19981 16/10/2018 00:01 16/10/2018 00:01 เฟซบุ๊กกับ "ความสนใจการเมือง"       เห็นข่าวแว่บๆ...ว่าท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ท่านตัดสินใจเปิด เฟซบุ๊กส่วนตัว ขึ้นมามั่งแล้ว ซึ่งจะเพื่ออะไร ทำไม แบบไหน อย่างไร อันนั้น...คงไม่ต้องเสียเวลาคิดมาก ให้ปวดหัว เวียนเฮด โดยใช่เหตุ เอาเป็นว่า...อย่างน้อย ก็น่าจะพอสะท้อนให้เห็นว่า ท่านออกจะทันสมัย ออกจะ 4.0 อยู่บ้างเหมือนกัน ส่วนใครที่อยากจะตามไป กดไลค์ หรือ กดไม่ไลค์ ช่วงนี้...ก็คงว่ากันได้โดยเสรี สามารถเข้าไปทะเลาะกัน เถียงกัน ตีกัน กัดกัน ได้เสมอๆ...                                                             ----------------------------------------------------       คือไอ้เฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ อินสตากง อินสตาแกรม ฯลฯ หรืออะไรต่อมิอะไรเหล่านี้ ที่ตัว ท่านขุนน้อย เอง ก็ตามไม่ค่อยทันอะไรกับเขา แต่ก็มิอาจปฏิเสธได้ว่า นับวัน...มันชักจะเป็นอะไรที่สำมะคัญยิ่งขึ้นเรื่อยๆ สำหรับโลกยุคใหม่ สังคมสมัยใหม่ ที่ไม่อาจ ดูเบา มันได้เลย ยิ่งในเรื่องของการมง การเมือง ด้วยแล้ว ใครก็ตามที่เกิดหันมา สนใจการเมือง ไม่ว่าแค่ระหว่างช่วงนี้ หรือช่วงไหนๆ จะไปมองข้ามความสำคัญของมันไม่ได้เป็นอันขาด เพราะยิ่งนานวัน...มันยิ่งแทบจะกลายเป็นตัว ชี้เป็น-ชี้ตาย สำหรับความเป็นไปทางการเมืองเอาเลยก็ว่าได้...                                                              -------------------------------------------------       เรียกว่า...ตั้งแต่ยุค อาหรับสปริง โน่นแล้ว ที่ว่ากันว่า มันได้กลายเป็นส่วนหนึ่ง หรือส่วนสำคัญทางการเมือง ในการ พลิกโลกอิสลาม หรือพลิกประเทศอาหรับ ในแต่ละรัฐ แต่ละประเทศ ชนิดฉิบหาย วายวอด เดี้ยงไป-เดี้ยงมาตั้งแต่บัดนั้น จนตราบเท่าทุกวันนี้ แม้แต่ เลือกตั้งอเมริกา คราวล่าสุด ที่เกิดรายการ พลิกล็อก แบบหักปากกาเซียน ส่งผลให้เซียนอยู่รู หมูอยู่ตึก หรือส่งผลให้ ทรัมป์บ้า ขึ้นมาเป็นผู้นำอเมริกา ในแบบ ด้วยเหตุเพราะประเทศนี้มันมีกรรม-จึงได้ทรัมป์มาเป็นนายขายหน้าเอย อย่างที่อาจารย์ ปราโมทย์ นาครทรรพ ท่านเคยรจนาเอาไว้ แต่เบื้องหลังของ กรรม ทั้งหลาย ว่ากันว่า...ก็น่าจะมีไอ้พวกเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ หรืออะไรต่อมิอะไรในโลกโซเชียลมีเดีย ประเภททั้ง ข่าวจริง และ ข่าวปลอม นั่นแหละ เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ด้วยไม่มากก็น้อย...                                                                -------------------------------------------------       แม้แต่ เลือกตั้งมาเลเซีย ที่กลายเป็นตัวทำสถิติ ได้นายกรัฐมนตรีที่แก่ที่สุดในโลก อย่างคุณทวด มหาเธร์ ขึ้นมาเป็นผู้ปกครอง ก็ว่ากันว่า...บรรดาเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ หรือบรรดาการสื่อกันไป-สื่อกันมาในอินเทอร์เน็ตทั้งหลายนี่เอง ที่ทำให้เลือกตั้งมาเลเซียพลิกล็อก หักปากกาเซียน ไปได้อีกครั้ง แม้แต่ล่าสุด...เลือกตั้งที่บราซิลรอบแรก กระทั่งผู้ที่ได้ชื่อว่า เผด็จการขวาจัด อย่างนาย ชาอีร์ โบลโซนาโร ที่สุดแสนจะปากเสีย ปากสุนัข ขี้ฉุน ขี้โกรธ มีความคิดแบบเผด็จการทั้งแท่ง ทั้งด้าม ยิ่งกว่านายกฯ บิ๊กตู่ ของเราไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า กลับดัน นอนมา โดยไม่ต้องมีพระสวดนำหน้าซะเฉยเลย!!! ก็ด้วยเหตุเพราะการสื่อกันไป-สื่อกันมาในโลกโซเชียลมีเดียนั่นเอง...                                                                 --------------------------------------------------------       หรือพูดง่ายๆ ว่า...การสื่อกันไป-สื่อกันมาในโลกชนิดนี้นั้น เอาเข้าจริงๆ แล้ว...มันคงไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องความเป็นประชาธิปไตย ความเป็นเผด็จการ ความเป็นเสรี หรือไม่เป็นเสรี มากมายซักเท่าไหร่ เผลอๆ...อาจไม่ได้เกี่ยวกับความถูก-ความผิด หรือความดี-ความชั่ว เอาเลยก็ยังได้ เพราะมันเต็มไปด้วยทั้ง ข่าวจริง-ข่าวปลอม ที่สามารถไหลทะลักหลั่งพรั่งพรู กรูลงไปในนรกและสวรรค์ได้ชนิดยากจะจำแนกแยกแยะกันได้ง่ายๆ และสิ่งที่บรรดา ข่าว ทั้งหลายไม่ว่าจริงหรือปลอม มันได้เปล่งศักยภาพของมันออกมา ในทันทีที่ ทำปฏิกิริยา กับผู้ที่ได้รับรู้ รับทราบ หรือผู้บริโภคสื่อในลักษณะดังกล่าว ก็คือการก่อให้เกิด อารมณ์ ในชนิดใด ชนิดหนึ่ง ที่สามารถส่งผลเสีย-ผลได้ ผลบวก-ผลลบ ให้กับใครต่อใครได้แบบฉับพลัน-ทันที...                                                                 ---------------------------------------------------------       และสิ่งที่เรียกว่า อารมณ์ นั้น...คงต้องยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้ ว่าไม่เพียงแต่มันเป็นสิ่งที่ อยู่เหนือเหตุผล ใดๆ ทั้งสิ้น มันยังเป็น บุคลิกลักษณะโดยเฉพาะ ของผู้คนส่วนใหญ่ในยุคนี้ ยุคโลกแห่งข้อมูลข่าวสาร หรือยุค 4.0 นั่นแหละ ที่นับวัน...ไม่อยากจะคิด ไม่อยากจะเสียเวลาไปใช้เหตุ ใช้ผล จำแนกแยกแยะอะไรต่อมิอะไรด้วยกันทั้งสิ้น จะด้วยเหตุเพราะโตขึ้นมาในสังคมโฆษณา หรือในสังคมเทคโนโลยี หรือไม่ อย่างไร ก็แล้วแต่ แต่การอาศัยสิ่งที่เรียกว่า อารมณ์ ที่ว่านี้ ไปใช้เป็นมาตรฐานในการจำแนก แยกแยะ สิ่งต่างๆ กันแทนที่ แยกว่าอะไรคือรถเบนซ์ อะไรคือรถบีเอ็ม อะไรคือโค้ก อะไรคือเป๊ปซี่ อะไรเท่-ไม่เท่ อะไรที่อยากจะกิน อยากจะแ-ก ฯลฯ อันนี้นี่แหละ...ที่มันเลยทำให้ อารมณ์ กลายเป็นสิ่งที่ อยู่เหนือเหตุผล และกลายเป็น บุคลิกลักษณะโดยเฉพาะ ของคนยุคใหม่ รุ่นใหม่ อย่างมิอาจปฏิเสธได้...                                                                  ---------------------------------------------------------------       ดังนั้น...ไม่ว่าจะ ข่าวจริง หรือ ข่าวปลอม ก็แล้วแต่ แต่ถ้าลองสามารถ บิลต์อารมณ์ ของใครต่อใครได้แล้ว มันก็ย่อมนำไปสู่การพลิกล็อก พลิกฟ้า-คว่ำดิน เอาง่ายๆ อีกทั้งด้วย บุคลิกลักษณะโดยเฉพาะ ของคนรุ่นใหม่นั้น คงไม่เสียเวลาที่จะตามไปตรวจสอบ ทบทวน อะไรกันมากมาย เฉพาะแค่ คิด ก็ไม่อยากจะคิดซะแล้ว แนวรบโซเชียลมีเดีย จึงถือเป็นแนวรบที่อันตรายเอามากๆ สำหรับใครก็ตามที่สนใจการเมือง ซึ่งหนีไม่พ้นต้องหาทางแตะๆ เข้าไว้ก่อน หาทางทำความเข้าใจให้มากๆ เข้าไว้ ถึงจะพออยู่รอด ปลอดภัย ได้มั่ง แต่สำหรับผู้ที่ไม่ต้อง สนใจการเมือง หรือได้ ล้างมือในอ่างพลาสติก มานานแล้ว อย่างเช่น ท่านขุนน้อย เป็นต้น ก็อาจสบายไป ไม่ต้องเสียเวลาไปเปิด เฟซบุ๊ก เหมือนใครต่อใครเขา ใช้วิธี แอบอ่าน แอบสำรวจ ตรวจสอบ ใครต่อใครเขาไปเรื่อยๆ อย่างเช่นเฟซบุ๊ก ของคุณพี่ สนานจิตต์ บางสพาน อันนี้...ถ้าหากเกิด ท้องผูก ขึ้นมาเมื่อไหร่ เป็นอันต้องเข้าไปใช้บริการของคุณพี่เค้าเสมอๆ...                                                                       ------------------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Hiram Johnson... In the time of war, the first casualty is truth.- ในยามสงคราม ความจริงจะถูกประหัตประหารก่อนอื่น...                                                                         ----------------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/19981 กองกำลังเฟซบุ๊ก, ทวิตเตอร์, ท่านขุนน้อย, สนานจิตต์ บางสพาน, อินสตาแกรม, เฟซบุ๊ก FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg 12594 03/07/2018 00:01 03/07/2018 00:01 แด่...พี่คณิน บุญสุวรรณ       ไปซะแล้ว...พี่ คณิน บุญสุวรรณ อดีต ส.ส.หลายพรรค ไม่ว่าประชาธิปัตย์ เพื่อไทย ฯลฯ เห็นว่าเป็นมะเร็ง เลยต้องลาละสละจากโลกนี้ไปในวัย 71 ปี อย่างสงบ ในฐานะคนที่เคยรักกัน เคยคบหาเป็นเพื่อนสนิท มิตรสหาย เมื่อต้องจากลากันในช่วงนี้ จะไม่หยิบมาคิด มาเขียนถึงกันเลยนั้น...คงมิได้ ยังไงๆ ต้องขออนุญาตอำลา-อาลัยคุณพี่ท่านเอาไว้ ณ ที่นี้ ไม่ว่าท่านจะแดงแสนแดงเพียงใดก็ตามแต่...                                                                  -----------------------------------------------       คือไอ้ตอนคบๆ กันนั้น...มันยังไม่มีอะไรเหลือง อะไรแดง ยังมีแต่ความถูกต้อง เป็นธรรม แบบทื่อๆ ดื้อๆ ไม่ต้องเสียเวลาไปคิดอะไรให้มันสลับซับซ้อนมากมาย การคบหา รอนแรม กันไปไหนต่อไหน มันจึงไม่ได้ก่อให้เกิด ความเปรี้ยว ระหว่างกันและกันเอาเลยแม้แต่น้อย ประกอบกับคุณพี่ คณิน ท่าน ออกจะเป็นคนใจใหญ่ ใจกว้างเป็นแม่น้ำ เห็นใครได้เหลือเผื่อขาดขนาดไหน ถ้าหากท่านพอมีอะไรติดตัว ท่านพร้อมจะควักให้ใครเขาหมด ช่วงที่อันตัวข้าพเจ้าเองไป บวช ถึงอำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพรโน่น ท่านก็ยังอุตส่าห์รอนแรม ตามไปหาซื้อขนนกยูง หรือหางนกยูง ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเอาไว้ไปทำอะไร มาประเคนถึงบาตรพระ เอาเลยถึงขั้นนั้น...                                                                   --------------------------------------------------       แต่พอท่านแปรสภาพไปเป็น แดง ด้วยเหตุผล กลใด ก็มิอาจทราบได้...ตอนนั้นก็หายหน้า หายตา ไม่ได้มีโอกาสพบปะเจอะเจอกันมานานพอสมควร เลยไม่มีโอกาสซัก โอกาสถาม ว่าทำไมท่านถึงได้ออกไปทางแดงๆ ถึงปานนั้น แต่ก็เป็นที่พอเข้าใจได้ เพราะบรรดาพรรคพวก เพื่อน ฝูง ญาติสนิท มิตรสหาย อีกเป็นจำนวนไม่น้อย ที่เคยคบหาสมาคมกันมาก่อน ทุกวันนี้...ก็ยังเป็นแดง อย่างไม่คิดจะเปลี่ยนแปรไปเป็นอื่น แม้ว่าหลายต่อหลายราย จะยังคงยึดถือบางสิ่ง บางอย่าง ที่เหนือไปกว่าความเป็นเหลือง เป็นแดง เช่นคำว่า เพื่อน หรือ มิตร ที่เอาเข้าจริงๆ แล้ว มันก่อให้เกิดความสนุกสนาน อบอุ่น ชุ่มชื่น ยิ่งกว่าสิ่งที่เรียกๆ กันว่า การเมือง ไม่รู้กี่สิบ กี่ร้อยเท่า...                                                                     -----------------------------------------------------       แต่ก็อย่างว่า...ด้วยสิ่งที่เรียกว่า การเมือง นี่แหละ ที่มันเคยทำให้มิตรกับมิตร สหายกับสหาย หรือแม้แต่พี่กับน้อง พ่อกับลูกแทบฆ่ากันตายเอาง่ายๆ ทั้งๆ ที่มันออกจะเป็นอะไรที่น่าเบื่อ หนาวๆ ร้อนๆ และสุดแสนจะแห้งแล้งเอามากๆ แต่ก็แปลก...ที่ผู้คนจำนวนไม่น้อย ยังดันคิดจะเชิดชู บูชา ยกให้มันเป็นสิ่งที่เหนือไปกว่าคำว่าเพื่อน คำว่ามิตร หรือเผลอๆ...อาจจะเหนือไปกว่าคำว่า คุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ เอาเลยก็ไม่แน่ ทุกสิ่งมันก็เลยน่าปวดหัว ปวดเศียร เวียนเกล้า โดยใช่เหตุ การหันมายึดมั่น ถือมั่นกับแนวคิดทางการเมือง จนมองเห็นกันและกันเป็น ศัตรู โดยไม่สนใจคิดหน้า คิดหลัง บ้างเลยว่า เอาเข้าจริงๆแล้ว...แม้แต่ ศัตรู ของตัวเอง หรือฝ่ายตัวเองนั่นแหละ ย่อมต้องถือเป็น เพื่อนร่วมวัฏสงสาร อย่างมิอาจปฏิเสธได้...                                                                    ----------------------------------------------------------       อย่างไรก็ตาม...ก็ยังมีบางรายที่แม้จะยึดมั่น ถือมั่น ในแนวคิดทางการเมืองตามแบบฉบับตัวเองอย่างไม่คิดจะผันแปร แต่ก็ยังพร้อมที่จะให้คุณค่ากับคำว่าเพื่อน คำว่ามิตรสหาย อย่างชนิดไม่น้อยไปกว่าถ้อยคำทางการเมืองในแต่ละวรรค แต่ประโยค อย่างเช่นรายหนึ่ง ที่บรรดาผู้คนในวงการบู๊ลิ้ม ตงง้วน ให้ฉายานามเค้าว่า เสือเตี้ย หรือคุณพี่ สนานจิตต์ บางสพาน ที่พกพจนานุกรมประเภท เหี้ย-ห่า-และสารพัดสัตว์ ติดตัวเอาไว้เสมอๆ ไม่ว่าจะเป็นงานศพ งานแต่ง งานบวช ฯลฯ ใครต่อใคร ถ้าได้เคยขึ้นชื่อว่า เพื่อน ขึ้นมาแล้วล่ะก็ เป็นอันต้องได้เห็นน้ำจิต น้ำใจ หัวจิต หัวใจ ของ เสือเตี้ย ปรากฏ แต่งแต้ม อยู่ในงานแต่ละงานเสมอๆ...                                                                    ----------------------------------------------------------       ดังนั้น...ไม่ว่า เสือเตี้ย เขาจะคิดอะไร คิดแบบไหน ก็ไม่มีใครคิดจะหยิบเขามาเป็นศัตรู มาโกรธ มาเกลียด อะไรเอาเลยแม้แต่น้อย กลายเป็นผู้ที่ พบเห็นสบายตา-คบหาสบายใจ แม้ว่า มึงจะคิดไม่เหมือนกู หรือ กูจะคิดไม่เหมือนมึง ยังไงก็ตามแต่ ยิ่งในตอนที่ มึง หรือ กู ต้องลาละสละจากโลกนี้ไปแล้ว ถ้าหากมึงยังมัวแต่เอาความคิดของมึงและของกู มาเป็นตัวขีดคั่น แยกแยะความเป็นมิตร ความเป็นศัตรู อยู่ร่ำไป มึงนั่นแหละ...ที่ไม่น่าจะเป็น คน หรือไม่ได้เหลือ คุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ อีกต่อไป เพราะในขณะที่กูตายไปแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาคิดอะไรอีกต่อไปแล้ว แต่มึงยังคงคิดอยู่ ยังคงยึดมั่น ถือมั่นอยู่ มึงก็คงต้องรับกรรม ต้องเผชิญเวร เผชิญกรรม ไปตามการ ปรุงแต่ง ของมึงอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้...                                                                       ----------------------------------------------------------       สรุปรวมความแล้ว...การยึดมั่น ถือมั่น อยู่ในความคิดแบบมึงๆ กูๆ ทำนองนี้ ว่าไปแล้ว...มันออกจะต่อเนื่อง ยาวนาน เกินไปแล้ว หรือน่าจะสมควรแก่เวลาได้แล้ว ยิ่งได้เห็นบรรดาเพื่อน มิตร แต่ละราย ค่อยๆ ร่วง ค่อยๆ ล้มตายกันผล็อยๆ ไปตามวัฏสงสารตามกาลเวลา ที่มันออกจะ สั้น เสียเหลือเกิน สำหรับความเป็นมนุษย์ในครั้งหนึ่ง ชาติหนึ่ง ด้วยเหตุนี้...จึงคงต้องขออนุญาตนำเอาการลาละสละจากโลกนี้ ของคุณพี่ คณิน บุญสุวรรณ มาใช้เป็นอุทาหรณ์ สอนใจ เป็นคติเตือนใจ เพื่อให้ใครต่อใครหันมาคิดในเรื่อง ชีวิต เอาไว้บ้าง แทนที่จะไปคิดแต่เรื่อง การเมือง ที่สุดแสนจะแห้งแล้ง เร่าร้อน และน่าปวดเศียร เวียนเกล้า เสียเหลือเกิน ยิ่งในช่วงที่ ปรากฏการณ์ หลายต่อหลายปรากฏการณ์ ได้สะท้อนให้เห็นถึงคุณค่า ความสำคัญ ของความเป็นมนุษย์ ได้อุบัติขึ้นมาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ก็น่าจะได้เวลาเริ่มคิดใหม่-ทำใหม่ กันได้มั่งแล้ว...                                                                        ---------------------------------------------------------       ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้ จาก Rabindranath Tagore... If there be a stray flower for me I will wear it in my heart. But if there be thorns I will endure them. – ถ้าหากบังเอิญเป็นดอกไม้ ข้าฯ ก็จะเก็บมันไว้ในดวงใจ แต่หากมันเป็นขวากหนาม ข้าฯ ก็จะอดทนกับมัน...                                                                         ---------------------------------------------------------- https://www.thaipost.net/main/detail/12594 การเมือง, คณิน บุญสุวรรณ, ท่านขุนน้อย, ประชาธิปัตย์, สนานจิตต์ บางสพาน, เพื่อไทย FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180113/5a59fd579d53a.jpg