73066
31/07/2020 19:57
31/07/2020 19:57
ผอ.สถาบันทิศทางไทย คารวะหัวใจความเป็นคน 'หงา คาราวาน' ในวันที่พี่น้อง-มิตรร่วมรบแขวนป้ายทรยศ
<p></p>
<p>31 ก.ค.53 - ดร.สุวินัย ภรณวลัย ประธานยุทธศาสตร์วิชาการ สถาบันทิศทางไทย อดีตอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กว่า โน้มคารวะ "หงา-คาราวาน" ในวันที่ มิตร-พี่-น้อง ตราหน้าว่า "ทรยศ" พร้อมกับแชร์บทความของ เวทิน ชาติกุล ผู้อำนวยการสถาบันทิศทางไทย โดยมีเนื้อหาดังนี้ งานสัปดาห์หนังสือทุกครั้ง บูธหนึ่งที่ผมต้องไปซื้อหนังสือให้ได้คือ บูธสามัญชน ของคุณเวียง (วชิระ บัวสนธ์ บรรณาธิการสำนักพิมพ์สามัญชน) เพราะผมเห็นว่าคนทำหนังสือวรรณกรรมเพื่อวรรณกรรมนั้นมันน้อยลงทุกที</p>
<p>แม้ผมจะขยะแขยงข้อเขียนของศิลปินแห่งชาติที่เปลี่ยนตัวเองจาก "สิงห์" เป็น "สุนัข" สนามหลวงที่ บก.เวียง อัญเชิญมาเขียนคำนิยมในทุกตัวอักษร แต่ก็ยังซื้อเพราะเนื้อหาและคุณภาพในส่วนอื่นที่ชื่อชั้นของบก.เวียงรับประกันอยู่ จะเสียดายอยู่ก็แต่ที่ผ่านมา ผมไม่ได้ซื้อหนังสือของ สุรชัย จันทิมาธร ที่ บก.เวียงสู้อุตส่าห์พิมพ์ขึ้นมาให้ เพราะชื่นชอบ "ดนตรี" มากกว่า "ตัวอักษร" ของ หงา คาราวาน</p>
<p>ผมเคยเจอ หงา-คาราวาน ครั้งเดียวไม่ใช่ในคอนเสิร์ต แต่เป็นในร้านกีตาร์เล็กๆแถวบ้าน ผมเอากีตาร์ไปซ่อม เจอผู้เฒ่ายืนอยู่ในร้าน ไม่ได้ทัก ไม่ได้คุย ไม่ได้ขอเซลฟี่ (เพราะสมัยนั้นยังไม่มี) แค่ยิ้มๆให้กัน แล้วต่างคนต่างทำธุระของตนในร้าน เสร็จแล้วก็จากลา แต่ตอนที่บังเอิญหลงไปเที่ยวอนุสรณ์ผู้เสียสละที่เขาค้อปีที่แล้ว เสียงเพลง "ใกล้ตา ไกลตีน" ของน้าหงา ดังอยู่ในหัวผมตลอด</p>
<p>40 ปีให้หลัง "สงครามประชาชน" (2519-2523) สิ้นสุดลง สมรภูมิเขาค้อกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยววันหยุด เลือดที่เคยนองทั่วแผ่นดินซึมหายไป ร้อยพันร่างที่ถูกฝังฝากไว้ในแผ่นดินคืนสู่ธาตุธุลีเดิม ชีวิตยังคงดำเนิน ความผันแปรปรากฎ เรื่องราวการปฏิวัติ อุดมการณ์ การสู้รบ และความสูญเสีย กลายเป็นเรื่องราวเล่าขานที่นับวันจะถูกลบลืม</p>
<p>ผมไม่รู้ว่าควรรู้สึกดีใจหรือเสียใจ ด้านหนึ่งมันก็ดีเลิกฆ่ากันไปได้ แต่อีกด้านความหมาย ของการต่อสู้ของยุคสมัยหนึ่ง ที่เอาเลือด เนื้อ ชีวิต เข้าแลก กลับเหลือคุณค่าเพียงฉากหลังที่คนรุ่นใหม่ใช้ถ่ายรูปเซลฟี่เพื่อโพสต์อวดในโซเซียล</p>
<p>ยุคสมัย ถ้ามันจะทำร้าย มันก็ทำร้ายทุกคนนั่นแหละครับ คุณเวียง ทั้งคุณ ทั้งน้าหงา ทั้งผม หรือใครอื่นที่ยังมีความทรงจำเก่าเก็บเกี่ยวกับมันอยู่ คนที่ไม่ถูกยุคสมัยทำร้ายก็คือ คนที่ฝังกายอยู่ในธุลีดินเหมือนในเพลงของน้าหงา</p>
<p>"...เจ้าเคยฝันถึงวันที่ดี
มาบัดนี้ไม่อาจพบหน้า
ดูใกล้ตา แต่แล้วไกลตีน</p>
<p>แผ่นดินที่หอม แผ่นดินที่ตรอม
จะกอดเจ้าไว้ ยังไออุ่นกัน..."</p>
<p>เพลง "ใกล้ตา ไกลตีน"
สุรชัย จันทิมาธร</p>
<p>เพลงที่หงา คาราวานเขียนให้มิตรที่ทิ้งร่างไว้ในป่า...และการเดินทางอันยาวนานในป่า ที่ไปไม่ถึงสักที เหมือนกับการปฏิวัติในป่า เหมือนภูเขาที่มองดูแล้วอยู่ ..ใกล้ตา...แต่เดินไปไม่ถึงสักที</p>
<p>ผมคิดว่าทั้งคุณเวียง และ น้าหงา ก็น่าจะเข้าใจถึงความเปลี่ยนแปลงที่ผันผ่านเข้ามาในชีวิต เพลงเพื่อชีวิตกลายเป็นของโบราณ วรรณกรรมยิ่งใหญ่กลายเป็นเพียงสินค้าเฉพาะกลุ่ม แค่ทั้งสองท่านยังยืนหยัดสู้อยู่ได้ในโลกแบบนี้ ผมก็คารวะแล้วครับ มิต้องไปพูดเรื่องทัศนะ ความคิด หรือ การเมืองอื่นใด?</p>
<p>ความขัดแย้งใหม่เกิดขึ้นตามเหตุและปัจจัย ยุคสมัยเปลี่ยนแต่ก็ยังมีคนอยากให้คนไทยเข่นฆ่ากันอีก สร้างความแบ่งแยกแตกต่าง ระหว่างรุ่นระหว่างวัย ขึ้นแทนที่ความแตกต่างทางชนชั้น ลามปามไปถึงประเด็นเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินที่รู้ทั้งรู้ว่าเสี่ยงและอันตราย</p>
<p>ผมไม่ได้เห็นด้วยกับทุกบทกวีที่น้าหงาเขียน แต่คุณเวียง จะเอาไหมล่ะครับ ถ้าเอาแบบไม่ต้องคิดว่าสังคมจะเป็นอย่างไร มาเลย พวกหนึ่งบอกว่าพวกกูไม่ทน อีกพวกก็บอกกูก็ทนไม่ไหวแล้ว ไม่ว่าจะรุ่นไหน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลเหี้ยอะไรก็เถอะ มันง่ายครับ จะทะเลาะ จะเข่นฆ่ากัน มันไม่ยาก ไอ้ที่ยากก็คือ หลังจากฆ่ากันเสร็จแล้ว มานั่งรำพึงรำพัน สำนึกเสียใจ ขณะที่ไอ้คนที่ยุเด็กอยู่ข้างหลังมันโผล่ออกมาเกี่ยวเก็บประโยชน์โภชผลจากกองซากศพและเลือด...จะเอาแบบนี้หรือครับ</p>
<p>ในวันที่น้าหงา ถูกคุณเวียง พี่ น้อง มิตรร่วมรบ ตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ ทำไมผมกลับรู้สึกว่า หงา คาราวาน มีความเป็นคนมากขึ้น คนที่รู้เจ็บรู้ปวด กับ "บาดแผล" ที่ครั้งหนึ่งเราแม่งเคยเข่นฆ่ากันด้วยอะไรก็ไม่รู้ที่ต่างฝ่ายต่างเรียกขานยกย่องด้วยถ้อยคำสวยหรู</p>
<p>คุณเวียงอาจรู้จักหงา คาราวานมากกว่าผม แต่เวลาผมอ่านบทกวีที่น้าหงาเพิ่งเขียนที่ทำให้แกถูกหาว่าทรยศอุดมการณ์</p>
<p>“...จะปลดแอกเพื่อใครที่ไหนหนอ
ผู้เฒ่ารอร้อรอจนหัวขาว
ที่ผ่านมารบกันก็นานยาว
เห็นแต่ศพทบท่าวธุลีดิน...”</p>
<p>"...อย่าเย่อหยิ่งทะนงตนคนรุ่นใหม่
ไม่กี่ปีผ่านไปมันก็เก่า
ความเป็นคนที่แท้อยู่แก่เรา
จะแก่เฒ่าสาวหนุ่มก็กลุ่มคน..."</p>
<p>ทำไมผมนึกถึงท่อนนี้ของเพลง "ใกล้ตา ไกลตีน"</p>
<p>"...รักเจ้าไว้ยังไออุ่นกัน
ฝันและฝันให้ไกลที่สุด
เจ้ามนุษย์ เจ้าหวังสิ่งใด..."</p>
<p>แทนที่จะก่นด่ากันเอง อายุปูนนี้แล้ว เด็กแม่งมันไม่สนทั้งน้าหงา ทั้งคุณ ทั้งผมที่หัวหงอกแล้วหรอกครับ เราควรถามกับใครดี กับคำถามสุดท้ายในเพลงที่หงา คาราวานทิ้งเอาไว้ "เจ้ามนุษย์เจ้าหวังสิ่งใด? "</p>
<p>ถามเยาวชน? ถามธนาธร? ถามประยุทธ์? ถามอะไรอื่น?</p>
<p>หรือ ถามตัวเอง?</p>
<p>(ปล. งานหนังสือคราวหน้า ผมจะไปซื้อหนังสือของนักเขียนชื่อ สุรชัย จันทิมาธร ที่บูธสามัญชน หวังว่าคงไม่โล๊ะทิ้งไปก่อนนะครับ)</p>
<p style="text-align: center;"></p>
https://www.thaipost.net/main/detail/73066
ดร.สุวินัย ภรณวลัย, สถาบันทิศทางไทย, สุรชัย จันทิมาธร, หงา คาราวาน, เวทิน ชาติกุล
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200731/image_big_5f2414a234e64.jpg
56599
08/02/2020 11:44
08/02/2020 10:01
2475 เดือดแล้ว! 'เหวง' โต้หัวขบวนสถาบันทิศทางไทย ยันคณะราษฎรไม่ใช่ต้นตอไวรัสชั่วร้าย
<p></p>
<p>8 ก.พ.63 - นพ.เหวง โตจิราการ แกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ(นปช.) โพสต์เฟซบุกระบุว่า การบิดเบือนประวัติศาสตร์ ในเรื่องของปฏิวัติหรือรัฐประหาร</p>
<p>เริ่มต้นที่เผด็จการทรราชย์จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จงใจทำให้ประชาชนไทยทุกคนไขว้เขว ระหว่าง ความดี กับ ความชั่ว กล่าวคือพยายามทำให้การแยกแยะ ระหว่างความดีความชั่วเลือนลางหายไป หรือสับสนปนเป อลหม่านกัน จนไม่รู้ว่าอะไรดี อะไรชั่ว</p>
<p>จอมพลสฤษดิ์ ตั้งใจ ที่จะเรียก การโค่นล้มรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนตามระบอบประชาธิปไตย ว่าเป็นการ "ปฏิวัติ" เพื่อให้สับสนมั่วซั่วกับคำว่า "การรัฐประหาร"</p>
<p>ทั้งที่ก่อนหน้านี้ คำว่า รัฐประหาร ตรงตามเนื้อหาของการดำเนินการ คือ "การประหารรัฐ หรือการ ทำลายรัฐ ลงไป ด้วยความรุนแรง" ซึ่งทำให้สังคมถอยหลังกลับไปไกลเป็นสิ่งชั่วร้ายเลวทราม</p>
<p>ส่วนการ "ปฏิวัติ" นั้น หมายถึง "การเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ทางการผลิตของสังคม อันนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่าง คนกับคนในสังคมด้วย" ทำให้สังคมก้าวไปข้างหน้าทางการผลิต และการกระจายความมั่งคั่งเป็นไปอย่างยุติธรรม</p>
<p>ผู้คนในภายหลังจำนวนไม่น้อยจึงสับสนปนเปกันระหว่าง "การปฏิวัติ" อันหมายถึงการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของคนกับคน ที่อ.ปรีดี อธิบายว่า เป็นการเปลี่ยนแปลงหลักมูลของประเทศ กับ "การรัฐประหาร"</p>
<p>เมื่อการบิดเบือนได้ผลในทางทำให้สาธารณชนเข้าใจไปว่า ปฏิวัติก็คือรัฐประหาร รัฐประหารก็คือปฏิวัติ เป็นสิ่งเดียวกันเรื่องเดียวกัน</p>
<p>ก็โยงใยไปสู่การทำข้อสรุปว่า "การเปลี่ยนแปลงการปกครอง2475" เป็นเพียง "การรัฐประหาร ของคณะราษฎร"เท่านั้น</p>
<p>ก็กลายเป็นว่า คุณค่า ความสำคัญของ การเปลี่ยนแปลงการปกครอง2475 ไม่ต่างอะไรไปจากการรัฐประหารยึดอำนาจของกลุ่มผิน ชุณหะวัน 2490 ของกลุ่มสฤษดิ์ธนะรัชต์2500 กระทั่งไม่ต่างจากการรัฐประหารยึดอำนาจของคปค.(คมช.)2549และการยึดอำนาจรัฐประหารของคสช.2557</p>
<p>ซึ่งแก่นแกนและวัตถุประสงค์ของเรื่อง แตกต่างกันราวหงส์กับอีกาเลยครับ</p>
<p>การรัฐประหารครั้งแรกเกิดขึ้นเมือ พระยามโนปกรณ์นิติธาดา และพวกต้องการที่จะฟื้นคืนระบอบสมบูรณญาสิทธิราชย์ จึงประกาศพระราชกฤษฎีกาปิดสภา ยกเลิกการใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา ยกเลิกสภา และประกาศใช้พรบ.ว่าด้วยการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์เพื่อทำการกำจัดอ.ปรีดีและคณะราษฎรให้พ้นจากอำนาจไป</p>
<p>ซึ่งต่อมา พระยาพหลพลพยุหเสนา ต้องใช้กำลังเพื่อโค่นล้มคณะรัฐประหารครั้งแรก ชุด พระยามโนฯ แล้วนำประเทศกลับเข้าสู่ครรลองของคณะราษฎรเดิม(กล่าวคือสืบต่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง2475)</p>
<p>ซึ่งการโค่นพระยามโนฯของพระยาพหลฯก็มีการเรียกที่ต่างกันมาโดยตลอดว่าเป็นการรัฐประหารบ้าง หรือเป็นการต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงการปกครองบ้าง</p>
<p>ผมเองเห็นด้วยกับการเรียกว่า "การต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงการปกครอง2475" ในกรณีที่พระยาพหลฯโค่นล้มพระยามโนฯ จนต่อมาก็เกิด "กบฏบวรเดช" เพื่อพยายามฟื้นคืน ระบอบสมบูรณญาสิทธิราชย์ขึ้นมาอีก แต่ก็พ่ายแพ้ต่อกองกำลังของรัฐบาลคณะราษฎรในขณะนั้น จึงกลายเป็น "กบฎ"</p>
<p>ประวัติศาสตร์การเมืองระยะใกล้ยังมีรายละเอียดอีกมาก ผมคงขออนุญาตไม่ก้าวลึกไปไกลขนาดนั้น เพียงแต่ต้องการยืนยันว่า รัฐประหารนั้นเป็น "สิ่งชั่วร้าย" เพราะเป็นการ "โค่นล้มระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข" ลงไปโดยใช้กำลังทหารที่อยู่ในมือของพวกเผด็จการขวาจัด(บางคนก็เป็นทรราชย์สมบูรณ์แบบ)เพื่อดึงสังคมให้ถอยหลังกลับไปไกลดังที่เป็นอยู่ในขณะนี้</p>
<p>แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับ "การปฏิวัติ" ที่ทำให้สังคมก้าวรุดไปข้างหน้า เป็น "การเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ทางการผลิต ความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคน" หรือที่อ.ปรีดีอธิบายว่า "เป็นการเปลี่ยนแปลงหลักมูลของประเทศ"ซึ่งต้องการผลักดันสร้างสังคมที่ก้าวหน้าให้พลังการผลิตก้าวกระโดดการแบ่งปันความมั่งคั่งเป็นไปอย่างยุติธรรม</p>
<p>ดังนั้น "การเปลี่ยนแปลงการปกครอง2475" จึงไม่ใช่ "การรัฐประหารยึดอำนาจ" ไม่ใช่ไวรัสชั่วร้ายดังที่ ดร.เวทิน ชาติกุล นักวิชาการ สถาบันทิศทางไทย เขียนบทความ เรื่อง "ไวรัส 2475 ต้นตอไวรัสรัฐประหารทำลายชาติ" โจมตีอย่างหนักหน่วงแต่อย่างไร
แต่การรัฐประหารของพล.ท.ผิน ชุณหะวันเมื่อ 2490 โค่นล้มฝ่ายคณะราษฎรต่างหาก ที่เป็นไวรัสชั่วร้ายของประเทศไทย และเป็นต้นตอ ของวงจรอุบาทว์ ตราบจนทุกวันนี้.</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/56599
2475, คณะราษฎร, ปฏิวัติ, รัฐประหาร, เวทิน ชาติกุล, เหวง โตจิราการ
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20200208/image_big_5e3e23bfd0aac.jpg