85985 05/12/2020 00:01 05/12/2020 00:01 ออกจากดักแด้กลายเป็นเสือ?             ผมเห็นพาดหัวนี้ในบทความของ นางสาวพิรญาณ์  รณภาพ ฝ่ายเศรษฐกิจมหภาค ของธนาคารแห่งประเทศไทยแล้วเกิดความสนใจ             ยิ่งเมื่อพูดถึงการ "ปรับโครงสร้างเศรษฐกิจด้านการลงทุน" ยิ่งทำให้เห็นว่าเป็นหัวข้อที่ควรแก่ความสนใจของรัฐบาลและเอกชน             ผมอ่านข้อเสนอแล้วเห็นว่าเป็นแนวทางที่ควรจะมีการนำมาถกแถลงกันให้กว้างขวาง             เพราะยุทธศาสตร์ของชาติในเรื่องการลงทุนมีผลต่ออนาคตของประเทศอย่างยิ่ง             หากเราไม่รีบปรับปรุงหรือ transform เรื่องการลงทุน  อีกไม่นานเราก็หมดความสามารถในการแข่งขันกับเพื่อนบ้านเราค่อนข้างแน่นอน             ทุกวันนี้การลงทุนของทุกประเทศในภาวะโควิดเปรียบได้กับ "หนอนในดักแด้"             หรืออยู่ในภาวะจำศีล             ไทยเราเจอศึกหนักกว่า             เหตุผลเพราะก่อนหน้านี้เราก็เติบโตในอัตราต่ำอยู่แล้ว             และหากย้อนกลับไปก็จะเห็นสถิติที่ตอกย้ำว่า การลงทุนอยู่ในระดับต่ำมาเป็นเวลานาน             จึงต้องหันมาพิจารณามาตรการที่จะต้อง "ปรับปรุงงานกันขนานใหญ่" ในด้านนี้             งานวิจัยของ ธปท.พบว่า ในระยะข้างหน้าไทยจำเป็นต้องลงทุนต่อเนื่องจนสัดส่วนการลงทุนต่อ GDP เพิ่มขึ้นอีกประมาณร้อยละ 4             ร้อยละ 23 ในปี 2019 เป็นร้อยละ 27             เพื่อให้หลุดจาก "กับดักประเทศรายได้ปานกลาง" ในอีก 15 ปีข้างหน้า             แต่ไม่ใช่ลงทุนแบบไร้เป้าหมาย             ไทยต้องเน้นคุณภาพการลงทุนให้ตรงจุด             เพราะโลกกำลังผ่านความเปลี่ยนแปลงอย่างหนักหน่วง             ไทยไม่ได้มีทุนไม่จำกัด             ในช่วงนี้ภาคเอกชนส่วนใหญ่ยังคงต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเพื่อให้รอดพ้นจากวิกฤติโควิด-19 ไม่สามารถขับเคลื่อนการลงทุนของประเทศได้อย่างเต็มที่             จึงเป็นหน้าที่ของภาครัฐที่ต้องรับบทบาทหลักในการปรับโครงสร้างการลงทุน             ปรับปรุงอย่างไร?             ข้อเสนอในบทวิเคราะห็นี้บอกว่าจะต้องผลักดันและเร่งให้เกิดการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานที่เสริมสร้างศักยภาพการเติบโตให้เศรษฐกิจไทย (Strategic Investment) ให้เท่าทันและสอดรับกับกระแสโลกใหม่ รวมทั้งจูงใจให้ภาคเอกชนลงทุนตาม (Crowding-in effects)  ได้แก่               1.การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัลทั้งด้าน  hardware และ software ที่ผ่านมาภาครัฐได้เร่งให้เกิดการประมูลเพื่อลงทุนในโครงข่ายโทรคมนาคม 5G ทำให้ปัจจุบันบริษัทโทรคมนาคมของเอกชนกำลังดำเนินการลงทุนตามแผน             แต่ลงทุนใน hardware อย่างเดียวไม่พอ             รัฐควรพิจารณาลงทุนในด้าน software เพื่อให้การใช้ทรัพยากรของประเทศเกิดประสิทธิภาพสูงสุดด้วย เช่น  การบูรณาการระบบฐานข้อมูลภาครัฐ (e-Government) ที่มาช่วยอำนวยความสะดวกให้การทำธุรกิจ และทำให้ภาครัฐสามารถวิเคราะห์นโยบายการให้ความช่วยเหลือประชาชนได้อย่างตรงจุด             การพัฒนาแอปพลิเคชันที่ช่วยจับคู่ระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างในระบบ รวมถึงอาจขยายความครอบคลุมไปจนถึงการหางานในระดับตำบลหรือหมู่บ้านที่เป็น self-employed ด้วย             การสร้างแพลตฟอร์มช่วยให้ประชาชนหรือ SMEs  สามารถขายของ online ด้วยต้นทุนที่ต่ำ ปิดช่องว่างแพลตฟอร์มในปัจจุบันที่ดำเนินการโดยเอกชน             2.การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่ง ทั้งทางบก ราง น้ำ และอากาศ ให้เชื่อมโยงกันอย่างทั่วถึง  เพื่อช่วยลดต้นทุนและลดเวลาในการขนส่งสินค้าและการเดินทาง ซึ่งปัจจุบันภาครัฐได้วางยุทธศาสตร์การลงทุนในส่วนนี้ไว้แล้ว แต่ความท้าทายอยู่ที่การผลักดันให้เกิดขึ้นจริงตามแผน             3.การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่เอื้อต่อการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม             เช่นระบบบริหารจัดการน้ำทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็กเพื่อป้องกันน้ำท่วม             ระบบการจัดการขยะในเมืองใหญ่             และการสร้างสถานีชาร์จสำหรับรถยนต์ไฟฟ้า เป็นต้น             ประเด็นที่เป็นจุดอ่อนสำคัญและเป็นเรื่องที่เอกชนร้องเรียนมายาวนาน คือเรื่องกฎระเบียบ กฎเกณฑ์ที่ซ้ำซ้อนและเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินธุรกิจ             จึงต้องมีการปฏิรูปเรื่องนี้กันอย่างจริงจังและเร่งด่วน เพื่อดึงดูดธุรกิจทั้งในและต่างประเทศที่มีความพร้อมและฐานะทางการเงินแข็งแกร่ง             ผ่านไประยะหนึ่ง ภาคเอกชนควรมีบทบาทเข้ามาลงทุนต่อยอดและใช้ประโยชน์จากโครงสร้างพื้นฐานที่ภาครัฐลงทุนไว้             ทั้งภาคเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และบริการ             ตัวอย่างเช่น การทำการเกษตรแบบอัจฉริยะ (Smart  Farming)             ซึ่งสามารถช่วยให้เกษตรกรเพิ่มผลผลิตและสามารถปลูกพืชที่เหมาะสมกับภูมิประเทศและทนทานต่อสภาพอากาศได้มากขึ้น             การนำหุ่นยนต์และระบบ Automation มาเพิ่มประสิทธิภาพและคุณภาพในการผลิตสินค้าและบริการ ตลอดจนการรักษาคนไข้ผ่านระบบโทรเวชกรรม (Telemedicine) ที่ตอบโจทย์ทั้งกระแสคนรักสุขภาพและการก้าวสู่สังคมสูงวัย             ข้อเสนอสุดท้ายที่ผมเห็นว่ามองข้ามไม่ได้เด็ดขาดคือ การลงทุนในทุนมนุษย์ (Human Capital)             โดยเฉพาะ "การยกระดับทักษะด้านดิจิทัล" ให้แรงงาน ซึ่งจำเป็นอย่างมากในอนาคต             "คงไม่เป็นประโยชน์นัก หากภาครัฐและเอกชนเร่งลงทุนด้านดิจิทัลอย่างเต็มที่ แต่ภาคแรงงานกลับขาดทักษะ  รวมถึงไม่สามารถปรับตัวและใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีเหล่านี้ได้" บทวิเคราะห์นี้จับประเด็นได้แม่น             ทักษะด้านดิจิทัลของไทยเรายังต่ำ             การจัดอันดับทักษะด้านดิจิทัลของ 133 ประเทศในรายงาน Networked Readiness Index ปี 2563 ของ  Portulans Institute บอกว่าทักษะด้านดิจิทัลของคนไทยในปัจจุบันยังต่ำอยู่เมื่อเทียบกับประเทศในภูมิภาค เราอยู่ในอันดับที่ 63 เทียบกับสิงคโปร์ มาเลเซีย และอินโดนีเซียที่อันดับ 5, 10 และ 49 ตามลำดับ             อาจจะเป็นความหวังที่ห่างไกล ณ จุดนี้ แต่ผมเห็นด้วยกับข้อสรุปที่ว่า             ในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ การลงทุนของทุกประเทศอยู่ในภาวะจำศีล เปรียบเสมือนหนอนที่อยู่ในดักแด้             ความท้าทายของผู้วางนโยบายคือ ทำอย่างไรให้ไทยออกจากดักแด้แล้วจะไม่เป็นเพียงผีเสื้อ             แต่ต้องทรานส์ฟอร์มเป็นเสือที่แข็งแกร่งเพื่อแข่งขันได้ในโลกอนาคต             เป็นชุดข้อเสนอที่ผมอยากให้มีการเผยแพร่เพื่อนำไปสู่การถกแถลงกันอย่างกว้างขวางทุกวงการ             เพราะเราไม่อาจจะอ้อยอิ่งเดินเอื่อยๆ ตามจังหวะเดิมได้อีกต่อไปแล้ว. https://www.thaipost.net/main/detail/85985 กาแฟดำ, สุทธิชัย หยุ่น, ออกจากดักแด้กลายเป็นเสือ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20191229/image_big_5e08a1204492e.jpg