96321
17/03/2021 10:50
17/03/2021 10:50
‘ปิยบุตร’โชว์กึ๋นเก่งกว่าผู้พิพากษาบอกศาลไม่ให้ประกันตัว’แกนนำราษฎร’ไม่เข้าข้อกฎหมายสักข้อ
<p></p>
<p>17 มี.ค. 2564 - มีรายงานว่า เมื่อคืนวันที่ 16 มี.ค. 2564 นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า เปิดห้องพูดคุยทางแอพพลิเคชั่น Clubhouse ในหัวข้อ “ราษฎรที่ถูกจองจำ” วิพากษ์กระบวนการยุติธรรมในกรณีคดีความที่เกิดขึ้นจากการชุมนุมของกลุ่มราษฎร ซึ่งมีนักกิจกรรมจำนวนมากถูกจองจำจากคดีความตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 และได้รับปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมในการควบคุมตัว</p>
<p>โดยนายปิยบุตรได้เล่าถึงเหตุการณ์กรณีที่เกิดขึ้นในศาลเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2564 ที่ได้มีการนัดพร้อมฝ่ายโจทก์และจำเลยในคดีการชุมนุมของกลุ่มราษฎรเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2563 ที่ห้องพิจารณา 701 ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก รวมทั้งการพิจารณาคำร้องของอัยการ ที่จะให้มีการรวมคดีในสำนวนต่างๆ จากการชุมนุมวันที่ 19 กันยายน 2563 เข้าด้วยกัน ซึ่งนอกจากตัวผู้ต้องหาแล้ว ยังมีผู้สังเกตการณ์ ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องประชาชน นักวิชาการ องค์กรพัฒนาเอกชน รวมทั้งองค์กรระหว่างประเทศและเจ้าหน้าที่จากสถานทูตเข้าร่วมรับฟังในคดีด้วยเป็นจำนวนมาก ซึ่งจำเลยทั้งหมด ได้ชี้แจงต่อศาลไปในทิศทางร่วมกัน ว่ากระบวนการพิจารณาคดีนี้มีความผิดปกติ ไม่เป็นไปตามกระบวนการทางกฎหมายและรัฐธรรมนูญ จำเลยเมื่อไม่ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว ตลอดจนไม่ได้รับโอกาสในการปรึกษาทนายและจำเลยร่วมในคดีมากพอ จึงขอให้อนุญาตปล่อยตัวชั่วคราวและยุติกระบวนการพิจารณาคดีเอาไว้ก่อน</p>
<p>จากนั้น จึงได้มีการลุกขึ้นชี้แจงโดยนายพริษฐ์ ชิวารักษ์ ซึ่งศาลไม่อนุญาตให้ชี้แจงจนจบ และสั่งให้ตำรวจศาลนำตัวนายพริษฐ์ออกไป แต่ผู้ร่วมรับฟังการพิจารณาคดีได้เข้ามาห้อมล้อมนายพริษฐ์ จนนายพริษฐ์ได้กล่าวชี้แจงจนจบสิ้นกระบวนการ แม้ศาลจะได้เดินลงจากบัลลังก์ไปก่อน ซึ่งเหตุการณ์นี้นับได้ว่าเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ในทางกฎหมาย ที่ไม่เคยมีเกิดขึ้นมาก่อนในประเทศไทย</p>
<p>หลังจากนั้น นายปิยบุตร ระบุต่อไปว่า สิทธิของจำเลยในการได้รับสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ เป็นสิ่งที่ได้รับรองไว้ตามกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิททธิทางการเมือง รับรองไว้ในรัฐธรรมนูญ และรับรองไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา นี่เป็นสิทธิสำคัญ เพราะคดีอาญาคือการชั่งน้ำหนัก การหาดุลยภาพกันระหว่างการควบคุมอาชญากรรม (crime control) และการปกป้องสิทธิของจำเลย (due process)</p>
<p>ซึ่งตามหลักสากลวันนี้ มีทิศทางในการให้ความสำคัญกับการปกป้องสิทธิของจำเลยมาก่อน เพราะหากนำไปขังก่อนโดยไม่ได้รับสิทธิปล่อยตัวชั่วคราว แล้วปรากฏว่าจำเลยได้รับคำพิพากษาว่าไม่มีความผิด จะกลายเป็นความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อตัวจำเลยเอง</p>
<p>ดังนั้นการได้รับปล่อยตัวชั่วคราวจึงเป็นกรณีที่ต้องยึดเป็นหลัก การไม่ให้ปล่อยตัวชั่วคราวเป็นกรณีข้อยกเว้น ที่เกิดขึ้นได้น้อยมากและต้องตีความอย่างเคร่งครัด ต้องมีการชั่งน้ำหนัก ต้องทำเท่าที่จำเป็น และสมควรแก่เหตุเท่านั้น</p>
<p>ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาก็ยืนยันหลักการเช่นนี้ โดยระบุว่าจำเลยทุกคนพึงได้รับอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว ส่วนการไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวจะกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุดังนี้ คือ 1) มีพฤติกรรมหลบหนี 2) อาจเข้าไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน 3) อาจไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น 4) หลักประกันไม่น่าเชื่อถือ และ 5) เป็นอุปสรรคต่อการสอบสวนหรือพิจารณาคดี ศาลจะไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวได้ ก็ต่อเมื่อจำเลยมีพฤติการณ์เข้าเหตุใดเหตุหนึ่งเท่านั้น</p>
<p>แต่ในกรณีของกลุ่มราษฎรนี้ เมื่อศาลมีคำสั่งไม่ให้ประกัน ครั้งแรกสุดศาลให้เหตุผลว่า “การกระทำตามฟ้องมีลักษณะเป็นการร่วมกันกระทำความผิดของกลุ่มบุคคล อันอาจก่อให้เกิดความเสียหายหรือความวุ่นวายขึ้น และส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง จำเลยขึ้นปราศรัยด้วยถ้อยคำที่นำความเสื่อมเสียมาสู่สถาบันพระมหากษัตริย์อันเป็นที่เทิดทูนและเคารพสักการะ กระทบกระเทือนจิตใจของประชาชนชาวไทยผู้จงรักภักดีอย่างไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย และมีลักษณะชักนำประชาชนให้ล่วงละเมิดต่อกฎหมายของแผ่นดิน”</p>
<p>และหลังจากนั้น ฝ่ายจำเลยเมื่อขอปล่อยตัวชั่วคราวอีกกี่ครั้ง ศาลก็ไม่อนุญาตโดยให้เหตุผลเพียงว่า “ไม่มีเหตุในการเปลี่ยนแปลงคำสั่ง” ปัญหาคือขั้นตอนปัจจุบันเป็นขั้นตอนสั่งฟ้องของอัยการ ศาลกำลังเปิดกระบวนพิจารณาคดี แต่เหตุผลกลับบอกว่าเป็นความผิดไปแล้ว ซึ่งเหตุผลเช่นนี้ไม่เข้าข่ายอันใดทั้ง 5 เหตุข้างต้นเลยทั้งสิ้น</p>
<p>เมื่อเดือนก่อน อาจารย์นิติศาสตร์จากหลากหลายมหาวิทยาลัยก็ได้เข้าชื่อกัน ว่าการให้เหตุผลเช่นนี้ไม่สอดคล้องกับหลักสันนิษฐานไว้ก่อนว่าจำเลยเป็นผู้บริสุทธิ์ ประธานศาลฎีกาคนก่อนหน้านี้ ท่านไสลเกษ วัฒนพันธุ์ ก็เคยวางแนวทางเกี่ยวกับการปล่อยตัวชั่วคราวเอาไว้ ให้ข้อสังเกตว่าการให้จำเลยปล่อยตัวชั่วคราว ระบบต้องเป็นไปด้วยความรวดเร็ว ลดราคาหลักประกัน เป็นต้น</p>
<p>นายปิยบุตร กล่าวต่อไป ว่าทุกคนจึงตั้งคำถามต่อกรณีไม่ให้ปล่อยตัวชั่วคราวครั้งนี้ มีการเปรียบเทียบว่าคดีที่จำเลยถูกกล่าวหาว่าฆ่าคนตาย ค้าอาวุธเถื่อน ค้ายาเสพติด เปิดบ่อนการพนัน ยังได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว ประชาชนจึงตั้งคำถามว่าในท้ายที่สุดแล้วกระบวนการยุติธรรมนั้นยุติธรรมจริงหรือไม่ เป็นไปตามหลักเกณฑ์สากลและรัฐธรรมนูญหรือไม่</p>
<p>เรื่องเหล่านี้ แน่นอนที่สุดเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงออก คราวแรกไม่มีการตั้งข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 พอมามีประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ก็ไม่ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวว ปัญหาคือหากเราคิดว่ารัฐเดินแนวทางแบบนี้เพื่อที่จะปิดปากไม่ให้คนเหล่านี้ได้พูดได้แสดงออก ตนคิดว่ามันไม่ได้ผล หรือถ้าคิดว่าทำแบบนี้จะทำให้หลาบจำ เข้าอกเข้าใจเรื่องสถาบันพระมหากษัตริย์มากขึ้น ตนก็คิดว่าไม่ได้ผลอีกเช่นกัน
“ความผิดของเขาเกิดจากการพูดการเขียน ความผิดจากการพูด การเขียน การแสดงออกมันไม่ใช่อาชญากรโดยสันดาน ที่ไปลักวิ่งชิงปล้น ไปข่มขืน ไปล่วงละเมิดทางเพศผู้อื่น ที่ไปฆ่าคนตาย ค้ายาเสพติด ค้าอาวุธเถื่อน ค้ามนุษย์ นี่คือความผิดฐานเสรีภาพในการแสดงออกจากการพูดการเขียนเท่านั้นเอง แล้วเขาเหล่านี้คือเยาวชนอนาคตของชาติ ผมก็นึกไม่ออกว่าเอาเขาไปขังแล้วได้อะไร? ท่านที่ตั้งคำถามสงสัยว่าก็มันทำผิดนี่ ปัญหาคือมันยังแค่สั่งฟ้อง ทำไมเราไม่ปฏิบัติกับกลุ่มคนเหล่านี้เหมือนจำเลยในคดีอื่นๆ ล่ะ ทำไมจำเลยคดีฆ่าคนตายได้ประกัน? ทำไมจำเลยในคดีค้ายาเสพติดได้ประกัน? ทำไมจำเลยในคดีขายยาบ้ายังได้ประกัน? ทำไมจำเลยในคดีลักวิ่งชิงปล้นได้ประกัน? จำเลยในคดีทำบ่อนการพนันยังได้ประกันเลย แล้วทำไมจำเลยจากเสรีภาพในการแสดงออกเนี่ย ถึงไม่ได้ประกัน? นี่มาตรฐานธรรมดานะ สิทธิที่เขาพึงมีพึงได้ตามกระบวนการยุติธรรมแค่นี้ยังให้ไม่ได้” นายปิยบุตร กล่าว</p>
<p>นายปิยบุตร ยังกล่าวต่อไป ว่าเวลาประเมินว่ากระบวนการยุติธรรมใดเป็นธรรมหรือไม่ ต้องประเมินจากความเป็นคนบอก วิญญูชนทั่วไปมองเข้าไปแล้วประเมินว่ายุติธรรม ไม่ใช่ตัวเองทำเองแล้วบอกว่ายุติธรรมเอง องค์กรตุลาการต้องได้รับการตรวจสอบผ่านการให้เหตุผลประกอบการตัดสิน</p>
<p>แล้วเหตุผลในการไม่ให้ประกันตัวช่วงหลัง ก็มีเพียงแค่ “ไม่มีเหตุผลในการเปลี่ยนแปลงคำสั่ง” เท่านั้น ซึ่งสังคมฟังแล้วก็ย่อมต้องตั้งคำถามเป็นธรรมดา ทั้งนี้ ข้อเรียกร้องให้จำเลยได้รับการปล่อยตัวชั่งคราว ไม่ใช่การเรียกร้องสิทธิพิเศษให้พวกเขา นี่คือการเรียกร้องสิทธิในกระบวนการยุติธรรมตามมาตรฐานขั้นต่ำ ที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญารับรองเท่านั้น</p>
<p>จากนั้น จึงเข้าสู่ช่วงการแลกเปลี่ยนซักถามกับผู้ฟัง ซึ่งผู้ฟังจำนวนหนึ่งได้ขึ้นมาแสดงความคิดเห็นในทิศทางที่ตรงกัน ว่ากระบวนการยุติธรรมในเวลานี้ไม่มีความยุติธรรม ไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ทางกฎหมายและกติกาสากล พร้อมทั้งร่วมแลกเปลี่ยนซักถาม ว่าจะทำอย่างไรต่อปัญหาของกระบวนการยุติธรรมนี้</p>
<p>ในช่วงหนึ่งของการตอบข้อซักถามแลกเปลี่ยน นายปิยบุตร ระบุว่า แม้ในส่วนของประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 จะมีปัญหาอยู่ แต่ตัวกฎหมายที่เกี่ยวกับวิธีพิจารณาความอาญาไม่ได้เป็นปัญหา มีการรับประกันสิทธิให้กับจำเลยอย่างที่ตนได้กล่าวไป แต่ปัญหาคือพอนำมาใช้กลับมีการตีความที่แตกต่างกันไป ซึ่งตนมองว่านี่คือเรื่องอุดมการณ์ความคิด หลายคนอาจจะตั้งข้อสังเกตได้ว่าการไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวเป็นความต้องการที่จะปิดปากประชาชน ปัญหาคือมีกำลังความคิดความเชื่อในสังคมนี้อยู่หรือไม่ ว่ากรณีนี้เป็นเรื่องพิเศษยกเว้น</p>
<p>“มันจึงไม่ใช่ปัญหาในเรื่องตัวบทกฎหมายแต่เพียงอย่างเดียว โอเค 112 เนี่ยมันมีปัญหาในทางกฎหมาย โทษสูงไป อยู่ในหมวดความมั่นคง ฯลฯ แต่สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคืออุดมการณ์ความคิดของบุคคลที่อยู่ในกระบวนการยุติธรรมไทยทั้งหมด ตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ ว่ามีความคิดกับความผิดตาม 112 อย่างไร คุณคิดมันแบบพิเศษ หรือคุณคิดว่ามันก็เหมือน 288 ฆ่าคนตาย? คุณคิดมันเหมือนลักวิ่งชิงปล้น คุณคิดมันเหมือนข่มขืนล่วงละเมิดทางเพศ หรือคุณคิดว่ามันพิเศษกว่ากฎหมายอันอื่น? แล้วมันไม่ได้แก้กันที่สภา ต่อให้สภาเขียนกฎหมายอย่างไรก็ตาม ถ้าวิธีคิดของคนในกระบวนการยุติธรรมมองเรื่อง 112 เป็นเรื่องพิเศษ ก็จะมีลักษณะแบบนี้” นายปิยบุตรกล่าว</p>
<p>นอกจากนี้ ยังมีผู้ฟังส่วนหนึ่งยกตัวอย่างข้อโต้แย้งของฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยกับกลุ่มราษฎร ว่าการไม่ให้ประกันตัวเป็นสิ่งที่ชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะว่าจำเลยกระทำผิดข้อตกลง ที่ว่าห้ามชุมนุมหรือก่อความวุ่นวายต่อ เป็นการทำความผิดซ้ำซากไม่หลาบจำ</p>
<p>นายปิยบุตร ระบุว่า ถ้าเราอ่านตามวิธีพิจารณาความอาญา เหตุแห่งการไม่ให้ปล่อยตัวชั่วคราวมีแค่ 5 ข้อตามที่ตนบอกไว้ข้างต้น ซึ่งทั้งหมดล้วนแต่เป็นเหตุในอนาคต แต่ข้อโต้แย้งดังกล่าวยืนอยู่บนเหตุในอดีต สิทธิในการปล่อยตัวชั่วคราวต้องเป็นพื้นฐานอันดับแรก ต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์</p>
<p>ในกรณีที่จำเลยไปกระทำการซ้ำ ตำรวจก็ต้องตั้งข้อหาเป็นอีกคดีหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับการกระทำที่ถูกกล่าวหามาในอดีต เป็นคนละกรรมคนละการกระทำกัน การปล่อยตัวชั่วคราวตามหลักไม่มีข้อใดระบุว่าต้องอยู่บนพื้นฐานของการทำให้คนหลาบจำ ไม่ใช่การใช้เพื่อดัดสันดาน</p>
<p>“ถ้าหากจะบอกว่าไม่อยากให้ปล่อยตัวไป ปล่อยตัวไปแล้วเดี๋ยวทำผิดอีก คุณต้องเขียนใน ป.วิอาญาฯ สิ ว่าเหตุแห่งการไม่ปล่อยตัวชั่วคราวเพราะกลัวออกไปแล้วทำผิดอีก คำถามคือคำว่า ‘ทำผิดอีก’ คุณรู้ได้อย่างไร คำว่าทำผิดศาลต้องพิพากษา ไม่ใช่ตำรวจกล่าวหาแล้วถือว่าทำผิดแล้ว นี่คือจินตนาการมาเอง เหตุเขียนขึ้นมาเอง คุณถูกกล่าวหาว่าทำผิด 112 คุณกำลังสู้คดีอยู่ คุณก็ต้องได้รับการปล่อยตัว แล้วคุณได้รับการปล่อยตัวไปคุณไปทำตามที่ถูกล่าวหาอีกก็เป็นอีกคดีหนึ่ง มันคนละเรื่องกัน” นายปิยบุตรกล่าว
หลังจากแลกเปลี่ยนกันมาได้ประมาณหนึ่ง นายปิยบุตรจึงได้กล่าวปิดห้อง โดยระบุว่าสิ่งที่หลายๆ คนแสดงความคิดเห็นในวันนี้ ตลอดจนทำการรณรงค์อยู่ข้างนอก ไม่ได้เรียกร้องอะไรที่มากเกินไปเลย นี่คือสิทธิขั้นต่ำขั้นพื้นฐานในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ในฐานะพลเมืองไทยคนหนึ่ง ที่ต้องได้รับสิทธิเท่าเทียมกัน</p>
<p>เยาวชนอนาคตของชาติวันนี้สู้กับรัฐได้ยาก เพราะรัฐถือทั้งกฎหมาย ทั้งอำนาจ ทั้งยุทโธปกรณ์ กลไกรัฐไว้หมด เยาวชนมีแต่ปาก สมอง มือและขาสำหรับรณรงค์เท่านั้นเอง แต่ในท้ายที่สุดแม้รัฐจะชนะประชาชน รัฐก็ไม่ได้อะไรกลับไป</p>
<p>สิ่งที่ตนกังวลใจที่สุด คือต้องยอมรับก่อน ว่าไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ ไม่ว่าเราจะยอมรับหรือไม่ มันมีเยาวชนอนาคตของชาติที่ตั้งคำถามกับสถาบันพระมหากษัตริย์ไม่เหมือนกับคนรุ่นเราหรือรุ่นก่อนเรา มันเป็นข้อเท็จจริงไปแล้ว ถ้าอยากจะให้เขามองเหมือนคนรุ่นเราหรือรุ่นก่อนเรา วิธีที่ทำกันอยู่นี้ไม่มีทางสำเร็จแน่ๆ และยิ่งทำกันต่อไปเขาก็จะยิ่งตั้งคำถามมากขึ้น</p>
<p>“คุณอาจจะเอาเขาไปขังได้หมด คุณอาจจะลงโทษเขาได้หมด แต่แล้วอย่างไร? จะมีคนเหล่านี้รุ่นสู่รุ่นต่อไปเรื่อยๆ ที่เขาจะมีทัศนคติกับสถาบันพระมหากษัตริย์อีกแบบหนึ่ง แล้วเขาจะไม่เปลี่ยนแล้ว เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วในประวัติศาสตร์การเมืองไทยในอดีต แล้วครั้งนี้ หากบาดแผลของคนระหว่างรุ่นร้าวลึกมากขึ้น กว่าจะรู้สึกตัวกลับลำมาแก้ไข ผมเกรงว่าจะไม่ได้ผล วันหนึ่งหากจะย้อนมาใช้มาตรการแบบ 66/23 ในอดีตก็อาจไม่ได้ผลแล้ว สายเกินไปแล้ว วันนี้ยังมีโอกาสที่จะหาทางรอมชอมต่อกัน ก็หวังว่าวันหนึ่งคนที่มีอำนาจจะเริ่มคิดกันได้ ว่าวิธีการที่ท่านทำอยู่มันไม่ได้หรอก” นายปิยบุตรกล่าวทิ้งท้าย
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/96321
นายปิยบุตร แสงกนกกุล, ประกันตัว, เลขาธิการคณะก้าวหน้า, แกนนำราษฎร
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210126/image_big_600f5783b29f2.jpg
92558
10/02/2021 10:49
10/02/2021 09:29
'ปิยบุตร' หัวเสียซัด 366 เสียง สร้างมติอัปยศ! ยื่นดาบให้ศาลบั่นคอตัวเอง
<p></p>
<p>10 ก.พ. 2564 - มีรายงานว่า เมื่อค่ำวันที่ 9 ก.พ. 2564 นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า จัดเฟซบุ๊กไลฟ์ รายการ “สนามกฎหมาย” วิเคราะห์ถึงกรณีรัฐสภา เพิ่งมีมติเห็นชอบให้ส่งเรื่องการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อตั้ง สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) ไปยังศาลรัฐธรรมนูญ เพื่อพิจารณาวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่ และอำนาจของรัฐสภาตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 210 (2) ตามที่นายไพบูลย์ นิติตะวัน ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐ และนายสมชาย แสวงการ ส.ว. ได้ยื่นญัตติเข้ามา</p>
<p>โดยนายปิยบุตร กล่าวว่า มติวันนี้ ประเด็นแรก เป็นการส่งไปตามมาตรา 210 (2) ที่ระบุว่าศาลรัฐธรรมนูญมีอำนาจพิจารณาวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา รัฐสภา คณะรัฐมนตรี หรือองค์กรอิสระ ซึ่งผู้ยื่นญัตติเห็นว่าเป็นเรื่องต้องวินิจฉัย ว่ารัฐสภามีอำนาจในการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อนำไปสู่การจัดทำรัฐธรรมนูญใหม่หรือไม่</p>
<p>ซึ่งเป็นอำนาจที่มีต่อเนื่องมาตั้งแต่รัฐธรรมนูญฉบับ 2540, 2550, และ 2560 คู่กับศาลรัฐธรรมนูญไทยมาตั้งแต่มีศาลรัฐธรรมนูญขึ้นมาในประเทศไทย ระบบศาลรัฐธรรมนูญในหลากหลายประเทศก็มีหน้าที่เช่นนี้เป็นเรื่องปกติ รวมทั้งการพิจารณาวินิจฉัยปัญหา เมื่อองค์กรตามรัฐธรรมนูญต่างๆ มีปัญหาขัดแย้งกันเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ระหว่างองค์กร ว่าอำนาจและหน้าที่หนึ่งๆ เป็นขององค์กรใดกันแน่ ศาลรัฐธรรมนูญก็จะเป็นผู้ชี้ขาดว่าอำนาจและหน้าที่นั้น เป็นขององค์กรใดกันแน่ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในญัตตินี้ จะพบเห็นได้ว่าไม่มีกรณีที่รัฐสภาขัดแย้งกับใครเลย ว่าอำนาจหน้าที่ในการแก้รัฐธรรมนูญเป็นของใคร เพียงแค่อยู่ดีๆ วันหนึ่งนายสมชายและนายไพบูลย์ตื่นขึ้นมาก็มานั่งคิดว่ารัฐสภาสามารถแก้รัฐธรรมนูญได้หรือไม่</p>
<p>กรณีเช่นนี้เป็นอันตรายอย่ายิ่ง ถ้าทำกันเช่นนี้สม่ำเสมอ ศาลรัฐธรรมนูญจะไม่ใช่ศาลรัฐธรรมนูญอีกต่อไป แต่กลายมาเป็นที่ปรึกษากฎหมายให้กับรัฐสภา ไม่ใช่ผู้ชี้ขาดข้อพิพาทแล้ว เราต้องไม่ลืมว่าศาลรัฐธรรมนูญก็คือองค์กรตุลาการ มีหน้าที่และภารกิจในการลงไปวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาท แต่กรณีนี้รัฐสภาเพียงแต่สงสัย ยังไม่ได้มีข้อพิพาทกับใคร ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป ศาลรัฐธรรมนูญจะเป็นเหมือนคณะกรรมการกฤษฎีกา และที่เลวร้ายไปกว่านั้น ยังส่งผลต่อระบบการแบ่งแยกอำนาจตามรัฐธรรมนูญ จะทำให้ศาลรัฐธรรมนูญกลายเป็นองค์กรที่ใหญ่ที่สุด เหนือทุกองค์กรตามรัฐธรรมนูญ ทั้งๆที่แต่ละองค์กรมีแดนอำนาจของตนเอง</p>
<p>“กรณีนี้รัฐสภายังไม่ได้กล้าใช้อำนาจอะไรของตัวเองเลย ยังอยู่ในขั้นตอนการแก้อยู่ ก็ดันมีสมาชิกรัฐสภากลุ่มหนึ่ง สยบยอม ยื่นดาบนี้ให้ศาลรัฐธรรมนูญ ให้ช่วยบอกหน่อยว่ารัฐสภาทำได้หรือเปล่า นานวันเข้าถ้าทำกันอย่างนี้บ่อยๆ ทุกเรื่องจะถูกส่งไปที่ศาลรัฐธรรมนูญหมด แล้วพอชี้ขาดออกมาก็เป็นที่สุด มีผลผูกพันทุกองค์กร นั่นหมายความว่าต่อไปนี้ศาลรัฐธรรมนูญจะใหญ่ที่สุดในรัฐธรรมนูญ เป็นเจ้าพ่อคุ้มกันรัฐธรรมนูญ เป็นเจ้าแม่ที่จะคอยมาบอกว่าอะไรถูกอะไรผิด เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ที่คอยมาบอกว่าทำได้หรือทำไม่ได้ ดุลยภาพอำนาจตามที่แบ่งแยกกันไว้อยู่ในรัฐธรรมนูญก็จะเสียไป ศาลรัฐธรรมนูญก็จะแปรสภาพกลายเป็น ‘ซุปเปอร์รัฐธรรมนูญ’ ” นายปิยบุตรกล่าว</p>
<p>ประเด็นที่สอง นายปิยบุตรกล่าวต่อไปถึงข้อถกเถียงที่ถูกยกขึ้นมาโดยกลุ่มของนายสมชายและนายไพบูลย์ ที่ว่าการแก้รัฐธรรมนูญครั้งนี้ไม่ใช่การแก้รัฐธรรมนูญ แต่เป็นการทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ เพราะจะเป็นการไปแก้ให้มี ส.ส.ร.ขึ้นมาทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ จึงไม่สามารถทำได้ ซึ่งตนก็จำเป็นต้องชี้ให้เห็น ว่าประเทศไทยเคยเปลี่ยนรัฐธรรมนูญมาหลายครั้ง มาจนถึงฉบับ 2560 เป็นฉบับที่ 20 แล้ว หลายๆ ครั้งก็มีการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อเปิดทางให้ไปสู่การจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เป็นการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญแบบอารยชน ที่ไม่ใช่การเปลี่ยนรัฐธรรมนูญด้วยวิธีการรัฐประหารที่ไร้อารยะ แต่ประเทศไทยก็เปลี่ยนรัฐธรรมนูญในลักษณะเช่นนี้บ่อยครั้งกว่ามาก</p>
<p>คำถามก็คือ ตกลงถ้าจะแก้รัฐธรรมนูญกันในระบบเพื่อนำไปสู่การทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ แต่ดันมีสมาชิกรัฐสภามาสงสัยในอำนาจนี้ ว่าการแก้รัฐธรรมนูญกันในระบบให้มี ส.ส.ร.เป็นเรื่องที่ทำไม่ได้ แปลว่าสุดท้ายประเทศนี้จะยอมรับให้มีแต่คณะรัฐประหารเท่านั้น ที่สามารถยึดอำนาจฉีกรัฐธรรมนูญ ถึงจะทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ได้อย่างนั้นหรือ?</p>
<p>“ก็น่าคิดนะครับ ว่าสมชาย แสวงการ และไพบูลย์ นิติตะวัน รวมทั้งอีก 366 คนที่โหวตวันนี้ ไอ้วันที่ยึดอำนาจ 22 พฤษภาคม 2557 ฉีกรัฐธรรมนูญ 2550 ทิ้งทั้งฉบับ แล้วเกิดรัฐธรรมนูญชั่วคราว 2557 แล้วกลายมาเป็นรัฐธรรมนูญ 2560 เนี่ย ไปอยู่ที่ไหนกันมา? ได้ทักท้วงกันบ้างไหม? แล้วพอมาแก้ในระบบ อยู่ดีๆ เกิดฉงนสนเท่ขึ้นมาทันที ดังนั้นใครบอกว่าการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อนำไปสู่การทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นมาทำไม่ได้นั้นไม่จริง ประเทศไทยเคยทำมาแล้วสองครั้ง ถ้าคนไหนบอกว่าทำไม่ได้ ต้องถามเขากลับไปดังๆ ว่าแล้วทำไมรัฐประหารทำกันได้ล่ะ? แก้รัฐธรรมนูญในระบบนี่ทำไม่ได้ใช่ไหม? รัฐประหารนี่ทำกันได้ ฉีกทิ้งทั้งฉบับนี่ทำได้ใช่ไหม?” นายปิยบุตรกล่าว</p>
<p>ประเด็นต่อมา นายปิยบุตร กล่าวว่า นอกจากนี้ ยังมีการอ้างถึงคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 18-22/2555 ที่ศาลรัฐธรรมนูญเคยวินิจฉัยไว้ตอนมีความพยายามแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2550 เพื่อเปิดทางให้มี สสร.มาทำใหม่ทั้งฉบับ ในคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญเพียงบอกว่าเนื่องจากรัฐธรรมนูญ 2550 ผ่านการทำประชามติมา ดังนั้นก่อนที่จะไปทำกันใหม่ทั้งฉบับ ควรถามประชาชนด้วยการทำประชามติก่อน</p>
<p>ศาลรัฐธรรมนูญใช้คำว่า “ควรจะได้ให้ประชาชนผู้มีอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ ได้ลงประชามติเสียก่อนว่าสมควรจะมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่?” แต่ถึงกระนั้นรัฐธรรมนูญปี 2550 และรัฐธรรมนูญปี 2560 ก็ไม่เหมือนกัน การแก้รัฐธรรมนูญ 2560 ต้องจบที่ประชามติอยู่แล้วตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ อย่างไรก็ต้องไปจบที่การลงประชามติอยู่แล้ว</p>
<p>นอกจากนี้ นายสมชายและนายไพบูลย์ยังระบุว่านี่คือการจัดทำรัฐธรรมนูญใหม่ ไม่ใช่การแก้ไข แต่จริงๆ แล้วมันคือการแก้ เป็นการแก้รัฐธรรมนูญตามรัฐธรรมนูญปี 2560 เพิ่มหมวดใหม่ว่าด้วยการทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นมา แล้วใช้กระบวนการตามรัฐธรรมนูญ 2560 ไปสร้าง ส.ส.ร.ไปทำใหม่ทั้งฉบับ ก่อนที่จะไปจบด้วยการลงประชามติ แล้วจึงจะมีรัฐธรรมนูญใหม่ขึ้นมาแทน</p>
<p>นี่คือกระบวนการของการแก้รัฐธรรมนูญ ไม่ใช่การทำใหม่ ซึ่งต้องเอารัฐธรรมนูฉบับนี้ออกไปแล้วเอาอีกฉบับเข้ามาเสียบแทนเลย แต่นี่คือกระบวนการแก้ไขตามปกติ แก้เพื่อให้มี ส.ส.ร.ไปทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นมา จึงเป็นที่ยืนยันได้ว่าญัตติที่เสนอกันเข้าไปในสภาคือญัตติการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่ญัตติทำรัฐธรรมนูญใหม่แต่อย่างไร</p>
<p>ประเด็นต่อมา ในทางทฤษฎีกฎหมายรัฐธรรมนูญ มีข้อถกเถียงเรื่องหนึ่ง ว่าด้วยอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ หรือก็คืออำนาจที่ไปก่อตั้งรัฐธรรมนูญขึ้นมานั่นเอง ซึ่งประกอบไปด้วยสองส่วน คืออำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญลำดับแรก เป็นจุดเริ่มต้นจากไม่มีรัฐธรรมนูญ จนประชาชนได้ร่วมกันสถาปนารัฐธรรมนูญขึ้นมา</p>
<p>กับอีกส่วนหนึ่ง ก็คืออำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญลำดับที่สอง หลังจากที่รัฐธรรมนูญได้ถูกก่อตั้งขึ้นมาแล้ว สิ่งที่รัฐสภากำลังทำอยู่ทุกวันนี้ ก็คืออำนาจแบบที่สอง เป็นการไปแก้รัฐธรรมนูญ รัฐสภามีอำนาจนี้ได้ก็เพราะรัฐธรรมนูญ 2560 บอกให้มี ที่ทำได้เพราะรัฐธรรมนูญ 2560 ให้ทำ ไม่ใช่เป็นการไประเบิดรัฐธรรมนูญทิ้ง แต่เป็นการแก้ให้มี ส.ส.ร. และไม่ใช่การถ่ายโอนอำนาจในการแก้รัฐธรรมนูญให้กับ ส.ส.ร.ไปเลย แต่ ส.ส.ร.ที่จะเกิดขึ้นคือผู้จัดทำร่างฉบับใหม่ แต่ระหว่างทาง รัฐสภาก็แก้รัฐธรรมนูญรายมาตราได้อยู่เสมอ </p>
<p>“ดังนั้น ทำแล้วในท้ายที่สุดจะเป็นอย่างไร จะผ่านหรือไม่ผ่าน มันจะไปจบที่ประชามติ แล้วประชามติใครเป็นคนชี้ขาด? ก็คือประชาชน ผู้เป็นเจ้าของอำนาจในการสถาปนารัฐธรรมนูญ เพราะฉะนั้นกระบวนการครั้งนี้ในท้ายที่สุดมันจะไปจบที่ประชาชน ในฐานะเจ้าของอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ ที่จะต้องเป็นผู้ชี้ขาดอยู่ดี” นายปิยบุตรกล่าว</p>
<p>หลังจากนั้น นายปิยบุตรได้ตั้งข้อกังเกตต่อไป ว่ามติที่ออกมาวันนี้ แสดงออกให้เห็นถึงการถ่วงเวลา-สกัดกั้น และความไม่จริงใจในการแก้รัฐธรรมนูญ เพื่อเปิดทางไปสู่การทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ เคยมีความพยายามมาแล้วหลังการรัฐประหารปี 2549 ที่จะแก้รัฐธรรมนูญ 2550 ให้มี ส.ส.ร.ขึ้นมาทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ ครั้งนั้นก็โดนขัดขวาง มีการส่งเรื่องไปยังศาลรัฐธรรมนูญ คนคัดค้านก็หน้าตาเดิมๆ จนรัฐธรรมนูญฉบับ 2550 ถูกฉีกทิ้งไปจากการทำรัฐประหาร 2557</p>
<p>พอมีการทำรัฐธรรมนูญ 2560 ใหม่ ฝ่ายที่ต้องการรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ขจัดผลพวงของการรัฐประหาร ก็ต้องพบกับกลุ่มคนหน้าเดิมที่ออกมาขัดขวางอีก มีกลเม็ดที่จะขัดขวางไม่ให้เกิดการแก้ไขตลอดเวลา ทำให้เป็นเรื่องยากลำบาก</p>
<p>“การอยากมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่เป็นของประชาชนทั้งทีมันยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน แต่วันที่ทหารเข็นรถถังออกมาตั้งโต๊ะแถลงข่าว ยึดอำนาจ ฉีกรัฐธรรมนูญ คนพวกนี้หายกริบ บางคนก็ไม่ได้หายกริบ กลับยินดีปรีดา แล้วเข้าไปสังฆกรรมกับคณะรัฐประหารด้วย กระบวนการนี้คือภาพใหญ่ แสดงให้เห็นถึงซากเดนของเผด็จการ ซากเดนของระบอบรัฐประหาร มันยังมีชีวิตอยู่ แล้วก็จะพยายามขัดขวางทุกวิถีทาง” นายปิยบุตรกล่าว</p>
<p>ข้อสังเกตประการต่อมา นายปิยบุตรกล่าวว่า ไม่ว่าศาลรัฐธรรมนูญจะวินิจฉัยอย่างไร เรื่องนี้ได้ส่งผลสะเทือนต่อระบบรัฐธรรมนูญในประเทศไทยไปแล้ว สมมุติว่าศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าการแก้รัฐธรรมนูญครั้งนี้ทำไม่ได้ นั่นหมายความว่าประเทศไทยจะไม่มีโอกาสร่างรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับเลย จะทำได้เพียงแก้รายมาตราไปเรื่อยๆ ประชาชนทุกคนก็จะต้องอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ 2560 ไปตลอดกาล ทำได้อย่างมากก็แค่แก้ทีละมาตราเท่านั้น เว้นเสียแต่ว่ามีการรัฐประหารฉีกรัฐธรรมนูญนี้เกิดขึ้น</p>
<p>แต่ถ้าเกิดศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าการแก้รัฐธรรมนูญรอบนี้สามารถทำได้ โดยให้เหตุผลว่าเพราะยังคงหมวด 1-2 เอาไว้ ไม่ใช่การทำใหม่ทั้งฉบับ ถ้าศาลรัฐธรรมนูญใช้เหตุผลดังนี้ ผลที่ตามมาก็คือการแก้รัฐธรรมนูญแต่ละครั้งต่อๆไป ก็จะต้องเว้นหมวด 1-2 เอาไว้ มิเช่นนั้นจะเข้าข่ายการทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ</p>
<p>ซึ่งก็จะมีปัญหาเกิดขึ้นอีก เพราะต่อไปนี้ถ้าจะมีการแก่รัฐธรรมนูญ ก็จะต้องมีการเว้นบางหมวดบางมาตราเอาไว้ไม่ให้แก้ แล้วจะเป็นการส่งสัญญาณออกไปว่าสุดท้าย ที่สมาชิกรัฐสภาส่วนใหญ่เห็นด้วยกับการห้ามแตะต้องหมวด 1-2 ในการทำรัฐธรรมนูญใหม่เป็นสิ่งที่ถูกต้องชอบธรรมแล้ว นี่คือสิ่งที่ต้องพึงระวังเช่นกัน</p>
<p>สรุปว่ามติรัฐสภาวันนี้ ทั้ง 366 เสียงที่เห็นชอบได้สร้างมติอัปยศขึ้นมา เป็นมติที่รัฐสภายอมจำนนต่อศาลรัฐธรรมนูญ ตนเองมีอำนาจแก้รัฐธรรมนูญก็ไม่ยอมใช้ กลับไปถามศาลรัฐธรรมนูญว่าทำได้หรือไม่ ไปยื่นดาบให้ศาลรัฐธรรมนูญ แล้วให้ศาลรัฐธรรมนูญมาบั่นคอตัวเอง ซึ่งตนขอประชาชนทุกคนจำไว้ให้ดีว่าใครบ้าง ที่เป็น ส.ส.และ ส.ว.ผู้ร่วมลงมติอัปยศในครั้งนี้</p>
<p>“มติรัฐสภาวันนี้ กำลังเป็นการยื่นอำนาจชี้เป็นชี้ตายในเรื่องรัฐธรรมนูญ ให้ศาลรัฐธรรมนูญไปหมดเลย ทั้งๆ ที่การถ่วงดุลศาลรัฐธรรมนูญที่ดีที่สุด ก็คืออำนาจแก้รัฐธรรมนูญของรัฐสภานี่ล่ะ จะแก้ให้ยุบศาลรัฐธรรมนูญก็ยังได้ แต่ถ้าคุณหงอ คุณหมอบขนาดนี้ พร้อมใจกันยื่นดาบให้ศาลรัฐธรรมนูญขนาดนี้ วันข้างหน้าผมนึกภาพไม่ออกเลย ว่าถ้ารัฐสภาเดินหน้าแก้รัฐธรรมนูญ ยุบศาลรัฐธรรมนูญ เผลอๆ ศาลรัฐธรรมนูญเขาก็จะบอกว่าไม่ให้แก้ นี่คือการยื่นดาบให้กับศาลรัฐธรรมนูญ สยบยอมให้กับศาลรัฐธรรมนูญ แล้วจะทำให้ศาลรัฐธรรมนูญกลายเป็น ‘ซุปเปอร์รัฐธรรมนูญ’ ชี้เป็นชี้ตายชะตากรรมของรัฐธรรมนูญไทยไปตลอดกาล” นายปิยบุตรกล่าวทิ้งท้าย
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/92558
นายปิยบุตร แสงกนกกุล, มติอัปยศ, สนามกฎหมาย, เฟซบุ๊กไลฟ์, เลขาธิการคณะก้าวหน้า
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210114/image_big_60004bd0767bf.jpg
75572
26/08/2020 10:09
26/08/2020 10:09
'ปิยบุตร'บอกเป็นโอกาสทองล้างส.ว.จุดด่างดำของรัฐธรรมนูญ
<p></p>
<p>26 ส.ค.2563 - นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองได้โพสต์เฟซบุ๊กในหัวข้อ “ส.ส.ต้องช่วยเปิดประตูรัฐสภาให้การแก้รัฐธรรมนูญยกเลิก ส.ว. 250 คนเข้าสู่การพิจารณา” มีเนื้อหาว่า
ปฏิเสธไม่ได้ว่ากระแสเรื่องการแก้รัฐธรรมนูญกลับมาได้ เพราะการชุมนุมของนักเรียน นิสิต นักศึกษา ที่เกิดขึ้นทั่วประเทศในรอบเดือนที่ผ่านมา ทุกคนต่างทราบดีว่า การแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2560 จะสำเร็จหรือไม่ อยู่ที่ ส.ว. และ ส.ว.จะยอมหรือไม่ อยู่ที่แรงกดดันที่ส่งสัญญาณไปถึง “เจ้าของ ส.ว.”</p>
<p>สถานการณ์ปัจจุบันการชุมนุมได้รับการสนับสนุน มีความชอบธรรมมากขึ้นเรื่อยๆ กระแสจุดติดจนถึงขนาดที่ว่า เดิม ส.ว. ซึ่งไม่มีทางยอมแก้เรื่องที่ตนเองเสียประโยชน์ แต่ตอนนี้มี ส.ว. บางคนออกมาบอกว่ายอมให้แก้เรื่อง ส.ว.อย่างน้อยก็ยอมให้เลิก มาตรา 272 อำนาจเลือกนายกรัฐมนตรี</p>
<p>วุฒิสภา 250 คน คือ จุดด่างดำที่สุดของรัฐธรรมนูญ 60 ไม่มีทางที่ฝ่ายสนับสนุนจะหาเหตุผลมาอธิบายการมีอยู่ของ ส.ว. 250 คนได้อีก ส.ว. หลายคนปฏิกิริยาไว ยังจับทางได้ว่าหากปล่อยกระแสถล่ม ส.ว. ต่อไป พวกเขาอาจอยู่ไม่ได้ บางท่านออกมาให้สัมภาษณ์ว่ายอมให้เลิกมาตรา 272 ไปก่อน เพื่อให้พวกเขาอยู่ครบ 5 ปี</p>
<p>การยกเลิกมาตรา 269-272 เรื่อง ส.ว. 250 คน หรืออย่างน้อยยกเลิกมาตรา 272 กลายเป็นเรื่องที่แสวงหาฉันทามติร่วมกันได้ง่ายมาก นี่จึงเป็นโอกาสทองที่จะรุกคืบมากขึ้น</p>
<p>เราสามารถแก้ไขรัฐธรรมนูญตามมาตรา 256 เพื่อเปิดทางให้มี ส.ส.ร.มาทำรัฐธรรมนูญใหม่ ไปพร้อมๆ กับ การยกเลิก ส.ว. 250 คน (หรือยกเลิกมาตรา 272 อย่างเดียว) ไปพร้อมกันได้ หากกังวลว่าหา ส.ว. 84 คนไม่ได้ หรือ ซีกรัฐบาลไม่ยอม ส.ส. ไม่ต้องกังวลใจไป นักเรียน นิสิต นักศึกษา พี่น้องประชาชนที่อยู่นอกสภาพร้อมรวมพลังกดดันต่อไป</p>
<p>เราต่างรู้ดีแต่แรกไม่ใช่หรือว่า การแก้รัฐธรรมนูญ 60 จะเกิดขึ้นได้ต้องใช้ฉันทามตินอกสภาเข้ากดดัน การแก้รัฐธรรมนูญ 60 ไม่ว่าแก้อะไร เรื่องไหน วิธีใด ก็ต้องมี ส.ว. 84 คน ต้องเลิกคิดว่า “แก้รัฐธรรมนูญเรื่องนั้น เรื่องนี้ ส.ว. จะยอมหรือ” แต่ต้องคิดว่า “แก้รัฐธรรมนูญเรื่องใดๆ ที่ระบอบ คสช. และ ส.ว. เสียประโยชน์ ส.ว. ก็ไม่ยอมทั้งนั้น” ดังนั้น “การแก้รัฐธรรมนูญที่ ส.ว. จะยอมได้ ต้องมีพลังกดดันไปที่ ส.ว. และเจ้าของ ส.ว. ให้ยอม”</p>
<p>เวลานี้ นักเรียน นิสิต นักศึกษา ประชาชน ได้รวมพลังกันจน ส.ว. และเจ้าของ ส.ว. ต้องถอย จนมีโอกาสแก้รัฐธรรมนูญเรื่อง ส.ว. แล้วเหตุใด ส.ส. จึงไม่ช่วยกันเข้าชื่อเสนอแก้รัฐธรรมนูญยกเลิก ส.ว. 250 คน หรืออย่างน้อยที่สุดก็ยกเลิกมาตรา 272 ก่อนก็ได้ ทำไมถึงไม่ใช้ห้วงจังหวะเวลานี้ให้เป็นประโยชน์สูงสุดแก่ประชาชน หาก ส.ส. ไม่ช่วยกัน ประชาชนก็ต้องออกแรงกันเองอีกด้วยการเข้าชื่อ 50,000 คน ซึ่งใช้เวลา ทรัพยากร มีระเบียบขั้นตอนมากมาย ต่อให้ชื่อครบ สภาก็ต้องใช้เวลาตรวจสอบรายชื่ออีกและอาจไม่ทันสมัยประชุมนี้</p>
<p>ผมอยากเรียกร้องให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็น “ผู้แทน” ของราษฎร ช่วยนำกุญแจมาเปิดประตูรัฐสภา นำข้อเรียกร้องการยกเลิก ส.ว. 250 คนเข้าไปพิจารณา หากมันจะไม่ได้รับความเห็นชอบ อย่างน้อยประชาชนก็จะได้เห็นว่าใครที่ขัดขวาง อย่างน้อยเราจะได้เห็น ส.ว. ที่เป็นจุดด่างดำของรัฐธรรมนูญนี้ ได้แสดงออกต่อหน้าประชาชนว่าพวกเขาไม่ต้องการเสียสละให้บ้านเมืองเดินหน้าต่อไปได้ หากมันจะไม่ผ่าน ก็ให้มันไม่ผ่านด้วยน้ำมือของ ส.ว. มิใช่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะเริ่มต้น เพราะ ส.ส. ที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชน ไม่ร่วมกันเปิดประตูรัฐสภา ขอแรง ส.ส. ด้วยครับ มาร่วมมือกัน “ปลดแอก” ที่ชื่อว่า “ส.ว. 250 คน” ด้วยกัน อย่าให้ ส.ว. 250 คน ขี่คอพวกท่านอีกเลย
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/75572
ปิยบุตร แสงกนกกุล, รัฐธรรมนูญ, รัฐสภา, ส.ว., เฟซบุ๊ก, เลขาธิการคณะก้าวหน้า, โพสต์
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200821/image_big_5f3fca265a13b.jpg
72678
28/07/2020 07:50
28/07/2020 07:50
เจตนาอะไร?'ปิยบุตร'โพสต์เหตุการณ์ปฏิวัติฝรั่งเศส 3 วันอันรุ่งโรจน์ในเดือนกรกฎาคมโค่นล้มกษัตริย์
<p></p>
<p>28 ก.ค.63-นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Piyabutr Saengkanokkul - ปิยบุตร แสงกนกกุล ว่า 27-29 กรกฎาคม 1830 : 3 วันอันยิ่งใหญ่ของประชาชนในการลุกขึ้นสู้โค่นล้ม Charles X เปลี่ยนเป็นระบอบกษัตริย์ใต้รัฐธรรมนูญ</p>
<p>ภาพเขียนที่คนรู้จักกันมากและถูกนำมาเผยแพร่ ดัดแปลง ประยุกต์ใช้กับการต่อสู้ทางการเมืองมากที่สุดภาพหนึ่ง คือ ภาพ La Liberté guidant le peuple ซึ่ง Eugène Delacroix วาดขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ปฏิวัติ 3 วันอันรุ่งโรจน์ในเดือนกรกฎาคม 1830</p>
<p>การปฏิวัติ 27-29 กรกฎาคม 1830 คือ การผนึกกำลังระหว่างฝ่ายสาธารณรัฐนิยม ฝ่ายกษัตริย์นิยมสายเสรีนิยม-ปฏิรูป ฝ่ายกระฎุมพี ฝ่ายชนชั้นล่าง กรรมกร ฝ่ายปัญญาชน เพื่อโค่นล้มกษัตริย์ Charles X ที่มีแนวนโยบายนำพาฝรั่งเศสกลับไปสู่ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ก่อน 1789 ภายใต้การสนับสนุนของปีก Ultra-Royalist</p>
<p>16 กันยายน 1824 หลุยส์ที่ 18 เสียชีวิต กลุ่ม Ultra-royaliste ได้ผลักดันน้องชายของหลุยส์ที่ 18 ขึ้นครองราชย์แทนในนามชาร์ลส์ที่ 10 กลุ่ม Ultra-royaliste และชาร์ลส์ที่ 10 ร่วมมือกันสร้างความชอบธรรมให้กับระบอบเก่าด้วยการรื้อฟื้นสัญลักษณ์ของสถาบันกษัตริย์ก่อนปฏิวัติ 1789 กลับมาใหม่ ไม่ว่าจะเป็นพิธีราชาภิเษก การก่อสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ซึ่งโดนคณะปฏิวัติประหารด้วยเครื่องกีโยติน การออกกฎหมายชดเชยค่าเสียหายให้แก่เจ้าและขุนนางที่ได้รับผลกระทบจากการปฏิวัติฝรั่งเศส 1789 ซึ่งคำนวณกันว่าต้องใช้งบประมาณถึง 630 ล้านฟรังค์ ตลอดจนการออกกฎหมายกำหนดโทษแก่ผู้หลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยเฉพาะผู้ที่ขโมยหรือทำลายสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะมีโทษถึงประหารชีวิต นอกจากนี้ยังเพิ่มความเข้มงวดการเซ็นเซอร์สื่อและการจำกัดเสรีภาพการพิมพ์อีกด้วย</p>
<p>ด้วยปัญหาทางเศรษฐกิจบีบบังคับให้ชาร์ลส์ที่ 10 ต้องยุบสภา ผลการเลือกตั้งทำให้ได้สภาที่มีสมาชิกสายปฏิรูปมากขึ้น ชาร์ลส์ที่ 10 จึงจำใจต้องตั้ง Martignac นักการเมืองนิยมเจ้าสายปฏิรูปเป็นนายกรัฐมนตรี การดำเนินนโยบายของรัฐบาลไม่เป็นที่สบอารมณ์ของชาร์ลส์ที่ 10 และกลุ่ม Ultra-royaliste ที่เห็นว่ารัฐบาลโน้มเอียงไปทางเสรีนิยม ในขณะที่กลุ่มเสรีนิยมก็มองว่ารัฐบาลดำเนินนโยบายปฏิรูปแบบกระมิดกระเมี้ยน ในที่สุด Martignac จึงลาออกจากตำแหน่ง ชาร์ลส์ที่ ๑๐ ตัดสินใจตั้ง Prince de Polignac นักการเมืองกลุ่ม Ultra-royaliste ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน</p>
<p>สมาชิกสภาประท้วงและไม่พอใจกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 10 เพราะ พระองค์ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีตามอำเภอใจ โดยไม่ให้สมาชิกสภาลงมติให้ความเห็นชอบเสียก่อน แต่ก็ไม่เป็นผล</p>
<p>Prince de Polignac บริหารประเทศด้วยนโยบายแข็งกร้าวตามบัญชาของชาร์ลส์ที่ 10 ทำให้สมาชิกสภาและประชาชนต่อต้านจำนวนมาก ในท้ายที่สุดชาร์ลส์ที่ 10 จึงตัดสินใจยุบสภาเพื่อผ่าทางตัน</p>
<p>อย่างไรก็ตาม ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าฝ่ายค้านได้สมาชิกสภาเพิ่มเป็น 270 ที่นั่งจากเดิม 221 ที่นั่ง ในขณะที่รัฐบาลเก่าได้เสียงลดลงเหลือ 145 ที่นั่ง จากเดิม 181 ที่นั่ง ผลการเลือกตั้งเช่นนี้ คือ การแสดงออกถึงความไม่พอใจของประชาชนที่มีต่อรัฐบาลของชาร์ลส์ที่ 10 อย่างชัดเจน แต่แทนที่ชาร์ลส์ที่ 10 จะโอนอ่อนหรือประนีประนอมตามเสียงของประชาชน กลับกลายเป็นว่า พระองค์ตัดสินใจเปิดหน้าสู้กับประชาชน ด้วยการออกประกาศพระบรมราชโองการ Saint-Cloud รวม 4 ฉบับในวันที่ 25 กรกฎาคม 1830 ได้แก่</p>
<p>ประกาศยุบสภา (ห่างจากยุบสภาครั้งก่อนครั้งก่อนเพียง 70 วันและหลังเลือกตั้งไม่ถึงเดือน)</p>
<p>ประกาศยกเลิกเสรีภาพการพิมพ์</p>
<p>ประกาศจำกัดผู้มีสิทธิเลือกตั้งให้เฉพาะคนที่เสียภาษีเกิน 300 ฟรังค์ ประมาณการกันว่าผู้มีสิทธิเลือกตั้งลดลงเหลือเพียง 25,000 คน</p>
<p>ประกาศให้มีการเลือกตั้งใหม่ในเดือนกันยายน 1830</p>
<p>กล่าวกันว่าประกาศทั้ง 4 ฉบับเสมือนเป็นการรัฐประหารโดยชาร์ลส์ที่ 10 ซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่ประชาชนจำนวนมาก</p>
<p>ในที่สุดนักหนังสือพิมพ์ ปัญญาชน กรรมกร ชนชั้นกระฎุมพี ฝ่ายสาธารณรัฐนิยม ฝ่ายกษัตริย์นิยมสายปฏิรูป จึงรวมตัวกันโค่นล้มชาร์ลส์ที่ 10 โดยใช้เวลาเพียง 3 วันตั้งแต่ 27 – 29 กรกฎาคม 1830</p>
<p>ชาร์ลส์ที่ 10 และครอบครัวลี้ภัยไปประเทศอังกฤษ เกิดข้อถกเถียงกันว่าฝรั่งเศสจะยังคงมีกษัตริย์ต่อไปหรือเปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอีกครั้ง ในท้ายที่สุด นักการเมืองปีกเสรีนิยมนำโดย Adolphe Thiers, François Guizot, Talleyrand, Lafayette รีบเข้าช่วงชิงการนำจากฝ่ายสาธารณรัฐนิยม พวกเขาสนับสนุนให้มีกษัตริย์ต่อไป เพราะ เกรงว่าหากก่อตั้งสาธารณรัฐขึ้นมาทันที อาจนำมาซึ่งความขัดแย้งรุนแรง และกลายพันธุ์เป็นเผด็จการอำนาจนิยมเหมือนสมัย Bonaparte ได้ รวมทั้งอาจถูกประเทศมหาอำนาจอื่นในยุโรปที่ยังมีกษัตริย์อยู่เข้าโจมตีได้อีก</p>
<p>ฝ่ายกระฎุมพีเสรีนิยมมองว่า ฝรั่งเศสต้องสร้างระบอบประชาธิปไตยที่มีกษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญให้ได้ จึงตัดสินใจเชิญเจ้าสายราชวงศ์ออร์เลอองอย่างหลุยส์ ฟิลิปป์ขึ้นเป็นกษัตริย์ พร้อมกับออก Charte ลงวันที่ 14 สิงหาคม 1830 ใช้เป็นรัฐธรรมนูญแทน
เราเรียกระบอบนี้ว่า “ Monarchie de Juillet” เพราะเหตุการณ์ที่ประชาชนร่วมกันขับไล่ชาร์ลส์ที่ ๑๐ เกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม (Juillet)</p>
<p>โดย Thiers ยืนยันลักษณะกษัตริย์ของระบอบใหม่นี้ด้วยประโยคที่นิยมใช้แพร่หลายกันจนถึงทุกวันนี้ว่า</p>
<p>"กษัตริย์ปกเกล้า แต่ไม่ปกครอง" หรือ "กษัตริย์ครองราชย์ แต่ไม่ครองรัฐ".</p>
<p> </p>
<p style="text-align: center;"></p>
https://www.thaipost.net/main/detail/72678
ปิยบุตร แสกกนกกุล, ล้มล้างสถาบัน, เปลี่ยนแปลงการปกครอง, เลขาธิการคณะก้าวหน้า
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200728/image_big_5f1f74d08e035.jpg
72079
21/07/2020 11:20
21/07/2020 11:20
'ปิยบุตร'เชิดชู'โตโต้'ทันควัน!หลังฎีกาพิพากษาจำคุก ในฐานะผู้มีความกล้าหาญในการแสดงอารยะขัดขืน
<p></p>
<p>21 ก.ค.63- ที่ศาลอาญาพระโขนง หลังศาลอ่านคำพิพากษาศาลฎีกา คดีฉีกบัตรออกเสียงประชามติร่างรัฐธรรมนูญฯ ปี 2560 จำคุก 4 เดือน นายปิยรัฐ หรือโตโต้ จงเทพ อดีตผู้สมัคร ส.ส.กาฬสินธุ์ พรรคอนาคตใหม่ และอดีตนายกสมาคมเพื่อเพื่อน, นายจิรวัฒน์ เอกอัครนุวัฒน์ และนายทรงธรรม แก้วพันพฤกษ์ เป็นจำเลยที่ 1-3 ในความผิดฐานทำลายเอกสาร และทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188, 358 ฐานทำลายบัตรออกเสียง และก่อความวุ่นวายในหน่วยลงคะแนน ตาม พ.ร.บ.ประชามติฯ มาตรา 59, 60 (9)</p>
<p>นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า ให้สัมภาษณ์ว่า ทั้ง 3 คนเป็นนักกิจกรรมเคลื่อนไหวต่อต้านการรัฐประหารตั้งแต่ปี 2557 มาโดยตลอด เล็งเห็นความไม่ชอบธรรมของกระบวนการออกเสียงประชามติ ซึ่งตามความเห็นของตนมองว่าไม่ได้มาตรฐานสากล ปิดกั้นเสรีภาพของฝ่ายรณรงค์ไม่รับรัฐธรรมนูญ ทำได้อย่างจำกัด โดยวันนี้ก็ยังมีคดีอีกมากที่ยังค้างอยู่ในศาล เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับนี้ผ่านประชามติและประกาศใช้แล้ว การยังคงคดีเกี่ยวกับประชามติไม่เห็นว่าจะมีความจำเป็นใดๆ เลย ตรงกันข้ามคดีเหล่านี้คงอยู่ ยิ่งเป็นสัญลักษณ์ให้เห็นว่าการออกเสียงประชามติมีปัญหาจริงๆ แสดงให้เห็นถึงความไม่ชอบธรรมของรัฐธรรมนูญฉบับนี้ด้วย</p>
<p>"คนที่รักประชาธิปไตยออกมาต่อต้านรัฐประหาร ผมมาให้กำลังใจพวกเขาในฐานะที่มีความกล้าหาญในการแสดงอารยะขัดขืน แสดงออกอย่างสันติเพื่อประท้วงต่อกระบวนการ ต่อกฎหมายที่เป็นอยู่ และพร้อมเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม"นายปิยบุตรกล่าว.</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/72079
คดีฉีกบัตรออกเสียงประชามติร่างรัฐธรรมนูญฯ, นายปิยบุตร แสงกนกกุล, เลขาธิการคณะก้าวหน้า
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200721/image_big_5f166c0960755.jpg