17796 17/09/2018 19:46 17/09/2018 19:46 เรียบร้อยวัดปากน้ำกินรวบ!คุมเบ็ดเสร็จการศึกษาสงฆ์ 17 ก.ย.2561 -  เว็บไซต์อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะดอทคอม ได้ออกรายงานในหัวข้อ “วัดปากน้ำกินรวบ! คุมอำนาจการศึกษาสงฆ์เด็ดขาด ทั้งแม่กองบาลีและอธิการบดี มจร.” มีเนื้อหาน่าสนใจระบุว่า อา..โบราณว่า บุญวาสนานั้น แข่งกันไม่ได้ ในวันนี้ เห็นทีจะเป็นเรื่องจริง ดังมีนิทานสาธกยกเอา "สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์" เป็นตัวอย่างของ..คนมีบุญ     คือถ้ามองดู "ภาพรวม" ของวัดปากน้ำ อันมี "หลวงปู่สมเด็จช่วง" เป็นเจ้าอาวาสแล้ว หลังจากขึ้นนั่งเก้าอี้ "ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช" เมื่อเดือน สิงหาคม 2556 หลังการมรณภาพของ "สมเด็จพระพุฒาจารย์-เกี่ยว" วัดสระเกศ เรื่อยมาจนถึงการสิ้นพระชนม์ของ "สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช" เมื่อเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน ช่วงนั้นเป็นช่วง "ขาขึ้น" ของวัดปากน้ำ แบบสูงสุดในประวัติศาสตร์ กล่าวได้ว่า "ถนนทางศาสนาทุกสายในประเทศไทยมุ่งไปวัดปากน้ำ"     แต่ครั้นพอสิ้นพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระศพสมเด็จพระสังฆราชไปแล้ว จุดสูงสุดก็เริ่มหยุด กลายเป็นจุดตกต่ำ ประวัติ-พฤติกรรม ต่างๆ นานา ของสมเด็จช่วง ถูกขุดคุ้ยไปในทางเสียๆ หายๆ จนสุดท้ายรัฐบาลไทยก็ตัดสินใจ "แก้ไข พ.ร.บ.คณะสงฆ์" ปลดล็อกทางการศาสนา ส่งผลให้สมเด็จช่วง "ร่วง" จากเก้าอี้สมเด็จพระสังฆราช ไปตลอดกาล ในเดือนกุมภาพันธ์ 2560 ที่ผ่านมา แบบว่าสดๆ ร้อนๆ     แต่ความร้อนยังมิหยุดเพียงเท่านั้น แม้ว่าจะได้สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ใหม่แล้ว กระแสเสียยังถาโถมโรมรันมหาเถรสมาคมอยู่อย่างต่อเนื่อง และแล้วในวันที่ 5 กรกฎาคม 2561 รัฐบาลก็ได้ชงลูกให้ สนช. ทำการแก้ไข พรบ.คณะสงฆ์อีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ทำการ "ปลดล็อก" กรรมการมหาเถรสมาคม "โดยสมณศักดิ์" ว่านับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ไม่มีกรรมการ มส. โดยสมณศักดิ์อีกต่อไปแล้ว ทุกตำแหน่งต้องมาจากพระบรมราชโองการแต่งตั้ง สมเด็จพระราชาคณะ "อาจจะ" ไม่ได้เป็นกรรมการ มส. ก็เป็นได้ และอาจจะได้เป็น..ก็เป็นได้ แต่จะไม่ได้เป็น "โดยตำแหน่ง" เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว     ผู้คนก็จ้องตาเขม็งไปที่ "วัดปากน้ำ" ว่าคงต้องถูก "เซ็ตซีโร" ไปในวาระกรรมที่จะมาถึงในไม่ช้าข้างหน้านี้อีก..แน่ๆ และเชื่อว่า บรรดาพระเถระในวัดปากน้ำ ตั้งแต่สมเด็จช่วงลงมา ก็คงจะทำใจเอาไว้แล้ว ตามบุญตามกรรมเถิด     แต่..แต่ครั้น ณ วันที่ 17 สิงหาคม 2561 ซึ่งมีพิธี "รับพระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช แต่งตั้งอธิการบดีมหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หรือ “มจร." ของเจ้าคุณสมจินต์ (พระราชปริยัติกวี) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ก็เกิดปรากฏการณ์ใหม่ ในรอบพันปี นั่นคือ วัดปากน้ำกลายเป็นศูนย์กลางการศึกษาของพระสงฆ์ไทย ทั้งสายบาลีและมหาวิทยาลัยไปอย่างช็อกซีนีม่า!     ที่ว่าช็อกนั้น ก็เพราะว่า บัดนี้ ตำแหน่งอันทรงอิทธิพลสูงสุดทางการศึกษาของคณะสงฆ์ไทยนั้น ไหลไปรวมกันอยู่ในวัดปากน้ำหมด ได้แก่     1.ตำแหน่ง-แม่กองบาลีสนามหลวง ถือว่าเป็นตำแหน่งอันขลังที่สุดในบรรดาตำแหน่งทางการศึกษาของคณะสงฆ์ไทย เพราะภาษาบาลีเป็นภาษาที่รักษาไว้ซึ่งพุทธวจนะ จะเรียนรู้พระพุทธพจน์ได้หมดจดสดใสไร้ข้อกังขา ก็ต้องมาศึกษาภาษาบาลี ผู้ที่เรียนจบในสายบาลี จึงได้รับการยอมรับอย่างสูงสุดมาแต่โบราณกาล ถึงกับมีพระราชพิธี "ตั้งเปรียญ" ขึ้นในสำนักพระราชวัง และผู้ที่ผ่านพิธีนี้มาจะได้รับ "ราชทินนาม" นำหน้าว่า "พระมหา" แถมเมื่อเรียนสำเร็จชั้นใดชั้นหนึ่งจนได้เป็นมหาเปรียญแล้ว เมื่อเข้าทำการงานในตำแหน่งพระสังฆาธิการของคณะสงฆ์ ก็จะได้รับการสนับสนุนให้เจริญเติบโตในหน้าที่การงานและสมณศักดิ์เป็นพิเศษ ตำแหน่ง "แม่กองบาลี" จึงมีอิทธิพลทั้งด้านการศึกษาและการปกครองของคณะสงฆ์ไทยอย่างที่เรียกว่า "สูงสุด" ซึ่งตำแหน่งนี้ ปัจจุบันเป็นของ "พระพรหมโมลี-สุชาติ" ศิษย์เอกของสมเด็จช่วง วัดปากน้ำ ซึ่งก็รับตำแหน่งต่อจากสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์มาอีกทอดหนึ่ง     2.ตำแหน่ง-อธิการบดีมหาวิทยาลัยสงฆ์ มจร. แต่ก่อนนั้น ตำแหน่งนี้เหมือนอธิการบดีมหาวิทยาลัยเถื่อน เพราะทางการไม่รับรอง ใบปริญญาที่จบมาแล้วเอาไปสมัครงานไม่ได้ ก.พ. ไม่มีอัตราเงินเดือนให้ ใครเรียน มจร.-มมร. ก็เลยกลายเป็นนักวิจัยฝุ่นไปโดยปริยาย แต่ครั้นมีการยกระดับมหาวิทยาลัยสงฆ์ทั้งสองแห่ง (มจร.-มมร.) ให้เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ในปี พ.ศ.2540 และต่อมาก็มีการย้ายศูนย์การศึกษา จากวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ท่าพระจันทร์ ไปอยู่ที่อำเภอวังน้อย พระนครศรีอยุธยา ในปี 2551 นับตั้งแต่นั้น มหาจุฬาฯ เลยกลายเป็นเสือติดปีก อธิการบดี มจร. คือ พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต ศ.ดร. ป.ธ.9 Ph.d) มีบทบาทระดับโลก     ครั้นมองลงไปใน "เครือข่าย" ของมหาวิทยาลัยสงฆ์ มจร. แห่งนี้ ก็จะพบว่ามี "วิทยาเขต-วิทยาลัยสงฆ์-ห้องเรียน และหน่วยวิทยบริการ" กระจายอยู่ทั่วประเทศ นับได้ถึง 40 แห่ง แถมด้วยสถาบันสมทบ ทำนอง "พันธมิตรทางการศึกษา" อีก 6 แห่ง ตั้งแต่ปี 2541 เป็นต้นมา สามารถผลิตบัณฑิตออกไปรับใช้สังคมได้มากมายถึง 50,000 รูป/คน     ใช่แต่เท่านั้น ปัจจุบันนั้น มีวัดไทยในต่างประเทศทั้งโลก ทั้งสหรัฐอเมริกา อังกฤษ ยุโรป อินเดีย-เนปาล และออสเตรเลีย-นิวซีแลนด์ ร่วมๆ 300 วัด มีการส่งพระธรรมทูตไปปฏิบัติงานอยู่ไม่ต่ำกว่า 1,000 รูป ทั้งไปอยู่ประจำและอยู่ชั่วคราว บรรดาพระธรรมทูตเหล่านั้น ส่วนใหญ่สำเร็จการศึกษาไปจาก มจร. แถม มจร. ยังได้รับการมอบหมายให้ทำการอบรมพระธรรมทูต มาตั้งแต่ พ.ศ.2538 ถึงปัจจุบัน ผลิตพระธรรมทูตไปแล้วกว่า 1,500 รูป ซึ่งได้กระจายกันปฏิบัติงานอยู่ทั่วโลก เป็นตั้งแต่เจ้าอาวาสไปถึงภารโรง     เป็นต้นเหล่านี้ ส่งผลให้ "มหาวิทยาลัยสงฆ์ มจร." มีอิทธิพลสูงสุดทางด้านการศึกษา เพราะในสมัยปัจจุบันนั้น มหาวิทยาลัยถือว่าเป็นแหล่งผลิตบัณฑิตอย่างเป็นทางการที่สุด     ครั้นเมื่อ ตำแหน่งอธิการบดี มจร. ตกเป็นของพระราชปริยัติกวี หรือเจ้าคุณสมจินต์ ซึ่งเป็นพระวัดปากน้ำ ก็เลยทำให้เก้าอี้อันทรงอิทธิพลสูงสุดทั้งด้านการศึกษาและการปกครองของคณะสงฆ์ไทย ไหลไปรวมกันอยู่ที่วัดปากน้ำของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เพียงแห่งเดียว !     ยิ่งเมื่อนับดูเก้าอี้สำคัญของพระวัดปากน้ำทั้งหมด ก็จะพบว่า     1.สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ถือพัดยศชั้นสุพรรณบัฏ (สมเด็จ) และเป็นกรรมการมหาเถรสมาคม โดยตำแหน่ง     2.พระวิสุทธิวงศาจารย์ (วิเชียร) ถือพัดยศชั้นหิรัณยบัฏ (รองสมเด็จ) เป็นเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ และกรรมการมหาเถรสมาคม (โดยแต่งตั้ง)     3.พระพรหมโมลี (สุชาติ) ถือพัดยศชั้นหิรัณยบัฏ (รองสมเด็จ) เป็นเจ้าคณะภาค 5 แม่กองบาลีสนามหลวง และกรรมการมหาเถรสมาคม (โดยแต่งตั้ง)     4.พระราชปริยัติกวี (สมจินต์) ถือพัดยศชั้นราช ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร.)     ยังมีพระเถรานุเถระ ระดับ "รองๆ ลงไป" อีกมากมายในวัดปากน้ำ     ดังนั้น ที่เก็งๆ กันว่า "วัดปากน้ำคงจะโดนเซ็ตซีโรคราวนี้จนเกลี้ยงวัด" นั้น ก็คงฝันค้าง เพราะถึงจะเซ็ตซีโร "มหาเถรสมาคม" ได้ แต่ตำแหน่ง "แม่กองบาลี" เอย "อธิการบดี" เอย นั้น พ.ร.บ.คณะสงฆ์ปัจจุบัน ไม่สามารถเซ็ตซีโรได้     ทั้งๆ ที่ตำแหน่งทั้งสองนี้ (แม่กองบาลี-อธิการบดี) มีความสำคัญกว่าตำแหน่ง "สมเด็จพระสังฆราช" ด้วยซ้ำไป เพราะควบคุมการศึกษาของคณะสงฆ์ไทยได้อย่างกว้างขวางและยาวนาน ดังนั้น ถึงไม่ได้เป็นสังฆราช แต่ถ้าสามารถคุมทั้งบาลีและ มจร. ไว้ในมือ ก็ถือว่า..ทรงอิทธิพลยิ่งกว่าสังฆราช !     แต่น่าแปลกใจว่า รัฐบาลไทย มุ่งมั่นจะทำการอภิวัฒน์คณะสงฆ์ไทย ที่เข้าใจว่าตกอยู่ในสภาวะ "ตกต่ำ" ให้ดีขึ้นสูงขึ้น แต่ก็ไม่เห็นทำอะไร ที่ทำๆ ไปก็แค่     1. แก้กฎหมาย ไม่ให้สมเด็จช่วงเป็นสังฆราช     2. แก้กฎหมาย ไม่ให้สายธรรมกายครองอำนาจในมหาเถรสมาคม     โดยหารู้ไม่ว่า ยิ่งแก้ก็ยิ่งยุ่ง เพราะสายธรรมกายเขาคุมการศึกษาไว้ทั้งหมด สายอื่นต่างหากที่ไม่ได้เรื่อง เพราะเอาแต่ตำแหน่ง แต่ไม่สนใจการศึกษาซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสูงสุดในโลก     แต่กระบวนการซึ่งทรงพลังในการ "สร้างฐานอำนาจ" ในคณะสงฆ์ อันได้แก่ ตำแหน่งแม่กองบาลีและอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงฆ์นั้น กลับไม่เห็นปฏิรูปอะไร นี่ก็เห็นรีบประกาศ "เลือกตั้ง" ในเดือนกุมภาฯ ปีหน้า คงกลัวว่า ทุนจีนจะหนีไปเวียดนามและกัมพูชา เพราะถูกทรัมป์ทำสงครามการค้า ไทยเราคงได้แค่มองตาปริบๆ เหมือนหมูวิ่งผ่านหน้า กลัวถูกประณามว่า "เสียของ"     ว่าแต่บิ๊กตู่ไม่รู้จริงๆ หรือ หรือว่าแกล้งโง่ หรือว่า..โง่จริงๆ ???   https://www.thaipost.net/main/detail/17796 การศึกษาสงฆ์, วัดปากน้ำ, สมเด็จช่วง, สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์, อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะดอทคอม, เว็บไซต์ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180917/image_big_5b9fa14f122fb.jpg 11985 24/06/2018 16:27 24/06/2018 10:49 พระไทยในสหรัฐต้านให้อำนาจ'นายกฯ'ตั้ง มส.-เจ้าคณะใหญ่-เจ้าคณะภาค ที่มาภาพ https://www.bansuanporpeang.com/node/6046 24 มิ.ย.2561- เว็บไซต์อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะดอทคอม ซึ่งเป็นเว็บของคณะสงฆ์วัดไทยลาสเวกัส ในประเทศสหรัฐอเมริกาได้ขึ้นแถลงการณ์ “หมายเหตุ อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะ” ในหัวข้อ “กรณีกฤษฏีกาจะดำเนินการแก้ไข พ.ร.บ.คณะสงฆ์ ภายใน 7 วัน” มีเนื้อหาระบุว่า  จากการที่คณะกรรมการกฤษฎีกา ได้ออกประกาศ เรื่อง การรับฟังความคิดเห็นเกี่ยวกับการแก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2505 ซึ่งระบุว่า รัฐบาลไทย ได้ผ่านมติ ครม.ขอแก้ไข พ.บ.คณะสงฆ์ ตั้งแต่วันที่ 19 มิถุนายนปีนี้ที่ผ่านมา โดยเน้นไปที่แก้ไขในหมวดมหาเถรสมาคม และเจ้าคณะผู้ปกครองอื่นๆ ได้แก่ เจ้าคณะใหญ่ และเจ้าคณะภาค โดยจะให้มีการ "เซตซีโร" คือ ล้างหน้าไพ่ใหม่หมด ดังนี้ 1.กรรมการมหาเถรสมาคมโดยสมณศักดิ์ หรือโดยตำแหน่ง มาจากสมเด็จพระราชาคณะทั้ง 8 รูป รวมทั้งสมเด็จพระสังฆราชอีก 1 ก็เป็น 9 เมื่อได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชและสมเด็จพระราชาคณะ ก็พ่วงตำแหน่งกรรมการ มส.ด้วยอีกตำแหน่งหนึ่ง แต่จากสภาพความเป็นจริงในปัจจุบัน พบว่า สมเด็จพระราชาคณะแต่ละรูปนั้น ล้วนแต่มีพรรษายุกาลมาก บางรูปอายุยืนถึง 90 หรือ 100 ปี ทีนี้เมื่อเป็นโดยตำแหน่ง แต่ไม่สามารถไปประชุมมหาเถรสมาคมได้ ก็เลยทำให้องค์ประกอบมหาเถรสมาคมบกพร่อง เพราะมีกรรมการ แต่ทำงานไม่ได้ และรัฐบาลก็ไม่สามารถตั้งกรรมการเพิ่มเติมได้ เพราะ พ.บ.คณะสงฆ์ กำหนดจำนวนเอาไว้เพียงเท่านั้น 2.กรรมการมหาเถรสมาคมโดยแต่งตั้ง มาจากพระราชาคณะ ชั้นธรรมขึ้นไป ซึ่งสมเด็จพระสังฆราช ทรงแต่งตั้งจากทั้งสองนิกาย ฝ่ายละ 6 รูป รวมเป็น 12 รูป ซึ่งส่วนใหญ่ก็ยังสามารถทำงานได้ดี แต่มีปัญหาว่า มักจะมีการ "สืบทอดอำนาจ" แต่งตั้งคนในสายของตนเองเข้ามาครองอำนาจ มิได้สรรหาจากพระสงฆ์สามเณรทั่วประเทศ สังเกตได้ว่า วัดใหญ่ๆ ไม่ว่าจะเป็น วัดบวรนิเวศวิหาร วัดราชบพิธ วัดสระเกศ วัดปากน้ำ ฯลฯ จะมีกรรมการมหาเถรสมาคมมากกว่า 1 รูป แถมยังเป็นติดต่อกันอย่างยาวนาน 3.เจ้าคณะใหญ่ ฝ่ายธรรมยุตนั้นมีเพียงรูปเดียว แต่ปกครองพระในนิกายธรรมยุตทั่วประเทศ แต่ของมหานิกายนั้นมี 4 รูป แบ่งประเทศไทยออกเป็น 4 ภาค หรือ 4 หน ได้แก่ หนกลาง หนเหนือ หนตะวันออก (อีสาน) และหนใต้ ส่วนนี้ มีปัญหาว่ามีการแต่งตั้งบุคคลไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง เช่น พระในภาคเหนือ ได้เป็นเจ้าคณะใหญ่หนใต้ พระในภาคใต้ได้เป็นเจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก เป็นต้น ส่งผลให้การบริหารพระศาสนามีปัญหา เพราะไม่รู้ปัญหาในท้องถิ่นนั้นๆ 4.เจ้าคณะภาค ซึ่งก็ถือว่าเป็นพระสังฆาธิการในระดับสูง เป็นเหมือนผู้ตรวจราชการกระทรวง แต่ภายหลังมานั้น ตำแหน่งนี้ถูกพระใน มส.มองเห็นเป็นเพียง "บันได" จึงเอาตำแหน่งไว้เพื่อไต่เต้าขึ้นเป็น "กรรมการมหาเถรสมาคม" รวมทั้งการดำรงตำแหน่งในต่างถิ่นฐาน ทำให้ทำงานไม่สอดคล้องกับสภาพของวัฒนธรรมท้องถิ่นนั้นๆ อีกด้วย ใช่แต่เท่านั้น กรรมการมหาเถรสมาคมแทบจะทุกรูป ล้วนแต่มีตำแหน่ง "ซ้ำซ้อน" กันมากมาย ไล่ตั้งแต่ กรรมการ มส. เจ้าคณะหน เจ้าคณะภาค เจ้าอาวาส อธิการบดีมหาวิทยาลัยสงฆ์ ฯลฯ ยังไม่นับตำแหน่งอิสระอีกมากมาย ราวกะเทวดา สรุปปัญหาอยู่ที่ 1.สุขภาพร่างกาย 2.เล่นเส้นเล่นสาย 3.ดำรงตำแหน่งซ้ำซ้อน 4.เป็นคนต่างถิ่น ไม่คุ้นชินกับปัญหา ทั้งสี่ประการนี้ จึงต้องมีการชำระสะสาง "โครงสร้าง" ของมหาเถรสมาคม ไล่ตั้งแต่กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะหน และเจ้าคณะภาค ส่วนโครงสร้างระดับล่างนั้น ยังเห็นว่าไม่เสียหายอะไร คงต้องคงเอาไว้ก่อน รัฐบาลไทย "ขีดกรอบ" ปัญหาของคณะสงฆ์ไทยไว้ตรงนี้ ก็ถือว่ามองไกลกว่าที่ "เรา-อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะ" เคยเรียกร้องให้ปรับปรุงเฉพาะ "มหาเถรสมาคม" เท่านั้น แต่จากการที่รัฐบาลขอแก้ไขให้ "การแต่งตั้งและถอดถอน กรรมการมหาเถรสมาคม-เจ้าคณะใหญ่-เจ้าคณะภาค" ต้องเป็น "พระราชอำนาจ" เท่านั้น ฟังดูก็ดูดี เพราะต่อไปนี้ พระสงฆ์ทุกระดับ จะไม่มีโอกาสในการเลือก หรือแต่งตั้งกรรมการ มส. เจ้าคณะใหญ่ และเจ้าคณะภาค อีกต่อไป แต่ปัญหาจะมาถึงข้อที่ว่า "แล้วใครจะเป็นผู้เลือกและนำขึ้นทูลเกล้าฯ เพื่อทรงโปรดแต่งตั้ง" ยกตัวอย่าง กรณีการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช ซึ่งรัฐบาลได้แก้ไข พ.บ.คณะสงฆ์ มาตรา 7 ให้เป็นพระราชอำนาจโดยสมบูรณ์ แต่ความจริงแล้ว ยังมีเรื่องของ "การรับสนองพระบรมราชโองการ" เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย คือนายกรัฐมนตรีเป็นทั้งผู้ทูลเกล้าฯ และผู้รับสนองพระบรมราชโองการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช เรียกว่าอำนาจอยู่ในมือนายกรัฐมนตรี แต่เพียงผู้เดียว เพราะพระเจ้าอยู่หัวคงจะไม่ทรงลงมาพิจารณาด้วยพระองค์เอง และมีพระบรมราชโองการลอยมาโดยที่ไม่มีการทูลเกล้าฯ ถ้ามองให้ตลอดก็จะเห็นว่า ถ้ารัฐบาลสามารถแก้ไข พ.บ.คณะสงฆ์ ได้ตามที่กฤษฎีกาประกาศออกมานี้สำเร็จ อำนาจในการเสนอตั้งพระสังฆาธิการระดับสูงในพระพุทธศาสนา นับตั้งแต่เจ้าคณะภาค ไปถึงสมเด็จพระสังฆราช ก็จะเป็นของ..นายกรัฐมนตรี แต่เพียงผู้เดียว ปัจจุบันนี้ นายกรัฐมนตรีเป็นชาวพุทธ และเป็นพุทธสายกลาง คือทำบุญได้ทุกวัด ไม่เป็นลูกศิษย์วัดใดวัดหนึ่งโดยเฉพาะ ก็ถือว่าน่าไว้วางใจในระดับหนึ่ง แต่..แต่ถ้าในอนาคต นายกรัฐมนตรีเป็นศิษย์สายวัดใดวัดหนึ่ง เช่น ธรรมกาย สันติอโศก ก็อาจจะใช้อำนาจนายกรัฐมนตรี นำความขึ้นทูลเกล้า "ยกครูบาอาจารย์" ให้เป็นใหญ่ในวงการสงฆ์ ยังมิรวมถึงปัญหาข้อที่ว่า "ถ้านายกรัฐมนตรีนับถือศาสนาอื่น มิใช่พุทธศาสนิกชน" แต่กลับมีอำนาจในการเสนอตั้งสมเด็จพระสังฆราช ไปจนถึงเจ้าคณะภาค ถึงตอนนั้นจะทำอย่างไร เพราะในร่างแก้ไขที่กฤษฎีกาเปิดเผยออกมานั้น "ไม่มีคณะกรรมการสรรหา" แต่ให้เป็นพระราชอำนาจโดยสมบูรณ์ ซึ่งทุกอย่างจะตกอยู่ที่ "นายกรัฐมนตรี" แต่เพียงผู้เดียว รัฐบาลอาจจะอ้างว่า "ก็ใช้หลักการเดียวกับการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชนั่นแหละ" แต่ดูไปแล้วมันจะเยอะเกินไป เพราะในการตั้งสมเด็จพระสังฆราชนั้น ชาวพุทธทั้งประเทศล้วนแต่จับจ้องมองด้วยความสนใจ จึงเชื่อว่าจะเป็นกลไกช่วยตรวจสอบการใช้อำนาจของนายกรัฐมนตรีไปในตัว แต่สำหรับกรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะใหญ่ และเจ้าคณะภาค ร่วมๆ 100 ตำแหน่ง เหล่านี้ ถือว่ามีความหลากหลายมาก จะให้นายกรัฐมนตรีทำบัญชีขึ้นทูลเกล้าแต่เพียงผู้เดียวนั้น มองยังไงก็อันตราย ดังนั้น เรา-อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะ ดอทคอม และคณะสงฆ์วัดไทยลาสเวกัส และวัดในเครือ ในประเทศสหรัฐอเมริกา จึงไม่เห็นด้วยที่จะให้อำนาจแก่ "นายกรัฐมนตรี" ในการเสนอนาม "สมเด็จพระสังฆราช-กรรมการมหาเถรสมาคม-เจ้าคณะใหญ่-เจ้าคณะภาค" แต่เพียงผู้เดียว เพราะนั่นจะทำให้นายกรัฐมนตรี เป็นสังฆราชอีกตำแหน่งหนึ่ง เพราะเมื่อมีอำนาจเสนอตั้งตั้งแต่สมเด็จพระสังฆราชลงมา ถามว่า สมเด็จพระสังฆราช จะทรงมีอำนาจอะไร ก็จะกลายเป็นเพียง "เจว็ด" หรือรูปปั้นบนศาลเจ้าเท่านั้น เพราะลำพัง "สมเด็จพระสังฆราช" ทรงแต่งตั้งกรรมการมหาเถรสมาคม-เจ้าคณะใหญ่-เจ้าคณะภาค เรายังไม่ไว้วางใจ แล้วจะไว้วางใจนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวได้อย่างไร เราจึงขอเสนอให้มี "คณะกรรมการสรรหากรรมการมหาเถรสมาคม-เจ้าคณะใหญ่-เจ้าคณะภาค" ไว้ในการแก้ไข พรบ.คณะสงฆ์ ฉบับนี้ด้วย   https://www.thaipost.net/main/detail/11985 กฤษฏีกา, คณะสงฆ์, นายกรัฐมนตรี, มหาเถรสมาคม, วัดไทยลาสเวกัส, สหรัฐอเมริกา, อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะดอทคอม, เว็บไซต์ TRUE TRUE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180624/image_big_5b2f63a954821.jpg 10583 03/06/2018 14:45 03/06/2018 14:45 ฟันธง!หลวงพ่อสวัสดิ์เต็งจ๋าเจ้าอาวาสวัดสระเกศฯ ที่มาภาพ http://www.alittlebuddha.com/ 03 มิ.ย.2561 – เว็บไซต์อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะดอทคอมวิเคราะห์ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสระเกศวรวิหารที่ว่างลงจากการสึกอดีตพระพรหมสิทธิ (ธงชัย สุขญาโณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศฯ ในคดีเงินทอนวัดไว้ว่าน่าสนใจ ว่าวัดสระเกศนั้นเป็นวัดใหญ่และมีศิษย์หามากมายหลายระดับ แรกนั้นก็คิดว่าคงจะสิ้นสายสมเด็จเกี่ยวแล้ว อาจจะถูกยึดครองโดยพระต่างวัด เพราะพระเทพรัตนมุนี หรือเจ้าคุณสุรชัย ซึ่งเป็นผู้มีตำแหน่งทางการปกครองสูงสุดที่ยังเหลืออยู่นั้น ก็ถือว่ายังเด็ก อายุแค่ 52 พรรษา 32 ถึงจะเป็นเจ้าคณะภาค 12 แต่บารมียังไม่แก่กล้าสำหรับการขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส เพราะถ้านับลำดับพรรษากันแล้ว ในวัดสระเกศยังมีพระที่อาวุโสกว่าเจ้าคุณสุรชัยอีกหลายรูป ซึ่งก็คงไม่ง่ายที่จะปกครองกันอย่างละมุนละม่อม ถึงเจ้าคุณสุรชัยจะเป็นคนอ่อน แต่มันจะกลายเป็น อ่อนแอไป ไม่ใช่..อ่อนโยน ปัญหาภายในวัดสระเกศเวลานี้ ใช่มีแต่ตำแหน่งเจ้าอาวาสเท่านั้น หากแต่เมื่อเจ้าคุณสังคม เจ้าคุณเทอด เจ้าคุณบุญทวี ฯลฯ ต่างพาเหรดเข้าคุก ทิ้งเก้าอี้ "ผู้ช่วยเจ้าอาวาส-เจ้าคณะภายในวัด" ไว้หลายตัว ก็ย่อมเป็นที่หมายปองของพระที่ยังคงอยู่ และนั่นคือ มหกรรมกีฬาสีที่เพิ่งจะเริ่มต้น เวลานี้สายเจ้าคุณธงชัยถูกโค่นไปแทบหมด สายเจ้าคุณเสนาะกลับเข้ามายึดครองวัด เพราะตอนที่เจ้าคุณธงชัยครองวัดนั้น สายนี้ก็ถูกกีดกัน บางรูปถึงกับระเห็จออกจากวัดไปอยู่เมืองนอก แต่เมื่อเจ้าคุณธงชัยพลาด สายนี้ก็กลับมาผงาดอีกอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา สังเกตว่าวันวิสาขบูชาที่ผ่านมา พระที่ออกบิณฑบาตต้นสายหลายรูป หน้าตายิ้มแย้ม ทั้งๆ ที่วัดโดนพายุอยู่โครมๆ เป็นเรื่องแปลกแต่จริง เท้าความหลังกลับไป เมื่อสิ้นเจ้าคุณเสนาะ ตำแหน่งเจ้าคณะภาค 12 ก็ว่าง รองเจ้าคณะภาคคือ เจ้าคุณสุรชัย ยังเด็ก เป็นเพียงชั้นราช คาดว่าน่าจะมีการตั้งพระเถระจากที่อื่นข้ามห้วยเข้ามากินตำแหน่งเจ้าคณะภาค 12 แต่ฝีมือการต่อรองของพระพรหมสิทธินั้นยอดเยี่ยม สามารถล็อกตำแหน่งไว้ในวัดสระเกศทั้งหมด ไม่มีหลุดออกไปให้วัดอื่นเลย ทั้งๆ ที่มีข่าวว่า "เจ้าคุณธงชัย-วัดไตรมิตร" ก็หมายตาเป็นมัน แต่ตอนนั้น เจ้าคุณธงชัย วัดสระเกศ เป็นคนโปรดของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ทำงานเข้าตา แบบว่าขออะไรก็ให้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท) วัดไตรมิตร เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก จำต้องยอมให้วัดสระเกศครองอำนาจในภาค 12 ต่อไป มาถึงเวลานี้ สถานการณ์เปลี่ยนไปแทบสิ้น สมเด็จช่วงไม่ได้เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชแล้ว เจ้าคุณเอื้อนก็ไม่ได้เป็นเจ้าคณะ กทม. สมเด็จสนิท วัดสระเกศก็ไม่ได้คุมหนกลาง อำนาจในการพิจารณาตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสระเกศ จึงอยู่ที่ "รักษาการเจ้าคณะ กทม." คือพระธรรมสุธี (นรินทร์ นรินฺโท) วัดหัวลำโพง ซึ่งเพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการไปหมาดๆ จะคิดเองเออเองก็เกรงจะไม่ปลอดภัย เดี๋ยวจะชวดตำแหน่งเจ้าคณะ กทม. ตัวจริงไป ดังนั้นจึงต้องอิงผู้ใหญ่เข้าไว้ ผู้ใหญ่ในสายงานส่วนกลางก็คือ เจ้าคณะภาค 1 และเจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าคณะภาค 1 คือมหาสายชล วัดชนะสงครามนั้น เป็นเด็กในคาถาสมเด็จสมศักดิ์พระพุทธชินวงศ์ เจ้าคณะใหญ่หนกลาง จึงสรุปได้ว่า อำนาจชี้เป็นชี้ตายในตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสระเกศก็คือ สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์ อุปสโม) วัดพิชัยญาติ ซึ่งมีเลขาคือ มหาบุญเทียม ซึ่งกำลังโดนคดีเงินทอนวัดอยู่นั่นเอง นั่นว่ากันตามสายงาน แต่ถ้าดูบุคคลากรในสายวัดสระเกศแล้ว ถึงแม้ภายในวัดจะจำกัดอย่างยิ่ง แต่เมื่อดูไปนอกวัด ก็พบว่า ยังมีพระเถระผู้ใหญ่อยู่อีกรูปหนึ่ง คือ พระธรรมพุทธิวงศ์ (สวัสดิ์ อตฺถโชโต) เจ้าอาวาสวัดพุทธาราม เมืองวาลแวกซ์ ประเทศเนเธอแลนด์ อายุพรรษาสูงถึง 88 ปี แถมมีตำแหน่งเป็นถึงประธานสหภาพพระธรรมทูตไทยในทวีปยุโรป ด้านประวัติการศึกษาและหน้าที่การงานนั้นก็ไม่ธรรมดา เป็นเปรียญ 5 พุทธศาสตร์บัณฑิต และเคยผ่านงานทั้งเป็นครูบาอาจารย์และผู้บริหารมหาวิทยาลัยสงฆ์ มจร. มาก่อน ก่อนจะออกนอกประเทศไปรับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพุทธาราม เนเธอแลนด์ ตามบัญชาของสมเด็จพระพุฒาจารย์เกี่ยว จนได้รับเลือกจากพระธรรมทูตไทยทั่วทวีปยุโรปให้ดำรงตำแหน่ง "ประธานสหภาพพระธรรมทูต" มาหลายสมัย ถึงปัจจุบันก็ยังคงดำรงตำแหน่ง แถมยังสุขภาพแข็งแรง ดังที่กล่าวว่า ถ้าให้เจ้าคุณสุรชัยขึ้นเป็นเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ก็เชื่อว่าจะไม่สงบ เพราะเจ้าคุณสุรชัยยังเด็ก และในวัดสระเกศยังมีรุ่นพี่ มีเขี้ยวเล็บหรือลวดลายอยู่อีกมากมายหลายรูป แถมขั้วอำนาจเก่าของเจ้าคุณธงชัยก็ยังไปไม่หมด สายเจ้าคุณเสนาะจะทำอะไรก็รับรองว่าโดนต้าน จนวัดสระเกศอาจจะแตกเป็นครั้งที่สาม ถ้าไม่มีพระผู้ใหญ่ที่มีบารมีและเป็นกลางเข้ามาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในช่วงนี้ ช่วงเอาคืนของฝ่ายเจ้าคุณเสนาะ บทบาทการนำของหลวงพ่อสวัสดิ์นั้น ฉายออกมาทันที เมื่องานวันวิสาขบูชาที่ผ่านมา ขณะเจ้าคุณธงชัย เจ้าอาวาสวัดสระเกศ กำลังหนีหมายจับอยู่นั้น พระธรรมพุทธิวงศ์ ก็เดินออกนำหน้าพระเทพรัตนมุนี (เจ้าคุณสุรชัย) ต้อนรับญาติโยมที่ยังรักวัดสระเกศ ถึงเจ้าอาวาสจะมีภัยไม่อยู่แล้ว ก็ยังห่วงพระลูกพระหลาน ฝืนยิ้มทั้งน้ำตา นำข้าวปลาอาหารมารอใส่บาตร พอได้เห็นหลวงปู่สวัสดิ์ วัย 88 ปี สู้อุตส่าห์บินจากเนเธอแลนด์มาเดินนำหน้า ประกาศให้ชาวประชารู้ว่า "กรุงศรีอยุธยาไม่สิ้นคนดี" เห็นเช่นนี้ ญาติโยมก็มีกำลังใจ และนั้นคือ ก้าวสำคัญของพระธรรมพุทธิวงศ์ หรือหลวงพ่อสวัสดิ์ และมหาเถรสมาคมคงจะได้หยิบยกขึ้นมาพิจารณา หาผู้เหมาะสมสำหรับนาวาลำใหญ่ ในนาม "เจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร" รูปต่อไป     https://www.thaipost.net/main/detail/10583 ธงชัย สุขญาโณ, พระธรรมพุทธิวงศ์, วัดสระเกศวรวิหาร, หลวงพ่อสวัสดิ์, อดีตพระพรหมสิทธิ, อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะดอทคอม, เว็บไซต์ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20180603/image_big_5b139c0161b65.jpg