55466 25/01/2020 19:50 26/01/2020 00:01 เที่ยวเมืองปัว...รัวชัตเตอร์ ท้องนา..กาแฟและผ้าทอ...  ไม่น่าเชื่อว่า เรื่องราวสองสามสิ่งอย่างจะมาเกี่ยวโยงกันได้ ระหว่าง ท้องนา..กาแฟ และผ้าทอ ที่สำคัญเกิดเป็นธุรกิจเล็กๆ ที่สามารถเลี้ยงดูครอบครัวและขยับขยายกลายเป็นความมั่งมีกันขึ้นมาแบบทันตาเห็น  จากโรงแรมเวียงแก้วที่เราปักหลักกันในตัวเมืองน่าน ตามแผนที่วาดกันไว้ เราเลือกทริปเช้าไปเย็นกลับ เน้นท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวไม่กี่จุด แค่วัดภูเก็ต ลำดวนผ้าทอ กาแฟไทลื้อ โรงเรียนชาวนา และวัดก๋ง หรือวัดศรีมงคล หลังจากใช้เวลาชมวัดภูเก็ต รับพลังความสุขทั้งจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัดและถ่ายภาพบรรยากาศวิวหลักล้านกันไปแล้ว เราก็มาแวะกินข้าวกลางวัน จากนั้นก็มาต่อกันที่ลำดวนผ้าทอ รถราหนาตาทีเดียวเมื่อเรามาถึง นักท่องเที่ยวที่มาแวะที่นี่ แยกกันไปสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งมาเลือกซื้อผ้า และอีกส่วนหนึ่งไปนั่งรอที่ร้านกาแฟ หรือเดินตามสะพานไม้ออกไปชมวิวทิวทัศน์ หลายปีก่อน ลำดวนผ้าทอเป็นเพียงร้านเล็กๆ ทั้งความกว้าง ความยาวไม่มากนัก ตอนนั้น สองสามีภรรยาคือคุณพนม และคุณลำดวน แก้วเทพ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์คอยเก็บเงิน และคอยแนะนำ ตลอดจนตอบคำถามลูกค้าที่เข้ามาซื้อ สินค้าในร้าน ส่วนใหญ่ผลิตจากผ้าล้วนๆ ที่เด่นๆ ก็คือหมวดเครื่องแต่งกายทั้งผ้าทอที่เป็นผ้าถุง เสื้อสำเร็จรูปผลิตจากผ้าพื้นเมือง มีให้เลือกจำนวนมากแบบละลานตา หลากสี หลากไซส์   คนซื้อโดดลงไปในร้านได้แล้วมีความรู้สึกว่าได้ช็อปปิ้งอย่างสนุกสนาน เพราะราคาไม่แพง ซื้อให้ตัวเองแล้วก็สามารถนึกถึงคนนั้นและคนนี้ รวมทั้งคนโน้นได้อีกหลายๆ คน คือซื้อตั้งเยอะ จ่ายเงินไม่มาก แต่ถ้าใครอยากได้ของดีมาก แพงมาก ก็มีให้เลือกในอีกมุมหนึ่งเช่นกัน ลักษณะเสื้อผ้าของร้านผ้าทอลำดวน จะเป็นเสื้อที่มีอัตลักษณ์ของความเป็นเสื้อพื้นเมืองแบบไทลื้อแท้ๆ บ้าง แบบเหนือๆ บ้าง ดีไซน์เรียบๆ สวมใส่แล้วให้อารมณ์แบบร่วมสมัยกับคนพื้นถิ่น ใครอยากใส่นานๆ ก็ใช้ได้เพราะลักษณะการตัดเย็บก็ใช้ได้ทนทานอยู่ ส่วนใครจะใส่ครั้งสองครั้งแล้วทิ้งก็ไม่เสียดายเงินมาก  แม้จะเป็นร้านเล็กๆ แต่วิธีการจัดระเบียบในร้านก็ทำให้ลูกค้าทำตามกติกามารยาท ส่งผลทำให้ไม่เกิดความวุ่นวายตามไปด้วย เช่น แต่ละแถวที่ตั้งเสื้อผ้าจะมีราคากำกับไว้เรียบร้อยแล้ว ซื้อมากซื้อน้อยไม่ต้องเรียกเจ้าของร้านมาต่ออีก ซื้อของไปแล้ว ดูให้ครบ จ่ายเงินแล้วทางร้านไม่รับคืน คนขายไม่ต้องมายืนเฝ้า ให้ลูกค้าบริการตัวเอง เลือกเสร็จแล้วเดินเข้าคิวมาจ่ายเงินกันให้เรียบร้อย คนซื้อส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย มักเดินทางมากันเป็นครอบครัว พอสาวๆ โดดลงไปช็อปปิ้ง ผู้ชายก็ทำท่าเบื่อหน่าย เจ้าของร้านเลยจัดที่ให้นั่งรอ เป็นร้านโล่งๆ หลังคามุงจาก อยู่ถัดไป มีน้ำชา กาแฟให้ดื่ม แล้วนั่งชมวิวท้องนา ง่วงนักก็งีบกันก่อนได้ ปรากฏว่าได้ผลดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะคราวนี้บรรดาคุณผู้ชายและคณะผู้ติดตาม ก็พากันไปนั่งคุย นอนคุย ถ่ายรูปกับท้องนาและกาแฟกันด้วยความเพลิดเพลิน มีที่นั่งแช้ต นั่งเล่นไลน์สบายใจ ส่วนสาวขาช็อปจะเลือกซื้อเลือกหาเสื้อผ้ามากมายขนาดไหนก็ไม่มีใครมาคอยตั้งท่าทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอีกต่อไป สุขใจทั้งนักช็อป และสบายใจทั้งคนรอ แต่ที่แฮปปี้สุดๆ น่าจะเป็นเจ๊ลำดวนกับสามีและครอบครัวนี่เอง เพราะมีลูกค้าเข้าร้านไม่ได้หยุดหย่อน กิจการขยายใหญ่โต ข้าวของมากขึ้น จากร้านกาแฟเล็กๆ ก็เป็นร้านกาแฟขนาดใหญ่ กลายเป็นธุรกิจแบบเป็นเรื่องเป็นราว และใกล้ๆ กันก็เกิดกิจการขนมจีนน้ำเงี้ยว ของกิน ของฝาก ร้านรวงต่างๆ ยังขยายไปฝั่งถนนตรงข้าม มีช่องทางทำมาค้าขายเกิดขึ้นใหญ่โต แบบเป็นเรื่องเป็นราว ผ้าทอ กาแฟ และทุ่งนา จึงเข้ามาเกี่ยวข้องกันด้วยเหตุนี้ และเป็นการเกี่ยวข้องที่ทำให้เกิดธุรกิจที่เราคิดไม่ถึงขึ้นมา ตอนที่พวกเรามาถึงนั้น เดิมทีเพื่อนๆ บอกว่า ตั้งใจจะมากินกาแฟไทลื้อ มาดูว่าเป็นยังไง ส่วนผ้าผ่อนมีเยอะแยะมากมาย คงไม่ซื้อแล้ว แต่พอลงจากรถได้ คนนึงก็ปรี่เข้าไปตรงยังมุมของร้านผ้าทอลำดวนก่อนเลย เพราะสงสัยว่าคนมุงดูอะไร พอเห็นถนัดก็มากวักมือเรียกเพื่อน หลังจากนั้น เพื่อนร่วมทริปของเราแต่ละนางก็โกยผ้า ที่ว่าไม่สนใจกันมาคนละนับสิบผืน แค่ซื้อให้ตัวเองก็หลายผืนแล้ว ยังซื้อฝากแม่ ฝากเพื่อนและคนนั้น คนนี้ คนโน้น และคนอื่นๆ อีกมากมาย เวลาจ่ายเงิน ก็ยืนเมาธ์กันเองว่า ผ้าตั้งหลายผืน จ่ายไม่กี่บาท คิดยังไงก็คุ้ม เนิ่นนานนับชั่วโมง จึงนึกขึ้นมาได้ว่ามีเพื่อนๆ และทีมชายล้วนคอยอยู่ที่ร้านกาแฟ ส่วนคนคอยก็ไม่ได้อนาทรร้อนใจ นั่งหลับก็มี เอนตัวลงนอนยาวเลยก็มี อย่างไม่ต้องสนใจใคร เพราะคนอื่นๆ ก็ล้วนแต่อยู่ในอิริยาบถทำนองนี้ ไม่มีใครสนใจใคร ใครอยากทำอะไรก็แล้วแต่สะดวก ช็อปปิ้งแล้ว ดื่มกาแฟแล้ว หลังจากนั้นจึงเป็นช่วงของการเดินเที่ยวบนสะพานไม้แล้วรัวชัตเตอร์ เก็บภาพเมืองปัว ในอารมณ์ ทุ่งนา กาแฟ และผ้าทอ ด้วยความสบายใจ เรื่องราวของลำดวนผ้าทอ เป็นสิ่งที่พิสูจน์ให้เราเห็นว่า ธุรกิจเกิดขึ้นได้เสมอทุกหย่อมหญ้า ขอเพียงลงมือทำ จากนั้นความคิดและความเป็นไปได้จะตามมา ใครจะเชื่อว่า ผ้าทอ กาแฟ และท้องนา  3 สิ่งที่ดูไม่เกี่ยวข้องจะทำให้คนที่เชื่อมโยงเป็นร่ำรวยขึ้นมาได้ หลังจากนั้นเราก็เดินทางกันต่อไปยังโรงเรียนชาวนาและวัดก๋ง หรือวัดศรีมงคลตามที่ตั้งใจกันไว้ ทุกสถานที่ ได้รับการบันทึกไว้ในชัตเตอร์ เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ดีๆ จากการเดินทางในครั้งนี้ไว้  ส่วนเพื่อนร่วมทริปของเรา ก็เอาผ้าทอลำดวนที่เพิ่งซื้อมาและยังไม่ได้ซัก นุ่งถ่ายรูปกับสถานที่ต่างๆ ในเมืองน่านได้อย่างสวยงามลงตัวเช่นกัน ถ่ายรูปแล้วก็ดูกันอย่างมีความสุข ความสุขไม่ใช่เรื่องหายากอีกต่อไป ภายใต้หัวใจที่เบิกบาน จากการเดินทางง่ายๆ ที่ใครๆ ก็ทำได้เช่นกัน. สรณะ รายงาน   ...........................................................   https://www.thaipost.net/main/detail/55466 การท่องเที่ยว, จ.น่าน, จังหวัดน่าน, ททท., เที่ยวเมืองปัวรัวชัตเตอร์ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200125/image_big_5e2c37b9867da.jpg 54904 19/01/2020 00:01 19/01/2020 00:01 เที่ยวเมืองปัว...รัวชัตเตอร์ (1)  คนโบราณบอกว่า ถ้ารู้สึกว่าชีวิตอยู่ในช่วงขาลง หรือทำอะไรแล้วเซ็ง ซึม ให้ออกเดินทาง เพื่อไปรับพลังใหม่ๆ กัน ด้วยเหตุนี้ ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาเมื่อไม่กี่วันมานี้ พวกเราก็เก็บกระเป๋าเดินทางไปนอนเอาฤกษ์เอาชัย รับปีใหม่กันที่จังหวัดน่าน ให้หลายคนอิจฉา เพราะปัจจุบัน น่านเป็นเมืองเล็กๆ ที่มีเสน่ห์ และกลายเป็นเป้าหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวจำนวนมาก  หลายคนต่างวาดหวังไว้ว่าอยากได้มีโอกาสไปเยือน “น่าน” ที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองคู่แฝดของเมืองหลวงพระบางสักครั้ง จังหวัดน่าน ในปัจจุบัน สามารถตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ของนักท่องเที่ยวได้หลากหลายรูปแบบมากขึ้น ทั้งกลุ่มครอบครัว ที่รวมผู้คนไว้หลายวัย บางคนชอบไหว้พระ น่านก็มีวัดจำนวนมาก เป็นวัดที่มีความเก่าแก่ มีภาพจิตรกรรมฝาผนังสวยงาม อย่างเช่นวัดภูมินทร์ ที่มีภาพปู่ม่าน ย่าม่านที่ใครๆ ก็อยากเห็น วัดมิ่งเมือง วัดสวนตาล พระธาตุเขาน้อย ฯลฯ รวมทั้งวัดพระธาตุแช่แห้ง ที่บรรดาคนเกิดปีเถาะและคนทั่วไปอยากได้ความเป็นสิริมงคลใส่ตัวต้องพากันมากราบไหว้ต่างพากันมา ส่วนคนที่ชอบช็อปปิ้ง จังหวัดน่านเองมีงานหัตถกรรมชื่อดัง เช่น ผ้าทอลายน้ำไหล ผ้าไทลื้อ และเครื่องเงินฝีมือดี เช่นเดียวกับเรื่องอาหารการกิน กาแฟมณีพฤกษ์ หรือร้านกาแฟนั่งชิลล์ ที่ใครก็ต้องไปจอดป้ายปักโลเกชั่นแชร์อวดเพื่อนฝูง อย่างร้านสุดกองดี ก็ตอบโจทย์วัยรุ่นได้เช่นกัน และอาหารการกินแต่ละชนิด ไม่ว่าจะเป็นอาหารเมืองอย่างไส้อั่ว น้ำพริกหนุ่ม ข้าวซอย แกงส้มเมือง ไก่มะแขว่น สมุนไพรพื้นถิ่นที่นำมาเป็นเครื่องปรุงกับไก่ หน้าตาดูคล้ายพริกไทย กินแล้วหอม แต่สักพักก็จะออกอาการลิ้นชานิดๆ รวมไปถึงของหวานมีตำนานที่ต้องเข้าคิวรอ ที่ร้านป้านิ่มก็ทำช่วยเติมแต่งให้การท่องเที่ยวมีรสชาติมากขึ้น นอกจากนี้ สำหรับคนรุ่นใหม่ ที่ชอบการออกกำลังกาย ตอนนี้หลายคนเลือกปักหลักอยู่ที่ใดที่หนึ่ง แล้วเลือกออกกำลังกายด้วยการวิ่ง การเดิน การปั่นในยามเช้า หรือช่วงเย็น  ในภาพรวมต้องบอกว่า หลังจากเผยโฉมหน้าให้คนรู้จักได้ไม่นาน น่านก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของผู้คนจากทั่วประเทศ  นอกจากแหล่งท่องเที่ยวที่หลากหลาย ทั้งทางด้านศิลปวัฒนธรรม แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ที่มีอยู่เกือบทุกพื้นที่แล้ว ด้วยความเรียบง่ายงดงามของวิถีชีวิตผู้คน ความเก่าแก่ยาวนานทางด้านประวัติศาสตร์ และการคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้ได้รับการกล่าวขวัญถึงจากนักท่องเที่ยวอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง เพราะความที่ “น่าน” กลายเป็นเมืองยอดนิยมไปแล้ว การมาเที่ยวน่านจึงต้องวางแผนสักนิด โดยเฉพาะช่วงเทศกาลนั้น ทุกอย่างถูกจับจองไว้เรียบร้อยหมด ไม่สามารถใช้แนวทางเที่ยวไป ว่างตรงไหนก็แวะเข้านอนได้อีกต่อไป หรือแม้กระทั่งการเลือกไปเส้นทางไหน ไม่ว่าจะไปทางทางปัว เชียงกลาง ทุ่งช้าง บ่อเกลือ หรือลงใต้ไปทางเวียงสา ดอยเสมอดาว หรือใครที่อยากไปถ่ายรูปกับซากุระเมืองน่านที่กำลังเบ่งบาน ทุกอย่างควรทำการศึกษาและวางแผนให้ดี เพื่อว่าเวลาที่มีอยู่จะได้ไม่ต้องหมดไปกับการตระเวนหาที่พัก ร้านอาหาร หรือแหล่งท่องเที่ยว แต่ไปถึงก็เข้าถึงได้เลย ไฮไลต์สำคัญในช่วงเที่ยวปีใหม่ที่ผ่านมา เน้นการทำบุญตักบาตรในวันขึ้นปีใหม่ ที่พระธาตุแช่แห้ง การพักผ่อน และท่องเที่ยวเล็กน้อย ด้วยเหตุนี้ พวกเราจึงปักหลักพักในเมือง ตอนเช้าสำหรับคนที่อยากพักผ่อน ก็สามารถนอนตื่นสายๆ ได้ ส่วนคนชอบตื่นเช้า ชอบออกกำลังกาย ก็ลุกออกไปวิ่ง ไปเดิน ไปปั่นได้ตามใจชอบ ที่วัดพระธาตุแช่แห้งจะมีพิธีสำคัญคือการสวดมนต์ข้ามปี ซึ่งพวกเราไม่ได้ไปร่วม แต่ใช้วิธีตื่นแต่เช้าแล้วไปเตรียมใส่บาตรตั้งแต่ก่อน 6 โมงเช้า ซึ่งก่อนจะถึงเวลาตักบาตร ทางวัดก็จัดพิธีสวดเพื่อความเป็นสิริมงคลให้กับผู้มาร่วมงานบุญ เสน่ห์ของการทำบุญใหญ่ๆ ในวัดสำคัญตามต่างจังหวัดนั้น ไม่ใช่แค่การได้บุญ แต่เป็นความอิ่มเอิบใจของคนที่ไปจากเมืองใหญ่ ได้ร่วมพิธีกรรมทางศาสนาที่เราคุ้นเคย แต่ไม่ค่อยได้ทำ ได้เห็นการตกแต่งวัดวาอาราม ด้วยธง โคม ที่สวยงาม และได้เห็นพระสงฆ์เดินรับบาตรจำนวนมากอย่างมีระเบียบ ผู้คนแต่งกายในชุดพื้นเมือง ผ้าทอ และผ้าแบบไทย หน้าตาแจ่มใส ประกอบกับบรรยากาศยามเช้าที่ทำให้สดชื่น เลยกลายเป็นการเติมพลังชีวิตกันตั้งแต่ต้นไปทีเดียว เนื่องจากพวกเรามีเวลาไม่มาก จึงไม่ได้วางแผนไปเที่ยวไกลๆ แต่เลือกไปปัว อำเภอเล็กๆ ที่มีวัฒนธรรมไทลื้อเป็นอัตลักษณ์ที่โดดเด่น อยู่ห่างจากตัวเมืองน่านแค่ 60 กิโลเมตร แต่เนื่องจากไม่ใช่ทางราบ แต่ไม่ก็ยังไม่ใช่ทางที่สูงชันแบบขึ้นเขาเสียทีเดียว เป็นการวางแผนแบบเช้าไป เย็นกลับ เลือกใช้เวลาซึมซับในแต่ละที่นานนิดหนึ่ง ไม่ถึงกับเข้าข่ายชะโงกทัวร์ ใครนึกภาพปัวไม่ออก ให้นึกถึงรูปทุ่งนากับร้านกาแฟ เพราะเมืองปัวเป็นต้นตำรับของเมืองที่คนมาเสพความกรีนเพื่อเติมพลังชีวิตกัน โดยเฉพาะหากใครได้มาในช่วงฤดูฝน ภายในระยะเวลา 1 วันแบบเช้าไปเย็นกลับ เราเลือกจุดหมายสำหรับเพื่อนในทีมที่ชื่นชอบการถ่ายรูป นั่นคือ วัดภูเก็ต กาแฟไทลื้อ โรงเรียนชาวนา และวัดก๋ง หรือวัดศรีมงคล และตั้งใจว่าให้กลับเข้าเมืองน่านในเวลาที่ไม่มืดค่ำ หรือดึกดื่น ที่สำคัญไม่อยากให้เป็นการท่องเที่ยวแบบหมดเรี่ยวหมดแรง วัดภูเก็ต ทำไมต้องไป และทำไมวัดภูเก็ตถึงมาอยู่ที่จังหวัดน่านได้ แต่เดิมสมัยก่อนเวลาขับรถผ่านเห็นชื่อวัดภูเก็ตก็จะคิดสงสัยออกมาในแนวนี้ และตอนนี้ เวลาเห็นป้ายวัดภูเก็ต จะมีป้ายคำว่า โรงแรมธรรมะกำกับด้วย ก็เลยยิ่งเพิ่มความฉงนสนเท่ห์ให้กับผู้พบเห็นเพิ่มขึ้นไปอีก ที่มาของเรื่องก็คือวัดนี้ตั้งอยู่บนภู ในชุมชนไทลื้อที่ชื่อว่า “บ้านเก็ต” จึงเป็นที่มาของชื่อวัด “ภูเก็ต” นั่นเอง วัดภูเก็ตอยู่ไม่ไกลจากตัวตลาดอำเภอปัวมากนัก เขตพื้นที่ของวัดประกอบด้วยโรงเรียนปริยัติธรรมอยู่ด้านนอก นักท่องเที่ยวสามารถจอดรถบริเวณนี้ได้ ทางด้านขวาก่อนเข้าประตูวัด ก็จะมีอาคารขายผลิตภัณฑ์ผ้าทอไทลื้อที่เลื่องชื่อ นอกจากผ้าทอพื้นบ้านที่สวยงามซึ่งเป็นผลผลิตจากประชาชนในบ้านเก็ตและชุมชนใกล้เคียงแล้ว ภายในอาคารยังมีการสาธิตการทอผ้า ผู้ที่แวะเข้าในอาคารนี้จึงจะได้ทั้งสาระความรู้ด้านการทอผ้าและมีผ้าทอสวยๆ เป็นของที่ระลึกกลับไปฝากญาติมิตรเพื่อนฝูง สิ่งที่เรียนรู้จากการมาเยี่ยมชมวัดภูเก็ตคือ การได้เรียนรู้ข้อมูลเกี่ยวกับประเพณี วัฒนธรรมไทลื้อจากภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถ ได้ชมวิวมุมกว้างของธรรมชาติและวิถีชีวิตในอำเภอปัว ส่วนท่านที่ต้องการจะพักก็สามารถติดต่อที่พักของ “เท็มเปิลสเตย์” ภายในบริเวณวัด ที่จัดเป็นสัดส่วน มีความสะดวกสบายไม่ต่างจากโรงแรมทั่วไป ให้บริการแบบ “ราคาหลักร้อย แต่บริการด้วยวิวหลักล้าน” ผ่านประตูทางเข้าในเขตสงฆ์ ด้านซ้ายมือจะมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ศิลปะอินเดียเหมาะแก่การสักการะเพื่อความเป็นมงคล  ในช่วงเทศกาลท่องเที่ยวจะมีกลุ่มดนตรีพื้นบ้านมานั่งเล่นดนตรี ใกล้ๆ กับองค์พระ เพื่อเติมแต่งให้เข้าถึงบรรยากาศของความเป็นเมืองเหนือมากขึ้น ใกล้กันซึ่งเป็นด้านหลังของพระอุโบสถจะมีรูปปั้นพระพิฆเนศที่ขนาบข้างด้วยช้างและบันไดนาค สัตว์ที่เป็นมงคลในพระพุทธศาสนานั่นเอง นอกจากนี้ยังมีน้องๆ แต่งตัวในชุดไทลื้อมารอยืนถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยวอีกด้วย พระอุโบสถของวัดภูเก็ตทาสีงดงาม ภายในมี “หลวงพ่อแสนปัว” พระพุทธรูปศิลปะไทลื้อ ปางมารวิชัย เป็นองค์ประธาน โบสถ์ฝีมือช่างไทลื้อมีจุดเด่นอยู่ตรงความเรียบง่ายแต่โดดเด่น เสาภายในอุโบสถวาดด้วยลายพรรณพฤกษาทาด้วยสีทองและดำ ซึ่งเป็นสีที่แตกต่างจากวัดในภาคเหนือทั่วไปที่มักจะประดับด้วยสีแดงและสีทอง ภาพฝาผนังเป็นภาพเขียนเกี่ยวกับวิถีชีวิตไทลื้อที่ผูกติดกับอาชีพการเกษตรและเกี่ยวพันกับศาสนา เช่น การทำบุญหมู่บ้าน การบวช การทอดผ้าป่า การละเล่น เช่น ลิเก รำวง การตั้งวงกินดื่ม หรือวิถีชีวิตทั่วไป เช่น การทำนา การเก็บฟืน การตั้งวงลาบ การสักยันต์ เป็นต้น   ด้านหน้าพระอุโบสถเป็นลานกว้าง มีต้น “ดักเดียม” ต้นไม้ซึ่งมีความไวต่อการสัมผัส เมื่อมีคนถูบริเวณลำต้น ก็จะตอบสนองด้วยการสั่นใบ เฉกเช่นคนเรารูปสึก “จั๊กจี้” นั่นเอง   มาที่นี่ นักท่องเที่ยวสามารถทำกิจกรรมภายใต้แนวคิดตามที่ทางวัดเขียนไว้ ตัวโตว่า “ไหว้พระ กินลม ชมวิว” และในบริเวณนี้  ทางวัดได้จัดสถานที่ ม้านั่ง ซุ้มสำหรับการถ่ายรูปเช็กอินและการชมวิวมุมกว้างของอำเภอปัว จากที่นี่ สามารถมองเห็นทิวเขาดอยภูคา ป่าไม้ที่สมบูรณ์ สายน้ำ ร้านกาแฟในทุ่งนา การทำนาและการทำเกษตรที่แตกต่างกันในแต่ละฤดู สายหมอกในยามเช้า ช่วงที่พวกเรามา แม้จะเป็นช่วงฤดูหนาว แม้ภาพที่เห็นจะไม่เขียวขจี แต่ก็มีความงดงามไม่น้อย คนที่ชื่นชอบกลิ่นและรสชาติของกาแฟ ก็สามารถสนับสนุนกาแฟสดที่มีไว้บริการได้ สำหรับที่พักที่เรียกว่า “โรงแรมธรรมะ” จะมีอาคารอยู่ด้านใต้ของลานชมวิว วัดให้บริการที่พักสำหรับคณะทัศนศึกษาทั้งห้องพักรวม และห้องเดี่ยว มีห้องน้ำและสิ่งอำนวยความสะดวกตามมาตรฐานที่พักทั่วไป เช้าๆ จะมีข้าวต้มกาแฟบริการ ส่วนราคาขึ้นอยู่จิตศรัทธาของผู้เข้าพัก ท่านที่สนใจสามารถสอบถามรายละเอียดได้ที่ร้านกาแฟสดของวัด    ส่วนคนที่เดินไหว ชอบเดินก็อย่ารอช้า ลงไปข้างล่างที่เป็นร้านรวง สร้างเป็นกระท่อมไม้ไผ่ ขายข้าวของเช่นเสื้อผ้ามัดย้อม ส้มสีทอง กาแฟ และของที่ระลึกน่ารัก ร้อยทั้งร้อยเดินลงมา เชื่อว่า ซื้อของไม่เยอะ แต่กดชัตเตอร์กันแบบรัวๆ ทีเดียว เพราะทุกมุมงดงาม เท่ และมีเสน่ห์ไม่น้อย แชร์ให้เพื่อน ก็มีแต่ชมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดด้วยความอิจฉานั่นเอง ร่ายมายาว เขียนวันเดียว เรื่องเที่ยวปัวก็ยังเล่าไม่ครบ คราวหน้าค่อยว่ากันต่อ สรณะ รายงาน ...........................................................   https://www.thaipost.net/main/detail/54904 การท่องเที่ยว, จ.น่าน, วัดภูเก็ตน่าน, อ.ปัว, เที่ยวเมืองปัวรัวชัตเตอร์, เมืองปัว FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200118/image_big_5e22ecf43ad86.jpg