92289 07/02/2021 18:06 07/02/2021 17:49 หวั่น150ชีวิตสังเวยธารน้ำแข็งเทือกเขาหิมาลัยแตกไหลบ่าพังเขื่อน เกิดภัยพิบัติธารน้ำแข็งบนเทือกเขาหิมาลัยแตกไหลบ่าพังเขื่อนในรัฐอุตตราขัณฑ์ทางภาคเหนือของอินเดียเมื่อวันอาทิตย์ ก่อให้เกิดกระแสน้ำท่วมหมู่บ้านท้ายน้ำหลายแห่ง หวั่นอาจมีผู้เสียชีวิตระหว่าง 100-150 คน     รายงานของสำนักข่าวรอยเตอร์เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 กุมภาพันธ์ อ้างคำกล่าวของ โอม ประกาศ ปลัดของรัฐอุตตราขัณฑ์ที่เกิดเหตุว่า ยังไม่ทราบจำนวนผู้เสียชีวิตที่ยืนยัน แต่หวั่นเกรงว่าจะมีคนเสียชีวิต 100-150 คน     ข่าวเอเอฟพีอ้างคำกล่าวของโฆษกตำรวจรัฐอุตตราขัณฑ์ว่า พบศพผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้แล้ว 3 ศพ แต่ยังมีคนสูญหายอย่างน้อย 150 ชีวิต และมี 16-17 คนติดอยู่ภายใต้อุโมงค์แห่งหนึ่ง     ผู้เห็นเหตุการณ์รายหนึ่งกล่าวว่า มองเห็นกำแพงฝุ่น, หิน และน้ำ ทลายลงมาตามหุบเขาริมแม่น้ำ "มันลงมาเร็วมาก ไม่มีเวลาจะเตือนใครได้" สัญชัย ซิงห์ รานา ซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่ต้นน้ำของหมู่บ้านไรนี เปิดเผยกับรอยเตอร์ทางโทรศัพท์ โดยบอกว่าตัวเขายังกลัวว่าจะโดนพัดหายไปด้วย     ชาวบ้านกลัวกันว่า พวกที่ทำงานในโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่อยู่ใกล้กันจะโดนกวาดกลืน รวมไปถึงพวกชาวบ้านที่ออกเก็บฟืนหรือเลี้ยงปศุสัตว์ใกล้กับแม่น้ำ รานาบอกว่า พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีคนสูญหายจำนวนเท่าใด     นายกรัฐมนตรีนเรนทรา โมดี ของอินเดีย กล่าวว่า เขากำลังเฝ้าสังเกตสถานการณ์อย่างใกล้ชิด อินเดียยืนหยัดเคียงข้างอุตตราขัณฑ์ คนในชาติสวดมนต์ให้ทุกคนที่นั่นปลอดภัย     รัฐบาลกลางกล่าวว่า กองทัพอากาศอินเดียกำลังเตรียมพร้อมให้การช่วยเหลือปฏิบัติการกู้ภัย ขณะที่รัฐมนตรีมหาดไทย อามิต ชาห์ กล่าวว่า ทีมตอบโต้ภัยพิบัติกำลังเดินทางด้วยอากาศยานไปช่วยเหลือกู้ภัยและบรรเทาทุกข์ในพื้นที่นั้น     รัฐอุตตรประเทศ รัฐเพื่อนบ้านที่มีประชากรมากที่สุดของอินเดีย ได้มีคำเตือนประชาชนริมแม่น้ำเฝ้าระวังภัยขั้นสูง     วิดีโอที่แชร์กันภายในอินเดียเผยภาพที่น้ำพัดพาบางส่วนของเขื่อนพังทลายไปกับสายน้ำ รอยเตอร์กล่าวว่า วิดีโอที่เผยแพร่ทางโซเชียลมีเดียซึ่งพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นของจริงหรือไม่ เผยให้เห็นระดับน้ำเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเหนือเขื่อนขนาดเล็กเขื่อนหนึ่งแล้วพัดพาอุปกรณ์ก่อสร้างไปกับสายน้ำ     ตรีเวนทรา ซิงห์ ราวัต มุขมนตรีรัฐอุตตราขัณฑ์ เผยผ่านทวิตเตอร์ว่า ระดับน้ำในแม่น้ำอลัคนันดาเพิ่มขึ้นสูงกว่าระดับปกติ 1 เมตร แต่การไหลของน้ำกำลังลดลง     รัฐอุตตราขัณฑ์ซึ่งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัยเผชิญกับน้ำท่วมฉับพลันและดินถล่มบ่อยครั้ง เมื่อเดือนมิถุนายน 2556 ฝนตกหนักเป็นประวัติศาสตร์ก่ออุทกภัยร้ายแรงคร่าชีวิตคนถึง 6,000 คน https://www.thaipost.net/main/detail/92289 ธารน้ำแข็งถล่ม, น้ำท่วมอินเดีย, รัฐอุตตราขัณฑ์, อินเดีย, เทือกเขาหิมาลัย TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20191103/image_big_5dbed5d2b4cb5.jpg 76112 31/08/2020 23:00 31/08/2020 22:55 อินเดีย-จีนซัดอีกฝ่ายยั่วยุทางทหารบนพรมแดนหิมาลัย กระทรวงกลาโหมอินเดียกล่าวหาจีนมีการเคลื่อนไหวที่เป็นการ "ยั่วยุ" บริเวณพรมแดนเทือกเขาหิมาลัยที่มีความขัดแย้งกัน ใกล้กับจุดเกิดเหตุทหารจีนปะทะกับทหารอินเดียที่ทำให้ทหารอินเดียตาย 20 ศพเมื่อเดือนมิถุนายน ส่วนจีนระบุอินเดียรุกล้ำชายแดนยั่วยุอย่างเปิดเผย     กระทรวงกลาโหมอินเดียแถลงเมื่อวันจันทร์ที่ 31 สิงหาคมว่า เหตุทหารจีนยั่วยุบริเวณพรมแดนครั้งใหม่เกิดขึ้นทางตะวันออกของดินแดนลาดักเมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา แต่ไม่ได้ระบุชัดเจนว่าเป็นการปะทะกันครั้งใหม่ระหว่างทหารอินเดียกับทหารจีน เพียงแต่ระบุว่ากองทัพปลดแอกประชาชนจีน (พีแอลเอ) ดำเนินการเคลื่อนไหวทางทหารที่เป็นการยั่วยุ เพื่อต้องการเปลี่ยนสถานะเดิมของพรมแดน โดยผู้บัญชาการกองพลน้อยของอินเดียจะประชุมกับผู้บัญชาการทหารจีนในวันจันทร์ เพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านชุชูลในลาดัก     เมื่อวันที่ 15 มิถุนายนปีนี้ เกิดเหตุทหารอินเดียกับทหารจีนปะทะกันบริเวณชายแดนเทือกเขาหิมาลัยที่ยังมีความขัดแย้งกันเรื่องพรมแดน เป็นการต่อสู้ที่ใช้อาวุธต่างๆ โดยไม่มีการยิงหรือใช้ระเบิด แต่ทำให้ทหารอินเดียเสียชีวิตถึง 20 นาย ขณะที่ทางการจีนไม่มีการเปิดเผยว่ามีทหารจีนได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากการปะทะกับทหารอินเดียจำนวนเท่าไร     อินเดียและจีนต่างกล่าวโทษกันไปมาถึงต้นเหตุที่ทำให้เกิดความตึงเครียดบริเวณชายแดนเทือกเขาหิมาลัยเมื่อเดือนมิถุนายน หลังเคยสู้รบจากปัญหาชายแดนเมื่อปี 2505 หลังจากนั้นทหารทั้งสองชาติประจันหน้ากันอยู่บ่อยครั้ง     หลังเกิดเหตุปะทะกันที่ชายแดนเมื่อกลางเดือนมิถุนายน ทั้งสองชาติส่งทหารหลายหมื่นคนมาประจำการในภูมิภาคใกล้ชายแดนที่ขัดแยังกันบริเวณเทือกเขาหิมาลัย ส่วนการเจรจาทั้งทางทหารและทางการทูตของสองชาติเพื่อลดความตึงเครียด ยังคงอยู่ในภาวะจนมุม     ในแถลงการณ์ของกระทรวงกลาโหมอินเดียเมื่อวันจันทร์ระบุว่า กองทัพจีนละเมิดความเห็นพ้องต้องกันที่จะลดความตึงเครียดชายแดน ทหารอินเดียสกัดการเคลื่อนไหวของกองทัพปลดแอกประชาชนจีนที่เกิดขึ้นบริเวณริมฝั่งทางใต้ของทะเลสาบปันกองเมื่อคืนวันที่ 29 สิงหาคม เพื่อขัดขวางเจตนาของจีนที่จะเปลี่ยนความจริงในเรื่องพรมแดนแต่ฝ่ายเดียว     ต่อมา กองทัพจีนแถลงตอบโต้ว่า ทหารอินเดียข้ามชายแดนใกล้กับผางกงโฉหรือทะเลสาบปันกอง เมื่อวันจันทร์ และ "ยั่วยุอย่างเปิดเผยและทำให้สถานการณ์ชายแดนตึงเครียดขึ้น" กองทัพจีนจึงดำเนินมาตรการตอบโต้ที่จำเป็น เพื่อตอบโต้การละเมิดอธิปไตยเหนือดินแดนของจีนอย่างร้ายแรง. https://www.thaipost.net/main/detail/76112 จีน, ยั่วยุข้ามชายแดน, อินเดีย, เทือกเขาหิมาลัย TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20191103/image_big_5dbed5d2b4cb5.jpg 28164 02/02/2019 19:33 02/02/2019 19:33 พิพิธภัณฑ์ขุนเขาเสียดฟ้า จามรี เพื่อนร่วมทางของนักไต่เขาทั้งหลาย และยอดเขามานาสลูจำลอง ตั้งอยู่หน้าอาคารพิพิธภัณฑ์ภูเขานานาชาติ เมืองโปขรา ประเทศเนปาล ระหว่างป้อมยามและรั้วกำแพงหินคือประตูทางเข้าพิพิธภัณฑ์ภูเขานานาชาติ (International Mountain Museum) ด้านซ้ายมือเป็นลานจอดรถ หลังลานจอดรถคือ Maurice Herzog Climbing Wall สามารถลองปีนได้ ห้องขายตั๋วและฝากกระเป๋าอยู่ตรงข้ามประตูทางเข้า สร้างขึ้นเป็นเรือนชาวเขาหลังเล็กๆ ผมเดินเข้าไปซื้อตั๋วราคา 500 รูปี หรือประมาณ 150 บาท ขอโบรชัวร์เจ้าหน้าที่มาด้วย ซึ่งหากไม่ขอก็คงไม่ให้ เพราะผู้หญิงฝรั่งคนที่ซื้อตั๋วหลังผมไม่ได้รับ แต่เธอเห็นผมถือโบรชัวร์ในมือจึงเอ่ยปากขอบ้าง ทางเดินถนนลาดยางนำไปยังตัวอาคารหลักของพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ห่างออกไปราว 300 เมตร ก่อนถึงตัวอาคารมีรูปปั้นของบุคคลสำคัญ 3 คนผู้เป็นกลจักรให้เกิดพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ขึ้น ถัดไปคืออนุสรณ์รำลึกนักปีนเขาผู้เสียชีวิตทั้งหลาย หลังคาของอาคารพิพิธภัณฑ์ออกแบบให้มีลักษณะแหลมๆ สูงๆ ต่ำๆ ล้อกับรูปร่างเทือกเขาหิมาลัย ด้านหน้ามีรูปปั้นจามรี สัตว์ที่นำข้าวของสัมภาระของนักปีนเขาขึ้นสู่ที่สูง ห่างออกไปไม่ไกลคือยอดเขามานาสลูจำลอง (Mt.Manaslu) ความสูง 31 ฟุต ผู้เข้าชมนิยมปีนเล่นและถ่ายรูปเป็นที่ระลึก หน่วยงานความร่วมมือจากญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างขึ้นเนื่องจากทีมนักปีนเขาชาวญี่ปุ่นเป็นคนกลุ่มแรกที่พิชิตยอดเขาความสูง 8,163เมตรนี้ เมื่อปี พ.ศ. 2499 ซึ่งเป็นยอดเขาสูงอันดับ 8 ของโลก Living Museum ตั้งแยกออกมาจากตัวอาคารหลักของพิพิธภัณฑ์ภูเขานานาชาติ ผมยังไม่เข้าไปในอาคารพิพิธภัณฑ์ เพราะเหลือบไปเห็นป้ายชี้ไปยังร้านอาหารชื่อ Gorkha Village Restaurant & Bar ร้านอยู่ห่างออกไปประมาณ 100 เมตร วันนี้ยังไม่ได้กินมื้อเที่ยงจึงเดินไปฝากท้อง แต่ในเมนูไม่เห็นมีอาหารจากเผ่ากุรข่า (เขียน Gorkha หรือ Gurkha) สั่งฟิงเกอร์ชิป 1 จาน เสิร์ฟมาคล้ายๆ เฟรนช์ฟรายด์ ส่วนกาแฟสดหมดเกลี้ยง เหลือแต่กาแฟสำเร็จรูปก็ต้องดื่ม ราคารวม 180 รูปี ทิปพนักงานหนุ่ม20 รูปี ด้านหลังของตัวร้านอาหารเป็น Living Museum หรือพิพิธภัณฑ์การอยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์บนภูเขาสูง มีบ้านที่สร้างขึ้นเสมือนจริงตามลักษณะของชนเผ่า ภายในมีข้าวของเครื่องใช้แต่ไม่มีคนอาศัยอยู่ตามที่ระบุไว้ในโบรชัวร์ เมื่อเดินไปยังร้านขายของที่ระลึกที่อยู่ใกล้ๆ กันก็พบว่าพวกเขาย้ายมาอยู่กันในนี้ ผมก็เลยเดินกลับไปยังตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ ขึ้นบันไดไปยังประตูทางเข้าซึ่งเป็นชั้น 2 ของอาคาร ต้องเดินลงไปยังชั้น 1 ตามลูกศร ในห้องภาพยนตร์กำลังฉายสารคดี เจ้าหน้าที่บอกให้รีบเข้าไปเพราะกำลังเริ่มฉายรอบนี้ ถือเป็นโชคดีที่ได้ดูตั้งแต่ตอนขึ้นอักษรหัวเรื่อง ตามด้วยเรื่องราวของการบุกเบิกปีนเทือกเขาหิมาลัย การดำรงชีวิตของแต่ละกลุ่มเชื้อชาติ การแสดงและการละเล่นต่างๆ ใช้เวลา 20 นาทีสารคดีก็จบลง เป็นเหมือนคำแนะนำเบื้องต้นในการชมนิทรรศการและบรรดาสิ่งแสดงที่อยู่ภายนอก เครื่องใช้ไม้สอยของบางชาติพันธุ์ในเนปาล เมื่อออกจากห้องฉายภาพยนตร์ก็พบกับนิทรรศการคนและภูเขาจากไต้หวัน, ญี่ปุ่น และสโลวีเนีย ซึ่งสโลวีเนียเป็นตัวแทนของประเทศที่เทือกเขาแอลป์พาดผ่าน ตามด้วยกลุ่มเชื้อชาติที่โดดเด่นในเนปาล เช่น เชอร์ปา, กุรุง, ทามัง, ทาคาลี, มาการ์ เป็นต้น โดยนอกจากรูปภาพ ข้อความ และหุ่นชาย-หญิงขนาดเท่าตัวจริงในชุดประจำเผ่าแล้วก็ยังมีบรรดาข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันด้วย ถัดไปเป็นนิทรรศการรูปภาพเปรียบเทียบการใช้ชีวิตของชาวเขาเนปาลและชาวเขาแอลป์ในยุโรปที่ถ่ายไว้เมื่อกว่าครึ่งศตวรรษก่อน   โถงถัดมาเป็นการแสดงภาพและข้อมูลของภูเขาสูงทั้งในและนอกเนปาล ภาพถ่ายยอดเขา 14 ยอดที่มีความสูงมากกว่า 8,000 เมตร ที่เรียกว่า Eight-thousanders ซึ่งทั้งหมดอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยและการาโกรัม โดย 8 ยอดเขาอยู่ในเนปาล   ขอยกตัวอย่างบางยอดเขา อาทิ ยอดเขาอันนะปุรณะที่ 1 ความสูง 8,091 เมตรจากระดับน้ำทะเล สูงอันดับ 10 ของโลก เป็นยอดเขาในทิวเขาอันนะปุรณะ อยู่ในเขตเทือกเขาหิมาลัยทางทิศตะวันตก เมืองโปขราคือจุดเหมาะเหม็งที่สุดในการชมความงามอันยิ่งใหญ่นี้ “มอริส แฮร์โซก” และ “หลุยส์ ลาชินาล” นักปีนเขาชาวฝรั่งเศสประสบความสำเร็จในการไต่ถึงยอดเขาในปี พ.ศ. 2493 ถือเป็นมนุษย์คู่แรกในประวัติศาสตร์ (สมัยใหม่) ที่สามารถพิชิตยอดเขาความสูงเกิน 8,000 เมตร แฮร์โซกตีพิมพ์หนังสือชื่อ Annapurna ในปีต่อมา ขายดิบขายดีกว่าหนังสือปีนเขาเล่มใดๆ ในโลก ยอดขายมากกว่า 11 ล้านเล่ม ยอดเขาอันนะปุรณะที่ 1 นั้นถือว่าโหดหินและอันตรายมาก มีอัตราของผู้ที่ขึ้นไปถึงยอดแต่เอาชีวิตลงมาไม่ได้ถึง 31 เปอร์เซ็นต์ ในกรณีของแฮร์โซกและลาชินาลนั้นทั้งคู่ต้องสูญเสียหัวแม่เท้าจากการถูกน้ำแข็งกัด และแฮร์โซกนั้นมีของแถมถูกตัดนิ้วเท้าทิ้งเกือบทั้งหมด บางส่วนของสิ่งแสดงในพิพิธภัณฑ์ภูเขานานาชาติ ยอดเขาเอเวอเรสต์ มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 8,848 สูงที่สุดในโลก ชาวเนปาลเรียกว่ายอดเขา “สครมาตา” ซึ่งเป็นภาษาสันสกฤต หมายถึงมารดาแห่งท้องสมุทร ส่วนชาวทิเบตซึ่งดินแดนของพวกเขาอยู่อีกด้านของทางขึ้นยอดเขา เรียกว่า “โชโมลังมา” แปลว่ามารดาแห่งสวรรค์ ชื่อ “เอเวอเรสต์” นั้นตั้งขึ้นตามชื่อนักสำรวจชาวอังกฤษ นาม “จอร์จ อีฟเรสต์” แต่คนเรียกเพี้ยนเป็น “เอเวอเรสต์” จนกลายเป็นชื่อจริง โดยก่อนหน้านั้นอีฟเรสต์เรียกยอดเขานี้ว่า “ยอดเขาที่ 15”   ความสำเร็จของทีมจากฝรั่งเศสที่พิชิตอันนะปุรณะที่ 1 ไม่มีอะไรเทียบเทียมได้กระทั่ง “เอ็ดมุนด์ ฮิลลารี” นักปีนเขาจากนิวซีแลนด์ขึ้นไปยืนบนยอดเขาเอเวอเรสต์สำเร็จเป็นคนแรกเมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมด้วย “เทนซิง นอร์เกย์” เพื่อนร่วมทางชาวเชอร์ปา ขณะที่คนไทยก็เคยปีนถึงยอดมาแล้ว นั่นคือคุณวิทิตนันท์ โรจนพานิช ทำได้เมื่อปี พ.ศ. 2551 พร้อมกับชาวเวียดนามอีก 3 คน ยอดเขาเคทู (K2) อยู่ระหว่างเขตติดต่อปากีสถานและมณฑลซินเจียงของจีน ยอดเขานี้สูง 8,611 เมตร สูงเป็นอันดับ 2 ของโลก อักษรK มาจากเทือกเขาการาโกรัม (Karakoram) และเลข 2 คือลำดับที่ในการนับของ “โทมัส มอนโกเมอรี” นักสำรวจชาวอังกฤษ ซึ่งเขามองเห็นยอดเขา K1 และ K2 จากอีกภูเขาลูกหนึ่งอยู่ห่างลงไปทางใต้ 210 กิโลเมตร มีผู้พยายามตั้งชื่อใหม่หลายครั้งแต่ไม่ติดหูจึงใช้เคทูมาจนถึงทุกวันนี้ ยอดเขาเคทูมีความยากในการพิชิตชนิดที่ไม่มีใครเคยสามารถไต่ไปถึงยอดในฤดูหนาวได้เลย และผู้ที่ไปถึงยอดแล้วทุกๆ 4 คนจะทิ้งชีวิตไว้บนนั้น 1 คน ตัวเลขอัตราส่วนผู้เสียชีวิตเป็นรองเพียงยอดเขาอันนะปุรณะที่ 1 เพียงแต่ว่ายอดเขาอันนะปุรณะที่ 1 มีคนเคยไต่ถึงในช่วงหน้าหนาว     มีมุมธรณีวิทยาแสดงตัวอย่างหินที่มาจากเทือกเขา ภาพพืชและสัตว์ประจำถิ่น อีกทั้งภาพและประวัติของบุคคลสำคัญที่มีส่วนให้เกิดเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ขึ้น มีบอร์ดแสดงภาพของคณะจำนวน 24 คนที่ประสบอุบัติเหตุเฮลิค็อปเตอร์ตกเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2549 ขณะกำลังเดินทางกลับสู่กรุงกาฐมาณฑุภายหลังการส่งคืนเขตอนุรักษ์ “คันเชงจุงกา” แก่ชุมชนท้องถิ่นให้ดูแลต่อ ในโซนนี้ยังมีนิทรรศการแสดงภาพและข้อมูลภาวะโลกร้อนที่กำลังคุมคามความสมบูรณ์ของสิ่งแวดล้อมบนภูเขาสูง เวลาที่ต้องการน้ำก็จะมีน้ำเพียงน้อยนิด เวลาไม่ต้องการน้ำกลับถูกน้ำไหลหลากเข้าท่วม เกิดการอพยพในบางพื้นที่ เพราะเพาะปลูกไม่ได้ มีบอร์ดแสดงพิษภัยของBlack Carbon ซึ่งเป็นควันดำที่เผาไหม้ไม่หมดจากการหุงต้มด้วยฟืน บางครั้งก็มีอนุภาคขนาดเล็กพีเอ็ม 2.5 ผู้ที่รับผลกระทบส่วนใหญ่คือผู้หญิง (และเด็ก) ที่ใช้เวลาในครัวเพื่อการหุงหาอาหารมากกว่าผู้ชายที่ทำงานนอกบ้าน   โซนอุปกรณ์ของนักปีนเขาและวีรกรรมนักปีนเขาคนสำคัญๆ นอกจากนี้ก็ได้เรียนรู้ภัยที่เรียกว่า GLOF มาจากคำว่า Glacial Lake Outburst Flood หมายถึงภาวะที่ทะเลสาบน้ำแข็งละลายและทะลักไหลอย่างรวดเร็วทำลายบ้านเรือน สะพาน สถานีไฟฟ้า ซึ่งสาเหตุหลักมาจากความเปลี่ยนแปลงทางสภาวะอากาศที่โลกเผชิญอยู่ในขณะนี้ เกิดขึ้นมาแล้วกับพื้นที่ภูเขาสูงทั่วโลก ทั้งหิมาลัย แอนดีส ร็อคกี้ แอลป์ และในอลาสก้า มีเด็กนักเรียนชั้นมัธยมปลายกลุ่มใหญ่เข้ามา คงมาทัศนศึกษาตามคำสั่งของอาจารย์ ส่วนใหญ่จะไม่อ่านข้อมูลในบอร์ดแต่จะถ่ายรูปเซลฟี่ เด็กหญิงคนหนึ่งใช้กล้องโทรศัพท์มือถือในโหมดกล้องวิดีโอแพนกล้องไปตามรูปและข้อความอย่างรวดเร็วแล้วมาหยุดที่หน้าผมสองสามวินาทีแล้วแพนกล้องต่อไป ซึ่งหากว่าเธอจะนำไปดูเพื่ออ่านข้อความเหล่านั้นภายหลังก็ไม่มีทางอ่านทันอยู่ดี  พวกเขาเข้าโซนนี้ออกโซนนั้นอย่างรวดเร็ว และหายไปหมดในเวลาไม่นานต่อมา ไม่ต้องปีนให้ถึงก็ได้เห็นยอดเขาเอเวอเรสต์ ส่วนผมก็เดินต่อไปยังโซนประวัติและกิจกรรมการไต่เขา แสดงประวัติ รูปภาพ เสื้อผ้าและอุปกรณ์ของผู้พิชิตยอดเขาคนสำคัญหลายคน เช่น มอริส แฮร์โซก และหลุยส์ ลาชินาล จากฝรั่งเศส เอ็ดมุนด์ ฮิลลารี จากนิวซีแลนด์ เทนซิง นอร์เกย์ ชาวเชอร์ปา คาจิ เชอร์ปา หรือ “สปีด เชอร์ปา” ผู้ไต่ถึงยอดเอเวอเรสต์ได้เร็วที่สุดในโลกโดยไม่พึ่งถังออกซิเจน ใช้เวลาเพียง 20 ชั่วโมง 24 นาที เมื่อปี พ.ศ. 2541 นอกจากนี้ก็ยังมีบอร์ดวีรกรรมของนักปีนเขาชาวญี่ปุ่น “จุนโก ทาเบอิ” เธอคือสตรีคนแรกที่พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ในปี พ.ศ. 2518ขณะมีอายุ 36 ปี และยังเป็นสตรีคนแรกที่ไต่ถึงยอดเขาสูงที่สุดครบทั้ง 7 ทวีป   ใกล้ๆ กันเป็นบอร์ดนักปีนเขาชาวเกาหลี โดยเฉพาะ “ปาร์ก ยัง ซก” สตรีและมนุษย์คนแรกของโลกที่พิชิต 3 ขั้วโลก ได้แก่ ขั้วโลกเหนือ ขั้วโลกใต้ และยอดเขาเอเวอเรสต์, 7 ยอดเขาที่สูงที่สุดของแต่ละทวีป และ 14 ยอดเขาที่สูงเกิน 8,000 เมตรที่มีอยู่ทั้งหมดในโลกนี้ เธอทำสำเร็จในเวลา 10 ปี ระหว่างพ.ศ. 2536 – 2545      ภาพถ้ำในทะเลสาบน้ำแข็งบนภูเขาสูง บันไดนำขึ้นไปยังชั้น 2 มีของแสดงน้อยกว่าชั้น 1 อยู่พอสมควร เริ่มด้วยนิทรรศการชั่วคราวภาพถ่ายการแต่งกายของทั้งชายและหญิงชาวเนปาลกว่า 40 กลุ่มเชื้อชาติ จากนั้นเป็นราวแขวนแผ่นโลหะขนาดเท่าฝ่ามือ ด้านหน้าเขียนปุจฉา เมื่อพลิกไปด้านหลังก็จะพบวิสัชนา เช่น ถามว่า “เทมบา ชฮิรี เชอร์ปา มีอายุเท่าไหร่ตอนที่เขาไต่ถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ โดยเขาเป็นชาวเนปาลอายุน้อยสุดที่สามารถพิชิตยอดเขานี้ได้ ?” เมื่อหมุนแผ่นโลหะสีทองไปอีกด้านก็พบคำตอบ “15 ปี กับอีก 18 วัน” ถัดไปเป็นห้องสมุด เก็บรวบรวมหนังสือเกี่ยวกับภูเขาสูง ประวัติการปีนเขา สัตว์ประจำถิ่น ลักษณะทางธรณีวิทยา เป็นภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส และญี่ปุ่น รวมกว่า 3,500 เล่ม ผมไม่ได้เดินเข้าไปเพราะหากเปิดหนังสือสักเล่ม อ่านแค่สามสี่หน้าก็คงจะหมดเวลาเยี่ยมชมของพิพิธภัณฑ์ สิ่งของที่นักไต่เขาผู้มักง่ายทิ้งไว้ระหว่างเส้นทางเกียรติยศ ใกล้กันคือห้อง Lakhang ในภาษาเชอร์ปา “La” แปลว่า “พระเจ้า” และ “Khang” แปลว่า “บ้าน/ห้อง” ในเขตโซลูคุมบู บ้านของชาวเชอร์ปาทุกหลังจะมีห้องสวดมนต์ (ศาสนาพุทธ) พวกเขาต้อนรับนักบวชลามะและผู้ที่เลื่อมใสศรัทธาโดยการเสิร์ฟชาในห้องนี้ อีกมุมที่น่าสนใจมากในพิพิธภัณฑ์ภูเขานานาชาติคือสิ่งแสดงที่เป็นอุปกรณ์ต่างๆ ที่ใช้แล้วในการปีนเขา ผมเข้าไปอ่านก็ได้ความว่า “เคน โนกูชิ” นักไต่เขาชาวญี่ปุ่น ผู้พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์เมื่อปี พ.ศ. 2542 และครองสถิติมนุษย์อายุน้อยสุดที่เหยียบยอดเขาทั้ง 7 ทวีปในเวลานั้นด้วยอายุ 25 ปี ความสำเร็จในการไต่เอเวอเรสต์ของเขาบรรลุผลในความพยายามครั้งที่ 3 ซึ่งทั้ง 3 ครั้งเขาเห็นขยะจำนวนมากถูกทิ้งไว้ระหว่างทางโดยบรรดานักขึ้นที่สูง ในการปีนอีก 4 ครั้งต่อมาของเขาและความร่วมมือจากทีมงานนานาชาติ พวกเขาเก็บขยะที่มีทั้งเต๊นท์ ถังออกซิเจน ถังแก๊ส กระป๋องอาหาร เสื้อผ้า เชือก และอื่นๆ ลงมาได้ถึง 7 ตัน ต้องนับถือหัวใจของเคน โนกูชิ และคณะ และอีกด้านก็ต้องพิเคราะห์ลักษณะนิสัยนักขึ้นที่สูงทั้งหลายเสียใหม่. https://www.thaipost.net/main/detail/28164 International Mountain Museum, ท่องเที่ยว, พิพิธภัณฑ์ภูเขานานาชาติ, วิฑูรย์ ทิพย์กองลาศ, เทือกเขาหิมาลัย, เบื้องหน้าที่ปรากฏ FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a376835176cb.jpg 27006 19/01/2019 20:17 19/01/2019 20:17 โปขรา-อันนะปุรณะ ยามเช้าบนถนนแดมไซด์ เมืองโปขรา ประเทศเนปาล อันนะปุรณะ (Mount Annapurna) เป็นทิวเขาส่วนหนึ่งในเทือกเขาหิมาลัย มียอดเขาความสูงมากกว่า 7,200 เมตร ถึง 6 ยอด โดยที่ยอดเขา Mt. Annapurna I สูงถึง 8,091 เมตร สูงเป็นอันดับ 10 ของโลก เมื่อคืนนี้ลุง “อะคาล” เจ้าของเกสต์เฮาส์แนะผมให้ตื่นแต่เช้าเพราะช่วงนี้ของปี (ต้นเดือนตุลาคม) มีโอกาสที่จะได้เห็น “อันนะปุรณะ” ในทัศนวิสัยที่แจ่มชัด แล้วก็เป็นอย่างที่ลุงว่า เสียงนาฬิกาปลุกเวลา 6 โมงเช้าทำให้ผมตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย ลุกขึ้นเปิดหน้าต่างมองไปยังทิศเหนือ แล้วอาการง่วงนอนก็หายไปทันที แสงอาทิตย์ขับสีขาวของหิมะที่ปกคลุมทิวเขาให้สว่างจ้าเหมือนที่ทำกับดวงจันทร์ และการยืนมองความยิ่งใหญ่เบื้องหน้าที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรนี้ได้ชัดเจนคงคล้ายกับการมองท้องฟ้าตอนกลางคืนเห็นกาแล็กซี่ทางช้างเผือก ด้วยความกลัวว่าหมู่เมฆจะมาบดบังในไม่ช้า ผมรีบวิ่งขึ้นไปยังดาดฟ้าโดยไม่ได้นำกล้องถ่ายรูปขึ้นไปด้วย มีเพียงโทรศัพท์มือถือซึ่งก็พอถ่ายได้ ตอนนึกออกว่าลืมกล้องก็คิดว่าพรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากันใหม่ ใกล้ๆ ตัวเขื่อน ภายในรั้วของสำนักงานชลประทานภาคตะวันตกที่อยู่ห่างออกไปราว 300 เมตร เป็นอีกจุดที่มองเห็นหิมาลัยได้ชัดและถ่ายรูปได้สวย ทิวเขาอันนะปุรณะจะลงไปอยู่ในทะเลสาบเหมือนรูปสมมาตร ลุงอะคาลบอกไว้   ตอนกำลังเดินออกจากเกสต์เฮาส์ มีชายคนหนึ่งเข้ามาถามผมว่าเป็นคนญี่ปุ่นหรือเปล่า คงเพราะลุงอะคาลแกเคยอยู่ญี่ปุ่น 12 ปี หน้าตาแกก็ออกไปทางญี่ปุ่น แถมลูกค้าส่วนมากก็ยังเป็นชาวญี่ปุ่น พอดีกับที่ลุงแกเดินมาหา ผมจึงบอกแกเรื่องที่น้ำอุ่นไม่ทำงาน จนเมื่อคืนผมทำดีที่สุดแค่เอาผ้าชุบน้ำเย็นเช็ดตัว ลุงอะคาลแสดงสีหน้าตกใจ ชายที่คิดว่าผมเป็นคนญี่ปุ่นก็สำทับว่าเป็นความจริง ลุงอะคาลสัญญาว่าอีก 20 นาทีน้ำอุ่นจะใช้งานได้ เพียงแค่ผมหยุดสนทนาไม่กี่นาที เมฆก็เข้าปกคลุมกาแล็กซี่อันนาปุรณะเรียบร้อยแล้ว ความคิดจะไปถ่ายรูปจึงเปลี่ยนเป็นกินมื้อเช้าแทน ห่างจากเกสต์เฮาส์ Lumbini Resort เพียงประมาณ100 เมตร ตรง 3 แยก บนถนน Damside Road ระหว่างทางที่จะไปสวนริมเขื่อน (Damside Park) มีร้านอาหารดังในย่านนี้ชื่อ German Bakery ผมเข้าไปสั่งครัวซองต์ชีสและอเมริกาโน่มานั่งกินด้านนอกร้าน เห็นรถเมล์สีเขียวเขียนบนตัวรถว่า City Bus วิ่งไปมาไม่ขาดสาย ยานยนต์อื่นๆ ก็มีมอเตอร์ไซค์จำพวกโช้คอัพยาว แท็กซี่ยี่ห้อ Suzuki และ Tata และรถยนต์ทั่วไป ถนนแม้จะไม่ดีเลิศแต่ฝุ่นไม่คละคลุ้ง และไม่รู้สึกถึงมลพิษใดๆ เช้านี้อากาศดีมาก อุณหภูมิ 20 องศา ในช่วงกลางวันก็ขึ้นไปสูงสุดที่ประมาณ 27 องศาเท่านั้น เสร็จมื้อเช้าแบบง่ายๆ นี้แล้วผมก็เดินขึ้นเหนือไปตามถนนแดมไซด์ แวะที่สวนริมเขื่อนเห็นคนท้องถิ่นตกปลากันอยู่คึกคัก แล้วเดินต่อไปถึง 4 แยกแบงก์ชาติเนปาล เลี้ยวขวาไปได้เกือบ 200 เมตร ด้านซ้ายมือคือสถานีขนส่ง Tourist Bus Park จุดจอดรถที่ผมจะมาลงเมื่อคืนนี้หากว่าได้นั่งรถบัสแบบนักท่องเที่ยว แต่พอนั่งรถท้องถิ่นก็เลยต้องไปจอดอีกจุดที่ห่างออกไปจากเกสต์เฮาส์ Lumbini Resort ราว 4 กิโล แทนที่จะเป็น 1 กิโลนิดๆ ผมเดินเข้าไปยังออฟฟิศทัวร์ชื่อ Evergreen Tour & Travel หากจำไม่ผิดเป็นเพียงออฟฟิศเดียวที่อยู่ในตัวตึกสี่ชั้น2 หลัง ตั้งอยู่ติดๆ กัน เอเยนต์ขายตั๋วรถบัสที่เหลืออีกสี่-ห้าเจ้าเป็นเพียงเคาน์เตอร์ลักษณะเป็นซุ้มเป็นเพิงตั้งอยู่อีกฝั่งของตึก ส่วนตรงกลางคือลานจอดรถบัสกว้างขวาง คนท้องถิ่นหาอาหารเช้าจากทะเลสาบฟีวา หนุ่มขายตั๋วใส่แว่น หน้าตาออกไปทางละตินอย่างสเปนหรืออิตาลี แจ้งว่ารถบัสไปลุมพินีมีเที่ยว 08.30 น.และอีกเที่ยวคือเที่ยวกลางคืน ราคาเท่ากัน 900 รูปี หรือประมาณ 300บาท ผมบอกเขาว่าตัดสินใจได้ว่าจะไปวันไหนแล้วจะกลับมาซื้อ เดินออกมาได้ราว 20 เมตรผมก็กลับไปซื้อ ระบุวันที่ 3 นับจากวันนี้ เก้าอี้หมายเลข 5 ริมหน้าต่าง หนุ่มแว่นยื่นมือมาให้จับแล้วเรียก “มายเฟรนด์” ทันที ขาเดินกลับผมเจอกุนเธอร์-มังสวิรัติชาวเยอรมัน อดีตเพื่อนร่วมทางของผมกำลังปั่นจักรยานเก้ๆ กังๆ อยู่บนเลนขวา เขาอาจจะลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่เยอรมนี กุนเธอร์ขอโทษผมเรื่องที่แอบหนีออกมาจากโรงแรมในไภรวาเมื่อเช้าวานนี้ คิดว่าผมจะไปลุมพินีก่อน ซึ่งผมไม่เคยบอกเขาเลยว่าผมจะไปสถานที่ประสูติก่อนจะมาโปขรา วางแผนไว้ว่าจะไปกราบเสาอโศกและรอยพระบาทตอนขากลับ เพราะผมไม่ต้องการให้เขาอยู่ด้วยที่ลุมพินี เนื่องจากรู้รสตอนไปกุสินาราด้วยกันมาแล้ว   ผมนึกว่าเมื่อวานนี้เขาได้มาพร้อมกับรถบัสนักท่องเที่ยว แต่ปรากฏว่าเขาก็มากับรถท้องถิ่นเหมือนกัน อาจจะไม่ทันรถนักท่องเที่ยวเวลา 7 โมงตรง หรือมากับรถท้องถิ่นเพราะเหตุผลด้านราคา เขายังบอกว่าเส้นทางโหดร้ายเกินกว่าจะทนได้อีกรอบ เขาจะไม่กลับไปทางเดิม คงบินหรือไม่ก็นั่งรถบัสจากโปขราไปกาฐมาณฑุ แล้วจึงค่อยบินไปนิวเดลี จากนั้นก็บินจากนิวเดลีกลับเยอรมนีตามกำหนดในตั๋ว เราคุยกันเหมือนว่าไม่ได้มีเรื่องขุ่นเคืองอะไรมาก่อน การทะเลาะกับฝรั่งก็ดีอย่างนี้ จบคือจบ แม้ว่าในใจอาจตกค้าง แต่ส่วนมากแล้วจะไม่พูดฟื้นฝอยหาตะเข็บ กุนเธอร์พักในย่านเลคไซด์ที่คลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยว เล่าให้ผมฟังทางอีเมลตอนหลังว่ามีสาวชาวเนปาลมาข้องแวะ แต่ละครั้งในการพบกันเธอจะปล่อยให้เขารอเป็นชั่วโมงและพาพี่สาวมาด้วย ตอนที่เขาอยู่ในกาฐมาณฑุก็เจอเหตุการณ์คล้ายๆ กัน ผู้หญิงทั้งคู่อยากแต่งงานกับเขา พราหมณ์หนุ่มพาราณสีเพื่อนของเราวิดีโอคอลหาผม ฟันธงว่าพวกหล่อนต้องการจับกุนเธอร์ นี่คือบทและฉากที่ฝรั่งหลายคนประสบพบเจอ ผมเองก็อยากรู้ว่ากลับเยอรมนีไปแล้วเกิดอะไรต่อ กุนเธอร์สารภาพมาทางอีเมลว่า “พวกหล่อนต้องการเงินจริงๆ นั่นแหละ ด้วยเหตุผลครอบครัวลำบากยากจน ไอโอนไปแล้วสองสามครั้ง แต่ไม่มากหรอก”    ทุกปา ก๋วยเกี๋ยวน้ำแบบทิเบต ใส่โมโม่ลงไปทำให้อิ่มท้องนานขึ้น น้ำอุ่นทำงานแล้วตอนที่ผมกลับไปถึงเกสต์เฮาส์ อาบน้ำเสร็จก็นอนพักจนถึงเที่ยงเพราะเมื่อคืนยังนอนไม่เต็มอิ่ม ลุงอะคาลแนะนำให้เดินไปยังเจดีย์สันติภาพที่อยู่ห่างออกไปราว4 กิโลเมตร เป็นการเดินขึ้นเขาแต่ไม่ชันนัก ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ เมื่อถึงเจดีย์ก็จะมองเห็นวิวพาโนรามาของอันนะปุรณะ ทะเลสาบฟีวา และโปขราทั้งเมือง   ไม่ไกลจากร้าน German Bakery มีร้านอาหารชื่อKMD Family Restaurant & Bar เมื่อวานผมก็มากินไก่ทันดูรีและผัดหมี่เป็นมื้อค่ำ และได้ทำความรู้จักกับ Antiquity Blue เบลนด์วิสกี้ชั้นดีที่ลืมไม่ลงจนวันหลังต้องซื้อกลับเมืองไทย ผมสั่งทุกปา (Thukpa) ก๋วยเตี๋ยวน้ำแบบทิเบต ใส่โมโม่ไก่ลักษณะคล้ายเกี๊ยวซ่าลงไปด้วย ราคา 180 รูปี หรือประมาณ 60 บาท รสชาติเข้มข้นอร่อยดี ชายหนุ่มคนเดียวกับเมื่อคืนให้บริการ เขาเรียนปริญญาโทที่ประเทศเดนมาร์ก ระหว่างอยู่ที่นั่น 5 ปีก็ทำงานในร้านอาหารไทยแบบห่อกลับบ้าน ตอนนี้วีซ่า 5 ปีสิ้นสุดลงต้องกลับเนปาลมาก่อนแล้วจึงจะขอกลับไปได้ใหม่ ผมไม่ได้ถามว่า 5 ปีนายยังเรียนไม่จบอีกหรือ จากร้าน KMD นี้ก็เข้าสู่ทางเดินไปยังเจดีย์สันติภาพได้เลย เจดีย์สันติภาพ (Shanti Stupa) ได้รับการสร้างขึ้นตามปณิธานของพระสงฆ์ “นิชิดัทสึ ฟูอิจิ” ผู้ก่อตั้งนิกายนิปปอนซัน-เมียวโฮจิของญี่ปุ่น (แยกจากนิกายนิชิเรน) โดดเด่นด้านการเคลื่อนไหวเรียกร้องสันติภาพ ท่านฟูอิจิประกาศที่จะสร้างเจดีย์สันติภาพขึ้นทั่วโลกเมื่อ พ.ศ. 2490 สำหรับเจดีย์บน “เนินเขาอนาดู” นี้ท่านได้วางศิลาฤกษ์ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุเมื่อ พ.ศ. 2516 ภายหลังความขัดแย้งและอุปสรรคต่างๆ ที่กินเวลาหลายปีเจดีย์สันติภาพความสูง 115 ฟุตก็แล้วเสร็จ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็น 1 ใน 2 เจดีย์สันติภาพในเนปาล (อีกแห่งคือที่ลุมพินีวัน) จากทั้งหมด 80 แห่งทั่วโลก นอกจากการเดินเท้าแล้วก็ยังไปถึงได้ด้วยรถยนต์และเรือ ซึ่งการเดินทางด้วยเรือต้องปีนเขาต่ออีกราว 1 ชั่วโมง    ตอนนี้ผมไม่มีซิมการ์ดที่จะใช้อินเตอร์เน็ตได้ แต่ก็สามารถเดินไปตามจีพีเอสในแผนที่กูเกิลจากมือถือ ไปถึงจุดที่ไม่มั่นใจก็ล้วงมือถือขึ้นมาดูเสียครั้งหนึ่ง ถึงสะพานแขวนไม้ ความกว้างขนาดคนเดินสวนกัน ราวสะพานเป็นเชือกเหล็กเกลียวขนาดจับพอดีมือ มีตาข่ายลวดกันเด็กเดินตกเพราะเดินแล้วโคลงเคลง เบื้องล่างคือแม่น้ำไหลเชี่ยวที่ไหลลงมาจากประตูเขื่อน ด้านขวามือริมฝั่งตรงข้ามเป็นลานก้อนหิน สตรีหลายคนเอาผ้าออกมาซักในแม่น้ำแล้วผึ่งตากบนก้อนหินเหล่านั้น ส่วนบรรดาชายหนุ่มถอดเสื้อลงอาบน้ำ  “เฮลโล่ มายเฟรนด์ จะไปไหน” เสียงตะโกนดังมาจากอีกฝั่งของสะพาน ผมตอบ “เจดีย์สันติภาพ” ชายหนุ่มรูปร่างสันทัดเดินเข้ามาหากลางสะพาน ผมรู้ทันทีหมอนี่ทำมาหากินกับนักท่องเที่ยว เขาตอแยอยู่พักหนึ่งก็เดินกลับไปเพราะผมแกล้งทำเป็นถ่ายรูปไม่หยุดหย่อน แต่พอผมเดินข้ามไปเขาก็เข้ามาดักหน้า บอกให้เดินไปด้วยกัน เขาเดินไปทางด้านขวา ชี้ไปทางเนินเขาเล็กๆ มีป้ายเขียนข้อแนะนำในการเดินป่าไปยังเจดีย์สันติภาพ ข้อแรกเขียนไว้ว่า “ควรเดินไปกับไกด์” ผมเดินต่อโดยไม่สนใจอ่านข้อที่เหลือ เขาตะโกนเรียกหลายครั้งแต่ผมไม่ตอบ จนเมื่อล้วงมือถือออกมาก็พบว่าเลี้ยวผิดทางตั้งแต่แรก ที่ถูกต้องเลี้ยวซ้ายหลังข้ามสะพาน โปรดระวัง อีกฝั่งของสะพานจะมีคนดักรอและติดตามท่านไปทุกที่ ผมกลับไปถึงสะพานแล้วเดินตรงไปตามทางที่ระบุในแผนที่ หนุ่มเนปาลเดินตาม ผมจึงหันมาบอกว่า “ถ้าคุณเดินตามผมกลับนะ ผมต้องการเดินคนเดียว” ถึงตอนนี้หมอมีเพื่อนมาเสริมทัพอีกคน ดักซ้ายดักขวา ผมก็เดินข้ามสะพานกลับ มีเสียงตะโกนตามมาว่า “ผมมีเพื่อนเป็นคนไทยหลายคน กลัวอะไร ทำไมไม่ไว้ใจคนเนปาล” แล้วผมก็เดินกลับจริงๆ เพราะถ้าสองหน่อนี่เดินตามไป 3 กิโลกว่าจนถึงเจดีย์ผมคงรำคาญแย่ แถมยังต้องเสียเงินที่ยังไม่รู้ว่าวิธีการหรือเล่ห์กลของพวกเขาจะเป็นแบบไหน อาจจะคิดเป็นค่าคุ้มครองความปลอดภัยในระหว่างเส้นทางอันตรายก็ได้ ภายหลังผมได้อ่านในเว็บบอร์ดของ Tripadviser มีนักท่องเที่ยวฝรั่งโพสต์ไว้ว่าเคยถูกดักหน้าดักหลัง คนท้องถิ่น2 คนเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าแจ็กเก็ต เขาสงสัยว่าอาจจะเป็นมีด แต่เขาพร้อมสู้เพราะตัวใหญ่กว่ามากและไม่แสดงอาการหวาดกลัว พวกนั้นจึงลังเล เขาก็เดินหนีไปได้   คงเคยมีการดักปล้นหรือสร้างความรำคาญจนต้องยอมยื่นเงินให้ นี่จึงเป็นสาเหตุให้มีป้ายเขียนแนะนำว่า “ควรเดินไปกับไกด์” คนพวกนี้ก็เลยทำตัวเป็นไกด์เสียเอง เช้าวันต่อมาตอนที่ผมเดินออกจากสำนักงานชลประทานเขตตะวันตกหลังจากถ่ายรูปเสร็จก็มีเสียงทักว่า “เฮลโล่ มายเฟรนด์” ผมหันไปเห็นชายหนุ่มผู้หวังดีคนเดิมกำลังเดินไปยังทิศที่เขาดักผมเมื่อวาน รู้สึกแปลกใจเหมือนกันเพราะผิดไปจากธรรมชาติที่ว่ามิจฉาชีพไม่ตื่นเช้า แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าภาพทิวเขาอันนะปุรณะสีขาวโพลนสลับซับซ้อน ทะเลสาบฟีวาสีเดียวกับท้องฟ้า และเมืองโปขราในหุบเขาเมื่อมองจากเจดีย์สันติภาพที่ผมได้เห็นจากอินเตอร์นั้นงดงามมาก และภาพยามเช้างดงามที่สุด หากหมอนี่ไม่ทำงานตอนเช้าแล้วจะทำงานตอนไหน          ผมตอบกลับไปว่า “เฮลโล่ แกอีกแล้วหรือ”. https://www.thaipost.net/main/detail/27006 ท่องเที่ยว, วิฑูรย์ ทิพย์กองลาศ, เทือกเขาหิมาลัย, เนปาล, เบื้องหน้าที่ปรากฏ TRUE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20171218/5a376835176cb.jpg