชัดเจน พี่เดินหัวเราะ แหะๆ เข้ามา บอกว่ามันส์ดีวะ ส่วนผมเจ็บหลังมาอีกเป็นปี แต่ตอนนี้หายแล้ว           ผมยังจำได้เวลาฉากยากๆ พี่จะเดินมาบอกให้สมาธิดีๆ และเชื่อใจเพื่อนที่เข้าฉากด้วยกัน คือพี่จะเดินมาให้กำลังใจนั้นแหละ ผมรู้ …สุดท้ายขอบคุณที่พี่สร้าง #ธาดา ขึ้นมา ทำให้ผมได้มาร่วมงานกับพี่ ขอบคุณพี่ที่ทำให้ผมเห็นคุณค่าของตัวเอง และกลับมาสนุกกับงานแสดงอีกครั้ง …แต่พี่จากพวกเราเร็วเกินไปจริงๆ ครับ…ผมเสียใจ"         ขอบคุณภาพจากอินสตาแกรม @watcharabul https://www.thaipost.net/main/detail/68849 ตั้ว ศรัณยู, สถาปัตย์ จุฬาฯ, อาลัย, โน้ต วัชรบูล TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200616/image_big_5ee874ab01451.jpg 68427 11/06/2020 17:19 11/06/2020 17:19 'วินทร์ เลียววาริณ' พูดถึงเด็ก'ถาปัด แตกหน่อเติบโตวงการบันเทิง 'ตั้ว' ไปไกลสุดด้านการแสดง 11 มิ.ย.63 - วินทร์ เลียววาริณ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ และนักเขียนเจ้าของรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กว่า ผมเข้าเรียนคณะสถาปัตย์ฯ จุฬาฯ ในยุคที่นิสิตทำกิจกรรมนอกห้องเรียนมากมาย ล้วนต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์ ตั้งแต่ออกหนังสือพิมพ์ตลก ละครตลก ไปจนถึงภาพยนตร์มันกลายเป็น 'วัฒนธรรมองค์กร' ไปโดยปริยาย ไม่มีใครในตอนนั้นคาดคิดว่า จุดเริ่มต้นเล็กๆ นี้จะแตกหน่อออกไปไกลมาก โดยเฉพาะวงการบันเทิง นิสิตสองสามรุ่นถัดจากปีของผมเข้าสู่วงการหนังหลายคน รวมทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกันและต่างรุ่น ในวงการหนังไทยสมัยนั้น นักแสดงตัวเด่นๆ มักจะต้องมีหน้าตาดี การที่ชาวตลกบุกวงการบันเทิงจนได้รับบทพระเอก ถือเป็นเรื่องแปลก อย่างไรก็ตาม ในคณะฯก็มีคนหน้าตาดีหลายคน ถ้าจะเอาดีทางหนัง ก็เชื่อว่าไปได้ แต่พวกเขาเลือกไปทางสายอื่น และประสบความสำเร็จทั้งในวิชาชีพและนอกวิชาชีพ เพื่อนรุ่นผม เช่น ประภากร (ขอสงวนนามสกุล) นิธิ (ขอสงวนนามสกุล) ก็หน้าตาดี เคยเผลอไปคลุกคลีกับงานด้านหนังและรายการโทรทัศน์ สองคนนี้ไม่ได้ไปต่อ ไม่งั้นก็คงรุ่งในวงการบันเทิง รุ่นผมก็เหลือแต่ภิญโญ (ขอสงวนนามสกุล) ที่ทำงานในวงการหนัง ในบรรดานิสิตหลายรุ่นนั้น ศรัณยู (ตั้ว) น่าจะไปไกลที่สุดในด้านการแสดง หน้าตาดีและเหมือนเกิดมาทำงานด้านนี้ อีกหลายคนก็ประสบความสำเร็จในวงการโทรทัศน์ คงไม่ต้องเอ่ยชื่อ เยอะแยะไปหมด หลายคนเลือกทำงานหลังฉากและประสบความสำเร็จสูง เช่น ปัญญา (พี่ตา) ประภาส (จิก) พี่ตาเข้าก่อนผมสองปี สมัยเรียนก็เป็นคนโคตรตลก และอาศัยฝีมือล้วนๆ เข้าสู่วงการจนเป็นตัวเอก ซึ่งเป็นเรื่องยากมากในยุคนั้น จิกและอีกหลายคนก็ไปเอาดีทางดนตรีด้วย บางคนก็เอาดีทางดนตรีล้วนๆ เช่น ณัฐ ยนตรรักษ์ รุ่นก่อนผมสามปี จนยุคนั้นเราตั้งชื่อคณะใหม่ว่า 'คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการละคร' (หมายเหตุ พวกที่ชอบไปทางด้านบันเทิง ส่วนใหญ่เรียนไม่จบห้าปี เกินกำหนดทั้งนั้น!) อาจกล่าวได้ว่า นิสิต'ถาปัดที่จบมาแต่ละปี เหลือไปทำงานวิชาชีพออกแบบอาคารไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ วงการบันเทิงดูดไปหมด และอีกไม่กี่คนหลวมตัวเข้าไปในวงการวรรณกรรม แล้วหาทางกลับไม่เจอ https://www.thaipost.net/main/detail/68427 ตั้ว ศรัณยู, วงการบันเทิง, วินทร์ เลียววาริณ, สถาปัตย์ จุฬาฯ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200611/image_big_5ee2021abd311.jpg 68403 11/06/2020 13:56 11/06/2020 13:48 รำลึกความหลังถึงเพื่อน! 'ประภาส ชลศรานนท์' ยก 'ตั้ว ศรัณยู' พระเอกตลอดกาลทั้งในและนอกจอ ขอบคุณภาพจาก www.chaliang.com 11 มิ.ย.63 - จิก-ประภาส ชลศรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ อายุ 60 ปี นักคิด นักเขียน นักแต่งเพลงที่สำเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาฯ และเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกับ ตั้ว-ศรัณยู วงษ์กระจ่าง โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กกล่าวถึง ตั้ว ศรัณยู ว่าเป็นพระเอกตลอดกาล เมื่อ 42 ปีก่อน เด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งเพิ่งมารู้จักกัน หัวหกก้นขวิดเป็นเพื่อนกัน คบกันโดยไม่ต้องสัญญิงสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิต แม้ผ่านมาถึงวันนี้มันจะเป็นอย่างนั้น ในกลุ่มเด็กถาปัดกลุ่มหนึ่งที่แต่งเนื้อแต่งตัวมอมแมม เดินสะพายกระเป๋าใบใหญ่ๆ ที่เมื่อเดินผ่านไปทางไหน นิสิตหญิงมักจะเดินเลี่ยงออกห่างๆ ไม่รู้จะเป็นด้วยกลิ่นตัวที่เหมือนกับอาบน้ำมาไม่ค่อยสะอาดนัก หรือจะเป็นด้วยผมเผ้าที่ยาวประบ่าจนบุคลิกดูน่ากลัว มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งโดดเด่นกว่าใครๆ ในกลุ่มหนุ่มขี้หมาก้อนนั้น ใครจะคาดคิดว่าเด็กหนุ่มคนนั้นจะเติบโตมาเป็นพระเอกแห่งยุคของประเทศไทยในวันหนึ่งข้างหน้า ในวันนั้น แม้จะแต่งตัวปอนๆ แต่ความปอนไม่อาจบดบังวงหน้าที่ได้รูปของเขา รวมไปถึงรูปร่างที่สูงโปร่งเกินเด็กหนุ่มด้วยกัน เพื่อนๆนอกจากจะเรียกชื่อเล่นของเขาว่าตั้ว พวกเขายังเรียกหยอกเพื่อนคนนั้นว่า ไอ้พระเอก จะว่าไปเขาเป็นพระเอกจริงๆ พระเอกในแบบที่เราจะเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเท่ แมน ลูกผู้ชาย ในแบบที่ผู้ชายเห็นแล้วอยากเข้าไปโอบไหล่แรงๆ และในแบบที่ผู้หญิงเห็นแล้วแอบยิ้มให้ ตั้ว เป็นที่รักของเพื่อนและรุ่นพี่รุ่นน้อง เขาไม่เอาเปรียบใคร มีน้ำใจ มีสปิริตเป็นยอด แทบจะไม่มีครั้งไหนเลยที่เมื่อเพื่อนขอความช่วยเหลือ หรือรุ่นน้องชักชวนให้ทำกิจกรรมเพื่อส่วนรวมแล้วตั้วไม่รับปาก ไม่ว่าจะเป็นงานระดับคณะหรืองานระดับมหาวิทยาลัย เราจึงเห็นตั้วเล่นรักบี้อยู่กองหน้าเป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน ไปค่ายอาสาพัฒนาและปีนถือค้อนอยู่บนโครงหลังคาอาคารเรียนที่กำลังสร้างแทบทั้งวัน ขึ้นโต้วาทีกับนิสิตต่างคณะ เป็นหัวหอกนำรุ่นน้องไปสร้างเต้นท์หรือแลนด์มาร์คในกิจกรรมของคณะ และเมื่อถาปัดทำละครเวทีเพื่อหาเงินให้คณะ ใครเล่าจะเหมาะสมเป็นพระเอกได้เท่าตั้ว สามก๊ก โชกุน น่านเจ้า ละครถาปัดที่ตั้วยึดตำแหน่งพระเอกไว้ทั้งหมด รวมไปถึงไปช่วยเล่นเป็นพระเอกให้ละครฝั่งอักษรศาสตร์อีกหลายเรื่อง เมื่อเรียนจบ ตั้วก็ยึดเอาการแสดงเป็นอาชีพและต้องยอมรับว่าเขาเป็นนักแสดงที่เก่งจนหาตัวจับได้ยากคนหนึ่งของเมืองไทย ตั้วให้ความสำคัญกับอาชีพนักแสดง เขาเคารพและตั้งใจกับมันเหมือนกับอาชีพอื่นๆ เหมือนกับชาวนาที่ซื่อสัตย์กับท้องนาตัวเอง เหมือนกับชาวประมงที่รักท้องทะเล ในกองถ่ายภาพยนตร์และละคร ภาพของตั้วที่ปลีกตัวไปนั่งศึกษาบทเพียงลำพังไม่มานั่งตั้งก๊วนเฮฮา จึงเป็นภาพคุ้นตา แม้แต่ละครเวที ตั้วก็จะหายไปก่อนการแสดงเพื่อทำสมาธิให้พร้อมกับการแสดงที่กำลังจะเกิดขึ้นเสมอ พวกเราจึงเห็นตั้วสามารถสวมวิญญาณเป็นผู้คนได้มากมายในวรรณพิภพอย่างสนิทใจ ชายผู้นี้เป็นทั้งชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์อย่างชายกลาง เป็นไอ้หนุ่มลูกทุ่งนามว่าไอ้คล้าว เป็นดอน กิโฆเต้ เป็นกามนิต เป็นสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์ เป็นโดมผู้จองหอง เป็นผู้กองศยาม เป็นอานนท์ของเจ้าสาว เป็นคุณหลวงอัครเทพวรากร และแม้แต่สุธีสามสี่ชาติ ตั้วก็เคยเป็น สิ่งเดียวที่ผมเห็นในตัวเขาที่ทำให้เขาเป็นเอกในการแสดงก็คือ เมื่อเขาพูดประโยคใดออกมา ไม่ว่าจะในนามของตัวละครใดในวรรณกรรม เราจะเชื่อทันทีว่าเขาเป็นดั่งนั้น เพราะเขาเชื่อในตัวละคร เราจึงเชื่อในตัวเขา เราจึงร้องไห้ไปกับเขา เราจึงหัวเราะไปกับเขาได้อย่างมีความสุขเสมอ ถึงวันนี้แล้ว ตั้วถูกยอมรับให้เป็นคุรุทางการแสดงคนหนึ่ง แม้จะไม่ได้เป็นอาชีพครูสอนการแสดงโดยตรง แต่ลูกศิษย์ลูกหาของตั้วถึงทุกวันนี้นั้นมีไม่น้อย มากกว่าอะไรทั้งหมดคือ ตั้วไม่มีค่าย ตั้วไม่ชอบสังกัด เขาจึงสามารถร่วมงานกับใครก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ระดับชาติอย่างท่านมุ้ย หรือนักศึกษาที่เพิ่งหัดกำกับละครเวทีเล็กๆที่มีคนดูเพียงไม่กี่ร้อยคน เขาให้ความสำคัญกับทุกคนเสมอกัน ผมจึงว่าเขาจึงเป็นพระเอกทั้งในจอและนอกจอ ผมกับตั้วคลุกคลีตีโมงกันอย่างหนักก็ประมาณห้าปีที่ร่ำเรียนที่สถาปัตย์ พวกเราไปกินนอนอยู่ที่บ้านเขาก็พักใหญ่ รวมไปถึงการได้ไปตะลอนเที่ยวต่างจังหวัด ไปทำละคร เล่นกีฬา ไปค่าย และตั้งวงดื่ม่สุราตามวิสัยคนหนุ่ม หลังจากเรียนจบ แม้จะอยู่วงการเดียวกัน แต่เราแทบไม่ได้ร่วมงานกันเลย ผมมุ่งไปด้านดนตรีแต่งเพลงเขียนหนังสือ ตั้วก็สะสมสร้างผลงานระดับมาสเตอร์พีซอยู่ตลอด จนเพื่อนๆภูมิใจแทน ได้มาร่วมงานกันจริงๆก็คราวทำละครเทิดพระเกียรติในหลวงรัชกาลที่ 9 เรื่องพ่อ ซึ่งตั้วมารับบทพระเอกตอนที่ชื่อว่าชีวิตที่พอเพียง และเป็นตอนที่นำพาละครไปคว้ารางวัลยอดเยี่ยมเอเชี่ยนเทเลวิชั่นอวอร์ดที่สิงคโปร์ ใครที่ได้ดูละครเรื่องนี้ต้องพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พลังของตั้วนั้นมีมากมายจริงๆ เมื่อเราต่างมีครอบครัว มีงานมีบริษัทที่แยกย้ายสาขากันไป นานๆทีก๊วนคนหนุ่มก้อนขี้หมากลุ่มนั้นก็จะมาพบปะเฮฮากัน ได้พูดจากันเหมือนครั้งยังเป็นเด็กสักที ในช่วงที่ตั้วเป็นพระเอกแห่งยุค เพื่อนๆอาจจะเจอเขาน้อยหน่อย และก็เข้าใจได้ว่างานการของนักแสดง เป็นงานที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ เมื่อกองถ่ายขอคิวด่วนมา เป็นธรรมดาที่นักแสดงที่รักการแสดงจริงๆและอยากให้ผลงานออกมาดีก็มักจะเสียสละความเป็นส่วนตัวและรีบรับคิวไปทำงานก่อน สองสามปีก่อน เราเพิ่งเลี้ยงปีใหม่กัน และก็ได้กลับมาพูดจาไร้สาระเหมือนครั้งยังเป็นรุ่นกระทงกันอีก ตั้วยังเหมือนเดิม เป็นที่รักของเพื่อน ไม่เคยถือตัว พวกเราสนุกกันจนบางทีผมก็นึกขันว่า ชายวัยกลางคนที่ยังสง่างามคนนี้คนที่ยืนหัวเราะตบบ่าเพื่อนอย่างสนุกอยู่ข้างหน้านี้คือ พระเอกแห่งยุคคนหนึ่งของสยาม ผมถามตั้วในวันนั้น ระหว่างที่พักหัวเราะกับเกมสนุกๆที่เราเล่นกัน “งานเป็นไงบ้าง วางแผนอะไรไว้” ตั้วตอบสั้นๆแบบไม่ต้องคิด “ยังสนุกอยู่ แผนวางไม่เยอะ แต่ดีใจที่ยังมีคนเสนอบทที่ท้าทายมาให้เล่นอยู่” ตั้วเป็นพระเอกตลอดกาลของผมจริงๆ แม้แต่วันจะลาไป ตั้วก็ไปแบบพระเอก ไปแบบไม่ให้ใครเดือดร้อน ไปแบบพระเอกที่เคยช่วยนางเอก แล้วตอนจบก็ขี่ม้าออกไปจากหมู่บ้านไปอย่างมีความสุข แม้จะเศร้าเหงาไปสักหน่อย แต่พระเอกคนนี้คงอยากให้พวกเราเก็บน้ำตาไว้ เก็บพลังใจไว้ เก็บสิ่งดีๆที่เขาสร้างไว้เป็นความทรงจำตลอดไป .................................... https://www.thaipost.net/main/detail/68403 ตั้ว-ศรัณยู วงศ์กระจ่าง, ประภาส ชลศรานนท์, พระเอกตลอดกาล, สถาปัตย์ จุฬาฯ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200611/image_big_5ee1d149a49ad.jpg