<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<THAIPOST>
                <NEWS>
                <NEWS_ID>14920</NEWS_ID>
                <UPDATETIME>08/08/2018 00:01</UPDATETIME>
                <PUBLISHDATETIME>08/08/2018 00:01</PUBLISHDATETIME>
                <HEADLINE>เรื่องเล่าต่อ...สอนใจ</HEADLINE>
                <CONTENT>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ส่งกันมาเป็นภาษาต่างด้าวสำหรับเรื่องนี้ ซึ่งแปลว่าไม่ได้เกิดในบ้านเราอย่างแน่นอน โดยเฉพาะเมื่อถึงบทสรุปของเรื่อง ก็ยิ่งบ่งบอกว่านี่ไม่ใช่วัฒนธรรมของความเป็นไทย&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;...เรื่องเกิดขึ้นในโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์แห่งหนึ่ง&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;พนักงานสาวต้องการเช็กงานก่อนกลับบ้านว่าเรียบร้อยหรือไม่ จึงเดินเข้าไปที่ห้องแช่แข็งเนื้อสัตว์ ซึ่งก็เป็นการทำงานตามปกติของเธอ
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;แต่วันนี้ ...โชคร้าย ประตูห้องเย็นปิดล็อก เธอถูกขังอยู่ข้างใน ซึ่งเวลานั้นเป็นช่วงเวลาเลิกงาน จึงไม่มีใครรู้ว่าเธอยังติดอยู่ข้างในห้องนั้น&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;เธอส่งเสียงร้องเรียกให้คนมาช่วย ทั้งร้องไห้ ทั้งทุบประตู แต่ก็ไม่มีใครได้ยิน เธอเริ่มแน่ใจแล้วว่า เธอคงไม่มีทางรอดแน่ กับสภาพอากาศหนาวยะเยือก เธอค่อยๆ อ่อนแรง แต่ขณะที่เธอกำลังเผชิญหน้ากับความตาย จู่ๆ ประตูห้องแช่แข็งก็เปิดออก&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;ทั้งดีใจและแปลกใจ เพราะคนที่มาเปิดประตูเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย ที่มิได้มีหน้าที่อะไรในบริเวณนั้นเลย&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;เมื่อค่อยยังชั่วจากภาวะวิกฤติ 5 ชั่วโมงในห้องเย็น พนักงานสาวสอบถามด้วยความสงสัยว่า ทำไม รปภ.ถึงมาช่วยเธอได้&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;รปภ.ตอบว่า &amp;quot;ผมทำงานเป็น รปภ.ของที่นี่มา 35 ปี ทุกวันพนักงานเข้า-ออกเป็นร้อยๆ คน แต่มีคุณคนเดียวที่ทักทายผม และร่ำลาตอนเลิกงานทุกวัน ไม่ได้ทำเหมือนผมไม่มีตัวตนในโรงงานนี้ วันนี้คุณบอกสวัสดีผมตอนเช้า แต่ตอนเย็นไม่เห็นคุณเลย ทำให้ผมต้องเข้ามาในโรงงานเพื่อตรวจดู&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;quot;แค่เพียงคำทักทายของคุณ ทำให้ผมรู้สึกขึ้นมาว่าหน้าที่ของผมยังมีความหมาย เมื่อไม่ได้เห็นคุณตอนเลิกงานในวันนี้ ทำให้ผมต้องเข้ามาตรวจทุกจุดเพื่อตามหาคุณ จนกระทั่งมาพบคุณที่ห้องแช่แข็ง&amp;quot;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;นี่ต้องเรียกว่า ความมีน้ำใจ มีเมตตาของพนักงานสาว ที่เห็นเพื่อนมนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกันไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งไหน ช่วยชีวิตเธอไว้
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;แต่มนุษย์ป้าว่า เรื่องแบบนี้ในบ้านเราคงจะเดายากว่าจะจบลงอย่างไร เพราะคนไทยเป็นคนมีมิตรจิตมิตรใจกับทุกคน ยิ้มแย้มแจ่มใสทักทายกับทุกผู้คนเป็นเรื่องปกติ ไม่รู้จักมักจี่ก็นับถือกันเป็นพี่ เป็นป้า เป็นน้า เป็นลูก..จริงไหม
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;บางคนถือตัวบ้างก็จะนึกในใจว่า ใครเป็นป้าเธอ! หรือบางคนรู้สึกรับไม่ได้กับคำเรียกว่า &amp;quot;ป้า&amp;quot; ก็จะหงุดหงิด มีน้ำโหกันเลยทีเดียวว่า ชั้นยังไม่แก่สักหน่อย 5555 นี่แหละเสน่ห์ของสังคมไทย.&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;quot;ป้าเอง&amp;quot;&amp;nbsp;
&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
</CONTENT>
                <URL_LINK>https://www.thaipost.net/main/detail/14920</URL_LINK>
                <HASHTAG>ป้าเอง, มองมุมสูง, วัฒนธรรม, ห้องแช่แข็ง</HASHTAG>
                <FASTNEWS>FALSE</FASTNEWS>
                <HILIGHT>FALSE</HILIGHT>
                <TRANSACTION>ADD</TRANSACTION>
                <PICTURE_URL>https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a37680816e92.jpg</PICTURE_URL>

            </NEWS>
            </THAIPOST>
